Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5404 sonuç bulundu
- Orman Ahalisi’nin yeni hikâyesi: Paylaşmanın gücü
Bir grup sevimli hayvanın maceralarıyla çocuklara iklim krizi konusunda farkındalık kazandırmayı amaçlayan resimli kitap serisi Orman Ahalisi’nin ikinci kitabı Orman Ahalisi: Bahçenin Gizemi, çıktı! Johanna Lumme’nin yazıp resimlediği kitapta Orman Ahalisi bu defa, şehirde taze meyve ve sebze bulmanın kıymetini bilen iyi niyetli “meyve düşkünü” Tilki’yle bir ortaklık kuruyorlar. Paylaşmanın ve dayanışmanın güzelliğini anlatan Orman Ahalisi: Bahçenin Gizemi’nde küçük bir “meyve aşırma” hikâyesi, şehirde herkesin taze meyve ve sebzeye ulaşabileceği çok tatlı bir organizasyona dönüşüyor. Dinozor Çocuk, insanla doğa arasındaki ilişkiyi ve doğal ortamları tehdit eden güncel sorunları ele alan ressam ve illüstratör Johanna Lumme’nin resimli kitap serisi Orman Ahalisi’ni Türkiye’deki minik okurlarla buluşturmaya devam ediyor. Serinin, bir grup sevimli hayvanın hikâyesi üzerinden iklim değişikliğini anlatan ilk kitabı Büyük Göç’ün ardından, hem serinin hem de Lumme’nin ikinci kitabı Orman Ahalisi: Bahçenin Gizemi de raflarda yerini aldı. Kitabı, Fince aslından dilimize Nil Deniz Çidanlı çevirdi. Zürafa Kornelius şehre yerleşmekte zorlanır. Orman ahalisi şehre yerleşmiştir ama Kornelius kendini tamamen işe yaramaz hisseder. Ormanda öğrenilen becerilerin şehirde hiçbir faydası yok gibi görünür ona. Üstelik biri Orman Köşkü’nün bahçesinin meyvelerini toplamaya başlamıştır. Kornelius, meyve hırsızını kovalarken yeni şeyler öğrenmenin çok zor ama bir yandan da çok eğlenceli olduğunu deneyimler. Johanna Lumme Sanatçı ve çocuk kitapları yazarı ve çizeri Johanna Lumme’nin aile kökleri Finlandiya’nın kuzey kesimlerine dayanmaktadır. Bu kökleri onun doğayla ilgili hikâyeler anlatma isteğini derinden etkiledi. 2022’de Aalto Üniversitesi, sanat, tasarım ve mimarlık okulundan Sanat Yüksek Lisansı ile mezun oldu. Sanatında doğa ortamlarını tasvir eder, yaşam döngüsündeki enerjinin bitmeyen akışına odaklanır. Hassas Kuzey ormanlarının manzaralarında süregelen geçmiş olayların duygularını ve anılarını iletmekten keyif alır. Kitaplarında insan ile doğa arasındaki ilişkiyi ve doğal ortamları tehdit eden güncel sorunları yazıyor. ORMAN AHALİSİ: BAHÇENİN GİZEMİ Johanna Lumme Dinozor Çocuk, 2025 Çeviri: Nil Deniz Çidanlı
- Beylikdüzü’nde neşe saçan bir çocuk kitapçısı…
Seda Aksoy Evren, Litera Edebiyat için bağımsız kitapçılarla yaptığı söyleşilere, Joyness Kitap ile devam ediyor. Hayal kurabileceğiniz ve kendinizi küçük bir çocuk gibi heyecanlı hissedeceğiniz tatlı bir kitapçı burası. “Her mahallede bir kitapçı olmalı” hayaline tutunan ve küçüklüğünden beri çocuklarla beraber olmaktan keyif alacağını bilen Neşe Küçükdoğan ile “Joyness Kitap” hakkında konuştuk. Joyness Kitap fikri nasıl oluştu? Kuruluş hikayenizi duymayı çok isteriz. Küçüklüğümden beri küçük çocukların öğretmeni olmayı istedim. Yıllar sonra Marmara Üniversitesi Fransızca Öğretmenliği bölümünü okuduğum ve yaklaşık on yıl öğretmenlik yaptığım için şanslıyım. Ailecek çıktığımız bir yurt dışı gezisinde kızımın bir mahalle kitapçısını görüp, bu tarz bir kitapçının neden evimizin yakınlarında olmadığını sorması ile hayallerim şekillenmeye başladı. Pandemi döneminde ikinci çocuğum üç yaşına bastığında çalışmaları hızlandırdım ve 13 Eylül’de Joyness açıldı. Eğer uzun uzun düşünseydim veya biraz araştırsaydım sanıyorum bu açılış olmazdı. Joyness Kitap dendiğinde en çok hangi özelliğinin akla gelmesini isterdiniz? Joyness ilk açıldığında önünden binlerce kişinin geçtiği ancak kimsenin tam olarak ne olduğunu anlamadığı bir mağazaydı. Ben mağazanın dolup taşacağını düşünüyordum oysa. Kapıdan içeri bakıp burada ne yaptığımızı soranlar veya fotokopi çektirmeye gelenleri görünce farklı bir şeyler yapmam gerektiğini anladım. Kamerayı açıp, kitaplar hakkında sohbet etmeye karar verdim. Sonrasında her şey hızla ilerledi ve kitaplara benim gibi tutkuyla bağlı kişiler mağazama gelmeye başladı. Hatta gelenler arttıkça, çarşı içindeki dükkan bize yetmez oldu. Daha sonra komşu olduğumuz anaokulunun velilerinin verdiği