Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- "Edebiyat sanattan fazlasıdır"
Şule Tüzül, Sandor Marai'nin İşin Aslı, Judit ve Sonrası üzerine yazdı: "Kaderini savaşların belirlediği aşk, dostluk, birey ve toplum hikâyelerinin içinden geçen okur, ilk sayfalardan itibaren, her anlamda büyük kayıplarla ömrünü geçiren bir insanın sesi ve duygusu nasıl olabilirse, o duyguyla sarıp sarmalanıyor." Sandor Marai. 1900 yılında dönemin Avusturya Macaristan İmparatorluğu'nda doğmuş. Doğum tarihi ve yerine baktığımızda durulmayan bir coğrafyada durulmayan bir yaşam öyküsünü tahmin etmek zor değil. Marai'nin ömrü, sadece iki büyük dünya savaşına değil, ülkesindeki iş savaşlara, işgallere, hem faşist hem komünist rejimlerin baskısına tanık olmakla ve tüm bunların ağırlığına dayanmakla geçiyor. Bir ömür boyu, içindeki vatan sevgisini korumaya çalışıyor; sürekli yıkılan, parçalanan, yeniden kurulan ve yeniden parçalanan vatanına olan sevgisini. Ülkesinde yaşama şansı kalmadığı dönemlerde, hep bir gün geri dönmek, hayal ettiği ülkede yaşamak umuduyla Avrupa'nın farklı şehirlerinde yaşıyor. 1926'da Türkiye'ye de gelmiş kısa bir süre. 1948'de hiç umudu kalmayınca Amerika'ya göç ediyor. Hayalini kurduğu vatan hiçbir zaman var olmayacaktır. 1989'daki hazin ölümüne kadar Macar dilini vatanı kabul edip Macarca yazmaktan vazgeçmiyor: "Benim vatanım anadilimdir," demiş. Elliden fazla romana imza atıyor. Macarca yazma inadının da büyük payı olmalı; ancak ölümünden sonra tanınmaya başlıyor, Macaristan ancak ölümünden sonra ona sahip çıkıyor. Yaşarken kıymeti bilinmeyen nice insan gibi. Türk okuru da onu tanıdıkça sahiplenmeye başladı. Her geçen gün okur sayısı hızla artıyor. Ben de İşin Aslı, Judit ve Sonrası isimli romanıyla onu tanıdım. Bir romanını okuduğunuzda diğerlerinin peşine düşeceğiniz yazarlardan. Bir edebiyatseverin okumazsa eksik kalacağı bir yazar diyebilirim rahatlıkla. İşin Aslı, Judit ve Sonrası, Esen Tezel'in çevirisiyle Yapı Kredi Yayınları tarafından yayınlanıyor. İşin Aslı, Judit ve Sonrası üzerine yazmak istediğim bu yazıya kısacık da olsa Sandor Marai'nin hayatı ile başlamak istedim çünkü roman onun hayatından izler taşıyor. Biyografik bir roman değil, ama savaşlar ve her anlamda büyük kayıplarla ömrünü geçiren bir insanın sesi ve duygusu nasıl olabilirse o ses ve duygu hâkim İşin Aslı, Judit ve Sonrası 'na. Kaderini savaşların belirlediği aşk, dostluk, birey ve toplum hikâyelerinin içinden geçen okur, ilk sayfalardan itibaren o duyguyla sarıp sarmalanıyor. Çok hüzünlü, zaman zaman içimizi ezip geçen, etkileyici, sarsıcı, aynı zamanda çok çekici, karşı koyamayacağımız bir duygu bu. Çok insani, her insanın yakınlık duyacağı bir duygu. Belki de bu nedenle tutkuyla bağlanıveriyoruz Sandor Marai yazınına. İşin Aslı, Judit ve Sonrası 'nın ana meselesi sınıf çatışması. Burjuvazi, küçük burjuvazi ve proletaryanın bitmeyen mücadelesi. Sandor Marai bu çatışmayı karşılıksız aşklarla birbirine bağlanan üç karakterin hayatları üzerinden anlatırken, eleştirmekten ziyade olabildiğince tarafsız bir gözle her sınıfı anlamaya yönelik bir yol haritası üzerinden ilerliyor. O kadar ustaca kurgulanmış bir harita ki bu; sadece sınıf çatışmasının değil, insan doğasının çaresizliğinin ve sonu olmayan var olma çabasının, insan doğasındaki tekinsizliğin, yaşamın mucizelerinin ve dehşetinin, savaşın, dostluğun ve aşkın romanı da diyebiliriz İşin Aslı, Judit ve Sonrası için. Aynı zamanda bir karakter romanı bu. Üç ana karakterin ağzından dinliyoruz hikâyeyi. Üç anlatıcımız var. Üç monologdan oluşan bir roman. İlk bölüm İlonka'nın, Peter'ın karısının. Ilonka kocasına aşık. Peter ise Judit'e. Judit'ten pek emin değiliz, belki Peter'a, belki hayatına kolaylaştıran sevgililerine, bilemiyoruz. Çünkü Judit, büyük burjuva Peter henüz evli değilken, Peter'ın anne babası ile yaşadığı malikaneye çocuk yaşta gelen bir hizmetçi. Onun yüreğinde hırs ve nefret, aşktan daha yoğun ve güçlü. Neden mi? Bu üç karakter arasında yıllarca sürecek aşk mücadelesinde Ilonka ile Peter'in tuzu kuru, onlar burjuva, her şeye sahipler. Ama Judit'in yaşamak için mücadele etmesi gerek, gece gündüz, uyurken bile mücadele etmesi gerek. Çocukluğu, anne babası ve kardeşleriyle birlikte, bir çukurda, kelimenin tam anlamıyla toprağa kazılmış bir çukurda, tarla fareleriyle birlikte geçen bir çocuk, canları ne isterse sahip olabilen insanların yaşadığı kocaman bir evdeki yaşamı gördüğünde, o yaşama nasıl bir hırs, nasıl bir bilenmişlikle ulaşmak isterse öyle ulaşıyor Judit de. Aştan daha güçlü bir hırs ve nefretle. Hırs ve nefret, farklı nedenlerle Ilonka'nın da içini dolduran duygular. Tüm yaşananlardan sonra belki bu yüzden "gerçek aşk daima ölümcüldür" diyor Peter. İkinci bölümde Peter'ın, üçüncü bölümde Judit'in monoloğunu dinliyoruz. Her biri yaklaşık yüz sayfa süren bu monologlardan sıkılmak mı dediniz? Mümkün değil çünkü Sandor Marai'nin, aşkı, insanı, yaşamı anlatan cümlelerinin hangi birinin altını çizeceğimizi şaşırıyoruz. Ayrıca her monologda anlatılan hikâyeler sinematografik sahnelerle dolu. Merak ve heyecan kitap bitene kadar azalmıyor. Bir de yukarıda sözünü ettiğim Marai'nin okuru sarıp sarmalayan sesini ve duygusunu unutmayın sakın. Hikâyenin elbette sadece üç karakteri yok. Ilonka, Peter ve Judit, hikâyelerini karşılarındaki birine anlatıyorlar, hayatlarına giren diğer insanlardan da bahsediyorlar. Ayrıca roman bu üç karakterin hikâyesi değil sadece; bir ülkenin tarihine, Avrupa ve dünya tarihine de tanıklık ediyoruz. Okurların kalbini çalan iki karakter daha öne çıkıyor anlatılanlarda: Peter'ın dostu Lazar ve Peter'ın annesi. Anne kalbimizi çalışıyor çünkü O burjuvazinin gerektirdiği kurallar dünyasında mutsuzlukla ömrünü tüketmiş bir kadın ve oğlunun aynı mutsuzlukla ömrünü tüketmesini istemiyor. Lazar. Ilonka, Peter ve Judit'in hayatlarında ve romanın merkezindeki karakter O. Yazarlar kendilerinden parçaları yazdıkları roman karakterlerine dağıtırlar ya, Sandor Marai de öyle yapmış ama çoğunu Lazar'a vermiş olmalı. Sandor Marai'nin yaşamını öğrenince Lazar'ın Sandor Marai olduğunu düşünüyorum elbette. Lazar da yazar. Yaşamı çözmüş çok özel bir karakter. Savaşın en yoğun günlerinde herkes sığınaklara koşarken evinde kitap okumaya devam ediyor. Hiçbir şeyi umursamıyor, umursadığı tek şey kültür, gerçek anlamıyla kültür. Savaşın onu üzen tek nedeni de bu: kültürün yok oluşu. Bir kültürün yok oluşu demek bir vatanın yok oluşu demek. Judit ondan bahsederken "Onun için vatan, Macar diliydi," diyor. Tıpkı Sandor Marai için olduğu gibi. İşin