"Derisi yer yer dökülmüş ceketini burnuma yaklaştırdım. Yüksek binaların sıvasını yapan adamın kokusunu aradım." Tuba Susoy Toprak I-  Kadın                          Kapının açılışıyla irkildim.                            “Korkma,”dedi, “ ben geldim.”              “Seni beklerken içim geçmiş, hoş geldin.”               “Hoş bulduk.”              “Geciktin.”              “Çok iş vardı bugün.”              Ceketini çıkardı, benden kalan boşluğa, pencere önündeki koltuğa oturdu.

"Birisi 'Geçmiş olsun,' dedi. Ben atladım hemen 'Sağ ol,' diye. Meğer bana dememiş." İkbal Gemici Nasıl parlak gözleri vardı. Hele bir de güldü mü güneş sönük kalırdı yanında. Ölmeden cenneti yaşamak gibi bir şey. Biçimli ağzının kenarında beliren o iki çizgi başka hiçbir kadında bu denli güzel durmazdı. O güzellikte kaybolmak için hep gülsün isterdiniz. Bir hastabakıcı geldi elinde mavi bir hastane elbisesiyle. “Olmaz,” dedim, “Bu çamaşır suyu lekeli. Giymem ben bunu.” Refak

"Sanki biri beni bir satır kodun ortasında unutmuş gibi. Etrafımda uzanan şey bir mekân değil; daha çok terk edilmiş bir fikir sanki." Mete Gürkan Bölüm I – “Optimize Edilmiş Yanlışlık” Burada artık zaman yok. Ya da varsa bile, beni ilgilendirmiyor. Bu dijital enkazın merkezinde, adı çoktan silinmiş bir koordinatta asılıyım. Direngen bir sessizliğin derin koordinatında. Ne tam olarak düşüyorum ne de tam olarak duruyorum. Sanki biri beni bir satır kodun ortasında unutmuş gibi.

"Zamanın tek güvenilir yanı, akrebin sekizi, yelkovanın ise on ikiyi gösterdiği o mesai saatiydi zaten." Çilem Kılıç Sabah, eski bir çorap gibi sökülmüş bulutların arasından sızan eksik bir ışıkla aydınlandı. Hava ne tamamen soğuktu ne de tam anlamıyla ılık; insanın içini ne ısıtır ne de üşütürdü, tıpkı onun hayatı gibi. Metin, ayaklarının altına yapışmış çamuru hissederek, dalgın dalgın yürüyordu. Elindeki mavi kapaklı defteri kıvırarak koltuğunun altına sıkıştırmıştı. Bazı

"Bu kadınları gerçekten anlamıyorum! Geç otur karşıma, sor fikrimi değil mi?! Yok illa böyle tuhaf şeyler yapacaklar." Buse Çetiner Üzer  Elimden tutarak beni çalışma odasına götürdü. Ciddi bir konuşma yapacak olmalı. Gülmemeliyim.   Bu odanın kasveti beni geriyor. Siyah fon perdeler, bordo koltuklar ve gri duvarlar; insanı her an içine çekecek gibi duran gotik tablolar. Mezarlıktan hallice ürkütücü bir ortam anlayacağınız. Arkasında duvardan duvara ceviz kitaplık bulunan, sü

"Kışın yaza bağlandığı o kısa zamanlardan biri. Dünya bir kez daha rengini değiştiriyor." Gülsüme Kılıçarslan Bankta oturmuş Emel’i bekliyorum. Son görüşmemizden kavgalı ayrıldık. Gönlünü almak için buluşmaya ikna ettim. Beklerken etrafı izleyerek zihnimde dolaşan ihtimalleri susturmaya çalışıyorum. Kışın yaza bağlandığı o kısa zamanlardan biri. Dünya bir kez daha rengini değiştiriyor. İnsanlar rengârenk karıncalar misali önümden akıp giderken, yolun karşısındaki bankta esmer

"'Hayvan Çiftliği,' şimdiye kadar hiç tatmadığı bir yolculuğa zorla sürüklemeye çalışıyordu onu. Artık kurtlanmamaya!" Nerede değilsem, orada iyi olacakmışım gibi gelir.* George, çılgın adamın tekiydi. Hem de oldu olası öyleydi. Bir yerde altı aydan fazla kalırsa çürüyüp kokuştuğunu düşünen cinsten! Kurtlanıp çıktığı yolculuklarını ya ortalık yemyeşilken yapardı ya da sarı kırmızıya döndüğü zaman yaprakların. “Gitmek mi? Kalmak mı?” diye atılmış yazı tura sonrası yazı da tura

