"Halâ çok güzel ve hayata karşı umut beslerken burası onun verimli toprağı değildi, ikimizin de değilse burası kimindi?" Handan Aycan Olanlar benim suçum değildi, babamın bir ayyaş olması, annemin evde kocasını bekleyen kadından başının çaresine bakan kadına evrilmesi, hiçbirinde suçum yoktu. Liseyi bitiremeyişimde de benim suçum yoktu. Lise ikide babam ölmüştü, iyi de olmuştu, yaslandığım dağım, yıkılmaz kalem falan değildi o. Benim babam boş bira şişeleriydi, sürekli tıngır

"Bizim bir kurtuluşa ihtiyacımız var, bütün inceliği ve zerafeti şiddette olan bir kurtuluşa." Onur Güzeldiyar Hayat bir çabadır intihar etmemek için dediler, güldüm, inanmazsınız diye düşündüm. Aslında hepsi çok basit bir hikaye... Bizim bir kurtuluşa ihtiyacımız var, bütün inceliği ve zerafeti şiddette olan bir kurtuluşa. Bazen kıpırtısız, durgun, hatta gülümser görünürken bile tüm insanlığın içinde çalkantılara yol açacak denli sarih bir kurtuluşa. Sarsacak, huzuru bozacak

"Birbirini bir zamanlar çok seven, şimdiyse birbirine değer veren, birbirini değiştirmeye çalışmadan kabul eden iki eski dost. Böyle yaşlanabilirdik." Yelin Bilgin Yaşlı bir çocuğum ben, çocukların en yaşlısı Ağzımda sakız tatlısının hiç eksilmeyen tadı Sevilince kendimi tadıyorum bir de Kendime dönüşüyorum - Ah içimin derin rengi Yoğun kokusu - Edip Cansever, Cemal'in İç Konuşmaları/I Bir çılgınlık anımda hayatıma girmiş, çıkmak bilmemişti. Bizi neyin bir araya getirdiğini

“Şu açlığa bir alışamadın.” Anıl Çağal Keşke şöyle güzel bir kuru fasulye ve pilav olsaydı da yeseydim. Kaç gündür yoğurt ekmek ya da Kemal’in dayısının arada getirdiği üzümleri yiyorduk. Tabii üzümü de boş boş değil ekmeğin arasında... Bunu ev arkadaşım Kemal’den görmüştüm ilk ve şaşırmıştım. Artvinliydi, bir köylüydü. Doğu Karadeniz’de böyle ilginç yemekler atıştırmalıklar bir hayli fazlaydı. Arazi yapısı gereği dağda bayırda köylü halk ne bulursa onu değerlendirmeyi öğrenm

“Kırılgan bir nokta arıyorum sözlerinde, duruşunda ama zırhsız bir alan bırakmamış gibi kendisine.” Nafiye Gölbaşı Tam tuvalete girdim, zil çaldı. Onlar gelmeden girer, çıkarım diye düşünmüştüm ama zamanı iyi ayarlayamadım. Tüh! Kapıyı açıyor bizim adam. Ben kaldım içerde. Gelenler yeni komşularımız. Klozete kâğıtları doldurup, ses çıkarmamaya çalışıyorum onlar salona girene kadar. Oğlanın öğlen mesaj attığını, akşama uğramak istediklerini söylemişti bizimki. Kaynaşmak için

"Eve döndükleri o gün farkına varmıştı aslında. Ayaklarının altından dönmeyi sürdürmüştü dünya." Erdi Ülküseven Adımları kata varınca yavaşladı. Kapının önünde kımıldamadan durdu bir süre. Soluğunu dizginledi. Fotosel söndü, karardı her yer. Bir ses, bir işaret bekledi. Gelmedi. Anahtar şıngırdayarak birkaç sefer döndü kilitte. Kapı gıcırdayarak aralandı. Tepedeki lambanın ölgün ışığı içeriye düştü. Eli soğuk duvarda gezindi. Lambanın düğmesi, ayrılmadan önce çıkardığı terlik

"Belki de insanoğlu olarak hazırlıklıydık bu duruma; en azından bilinçaltımızın bir yerlerinde, gün yüzüne çıkmasından korktuğumuz için ustalıkla sakladığımız, hatırlamamak için de epey çaba sarf ettiğimiz böylesi bir tehlikenin varlığından haberdardık." Çağdaş Turan O yıl, ben de dâhil olmak üzere olur olmadık yerde Eylül ayına methiyeler düzenlerin, yağmur sonrası etrafa yayılan toprak kokusunun güzelliğinden, süzüle süzüle yere düşen sararmış yaprakların yarattığı melankol

