Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- İstediğin herşeye sahip olabilirsin
Hepimiz hayatımızda bazı şeyleri istiyor ve arzu ediyoruz ama kaçımız bu istekleri gerçekleştiriyoruz? Nihat Güneri'nin kaleme aldığı Quantum Manifesting, çıktı. "Geleceğe gittiğinizi ve kendinizi 80 yaşındayken gördüğünüzü hayal edin. İsteklerinizi gerçekleştirmişsiniz. Başarılı olmuşsunuz. Gelecekten bugünkü size mesajınız ne olurdu? Hepimiz hayatımızda bazı şeyleri istiyor ve arzu ediyoruz ama kaçımız bu istekleri gerçekleştiriyoruz? Gelecekten beklentilerimize dair zihnimizde net bir tablo oluşturamadığımızda bazı sıkıntılar başlıyor. Böyle olduğunda isteğimizi gerçekleştirmek için içimizde bir tutku oluşturamıyoruz ve daha yolun başında takılıp ileriye gidemiyoruz. Burada sizleri geride tutan sınırlayıcı inançlarınızdan kurtulup hedeflerinize nasıl odaklanacağınızı, hayalini kurduğunuz şeyleri detaylıca vizyonlayıp onlara ulaşmak için oto-motivasyonunuzu nasıl koruyacağınızı “Quantum Manifesting” sistemiyle birlikte öğreneceksiniz. Ben de bu sistemi uygulayarak maddi ve manevi isteklerime sahip oldum. Yani bunu bizzat deneyimledim. Şimdi ise sıra sizde. Hazırsanız başlayabiliriz…" QUANTUM MANIFESTING Nihat Güneri Mona Kitap, 2023 Tür: Spiritüel
- Kadın Öyküleri Kısa Öykü ve Şiir Yarışması sonuçlandı
Konak Belediyesi Kadın Öyküleri Kısa Öykü ve Şiir Yarışması’nda “Muhayyile” isimli eseriyle Mine Sıraçe öykü dalında, “Kara Kedi Nerede” isimli eseriyle Yasemin Çargıt ise şiir dalında birinci oldu. Konak Belediyesi’nin üçüncüsünü bu yıl, “Kadınlar, Gelecek ve Demokrasi” temasıyla düzenlediği Kadın Öyküleri Kısa Öykü ve Şiir Yarışması’nın sonuçları açıklandı. Yarışma için mail yoluyla gönderilen eserler arasında yapılan titiz değerlendirme sonucunda “Muhayyile” isimli eseriyle Mine Sıraçe öykü dalında, “Kara Kedi Nerede” isimli eseriyle Yasemin Çargıt ise şiir dalında birinci oldu. 490 eser değerlendirildi Kadın yazarların sesini duyurmak, kentin kültür sanat hayatına canlılık amacıyla düzenlenen yarışmaya 490 eser gönderildi. Başarılıkadın edebiyatçılarından Esra Kahya, Handan Gökçek, Nilüfer Yıldız Şendur, Nalan Yılmaz, Ayşe Başak Kaban, Hülya Deniz Ünal, Emel İrtem ve Elif Sofya’nın yer aldığı yarışma jürisi, 3 aylık değerlendirme sürecinde, ön elemeyi geçen eserleri titizlikle inceledi. Yarışmada öykü dalında birincilik ödülünü “Muhayyile” adlı eseriyle Mine Sıraçe, ikincilik ödülünü “Umuda Tutunmak İstedim” isimli öyküsüyle Selma Tonay Elhan ve üçüncülük ödülünü “Kokar Bazen” isimli eseriyle Seher Tanıdık aldı. “Rengarenk” isimli eseriyle Nazlı Kayı ise jüri özel ödülüne layık görüldü. Ödül töreni 5 Aralık’ta Yarışmanın şiir dalında ise birincilik ödülü “Karakedi Nerede” isimli şiiriyle Yasemin Çargıt’ın, ikincilik ödülü “Ve Belki de Ötekiler” isimli eseriyle Tuğçe Nur İmrat’ın, üçüncülük ödülü ise “Kadınım Ben” isimli eseriyle Emine Yavuz’un oldu. Şiir dalında Jüri Özel Ödülü,“Kadın Meselesi” isimli şiiriyle Fuldem Özkan’a verildi. Kadın Öyküleri Kısa Öykü ve Şiir Yarışması’nın ödül töreni 5 Aralık Salı günü, saat 14.00’te Konak Belediyesi Selahattin Akçiçek Kültür Merkezi Avni Anıl Salonu’nda yapılacak.
- Haçlı seferleri devam ediyor olabilir mi?
Arkeolog, araştırmacı yazar, tarihçi İpek Kobaner, yeni kitabı Yağma Yağmur Doğma Güneş: Kudüs Düştü'de Haçlı seferleri dönemine bambaşka bir pencereden bakıyor. Kim demiş tarih sıkıcıdır diye? Yıllardır Türkiye’nin dört bir yanında yaptığı eğitici gezilerle, enfes tarih anlatımıyla, tarihten hikâyeleri betimleme gücüyle bilinen ve kendi alanının en sevilen uzmanlarından biri olan İpek Kobaner, yine akıcı bir üslupla tarihin eski sayfalarından birine ışık tutuyor. Haçlı Seferleri dönemini anlatan Yağma Yağmur Doğma Güneş: Kudüs Düştü, okurlara biz tarihi hiç bilmiyormuşuz, dedirtecek nitelikte ve üslupta kaleme alınmış. İpek Kobaner neden bu döneme ışık tuttuğunu ise şöyle açıklıyor: “Bu konuya ilgim yirmi yıl öncesine dayanıyor. Özellikle tıp tarihi çalışmaları esnasında Urfa Haçlı kontluğunun milletimiz tarafından bilinmediğini görmüştüm. Orada yaşayan insanlar bile Urfa’da bir haçlı kontluğu olduğunu bilmiyordu. Ne yazık ki Türklerin gözünden bu konular pek irdelenmemişti. Daha çok batılı yazarlar tarafından ve onların gözünden yazılmıştı. Birkaç da Arap yazarın kaleme aldığı eser vardı, onlar da Arapların gözünden yazılmıştı. Fakat Türkler bu arada ne yaptı, Anadolu’da neler oldu, Kılıçaslan ne yaptı, Süleyman Şah’ın kurduğu Anadolu Selçukluları haçlılarla nasıl baş etti, bunlarla ilgili bahse rastlanmıyordu. Yola çıkışım da bu nedenle oldu.” Akıcı Bir Tarih Kitabı İpek Kobaner terminolojiye boğmadan, tarihle sıkmadan, rahat okunabilecek ve tamamen kaynaklara dayanan bir tarih kitabı kaleme almış. Herkesin özlediği, tarih kitabı okusak ama sıkılmasak, sevsek diyeceği akıcılıkta bir kitap… Haçlılar, Kudüs’e doğru yola çıktılar. Tanrı’nın buyruğunu yerine getirecekler, hacı olup günahlarından arınacaklardı. Ancak bu yolculuk sırasında çok kan döktüler, kutsal şehre varana kadar çok yeri yakıp yıktılar. Çok fazla sayıda Müslüman’ı, Yahudi’yi hatta Hıristiyan’ı öldürdüler. Yapılanlar o kadar acımasızdı ki zaman zaman tarihçiler, bu yolculukta yapılan vahşeti anlatacak kelimeleri bulmakta zorlandılar. Peki ya Türkler? Peki ya o esnada Türkler? Kılıçarslan başlangıçta Haçlıları çok sıkı takip ediyordu. Sıradan halktan oluşan ilk orduyu tarumar etti. Hatta o güvenle Malatya’yı kuşatmaya gitti. Diğer tarafta kuşatma haberlerini alınca hızlıca Malatya’dan geri döndü ancak iş işten geçmişti. İkinci kez karşılaştığı Haçlı ordusu o dağınık düzendeki askerlerden bu kez çok farklıydı. Zırhlılardı ve adeta o dönemin teknolojisine göre tank gibiydiler. Üstelik çok ama çok kalabalıktılar. O dönemin bir dezavantajı da Türk devletlerinin arasında birlik olmayışıydı. O dönem aralarında güç savaşları hakimdi. Hal böyle olunca yardım alamayan Kılıçarslan başkentine bir haber gönderdi ve “Başınızın çaresine bakın!” dedi. Böylece İznik’teki adamları Bizans’a teslim olmaları gerektiğini anladılar ve yağmalanmaktan kurtuldular. Yamyamlık Hikâyeleri Gerçek mi? Haçlıların Antakya’ya gelişlerine kadar pek çok olay oldu ve Haçlılar sonunda kendilerini Antakya surlarının önünde buldular. Kadim Antakya’ya hayran kaldılar. Uzun süre de kaleyi alamadılar. Kalenin önünde geçen günlerin sonunda kıtlık başladı, çok