"Kendimi dinliyorum, benim içimden bir ben sanki. İçimi kemiren o ikinci ben, bazen gerçek benliğimin önüne geçmeye çalışıyor." İlhan Gerimterli Günlerdir dişlerimin arasından çıkıp dudaklarımda süzülen bir ıslık peydah oldu ki hiç sormayın. Belki de zihnim, fark etmediğim bir yerden kendini dışarı sızdırıyordur. Farkında olmadan bir şarkının ezgilerini çalıyorum. Bazen de anlamsız sesler, buruk melodiler çıkıyor ıslığımdan. Neye denk geliyorlar bilmiyorum. Dinlediğim müzikle

"Bir nehir, yatağını terk etmişti de suyun yerine boşluk uzanıyordu. Ev, üzerindeki kıyafeti soyunup annemle birlikte gitmişti." Sema Öztürk Annem o gün öldü. Bunu duyar duymaz değil, eve geldiğimde anladım. Bir nehir, yatağını terk etmişti de suyun yerine boşluk uzanıyordu. Ev, üzerindeki kıyafeti soyunup annemle birlikte gitmişti. Kapıdan içeri adım attığımda, doğup büyüdüğüm eve değil, bambaşka bir eve girmiş gibi hissettim.  Her şey, olması gerekenden yüzlerce adım geri ç

“Şu yaştan sonra saçlarımı görseler ne olacak, ah gençliğimde göreceklerdi beni, gördüler de ne oldu, ah bahtı yanık eli bozuk Hacer’im ah.” Yeşim Öz Bu sabah yatağından çabuk doğruldu. Gece yatarken gevşettiği beyaz tülbentini düzeltti, sonra çıkartıp bezi kokladı. Rahmetli eşinin yıllarca bıyıklarını taradığı küçük aynaya uzaktan baktı. “Biz ekşimik olmuşuz, tülbent olmuş çok mu?” dedi. Tülbenti fıydırdı, salona çıktığında kış, iyiden iyiye ben geldim diyordu salondaki eşya

"Bilmek ve yapmak arasındaki uçurum, tıpkı göl yatağının şu anki derinliği gibi: Neredeyse ölçülemeyecek kadar sığ, ama yine de içine düşünce boğulabilirsiniz." Işın Güner Tuzcular Belediye başkanı, monitöre gözlerini kısarak baktı, parmaklarıyla masaya sinirli ritimler vuruyordu. "Serhat Karadüş hesabı, son 24 yirmi dört saatte yirmi bir paylaşım yapmış, çok yorum var," dedi hızlıca, ekrandan gözlerini bir an bile ayırmadan. "Hepsinde aynı etiket: #EberÖlüyor." Öfkeyle dosya

"Uyanıkken gerçeği bükebiliyordu ama uyurken gerçeğin gözlerine bakıyor ve yanıyordu. Bu sefer başka türlü olsun istedi. 'Acıya dayanabilirim,' dedi." Burcu Nahmias Kanepede uyumanın hiç iyi bir fikir olmadığını düşünerek uyandı. Telefon çalıyordu. Ekranda annesinin yıllar önce çekilmiş fotoğrafı. “Günaydın annem.” “Nasılsın oğluş?” “Bomba gibiyim,” dedi Emin. “Hadi oradan, daha yeni uyanmışsın. İlaçlarını da içmedin tabii. Saatin kaç olduğundan haberin var mı?” “On biri yedi

"Salim gibiler, dünyaya fırlatılmışlık hissiyle baş etmeye çalışırken o arada boş durmayıp gerek eylem alanlarında gerek sosyal medyada sistemi eleştirmekten geri durmayan tiplerdi." Emir Akköse Salim, buraya öyle böyle, sınır sınır geldikten sonra bir tanıdığının tanıdığıyla kontakt kurup Berlin Neukölln’de bir bara taşındı. Yani sırt çantasını o bara taşıdı. Barın sahibi Teoman (gerçek adı mı bilmiyoruz), yaşı o kadar büyük olmamasına rağmen babacan bir