"Belki de sadece bu geçici yerde oyalanmamız gereken şeyler vardır: Bir şeylere kutsallık yüklemek, yaptığımız işi kutsal görmek..." Yusuf Kırgın Doğru olup olmadığını bilmiyorum ama sanırım hayatımı başkalarını mutlu etmek için yaşadım. Doktor olmayı hiç istemedim. Benim doktor olmama sebep olan babamdı. Belki de kendisi bir hademe olduğu için benim doktor olmamı istedi. Doktorların odalarını, hastane koridorlarını temizlerken, doktorluğun ihtişamına kapılmı

"Acıkmış mıydım? Emin değildim ama bir şeyler yemek, zamanı doldurmanın bir yoluydu." Zeliha Yeşim Günay Gökyüzü gri bir metal rengindeydi. Yağmur iki gündür durmadan yağıyordu. Sadece yağmıyor; her yere sızıyordu. Kaldırım çizgilerini yutmuştu. Suyun nerede bittiği, asfaltın nerede başladığı belli değildi. Yağmurluğun naylonu tenime yapıştığından her hareketimde hışırdıyor, beni olduğumdan daha hantal gösteriyordu. Çizmelerimin içindeki çoraplar terden rutubetlenmişti. Biten

"Direkt mutfağa geçiyorum. Severim mutfak sohbetlerini. Dert orada daha rahat anlatılır. Düşünmek için tuvalet, dertleşmek için mutfak." Mehmet Kalender Uzandığım koltuğun köşesinde, başımın ucundaki lambaderin sarı ışığı beni geri çağırıyor. Uykunun kıyısındayım. Annemin sesi geliyor: “Hazal, uyuyor musun? Neyse…” “Işığı aç anneciğim, uyumuyordum. Ne oldu?” “Naciye teyzen rahatsızlanmış yine, Aygül teyzenle hastaneye gidiyoruz, haberin olsun.” Daire kapısının önünden Aygül t

"Yalnızlık güzeldi de böyle zamanlarda yatıştıracak birisi ne iyi olurdu. Kendim söylediğimde sahte görünecek teselli sözleri başkasının ağzında nasıl da ışıl ışıl hakikatlere dönüşür, sakinleştirirdi." Yakup Yılmaz Hikayenin kıvılcımını çakan Elif’e… yalnız küllerinden mi asıl yalnızlığından doğar ankâ Orhan Alkaya Üşenmeyip yukarıdaki markete de gitseydim keşke. Kapağı alüminyum kâğıt olan yeni konservelerden alsaydım böyle olmazdı. Neyse olan oldu deyip, peçete ile sarıyor

"Derisi yer yer dökülmüş ceketini burnuma yaklaştırdım. Yüksek binaların sıvasını yapan adamın kokusunu aradım." Tuba Susoy Toprak I- Kadın Kapının açılışıyla irkildim. “Korkma,”dedi, “ ben geldim.” “Seni beklerken içim geçmiş, hoş geldin.” “Hoş bulduk.” “Geciktin.” “Çok iş vardı bugün.” Ceketini çıkardı, benden kalan boşluğa, pencere önündeki koltuğa oturdu.

"Birisi 'Geçmiş olsun,' dedi. Ben atladım hemen 'Sağ ol,' diye. Meğer bana dememiş." İkbal Gemici Nasıl parlak gözleri vardı. Hele bir de güldü mü güneş sönük kalırdı yanında. Ölmeden cenneti yaşamak gibi bir şey. Biçimli ağzının kenarında beliren o iki çizgi başka hiçbir kadında bu denli güzel durmazdı. O güzellikte kaybolmak için hep gülsün isterdiniz. Bir hastabakıcı geldi elinde mavi bir hastane elbisesiyle. “Olmaz,” dedim, “Bu çamaşır suyu lekeli. Giymem ben bunu.” Refak

"Sanki biri beni bir satır kodun ortasında unutmuş gibi. Etrafımda uzanan şey bir mekân değil; daha çok terk edilmiş bir fikir sanki." Mete Gürkan Bölüm I – “Optimize Edilmiş Yanlışlık” Burada artık zaman yok. Ya da varsa bile, beni ilgilendirmiyor. Bu dijital enkazın merkezinde, adı çoktan silinmiş bir koordinatta asılıyım. Direngen bir sessizliğin derin koordinatında. Ne tam olarak düşüyorum ne de tam olarak duruyorum. Sanki biri beni bir satır kodun ortasında unutmuş gibi.