aç kaldılar. İlk insan yeme hikâyeleri böylece başlamış oldu. Ölüleri gömüldüğü yerden çıkarıp kaynatıp yedikleri de kaynaklarda yer alan bilgiler arasında. Antalya kalesi ya bir depremle alınır ya ihanetle alınır, derler. Antakya’yı da Haçlılar bir ihanetle aldılar. Antakya’da yaşayan Hıristiyanlar dâhil herkesi kılıçtan geçirdiler. Bazı kaynaklar Hıristiyan kızların bazılarının haç kolyelerini göstererek kurtulduğundan bahseder. Kutsal Kâse, Kutsal Mızrak, Kutsal Emanetler Yazılı kaynaklara göre, Haçlılar inanılmaz bir hikâye ile Antakya’da Kutsal Mızrağı buldular. Hatta Antakya’yı da böyle bir manevi güçle savunup ellerinde tuttular. İkinci Haçlı seferinde ise Kutsal Kâsenin hikâyesini öğrendiler. Sonrasında özellikle Fransa’da bunun üzerine kitaplar yazıldı. Artık Kudüs’e Gitme Zamanı Antakya’dan Kudüs’e doğru yola çıkıldı. O sırada tüm ordunun yine aç olduğundan bahsediyor İpek Kobaner. “Suriye tarafında Maarra adlı bir kenti ele geçirdiler. Tarihin en vahşi hikâyelerinin geçtiği günlerdi o günler. Sonunda Haçlı orduları Kudüs’e girdiğinde vahşetin ölçüsü yoktu, ortalık adeta kan gölüne dönmüştü. Din ve ırk fark etmeksizin acımasız bir katliam oldu şehirde. Böylece Antakya, Urfa, Trablus, Kudüs elden gitti. Döneminin en güzel en zengin şehirlerinde taş taş üstünde bırakmadılar.” Haçlı seferleri ve sonrasındaki Moğol istilasının Türklerin ve bölge topluluklarının bilim sanat ve felsefede gelişmesini durduran en önemli faktörlerden biri olduğunu söylüyor, tarihçi yazar. Haçlı seferlerinin mantığını anlamanın günümüzde yaşananları anlayabilmek için de çok önemli olduğundan bahseden Kobaner’in kitabı yıllarca başucu kaynağı olarak okurlarıyla buluşacak kaynak eserler arasında. YAĞMA YAĞMUR DOĞMA GÜNEŞ: KUDÜS DÜŞTÜ İpek Kobaner Nemesis Kitap, 2023
- TGC 47. Sedat Simavi Ödülleri açıklandı
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGC) Kurucu Başkanı adına 47 yıldır düzenlenen Sedat Simavi Ödülleri’ne bu yıl değer görülen gazeteci, edebiyat, spor ve bilim insanları belli oldu. İSTANBUL-Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGC) 2023 Sedat Simavi Ödülleri’ne değer görülen gazeteci, karikatürist, edebiyat, spor ve bilim insanlarına verilecek ödüller açıklandı. 11 Aralık 1953’de yaşamını yitiren TGC Kurucu Başkanı Sedat Simavi adına 47 yıldan bu yana sürdürülen ödüller; gazetecilik, televizyon, radyo, karikatür, edebiyat, sosyal bilimler, fen bilimleri, sağlık bilimleri ve spor dallarında veriliyor. Ödül Töreni’nin tarihi ve yeri daha sonra paylaşılacak. 2023 Sedat Simavi Ödülleri’ne değer görülen isimler ve eserleri şöyle: GAZETECİLİK ÖDÜLÜ: Tolga Şardan T24 internet haber sitesinde 3-6-10-27 Ocak, 27 Şubat, 14 Mart, 23 Haziran,18 Temmuz ve 18-22 Ağustos 2023 tarihlerinde yayımlanan “Sinan Ateş cinayeti” başlıklı yazı dizisi nedeniyle ödüle değer görüldü. GAZETECİLİK ÖVGÜ: Adem Altan AFP foto muhabirinin Posta Gazetesi’nde 8 Şubat 2023 tarihinde yayımlanan “Sözün bittiği yer” başlıklı haber fotoğrafı nedeniyle övgüye değer bulundu. RADYO ÖDÜLÜ: Andaç Üzel Borusan Klasik Radyo’da 20 Eylül 2023 tarihinde yayınlanan “Ön Koltuk” adlı radyo programı nedeniyle ödüle değer görüldü. RADYO ÖVGÜ: Feyza Öztoprak Kaptı TRT Türkiye’nin Sesi Radyosu’nda 10 Kasım 2022 tarihlerinde yayınlanan “Sonsuzluğa Atılan İmza: Atatürk” adlı radyo programı nedeniyle övgüye değer bulundu. TELEVİZYON ÖDÜLÜ HABER: Sevgi Şahin - Ömür Dikme FOX TV’de 6 Şubat 2023 tarihinde yayınlanan “Hatice’yi Kurtarmak” adlı ortak haber programı nedeniyle ödüle değer görüldü. HABER ÖVGÜ: Nazlı Yerebasmaz - Çağlar Güner FOX TV’de 7 Kasım 2022 tarihinde yayınlanan “Bir Gece Ansızın Kamulaştırıldı: Denizli - Avdanlıların Mücadelesi” adlı ortak haber programı nedeniyle övgüye değer bulundu. BELGESEL ÖDÜLÜ: Seçici Kurul, yarışmaya başvuran eserler içerisinde bu yıl yönetmelik şartlarına uygun bir eser olmadığına karar verdi. BELGESEL ÖVGÜ: Eda Göklü - Cihan Çekiç Puhu dijital TV’de 11 Temmuz 2023 tarihinde yayınlanan “Bir Avuç Güzel İnsan” adlı belgesel programı nedeniyle övgüye değer bulundu. KARİKATÜR ÖDÜLÜ: Haslet Soyöz “Karikatürist” Seçici Kurul, Türkiye Gazeteciler Cemiyeti kurullarının adayı olan Milliyet Gazetesi çizeri Haslet Soyöz’ü karikatür sanatına verdiği emekten dolayı ödüle değer görüldü. KARİKATÜR ÖVGÜ: Halis Dokgöz Birgün Gazetesi’nde Metafor isimli köşesinde Aralık 2022-Eylül 2023 tarihleri arasında yayımlanan toplumsal konulu karikatürleri nedeniyle övgüye değer bulundu. EDEBİYAT ÖDÜLÜ: Füruzan “Akim Sevgilim” adlı öykü kitabıyla ödüle değer görüldü. SOSYAL BİLİMLER ÖDÜLÜ: Doç. Dr. Zafer Karademir “Osmanlı Yeni Çağı’nda Tarımsal Gelişim: Ziraat, Hasılat, Ticaret” adlı eseri nedeniyle ödüle değer görüldü. SOSYAL BİLİMLER ÖVGÜ: Tuğba Tekerek “Taşra Üniversiteleri: AK Parti’nin Arka Kampüsü” adlı eseri nedeniyle övgüye değer bulundu. FEN BİLİMLERİ ÖDÜLÜ: Prof. Dr. İ. Halil Kavaklı - Prof. Dr. Alper Okyar - Doç. Dr. Şeref Gül “Kriptokrom 1'in Yarılanma Ömrünü Hızlandırarak p53 Nakavt Farelerde Yaşam Süresini Uzatan Küçük Bir Molekülün Keşfi” başlıklı ortak çalışmaları nedeniyle ödüle değer görüldü. FEN BİLİMLERİ ÖVGÜ: Prof. Dr. Olcay Coşkun “Fiberli Biküme İzleçleri” başlıklı çalışması övgüye değer bulundu. SAĞLIK BİLİMLERİ ÖDÜLÜ: Doç. Dr. Urartu Özgür Şafak Şeker “Sentetik Biyoloji Yöntemleri ile Programlanmış Bakterilerin Manyetik Rezonans Görüntülemede Güdümlü Kontrast Ajanı Olarak Düzenlenmesi” başlıklı çalışması nedeniyle ödüle değer görüldü SPOR ÖDÜLÜ: A Milli Kadın Voleybol Takımı “Milletler Lig Şampiyonu, Avrupa Şampiyonu ve 2023 Dünya Kupası Şampiyonu” olması nedeniyle ödüle değer görüldü GAZETECİLİK ÖDÜLÜ SEÇİCİ KURULU Bertan Ağanoğlu - Milliyet Gazetesi Yazı İşleri Müdürü Sedat Ergin - Hürriyet Gazetesi Yazarı Prof. Dr. Yasemin Giritli İnceoğlu - İletişim Akademisyeni Vahap Munyar - Nasıl Bir Ekonomi Gazetesi Genel Koordinatörü Fatih Polat - Evrensel Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Çiğdem Toker - T24 İnternet Gazetesi Yazarı İbrahim Varlı - Birgün Gazetesi Genel Yayın Koordinatörü RADYO VE TELEVİZYON ÖDÜLLERİ SEÇİCİ KURULU Prof. Dr. Sevda Alankuş - Yaşar Üniversitesi İletişim Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen - İletişimci Göksel Göksu – Medyascope Haber Müdürü Prof. Dr. Nazife Güngör - Üsküdar Üniversitesi Rektörü Ayşe Özek Karasu - Habertürk Yazarı Zeynel Lüle - TELE 1 TV Programcısı