güçle ve Feyza ile bunu yapabileceğimiz inançla, Joyness’ı şimdiki yerine taşıdık. Şimdi etrafımızda okul çıkışı eve gitmeden buraya uğramak isteyen bir sürü minik var. İşte bence Joyness Kitap olarak böyle var olmak istiyordum. Çocukların, çocukluk anılarında yer edinmek en büyük dileğim. Türkiye’de bir çocuk kitapçısı yaratmak gibi iddialı bir işe girişmenin ne gibi zorluklarını yaşıyorsunuz? Türkiye’de çocuk kitapçısı olarak hayatta kalmak 2025 yılında daha da zorlaştı. Umarım seneler içinde bu gerçek değişir ve her mahallede bir kitapçı olur. Kitap seven çoğu kişinin hayalini süsleyen romantik bir iş yapıyoruz ama şu anda bunu yapmak cesaret gerektiriyor. Herkes mahallesinde bir kitapçı olma fikrini tatlı bulur ama ne yazık ki alışverişini orada yapma konusunda aynı özeni göstermez. Raflarımızın arasında şunu yazdık: “Burada gördüyseniz buradan alın ve bize destek olun.” Joyness kitabevinde bir hafta nasıl geçiyor? Hafta, Joyness’a gelen kitap kolilerinin boşaltılması, etiketlenmesi ve raflara yerleştirilmesi ile başlıyor. Ardından anne ve babasının elinden tutan miniklerin kapıdan girmesi ile neşeleniyor. Kahve ve taze kitap kokuları eşliğinde haftayı keyifle tamamlıyoruz. Masal saatleri, yazar buluşmaları, yeni akıl oyunları ve bir sürü aktivite ile her zaman cıvıl cıvıl bir burası. Çocuklara okuma alışkanlığı öğretmek isteyenlere tavsiyelerinizi alabilir miyiz? “Kitap oku” dememek diyebilirim. Ülkemizde kitap okumak bir ders, bir ödev veya bir mecburiyet olarak gösteriliyor. Bu da uzun vadede çocukları okumaktan soğutuyor galiba. “Oğlum resimli kitapları çok seviyordu ama ilkokula başlayınca okumayı istemiyor,” tarzı yorumları çok duyuyorum. Benim önerim evin her yerine kitaplar koymak. Bırakın çocuklar her yerde kitap görsün. Salonda, mutfak masasında, arabada, çantada. Her dışarı çıktığınızda mutlaka kitapçı gezmeyi ve çocukların kitaplarını kendilerini seçmesini önemseyin.
- “Kutsallaştırarak idealize edilmiş, tek tipe indirilen anneliği sorgulamalıyız”
Aynur Kulak, Gülçin Kaya Rocheman ile söyleşti: "Annelik gibi insanı bin bir çelişik duygudan geçiren bir dönemi birkaç örnekle söze dökmüş oldum. Ama eminim ki daha onlarcası yazılabilir." Sohbetimizi -tiyatro, çeviri bilimi, edebiyat ile- sanatın farklı disiplinleri içerisinde aktif olarak bulunmanızdan başlatmak istiyorum. Disiplinlerarası gerçekleşen yolculuğunuzda, bu rotaların hayatınıza neler kattığı, bağlarınızı kurmakta sizi nasıl etkilediği ile ilgili sohbetimizi başlatsak neler söylemek istersiniz? Pek çok disiplinde deneyimim olmasının hayatıma farklılıkları daha iyi anlama ve kabul edebilme becerisi kattığını düşünüyorum. Örneğin, bir durumu değerlendirirken dildeki müphemliğin düşünceleri ifade etmeye etkisini bildiğim için insanların seçtiği sözcüklere takılmamayı biliyorum. Bazen kavramların başka bir dile çevrilemez oluşunun, yahut tam tersine çok çevrilemez sanılıp gayet de çevrilebilir oluşunun da insanların birbirini anlayıp anlamaması ile paralelliğini görüyorum. Hukuk mantığıyla dil mantığını karşılaştırınca da hayatın çok farklı gözlüklerle görülebileceğini anlıyorum. Yazmama etkisine gelirsek tiyatro yaparken öğrendiğim pek çok şeyi öykü yazarken de kullandığımı fark ediyorum. Tiyatroda bir oyun sahneye koyulacağında karakter oluştururken o karakterin sahne üstünde görünmeyen, oyunda bahsedilmeyen yönleri üzerine de derinlemesine düşünülüp tartışılır: Geçmişi, çevresi, eğitimi, ailesi, hayatında iz bırakan anlar... Amaç, böylece daha tutarlı, kanlı canlı, gerçekçi bir karakter oluşturmaktır. Öykülerde görünmeyeceği halde karakterin konuşma biçimi, görünümü, hatta duruşu bile çoğu zaman yazarken gözümde canlanır. Ayrıca diyalog yazıyorsam her karakteri farklı konuşturmaya, tonlamalarının, sık kullandığı sözcüklerin kendine özel olmasına dikkat etmem de tiyatrodan geliyor. Her zaman tiyatro sahnesi üzerinde olmasa da yazdıklarımın kafamın içinde çekilmiş görüntüleri var diyebilirim. Öte yandan, dil öğretmeni ve çevirmen olmam dolayısıyla sözcük seçimime, cümleleri gereksiz uzatmamaya ve çift anlamlardan (tabii özellikle değilse) kaçınmaya özen gösteriyorum. Noktalama işaretlerinin