Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- Şato Dergi’nin 1.yıla özel Ocak-Şubat sayısı yayımlandı
“Karanlıktan Korkmayanların Dergisi” mottosuyla yola çıkan Şato Dergi’nin 1.yıla özel Ocak-Şubat sayısı yayımlandı. Edebiyat, kültür ve sanat dallarına korku teması ile yeni bir soluk getiren dergi; kapılarını korku, gerilim ve fantastik türlerinde eser üreten, okuyan herkese açıyor. Avlu, Mahzen, Merdiven, Misafir Salonu, Koridor, Pencere, Kütüphane, Çatı Katı, Arka Bahçe ve Posta Kutusu gibi köşeleri olan Şato Dergi; her köşeye özgü farklı türdeki metinleri okurla buluşturuyor. İki aylık periyotlarla okurla buluşan dergiyi, web sitesi üzerinden pdf formatında ücretsiz olarak indirip okuyabilirsiniz. Şato Dergi’nin tüm sayılarına ve eser alım şartlarına linkten ulaşabilirsiniz: https://satodergi.com/
- O yerde kalanlardan mı yoksa orayı terk edenlerden misiniz?
Fatih Dağdelen ilk kitabı Dalgaların Götürdüğü ’nde ölüm korkusuyla yaşama korkusu arasında salınıp giden hayatların fotoğrafını çekiyor. "Dünya bedenimi istiyordu. Henüz solup sararmadan, derim bir samankâğıdı gibi buruşmadan, gözlerimin beyazı beyaz, siyahı siyahken çağırıyordu. Bana canlılığı vaat ediyordu. Sıcacık öğleüstü güneşi tenimi ısıtacak, serin öğle gölgelerinin içinden ılık gece ayazlarına kadar içtiğim şarap yüreğimi yumuşatacaktı. Dünya olacaktım." Fatih Dağdelen ilk kitabı Dalgaların Götürdüğü ’nde ölüm korkusuyla yaşama korkusu arasında salınıp giden hayatların fotoğrafını çekiyor. Hareketin, kaosun, takıntının, çocukluğun, hatırlamanın ve unutmanın, kadın-erkek ilişkilerinin odağında kurulan öyküler bazen doğrudan bazen de gizemle örülüyor. Dalgaların Götürdüğü o yerde kalanlardan mı yoksa orayı terk edenlerden misiniz? DALGALARIN GÖTÜRDÜĞÜ Fatih Dağdelen Bilgi Yayınevi, 2025 Tür: Öykü 88 s.
- Derin alışkanlıklarımıza gelecekten ve geçmişten iki pencere
Göksel Sözer’in zaman zaman fantastik unsurları da barındıran özgün evreni, Tek Yönlü Yolda Önde Giden Şoförün Tedirginliği 'nde, yeni, yalın bir dille okurla buluşuyor. Yaşamın, göz ardı edilen, fark edilmeyen ayrıntılarına odaklanan öyküleriyle Tek Yönlü Yolda Önde Giden Şoförün Tedirginliği , görsel zenginlikle bezenmiş. Bu öyküler derin alışkanlıklarımıza gelecekten ve geçmişten iki pencere açıyor. Anları, kuşakları birbirine yaklaştırırken, anlamı ve estetiği okura terk etme becerisini gösteriyor. Yazarın sinema tutkusu incelikli üslubuna eşlik ediyor. Her anın ve mekanın tanıdık gelen coğrafyasını en çok Ankara oluşturuyor. Ancak gerçeklikten soyutlanmış, yazarın yeniden inşa ettiği şekilde. TEK YÖNLÜ YOLDA ÖNDE GİDEN ŞOFÖRÜN TEDİRGİNLİĞİ Göksel Sözer Epona Kitap, 2024 Tür: Öykü 152 s.
- Edebiyatist Dergi’nin 57. sayısı yayımlandı
Edebiyatist Dergi, 57. sayısında; Osmanlı’nın son, Cumhuriyetimizin ilk dönemlerinde polisiye/suç türünün ikon ve simgeleri haline gelmiş karakterlere ve bu karakterlerin yaratıcılarına yer veriyor. Slovaj Zizek; insanların hayvanları aşan şiddet kapasitelerinin sebebinin konuşabilmelerinden ileri geldiğini iddia eder. Polisiye kurgu metinlerde; işlenen suçların cinsi ve suçu işleyen suçlu profilleri toplumun politik, ekonomik, eğitim olarak dönemsel hasarlı kısımlarını mercek altına alır. Ayrıca polisiye /suç kurgu romanları, mağdurların yaşadıkları acıları, kişilerin hangi sebeplerle suçlu profiline dönüştüklerini, mağdur ve suçlu psikolojilerini inceler araştırır sorgular. Türk Edebiyatında 144 yıllık geçmişi olan polisiye/suç türü, edebi anlamda kendine uygun bir yer edinememiştir. Bunun temel sebebi olarak, ciddiyetsiz bulunması ve okunup bitirildikten sonra okuyucunun aklında hiçbir şeyin kalmaması olduğu söylenir. Toplumsal hafızanın kendini en çok gösterdiği alanlardan biri edebiyattır. Yazarın hafızası, toplumun hafızasıdır. Polisiye/Suç dosya yazarları olarak, Lalehan Bosnalı, Sadık Güvenç, Galip Çağ, Bayram Sarı, Halit Boztepe kaleminden bilgilendirici ve açıklayıcı makaleler yer alıyor. Yine bu sayıda Türk Polisiye Edebiyatı’na katkıda bulunan Yeşim Santaş Dere ve Hava Kantar Yıldırım’dan birer polisiye suç öyküsü, son olarak Ercan Akbay’ın kaleminden dünya sinemasından polisiye kitap uyarlaması olarak film incelemesi bulunuyor.