Dr. Erkan Oyal – İletişimci, Sunucu KARİKATÜR ÖDÜLÜ SEÇİCİ KURULU İ. Bülent Çelik - Gazete Pencere Çizeri Hicabi Demirci - Çizer Nuray Karagöz - TGC Genel Sekreter Yardımcısı Sefer Selvi - Evrensel Gazetesi Çizeri Emre Ulaş – Yeniçağ Gazetesi Çizeri EDEBİYAT ÖDÜLÜ SEÇİCİ KURULU Metin Celâl - Yazar, Eleştirmen Nazlı Eray - Yazar Turhan Günay - Yazar, Eleştirmen Doğan Hızlan - Yazar, Eleştirmen Adnan Özyalçıner - Türkiye Yazarlar Sendikası Genel Başkanı İhsan Yılmaz - Hürriyet Gazetesi Kültür - Sanat Yönetmeni İhsan Yılmaz - TGC Genel Saymanı SOSYAL BİLİMLERİ ÖDÜLÜ SEÇİCİ KURULU Prof. Dr. Mehmet Öznur Alkan – İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Siyasi Tarih Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Taner Berksoy - Piri Reis Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Denizcilik İşletmeleri Yönetimi Bölümü Başkanı Prof. Dr. Sema Erder - Şehir Çalışmaları ve Göç Hareketleri Uzmanı Prof. Dr. Sibel İnceoğlu - Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Anayasa Hukuku Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Emre Kongar - Sosyolog Prof. Dr. İoanna Kuçuradi - Maltepe Üniversitesi İnsan Hakları Merkezi Müdürü Prof. Dr. Bertil Emrah Oder - Koç Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dekanı Doğan Şentürk - FOX Haber Genel Yayın Yönetmeni Prof. Dr. İlter Turan - İstanbul Bilgi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü Öğretim Üyesi FEN BİLİMLERİ ÖDÜLÜ SEÇİCİ KURULU Prof. Dr. Taylan Akdoğan - Özyeğin Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. İdil Arslan Alaton - İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi Çevre Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Şafak Altunkaynak - İstanbul Teknik Üniversitesi Maden Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Öğretim Üyesi Prof. Dr. Viktorya Aviyente - Boğaziçi Üniversitesi Fen – Edebiyat Fakültesi Kimya Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Durmuş Ali Demir - Sabancı Üniversitesi Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi Fizik Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Türkan Haliloğlu - Boğaziçi Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Kimya Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. İlhan İkeda - Boğaziçi Üniversitesi Fen - Edebiyat Fakültesi Matematik Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Önder Pekcan - Kadir Has Üniversitesi Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Hakan Ürey - Koç Üniversitesi Mühendislik Fakültesi, Elektrik Elektronik Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi SAĞLIK BİLİMLERİ ÖDÜLÜ SEÇİCİ KURULU Prof. Dr. Özdemir Aktan - Genel Cerrahi Uzmanı Prof. Dr. Selim Badur - Mikrobiyoloji Uzmanı Prof. Dr. Gökhan Demir - Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Önder Ergönül - Koç Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları Bölümü Başkanı Prof. Dr. Ahmet Gül - İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Romatoloji Bilim Dalı Öğretim Üyesi Sibel Güneş - TGC Genel Sekreteri - sagliktagundem.com Genel Yayın Yönetmeni Prof. Dr. Gökhan Hotamışlıgil - Harvard Üniversitesi Genetik ve Kompleks Hastalıklar Bölümü Başkanı Prof. Dr. Selçuk Peker - Koç Üniversitesi Tıp Fakültesi Beyin, Sinir ve Omurilik Cerrahisi Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Berrak Çağlayan Yeğen - Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Fizyoloji Anabilim Dalı Öğretim Üyesi SPOR ÖDÜLÜ SEÇİCİ KURULU Gürcan Bilgiç - Sabah Gazetesi Spor Yazarı Bağış Erten - Eurosport Türkiye Genel Yayın Yönetmeni Şenes Erzik - UEFA - FIFA Onursal Üyesi - Türkiye Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Attila Gökçe - Milliyet Gazetesi Spor Yazarı Melih Gümüşbıçak - T24 İnternet Gazetesi Spor Yazarı Uğur Vardan - Hürriyet Gazetesi Spor Yazarı Esat Yılmaer - Dünya Spor Yazarları Birliği (AIPS) 1. Başkan Yardımcısı
- Can Kozanoğlu ve Mirgün Cabas’dan Bir Nevi Yazı Atölyesi: İlk Sayfası
Sevdiğimiz kitaplar nasıl kurgulanıyor, nasıl yazılıyor? Can Kozanoğlu ve Mirgün Cabas soruyor, edebiyatımızın önde gelen yazarları yanıtlıyor. İlk Sayfası, yazarlarının anlatımıyla bir nevi yazı atölyesi niteliğinde. Can Kozanoğlu ve Mirgün Cabas, edebiyatımızın önemli isimlerine kitaplarının “ilk sayfası”nı nasıl yazdıklarını soruyor! Bu soruyla başlayan keyifli sohbetler, yazarların birbirinden farklı ve değerli yazma deneyimlerini aktardıkları bir yazı atölyesine dönüşüyor. Yirmi beş önemli yazar, yazma tarzlarını, alışkanlıklarını, takıntılarını, yeni projelerini, edebiyata ilişkin düşüncelerini, dünyaya, insanlığa dair endişe ve umutlarını büyük bir cömertlikle paylaşıyor. İlk Sayfası, yolun başındaki yazarlara kendi yönlerini çizmelerinde yardımcı olacak bir kaynak niteliğinde. Kitapta yer alan isimler: Ahmet Ümit, Hakan Günday, Ayşe Kulin, Buket Uzuner, Saygın Ersin, Murat Menteş, Nermin Yıldırım, Hikmet Hükümenoğlu, Zülfü Livaneli, Yekta Kopan, Alper Canıgüz, Deniz Yüce Başarır ve Başar Başarır, Latife Tekin, Behiç Ak, Murat Uyurkulak, Cem Akaş, Celil Oker, Doğu Yücel, Sevin Okyay, Müge İplikçi, Ercan Kesal, Ayfer Tunç, Mine Söğüt, Sezgin Kaymaz, Pınar Kür. MİRGÜN CABAS, Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunu. Gazeteciliğe 1993’te Milliyet gazetesinin Ankara bürosunda başladı, 1996’da ATV’de televizyona adım attı. Başkentte siyasi parti, başbakanlık ve parlamento muhabirliği yaptı. 1998’de çalışmaya başladığı NTV’de çok sayıda bülten ve farklı formatlarda program hazırlayıp sundu, kanalın haber merkezini yönetti. NTV’deki Mirgün Cabas’la Her Şey programını, Artı 1 TV ve CNN Türk’te sürdürdü. Milliyet gazetesinde yazarlık, GQ Türkiye dergisinde yayın yönetmenliği yaptı. Dijital yayın platformu GAİN’in kuruluşunda rol aldı, burada günlük haber yayınları yaptı. YouTube’da video, streaming platformlarında podcast yayıncılığına devam ediyor. CAN KOZANOĞLU, 1963’te Adana’da doğdu. Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nü bitirdi. 1981’de medya sektörüne girdi; gazetelerde, dergilerde, televizyon kanallarında çalıştı. Diğer kitapları: Bu Maçı Alıcaz! (1990), Cilâlı İmaj Devri (1992), Pop Çağı Ateşi (1995), İnternet, Dolunay, Cemaat (1997), Yeni Şehir Notları (2001), Acemi Eğitimi (2005), Yalan Yıllar (2015), Bıçkın ve Ağlak / Yeni Türkiye’nin Hikâyesi (2018). İLK SAYFASI Can Kozanoğlu – Mirgün Cabas Can Yayınları, 2023 Tür: Söyleşi 384 s.