okuma ritmine yardım etmesine özen gösteriyorum. Çünkü ben kitap okurken eksik bir virgül yüzünden başka bir anlam çıkacak biçimde okuduktan sonra başa dönüp tekrar okumam gerektiğinde çok rahatsız oluyorum. Hasarsız Satılık Beden ilk öykü kitabınız. Buradaki öyküler nasıl bir araya geldi? Daha önce farklı platformlarda yayınlandı mı mesela ve hayalini kurduğunuz bir şey miydi bir öykü kitabı düşüncesi? Hayır, başka platformlarda yayımlanmadılar. Çünkü yayımlatma fikri uzun süre aklımın ucundan bile geçmemişti. Bunlar benim yıllar içinde yazıp kimseyle paylaşmadığım pek çok öyküden kadınlık üst başlığına uydukları için seçtiklerim. “Neden kitap olmasın?” fikri bundan birkaç yıl önce doğduğu için ancak o zamandan itibaren yayınevlerine göndermeye başladım. Türkiye dışında yaşadığım için dergiler gibi diğer platformlardan biraz uzak kaldım. Hasarsız Satılık Beden, çok ilgi çekici bir ismi var kitabınızın ve kitabın içinde de böyle bir ilan var. Şunu sormak istiyorum; masanızın başına sizi buradaki öyküleri yazmak üzere oturtan ana odak meselenizi ya da meselelerinizi? Yukarıda belirttiğim gibi, bu öyküler birbirinden bağımsız ve farklı zamanlarda yazıldı. Ancak on bir öykü benzer konuları işlediğine göre anne-kız ilişkileri ve annelik konularının aklımda bolca dolanan, beni çokça düşündüren konular olduğu çıkarımını yapabiliriz. Bunda annemi çok erken yaşta kaybetmenin ve kendi anne oluşumla birlikte başlayan sorgulamaların da mutlaka tetikleyici bir etkisi olmuştur. Fazlaca kutsallaştırılan her şey gibi tabulara kapı aralayan anneliğin, her kadın tarafından aynı duygularla yaşanmadığı, anne-kız ilişkilerinin çok çetrefilli de olabileceği fikrinden yola çıkarak bunların değişik versiyonlarını düşünüp yazdım diyebilirim. İsim konusuna gelince, ben yayınevine dosyayı gönderdiğimde içime pek de sinmeyen başka bir isimle dosyayı göndermiş ve ismini değiştirmeye açık olduğumu belirtmiştim. Yayımlamaya hazırlık sürecinde sevgili editörüm Cansu Canseven ile hangi öykünün başlığını kitaba isim yapacağımızı bolca tartıştık. Sonunda, Hasarsız Satılık Beden ismi çarpıcı olduğu için kitabın ismi olarak bunu seçtik. Bu öykü, tabii ki satılık araba ilanlarına atıf yapıyor. İntiharın eşiğindeki bir kadının nesneleştirilen kadın bedenini “Alın, öyle olmaz, böyle olur!” diyerek ruhundan ayırıp satışa koyması fikrinin nüktedan bir dille ifade edilmesinden çıkan bir öykü. Öyküleriniz temel tematik yapısını annelik, lohusa depresyonu, bu iki duygunun yarattığı suçluluk duyguları, ayrıca annelerin kendilerinin geçirdikleri çocukluk dönemi, bu dönemin yansımalarının nelere sebebiyet verdiği, travmalar, uzaklaşmalar, kaçışlar üzerine kurulu olduğunu okuyoruz. Bazı ana temalar vardı öyküleri bu temalar üzerine oturttum diyeceğiniz ve bazıları da yazarken kendiliğinden geldiler dediğiniz temalar, kavramlar, duygular neler oldu? Önceden tema seçerek yazmadım. Her öykü, gelen bir fikir ve duygu üzerine yazıldı. Her bir karakterin içinde olduğu duyguyu düşünüp hatta hissedip hikâyelerini o duygu çevresinde oluşturdum. Yani hepsi kendiliğinden geldi. Yazarken de ayrıntılandı elbet. Annelik gibi insanı bin bir çelişik duygudan geçiren bir dönemi birkaç örnekle söze dökmüş oldum. Ama eminim ki daha onlarcası yazılabilir. Kitabınız için iki bölümden oluşuyor diyebilir miyiz? İlk bölüm daha fragmana benzer öykülerden oluşuyor, biraz daha parçalı yani; ikinci bölüm Yüzleşme’de ise öykülerle bütüne doğru evrilen, sahnelerin netleştiği bir yapı ile karşı karşıya kalıyoruz. Hayır, iki bölüm denemez aslında. Kitapta birbirinden bağımsız on bir öykü var. İlk on öykü kısa iken on birinci öykü “Yüzleşme” daha uzun bir öykü ve iki anlatıcının sırayla anlattığı alt bölümleri var. Hatta kitap projemi yayınevlerine sunmadan önce “Yüzleşme” diğer on öyküden çok daha uzun olduğu için onlardan ayrı, tek başına sunmam gerekip gerekmediği konusunda tereddütte kalmıştım. Fakat sonuçta hepsini birlikte sundum ve editörümle öykülerin sırası konusunu çalışırken sonda olmasına karar verdik. Kadınlık ve kutsal annelik üzerine çok çarpıcı öyküler okuyoruz. Buradan yola çıkarak şunu konuşmak istiyorum sizinle; birçok