- Öykü: Kamuoyuna
"Düzenli olanların ritmini bozan ani baskınlarla yapılanları da içeren ama herhangi bir değişikliği kaydedemeyen kontrollerle geçen uzunca bir süreden sonra gelen cevabın kendi yazdığı maile cevap bile olamayan hazır bir kalıp olduğunu anlayacak kadar yazışma görgüsü vardı." Yakup Yılmaz 14.12.2021 tarihinde Hatice Korkmaz anlam dünyasını altüst eden bir skandalla karşılaştı. (Burada güvenlik kaygılarıyla daha fazla bilgi veremediğimiz gibi görsel de kullanamıyoruz. Ama kahramanımızın anonimliğine gönlünüz razı değilse siz de onu bizim yaptığımız gibi gözünüzde Diyarbakır nüfusuna kayıtlı Eyyüp’ten olma, Maide’den doğma, kıvırcık kına kızılı saçlarıyla otuzlarına yeni basmış, şık olmayı gerektiğinde parlak gri renkli muşambadan yapılma kıyafetler giyecek kadar önemseyen, güzelce bir kadın olarak canlandırabilirsiniz. Söylemeye gerek yok bu olası kurgulardan yalnızca biri ve görüldüğü üzere amaçlanmış bir fantastikliği yoksa da gerçeğe pek de yakın bir kurgu da değil. Eminim aranızda gerçeğe daha yakın birini canlandırabilenler olacaktır.) Bazılarının podcast dinlemek için de kullandığı ama müzik ağırlıklı olan, daha genel konuşacak olursak ses içerikleri sunan bir uygulama olan Spotify'a girip, koşu bandında motivasyon olsun diye Şivan Perwer’in yirmi beşinci yıl albümü olan Roj û Heyv albümünden Mîrkut adlı parçayı tıkladı. Ancak çalan şarkı Mîrkut değil aynı albümdeki Koçerê şarkısıydı. Hatice Korkmaz kolay kolay vesveseye kapılacak bir insan değildi, tabii ki aynı albümde olduğundan ola ki yanlışlıkla Mirkut şarkısına tıklayacağına Koçerê şarkısına tıkladığını düşündü ve Mîrkut şarkısının üstüne yine tıkladı ve aynı şey tekrarladı. Ekranda Mîrkut’un çaldığı bilgisine rağmen Koçerê’yi dinlediği o anda, böylesi büyük bir skandala has büyük bir dehşetle farketti Hatice Korkmaz. Aynı albümde aynı şarkının iki farklı isimle çalıyor olmasının doğuracağı modası geçmiş göstergebilim soruları, daha moda Lacancı felsefe problemleriyle vakit kaybedecek bir insan değildi Hatice Korkmaz, durumu pratik ve yararlı işler düzleminde karşıladı ve yapması gerekeni anında kavradı. Belli ki uygulamada büyük bir yanlışlık yapılmıştı ve anında iletişime açık olduğunu zarif bir biçimde belli eden ama abartıya da kaçmayan “Merhaba Spotify ekibi” ekibi ifadesiyle başlayan, durumu ayrıntılarıyla açıklayan bir mail yazıp çok çetin bir mücadeleye girdiğinin çok da bilincinde olmadan gönderdi. Düzenli olanların ritmini bozan ani baskınlarla yapılanları da içeren ama herhangi bir değişikliği kaydedemeyen kontrollerle geçen uzunca bir süreden sonra gelen cevabın kendi yazdığı maile cevap bile olamayan hazır bir kalıp olduğunu anlayacak kadar yazışma görgüsü vardı Hatice Korkmaz’ın. Hatice Korkmaz fevri bir insan olmadığı gibi arkadaşları arasında her durumda insanı tedirgin edecek kadar sakin kalmasıyla bilinir ve kolayca öngörülebileceği gibi bu yüzden cevabı sükûnetle karşıladı. Durumun vehameti, içerdiği risklerin büyüklüğü, bu hatanın olası tehlikeli sonuçlarının korkutuculuğunun yanında duruma müdahale etmenin aciliyeti ve zorunluluğu vurgularıyla, yine abartıdan kaçan aynı zarafetle “Merhaba Spotify ekibi” hitabını da atlamadan yeni bir mail yazdı. (Bu açıklama yazılırken yazışmalar elimizdeydi ama özel hayata/ yazışmalara duyduğumuz saygıdan onları kamuyla paylaşmayı etik bulmuyoruz.) Hatice Korkmaz sadece koşu bantlarında değil, Haliç'te kürek çekerken de, Emirgan’da yürüyüş yaparken de, Çatalca’da at binerken de, demonte mobilya montajında çekiç tutarken de bu şarkıyı dinlemeyi çok sevdiğinden bazen bu şarkıyı dinleyecek olmanın hüsranla sonuçlanan heyecanından yanlışlıkla, bazen de bilinçli bir arayışla her gün defalarca tıkladı şarkıyı. Ama her seferinde, Mîrkut’u dinleyemediği gibi, çok sevdiği bir şarkı da olsa kayıp şarkının geride bıraktığı boşluğa uymadığından Mîrkut tıklandığında çalan Koçerê şarkısında, amaçlanarak tıklandığında dinlenen pürüzsüz harika Koçerê şarkısında asla hissetmediği kimi potluklar, bazı sökükler, çokça sarkmaların sebep olduğu dehşet duygusu zaten büyük olan kayıp hissini daha da büyütüp, dayanılmaz hale getirdi. Hatice Korkmaz’ın düşünebileceğinizin çok ötesinde bir odaklanmayla ve keyifle müzik dinlediğini, onu hiç tanımıyor bile olsanız şimdiye kadar kendisiyle ilgili söylenenlerden herhalde anlamışsınızdır her paylaşımı büyük bir dikkat ve hinlikle okuyan siz sevgili takipçilerimiz. Ancak Hatice Korkmaz’ın asıl sorun yaptığının bu kayıp ve hüsranların onda sebep oldu kişisel duygusal dalgalanmalar olmadığını, kendini daha büyük bir toplumsal riske dikkat çekmekle ve bu risklerin sebep olacağı tehlikeleri önlemekle görevli bildiğinden telaşlı olduğunu anlamadıysanız, iyi ihtimali söylüyoruz, yeterince dikkatli bir okur değilsiniz. Hatice Korkmaz’ın bu şarkının kayıp olmasının sebep olduğu vakumlu atmosferin toplumsal yıkıcılığının çok iyi farkında olduğunu, arkadaş buluşmalarında “bu şarkının kayıp olmasının sebep olduğu vakumlu atmosferin toplumsal yıkıcılığının çok iyi farkındayım” demesinden biliyoruz. Hatice Kormaz’ın durumun düzeltilmesini sabırla beklediğini de maillerden birinde yazdığı “durumun düzeltilmesini sabırla bekledim” ifadesinden anlıyoruz. Peki öyle miydi gerçekten? Evet öyleydi. Bunun için bir şahitlik çağrısı yapsak, hiç de az bir karşılık bulmayacağımıza emin olun. Aynı şahitler, kendilerini tutamayıp Hatice Korkmaz’ın