"Zamanın tek güvenilir yanı, akrebin sekizi, yelkovanın ise on ikiyi gösterdiği o mesai saatiydi zaten." Çilem Kılıç Sabah, eski bir çorap gibi sökülmüş bulutların arasından sızan eksik bir ışıkla aydınlandı. Hava ne tamamen soğuktu ne de tam anlamıyla ılık; insanın içini ne ısıtır ne de üşütürdü, tıpkı onun hayatı gibi. Metin, ayaklarının altına yapışmış çamuru hissederek, dalgın dalgın yürüyordu. Elindeki mavi kapaklı defteri kıvırarak koltuğunun altına sıkıştırmıştı. Bazı

"Bu kadınları gerçekten anlamıyorum! Geç otur karşıma, sor fikrimi değil mi?! Yok illa böyle tuhaf şeyler yapacaklar." Buse Çetiner Üzer Elimden tutarak beni çalışma odasına götürdü. Ciddi bir konuşma yapacak olmalı. Gülmemeliyim. Bu odanın kasveti beni geriyor. Siyah fon perdeler, bordo koltuklar ve gri duvarlar; insanı her an içine çekecek gibi duran gotik tablolar. Mezarlıktan hallice ürkütücü bir ortam anlayacağınız. Arkasında duvardan duvara ceviz kitaplık bulunan, sü

"Kışın yaza bağlandığı o kısa zamanlardan biri. Dünya bir kez daha rengini değiştiriyor." Gülsüme Kılıçarslan Bankta oturmuş Emel’i bekliyorum. Son görüşmemizden kavgalı ayrıldık. Gönlünü almak için buluşmaya ikna ettim. Beklerken etrafı izleyerek zihnimde dolaşan ihtimalleri susturmaya çalışıyorum. Kışın yaza bağlandığı o kısa zamanlardan biri. Dünya bir kez daha rengini değiştiriyor. İnsanlar rengârenk karıncalar misali önümden akıp giderken, yolun karşısındaki bankta esmer

"'Hayvan Çiftliği,' şimdiye kadar hiç tatmadığı bir yolculuğa zorla sürüklemeye çalışıyordu onu. Artık kurtlanmamaya!" Nerede değilsem, orada iyi olacakmışım gibi gelir.* George, çılgın adamın tekiydi. Hem de oldu olası öyleydi. Bir yerde altı aydan fazla kalırsa çürüyüp kokuştuğunu düşünen cinsten! Kurtlanıp çıktığı yolculuklarını ya ortalık yemyeşilken yapardı ya da sarı kırmızıya döndüğü zaman yaprakların. “Gitmek mi? Kalmak mı?” diye atılmış yazı tura sonrası yazı da tura

"Kendimi dinliyorum, benim içimden bir ben sanki. İçimi kemiren o ikinci ben, bazen gerçek benliğimin önüne geçmeye çalışıyor." İlhan Gerimterli Günlerdir dişlerimin arasından çıkıp dudaklarımda süzülen bir ıslık peydah oldu ki hiç sormayın. Belki de zihnim, fark etmediğim bir yerden kendini dışarı sızdırıyordur. Farkında olmadan bir şarkının ezgilerini çalıyorum. Bazen de anlamsız sesler, buruk melodiler çıkıyor ıslığımdan. Neye denk geliyorlar bilmiyorum. Dinlediğim müzikle

"Bir nehir, yatağını terk etmişti de suyun yerine boşluk uzanıyordu. Ev, üzerindeki kıyafeti soyunup annemle birlikte gitmişti." Sema Öztürk Annem o gün öldü. Bunu duyar duymaz değil, eve geldiğimde anladım. Bir nehir, yatağını terk etmişti de suyun yerine boşluk uzanıyordu. Ev, üzerindeki kıyafeti soyunup annemle birlikte gitmişti. Kapıdan içeri adım attığımda, doğup büyüdüğüm eve değil, bambaşka bir eve girmiş gibi hissettim. Her şey, olması gerekenden yüzlerce adım geri ç