kadın okuyor gibiyiz, ki süreçte yaşananlar düşünüldüğünde anne olmuş kadınların hikayesi neredeyse birbiriyle aynı. Fakat siz burada tek bir kadın, Nesrin Kıray’ı anlatıyorsunuz öyle değil mi? Hem tekil hem de bu tekilliğin anne olmak söz konusu olduğunda nasıl çoğul bir anlatıya dönüştüğünü, bu anlamda anlatının birbirini nasıl doğurduğunu konuşmak istiyorum sizinle. Önceki öykülerdeki kadınlar Nesrin Kıray değil. Ancak eğer o gün kaçıp gitmese Nesrin önceki annelerden biri de olabilirdi. Önceki öykülerde gördüğümüz anneler de Nesrin gibi bir çılgınlık yaparak basıp gitseler Nesrin Kıray olabilirlerdi. Ama her biri ayrı. Her biri anneliğin bir ayrı yüzünü yaşamış diyebiliriz. “Süreçte yaşananlar düşünüldüğünde anne olmuş kadınların hikâyesi neredeyse birbiriyle aynı” sözünüze şu bakımdan katılıyorum: Her kadının, anneliğini yoğurup şekillendirene kadar bin bir duygudan, bin bir ruh halinden geçmesi aynı. Ancak somut olarak yaşananlar ile her kadının kendine çizdiği (çizebildiği) annelik ayrı. Belki de tam da bu yüzden kutsallaştırılarak idealize edilmiş, tek tipe indirilen anneliği sorgulamalıyız. Kadınların üzerindeki “Bu ideal anne imajına uymuyorsan sende bir sorun var” baskısını kaldırmalıyız. Örneğin çocuğunu –Nesrin Kıray’ın yaptığı gibi– terk eden annelerin oranı çok azdır ve iyi ki de böyledir. Fakat bu fikrin, bu fikri getiren sıkışmışlık ve becerememe duygusunun sandığımızdan çok daha fazla kadının içinden geçebileceğini anlamamız ve “normal” olduğunu kabul etmemiz gerek. Doğum yapar yapmaz kadının içinden taşkın bir annelik hissi gelmemesinin, anneliğin birdenbire yüklenen bir şey olmadığının, bununla zamanla ve emekle oluşacağının konuşulabilmesi lazım ki hiçbir taze anne kendini garip hissetmesin. Bu noktalardaki tabuları kırmak gerek. Bir kadının annelik sürecine girmesi, lohusalık, suçluluk süreçleri, uzaklaşmaları ve kaçışları derken konuşmadan geçmek istemediğim yemeklerin, yemek kitaplarının devreye girdiği öyküler var. Bu öyküleri konuşmak istedim sizinle, çünkü duyguların en yüzeye çıktığı ve en hissettiğimiz anlar bu bölümler gibi geldi bana, ne dersiniz? Yemek konusu özellikle “Yüzleşme”de var. Nesrin Kıray’ın çocukluğundan gelen bir yemek yapma merakı var. Bu, sonrasında da hayata tutunmasını sağlıyor. Öykü, yemek yapmanın hatta daha geniş bir başlıkla “beslemenin” sembolik anlamlarına inen bir incelemeye açık. Nesrin’in duygularını yemekler üzerinden incelemek mümkün. Diğer öykülerdeyse sadece üç tanesinde yemekle ilgili cümleler var: 1- “Oy Garip Anam”da çocuğunun yiyemediği bir yemeği başka bir tarifle yapma inceliğinin, annenin aklına bir kez bile gelmemiş olması gibi bir detay var. Bu benim son yıllarda aklımda dönen bir metafor. Yemeği farklı tariflerle yapmayı, bir nevi, annenin (veya babanın) çocuğunu anlamak, onunla bağ kurmak için kullanabileceği bir yöntem gibi görüyorum. 2- “Nasıl Canavar Oldum”da, İpek iki yumurtayı çakarak içindeki sıkıntıdan belki kurtulabileceği düşünüyor. Burada da yemek yapmanın (hem üretme hem besleme anlamında) anne için kendini faydalı hissedip olumsuz duygularından kurtulmasına yardım eden bir yöntem olabileceği akla geliyor. 3- “Reenkarnasyon”da ise anlatıcı, anne babasıyla yaşanamamışlıklarını telafi ettiği faaliyetlerden birisi olarak birlikte yemekler, salatalar yapmaktan bahsediyor. Hani bilirsiniz, reklamlarda bile güzel aile tabloları çoğu zaman yemek masası ve mutfak etrafında çizilir. Aile olmak için birlikte yemek, güzel sofralarda oturmak, birlikte bir şeyler hazırlamak önemli. Tabii bunları yazdığım için yemek yapmanın anneye yapışmış bir görev olarak görülmesi gerektiğini düşündüğüm sanılmasın. Babalara da pek bir yakışır. Şimdi düşündüm de belki yemek yapmayı hiç sevmeyen bir anne öyküsü de yazmalıydım. Babalık rolleri ve figürleri çok belirgin değil ama Yüzleşme’de öykülerin içinde baba olmaya dair meseleleri de okuyoruz ve aynı zamanda bu öykülerde kuşaklar arası ilişkilerin de işlendiğini görüyoruz. Annelik dendiğinde bebek ve anne ön planda olduğu için babalık ve nesiller arasılık geri planda duran meseleler gibi ama güçlü etkilerini yadsıyamayız, öyle değil mi? Evet, bu