nasıl sosyal bir insan olduğunu, her gün farklı arkadaşlarla farklı etkinliklere koştuğunu, bunları yaparken çok koyu sohbetlere girdiğini, muhabbetlerinin baskın konularından birini onun içini kemiren Mîrkut şarkısıyla ilgili bu mesele haline getirip arkadaşlarını sıkmaktan korkan Hatice Korkmaz’ın içinden yükselen bu konuyu açma dürtüsünü bastırmak için ne mücadeleler verdiğini, bu bastırmanın sebep olduğu kimi ilginç olayların hikayesini de sözlerine ekleyeceklerdir. Bu şahitlerin hepsinin hiç tereddütsüz onaylayacağı bir örneği, siz sevgili ve kuşkucu takipçilerimize durumun önemi ve aciliyetini açıklamada önemli katkılarının olacağını düşündüğümüzden şuraya bırakıyoruz: Mesleğini yazamasak da eskiyen bir tabirle “beyaz yaka” olduğunu söyleyebileceğimiz Hatice Korkmaz güneşli ve sıcak bir sonbahar Cuma'sının yoğun mesaisinin ardından konsere gelmişti. Müzik zevklerine göre gruplandırdığı arkadaşlarından Cazseverler başlığına girenlerle biletini aylar öncesinden almışlardı. O gün geldiğinde heyecanlıydılar. Gelen sanatçı caz sahnesinin önemli bir ismiydi ve İstanbul’a çok sık gelmiyordu. Konserin verileceği salona gidip salonun fuayesinde tuvalet, su, çay gibi ihtiyaçlar için bir dağılıp bir bir araya gelerek konseri beklerken, konseri bekleyen diğer dinleyicilerin onlara fazla steril, çokça geveze gelen hallerinden hafif alayla, biraz küçümsemeyle bahsettiler. Konsere hazırlık anlarının bu kendine has keyiflerini geride bırakıp ucuz biletlerine tahsis edilen sahneye epey uzak olan koltuklarına oturmayıp sahibinin çıkıp gelme riskini hafif keyif de veren bir tedirginlikle göze aldıkları, sahneye daha yakın yerlerdeki boş koltuklarda yerlerini aldılar. Konser başlangıçlarının telefon sesini kısma, kayıt almama gibi meseleler ile ilgili standartlaşsa da gereksiz olmayan uyarılarının ardından sahneye gelen sanatçının eserlerinden yapılan Hatice Korkmaz’a göre iyi bir seçki, yine Hatice Korkmaz’a göre iyi bir sırayla, seyircilerin oturduğu koltukların kırmızısıyla uyumlu kırmızı bir perdenin fon olduğu, konser salonlarında sıklıkla görülenin aksine sanatçıları tepeden aydınlatan spot lambaları dışında ışık oyunlarından uzak loş ve sade bir sahnede kısa bir selamlamadan sonra icra edildi. Hatice Korkmaz kendini müziğe bırakma konusunda gönülsüz, soğukkanlı dinleyicilerden değildi. Parça aralarındaki coşkulu alkışları sadece grup arkadaşlarından biriyle biraz da muzipliğine girdikleri “en çok ben alkışlayacağım” yarışından değildi sadece. Müzik gürül gürül akmış, Hatice Korkmaz ve arkadaşları önlerindeki koltukta birisinin telefonundan sessizce at yarışı izlemesine kıs kıs güldükleri anlar, arkadaşlarından birinin birden patlamasından telaşa girip sesini bir türlü kısamadığı bir videoyu açması dışında müzikten başka bir şeye zerrece dikkat etmediklerinden iki saatin nasıl geçtiğini anlayamamışlardı. Adet olduğu üzere sondan bir önceki parçalarını son parçaymış gibi çalan sanatçılar selamlarını verip yine adet olduğu üzere fazladan bir parçaymış gibi çalacakları son parçalarını bitmeyen yoğun alkışın ifade ettiği isteğe cevaben geri dönüp icra etmişler gibi yapmak üzere sahneden çıktılar. Beklendiği gibi alkış dinmedi. Sanatçılar da bir an önce bu son parçayı çalıp konseri sonlandırmak istediklerinden fazla beklemeden, hiç umulmayan bir şey olmuşçasına kopan yeni bir alkış dalgasıyla tekrar sahneye geldiler. Enstrümanlarını ellerine aldılar. Alkışlar sustu ve seyircilerden bir kaçı yine adet olduğu üzere bu bölümde çalınacak parçanın çok önceden belirlendiğini bilmezmiş gibi çalınmasını istedikleri parçanın adını sahneye doğru haykırdı. Her nasılsa mutlak bir sessizliğin oluştuğu bir anda Hatice Korkmaz’da sanatçının bir parçasını haykıracağı anda yanlışlıkla “Mîrkut” diye bağırdı ve bu hatasına hem sinir oldu, hem de utandı. Böyle bir parçasının olmadığını bildikleri sanatçının bazı hayranları müstehzi bir kahkaha attı. Sanatçılar birbirlerine baktı, çalacakları parçanın notalarını açmak üzere tabletlerine gömüldüler. Çalınmaya başladığında sanatçının hayranlarına hiç tanıdık gelmeyen bu parçanın Mîrkut olduğunu Hatice Korkmaz ve arkadaşları dışındakilerin de anlaması için parçanın bu harika icransının sonrasında kopan alkış tufanının ardından sanatçının açıklama yapmasına kadar beklemek gerekecekti. Sanatçı hiç beklenmeyen ve hazırlıksız oldukları bu Mîrkut çağrısını, kendine güvenen bir ekip söz konusu olduğunda hiç de şaşırtıcı olmayacak şekilde bir riske girip çalarak bir fırsata dönüştürmüşlerdi. Böylece hayranlarına müzikte sadece aşina oldukları güvenli yollardan gitmeyebilip, haritasız pusulasız bir müzik ormanına dalabileceklerini göstermişler ve görünen o ki epey takdir de toplamışlardı. 