- Kant ve Ornitorenk ilk kez Türkçede
Ayrıntı Yayınları, dünyaca ünlü İtalyan yazar, bilim insanı ve düşünür Umberto Eco’nun 1997’de yayımlanan Kant ve Ornitorenk – Bilişsellik ve Dil Üzerine Denemeler adlı kitabını ilk kez Türkçe olarak okurlarla buluşturuyor! Kant ve Ornitorenk’te gerçeklik, algı ve deneyime ilişkin soruları, Kant, Heidegger, Peirce gibi filozofların düşünceleri ekseninde derinlemesine ele alan Eco, sahip olduğu felsefi, edebi ve tarihsel bilgi birikimini kendine özgü hikâyeci anlatım tarzıyla zenginleştirerek hem felsefi hem de eğlendirici bir okuma sunuyor. Umberto Eco’nun dikkat çekici altı makalesinden oluşan Kant ve Ornitorenk, Ayrıntı Yayınları’nın Felsefe Dizisi kapsamında dilimizde ilk kez yayımlandı. Aydınlanma Çağı’nın en önemli filozoflarından biri olarak kabul edilen 1724 doğumlu Immanuel Kant’ın 300. doğum yılı vesilesiyle ve büyük bir titizlikle yayıma hazırlanan Kant ve Ornitorenk’i İtalyanca aslından Türkçeye Esra Kübra Erol çevirdi. Gündelik hayatımızda karşılaştığımız nesneleri birbirinden ayırt etmemizi sağlayan özsel bir fark söz konusu mudur? Sözgelimi, bir kedinin neden bir köpek değil de kedi olduğunu anlamak için ne gibi kategoriler ya da şemalar gerekmektedir? Kategoriler ya da şemalar dışında, bir şeyi köpek ya da kedi olarak tarif etmek için farklı birtakım unsurlara ihtiyacımız var mıdır? Nesneleri algılarken bilişsel kapasitelerimizin yanında dilsel niteliklere ne ölçüde ihtiyaç duyarız? Bilişsel kapasiteler ve dilsel nitelikleri bir arada ele almanın herhangi bir olanak koşulu söz konusu mudur? Umberto Eco, Kant ve Ornitorenk adlı çalışmasında gerçeklik, algı ve deneyimle ilgili temel problemleri, Kant, Heidegger, Peirce gibi filozofların düşünceleri ekseninde, sahip olduğu felsefi, edebi ve tarihsel bilgi birikimini kendine özgü hikâyeci anlatım tarzıyla zenginleştirerek birbirinden kıymetli altı deneme kaleme alıyor. Umberto Eco’nun “Giriş” yazısında belirttiği üzere, “Kant’ın ornitorenkle ne işi var? Hiç. Tarihlerden de görebileceğimiz gibi, hiçbir ilgisi olamazdı.” Kant, hiçbir zaman bir ornitorenki kaleme almadı; bir ornitorenk hiçbir zaman Kant’tan haberdar olmadı; fakat Eco’nun gerçekliğe dair hakiki soruları, hiçbir varlığı birbirine karşı kayıtsız bırakmayacaktır. Kant ve Ornitorenk – Bilişsellik ve Dil Üzerine Denemeler, raflarda ve internet satış sitelerinde! UMBERTO ECO 1932’de İtalya’da Milano’ya bağlı Alessandria kasabasında doğdu. 1950’lerde İtalyan radyo-televizyonu RAI’nin kültür programlarını yönetti. 1959-1975 arasında İtalya’nın ünlü yayınevi Bompiani’nin edebiyat dışı yayınlar editörlüğünü üstlendi; La Stampa, Corriere della Sera, La Repubblica, L’Espresso gibi gazetelere makaleler yazdı. 1970’lerden ölene kadar (2016) Bologna Üniversitesi’nde göstergebilim dersleri veren yazarın göstergebilim, modern kültür, edebiyat, tarih üzerine birçok kitabı Türkçeye çevrilmiştir. Romanları: Il nome della rosa (1980; Gülün Adı, Çev. Şadan Karadeniz, Can Yay., 1986); Il pendolo di Foucault (1988; Foucault Sarkacı, Çev. Şadan Karadeniz, Can Yay., 1992); L’isola del giorno prima (1994; Önceki Günün Adası, Çev. Kemal Atakay, Can Yay., 1995); Baudolino (2000; Baudolino, Çev. Şemsa Gezgin, Doğan Yay., 2003); La misteriosa fiamma della regina Loana (2004; Kraliçe Loana’nın Gizemli Alevi, Çev. Şemsa Gezgin, Doğan Yay., 2005); Il cimitero di Praga (2010; Prag Mezarlığı, Çev. Eren Yücesan Cendey, Doğan Yay., 2011); Numero zero (2015; Sıfır Sayı, Çev. Eren Yücesan Cendey, Doğan Yay., 2015). İnceleme ve Deneme Kitapları: Opera aperta (1962; Açık Yapıt, Çev. Nilüfer Uğur Dalay, Can Yay., 2000); Diario Minimo (1963; Yanlış Okumalar, Çev. Mehmet H. Doğan, Can Yay.,1997); Trattato di semiotica generale (1975; Alımlama Göstergebilimi, Çev. Sema Rifat, Düzlem Yay.,1991); Arte e bellezza nell’estetica medievale (1987; Ortaçağ Estetiğinde Sanat ve Güzellik, Çev. Kemal Atakay, Can Yay., 1998); Interpretation and Overinterpretation (1992; Yorum ve Aşırı Yorum, Çev. Kemal Atakay, Ayrıntı Yay., 2016) La Ricerca Delle Lingua Perfetta (1993; Avrupa Kültüründe Kusursuz Dil Arayışı, Çev. Kemal Atakay, Literatür Yay., 2009); Il Secondo diario minimo (1994; Somon Balığıyla Yolculuk, Çev. İlknur Özdemir, Can Yay., 1997); Sei passeggiate nei boschi marrativi (1994; Anlatı Ormanlarında Altı Gezinti, Çev. Kemal Atakay, Doğan Yay., 1995); In cosa crede chi non crede? (1996; İnanç ya da İnançsızlık –Kardinal Martini ile birlikte–, Çev. Onur Şen, 1001 Yay., 2005); Cinque seritti morali (1997; Beş Ahlak Yazısı, Çev. Kemal Atakay, Can Yay., 1998); Storia della bellezza (2004; Güzelliğin Tarihi, Çev. Ali Cevat Akkoyunlu, Doğan Yay., 2006); A passo di gambero. Guerre calde e populismo mediatico (2006; Yengeç Adımlarıyla Sıcak Savaşlar ve Medyatik Popülizm, Çev. Şemsa Gezgin, Doğan Yay., 2012); Storia della bruttezza (2007; Çirkinliğin Tarihi, Çev. A.U. Ergün, Ö. Çelik, A. Uysal, E.N. Akbaş. M. Barsbey, K.K. Akbulut, D. Arslan, B. Yılmazcan, Doğan Yay., 2009); This Is Not the End of the Book (2009; Kitaplardan Kurtulabileceğinizi Sanmayın (J.-C. Carrière ile birlikte), Çev. Sosi Dolanoğlu, Can Yay., 2010); Costruire il nemico e altri scritti occasionali (2011; Düşman Yaratmak, Çev. Leyla Tonguç Basmacı, Doğan Yay., 2014); Confessions of a Young Novelist (2011; Genç Bir Romancının İtirafları, Çev. İlknur Özdemir, Kırmızı Kedi Yay., 2014); Il Medioevo (2011; Ortaçağ, 4 Cilt: 1- Barbarlar-Hıristiyanlar-Müslümanlar, 2- Şatolar-Tüccarlar-Şairler, 3- Keşifler-Ticaret-Ütopyalar, 4- Katedraller-Şövalyeler-Şehirler, Çev. Leyla Tonguç Basmacı, Alfa Yay., 2015); Storia delle terre e dei looghi leggendari (2013; Efsanevi Yerlerin Tarihi, Çev. Kemal Atakay, Doğan Yay., 2015). Çeşitli Yazılarından Derlenen Kitapları: Günlük Yaşam’dan Sanata, (Çev. Kemal Atakay, Can Yay., 2012); Ortaçağ’ı Düşlemek (Çev. Şadan Karadeniz, Can Yay., 1996). Yazılarıyla Katkıda Bulunduğu Kitaplar: Entretiens sur la fin des temps (2000; Zamanların Sonu Üstüne Söyleşiler, Çev. Necmettin Kamil Sevil, Yapı Kredi Yay., 2001); Faşizm Yazıları (Çev. Sibel Özbudun, Üyopya Yay., 2001); Faşizm Irkçılık Ayrımcılık Yazıları (Çev. Sibel Üzbudun, Temel Demirer, Ütopya Yay., 2016). Çocuk Kitabı: Gli gnomi di Gnu (1992, Cecü’nün Yer Cüceleri, Çev. Eren Cendey, Yapı Kredi Yay., 2006). KANT VE ORNİTORENK Umberto Eco Ayrıntı Yayınları, 2023 Çeviri: Esra Kübra Erol
- Latife Tekin Sempozyumu
Sabancı Üniversitesi'nin desteğiyle gerçekleşen Latife Tekin Sempozyumu, Karaköy Minerva Palas’ta 25 Kasım 2023’te düzenlenecek. Sempozyumun kapanış panelinde Latife Tekin de yer alacak. Latife Tekin edebiyatını bütün yönleriyle incelemeyi hedefleyen Latife Tekin Sempozyumu, akademisyenleri, yayın dünyasının önde gelen isimlerini ve yazarları bir araya getirecek. Sempozyumun kapanış panelinde Latife Tekin de yer alacak. Karaköy Minerva Palas’ta düzenlenecek olan sempozyum herkese açık ve ücretsiz olacak.