öyküler annelik etrafında dönenlerden seçildiği için babalık konusu arka planda kalıyor. Dediğiniz gibi, sadece “Yüzleşme”de Nesrin’in babasını birazcık tanıyabiliyoruz. Düşünüyorum da aslında babalıkla ilgili pek bir şey yazmadım. Demek ki o konu zihnimi çok meşgul etmemiş. Belki baba olmadığımdan hiçbir zaman da etmeyecek. Fakat, kesinlikle üstüne çok yazılabilecek, yine bin bir türlüsü düşünülüp incelenebilecek bir konu. Nesiller arasılık hususuna gelince bu benim çok düşündüğüm, çok ilgimi çeken bir konu. Psikoloji biliminin bakış açısından, kuşak aşkın travmalarını inceleyen pek çok şey okudum. Bunun pek çok atasözü ve deyişle halkın yüzyıllardan süzülüp gelen bilgeliğinde de kendine yer bulduğunu görüyoruz. Demek ki buna ilişkin gözlemler hep yapılmış. Yaşadığımız toplumun, çevrenin, ailenin ve dönemin bize yüklediği kodlar var. Hepimiz bu kodlarla işliyoruz, ona göre yargılar oluşturup tepkiler veriyoruz. Bunları evrensel yasalar sanıyoruz. Ancak, bu kodların her yerde ve her zaman aynı olmadığının farkına varabildiğimizde –ki bu çok nadir oluyor– değişim başlıyor. Önce bu farkındalığa ulaşan kişide minik değişimler başlıyor. Farkındalık sayısı arttıkça aile, çevre, toplum değişiyor. En basitinden gelenek sandığımız pek çok şeyin tarihini okuduğumuzda sadece yüz yıllık olduğunu görebiliyoruz. Demek ki her şeyin sürekli bir değişim içinde olduğunu anlayıp bilinçsizce tekrarladığımız kodların yıkıcı, zorlayıcı olanlarını silmeye gayret edebiliriz. Öyküler yazmaya devam edecek misiniz? Bir sonraki dosyanız ne üzerine olacak? Evet, yazmaya kesinlikle devam edeceğim. Bu öyküleri ortak bir tema altında seçerken konusu farklı diye kenara ittiğim öykülerimi de elden geçirip okurlara bir an önce sunmak istiyorum. Ayrıca, üzerinde çalıştığım bir roman var. Yazma sürecini biraz fazla uzattım. Amacım onu hızlıca bitirmek. Daha uzun vadede romana dönüştürmek istediğim, yayımlanmamış bir öyküm var. “Yüzleşme”nin roman, tiyatro oyunu, film gibi versiyonları da ara ara aklıma düşüyor. Bakalım, göreceğiz.
- İstanbul’un taşlarında saklı sırlar açığa çıkıyor…
Arif Ergin, yankı uyandıran ilk romanı Tekvin 'in ardından kaleme aldığı yeni eseri Gizlenen ile okurlarını bir kez daha geçmişin gizemleri ve günümüzün kanlı hesaplaşmaları arasında dolaştırıyor. Bilim, felsefe, mitler, tarih, matematik, din, uluslararası güç dengeleri, depremler, kent ve mimarlık; hatta yapay zekâ ve Mimar Sinan’ın hayatı ile eserlerinin izlerini taşıyan bu kurgusal yolculuk “Gizlenen”; 4 Eylül’de İthaki Yayınları etiketiyle raflarda yerini alıyor. Gerçek olaylardan beslenen roman, yalnızca “geçmişin sırrı”nı aralamakla kalmıyor; okuru, geleceğin tehlikeli ihtimalleri üzerine de düşündürüyor. “14 Aralık 2035, Ayasofya “Ayasofya’ya uzanan eller kırılsın!” Öfkeli sloganlarla inliyordu Sultanahmet Meydanı. Günlerdir durmaksızın yağan yağmur şiddetini daha da artırmış, büyük İstanbul depreminden sonra moloz yığınına dönüşen tarihi meydan kalın bir çamur tabakasıyla kaplanmıştı…” Büyük İstanbul depremiyle sarsılan kadim şehir hem fiziki yıkımın hem de barışçıl güç kisvesi altında uluslararası kuşatmaların gölgesindedir. Ayasofya’nın çevresi savaş gemileri ve askerlerle dolup taşarken, sokaklarda patlayan öfke, yabancı güçlerin sahnelediği görünmez savaşın yalnızca görünen yüzüdür. Siber saldırılar, işkence odaları ve işgalcilerin gizli planları arasında İstanbul, tarihin en büyük komplolarından birine sahne olmaktadır. Tam da bu kaosun ortasında ipuçları, Mimar Sinan’ın eserlerinde sakladığı sırrı işaret eder. Yüzyıllardır sessiz duran taşlar, aslında insanlığa dair en büyük hakikati fısıldamaktadır. 