23 Ekim 2023’teki bu olayın basın ve alternatif medya kanallarındaki yankıları bugün rahatlıkla ulaşılabilir durumdadır. Hatice Korkmaz’ın bu olaydan kendisine, orada olan herkesin anlatmaktan aldığı keyiften daha fazla bir pay çıkarmayacağını siz de bizim kadar biliyorsunuz. Yine de sanatçının kendini gösterme hamlesiyle karşılandığından bir anlam bulmuş bu yanlışlığıyla iyi bir Mîrkut icrasına vesile olmuş olmasından, sonraki süreçte arkadaşlarının konuya her dönmesinde sessiz kalmayı tercih etse de için için mutlu olmuştu. Hatice Korkmaz 8 Kasım 2023’te yukarıdaki alıntıda haklı bir gururla bahsettiği, bekleyişine eşlik eden sabır duygusunu yine haklı nedenlerle kaybetti ve bir mail daha yazdı. Durumun vehametininin yaşattığı telaştan olacak, şarkıların anonim olmasını pek de umursamadan “şarkıyı bestelemek bile bu kadar uzun sürmemiştir herhalde” diyerek hatanın, ilk başvurunun üzerinden yaklaşık bir hesapla iki yıl gibi uzun bir süre geçmesine rağmen düzeltilmemesine (Unutkan okur için bir hatırlatma: Hatice Yılmaz ses içerikleri sunan bir uygulama olan Spotify'da “Şivan Perwer’in 25. yıl albümü olan Roj û Heyv albümündeki Mirkût şarkısı tıklandığında Koçerê şarkısının çalması” şeklinde tarif edilebilecek bir hatayı gidermeye çalıştı. Beklediği ilk pratik sonucun “Mîrkut” ismi tıklandığında “Mîrkut” şarkısının çalması olduğunu söylemeye herhalde gerek yoktur) “Merhaba Sevgili Spotify Ekibi” diyerek güçlendirdiği ince bir alayla işaret etti. İroni duygusu yüksek olan “Spotify Ekibi” maildeki bu ince alayın sarsıcılığını göremeyecek değildi. Ve yine “Spotify Ekibi” yazıda ironinin “kendine gel” anlamına gelen bir sarsma şaplağı olduğunu bilmiyor olamazdı. Sonrasında olanlardan anlıyoruz bunu. Söz konusu hata anında giderilmekle kalmadı, haberi de yine nezaketle ve mail yoluyla verildi Hatice Korkmaz’a. Hatice Korkmaz övünmeyi seven bir insan değildi. Bu çabasının hayırlı sonuçlarını, yarattığı büyük dönüşümü, önlediği korkunç tehlikeleri, ortaya çıkardığı güzellikleri sadece kendisinin biliyor olmasını isterdi. Hatta belki kendisinin bile bunu unutmasını isterdi. Bütün bu süreçte olaya yakından tanık olduğumuz ve mütevaziliğinin bu kadar aşırısının bir tür kibre de dönüşebileceğini düşündüğümüzden, biz de Hatice Korkmaz’ı, kendisiyle biraz olsun gurur duyma imkanı vererek bu tür bir tehlikeden korumak üzere ve biraz da teşekkür niyetine yazdık bu açıklamayı. Saygılarımızla “Spotify Ekibi”
- Ortaçağ Sanatının Öyküsü
Kültür-sanat projeleriyle yayıncılık dünyasının yakından tanıdığı editör ve yayın yönetmeni Şebnem Soral Tamer, Ocak ayı itibariyle heykelden mimariye, ortaçağ felsefesinden edebi metinlerine uzanacak dört haftalık bir atölyeyle ortaçağ sanat tarihini zengin sunumlarıyla anlatmaya hazırlanıyor. ORTAÇAĞ SANATININ ÖYKÜSÜ Gotik Dönemde Resim, Heykel, Mimari ve Edebiyat Ortaçağ Avrupa’sı günümüzde olduğu gibi geçmişte de büyük bir merak konusuydu. Kendine özgü felsefesi, dini yaşamı ve tüm bunların sanata yansımasıyla bu dönem, yalnızca sanat tarihine değil, insanlık tarihine ilgi duyan herkes için hevesle kazı yapılacak bir arkeolojik alan gidibir. Kültür-sanat projeleriyle yayıncılık dünyasının yakından tanıdığı editör ve yayın yönetmeni Şebnem Soral Tamer, Ocak ayı itibariyle heykelden mimariye, ortaçağ felsefesinden edebi metinlerine uzanacak dört haftalık bir atölyeyle ortaçağ sanat tarihini zengin sunumlarıyla anlatmaya hazırlanıyor. Atölyenin dört haftalık planı: 1.Hafta: (19 Ocak 2025, Pazar, 20:00 – 22:30) Ortaçağ Düşünce Yapısı Ortaçağ Felsefesi “Kutsal Geometri” ve Simya İkonoklazm Döneminden Sonra Hıristiyanlık ve Sanatın Yan Yana Gelişi 2.Hafta: (26 Ocak 2025, Pazar, 20:00 – 22:30) Ortaçağ Resim Sanatı Giovanni Cimabue’den Giotto di Bondone ve nicesine, ortaçağ ressamları ve eserleri 3.Hafta: (02 Şubat 2025, Pazar, 20:00 – 22:30) Ortaçağda Heykel ve Mimari Ortaçağ mabetleri ve Hıristiyanlık doktrinine göre gelişen heykel sanatı 4.Hafta: (09 Şubat 2025, Pazar, 20:00 – 22:30) Ortaçağda Edebiyat İlahi Komedya’dan kodekslere ortaçağ metinlerine bir bakış Katılımcılara Not: Tüm oturumlardan kayıt alınarak katılımcılarla düzenli olarak paylaşılacaktır.
- “Polisiyenin mutlaka kasvetli ve karanlık bir havası olması gerekmiyor diyerek eğlenceli bir macera yaratmayı seçtim”
Burcu Bilgin, kara mizah ile polisiyeyi harmanlayarak klasik polisiyenin dışına çıktığı son romanı Beni Kim Öldürdü özelindeki sorularımızı yanıtladı. Kafası karışık bir başkomiser, gizemli bir şekilde öldürülen genç bir kadın, kaos içinde yaşayan apartman sakinleri, birbirine geçmiş insan ilişkileri, içine girdikçe daha da büyüyen bir karmaşa. Burcu B. Bilgin’in kaleme aldığı Beni Kim Öldürdü , kara mizah ile polisiyeyi harmanlayarak klasik polisiyenin dışına çıkıyor ve okura eğlenceli bir macera sunuyor. Yazarın 2020 tarihli Alo Anne Benim Ben ’in ardından okurla buluşturduğu kitap, Karakarga Yayınları’ndan çıktı. İlk kitaptaki karakterlerin bir kısmının da yer aldığı Beni Kim Öldürdü , birinci romanı okuyanlara tanıdık yüzler sunarken, yeni tanıştığı okura da yeni ve alışılmadık bir maceranın kapılarını açıyor. -Beni Kim Öldürdü’nün serüveni nasıl başladı? Uzun yıllar kültür-sanat ve sinema alanları ağırlıklı olmak üzere gazetecilik yaptım. Muhabirliğe yirmi yaşında başlayıp erken sayılabilecek bir dönemde de veda ettim. Sıonrasında kendimi o dönemde yapamadığım, içimde kalan şeylere yönlendirdim. Bunlardan biri de gazetecilik dışında farklı mecralarda yazmaktı. Beni Kim Öldürdü’nün yolculuğu aslında tam olarak bundan on bir yıl önce başladı. İlkin roman projesi değildi, senaryo olarak kaleme almıştım. O sıralarda bir yapım şirketiyle beraber filmini yapmak istedik ama gerçekleştiremedik. Sonra araya ilk kitabım Alo Anne Benim Ben girdi. Bu romanımdan üç yıl kadar sonra yeniden Benim Kim Öldürdü üzerine çalışmaya başladım. İlk romandaki sevilen bazı karakterleri de işin içine katarak, polisiye ile kara mizahın buluştuğu yeni bir macera yarattım. -İlk kitap da polisiye miydi yoksa bu türde ilk defa mı yazıyorsunuz? Hayır, pek de öyle sayılmazdı. Aslında