"Elli lira para üstü, derken ben, adam yüzüme bakıp 'Para vermediniz ki,' diyor. Bir sıcaklık karnımdan göğsüme, oradan yüzüme doğru yükseliyor." Gülizar Aytekin Küçük bir poşetin içindeler. Hâlâ tamir edilmeyi bekliyor kulak çengeli kopuk olan. Çantaya atıp çıkıyorum. Nakit verirsem küpeyi daha uyguna tamir ettirebilirim. Cüzdanımı yokluyorum, para çekmeliyim. Bankalar sokağının ortasındaki dut ağacı olay yeri bantlarıyla çevrilmiş. Özel güvenlik elemanları bandın dışında di

"Bu hikâyeler öyle akıcıdır ki okur zamanın nasıl geçtiğini anlayamaz ve kendisini bir hafta sonraki müsabaka alanında bulur." Ebuzer Kalender Bir gün kasapla berber oğullarını güreştirmeye karar verir. Kasabın oğlu iridir, berberinki ise cılız. Kasap oğlunun kazanacağından emindir. Hem kasabın oğlu daha önce yörenin ünlü güreşçisi Dalyan Ali Reis’ten eğitim de almıştır. Esnaf taifesi berbere götüyle güler: Neyine güvenirsin a enayi, hiş şuncacık oğlan şu çam yarmasını devire

"Eskiden serçeler vardı burada. Onlarla birlikte özgürdük. Tavan arasından gelen hızlı kanat sesleriyle uyanırdık. Her tüy bir mevsim, her ses bir çağrıydı. Birlikte çoğalırdık. Sonra insanlar geldi. Sonra gittiler. Hangisi önce oldu, hatırlamak size zor. Ama biz hatırlarız." Ayşe Begüm Çelik Duvar çatlaklarından süzülen sessiz, ince çizgileriz biz. Bu dairenin ses vermeyen, adı olmayan nöbetçileri. Pencerelerden taşan, odalara sinen o soluk ışık gibiyiz. Gitmeyiz. Biri gönde

"Mahalleli her şeyi duyar, bilir ama kimse bir şey demezdi. “Aile meselesi,” der geçerlerdi." İpek Taşdöğen Kadifekale’den gelen ışıklar, akşamları mahallemizi loş bir örtüyle sarardı. Dut ağacının altında oynayan çocuklar, annelerinin sesiyle dağılır; sokak birkaç kedi, bir iki köpek ve evinin önünde kıpırtısız duran Muço’ya kalırdı. Ben, küçük kardeşim Sinan’la cam kenarında oturur, köşeden koltuğunun altında karpuzla çıkıp gelecek babamızı beklerdim. İçeriden annemin “Alla

"Ne vadedeceğini kestiremediğim cümleye yakınlaşırken sokaktan şaşalı bir yankıyla virgülde sendeleyip durdu gözbebeğim." Canan Özdek Ne vadedeceğini kestiremediğim cümleye yakınlaşırken sokaktan şaşalı bir yankıyla virgülde sendeleyip durdu gözbebeğim. Böyle başladı cümlelerin altını çizme huyum zira bu sendeleyişle başladı cümlelerin zeminsizliği. Böyle başladı o dükkânın mevzusu. Atıllığın görünmez kıldığı bir gözecikti hepi topu o ana kadar o dükkân ve yine hepi topu buyr

"Öyle dediğinde iyi hissediyorum. Şimdilerde sevmek. Yaşattığı şey bu." Alev Şahin Uzun kıvrımlı bir yolda ilerliyorum bir süredir. Bitecek birazdan. Bitmesini istemiyorum.  Kendi çıkardığı toza bulanmış arabadan indim. Ayaklarımın altında çakıl taşı.  Yüksüz bir rahatlıkla yürüyorum. Toprağa basmayalı ne kadar olmuştu? Bu yol bitecek. Ev, ileride. Çocukluğuma değmemiş annem evde beni bekliyor. Bunu da ye. Senin için yaptım.  Öyle dediğinde iyi hissediyorum. Şimdilerde sevmek

"İnsanlar, bahçelerde yankılanan bu haykırışları merak etmeden gürlüyor. Sussun köpek, neden böyleymiş, insanı neden bir şey yapmazmış. Kafaları şişermiş. Yetermiş." Deniz Yenihayat Çat! Kapı üstüne kapandı. Artık bahçede ve yapayalnız.  Bloklarca yan yana bitişmiş apartmanların arka bahçelerinden birinde, kısılı kaldı köpek. Nedenini bilmiyor, korkuyor ve bekliyor. Yardım gelmedi. Günler geçti ama o insan geri gelmedi.  Tansiyonu yükseliyor şimdi, tedirgin ve kaygılı. Tık tı