1918’de başlayan işgal günlerine de gönderme olan “Gizlenen”, tarihin kayıp sayfalarıyla bugünün komplolarını bir araya getirirken, okurunu yalnızca sürükleyici bir maceraya değil; İstanbul’un ruhunu, hafızasını ve geleceğini sorgulamaya davet ediyor. ARKA KAPAK: Büyük İstanbul depremi kenti enkaza çevirirken, Ayasofya ve Mimar Sinan’ın abidevi eserleri uluslararası güçlerin satranç tahtasına dönmüştür. Ortaya çıkan ipuçları tek bir hakikati işaret etmektedir: Sinan eserlerini yalnızca taşlarla değil, çağlar boyu gizlenmiş sırlarla da örmüştür. Teğmen Demet ve Yüzbaşı İlhan, YouTube’da “Yargıç” adıyla yayın yapan karanlık bir figürün peşine düştüklerinde, küresel güç oyunlarının tam ortasında tek bir isme ulaşırlar: Kenan Ruzly. Uzun süredir kayıp kabul edilen bu isim, şimdi tüm dengeleri değiştirecek şekilde geri dönmüştür. Arşivlerden günümüzün siber saldırılarına uzanan karanlık bir zincir dostluk ile ihanetin, işgal ile kurtuluşun sınırını çiziyor. Kim kahraman, kim hain? Cevap İstanbul’un bedbaht sokaklarında saklı. Arif Ergin’den Mimar Sinan’ın sessiz mirasını, İstanbul’un kaderini belirleyecek bir bulmacaya dönüştüren, unutulmaz bir hikâye. Arif Ergin , yazın yolculuğuna ses getiren ilk romanı Tekvin ile çıkmış, ardından Gizlenen romanıyla Türk edebiyatında kendine özgü bir yer edinmiştir. Kalemini hayal gücü kadar derin bir tarih ve gelecek bilinciyle de besleyen yazar, iş yaşamında ise çevre, sürdürülebilirlik ve finans alanlarında ulusal ve uluslararası projelere yön vermektedir. Endüstri mühendisliğinin yanı sıra pazarlama ve finans alanlarında da yüksek lisans derecelerine sahip olan Ergin, dünyanın daha iyi bir yer olması için çalışmakta hem yazarlıkta hem mesleğinde bu ilkeyle üretmeye devam etmektedir. GİZLENEN Arif Ergin İthaki Yayınları, 2025 496 s.
- Kadıköy Çizgi Festivali 19–21 Eylül’de Yoğurtçu Parkı’nda
Kadıköy Belediyesi Karikatür Evi’nin düzenlediği 6. Kadıköy Çizgi Festivali, 19–21 Eylül 2025 tarihlerinde Yoğurtçu Parkı’nda ücretsiz olarak gerçekleşecek. Söyleşilerden canlı çizimlere, imza günlerinden film gösterimlerine kadar çok çeşitli etkinliklerle çizgi dünyasına dair her şey festivalde. Kadıköylü çizgiseverler, bu yıl 6. kez düzenlenecek Kadıköy Çizgi Festivaliyle Yoğurtçu Parkı’nda buluşuyor. 19–21 Eylül 2025 tarihleri arasında düzenlenecek olan festival, Kadıköy Belediyesi Karikatür Evi ev sahipliğinde gerçekleşiyor. 3 gün sürecek festival, her gün 13.00–21.00 saatleri arasında açık olup ücretsiz ziyaret edilebilecek. Festival alanında neler mi var? Söyleşiler, canlı çizim etkinlikleri, çizgi roman mezatları, film gösterimleri, sergiler ve atölyeler festivalin zengin programı arasında. Ayrıca stantlarda yayınevleri, dernekler ve illüstratör platformları çizgi roman ve karikatür eserlerini tanıtacak. Bu yılki festivalin öne çıkan etkinliklerinden biri ise “Çizgi Roman ile Belçika Turu” adlı sergi. Belçika İstanbul Başkonsolosluğu katkısıyla düzenlenen sergide, Belçikalı çizerlerin eserleri sergilenecek. Ayrıca genç yeteneklerin animasyonları, klasik çizgi roman film gösterimleri ve özel atölyeler festivalde katılımcıları bekliyor. İnşaat yapan festivale ev sahipliği yapan Kadıköy Belediyesi, etkinlik programında değişiklik ihtimaline karşı festivalin sosyal medya hesaplarından ve resmi web sitesinden takip yapılmasını öneriyor. Görsel bir şölen ve çizgi roman dünyasına keyifli bir davet niteliğindeki Kadıköy Çizgi Festivali’ne tüm edebiyat ve çizgi meraklıları davetli!
- KulturaLitera Kitap Kulübü gatherinlife ile Eylül buluşması
KulturaLitera Kitap Kulübü'nün Eylül ayı kitabı: Ebru Ojen’in Et Yiyenler Birbirini Öldürsün . Buluşma, 11 Eylül Perşembe, gatherinlife platformu üzerinden, gerçekleşecek. KulturaLitera Kitap Kulübü Eylül ayı kitabı, Ebru Ojen’in ikinci romanı Et Yiyenler Birbirini Öldürsün olacak. Adı gibi sarsıcı ve rahatsız edici olan bu roman, okuru insanın karanlığıyla, dolayısıyla kendi karanlığımızla yüzleşmeye çağırıyor. Ana meselelerinden biri hayvan sömürüsü olan eser, insan merkezli dünya düzeninin insanı ve toplumu getirdiği korkunç noktayı oldukça sert biçimde aktarıyor. Değişen ve dönüşen şiddet biçimlerinin yanı sıra, bu şiddete karşı farklı bir direnme biçimini de tartışmaya açıyor. Ebru Ojen romanına dair şu sözleri dile getiriyor: “Henüz bir patlama gerçekleştirmemiş ama pilini o gün gelene kadar şarj eden insanları yazmak istiyordum. Kendini durmadan şarj eden insanları... Ve biz işte onlarız. Kendimizi şarj eden ve gelecekteki büyük patlamayı gerçekleştirecek olanların kokmuş, çürümüş kökleriyiz.” Kulüp, okurları bu sarsıcı roman üzerine düşünmeye ve tartışmaya davet ediyor. Kayıt için tıklayın .