- Öykü: Değişik
"Minik bir delikten bile hayata tutunabilme yeteneği, bir çeşit sigortaydı ve insanı başa çıkılmaz sanılan dev fırtınalara karşı mukavemetli tutuyordu." Mustafa Ünver Köyde en sıcakların yaşandığı yaz günlerinden biriydi. Öğle ezanına yaklaşık bir saat vardı ve daha şimdiden etraf adeta cayır cayır yanıyordu. Ekrem hışımla eve girdi. Ocaklıkta süt kaynatan anasına bakmadan yüklüğe girip çıkması bir oldu. “Hayırdır, ne oldu, nereye gidiyorsun oğlum?”, dedi anası. “Bir şey yok ana,” diye seslendi, öfkeliydi. “Oğlum sende bir hal var, hadi gel anlat bana, ne oldu? Konuşup dertleşelim,” diye avlunun yarısına zaten varmış olan oğlunun arkasından seslendi endişeyle. “İşim acele ana, vaktim yok şimdi,” diyerek koşmaya yakın sertlikte çatal kapıyı ardından çarparak sokağa fırladı Ekrem. Köyün içine doğru öfkeli ve sert adımlarla yürürken dikkat ettiği tek şey sadece, sağ elinin gömleğinin sol ön bel kısmını kavramasıydı. Annesi bu detayı fark etmedi ama yüklükten yıldırım hızıyla bir şey alıp çıkmasından içine amansız bir kurt düşmüştü. Ocaklıkta yanan ateşin başına çökerken “Allahım oğluma mukayyet ol,” diye çaresizce sızlanıyordu. Daha süt yeni yeni fokurdamaya başlamıştı ki üç el silah sesi patladı köyün içinden. Meryem Kadın’ın ciğerleri o an iplik iplik eridi, zavallı kadın ocakbaşına o halde çöktü kaldı. Ne olup bittiği hakkında en ufak bir fikri olmadan fokurdayan isli tencereyi önlüğünün kenarıyla ateşin üstünden bir anda alıp kenara koyması ile avluya fırlaması bir oldu. Sokağa çıktığında sağda solda tedirgin bir koşturmaca olduğunu fark etti. Köyün merkezine doğru koşuşturduğunu gördüğü alt sokak komşusu Tatarların kızına “kız Hatice ne olmuş, nereye koşturup duruyorsun?” diye bağırdı. “Ben de tam bilmiyorum da Meryem Hala, köy içinde bir adam vurulmuş diyorlar,” dedi. Cevabını koşarak veren Hatice’nin sözlerinin yarısı köşedeki kızamık çalılarının arkasında kayboldu. “Aman Allahım! Sen Ekrem’imi ne olur koru Ya Rabbi,” diyerek herkesin koşuşturduğu yöne doğru koştu. Kalabalık geniş bir halka olmuş, ortalarında yatan bir karaltıya “vah vah vah, tüh tüh tüh,” tepkileriyle bakıp duruyorlardı. Kalabalığı yaran Meryem Kadın köy meydanında yerde kanlar içinde yatan bir adam gördü. Genç bir kadın ve üç dört yaşlarındaki bir kız çocuğu yıkılmış bir kütük gibi yerde yatan adamın üstüne kapaklanmış hıçkırıklarla ağlıyorlardı. Cenazenin yanında dizlerini kırıp çökmüş olan Muhsin gözlerini kısarak ve burnundan soluyarak “Meryem Hala! Ekrem bize bu kötülüğü, bu kalleşliği yapmayacaktı; kıymayacaktı abime. Sen ne diye geldin buraya? Defol git!” diye hakaretlerle bağırmaya başladı. “Oğlum mu vurmuş Sami’yi. Vah oğlum vah, neden böyle bir delilik yaptın ah oğul,” diye dövüne dövüne evinin yolunu tuttu. İlçeden gelen savcı ve jandarma ekibi maktulü inceleyip gerekli raporları hazırladıktan sonra “cenazeyi gömebilirsiniz!” sesi meydanda yankılandı. Güneş batmaya hazırlanıyordu. Sanki herkes bu sese o an sevinmiş gibiydi. Ne de olsa köylü de yorulmuştu öğleden bu yana beklemekten. Öyle ya olacakların en kötüsü yaşanmış, geriye bu kasvetli havayı dağıtacak kötünün iyisi bir haberin beklenmesi kalmıştı. İnsanoğlu ne garip bir mahluktu. En bunaldığı anlarda gelen minnacık bir olumlu haberle hemen sevinip neşelenebiliyordu. Minik bir delikten bile hayata tutunabilme yeteneği, bir çeşit sigortaydı ve insanı başa çıkılmaz sanılan dev fırtınalara karşı mukavemetli tutuyordu. Ne de olsa dünyanın ardı ıraktı. Ölenle ölünmüyordu. Acıyan yerle acıkan yer her zaman ayrıydı. Savcıdan çıkan izin üzerine cenaze alelacele yıkandı, kefene sarıldı, namazı kılındı. Gün içinde kazılmış olan mezarına konup üstü topraklandığında hava iyiden iyiye kararmış, neredeyse yatsı ezanı okunayazmıştı. Tüm köy hâlâ şoktaydı. Olaydan beri Ekrem ortalarda hiç görünmedi. Eve de hiç gelmeyen Ekrem’i jandarmanın her tarafta aramakta olduğunu kollarını göğüsleri üstünde çaprazlama kenetlemiş köylü kadınları kapı önlerinde birbirleriyle fısıldaşıp duruyorlardı. Tarlalar, yazılar, bağlar, bostanlar, hatta dağlar jandarmanın ekipler kurarak tarama yaptığı mekanlarmış Ekrem’i yakalamak için. Kaçtığı için cezasının da artacağını söylemiş jandarma kumandanı aza Durmuş Ağa’ya. Kendi gelip teslim olursa daha iyi olurmuş giyeceği hükümde. Kadınlar köy boyu kulaktan duydukları her rivayeti fısıldaşıp duruyorlardı evlerinin sokağa açılan çatal kapı önlerinde, pınar başlarında, kısaca ayaküstü dedikodu edebildikleri her yerde. Sami’nin bir gün önce bostanda çapa yaparken Ekrem’in karısının önüne çıkarak sarkıntılık ettiğini gören bir kaç kişinin şahitliği de cezasını hafifletebilirmiş. Kaçmasaymış daha iyiymiş kendi iyiliği için, ama kaçmışmış. Ekrem’in de bir hafta önce tarlada çalışırken Sami’nin karısına yürüdüğünü görenler olmuş diyorlar. Meğerse Sami onun intikamı için bostanda çapa yapan Hayriye Gelin’e musallat olmuş. Sokak dedikodularına bakılırsa aslında aralarındaki esas mesele en başta ikisinin de birbirlerinin bacılarıyla evlenmeleriyle birlikte çıkmış. İnat ve dedikodular yüzünden önce Sami çıkarmış karısını. Ekrem durur mu, bu sefer de o çıkarmış karısını. Değişik mağdurelerinin ikisinin de kaderi sonradan da hiç gülmemiş ya. Sonrasında da iyi evlilikler yapamamışlar. Altı ay birinde, on ay ötekinde gezinip durmuşlar neredeyse bütün köyde. Sonunda olacağı buydu. O kadar ah aldılar. Yuvalar yıktılar. Ne oldu sonunda? Biri otuzunda mezara girdi. Öteki de bugün yarın yakalanınca zindanda çürüyecek. Geride koydukları analarının ve dul avratlarının hayatları ise daha da yaşanılmaz olacak bundan böyle. Köyün kösnü bakışlı ve kötü niyetli saldırgan adamları onları hiç de rahat bırakmayacak. Tarlada tapanda, bağda bostanda nerede görseler taciz edecekler, kapaklanacaklar. En iyisi başka kanlara ve kederlere neden olmadan Meryem Kadın’ın gelini Hayriye’yi de alarak köyden şehire göçmesiymiş. Ne de olsa şehir şehirmiş; herkese orada bir yer bulunurmuş. O kadar insan şehrin o geniş tavanının altına sığmış da bir Meryem Kadın’la gelini mi sığamayacakmış? Ekrem mapustan çıkana kadar belki ikisi de fabrikada bir yerde iş bulur çalışırlarmış. Düzenlerini kurana kadar da Meryem Kadın’ın ve Hayriye Gelin’in boyunlarındaki altınlarla köyde elden çıkaracakları birkaç parça malın parasıyla rahat rahat geçinebilirlermiş. Köylü bu kadar kolay ölçüp biçebiliyordu başkalarının hayatlarını. Ne de olsa başkalarının dertlerine katlanmak böylesine kolaydı işte. Ateş her zaman sadece düştüğü yeri yakıyordu. Ötesinde “yandım, bittim,” diyen ise sadece yalandan yanıp bitiyordu işte. Üç gün sonra yakaladılar Ekrem’i dağda. Topladığı mantarları yaktığı ateşte kızartmaya çalışırken dumanı fark eden jandarma timi bölgeyi ablukaya almış ve bileklerine demir kelepçeyi takarak ilçeye götürmüştü. Muhsin başta olmak üzere Sami’nin tüm akrabaları Meryem Kadın’a ve Hayriye Gelin’e düşmanlık etmede adeta görüş birliği yapmışlardı. Erkekleri Tanrı vergisi bilindik güçleriyle, kadınları da sivri dillerinden akıttıkları zehirlerle her ikisine hayatı dar etmeye çoktan başlamışlardı. Sanki maktül Sami pirü pak bir masumdu. Kanının dökülmesi onu günahsız bir meleğe dönüştürmüş gibiydi gözlerinde. “Kör ölür, badem gözlü olur,” deyişi bir kez daha ete kemiğe bürünmüştü köylü nezdinde. Aslında köylü pek açıktan ifade edemese bile katilin de maktulün de taşkın davranışlarının cezasını çektiklerine inanıyordu. Onlara göre ikisi de hoppa, taşkın ve kösnül adamlardı; masum hiç değillerdi. Perşembenin gelişi çarşambadan belliydi işte. Bu gidişle ya bugün ya yarın birinden biri mutlaka diğerinin kanını zaten dökecekti, döktü de. Olan oldu ve su testisi bir kez daha su yolunda kırıldı. Köylü uçuk hareketleriyle bütün köyü oldum olası rahatsız eden bu taşkın delikanlıların köyden bir şekilde ayrılmış olmasından gizli bir sevinç duyuyor gibiydi. Huzur ve güven ortamı “itin iti kırması,” yöntemiyle bir kez daha oluşacak gibiydi köyde. Onsekiz yıl hüküm giydi Ekrem ve bu kadar sene köyde yaşamaya dayanmalarının imkansız olduğunu nihayet gören ana ve gelin muhtarın ve azaların da yardımıyla evlerini, ocaklarını, üç göz tarlalarıyla iki cılız ineklerini nispeten değerinde satarak Ankara’ya göçtüler. Muhtar devreye girdi ve Ankara’da düzen kurmuş olan yakın köy hemşehrilerinden İsmail Ağa’nın aracılık etmesi sayesinde Yukarı Ayrancı’da iki göz bir gecekondu satın