orada da bir kayıp vakası ve çevresinde şekillenen olaylar işleniyordu. Yine bu kitabın baş karakteri Başkomiser Engin Kozak iş başındaydı ve olayı çözmeye uğraşıyordu. Ancak salt bir polisiyeydi diyemeyiz. Daha çok kara mizah türünde sayılabilir. Bu defa yine kara mizah yine var ama başından sonuna kadar bir polisiye okuyoruz. -Beni Kim Öldürdü bize ne anlatıyor? Kitap, şimdiye kadar okurun da çok beğendiğini söylediği bir girişle başlıyor ve kendimizi enteresan bir cinayet vakasının içinde buluyor. Bir yandan vakanın çözümüne gidilirken, diğer taraftan da Başkomiser Engin Kozak’ın yaşadığı Huzur Apartmanı’ndaki eğlenceli karmaşaya tanıklık ediyoruz. Engin, çok şenlikli, yaşam tarzları ve dünya görüşleri birbirine zıt, ancak bir araya geldiklerinde de “karmaşanın uyumu” diyebileceğimiz şekilde birliktelik oluşturan komşularıyla beraber Huzur Apartmanı’nda yaşıyor. İlk macerada çözdüğü vakaya ev sahipliği yapan bu tuhaf apartmana yeni taşınan Engin’in gelişiyle birlikte apartman iyice şenleniyor. Emekli bir albay, bir trans birey, yöneticiden yaka silken garip apartman görevlisi, gece gündüz birbirine giren enteresan bir çift, kitabı diziye çekilen bir yazar ve kedi meraklısı, dini bütün dayısı bu ilginç apartmanın sakinlerinden sadece birkaçı. Hikâye ilerledikçe işi karıştıranların sayısı giderek artıyor. Başkomiser Engin’in işgüzar yardımcısı, kurbanın yaşadığı apartmanın vakayı çözmeye hevesli apartman görevlisi, emekliliğine birkaç ay kaldığı için bu çetrefilli cinayeti çözmekten kaçınan emniyet amiri ve işin içine karışan “derin” birilerine rağmen bulmacanın parçaları yavaş yavaş yerine oturuyor. Sonunda da enteresan bir finale ulaşıyoruz. -Bu geniş evreni özellikle mi yarattınız? Öykü akarken sadece polisiye bir vakayı çözmekle yetinmeyip aynı zamanda yan hikâyeler yaratmak istedim. Başta Başkomiser Engin Kozak olmak üzere birçok kahramanın hayatına dair ayrıntılara tanıklık ediyoruz. Huzur Apartmanı’nda yaşananlarla öyküye mizah katılıyor. Aynı zamanda karakterlerin geçmiş yaşamlarındaki gizemlerin çözümlerine ulaşıyor, bu çok katmanlı karakterleri de tanıma fırsatını buluyoruz. Diğer taraftan da sadece olay yeri, karakol, olay yeri gibi dar alanlara sıkışmayıp Huzur Apartmanı’ndan trans barlara, metruk evlerden esrarengiz teknelere kadar farklı mekanlardan oluşan geniş bir sahamız var. Amacım okuru uzun ve farklı yolculuklara çıkarmak. -Katilini arayan bir ölüden söz ettiniz. Kitabın içinde korku, gerilim veya fantastik öğeler de var mı? Evet, kitapta gerçekten de katilini arayan bir kurban var. Ancak bu öyle korku, gerilim havasında ilerlemiyor. Elbette fantastik denilebilir, bu türü sevenler de ilgiyle okuyor. Söylediğim gibi amacım eğlendirerek sonuca ulaşmak. -Kitabınız Eylül 2024 sonlarında çıktı. Okurdan şimdiye kadar ne gibi tepkiler aldı? İlk kitabımı okuyanlar çoğunlukla kitabın devamını beklediklerini söylemişlerdi. Bu defa türümü genişleterek polisiyeye yöneldim ve ilk kitaptaki karakterlerin bir kısmını da katarak birinci kitabımın okurlarının isteğini bir bakıma yerine getirmiş oldum. Bunun yanı sıra, farklı yaş gruplarından yeni okuyucularım oldu. Kitap uygulamalarından, sosyal medyadan sürekli sevindiren yorumlar alıyorum. Hatta kitabın isminden hareketle esprilere de konu oluyor. Kitabı hem severek okumaları hem de böyle içselleştirerek yorumlar yapmaları beni çok mutlu ediyor. Diğer taraftan, edebiyat sitelerinde Beni Kim Öldürdü ile ilgili detaylı ve nitelikli incelemeler paylaşıldı. Kitabım Ankara, İstanbul ve İzmir kitap fuarlarında da büyük ilgi gördü. Bütün bunlar doğru bir yolda ilerlediğimi düşündürüyor. -Yeni bir kitap projeniz var mı? Şimdilik taslak olarak üzerinde çalıştığım yeni bir projem var. Henüz tam anlamıyla şekillenmedi ama yine Başkomiser Engin Kozak’ın içinde olacağı yeni bir vaka olacak. Huzur Apartmanı’nı ve bu kitaptaki kimi mekanları da işin içine katmayı düşünüyorum. Ancak bu kez çok daha farklı ve yeni bir mekânımız olacak. Olaylar daha çok orada geçecek. Üzerinde çalışmaya başladım. Gazetecilik yıllarındaki deneyimlerimi, yaşadığım ilginç, farklı ve eğlenceli olayları da kitaba katmayı planlıyorum. Ancak hikâye ilerledikçe her şey mutlaka değişiyor, başka şeylere evriliyor. Yazma serüveni ilerledikçe göreceğiz.
- "'Bir'in üstesinden gelemeyeceği işler 'bin' olup halledilir."
Cabir Özyıldız'ın ikinci öykü kitabı, Dünyanın Bütün Karıncaları, okuruyla buluştu. Süper Organizma, karıncaların birbirine kenetlenip adeta tek vücut olarak hareket etmelerine verilen isimdir. Ki bu durum zor şartlarda sıklıkla kendini gösterir. Böylelikle “bir”in üstesinden gelemeyeceği işler “bin” olup halledilir. Kim bilir, belki de bundan sebep “Yeryüzünün tüm karıncaları, birleşin” demiştir Yaşar Kemal. Ancak şu an asıl konumuz bilim değil, edebiyat. Elinizde tuttuğunuz bu kitap da size bunu fazlasıyla sunuyor. Yerle yeksan olmuş dünyanın, yerin dibine batmış insanlığın karşısında ustanın çağrısını, maharetli, şahsına münhasır üslubuyla yineliyor Cabir Özyıldız. Cabir Özyıldız , 1978’de Adana’da doğdu. Öyküleri; Parşömen Edebiyat, Oggito, Buluntu Kutusu, İshak Edebiyat, Poesis Edebiyat, Yazı-yorum, Pandedebiyat, Ters Akan Sanat dergilerinin dijital platformlarında ve Sakin Yurt dergisinde yayımlandı. 2023 yılında ilk öykü kitabı Eski Zaman Türküsü yayımlandı. DÜNYANIN BÜTÜN KARINCALARI Cabir Özyıldız Vacilando Kitap, 2025 Tür: Öykü 80 s.