Aslı, Judit ve Sonrası , Lazar'dan dolayı bir dostluk romanı aynı zamanda. Lazar, Peter'ın dostu olsa da kısa bir süre için Ilonka'nın, daha sonra Judit'in de dostu oluyor. Her üç ana karakterin yaşamlarını etkiliyor, onları dönüştürüyor. Ilonka, Peter ve Judit, üçü de Lazar sayesinde olup bitenleri anlamlandırabiliyor, ne yöne gideceklerine karar verebiliyorlar. Sandor Marai eril dili olan bir yazar mı emin olamıyorum. Roman boyunca kadınlar eril dünyanın kalıplarına sıkışmış bir biçimde yaşıyorlar. Erkeklere tabiymiş gibi görünüyorlar. Peter'ın pek çok konuda kadınları erkeklerden daha yetersiz bulduğunu görüyoruz. Bazı cümleleri, Peter'dan nefret etmeme neden oluyor zaman zaman. Diğer yandan romanı bitirdiğimde romanın en güçlü en sağlam karakterlerinin Ilonka, Judit ve Peter'ın annesi olduğunu fark ediyorum. Sandor okuruna bir oyun mu oynadı acaba diyorum. Çünkü bu romandan sonra Mumlar Sonuna Kadar Yanar ve Eszter'in Mirası isimli romanlarını okudum, onlarda da öyle, dil eril ama romanlar bitiyor bir bakıyoruz en güçlü karakterler kadınlar. Kadınlar devleşiyorlar gözümüzde. Ayrıca üç roman da o kadar iyi ki, eril dile tahammül edemeyen ben, Sandor Amca'yı sevmeye karşı koyamıyorum. İşin Aslı, Judit ve Sonrası , Marai'nin hayatından da izler taşıyor demiştim ya. Evliliklerinin bir döneminde çocukları oluyor Ilonka ve Peter'ın ama iki yaşında kaybediyorlar. Benzer durumu Marai de yaşıyor. Sandor Marai ve eşi sonra bir çocuk evlat ediniyorlar. Ancak Amerika'da yaşadıkları dönemde Marai 1986'da eşini, hemen sonrasında 47 yaşındaki bu oğlunu kaybediyor. Ne ülkesinin ne de Marai'nin yaşamı huzur bulmuyor maalesef. Kitapta beni en çok etkileyen sahnelerden biri, Peter'ın kitaplığının da yaşadığı evle birlikte yerle bir olduğu sahneydi. Aynı durumu Marai de yaşamış: 6000 kitaplık kütüphanesi savaş sırasında yerle bir olmuş. Beklemek, Marai'nin okuduğum üç romanında da önemli bir yer tutuyor. İşin Aslı, Judit ve Sonrası 'nda, Ilonka kocası Peter'ı geri kazanmayı, Peter Judit'i, Judit Peter'ı ya da Peter'ın sahip olduğu her şeye sahip olmayı bekliyor yıllarca. Mumlar Sonuna Kadar Yanar , kırk bir yıl birbirini bekleyen iki dostun hikâyesi. Eszter'in Mirası 'nda Eszter de yıllarca sevdiği adamı bekliyor. Ancak 'beklemek' pasif bir eylem biçimi değil Marai için. Beklemek, bir olgunlaşma süreci. Bir ağaç gibi. Büyümek, toprağa kök salmak, daha sıkı tutunmak, diğer yandan gökyüzüne doğru uzamak, dallanıp budaklanmak gibi. Bireyler için de, toplumlar için de, ülkeler için de bunu söyleyebiliriz. İşin Aslı, Judit ve Sonrası 'nda Peter şöyle diyor arkadaşına: "Hayatın belirleyici olayları zaman içinde, yani çok yavaş gerçekleşir. Hiçbir eylem gözle görülmez. İnsan yaşar, o kadar. Hayatta önemli olan durumlar daha fazla eylem içerecek diye bir şey yoktur." Okuduğum üç romanı sanki bu cümleleri kanıtlamak için yazmış Sandor Marai. Macarca yazmaktan asla vazgeçmemesini de bu sürekliliğin, başka türlü bir bekleyişin ifadesi olarak görüyorum. Romanda beni etkileyen sahnelerden birinde, savaş sırasında Judit ve Lazar, Buda ve Peşte arasında yıkılmak üzere olan bir köprüye gelirler. Judit, her şeye karşı umursamaz görünen Lazar'a sitem eder, "Köprüler için üzülmüyor musunuz? Ya insanlar için? Ya yok olan her şey için?" Lazar cevap verir: "Hiçbir zaman köprüler ve insanlar için üzülmekten başka bir şeyle meşgul olmadım." Bunu söylerken yaralanmış gibi nefes nefese ve gözyaşlarını tutamaz durumdadır. Lazar, Sandor Marai'dir. Bu sözler Sandor Marai'nin ömrünün özeti gibidir. İşte, hayatın o çok yavaş gerçekleşen belirleyici olaylarından birini anlatır bu sahne. Gün gelir bir cümleyle anlatılabilir bir ömür. Tüm romanlarında yüzümüze çarpan başka bir gerçeklik de insanın tekinsizliği. Roman karakterlerinin hepsinde görürüz bu tekinsizliği. Bunu çok ustaca işliyor Sandor Marai. Tekinsiz diyemeyeceğim tek bir kişi olduğunu söylemeliyim: Lazar. Hem İşin Aslı, Judit ve Sonrası 'nı hem de Mumlar Sonuna Kadar Yanar 'ı dilimize kazandıran çevirmen Esen Tezel'e bir okur olarak teşekkürü borç bilirim. Hele de yazının başında bahsettiğim Sandor Marai'nin yaşamından yansıyan o sesi ve duyguyu her iki romanda da bize ulaştırabildiği için. Elleriniz dert görmesin sevgili Esen Tezel. Deniz Yüce Başarır ve Esen Tezel, Ben Okurum isimli podcast programında Mumlar Sonuna Kadar Yanar 'ı konuştular. Programda İşin Aslı, Judit ve Sonrası 'na da bol bol yer verdiler. Ben çok faydalandım bu programdan. Dinlemenizi tavsiye ederim. Sandor Marai'yi sanırım en çok da, her ne yaşanıyor olursa olsun, edebiyatın sığınabileceğimiz tek liman olduğunu hissettirmesi nedeniyle sevdim. Vatanı ve yaşamı yıkımlarla dolu bir insan, neredeyse bir asrı dolduran ömrüne kendi istediğiyle son noktayı koyana kadar yazmaya devam etmiş. İşin Aslı, Judit ve Sonrası 'da Lazar da öyle yapıyor, kalacak yeri kalmayınca, tutunduğu ne varsa yok olunca, Roma'ya gidip yazmaya devam ediyor. İki dostun sohbetlerinden birinde, her şeyi oyun olarak ve önemsemez görünen Lazar'a Peter soruyor: "Peki ya edebiyat?" Lazar cevap veriyor: "Edebiyat sanattan fazlasıdır, bir cevap ve etik duruştur." Bu cevabı tüm yaşamıyla veren Sandor Marai'ye saygıyla... İŞİN ASLI, JUDIT VE SONRASI Sandor Marai Yapı Kredi Yayınları, 2019 Çeviri: Esen Tezel Tür: Roman 312 s.
- Dünyaların Çoğulluğu dergisinin 14. sayısı çıktı
Dünyaların Çoğulluğu dergisinin 14. sayısı (Şubat-Nisan 2025) yayınlandı. Dünyaların Çoğulluğu, kendisini “ şu ana dek yaratılmış ve yaratılacak kurgu/gerçek dünyaların bulanık eskizi ” olarak açıklayan edebiyat e-dergisi. Bu sayıda " Labirent Kitap " mini dosyası hazırlandı. Dosyanın içinde, Şevket Kadıoğlu 'nun yazısı, İlyaz Bingül 'ün labirent metni yer alıyor. Şiir bölümünde ise Nalan Kurunç, Şevket Kadıoğlu ve Hasan Kara şiirleriyle, Elif Firuzi " Seamus Heaney ", Batuhan Çağlayan ve Şevket Kadıoğlu ortaklığında " Saint-John Perse ", Eyüp Karakuş " David Burluik ", Kıvanç Tanrıyar " Alfred Lichtenstein " ve Oğuz Tarihmen " Hannah Arendt " şiir çevirileriyle katkıda bulundular. Öykü bölümünde Turhan Yıldırım ve Aziz Gökdemir öyküleri ve Kıvanç Tanrıyar 'ın " Paul Scheerbart " çevirisi yer alıyor. Yazarların Dünyaları bölümünde ise Şevket Kadıoğlu 'nun " Roger Caillois "nın Saint-John Perse üzerine kısa yazısının çevirisi bulunuyor. Düzyazı bölümünde ise Hasan Kara, Enes Gültürk ve Batuhan Çağlayan yazılarıyla, Şevket Kadıoğlu " André Breton " ve " Emmanuel Levinas ", Nalan Kurunç " Quentin Meillassoux ", Onur Gayretli ise " Anna Balakian " çevirisiyle katkıda bulundular.