aldılar. Köy evinde zaten çoktan ahı gitmiş vahı kalmış kap kacağı, yatak yorganı tuttukları bir at arabasına yükleyerek yola çıktılar. Beş gün sonra Güzeltepe sırtlarında, adresini aldıkları İsmail Ağa’nın evinin önündelerdi. Satın aldıkları gecekondu da zaten buraya uzak değildi, sadece iki sıra aşağıdaydı. … Ankara büyük olmasına büyüktü; iyi kötü, zengin fakir, hayırlı şerli kim geliyorsa herkesi kabul ediyordu etmesine ama, nispeten hâlâ genç ve gösterişli görünen bu iki kadının başlarında erkek olmadan köyden şehre göçmüş olması ilk aylar gettolaşmış gecekondu çevresinde epey yadırgandı. Gecekondu mahallesi ekonomik, sosyal, tutunamama gibi sebeplerle köyünü yurdunu bırakıp gelen insanlardan meydana geliyordu. Şehirle bütünleşmekten ziyade dar çevrede köylücülük ve hemşehricilik yapmak bu insanlara hem daha kolay hem daha güvenlikli geliyordu. Bu çevrede yaşayan aynı veya benzer ekonomik imkanlara sahip insanlar genelde aynı şehirlerin köylerinden göçmüşlerdi. Gettoyu kültür ve gelenek havzaları nispeten birbirine yakın olan Yozgatlılar, Çankırılılar ve Çorumlular meydana getirmişlerdi. Köyü ve köylülüğü unutmamaya çalışmak ve hatta Ankara’da doğmuş olan çocuklarına bile köy kültürünü özenle benimsetmeye çalışmak âmentüleri olmuştu bu insanların. İçinde yaşasalar da, ekmeğini yiyip suyunu içseler de şehre, şehir kültürüne teslim olmaya niyetleri yoktu. Çünkü şehir, empoze ettiği giyim kuşamı, modernliği ve kültürüyle farklıydı; onlara göre bozuktu ve bozkırdaki köy hayatına taban tabana zıt görünen Batıcı bir kimliği dayatıyordu. Gettolaşma aslında tam da bu kültür saldırısına karşı bir kalkan görevi görüyordu. Elbette detayları ve tüm yönleriyle bu meseleleri aralarında ne konuşmuşlar, ne tartışmışlardı. Böyle bir birikim, donanım ve formasyon onlarda zaten yoktu. İşleri güçleri ekmek parası kazanıp şehrin korkutucu çehresi karşısında ayakta kalabilmek, erkek çocuklarına bir zanaat öğretip aile bütçesine katkı sağlatmak, kız çocuklarına ev bark düzenini öğretip on dört on beş yaşlarına gelince başlık parası alarak evlendirmek, eh okumaya gözü olan az sayıdaki oğlan çocuklarını da okula göndererek okuyabildikleri yere kadar okutmaktı. Gerisi çok da umurlarında değildi aslında. “Köylüleri Niçin Öldürmeliyiz” şiirinin tam da içinden gelen canlı örnekler oldukları halde “şehirli olmak kötüdür, köylü kalmak iyidir,” şeklinde kabaca özetlenebilecek bir sloganın arkasına sığınmak, barındırdığı tüm çelişkilere rağmen onlara yetiyor, huzur veriyordu. Zaten sloganlar hangi sınıftan olursa olsun inananlarına yalancı ama konforlu bir aidiyet ve teslimiyet sağlamıyor muydu her zaman? … Evleri mutfağıyla birlikte nispeten geniş bir salonla bir odadan meydana geliyordu. Suyu, tuvaleti ve banyosu yoktu. Sadece elektrik bağlıydı. Bahçe kenarına kurulmuş derme çatma kötü ve dar bir tahta kulübe tuvalet ihtiyacı için düşünülmüştü. Gideri için de iki metre gerisine kazılmış bir foseptik çukur açılmış; üzeri tavan niyetine derme çatma ince çıta ve dal parçalarıyla kapatılmıştı. Domates, biber, salatalık, fasulye gibi zerzevatı yetiştirebilecekleri yirmi otuz metrekare civarında da bir küçük bahçeleri vardı. Dert etmediler eksikleri, köyde de bundan daha iyisine sahip değillerdi sonuçta. Hemen köyden getirdikleri kap kacak, yatak yorganı içeri atarak yerleştiler. İsmail Ağa ve hanımı akşam üstü uğradılar “hayırlı olsun, hoşgeldiniz,” demeye. Evin önüne serdikleri iki çul mindere oturttular konuklarını. “Varını sunan utanmamış,” misalince köyden yolluk olarak yanlarında getirdikleri birer parça gözleme koydular misafirlerin önüne. Meryem Kadın gecekondu alımında öncülük ve aracılık ettiği için İsmail Ağa’ya teşekkür etti. Ne demek Meryem Hanım biz de sebeplendik bu sayede. Biraz pahalıya aldık ama önemli değil. Şehirde böyle bir ev sahibi olmak her zaman altındır hanım, altın. Köy ve kasabalardan çok göç olduğu için fiyatlar daha da artacak diye yazıyormuş gazeteler. Öğle tatilinde Kızılay’da, Güvenpark’ta otururken kulak misafiri olmuştu yan tarafta sohbet eden adamlara. “Olanda hayır var,” derler İsmail Ağa, yine de sağ ol, başımızı sokacağımız bir evceğizimiz oldu sayende. İyi oldu iyi oldu Meryem Hanım, daha buralara apartmanların girmesi çok zaman alır nasılsa. O zamana kadar da Allah kerim. Anlamadım İsmail Ağa, apartmanların girmesi ne demek? O zaman ne olacak ki? Yani anlayacağın apartmanlar girince toprağın asıl sahibi gelip “çıkın arsamdan, ben buraları kat karşılığı müteahhide verdim,” diyebilir. Demeye hakkı var. Bilin şimdiden. Toprak hazine arazisi değil. Kişi özel mülkiyeti. Misal benim kondu hazine arazisi. Sahibi devlet, ben rahatım. Biz de bir kuluyuz yeri gelince, devlet baba nasılsa kolumuzdan tutup sokağa atmaz bizi. Ama burası öyle değil. Neyse siz yol yorgunusunuz, şimdilik bu meselelerle kafanızı yormayın. Haydi bize müsade. “Eh hayırlısı olsun bakalım, her şey olacağına varır,” dedi Meryem Kadın. “Ha İsmail Ağa gelinimle bana iş lazım. Ne iş olsa çalışırız. Aklınızda bulunsun da, kulağınıza bir şey çalınırsa haber edersiniz olur mu? Buna da sebep olursan minnettar oluruz,” diye ilave etti. “İnşallah, bakalım hele bir,” dedi İsmail Ağa. Gitmek üzere ayağa kalktıklarında Meryem Kadın hanımına “Şefkat kızım, acaba suyu nereden doldurabiliriz?” diye sordu. “Ayıptır söylemesi elimizi yıkayacak, yüzümüze vuracak bir damla suyumuz yok,” diye ekledi ardından. Bizim Ahmet’le bir bakraç su göndereyim size. Yarın zaten biz de şu aşağıda, deredeki kuyudan su doldurmaya gideceğiz. Giderken size de haber ederim. O zaman tüm kap kacağınızı doldurursunuz. Sağ ol Şefkat kızım, var ol. Misafirlerin ardından Hayriye Gelin “kız ana biz de nasiplendik dedi ya İsmail Ağa. Kafama takıldı. Muhtarla ikisinin bizim üstümüzden para kazandıklarını sen duydun muydun köydeyken?” diye sordu. Duymadım duymasına da, şaşırdım mı, yok kızım şaşırmadım. Yarım asırdır insan denen garip mahlukun hiçbir yaptığına şaşırmamayı öğrendim. Üzüldüğüm ve incindiğim tek nokta sadece sureti haktan görünerek sanki insanlık namına yardım ediyormuş gibi görünüp de arkadan gizli kapaklı avantacılık yapmaları. Ne yapalım kumaş bu kalite gelinim maalesef; köyünde de şehirinde de fark etmiyor, hep aynı boya yeri gelince. Halbuki açıkça “benim bu işten komisyonum şu, muhtarın ki şu, evin fiyatı şu,” deseler ki insan buna gam yemez; “açık yaraya kurt konmaz,” çünkü. Şimdi bir göz gecekondu aldık almasına da gerçek fiyatı neydi, kaça aldık, bilmiyoruz; avantalar ne kadar, bilmiyoruz, toprağın devlet değil de özel şahıs malı olduğunu bile şimdi duyduk, görüyorsun ya kızım. Şimdi şehirdeyiz ve ikimiz de gözümüzü dört açmalıyız evladım. En azından şimdilik seçenek ve irademizi insanlara inanma yönünde değil de inanmama yönünde kullanalım, olur mu? “İyi çıkarsa ne âlâ, yanılmışız der geçeriz; ama kötü çıkarsa zaten temkinimizi aldıydık,” diyebilelim hiç olmazsa. Ama böyle olmamalı ana. İnsan sözünden, hayvan yularından tutulmaz mıydı? Kur’an bunu emretmedi mi? Şefaatli peygamber bunu emretmedi mi? Bu adamlar Müslüman değil mi? Müslümanlığı, hacılığı, hocalığı bu işlere karıştırma kızım. Onların ne kadar değerli olduğu ancak güzel Rabbimin huzuruna varınca çıkacak ortaya. Menfaat ve çıkar söz konusu olduğunda gerisinin sadece detay olarak kaldığına defalarca şahitlik ettim. Ciğeri üç para etmez bu dünya için evlat babasını bile kandırmakta tereddüt etmiyor yeri gelince. Dediğim gibi kızım yapmamız gereken, gözümüzü dört açıp kimseye öyle kolay kolay inanıp kanmamak. “Teyzee su getirdim size,” diye bir oğlan sesi ünledi kapıdan. Sekiz yaşlarındaydı Ahmet. Ablak suratlı, kahverengi kadife pantolonlu, açık yeşil içinde beyaz kalın zikzakları olan sıfır yaka bir kazak giymişti. Sarımtırak saçları dik dik, sevimli, güler yüzlü bir oğlandı. Teyze annem yolladı size bu suyu. Sağ ol, var ol evladım. Bu kırbayı taşıyabildiğine göre bayağı güçlü kuvvetli bir delikanlı olmuşsun sen. Adın Ahmet’ti değil mi? Adımı nereden bildin teyze? Biraz önce annen baban buradalardı ya, onlar söyledilerdi adını oğlum. Hayriye Gelin suyu kendi bakırlarından birine boşaltırken bir parça gözleme de Ahmet’e nasip oldu ve çocuk lokmayı bir anda hapur hupur yuttu. Çok teşekkür ederim Ahmet, sana ve annene su için, al bakalım kırbanı. “Bir şey değil teyze, he he,” diye hoplaya zıplaya gitti Ahmet. “Delikanlı olmuşsun,” iltifatından dört köşe olmuş