- Milliyet Sanat'ın Ocak 2025 sayısı çıktı
Nejat İşler ile ayın söyleşisi, Doğu Akdeniz'in en büyük Rodin koleksiyonu, Melike Şahin'in Avrupa turnesi, Şahika Tekand Röportajı, İskandinav edebiyatının yükselişi ve çok daha fazlası Milliyet Sanat'ın Ocak 2025 sayısında! Türkiye’nin 52 yıllık sanat hafızası Milliyet Sanat yeni yılın ilk sayısında, yeni yüzyılın geride bıraktığımız ilk çeyreğinde Türkiye’nin kültür sanat gündeminde iz bırakan olaylarla ilgili kapsamlı bir dosya sunuyor. Ayın Söyleşisi’ne ayrıca “Evcilik” filminin Altın Portakallı oyuncusu Nejat İşler’in konuk olduğu Ocak 2025 sayısında ayrıca “Ölüyor Mu Ne?” oyunuyla tiyatroseverlerin karşısına çıkan Şahika Tekand’ın röportajının yanı sıra Kıbrıs’ta ziyaretçilerini bekleyen, Doğu Akdeniz’in en büyük Rodin koleksiyonu; Melike Şahin’in Avrupa turnesi ve İskandinav edebiyatının dünyayı etkisi altına alan başarısıyla ilgili yazılar gibi birçok renkli içerik yer alıyor. Milliyet Sanat Ocak 2025 sayısı kapak dosyasıyla, okurları geride bıraktığımız 25 yılın kültür sanat dünyamıza neler kattığını ve hangi değişimleri beraberinde getirdiğini irdeliyor. Dosya, Orhan Pamuk’un Nobel Edebiyat Ödülü’nden Sertab Erener’le kazandığımız Eurovision birinciliğine, Nuri Bilge Ceylan’ın ödüllerinden Cannes Film Festivali’nde En İyi Kadın Oyuncu Ödülü’nü kazanan İlk Türk kadın Merve Dizdar’a, Göbeklitepe’nin Dünya Mirası kalıcı listesine girmesinden Haluk Bilginer’in Uluslararası Emmy Ödülleri’nde En İyi Erkek Oyuncu Ödülü’nü kazanan ilk oyuncumuz olmasına birçok olayla duygu yüklü bir yolculuk sunuyor. SİNEMA Sinema tutkunlarını bekleyen heyecan verici yapımlarla ilgili bir derlemeyle açılan sinema sayfalarında yeni restore edilmiş kopyasıyla 30 yıl sonra tekrar vizyona giren David Fincher imzalı kült film “Seven/Yedi” ; bu ay izleyiciyle buluşan “Babygirl” ile Venedik Film Festivali’nde En İyi Kadın Oyuncu Ödülü’ne layık görülen Nicole Kidman ; Mohammad Rasoulof’un ülkesi İran’dan kaçmasına neden olan filmi “Kutsal İncirin Tohumu” ve Ümit Ünal imzalı “Evcilik” ile ilgili yazılar da okurları bekliyor. Attila Dorsay ise “Sinemanın Hazineleri” köşesinde James Leo Herlihy’nin romanından uyarlanan “All Fall Down/Sarsılan Temel” filmini kaleme alıyor. AYIN SÖYLEŞİSİ Yeni yılın ilk sayısında Asu Maro ile Ayın Söyleşisi ’ne, hem oyuncusu hem yapımcısı olduğu “Evcilik” filmiyle Altın Portakal’da En İyi Erkek Oyuncu Ödülü’nü kazanan Nejat İşler konuk oluyor. 35 yıldır piyasada canını sıkan şablonlara karşı yapımcılığa soyunan başarılı oyuncu hem filmi hem de daha da üretken bir dönemine girdiği hayatını anlatıyor. EDEBİYAT Milliyet Sanat Ocak 2025 sayısının edebiyat sayfalarında Küçük Dev Kadın Azra adlı biyografisinde Azra Erhat’ın hayatını anlatan Liz Behmoaras ’ın ve 40 yıllık kariyerini Kıbrıs’ın her iki yakasında özel etkinliklerle kutlayan şair, eleştirmen, yazar ve akademisyen Mehmet Yaşın ’ın röportajları yer alıyor. İskandinav edebiyatının yükselişine dair kapsamlı bir dosya ve edebiyatın en mahrem sayfalarının yer aldığı günlüklere dair bir incelemenin de okurları beklediği sayfalarda Hülya Avtan ise “Sayfayı Çevir” köşesinde her zamanki gibi edebiyatseverlere geniş bir öneri seçkisi sunuyor. MÜZİK Yapay zekâ ve algoritmaların kıskacındaki müzik dünyasını, sektörden isimlerin görüşleriyle mercek altına alan bir dosyayla açılan müzik sayfalarında 16 Grammy ödüllü Adele ’in müzikten uzaklaşma sebebi ve özgün tarzıyla Avrupa’yı turlayan Melike Şahin ’in başarısı üzerine yazılar okurları bekliyor. Mehmet Tez “Müzik Dünyasından” köşesinde 2025’te müzik deneyiminin nereye doğru evrileceği konusunda görüşlerini paylaşırken Eray Aytimur “Bırak Dağınık Kalsın” köşesinde yılın son albümlerini; Naim Dilmener ise her zamanki gibi geçen ayın müzik gündemini değerlendiriyor. PLASTİK SANATLAR Ocak 2025 sayısının plastik sanatlar sayfalarında, Milliyet Sanat’ın III. Heykelde Yeni Keşifler Yarışması’nda birinci olan ve ödül olarak gittiği SomoS Uluslararası Misafir Sanatçı Programı ve Heykel Atölyesi’nden dönen Furkan Depeli ’nin röportajı yer alıyor. Ayrıca Odunpazarı Modern Müze’nin (OMM) beşinci yılını kutlayan “Ehlikeyif” sergisinin; Müze Evliyagil’in Beral Madra küratörlüğündeki sergisi “Sanat ve Hayat”ın ve Kıbrıs’ta doğan, Londra’da yaşadığı yıllarda Auguste Rodin’e tutkuyla bağlanan Erbil Arkın’ın adayla buluşturduğu 29 heykelden oluşan koleksiyonun inceleme yazıları da sanatseverleri bekliyor. Geç Osmanlı ve erken dönem Cumhuriyet tarihine iz bırakmış “çağdaş” mutasavvıf, şair ve besteci Ken’an Rifâî’nin Bebek sırtlarındaki tarihi yapıda sergilenen mirası hakkında Cemalnur Sargut ve Hasan Kerim Güç ile özel bir söyleşinin de yer aldığı sayıda Ayşegül Sönmez ise “Sanatatak” köşesinde tüm dünyada sanatçıların içine düştüğü ekonomik zorlukları kaleme alıyor. SAHNE SANATLARI Sahne sanatları sayfalarında bu sezon “Ölüyor Mu Ne?” oyunuyla tiyatroseverlerin karşısına çıkan Şahika Tekand ’ın röportajı ve Halil Babür’ün yazıp yönettiği “Linçler ve Dudaklar” oyununun değerlendirmesi okurlarla buluşuyor. Seçkin Selvi “Ve Perde…” köşesinde Cihangir Atölye Sahnesi’nin “Kâtip Bartleby” oyununu; Kemal Küçük ise “Diapason” köşesinde İstanbul Devlet Opera ve Balesi’nin “Deli Dolu” operetini anlatıyor. PODCAST Milliyet Sanat Ocak 2025 sayısı, “Aslına Bakarsan” podcast serisiyle ara verdiği mecraya geri dönen Özgür Mumcu ’nun röportajıyla sona eriyor.