- Ateş yıkıcı olduğu kadar yaratıcı bir güçtür
Tuba Ayşe Özgür, İzzet Erş’in, İnek, Ateş ve Kahraman adlı kitabı üzerine yazdı: "Metin, mitolojik bir zemin üzerine kurulmuş; inek, ateş ve kahraman figürleri aracılığıyla insanlık tarihine ve bireyin içsel yolculuğuna dair evrensel temaları ele almakta." İzzet Erş’in İnek, Ateş ve Kahraman adlı kitabının, hem sembolik anlatımı hem de katmanlı yapısıyla okuyucuyu düşündüren ve derin sorgulamalara yönlendiren bir yönü olduğunun altını çizerek başlamak isterim. Kitabın mitoloji, felsefe, ezoterizm ve tarihsel yapısıyla incelemenin derinliklerinde önemli bir bakış açısını da aydınlattığını eklemek gerekir. Bütün bu çıkarımlardan metin, mitolojik bir zemin üzerine kurulmuş; inek, ateş ve kahraman figürleri aracılığıyla insanlık tarihine ve bireyin içsel yolculuğuna dair evrensel temaları ele almakta. Öyleyse gelin kitabın üç ana başlığını çıkaralım ve üzerine derinleşelim. İlk olarak Hint Mitolojisi ve Kozmik İnek : Erş, Rigveda metinlerindeki kozmik ineğin kutsallığını ve bu sembolün derin anlamlarını araştırıyor. İkinci yapıda Zerdüşt'ün Ateşi : Mecusilik inancındaki sonsuz ateşin ruhsal ve tarihsel önemini inceliyor. Ve son olarak Herakles'in On İki Görevi : Yunan mitolojisinin ünlü kahramanı Herakles'in on iki zorlu görevini felsefi ve tarihsel bir perspektifle değerlendiriyor. Üç ana figür etrafında şekillenen yapıda, inek doğayı ve saflığı temsil ederken ateş, değişimin, yıkımın ve yeniden doğuşun sembolü olarak karşımıza çıkıyor. Kahraman ise bireyin yaşam yolculuğundaki mücadeleleri ve dönüşümünü simgelediğini söylemek mümkündür. Metin içinde ilerledikçe ise bu üç öğenin, zaman zaman birbirleriyle çatıştığına, zaman zaman ise birbirini tamamladığına şahit olmaktayız. Semboller aracılığıyla kadim inançların ve felsefi düşüncelerin ortak kökenlerini de keşfetmek mümkün oluyor. Bunun üzerinden eklemek gerekir ki kitap, mitlerin sadece geçmişe ait olmadığını, günümüzde de bireylerin içsel yolculuklarında yol gösterici olabileceğinin altını çiziyor. Yüzeyde basit bir hikâye devam ederken, alt metinde varoluşsal sorgulamalar ve alegoriler yer aldığını söyleyebilirim. Yazar, kahramanın yolculuğunu kullanarak insanın doğa ile ilişkisini, toplumsal kuralları ve bireysel özgürlüğü sorgularken, okuyucusunu da zorlayıcı sorularla baş başa bırakıyor. Ateşin yıkıcı olduğu kadar yaratıcı bir güç olduğu fikri de kitabın önemli temalarından biri olarak öne çıkıyor. Sembollerin ve alegorinin kullanımı, kitabı katmanlı bir hale getirirken, okuyucu, her sembolde farklı bir anlam ve derinlik bulabilir. Aynı zamanda değişim, yıkım ve yeniden doğuş gibi temalar hem bireysel hem de kolektif düzeyde okuyucuya hitap etmekte. Anlatılan dünyanın gerçek ile fantastik bağlamı arasında gezinen metin, okuyucuyu içine çekiyor. Bu anlatım dilinin yoğunluğu bazı okuyucular için yorucu gelebilir. Özellikle hikâyedeki alegorik öğelerin anlaşılması için araştırmaya gönüllü ve sabırlı olmak gerekecektir. Yavaş ilerleyen bölümlerde, hızlı tempoya alışkın okuyucuların sembollere odaklanarak metnin içinde kalmaları, metnin dinamiğindeki hızı yakalamalarını sağlarken kendi yolculuklarını sorgulamalarına güzel bir ışık tutacaktır. İnek, Ateş ve Kahraman adlı eser, zamanın süreçleri içerisinde hem bireysel dönüşümün hem de doğa ve insan ilişkilerinin sorgulandığını gösteriyor. Bu nedenle, özellikle varoluşsal ve felsefi sorulara ilgi duyan okuyucular için bir hazine niteliğinde. Eğer değişim, doğa ve insan ruhunun yolculuğuna dair düşünmeyi istiyorsanız, bu kitabı okumalısınız size önemli bir kaynak olacaktır. İNEK, ATEŞ VE KAHRAMAN İzzet Erş Destek Yayınları, 2025 Tür: Felsefe 200 s.
- “Sevinç çok şeyi süpürür, acı çok şeyi nasıl silip süpürürse öyle…”
Ayşe Nilay Özkan’ın her bir karakterinde başka bir tek başınalığı gördüğümüz öykülerinin yer aldığı ilk öykü kitabı, Münzevi Sesler Korosu, okuruyla buluştu. Ayşe Nilay Özkan’ın her bir karakterinde başka bir tek başınalığı gördüğümüz bu öykülerde kimse çaresiz değil; aksine onlar, hayata karşı mağlubuz deyip bir köşeye sinmeyi özenle reddedenlerden. Soldan sağa 7. İnsanlardan kaçan, tek başına yaşamayı seven, inzivaya çekilen: Münzevi. “Sevinç çok şeyi süpürür, acı çok şeyi nasıl silip süpürürse öyle…” diyen Böll’e nazire kâh bir sevinç alıp götürüyor tüm yılgınlıkları kâh acıyla başkalaşıyor öykülerin kanlı canlı insanları. Ayşe Nilay Özkan , 1977’de Ankara’da doğdu. Ankara Atatürk Anadolu Lisesi ve ODTÜ Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü’nden mezun oldu. Özel sektörde çeşitli yöneticilik pozisyonlarında çalıştı. 2018 yılında ODTÜ İşletme Fakültesi’nde Yöneticiler için İşletmecilik (EMBA) Lisansüstü çalışmasını tamamladı. 2019 yılında Zebra Kek adlı öyküsü ile 14. Kaos GL Kadın Kadına Öykü Yarışması’nda üçüncülük, 2021 yılında Tur-Gen-Yev adlı öyküsüyle Ümit Kaftancıoğlu Öykü Ödülleri’nde ve 2023 yılında Öf adlı öyküsüyle Nilüfer Belediyesi 2023 Yılın Yazarı Tomris Uyar Öykü Ödülü’nde mansiyona layık görüldü. Öyküleri Varlık, Çağdaş Türk Dili, KE, Lacivert dergileri ile çeşitli çevrimiçi mecralarda yayımlandı. Yazarın ilk kitabı Münzevi Sesler Korosu, Vacilando Kitap tarafından Şubat 2025’te okurlara sunulmuştur. MÜNZEVİ SESLER KOROSU Ayşe Nilay Özkan Vacilando Kitap, 2025 Tür: Öykü 72 s.
- ODTÜ Mezunlar Derneği'nden “Kışın Sonu Bahar Olsun” temalı Öykü yarışması
ODTÜ Mezunlar Derneği, 8 Mart Dünya Kadınlar Günü kapsamında Derneğin Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Komitesi, ODTÜ Genç Yazarlar Topluluğu ve ODTÜ MD Edebiyat Kulübünün ortak çalışması ile “Kışın Sonu Bahar Olsun” temasıyla bir öykü yarışması düzenliyor. ODTÜ Mezunler Derneği resmi web sitesinde yarışmayla ilgili: "Yarışmamıza tüm ODTÜ Mezunları Derneği üyeleri, ODTÜ Mezunları, ODTÜ öğrencileri, ODTÜ öğretim elemanları ve tüm ODTÜ çalışanlarının yazacağı öyküleri bekliyoruz." açıklaması yer alıyor. Yarışmaya son katılım tarihi 21 Şubat 2025. Yarışmanın şartnamesine ulaşmak için tıklayınız . Yarışmanın kayıt formuna ulaşmak için tıklayınız .
- Kaf Dağı’nın zirvesinde değil, yanı başımızda geçen masallar
Gonca Metin, Beyza Akyüz ’ün kaleme aldığı, Sürmeli Kedi’nin Arayışı üzerine yazdı: "Kitaptaki masallar, Kaf Dağı’nın zirvesinde değil; yanı başımızda, günlük hayatımızın içinde geçiyor. Günlük hayatın telaşından görmediğimiz ya da unuttuğumuz kimi anlar Sürmeli Kedi ile aktarılıyor." Vakti zamanında memleketin birinde upuzun saçları ile kelimelerle dans eden bir kadın yaşardı. Masal anlatmakta öyle ustaydı ki onu dinleyenler masallar hiç bitmesin ister bir sonraki masal anlatımını iple çekerlerdi. Laf ebesi, söz ustası bu kadının adı Beyza Akyüz idi. Kendisini tanıyorsunuzdur zaten ama bendeki karşılığını sizlerle paylaşmak isterim. Beyza Akyüz senarist, editör, yazar, masal anlatıcısı. Aynı zamanda masal anlatmak ya da yazmak isteyenler için çeşitli atölyeler düzenliyor. Kendisi dilden dile aktarılan masallar da yazıyor. Beyza Akyüz masalları sadece çocuklar ile paylaşmaz yetişkinler için de heybesinde tadı damağınızda kalacak masalları vardır. En son ne zaman bir masal dinlediniz? Sizin ailenizde de masallar anlatan bir büyük var mı? Varsa çok şanslısınız, kıymetini bilin. Eğer siz de benim gibiyseniz ve evinizde böyle bir büyük yoksa, dert etmeyin; size Sürmeli Kedi’nin büyülü dünyası eşlik edecek. Sürmeli Kedi’nin çok kıymet verdiği masal anlatıcısı ustası bir gün kaybolur. Ustasını bulma yolculuğunda Sürmeli Kedi 12 masal anlatmalıdır. İşte bu masalları Beyza Akyüz ’ün kaleme aldığı Tudem Yayın Grubu’ndan çıkan Sürmeli Kedi’nin Arayışı kitabında anlatıyor. Güzelliğin, sakinliğin, meyvelerin, kelimelerin masallarını Sürmeli Kedi hanlarda, bahçelerde, çöllerde anlatıyor. Ayın döngüsüne göre, mevsimine uygun masallar anlatarak hem öğretiyor hem de düşündürüyor. Mesela amber ile ilgili olan masal çok ilgi çekiciydi. Akasya ağacının gölgesinde dinlenirken gül kokularını da duyarsınız. Sürmeli Kedi’nin masalları, okurlarına hem geçmişin bilgeliğini taşır hem de hayal gücünü zenginleştirir. Bu masallar, Kaf Dağı’nın zirvesinde değil; yanı başımızda, günlük hayatımızın içinde geçiyor. Günlük hayatın telaşından görmediğimiz ya da unuttuğumuz kimi anlar Sürmeli Kedi ile aktarılıyor. Yazar; masallarda bizlere ayna tutmak niyetinde değil, aynaya yansıyanları yeniden şekillendirme niyetindedir. Bilgece konuşmalar yerine; kısa, net anlaşılır cümleler ile okuyucu kendine uygun olanı alır. Sade ama derin anlatımı, masalların dünyasında, kelimelerin arasında keyifli bir yolculuk yaptırıyor. Beyza Akyüz masal anlatmanın da yazmanın da birbirinden farklı olmadığını dile getiriyor. ‘Yazarken de şifahen anlatır gibi, konuşur gibi yazan bir edibim’ diye anlatıyor. Bu sebepledir ki Sürmeli Kedi’nin Arayışı kitabını okurken yanı başınızda masalları anlatan biri varmış hissi oluşuyor. Şifahen denildiğinde akla iyileştirme gelmesinin sebebi masalların dertlere deva olmasından sanırım. Ancak ‘Şifahen’ sözle, ağızdan, söyleyerek anlamına gelir ve bu masal kitabının üslubu da işte burada gizli. ( https://www.lugatim.com/s/şifahen ) Yazarımız eşref saatinde olduğunda nefes almadan tek seferde yazar çıkarım, sonrası ince işçilik diye belirtti. Sürmeli Kedi’nin Arayışı kitabında da öyle bir ince işçilik var ki okurken kelimelerin dansına kapılıp gidiyorsunuz. Beyza Akyüz bir kitap seçerken nelere dikkat edersiniz sorusunu şöyle cevapladı: Bir kitapta dil zevki benim için birinci sırada. Kitap seçerken de yazarın dili kullanma marifetine bakarım. Aynı şekilde çeviri eserlerde de çevirmenin dile hakimiyetine. Sonrasında da kurguya... Her konu hakkında yazılabilir mühim olan üslup. Kitap seçiminde gösterdiği özeni yazarken de gösteriyor Beyza Hanım. Sürmeli Kedi’nin Arayışı kitabını okurken kendinizi hem kalbinize hem aklınıza hitap edecek edebi bir ziyafette bulunacaksınız. ‘Masalcı mavi kanatlı bir kuştur. Dünyayı taşır kanatlarında .’ ( Kelile ve Dimne ) Sürmeli Kedi’nin Arayışı kitabı sizi mavi kanatlı kuş ile tanıştıracak. Bu kitap tüm aile fertlerinin ilgisini çekecektir. Keyifli okumalar. SÜRMELİ KEDİ'NİN ARAYIŞI Beyza Akyüz Tudem Yayınları, 2021 Resimleyen: Zülal Öztürk 80 s.