görünüyordu. … Şehre alışmaları zor olmadı. Zorlukların, insan gerçeğinin, pamuk ipliğine bağlı hayatın, kısaca her şeyin farkındaydı gelin kaynana. Her şeye hazırdılar. Hani demişler ya “Derviş duydun mu bu kış çetin geçecekmiş?” Çelebi de bu söze “titremeye hazırım,” cevabını vermiş, onlarınki de bu hesap. Olabilecek tüm aksilikleri şok olmamak, dengelerini kaybetmemek için deyiş yerindeyse önceden satın almışlardı. Hazır ve hazırlıklı olana hiçbir şey dayanılmaz ve atlatılmaz gelmiyordu. Herkesten ve her şeyden beklentileri sıfırdı. Bu yüzden karşılarına çıkan herhangi bir olumsuzluk onları hem şaşırtmıyor hem hayata karşı tökezletmiyordu. Tüm zorluklara rağmen ümitlerini hiç yitirmediler, morallerini hep yüksek tutmaya çalıştılar. Meryem Kadın haftada üç gün pazara çıktı el örgüsü çocuk kıyafetleri satmaya. Hayriye Gelin de Ostim’de bir plastik fabrikasına, işe girdi İsmail Ağa’nın yardımıyla. Durumları düzelmişti. Ayrılık gayrılık etmeden tüm kazançlarını bir araya koyuyorlardı. El ele, sırt sırta vererek sadece kendi işlerine güçlerine odaklandılar, arı gibi çalıştılar. Hem iş hem mahalle çevrelerinde büyük bir saygınlık ve güven kazandılar. Mahalleli kadınlar bile arkalarından “gelin kaynana demezsiniz, o kadar iyi geçiniyorlar. Ana kız olsalar bu kadar iyi geçinemezler,” diye konuşuyorlardı. … Aradan on yıl geçti ve mapustan kötü bir haber geldi. Ekrem disiplinsizlik nedeniyle aldığı uzun süreli hücre cezalarında yakalandığı akciğer hastalığından iyileşemeyerek ölmüştü. Cenazesi köye nakledilmiş; kız kardeşinin kocasının, muhtarın ve köylünün el birliğiyle dini görevleri yerine getirilerek gömülmüştü. Meryem Kadın ve Hayriye Gelin bu habere ağladılar ağlamasına ama kendilerini de koyuvermediler. Ne de olsa aradan mapushane duvarları gibi soğuk onca yıl geçmişti. Ekrem’e karşı yüreklerinde sadece kekremsi ve acımtırak bir eski hatıra kabuk bağlamıştı o kadar. Belki de yüreklerinde çok daha erken ölmüştü Ekrem. Ölümü onları daha bir sıkı kenetledi birbirlerine, güç ve teselliyi yine birbirlerinde bulmaya devam ettiler. Komşuları İsmail Ağa’nın hanımı Şefkat ise yakalandığı tifo hastalığından bir türlü kurtulamadı. Geriye artık gerçekten bir delikanlı olan Ahmet’le altı yaşında Kezban kızını yetim bırakarak öldü. Aylar sonra İsmail Ağa, Meryem Kadın’dan Hayriye’yi istedi. Evlenmeleri herkesçe uygun görüldü ve komşular arası yapılan sade bir törenle evlendiler. Ama Meryem Kadın’ı hiç mi hiç yalnız bırakmadılar. Hem Hayriye, hem Ahmet, hem İsmail Ağa her bir hizmetine yüksünmeden koştular. Askerden döndükten sonra Macunköy taraflarında bir silah fabrikasında teknisyen olarak işe başlayan Ahmet aynı getto çevresinden bir kızla evlendi. Tüm süreçte Meryem Kadın gerçek annesinin şefkat ve ilgisini aratmaksızın Ahmet’in başgöz olmasında başat rol oynadı. Bilmeyen herkes Meryem Kadın’ı Ahmet’in gerçek annesi sandı. Hem Ahmet hem nişanlısı Selma evlendikten sonra Meryem Kadın’la birlikte oturmayı teklif ettiler. Kira ödemeseler de masraflara katkı sağlayacaklar, daha da iyisi böylelikle onu yalnız bırakmamış olacaklardı. Meryem Kadın duyduğu bu teklife önce inanamadı. Ama bu teklifin şakacıktan değil de, ısrarlı, içten ve gerçek olduğunu anladığında öyle sevindi ki; sadece mutluluk göz yaşları içinde “bu benim için ne büyük bir onurlu sevinç yavrularım; siz hep var olun, bahtınız hep iyi olsun,” dedi. Kendi neslinden bir türlü göremediği izzet ve ikramların ötekilerden gelmiş olması karşısında “kaderini boynuma ilmek ilmek dokuyan hey Güzel Allah’ım, Sen ne büyüksün! Şu yalan dünyada verdiğin vermediğin her şeye sayısız şükürler olsun,” mırıltıları içinde pırıldayan nemli ve puslu gözlerle karşısındaki kireç duvarda takıldığı küçücük bir yumru hedefe kilitlenerek uzun uzun daldı.
- Düş Uykunun Bekçisidir
Doç.Dr. Fırat İlim, Düş Uykunun Bekçisidir-Sigmund Freud adlı kitabında, Freud’u yeni ve şaşırtıcı yönleriyle görmeye ve psikanalizi en yalın haliyle anlamaya davet ediyor. “Sinir hastalıklarındaki artışın uygarlığın ürünü olduğu şeklindeki iddia en azından yarı gerçektir.” – Sigmund Freud, Ruhçözümlemesinin Bilimsel İlişki İddiaları Sigmund Freud, insanlık tarihinde büyük etkiler bırakmış bir entelektüeldir. Histeri konusundaki ilerici fikirleri, aile içi cinsel istismar konusundaki cesur iddiaları ve yine din, ahlak ve vicdan konularındaki düşünceleri kesinlikle tabu yıkıcı düşüncelerdir. Doç.Dr. Fırat İlim, Freud’u yeni ve şaşırtıcı yönleriyle görmeye ve psikanalizi en yalın haliyle anlamaya davet ediyor. Arka Kapak Yazısı: “TIPKI FİZİKSEL OLAN GİBİ RUHSAL OLANIN DA GERÇEKTE BİZE GÖRÜNDÜĞÜ ŞEKİLDE OLMASI GEREKMEZ.” Psikanalizin kurucusu ve bilinçdışının kâşifi Sigmund Freud, insanlık tarihinin gördüğü en etkili entelektüellerden biridir. Bir hekim olarak başlayan kariyeri din, ritüel, mit, masal, düş ve sanat gibi alanlara uzanır. Onun eseri olan psikanaliz, birbirinden alabildiğine farklı görünen bu alanları birbirine bağlayan bir kuramdır. Sigmund Freud bir taraftan insanın zihin yapısını açıklamayı, diğer taraftan insan uygarlıklarını masum ve gizemli gösteren büyüyü dağıtmayı dener. İnsan zihninin kendisi hakkında yanılabildiğini bize öğreten psikanalizin ortaya çıkışından beri, artık herkes biraz hasta, her bakış açısı biraz şüphelidir, en başta da uygarlıklar. Sigmund Freud’un kendi çocukluk anıları ve düşleri psikanalizin ilk malzemeleriydi. Bu yüzden psikanalizi anlamanın yolu, onun zor ve sancılı yaşamını incelemekten geçer. Bu kitap sizi, Freud’u yeni ve şaşırtıcı yönleriyle görmeye ve psikanalizi en yalın haliyle anlamaya davet ediyor. DÜŞ UYKUNUN BEKÇİSİDİR-SİGMUND FREUD Fırat İlim Destek Yayınları, 2023 Tür: Psikoloji
- 78. Yunus Nadi Ödülleri sahiplerini buldu
Yunus Nadi Ödülleri’nin kazananları belirlendi. Seçici kurullar 263 yapıtı değerlendirerek 6 dalda 9 yapıta ödül verdi. 2023 Yunus Nadi Ödülleri’nin kazananları açıklandı. Bu yıl 78’incisi düzenlenen yarışmada, seçici kurullar tarafından, zorlu bir değerlendirme sürecinin ardından 6 dalda 9 çalışma ödüle değer bulundu. Öykü dalında 65, roman dalında 95, şiir dalında 47, sosyal bilimler araştırması dalında 18, karikatür dalında 25, fotoğraf dalında 13 olmak üzere toplam 263 yapıtın değerlendirildiği 78. Yunus Nadi Ödülleri’ni kazananlar şu isimler oldu: “Roman” dalında Hikmet Hükümenoğlu, “Öykü” dalında Necati Tosuner, Gamze Efe, Semih Öztürk ve Öznur Unat, “Sosyal Bilimler Araştırması” dalında Dr. Serdar Şahinkaya ve Sinan Miser, “Karikatür” dalında Aşkın Ayrancıoğlu, “Şiir” dalında Süreyya Berfe. 78. Yunus Nadi Ödülleri ödül töreniyle ilgili bilgilendirme, önümüzdeki günlerde gazetemizden yapılacak. Roman Roman dalında, Konur Ertop, Asuman Kafaoğlu Büke, Zeynep Aliye, Öner Yağcı ve Gamze Akdemir’den oluşan seçici kurul tarafından ödülün Hikmet Hükümenoğlu’nun “Harika Bir Hayat” adlı kitabına verilmesi kararlaştırıldı. Şiir “Şiir” dalında Ataol Behramoğlu, Doğan Hızlan, Turgay Fişekçi, Eray Canberk ve Hüseyin Yurttaş’tan oluşan seçici kurul tarafından ödülün Süreyya Berfe’nin “Yavaş Yavaş Bilemiyorum” adlı yapıtına verilmesi kararlaştırıldı. Karikatür Metin Peker, Kamil Masaracı, Muhittin Köroğlu, Zafer Temoçin, Akdağ Saydut ve Murat Sayın’dan oluşan seçici kurul bu yıl “Karikatür” dalındaki ödülü Aşkın Ayrancıoğlu’nun deprem konulu yapıtına verdi. Öykü “Öykü” dalında, Sadık Aslankara, Sezer Ateş Ayvaz, Seval Şahin ve Mehmet Zaman Saçlıoğlu’ndan oluşan seçici kurul tarafından yapılan değerlendirmede ödülün bu yıl Necati Tosuner’in “Salgında Öyküler”, Gamze Efe’nin “Yine de Bir Şansımız Olmalı”, Semih Öztürk’ün “Telaş Bandosu” ve Öznur Unat’ın “Palaçinka” adlı yapıtları arasında paylaştırılmasına karar verildi. Sosyal Bilimler Araştırması Seçici kurulu Dr. Alev Coşkun, Prof. Dr. Emre Kongar, Prof. Dr. Örsan Kunter Öymen, Prof. Dr. Şaduman Halıcı ve Osman Selim Kocahanoğlu’ndan oluşan “Sosyal Bilimler Araştırması” ödülünün bu yıl, Serdar Şahinkaya’nın “Türkiye İktisat Kongresi” ve Sinan Miser’in “Mevzide Diplomasi-Mudanya Sürecinde Tarafların Politik Tutumları ve Boğazlar Bölgesinde Askeri Hareketlilik” kitapları arasında paylaştırılmasına karar verildi. Fotoğraf Seçici Kurulu, İsa Çelik, Coşkun Aral, Garbis Özatay, İbrahim Yıldız , Dr. Ersin Turan, Uğur Demir ve Vedat Arık’tan oluşan “Fotoğraf” dalında aday yapıtlar arasında oy çoğunluğu sağlanamadığından, bu yıl bu dalda ödül verilmemiştir.