- Mavi Yeşil Dergi’nin 155. sayısı çıktı
Edebiyatın dünyasında 26. yılını tamamlamak üzere olan Mavi Yeşil, Eylül-Ekim 2025 tarihli 155. sayısıyla okurlarının karşısına çıktı. Mavi Yeşil dergisi, zengin içeriğiyle, edebiyat ortamında adını duyurmaya devam ediyor. Veysel Çolak, Sevgi Erol Öçal, Nilüfer Uçar, Mehmet Rayman, Murat Civaoğlu, Güray Özçelik ve Muhammet Hikmet, bu sayının şairleri. Şiirin deneyimlisi Veysel Çolak ile şiirin genç kalemi Murat Civaoğlu, dergimizin bu sayısında buluştu. Yeni sayımızın öykücüleri ise Coşkun Eroğlu, Şehnaz İşeri ve Eyüp Erhun Köse. Hürol Erbay, Melih Elhan ve Ahmet Uğur Olgar, sevimli denemeleriyle dergide yerlerini aldılar Nagihan Korkutata edebiyat ortamına ‘merhaba’ diyen bir öykü dergisini tanıttı. Elif Baş, “Çatlak” filmini değerlendirirken Gülcihan Bakır da yenilerde yayımlanan “Çiçeklenmeler” romanı hakkında yazdı. Aybüke Şeyma Kozan, çok bildiğimiz “Üç Nasihat” öyküsünü ‘kahramanın sonsuz yolculuğu’ ekseninde değerlendirdi. Melih Cevdet’in “İçerdekiler” adlı oyununu Kerim Karayel, edebiyatın iyi okurları için enine boyuna inceledi. 155. Sayının İçindekiler: Acılar / Veysel Çolak - 3 Melih Cevdet Anday’ın ‘İçerdekiler’ Piyesi: Baskı Altında Değişen İnsan / Kerim Karayel - 4 Kutsallığı Yapıbozumuna Uğratmak: ‘Çatlak’ Filminde Aile Temsiline Bir Bakış/ Elif Baş - 9 Kayıp İnsanlık / Sevgi Erol Öçal - 12 Yolların En Uzunu: Kendine Varmak ve ‘Çiçeklenmeler’ Romanı / Gülcihan Bakır - 13 ‘Kahramanın Sonsuz Yolculuğu’ Bağlamında ‘Üç Nasihat’ Hikâyesinin İncelenmesi / Aybüke Şeyma Kozan - 16 Ödünç Yaşam / Nilüfer Uçar - 18 Yeni Bir Ses, Yeni Bir Alan: ‘Küçürek Öykü’ Yayın Hayatına Başladı! / Nagihan Korkutata - 19 Kalemi ve Kamerayı Elinin Uzantısı Sayanlar Üzerine / Melih Elhan - 20 Yolumuz / Mehmet Rayman - 21 Teşekkür Ederim Fyodor Dost’oyevski 7 Uğur Olgar - 22 Sefer, Zafer Aylarında Türk Milletinin Zaferleri, Yenilgileri, Türk ve Türkiyeli / Hürol Erbay - 24 Memlekete Dönüş / Coşkun Eroğlu - 26 Mumyanın Çığlığı / Şehnaz İşeri - 28 Bazı Çevreler Tarafından Hoş Görünmeyen Birtakım Meseleler / Murat Civaoğlu - 29 Ormanın İknalarına Kapılıyorum / Güray Özçelik - 29 Sol Omuzda Uyan / Eyüp Erhun Köse - 30 Üç Merhale Birden / Muhammed Hikmet - 31
- Görünmez yaralarımıza dokunan bir roman
Her insanın içinde sakladığı, kimseye göstermediği, en sevdiklerinin bile bilmediği yaraları vardır. Kimi zaman geçmişten, kimi zaman aileden, kimi zaman da suskunluklardan taşırız onları… Özlen Alpaslan, yeni romanı Yara ’da bu görünmez izleri cesaretle gün yüzüne çıkarıyor. Yara, sadece bir roman değil; aynı zamanda hayatın içinden geçen sessiz bir çığlık, derin bir yüzleşme. İpek’in hikayesinde, okur kendi kalp ağrılarını, suskunluklarını, gizli kırıklarını ve en derin yaralarını bulacak. Çocuklukta ebeveynlerden ya da bakım verenlerden alınan yaraların yetişkinlikteki ilişkilerimizi nasıl şekillendirdiğini gösteren roman, okuru kendi bağlanma alışkanlıklarını fark etmeye ve şefkatle değiştirmeye çağırıyor. Alpaslan, incelikli dili ve güçlü gözlemleriyle, insana dair en derin yaralara dokunuyor. Özlen Alpaslan, insan ruhunun en kuytu köşelerine ışık tutan anlatımıyla, çağdaş Türk edebiyatında kendine özgü bir yer edinmiş bir yazar. Yarım (2022) ve Mahalle’nin (2023) ardından gelen üçüncü romanı Yara, onun kaleminde bir kez daha “edebiyatın iyileştirici gücü”nü hatırlatıyor. Roman, okuru kendi yaralarına şefkatle bakmaya davet ediyor. Arka Kapak Yazısı: BİZİ EN ÇOK SEVDİKLERİMİZ Mİ YARALAR, YOKSA HİÇ SEVİLMEMİŞ OLMAMIZ MI? Yara, “Ben nereye aitim?” sorusunun peşinden giden ve yüzleşmekten korkmayan bir kadının kendi içine dönüşü. Sevmenin ve sevilmenin ne anlama geldiğini bilmeden büyüyen, en sonunda ise kendine anne olmayı öğrenen bir ruhun hikâyesi. İpek, sevilmek için uğraşıyor hep. Anlaşılmak için susuyor, kabul görmek için kendinden ödün veriyor. Ama ne yaparsa yapsın, çocukken içine işleyen o eksiklik hissi bir türlü geçmiyor. Bir terapi odasında, yıllardır yutulmuş cümleler birer birer dökülüyor ortaya. İstenmeden doğan bir çocuk olmanın yüküyle, sevgiye muhtaç büyüyen bir kadın olarak hayatta kalmaya çalışıyor İpek. Bir babanın sessiz şiddeti, bir annenin kırılganlığı, bir kocanın yokluğu, bir kedinin yalnızlığı… Her şey, her ilişki yeni bir yara onun için. Özlen Alpaslan özenli kalemiyle sadece anlatmıyor; hatırlatıyor, sarsıyor, sessizliğin içindeki yankıyı kelimelere dönüştürüyor. Her kadın bu hikâyede kendine ait bir suskunluk bulacak. Belki bir gün affetmeye cesaret edecek, belki de ilk defa ağlamaya… YARA Özlen Alpaslan Kara Karga Yayınları, 2025 Tür: Roman 280 s.