- Saf kötülüğün çarpıcı hikâyesi
Kerem Ilgar, Düşbaz Kitaplar’dan çıkan yeni romanı Ben Sadece Kuşları Severim ’de saf kötülüğün çarpıcı hikâyesini son derece sert ve gerçekçi bir anlatımla kaleme alıyor. Kerem Ilgar, Düşbaz Kitaplar’dan çıkan yeni romanı Ben Sadece Kuşları Severim ’de saf kötülüğün çarpıcı hikâyesini son derece sert ve gerçekçi bir anlatımla kaleme alıyor. Karanlık ve içsel bir yolculuğun kapılarını aralayan bu sarsıcı roman, başkarakterin acımasız dürüstlüğüyle okurları, insanın içindeki şeytanla yüzleşmeye davet ediyor. Adalet, kötülük, suç, ceza gibi yaşama ve insana dair temel kavramları odağına alan Ben Sadece Kuşları Severim ’in sonunda ise okurları bir sır bekliyor. Ayrıntı Yayınları ’nın edebiyatta yeni yollar keşfetme heyecanı ve arzusuyla yola çıkan markası Düşbaz Kitaplar , Kerem Ilgar ’ın yeni romanı Ben Sadece Kuşları Severim ’i okurlarla buluşturdu. Ben sadece kuşları severim. Öyle hepsini de değil. Sadece iki kuş vardır beni kendisine çeken. Çünkü benim yaşamım onlarda gizlidir. Herhangi bir belgeselde tesadüfen karşınıza çıkan iki kuş, aslında benim hayatımın bir özeti de olabilir: gugukkuşu ve balkılavuzu. Bu iki kuşu o kadar çok severim ki sağ omzumda balkılavuzu kuşunun büyükçe bir dövmesini, sol omzumda ise yine aynı ebatlarda bir gugukkuşunu taşırım. Yıllarca Balkılavuzu olarak anıldım. Yapmadığım kötülük var mı bilmiyorum, ayrıca aldığım hiçbir sorumluluğu hatırlamıyorum. Hayatımın günahlarla dolu olmasını umursamıyorum. Yaptıklarımdan asla pişman olmadım. Şimdi sana gerçek beni anlatacağım. Şimdi seni şeytanla tanıştıracağım. Eğer buna hazırsan, kitabın ilk sayfasını açmanı bekliyorum. Kerem Ilgar ’ın Ben Sadece Kuşları Severim adlı romanı bir kötülüğün resmini çiziyor; kötülük, romantik ve adil betimlemelerden ziyade tüm saflığıyla ete kemiğe bürünüyor ve bizleri, insanın korkutucu gerçekliğiyle tanışmaya davet ediyor. KEREM ILGAR 1994 Ankara doğumludur. Temel eğitimlerini Ankara’da tamamlayan Ilgar, Ankara Üniversitesi Hindoloji anabilim dalını bitirerek Hindolog unvanını aldı. Eğitimine İstanbul Üniversitesi Felsefe lisansını alarak devam etti. Kırıkkale Üniversitesi Felsefe bölümü yüksek lisansını yarıda bırakarak edebiyata yöneldi. 2020 yılında ilk kitabı İnsan ile Ka Sapiens Yayınları tarafından yayımlandı. 2022 yılında Köpekli Deli Kadın adlı romanı Filtresiz Kitap tarafından yayımlandı. 2022 yılında Filtresiz Kitap’ın hazırladığı Filtresiz Öyküler adlı öykü derlemesinde “Bir Hiçlik Hikâyesi” adlı öyküsü kendisine yer buldu. BEN SADECE KUŞLARI SEVERİM Kerem Ilgar Düşbaz Kitap, 2025 Tür: Roman 128 s.
- Yazmak Atölyesi Şubat programı
Ayfer Tunç’un kurucusu olduğu Yazmak Atölyesi Şubat ayı programı atölye ve söyleşilerle dopdolu. Şubat ayı atölye programı, çocuk edebiyatıyla ilgilenen ve merak eden herkese yönelik olan; teorisi, tartışmaları ve eserleriyle çocuk edebiyatını tanıma atölyesi Gökçe Ateş ile Teoride ve Pratikte Çocuk Edebiyatı ile başlıyor. Dört haftalık atölyede çocuk edebiyatının tarihi, çocuk edebiyatı tartışmaları, resimli çocuk kitapları, çocuk edebiyatında zor konular ve çocuklar için yazmak konuları ele alınacak. Her hafta, öncesinde planlanmış olan bir kitap, katılımcılarla birlikte tartışılacak. Son hafta, isteyen katılımcılar seçtikleri bir kitaptan bir bölüm ya da öyküyü veya kendi yazdıkları bir metni okuyarak, bu metinler üzerine değerlendirmeler paylaşılacak. Geçtiğimiz aylarda Rus, İrlanda ve Arjantin edebiyatını ele alan Edebiyatla Dünya Turu, Şubat ayında Norveç Edebiyatı ’nı konu alıyor. Norveç Edebiyatı, BÜ İngiliz Dili ve Edebiyatı ve Oslo Üniversitesi Tiyatro Bilimi Bölümünden mezun oldu. Mimar Sinan Üniversitesi Tiyatro Ana Sanat Dalında öğretim görevlisi, AFA yayınları, Yapı Kredi Yayınları ve Tavanarası Yayıncılıkta editör ve telif hakları direktörü olarak çalıştı. Norveççe ve İngilizceden çeviriler yapan; Erlend Loe, Vidgdis Hjorth, Knut Hamsun, Jenny Hval, Maria Parr, Jostein Gaarder, Linn Ullmann ve Maja Lunde gibi yazarların eserlerini Türkçeye kazandıran, öğretmenlik görevinden emekli olduğu Oslo’da yaşayan Dilek Başak ’tan dinlenecek. Günümüz yayın dünyasında editörün rolünün ele alınacağı, Türkçe yazılmış kitaplar üzerinde yapılan editörlük çalışmalarının uygulamalarla gösterileceği, yazarın kaleme almaya başladığı andan, kitabın okurun eline ulaştığı âna kadar geçen tüm süreçleri yayınevi pratiği üzerinden aktarılacağı Mustafa Çevikdoğan ile Doğru Metne Nasıl Ulaşırız? / Editörlük ve Yazı Atölyesi Şubat ayında yeniden bizlerle. Atölyede özellikle editörün rolü, mesleğe dair genel kavramları, temel kaynakları ve sık yapılan hataları inceleyecekler. Klasik yazarlardan günümüz genç yazarlarına kadar farklı dönemlere ve türlere ait metinlerin yayına hazırlanırken dikkat edilmesi gereken noktaları, karşılıklı örnek çalışmalarla ele alınacak. Strasbourg Marc Bloch ve Galatasaray Üniversitesi’nde felsefe (lisans, yüksek lisans) okumuş, Jean Moulin Lyon III Üniversitesi’nde “Ortaklık” (Communauté) üzerine siyaset felsefesi doktora çalışması yürütmüş. Uzun süredir yayıncılık dünyasında çevirmen, editör ve danışman olarak faaliyet gösteren, özellikle felsefe alanında Fransızca ve İngilizce’den seksenden fazla kitabı Türkçeye kazandırmış olan Murat Erşen, Duyguların Felsefesi atölyesiyle Şubat ayında da bizlerle. Atölyenin temaları yabancılaşma, dünyadan bezmişlik, sıkıntı, kaygı, korku, aşk ve yalnızlık olacak ve dört hafta sürecek. Murat Erşen ile Felsefe Buluşmaları ’nda ise Kültürün Oyunsal Karakteri ve Bir Oyun Olarak Sanat başlıkları Johan Huizinga’nın Homo Ludens ve Hans Georg Gadamer’in Güzelin Güncelliği kitapları temelinde ele alınarak tartışılacaktır. Geçtiğimiz aylarda ilgiyle takip edilen yazar ve roman kahramanı arasındaki ebeveyn - evlât ilişkisinin ele alındığı Pelin Gökçeel ile Yazarına Çekmiş Roman Kahramanları atölyesinin Şubat programının ilk haftasında Virginia Woolf , ikinci haftasında ise Septimus Warren Smith ve Clarissa Dalloway karakterleri konu edilecek. Yazmak Atölyesi’nin yeni sezonunda yazarlara ilham veren sanat dalları ve disiplinler üzerine “Mimarî”, “Resim” ve “Tıp”ı katılımcılarla buluşturan Murat Gülsoy , Şubat ayında Edebiyatın Esin Perileri: Rüya semineri ve Aynur Kulak moderatörlüğünde gerçekleşecek Edebiyatta Yaratıcı Süreçler söyleşisiyle bizlerle