- Doğu Tibet’in komünizmden önceki son zamanlarını merkeze alan bir 20. yüzyıl destanı
Çin’in en itibarlı ödüllerinden Mao Dun Edebiyat Ödülü’nü alan A Lai, başyapıtı sayılan Toz Duman Dağılınca’da Doğu Tibet’in komünizmden önceki son zamanlarını merkeze alan bir 20. yüzyıl destanı sunuyor. Destanın başkahramanı olan “aptal”, zengin ve güçlü Maiqi Beyi ile bir Han kadınının oğludur. Herkesin gerçek hayattan bihaber olduğunu düşündüğü bu “aptal” olağanüstü bir sezgiye sahiptir. Bütün beylerin tarlalarını haşhaş tohumuyla doldurduğu bir zamanda, topraklarına buğday eken bu “aptal” küçük efendi sayesinde Maiqiler, afyon arzıyla derinleşen kıtlıktan hiç etkilenmez; tam aksine, buğday ticaretinde söz sahibi olurlar ve “aptal” efendi ülkedeki ilk sınır pazarını kurar. Nihayet sınırdan malikâneye döndüğünde ise kendini ölümcül bir miras kavgasının içinde bulur. Entrikalar, tuzaklar, büyüler, yalanlar ve iktidar hırsı, zamanı hep olduğu gibi hızla kana bular. Tüm olup bitenlere rağmen şu soru zihinlerde dolaşır roman boyunca: “Aptal” sahiden de aptal mıdır? Mizahi diliyle modern Çin romanının en özgün temsilcilerinden olan Toz Duman Dağılınca ile “aptal” sözcüğü yepyeni anlamlar kazanıyor. A Lai, insan olmanın en temel şartlarını, “aptal” kahramanına uyanır uyanmaz sordurduğu, cevabı çok kolay gibi duran o iki soruyla bize hatırlatıyor: Ben kimim? Neredeyim? A Lai, 1959 yılında Çin'in güneybatısındaki Sichuan Eyaletinin kuzeybatı kesiminde Tibetlilerin yaşadığı bir bölgede doğdu. 1980 yılında Barkam İlçe Normal Okulu'ndan mezun olduktan sonra bir köy okulunda öğretmenlik yaparken amatör yazar oldu. Alai'nin başlıca eserleri arasında "Kan Lekeleri" ve "Uzak Kaplıca" adlı kısa öyküler yer alır; "Kırmızı Gelincikler", "Boş Tepe" ve "Kral Gesar" romanları; "Toprağın Merdivenleri", "Zengin Olmak" ve "Görmek" makale koleksiyonları. Aralarında Mao Dun Edebiyat Ödülü, Çin Medya Ödülü ve Gallant Horse Ödülü'nün de bulunduğu 10'dan fazla edebiyat ödülü kazandı. Eserleri İngilizce, Fransızca, Almanca, İtalyanca, İspanyolca, Portekizce, Japonca ve Korece dahil olmak üzere 10'dan fazla dile çevrildi. TOZ DUMAN DAĞILINCA A Lai Everest Yayınları, 2023 Çeviri: Giray Fidan, Tang Guozhong 520 s.
- Müthiş bir gastronomi yolculuğu: ''Büyük Şefler''
Fanny Briant, Emmanuelle Delacomptée ve Christian Regouby'nin ortak imzasını taşıyan Büyük Şefler, ''Yemek sadece yemek için değildir; mutfak bir ruh hâlidir, dünyayla ve hayatla ilişki kurmaktır,'' görüşünü savunarak gastronomi üstüne enikonu düşündürüyor. Dünyanın en iyi mutfaklarının kalbine yolculuk... Mutfağın gizli kulislerini keşfe çağıran Büyük Şefler, Fransa'nın beş bölgesinden sekiz büyük şefin gelenekselden moderne uzanan imza yemekleri eşliğinde tüm duyuları harekete geçirecek, olağanüstü bir damak şöleni vadediyor. Gastronomiyi, bu alana önyargıyla yaklaşan sıradan bir gencin gözünden anlatarak sofra ve yemek kültürüne dair bakış açılarını çeşitlendiren bu etkileyici grafik roman, dünyanın tadına bakmak için ''gurme'' okurların içinde sonsuz bir iştah doğuruyor. Tutkuları, cesaretleri ve hünerli elleriyle Fransız mutfağında devrim yaratan sekiz şefin anıları, tanıklıkları ve çok özel tarifleriyle şekillenen belgesel tadında bir anlatı sunan kitap, şeflerin sadece iyi yemek yapan kişiler değil, aynı zamanda var olmayan tatların izini süren birer lezzet sihirbazı olduklarını da gösteriyor. Tarhun otuyla biberiye arasındaki farkı ayırt edemeyen Guillaume, ömrünü mutfağa adamış bir yemek eleştirmeni olan büyükbabasının kariyerini küçümser. İleride önemli bir savaş muhabiri olmayı hayal eden genç adam için yemek eleştirmenliği, restoranlara bedava gidip ''Tournedos Rossini''nin ya da adı havalı bir başka yemeğin tuzu biberi yerinde mi diye düşünüp yazmaktan öte değildir. Bu duruma içerleyen büyükbabası, torununa çalıştığı dergide stajyerlik teklif eder ve onu ''Büyük Şeflerin Sanatı'' konulu bir dosya hazırlaması için Fransa'nın en önemli şeflerinin yanına gönderir. Guillaume, zoraki çıktığı bu yolculukta öncelikle her şefin bir vizyonu, tarzı ve estetik yaklaşımı olduğunu öğrenir. Ardında büyük emek ve özveri yatan restoranlarda Japon bahçelerini andıran tabaklardan yemek yer, kuşların ötüşü gibi yemek pişiren şeflerin tablo yemeklerini seyre dalar, kimi zaman da sadece kokularla doyar. Şeflerin anlattıklarından değerli hayat dersleri çıkarır, çevreye duyarlılığını artırır. Ama her şeyden öte, enfes yemeklerin kat kat tadına bakıp, yolculuğu cennet katında tamamlar. Fanny Briant, Emmanuelle Delacomptée ve Christian Regouby'nin ortak imzasını taşıyan Büyük Şefler, ''Yemek sadece yemek için değildir; mutfak bir ruh hâlidir, dünyayla ve hayatla ilişki kurmaktır,'' görüşünü savunarak gastronomi üstüne enikonu düşündürüyor. Mutfağın olmazsa olmaz elementleri keşif, uyum, denge ve ustalık kavramlarına ağzı sulanan bir gurme edasıyla dışarıdan bakmamızı sağlayan bu muhteşem kitap, herkesin birbirine benzediği ve aynı şeyi yediği bir dünyanın katlanılmaz olacağını hatırlatıyor. BÜYÜK ŞEFLER Fanny Briant, Emmanuelle Delacomptée, Christian Regouby Desen Yayınları, 2023 Çeviri: Damla Kellecioğlu 224 s. Tür: Grafik Roman