- İş Kültür’den Sait Faik teliflerine dair açıklama
İş Kültür’den Sait Faik açıklaması: “Yayınevi olarak, 1.1.2025 tarihinden sonra da, yazarımızın satışı yapılacak tüm kitaplarından elde edilecek gelirden, hem anısına saygı amacıyla hem de vasiyetine uygun bir biçimde, Darüşşafaka Cemiyeti'ne bağış yapılmasına karar verilmiştir.” İş Kültür yayınları 2025 yılında telifi serbest kalan büyük yazarımız Sait Faik Abasıyanık hakkında önemli bir açıklama yayınladı. Açıklamaya göre 1.1.2025 tarihinden sonra da yazarın İş Kültür bünyesinde yayınlanacak tüm kitaplarından elde edilecek gelirden hem anısına saygı amacıyla hem de vasiyetine uygun biçimde Darüşşafaka Cemiyeti’ne bağış yapılmasına devam edilecek. Telifi serbest kalan yazarların yapıtlarını isteyen herkes herhangi bir kontrole, izne tabi olmadan yayımlayabiliyor. Bu bağlamda Türk edebiyatının en büyük, en sevilen yazarlarından Sait Faik’in yapıtlarının da bu tarihten itibaren pekçok yayıncı tarafından yayınlanacağı tahmin ediliyor. Bu nedenle, yıllardır edebiyatınızın en prestijli ödüllerinden biri olan Sait Faik Hikaye Armağanı’nı da birlikte düzenleyen İş Kültür - Darüşşafaka Cemiyeti işbirliğinin devam edecek olması edebiyat ve yayın dünyamız açısından önem arz ediyor. Sait Faik Abasıyanık (18 Kasım ya da 22 Kasım ya da 23 Kasım 1906 - 11 Mayıs 1954), Türk hikâye ve roman yazarı, şair. Türk hikâyeciliğinin önde gelen yazarlarından birisi olan Sait Faik, çağdaş hikâyeciliğe yaptığı katkılar nedeniyle Türk edebiyatının köşe taşlarından biri olarak kabul edilir. Modern Türk hikâyeciliğinin öncülerinden olan Sait Faik, getirdiği yenilikler nedeniyle, "kökü kendisinde olan" bir yazar olarak kabul edilir. Klasik öykü tekniğini yıkarak doğayı ve insanları basit, samimi, iyi ve kötü taraflarıyla, olduğu gibi ama aynı zamanda şiirsel ve usta bir dille anlattı. Döneminin pek çok sanatçısından farklı olarak, kendisini Batı'daki gelişmelerle sınırlamadı, hiçbir edebî anlayışın etkisinde hareket etmedi, belli bir tarzın takipçisi olmadı. Asaf Hâlet Çelebi'nin ifadesiyle "Sait Faik kendi ismi içinde mahsur kalacaktır. Hele bizde son zamanlarda onun bazı raté taklitleri türemekle beraber muhakkak ne kendisinden evvel ve ne de sonra ona yakın kimse gelmedi." Toplumsal sorunlara değil, bireyin toplum içindeki sorunlarına eğilen Sait Faik, öykülerinde çoğunlukla kendisinden yola çıkarak insanın hakikatini anlamaya çalıştı. Çoğunlukla şehirli alt sınıfın hayatını, balıkçı, işsiz, tacir, kıraathane sahibi gibi karakterleri anlattı. İnsanların yaşama biçimlerini, arzularını, tasalarını, korkularını ve sevinçlerini irdeleyerek "insanı ele alan sanatçılar" sınıfında yer aldı. 1929 yılında başladığı yazı hayatı boyunca "sorumlu avare", "gözlemci balıkçı", "çakırkeyf sirozlu", "küfürbaz şair", "müflis tacir", "züğürt yazar", "hamdolsun diyemeyen rantiye", "anadan doğma çevreci" gibi sıfatlarla anılan Sait Faik'in tüm yazdıkları bir şair duyarlılığı içeriyordu. Hikâye, roman, şiir yazan, çeviriler ve röportajlar yapan sanatçı bütün bu türleri kendine özgü tarzı ile kaynaştırdı. Yazarın, anlık heyecanlarını yansıtan, izlenimci ve fovist ressamların üslubunu anımsatan bir tarzı olduğu söylenmiştir. Kendi özgün dilini oluştururken André Gide, Comte de Lautréamont ve Jean Genet gibi isimlerden etkilenen Sait Faik, kendisinden sonra gelen Ferit Edgü, Adalet Ağaoğlu ve Demir Özlü gibi yazarlara ışık tuttu. Ölümünün ardından Burgaz Adası'ndaki evi müzeye dönüştürülen yazar adına her sene Sait Faik Hikâye Armağanı verilmektedir. Hikâye Semaver (1936, Remzi Kitabevi) Sarnıç (1939, Çığır Kitabevi) Şahmerdan (1940, Çığır Kitabevi) Lüzumsuz Adam (1948, Varlık Yayınları) Mahalle Kahvesi (1950, Varlık Yayınları) Havada Bulut (1951, Varlık Yayınları) Kumpanya (1951, Varlık Yayınları) Havuz Başı (1952, Varlık Yayınları) Son Kuşlar (1952, Varlık Yayınları) Alemdağ'da Var Bir Yılan (1954, Varlık Yayınları) Az Şekerli (1954, Varlık Yayınları) Tüneldeki Çocuk (1955, Varlık Yayınları) Şiir Şimdi Sevişme Vakti (1953, Yenilik Yayınları) Roman Medarı Maişet Motoru (1944, Yokuş Kitabevi) (1952, ikinci baskı, Birtakım İnsanlar adı ile) Kayıp Aranıyor (1953, Varlık Yayınları) Çeviri Yaşamak Hırsı, Georges Simenon (1954) Röportajları Mahkeme Kapısı (1956, Varlık Yayınları)
- Suçüstü, yedinci sayısıyla yayında