olacak. Sigmund Freud’un “bilinçdışına giden kral yolu” olarak tarif ettiği rüyalar, edebi metinlerde psikolojik, felsefi ya da siyasi sorgulamanın bir imkânı olarak kullanılır. Edebiyatın Esin Perileri seminer dizisinin “Rüya” bölümünde, rüyanın edebiyattaki temsili farklı örnekler üzerinden tartışılacak. Kubilay Han (Coleridge), Düş (J.L. Borges), Geceleyin Sırtüstü (Cortazar), İmkansızın Şarkısı (Murakami), Aşk-ı Memnu (H.Z. Uşaklıgil), Abdullah Efendi’nin Rüyaları (A.H.Tanpınar), Saatleri Ayarlama Enstitüsü (A. H. Tanpınar), Tutunamayanlar (Oğuz Atay), Ölmeye Yatmak (Adalet Ağaoğlu), Bunak (Leyla Erbil), Dünya Ağrısı (Ayfer Tunç) değinilecek metinlerin sadece bazıları… Geçtiğimiz ay ilk dönemini tamamlayan, tiyatronun bugünkü ihtiyaçlarına uygun metinler oluşturmayı hedefleyen Oyun Yazarlığı Atölyesi Şubat ayında , Bir Uygulama Çalışması başlığıyla ikinci dönemine başlayacak. Attila İlhan En İyi Roman Ödülü ve 2023’te Notre Dame de Sion En İyi Roman Ödülü ’ne layık görülen oyuncu ve yazar Zeynep Kaçar rehberliğinde gerçekleşiyor. Katılımcılar, haftada bir gün iki saatlik yüz yüze buluşmaların yanı sıra okuma ve yazma süreçlerini de kapsayan atölye programı deneyimliyor. Çağdaş dünya edebiyatının nitelikli örneklerinin okunup incelendiği, Cem Alpan ile Çağdaş Edebiyatı Okumak atölyesi bu ay Judith Hermann’ ın, 2023 Wilhelm Raabe Edebiyat Ödülü ’nü kazanan “ Birbirimize Her Şeyi Söyleyebilirdik ” adlı anı kitabını ve Çağdaş Latin Amerika edebiyatının parlak kalemlerinden Mateo Garcia Elizondo ’dan, eleştirmenlerin övgüyle karşıladığı ilk romanı “ Kız’la Randevu ” ele alınacak. Yazmak Atölyesi söyleşi programında bu ay doktor, senarist, oyuncu ve yazar Ercan Kesal ’ı ağırlıyor! Ulusal ve Uluslararası bir çok film festivalinde En İyi Erkek Oyuncu ve En İyi Senaryo ödülleri alan; Peri Gazozu, Cin Aynası, Nasipse Adayız, Bozkırda Bir Geceyarısı, Aslında, Evvel Zaman, Zamanın İzinde, Kendi Işığında Yanan Adam, Velhasıl, Hekimlik Sanatları, Cebimdeki Ekmek Kırıntıları, İsim Şehir Film Roman kitaplarının sahibi Kesal, Ercan Kesal ile Yazmak, Okumak ve İzlemek Üzerine söyleşisiyle bizlerle olacak. 3 Maymun ve Bir Zamanlar Anadolu’da filmlerinde senarist ve oyuncu olan, Çukur dizisindeki İdris Koçovalı karakteriyle geniş kitlelerde büyük ilgi gören Kesal ile gerçekleşecek söyleşinin moderatörlüğünü usta film eleştirmeni ve senarist Burak Göral üstleniyor. Türk Pop Müziği’nin en özel seslerinden, 70’li ve 80’li yıllarda Türkiye’de popüler müziğin öncülerinde biri olan ve usta yorumculuğuyla birçok albüm çıkarmış; Beni Benimle Bırak, Ben Gene Sana Vurgunum, Melankoli, Cambaz, Mahmure ve Yasaksa Yasak gibi şarkılarıyla unutulmazlar arasına giren Nükhet Duru, Işık Şimşek ile Moda Söyleşileri ’nin Şubat ayı konuğu olacak. Başta Altın Plak olmak üzere çok sayıda ödül sahibi Nükhet Duru, Yazmak Atölyesi’n de sevenleriyle buluşacak. Yazmak Atölyesi’nde Elif Karadağ ’ın moderatörlüğünde gerçekleşen Bağımsız Tiyatro Buluşmaları ’nın Şubat ayı konuğu, Koma Sahne ’nin kurucularından Ilgın Sönmez . Bağımsız tiyatronun dinamikleri, sahneleme süreçleri ve tiyatronun geleceği üzerine gerçekleşecek bu keyifli söyleşide; tiyatro üretiminde karşılaşılan zorluklar, alternatif sahnelerin önemi ve izleyiciyle kurulan bağ da ele alınacak. Tiyatroya ilgi duyan herkes için ufuk açıcı bir deneyim vadediyor. Yazmak Atölyesi Yazar Buluşmaları’ nda yeni kitabı “#EvdekiAlgoritma” üzerine Aylin Sökmen ile gerçekleştirilecek. Moderatörlüğünü Deniz Eldam ’ın üstleneceği söyleşide bağımlılık, sosyal medyanın hayatımıza etkisi ve yabancılaşma temaları ele alınacak. ATÖLYELER Dilek Başak ile EDEBİYATLA DÜNYA TURU - NORVEÇ 04 - 25 Şubat Salı Saat 19.30 - 21.00 (Online) (Şubat) Mustafa Çevikdoğan ile DOĞRU METNE NASIL ULAŞIRIZ? EDİTÖRLÜK VE YAZI ATÖLYESİ 05 Şubat - 26 Mart Çarşamba Saat 19.30 - 21.00 (Online) (Şubat / Mart) Murat Erşen ile DUYGULARIN FELSEFESİ 05 - 26 Şubat Çarşamba Saat 19.30 - 21.00 (Yüz Yüze & Online) Pelin Gökçeel ile YAZARINA ÇEKMİŞ ROMAN KAHRAMANLARI: VIRGINIA WOOLF & SEPTIMUS VE CLARISSA 06 - 13 Şubat Perşembe Saat 19.30 - 22.00 (Online) Murat Erşen ile DUYGULARIN FELSEFESİ 13 - 20 Şubat Perşembe Saat 19.30 - 21.30 (Yüz Yüze & Online) Murat Gülsoy ile EDEBİYATIN ESİN PERİLERİ: RÜYA 15 Şubat Cumartesi Saat 12.00 - 14.00 (Yüz Yüze) (Tek Oturum) Zeynep Kaçar ile OYUN YAZARLIĞI 2. DÖNEM: BİR UYGULAMA ÇALIŞMASI 16 Şubat - 09 Mart Pazar Saat 13.00 - 15.00 (Yüz Yüze) (Şubat / Mart) Gökçe Ateş Aytuğ ile TEORİDE VE PRATİKTE ÇOCUK EDEBİYATI 18 Şubat - 11 Mart Salı Saat 19.30 - 22.00 (Online) (Şubat / Mart) Cem Alpan ile ÇAĞDAŞ EDEBİYATI OKUMAK 20 - 27 Şubat Perşembe Saat 19.30 - 21.00 (Online) (Online ve hibrit olan atölyelerimizde süreli olarak ders kaydı paylaşılmaktadır.) SÖYLEŞİLER Edebiyatta Yaratıcı Süreçler: Murat Gülsoy - Moderatör: Aynur Kulak 01 Şubat Cumartesi 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Yazar Buluşmaları: Aylin Sökmen - Moderatör: Deniz Eldam 02 Şubat Pazar 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Bağımsız Tiyatro Buluşmaları: Ilgın Sönmez - Moderatör: Elif Karadağ 15 Şubat Cumartesi 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Ercan Kesal ile Yazmak, Okumak ve İzlemek Üzerine Ercan Kesal ve Burak Göral 22 Şubat Cumartesi 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Işık Şimşek ile Moda Söyleşileri: Nükhet Duru 23 Şubat Pazar 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze)
- beşi bir yerde
tan doğan yazdı: "5 kök sorun (sal) üzerine birkaç söz 'kendimi aradım' (herakleitos) demeden 'kendini bil'mek (sokrates) olası mı? bilemedim! ne ki 6 kez 'ben' deyip de 1 kez olsun 'ben' dememek de var (teoloji): 'beni bende demen bende değilem / bir ben vardır bende benden içerü' (yûnus.) bir de 'ben'in unutulma kaygısı ('sanat' ve ' e debiyat'ta da) söz konusu: 'ben giderim adım kalır / dostlar beni hatırlasın' (âşık veysel.)" açlık her 5 kişiden 1'i aç dünya'da.. inanmayan saysın!... hamsun (açlık) ve kafka (açlık sanatçısı) ve de maslow (ihtiyaçlar hiyerarşisi ) bassa da buna koyu-kara mürekkepli işâret parmaklarını, 'açlık oyunları'ndan (suzanne collins) çok öncesine uzanır bu oyun: zenginler ve fakirler! dirimbilimsel yapı, yazgı gibi: aç-susuz olan ölür! akıl-his yoksunu tarihin dili ise şu: güçlü, güçsüzü yer! (ne diyordu darwin?) nere uçtu değişim, dönüşüm, gelişim? ya kültür, uygarlık neydi de, hıfz edemedik! ("hâfıza-i beşer nisyân ile malûldür." / muallim nâci.) siya (h) setçilerin tümden, ekonomistlerin kısmen işi imiş yalan söylemek. edebî, tarihî derken, bir de erk dili var: siya (h) si! her dirimi doyuracak gıda 5 kez mevcûtken dünya'da, neden %1 ârsız, kalanı aç? (cevâp soruda.) âh silâh, savaş vb. de cabası, ölüm için! oyuna ortak olan da er-geç ölecek, artık ağzı diş tutmazken kemirgen zenginlerin! her 1 dakikada 12 kişi ölüyor acından dünya'da; inanmayan... bencillik ben/ego sâhibi değil insan doğuştan (altben/id.) sonradan bir de üstben/süperego (freud'ca) ilâve! fenâ mı, tam 3 ben'imiz var? var bir de (9/8'lik karşılama) bir türkü: "bir 'ben'i mutlaka olsun!" "kendimi aradım" (herakleitos) demeden "kendini bil"mek (sokrates) olası mı? bilemedim! ne ki 6 kez "ben" deyip de 1 kez olsun 'ben' dememek de var (teoloji): "beni bende demen bende değilem / bir ben vardır bende benden içerü" (yûnus.) bir de "ben"in unutulma kaygısı ('sanat' ve ' e debiyat'ta da) söz konusu: "ben giderim adım kalır / dostlar beni hatırlasın" (âşık veysel.) bu 'ben'lerin düşü-gerçeği 'kötü' değilken özde, 'bencilik' de öyle zannımca, kendine (kültür) ekin ekip-biçip, paylaşmak; birikim edinip, çoğaltıp bölüşmek başkalarıyla. kötü (ahlâk) olansa, 'bencillik': sırf çıkarları için düşünmek, düşlemek, eylemek ve yaşamak! bağlam içre ilkinin (ego) ikinciye (süperego) dönüşümü, eşdeyişle gelişim ve değişimle evrilip, bireysellikten toplumsallığa geçişi söz konusu gerçekleşmediği sürece, özçıkar aşılamaz; nalıncı keseri olmanın ötesine geçilemez gibi. ben'in bencilikte nefeslenmesi ve dahası toplumsallıktan evrenselliğe varması zorlu bir süreç olsa da, tastamam insancıl bir yolculuk olsa gerek. bencillikse (yoksunluk), açlık (yoksulluk) için bir kök sorundur: bir kişinin değil, birden çok kişinin, başkalarının açlığı ki, bunun uzantısıdır zenginler-fakirler ikiliği. eşitsizlik tüze (hukûk) dendiğinde türe (adâlet), hem kavramsal hem uygulayımsal olarak, dikilir karşımıza. sorunsal (problematik) bağlamda eşitlik-öte bir yaradır insan, doğa, dünya ve evren üzre/içre. bunun nedeni kötü (ahlâk) ve kirli siya (h) sal yapılanma ve bir hiç olan erk söylemi ve baskıları olsa da, hâlâ bencillik ve uzantısı zenginlikle iç içe geçen, katılın-katılmayın, politik (aristoteles'çe "homo est animal politicum") uygulamalardır ki, bir ayağı ekonomik, diğeriyse sosyo-kültüreldir. eşitsizlik olgusu, tarihsel zamanda (dünden bugüne) , insanın sığ-sınırlı us varlığı olma konumuyla ilintisiz değildir. id-ego-süperego sacayağının dengesini kuramayan, benden benciliğe geçmede (çoğun bile-isteye) çaba göstermeyip yetersiz kalan insanın, insanlık kaygısının günden güne törpülenmesi, işsizlik, açlık, yoksulluk durumunu artırırken, yayılmacı-anamalcı siya (h) saların ve erklerin bunda bencil-kötücük işlevi belirleyici olmuş ve olmaktadır. savaş bezirgânlığının ekonomik (para-petrol vb.) politikalara koşutluğunun geldiği kerte, eşitsizliğin ölüme dek uzanmasını gözler önüne sererken, aymaz ve umursamaz zenginler öbeğinin bu durumu yattığı (yine aristotales'çe "açık-seçik") âşinâ, "körler-sağırlar oyunu"nu sürdürülse de! ahlâksızlık kavramsal, kuramsal, olgusal, bireysel ve toplumsal olarak ahlâk değerlendirilip irdelendi- irdelenmekte (felsefe, psikoloji, sosyoloji vb.) salt us değil, etik varlığı olduğu da anımsandığında insanın, insanlığın bir kök sorunu ve dahi sorunsalı olarak değerler dizgesi dikilmekte karşımıza. bunda aile, çevre, toplum; gelenek-görenek, eğitim-öğretim, kültür-sanat hayatının belirleyiciliğinin yanı sıra siya (h) setin işlevini yadsımak olası değil. 'iyi insan' olmadan iyi toplulukların ve toplumların oluşumu olası değilse, bir toplu katliâm söz konusu! bunda erkten öte, eğitimcilere düşen sorumluluk, ödev, ve görev azımsanamayacak denli çok. bencilliğin eşitsizlik, açlık, eşitsizlik ve ahlâksızlık (kötü ahlâk) yarattığı gün gibi ortada. ahlâk (iyi ahlâk) olmadığı sürece, sorunların çorap söküğüne dönüştüğünü görmelere karşın, buna seyirci kalmak da (bir başına olmasa da) bir ahlâk sorunu değil de ne? hem toplumsal varlık olup hem de toplum-öte değerler olgusunu yoksamak olası mı? maslow, freud, aristotales kavram ve olgu olarak dillese de insanı, bunun temelinde bir etik sorun olduğunu kabûllenmemek neyin nesi? ilke ve uygulayım olarak eşitliği algılamak ve uygulamak gerekirken, salt bir değer olarak bilmek yeter mi? yaşam deneyimleriyle akademik birikimleri harmanlayıp yaşama geçirmedikçe 'iyi insan'dan ve dahi insanlıktan söz açmak ne denli gerçekçi? sorunlarca sorular yanıt, anlam ve değer yitimine uğradıkça, 'güzel insanlık' asla ve kat'a gelemez.. heyhât! tersine çevirmek için bu 'kötü tâlih'i (yazgıyı!) ya da güzelleştirmek adına dünya'yı, bir başka kök sorun da sanat. sanatsızlık (sıralamayı siz yapın) açlık, bencillik, eşitsizlik, ahlâksızlık ve sanat beş kök sorunsal ki, birbiriyle ilintili zannımca. düş/düşün gücü, yaratıcı edim ve beceri işlevsel olmadıkça, insana ve insanlığa uzanmadıkça, kirli siya (h) saların ve erk yönetimlerinin cirit attığı, üretimi iç ettiği, emeği sömürdüğü, zenginler kulübünü palazlandırdığı; açlığın, yokluğun, yoksulluğun beşinde kavgalar, çatışmalar ve savaşlarla insanlığı sallaya-uyuta-öldüre kuruttuğu/ yokluğa sürüklediği bir dünya tablosuna kanlı gözyaşları, ağıtlar ve zılgıtlarla daha da seyirci kalınacağı ortadayken, felsefe ve bilimin yanı sıra, sanata olan gereksinim de şart. tüm sanat dallarıyla birlikte, özellikle [yeni fikir(ler), dil ve üslûp ile kurulacak/kurgulanacak] 'edebiyat'a olan gereksinim, şimdilerde ekmek-su gibi handiyse. sokaklarda, yollarda, okullarda, evlerde [ve 'kitap'larda] sunulacak sanat eserleri, 'estetik' yoksunluğu varlık ve varoluşa dönüştürdüğü ölçüde, kazandıracağı bilinçlilik/farkındalık yolculanışıyla, olmazsa olmaz.. ya siz ne diyorsunuz? etik ve estetik değerlerin insanı değiştirip dönüştürdüğü bir çağı, açlığın, bencilliğin, eşitsizliğin, ahlâksızlığın kökünün kurutulup, iyilik ve güzellikle kurup bezemek, hiç kimseye boş-düş/düşün gelmediği sürece salt bir umut olarak da kalmaz, 'yeni insan/insanlık' için (dünün kötü dersleri ve iyi-güzel birikimleri de dâhil) bir olasılığı hayat kılabilir ki, bu mümkün. yoksa... ötesini biliyorsunuz zâten siz.