İki ayda bir online olarak yayın yapan SUÇÜSTÜ Dergisi, 2025’in ilk gününde yedinci sayısıyla okuyucularla buluştu. Derginin yeni sayısında “Yeni Kitap Sohbetleri” köşesinde 2024’te yayımlanan Cinayet Köy romanıyla Halis Koç konuk olurken; Doğan Kitap editörü ve yayın koordinatörü Hülya Balcı ile yayıncılık sektörüne, Editörlük Zon Zanaat kitabıyla editörlerin dünyasına mercek tutan bir derleme gerçekleştiren Cansu Canseven ile editörlüğe dair söyleşiler de SUÇÜSTÜ’nün 7. sayısında yer alıyor. Bünyamin Tan’ın çevirdiği Korku İpi tefrikasının ikinci bölümünün yanı sıra Ahmet Ziya Yıldırım’ın Son Çağrı, Elçin Kazancı’nın Elimde Barut Kokusu, Emre Melemez’in Punk Is Not Dead! öyküleri okuyucuları bekleyen içerikler arasında. Ercan Akbay’ın yağlıboya tablolarından hareketle Alper Kaya’nın yazdığı mikro öykülerden oluşan Suç Sanatı bu sayıda da devam ediyor. Bu sayıda Aysu Şahlı Gencoy Sümer’in Lanetli Evin Katili, Melih Günaydın ise Raşel Meseri’nin Dedektif Şerife Kayıp Gölgeler Peşinde kitaplarını inceledi. DİSİPLİNLERARASI ÇALIŞMALAR Disiplinlerarası içerikler ise her zaman olduğu gibi bu sayıda da sürüyor. Gizem Şimşek Kaya The Gossip, Evliya Çelebi ise Hot Fuzz filmlerine dair kritikleriyle; Ahmet Ziya Yıldırım ise This Bed We Made oyununa dair incelemesiyle SUÇÜSTÜ’nün yedinci sayısında yer aldı. Oyun sektörüne meraklı olanlar için bir de ekstra içerik var. Geçtiğimiz aylarda ilk oyunu “The Ritual - Mystery Driving”i yayınlayan Ahmet Vehbi Doğramacı’nın bir oyunu yayınlama sürecine dair tecrübelerini samimiyetle aktardığı yazısı da bu sayıdaki içerikler arasında. SUÇ VE SUÇA DAİR UFUK AÇICI İÇERİKLER Murat S. Dural’ın suç kavramına dair polisiye yazarlarının sorumluluklarını tartıştığı Suça Paye Suçluya Payitaht, İlhan Alemdar’ın Türk polisiyesini farklı ülkelerin polisiyeleriyle de kıyasladığı detaylı irdelemesi Muamma, Didem Kazan Sol’un Caravaggio’nun eserlerinde suçun izlerini sürdüğü yazısı Suç, Sanat ve İnsan Ruhunun Çatışması ile Hasan Hayyam Meriç’in Doğa Suçları Müzesi’nin altıncısı dergimizde sizi bekliyor. SUÇÜSTÜ’nün, Mahal Edebiyat güç birliği ile hayata geçirdiği “İlk Polisiye Roman Yarışması” için dosya kabul süreci ise 31 Aralık 2024 gecesi sona erdi. Derginin belirttiği üzere yarışma sürecinde 17 dosya başvurusu geldi. Bu dosyalar arasından birinci gelen eser, bu yıl içinde Mahal Edebiyat bünyesinde yayımlanacak.
- İyi ki doğdun Tolkien!
“Tolkien olmasaydı, diğer tüm ışıklar söndüğünde bize hangi hikayeler ışık olurdu! İyi ki doğdun profesör!” John Ronald Reuel Tolkien (3 Ocak 1892 - 2 Eylül 1973), İngiliz yazar, şair, filolog ve akademisyen. Hobbit ve Yüzüklerin Efendisi gibi fantastik kurgu eserleriyle tanınır. 1925'ten 1945'e kadar Tolkien, Oxford Üniversitesi'nde Rawlinson ve Bosworth Anglo-Sakson Profesörü ve Pembroke Koleji Üyesiydi. Daha sonra aynı üniversitede Merton İngiliz Dili ve Edebiyatı Profesörü ve Merton Koleji Üyesi olarak 1945'ten 1959'daki emekliliğine kadar sürdürdüğü pozisyonlara geçti. Tolkien, resmi olmayan edebi tartışma grubu The Inklings'in ortak üyesi C. S. Lewis'in yakın arkadaşıydı. 28 Mart 1972'de Kraliçe II. Elizabeth tarafından Britanya İmparatorluk Nişanı Komutanı olarak atandı. Tolkien'in ölümünden sonra oğlu Christopher, babasının kapsamlı notlarına ve Silmarillion da dahil olmak üzere yayınlanmamış el yazmalarına dayanan bir dizi eser yayınladı. Bunlar, Hobbit ve Yüzüklerin Efendisi ile birlikte, Arda ve onun içinde Orta Dünya adlı bir fantezi dünyası hakkında bağlantılı bir masallar, şiirler, kurgusal tarihler, icat edilmiş diller ve edebi denemeler bütünü oluşturur. 1951 ve 1955 yılları arasında Tolkien, bu yazıların büyük bir kısmına legendarium terimi adını verdi. Diğer birçok yazar Tolkien'den önce fantastik eserler yayınlamış olsa da, Hobbit ve Yüzüklerin Efendisi'nin büyük başarısı, türün doğrudan popüler bir yeniden canlanmasına yol açtı. Bu, Tolkien'in popüler olarak modern fantezi edebiyatının ya da daha doğrusu yüksek fantezinin "babası" olarak tanımlanmasına neden oldu. Sağken yayınlanan eserleri 1925 - Sir Gawain And The Green Knight (editör, E.V. Gordon ile birlikte) 1936 - Beowulf: The Monsters And The Critics 1937 - Hobbit 1939 - Fairy Stories 1949 - Farmer Giles Of Ham 1957 - Yüzüklerin Efendisi 1962 - The Adventures Of Tom Bombadil 1967 - Smith Of Wootton Major, The Road Goes Ever On Ölümünden sonra yayınlanan eserleri 1976 - The Father Christmas Letters 1977 - Silmarillion 1980 - Bitmemiş Öyküler 1981 - The Letters of J. R. R. Tolkien 1982 - Mr. Bliss 1983 - The Monsters And The Critics And Other Essays, Kayıp Öyküler Kitabı 1 1984 - Kayıp Öyküler Kitabı 2 1985 - The Lays Of Beleriand 1986 - The Shaping of Middle-Earth 1987 - The Lost Road and Other Writings 1988 - The Return Of The Shadow 1989 - The Treason Of Isengard 1990 - The War Of The Ring 1992 - Şairin Defeated 1993 - Morgoth's Ring 1994 - The War of the Jewels 1996 - The Peoples of Middle-earth 1998 - Roverandom 2007 - Húrin'in Çocukları 2008 - Tehlikeli Diyardan Öyküler 2015 - Kullervo'nun Hikayesi 2016 - Beren ve Lúthien'in Hikâyesi 2018 - Gondolin'in Düşüşü 2021 - The Nature of Middle-earth 2023 - Númenor'un Düşüşü