- Milliyet Sanat'ın Şubat sayısı çıktı
Milliyet Sanat, Şubat 2025 kapağında okurlarını yeni oyunu ve bu ay başlayacak iki dizisiyle sevenlerinin karşısına çıkan Merve Dizdar ile karşılıyor! Fransa Kültür Bakanlığı tarafından şövalye ilan edilen Dizdar’ın yepyeni heyecanlarını anlattığı sayıda ayrıca Ayşe Kulin, Murat Daltaban, Seray Şahiner ve Prof. Dr. Ahu Antmen röportajları; David Lynch ve Billie Eilish üzerine dosyalar gibi daha birçok renkli içerik okurları bekliyor. Türkiye’nin ve dünyanın kültür sanat gündemine ışık tutan haber, yazı ve röportajlarıyla Milliyet Sanat Şubat 2025 sayısı raflarda. AYIN SÖYLEŞİSİ Türkiye’nin sanat hafızası Milliyet Sanat, Şubat 2025 sayısında Asu Maro ile Ayın Söyleşisi’nde yeni oyunu “İnsanlar Mekanlar Nesneler” ile sahnelere dönen Merve Dizdar’ı ağırlıyor. Aynı zamanda iki yeni diziyle izleyici karşısına çıkmaya hazırlanan, Fransa Kültür Bakanlığı tarafından Sanat ve Edebiyat Nişanı ile onurlandırılarak şövalye ilan edilen başarılı oyuncu, Cannes Film Festivali’nde En İyi Kadın Oyuncu Ödülü’nü kazandıktan sonra yaşadığı dönemi, yeni projelerini ve çok daha fazlasını içtenlikle anlatıyor. SAHNE SANATLARI Şubat 2025 sayısının sahne sanatları sayfaları, Gülhan Kadim’in yazıp yönettiği “Salıncak” oyununda, seyirciyi abi-kardeş olarak selamlayan Yiğit Sertdemir ve Hazal Türesan’ın röportajıyla açılıyor. Usta oyuncu Yasemin Yalçın, 31 yıl sonra “Kadınlık Bizde Kalsın-Sevme Beni” adıyla sahnelenen oyunu; Murat Daltaban yönetmenliğini üstlendiği “Gurur ve Önyargı* (*gibi bir şey)” oyununu, DOT’u ve Nilüfer Kent Tiyatrosu’nda yaşananları anlatırken Seçkin Selvi ise “Ve Perde…” köşesinde Ebru Nihan Celkan’ın yeni oyunu “Loop”u ve yeni versiyonuyla yeniden sahnelenen “Medea”yı değerlendiriyor. PLASTİK SANATLAR Berlin’deki Hamburger Bahnhof–Nationalgalerie der Gegenwart’ta hazırlanan “Semiha Berksoy: Singing in Full Colour” sergisinin incelemesiyle başlayan plastik sanatlar sayfalarında, Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi’nin vizyoner müdiresi Dr. Nazan Ölçer’den bayrağı devralan Prof. Dr. Ahu Antmen’in röportajı ve Koç Üniversitesi Hastanesi’nde farkındalık yaratmak amacıyla düzenlenen “Diyabet Arkadaşım mı? Benim Gözümden Bak!” sergisine dair bir dosya da yer alıyor. Sabiha Kurtulmuş “Biz, Vesaire” köşesini “Evinde Hissetmek, Yeniden Ve Yeniden” sergisini Kültürpark Atlas Pavyon Sanat Galerisi’nde açılan sanatçı Ekrem Yalçındağ ile yaptığı röportaja ayırırken İrem Maro, “Uzak Yakın Mimarlık” köşesinde büyük bir yangın felaketi yaşayan Los Angeles’a mercek tutuyor. SİNEMA Derginin sinema sayfalarında okurları, 97. Oscar Ödülleri’ne dair tahminler ve temennilerle ilgili kapsamlı bir yazı; “Maria” filminde Maria Callas’ı canlandıran Angelina Jolie’nin parlak kariyerine bir bakış; Ke Huy Quan’ın bu ay vizyona girecek yeni filmi “Love Hurts” vesilesiyle, sinema tarihinde Demi Moore, Cameron Diaz, Robert Downey Jr. gibi birçok ünlü oyuncunun yaşadıkları düşüşten sonra imza attıkları muhteşem dönüşlere dair bir dosya bekliyor. Geçtiğimiz ay aramızdan ayrılan efsanevi yönetmen David Lynch’i ve sinemasını ayrı bir dosyada ele alan sayıda ayrıca, “Bridget Jones” serisinin dördüncü filminin ve Oscar’ın favorilerinden “The Brutalist”in incelemeleri yer alıyor. Attila Dorsay ise bu ay “Sinemanın Hazineleri” köşesini, eşsiz star Rita Hayworth’ın damgasını vurduğu “Miss Sadie Thompson/Dişi Şeytan” filmine ayırıyor. MÜZİK Şubat 2025 sayısının müzik sayfalarında “Koza” albümünü çıkaran Eda Baba’nın röportajı; 2024 listelerine damga vuran Billie Eilish’e dair bir dosya ve Ghostly Kisses solisti ve kurucusu Margaux Sauvé’nin İstanbul ve Ankara konserleri öncesinde Milliyet Sanat’a özel verdiği söyleşi yer alıyor. Kemal Küçük “Diapason” köşesini ocak ayında kaybettiğimiz keman sanatçısı Ayla Erduran’a ayırırken Mehmet Tez “Müzik Dünyasından” köşesinde Londra’ya reggae penceresinden bakıyor. Eray Aytimur “Bırak Dağınık Kalsın” köşesinde, 2024 yılında caz dünyasında yaşanan kayıplarla başlayıp farklı gündemlere değinirken Naim Dilmener ise her zamanki gibi müzik gündemini değerlendiriyor. EDEBİYAT Gülenay Börekçi’nin ocak ayında kaybettiğimiz dostu, usta yazar, senarist, eleştirmen, ressam Selim İleri’yi kaleme aldığı edebiyat sayfalarında ayrıca edebiyattaki 40. yılını 40’ıncı kitabı “Kalemimle Kırk Sene” ile kutlayan Ayşe Kulin’in; uzun yıllardır üzerinde çalıştığı “Vatan Millet Samatya” romanını okurlarla buluşturan Seray Şahiner’in ve “Evine Dönemeyen Adam”la Yunus Nadi Öykü Ödülü’ne layık görülen Kıbrıslı yazar Emrah Öztürk’ün röportajları okurları bekliyor. Son beş yılda İtalyanların Türk yazarlara olan ilgisini İtalyan çevirmenler Nicola Verderame ve Giulia Ansaldo’nun görüşleriyle ele alan sayıda Hülya Avtan da “Sayfayı Çevir” köşesinde edebiyatseverlere çok geniş bir öneri seçkisi sunuyor. PODCAST Milliyet Sanat Şubat 2025 sayısı, Hazal Baydur’un, edebiyat ve müzik tarihinin göz ardı edilmiş hikâyelerini keşfettiği podcast serisi “Güvenilmez Anlatıcı”yı anlattığı röportajla sona eriyor.
- Öykü: Ölü Bakış
"Sabahın sisi, ayazı üzerimize iyice boca edildikten sonra servisin sıcaklığında çözülen bedenlerimizin aksine, uyuşan, mayışan ruhlarımıza inat bir mesai günü daha başlıyordu." Ahmet Turan Yanımdan geçiyorlardı. Teker teker, bedenimden sızan koyu kırmızı birikintinin üzerinden atlayarak bana bakmadan geçip, makinelerin uğultusunda kaybolmak için birbirleri ile yarışıyorlardı. Hepsinin gözlerinde kayıtsız bir bakışa teslim olmuş çaresizliğin izlerini görebiliyordum. Onlar görmüyordu bunu ben görebiliyordum. Öldüğüm yerde, koyu kırmızı bir yalnızlığın dibinde gözlerim açık, onları izlemenin korkunçluğunda ben her şeyi görüyordum. Asıl korkunç olan bendim. Tonlarca ağırlığı bir çırpıda kaldıran makine üzerime devrilip bedenimi yamyassı etmişti. Bir tek gözlerim açıkta kalmıştı. Vücudumu tanıyan var mıydı içlerinde acaba? Zannetmiyorum. Kimse birbirini gözlerinden, isminden bile tanımıyordu ki! Her şey her zaman olduğu gibi yine sıradan bir sabahın karanlığında başlamıştı. Sabah, gece ile gündüz arasındaki o boşlukta sallanarak herkesi daha doğrusu mahalledeki işçi tayfasını uyandırıyordu. Bel ağrıları, baş ağrıları ve uykusuzluğun mıhlandığı bedenler ayaklarının sürüklenmesine paralel sürüklenerek, sabahın ışıksız ilk ışıklarına doğru kayboluyorlardı. Herkes aynı istikamette ama farklı yönlere doğru yönelip, aynı duraklarda birleşiyordu. Sabahın kendine has kokusuna karışan servis araçlarının homurtulu egzoz dumanları, aydınlık bir gün umudunu da pusa boğuyordu. Bizim fabrikanın servisi geldiğinde ağzını bıçak açmayan diğer işçilerle birlikte, sigaramdan son nefesi de içime çekip aracın en dip köşesine yerleştim. Sabahın sisi, ayazı üzerimize iyice boca edildikten sonra servisin sıcaklığında çözülen bedenlerimizin aksine, uyuşan, mayışan ruhlarımıza inat bir mesai günü daha başlıyordu. Tiz biçimde içeriyi kaplayan müziğin sesi, uyanamamış bedenlerin üzerine kederle yağıyordu. Herkes yarı uykulu yarı uyanık geçim gailesinin peşine takıldıkları yeni bir güne başlamanın tedirginliğini taşıyordu. O tedirginliği gözlemlemek nedense bana da suçluluk duygusu ile karışık bir haz veriyordu. Kendi gailemden uzaklaşma hissi yaratan anlık hazlardı bunlar. -“Ah! Ah!’’ diye önce tiz sonradan gürültü kıvamına dönüşen bir inleme duyuldu en önde oturan işçilerin birinin dudaklarından. Kim bilir içinden ne kopup gelmişti? Dışa vurması zor olan bazı şeyler vardır. Hele ki bu zindan karanlıkta, sabahın en kör vaktinde ekmek için yola düşenlerin yüreği ile bilinci arasında dile gelmeyen o bazı şeyler soluk bir ah sesi ile dökülür dudaklardan ve yaklaşık 40 işçinin olduğu servis minibüsünün içinde parçalanarak kaybolur. Parçalanarak kaybolan bütün ahların arasında benim payıma düşen hangi ah ülenmesiydi acaba? Eşimin hastalığı mı? Çocuklarımın okuldan sonra eve katkı için saçma sapan sürüklenmeleri mi? Yaşım dayanmış nerdeyse altmışa, hala sabahın mahzen vaktinde yola düşüp rızık peşinde debelenmek miydi bu ah? İki çocuğumun merhametinden sızan benden para istememek için kendi başlarının çaresine bakıp, gece yarılarına kadar sürüngen misali yıpranmaları mıydı? Yanında kimse olmadan yalnız başına haftanın üç günü şehrin öte tarafındaki hastaneye ağrılarını sırtlanarak iki büklüm gidip gelen eşimin ahı mı? Tüm bu ahların ortasında servisteki kırk kişinin alınlarından geçen gerginliği tıkanan trafik süslemiş, servis aracı en büyük ahı almış gibi üç şeritli yolda en ortada sıkışmış kaderine razı bekliyordu. Cam kenarında oturanların trafiğe uykulu gözlerle bakışı sorunu çözecekmiş gibi buğulu camların eriyiğinde kaybolan yüzlere bakarak düşüncelere dalmaya devam ettim. Her sabah boğulduğum ama dalmaktan vazgeçmediğim düşüncelere.. Sıkışan servis aracı aniden akmaya başlayan trafikte o hıza ayak uydurarak yerinden ok gibi fırladığında en son hangi düşüncede asılı kaldıysam oradan aşağı yuvarlanıverdim. Yuvarlandığım yerde serviste bulunan tüm emekçi arkadaşlarımın düşünceleri parçalanarak yerlerde yatıyordu. En son hangi düşüncede kendimi bulmaya çalıştıysam kayboldum. Oğlumun bir kahve zincirinde çok ağır koşullarda çalıştığı aklıma gelmişti. Hayatımdaki tüm ağırlıklar getirdikleri hüzünler ile birlikte her sabah olduğu gibi bu sabah da üzerime çullanıyordu. Çullanmanın zirvesindeyken yaklaşık bir buçuk saat süren eziyet sona ermiş, servis aracı ilk hareket anındaki mahmurluğunu üzerinden hala atamamış bir şekilde aheste aheste fabrikanın işçi giriş kapısına yanaştı. Kalabalıktı her yer. Çok kalabalık. Fabrikanın kampüsü dört ana yola ayrılan adeta ahtapot kolları gibi bizi çepeçevre saran bir yapıya sahipti. Karıncalar misali servislerden inen işçilerin hepsi farklı bir yöne aynı kalabalığın yarattığı hengame ile dağılarak gözden kayboldular. Dışarının ayazı ile fabrikanın sıcağı arasında bedenlerimiz çözülmeye başlamıştı bile. İçerinin o korkunç sıcağı normal bir sıcaklık değildi. Yani biz işçilerin rahatı, konforu ya da bu ayazda ısınmamız için değildi fabrikanın sıcaklığı. Üretim, üretim, sürekli üretimin oluşturduğu sarmalın, çıkışsızlığın sıcağıydı. Bin beş yüz işçinin sıcağıydı. İnsan boyunu aşan selüloz yığınları, üretilen kağıtların yığıldığı devasa depoların içinden geçerek çalıştığım forkliftin başına nihayet ulaşabilmiştim bu sabah da. O bana baktı ben ona sessizce selamlaştık makineyle. Akşama kadar o da fazla mesai olmazsa, sayısını bilmek istemediğim kadar rulolarla dolu bu depoyu tek başıma mı boşaltacaktım? Çalıştığım forkliftin boyu benim boyumun nerdeyse üç katı, öndeki dişlileri ile birlikte düşlerime bile giren canavarsı görüntüsüyle birleşince sabahın ilk ışıklarında kaygının en tepesinde olmamam için hiçbir sebep yoktu. Yıllardır olduğu gibi kaygıyı alnımın orta çizgisine yerleştirip işe başlamaya hazırdım sanki. Beş dakika vardı mesainin başlamasına, üç saat hiç molasız çalışmanın cehennemi varlığına… Beş dakika içinde iş elbisesini giyip forkliftin başında hazır olmanın getirdiği kaygı ve bu kaygının tetiklediği hız ile hareket ederek çarçabuk hazırlandım. Daha bir buçuk dakikam vardı. Bu bir buçuk dakika içinde ise forklifti çalıştırıp üzerinde hazır bir şekilde yükleri taşımak için beklemem gerekiyordu. Beklemenin huzursuz telaşı içinde ay sonuna doğru zamanın akışını nasıl değerlendireceğim içimi kemiriyordu. Bir buçuk dakika sona erince forklifti çalıştırıp ilk kağıt balyasını almak üzere manevramı yaptım. Manevramı yapınca forkliftin sol arka tekerleğinde bir vınlama sesi işittim. Sanki teker yerinden çıkıyor gibiydi. Hemen aşağıya indim. Soluğu ustabaşının yanında aldım. Durumu izah edince bana gergin biçimde ; “Defalarca yetkililere forkliftlerin bakımdan geçmesi gerektiğini izah ettim söyledim ama beni dinlemiyorlar maalesef,’’ cevabını duymamla tekrar işimin başına dönmem arasındaki şaşkınlık evremde kafama üşüşen tüm olasılıkları bertaraf ederek iyi niyet kalkanı ile kendimi donandırıp, çalışmaya devam ettim. Vınlama da çalışmaya devam ediyordu. Vınlamanın sinir bozucu sesinde sessizliğimle kağıt balyalarını yüklenerek üç teker üzerinde tedirginliğimi sınamak, anlatılmaya hem de anlatamamaya dair bir çıkışsızlıktı. Ne yaşıyordum ben? Çalışıyordum evet ama nerede ve nasıl? Vınlamanın deliliğinde kağıt balyaları arasında küçülerek çalışıyordum. Küçülerek çalışmanın o gürültülü kırılganlığında sanki forkliftin altında eziliyordum. İki balyadan sonra bir üçüncü balyayı almak için yavaşça manevra yaptım, makineyi arkasına döndürmem ile birlikte sol arka tekerlekteki vınlama beni birden bire nasıl olduğunu anlamadığım biçimde altına aldı ve ezdi, anında, hiç yorulmadan, birdenbire ezdi ve olduğum köşeye öylece bırakıverdi. Üzerime devrilen makinenin altında, kendi ağırlığı bir yana balyanın da ağırlığı altında ölü bakışlarımla hiçliğe doğru evrilirken, diğer işçi arkadaşlarım sanırım o hengamede sadece vınlamayı duyup, aynı vınlama onların da kulaklarında daimi olarak çınladığı için beni görmeden geçip gidiyorlardı. Gidiyorlardı beni görmeden…
- Ocak ayında Litera Edebiyat’ta en çok okunanlar
Yeni yılın ilk ayında Litera Edebiyat’ta en çok neler okundu? Okurların favorisi olan içerikleri listeledik! Ocak 2025'te en çok okunan öykü Öykü: Kamuoyuna "Düzenli olanların ritmini bozan ani baskınlarla yapılanları da içeren ama herhangi bir değişikliği kaydedemeyen kontrollerle geçen uzunca bir süreden sonra gelen cevabın kendi yazdığı maile cevap bile olamayan hazır bir kalıp olduğunu anlayacak kadar yazışma görgüsü vardı." Yakup Yılmaz yazdı. Öykünün tamamı için tıklayın . Ocak 2025'te en çok okunan röportaj "Yazdığım her hikayenin içinde yer alan herkeste kendimi tek tek görmezsem yazmanın ne önemi var ?!" Şule Tüzül, Mahir Ünsal Eriş ile 80’li yılların karanlığına iç sızlatan bir çocukluk hikayesinin içinden bakan yeni romanı Tatil Kitabı özelinde söyleşti: "Geçmişte kalıp buharlaşmış, yalnızca silik, mahzun anılarda fragmanlar halinde yaşayan bambaşka bir gezegenin hikayesi" Röportajın tamamı için tıklayın . Ocak 2025'te en çok okunan yazı Literaedebiyat'dan 2025 Edebiyat Kehanetleri! 2025’te Nobel Murakami’ye, Booker Elif Şafak’a veriliyor ve yapay zekanın yazdığı ilk büyük roman basılıyor! Ne dersiniz, olabilir mi? İlk yapay zeka romanı gerçekten bu yıl basılacak mı? Murakami yine Nobel adayı olup eli boş mu dönecek? Booker’ın Elif Şafak’a verilmesi ihtimali var mı? Booktok genç edebiyatı nasıl etkileyecek? Her şey bir yana 2025 yılı, edebiyat dünyasında hem yeni seslerin hem de mevcut büyük yazarların eserlerinin öne çıktığı bir yıl olacak gibi görünüyor. O zaman buyurunuz Litera’dan 2025 dünya edebiyat kehanetlerine... Yazının tamamı burada . Ocak 2025'te en çok okunan inceleme Sadece kendi derdinin peşinde koşan bizden değildir Tayfun Topraktepe, Cabir Özyıldız’ın ikinci öykü kitabı Dünyanın Bütün Karıncaları üzerine yazdı: "Yazar, öykülerini, mücadelesini onuruyla ve dimdik duruşuyla, ölümü kutsamadan ama ondan da korkmadan verenlerin diliyle anlatıyor." Yazının tamamı burada . Ocak 2025'te en çok okunan yarışma haberi 2025 Seyhan Livaneli Öykü Ödülü Hatice Nagihan Dermancı'nın oldu Eksik Parça Yayınları tarafından düzenlenen 2025 Seyhan Livaneli Öykü Yarışması'nın bu yılki kazananı Hatice Nagihan Dermancı oldu. Haberin tamamı burada . Ocak 2025'te en çok okunan yeni kitap haberi Resimler her şeyi açıkça gözler önüne serer ve pek çok şeyi de gizler John Berger'in kızı Katya Berger ile arasında başlayan sohbeti içeren Uykuya Yatmak adlı kitabı, resimlerin bir yandan her şeyi açıkça gözler önüne serdiğine, diğer yandan pek çok şeyi gizlediğini anlatıyor. Kitabın detayları burada .