- Öykü Gazetesi’nin Eylül sayısı yayımlandı
2016'dan beri gerçekleri yazmadığını alenen söyleyen tek yayın organı olan Öykü Gazetesi'nin Eylül sayısı yayında! Veveya.net ’in yayıncılığını üstlendiği Öykü Gazetesi, PDF formatta ücretsiz indirilebilir ve/veya web tarayıcısı üzerinden okunabilir. Öykü Gazetesi’nin Eylül sayısında Zeynep Irmak, Evdilxaliqê Îsa, Sevil Akkel, Ahmet Anıl Kutlu, Eftelya Özge Cora, Uğur Demircan, Uğur Ataş, Cihad Özsöz, Berrin Yelkenbiçer, İlhan Durusel, Remzi Karabulut’un öyküleri var.
- Milliyet Sanat'ı Eylül 2025 sayısı çıktı
Milliyet Sanat, Eylül 2025 kapağında okurlarını endüstri ikonu Miley Cyrus’ın Disney yıldızlığından son albümü “Something Beautiful”a uzanan sıradışı serüveniyle karşılıyor! Sonbaharın ilk sayısında ayrıca Damla Sönmez ile Ayın Söyleşisi, 18. İstanbul Bienali’nin programı, Spotify’a alternatif müzik platformları, Sarah Jessica Parker’ın Booker jürisinde yer almasıyla başlayan tartışmalar, yeni tiyatro sezonunun heyecan uyandıran sürprizleri, “Geleceğe Dönüş”ün 40 yıllık sırları gibi birçok ilgi çekici konu ve içerik okurları bekliyor. Türkiye’nin ve dünyanın kültür sanat gündemine ışık tutan içeriğiyle Milliyet Sanat’ın Eylül 2025 sayısı raflarda. Milliyet Sanat’ın Eylül 2025 sayısı, kapak dosyasında endüstri ikonu Miley Cyrus’ın Disney yıldızlığından pop kraliçeliğine, düşüşlerden zirvelere, deneysel ve avantgart albümü “Something Beautiful”a uzanan sıradışı serüvenini tüm yönleriyle ele alıyor. MÜZİK 27 Eylül - 12 Ekim’de gerçekleşecek 35. Akbank Caz Festivali’ne dair kapsamlı bir içerikle başlayan müzik sayfalarında Mehmet Tez “Müzik Dünyasından” köşesinde Spotify’a alternatif müzik platfromlarına yer verirken Eray Aytimur “Bırak Dağınık Kalsın” köşesinde caz müziğindeki değişim rüzgârlarına değiniyor. Naim Dilmener’in geçen ayın müzik gündemini değerlendirdiği “Müzikal Günce”sinde art arda kaybettiğimiz Selçuk Alagöz, Saadet Sun, Selim Selçuk ve Banu Kırbağ’ı da anıyor. Yavuz Hakan Tok “Yeter Ki Müzik Olsun” köşesini, 46 yıl sonra Ossi Müzik tarafından gün ışığına çıkarılan Türkiye’nin ilk televizyon müzikali “Çırpınış”a ayırırken Kemal Küçük ise “Diapason”da klasik müzikte orkestra müzisyeninin ekonomik kaderinin 300 yıldır değişmediğini ele alıyor. PLASTİK SANATLAR Plastik sanatlar sayfaları, küratörü Christine Tohmé’nin önerisi üzerine “Üç Ayaklı Kedi” yapısı ile 2027’ye dek devam edecek olan 18. Uluslararası İstanbul Bienali’yle açılıyor. Programa dair detaylı bir yazının ardından Bienal Direktörü Kevser Güler’in röportajı da sanatseverleri bekliyor. Contemporary Istanbul Yönetim Kurulu Başkanı Ali Güreli’nin, 24-28 Eylül 2025’de 20. yılını kutlamaya hazırlanan fuarı; ABD çağdaş sanatının performans öncüsü Suzanne Lacy ise 11 Eylül-11 Aralık tarihleri arasında Sakıp Sabancı Müzesi’nde gerçekleşecek “Hep Birlikte” sergisini anlatıyor. İrem Maro, depreme dayanıklı olmadığı gerekçesiyle yıkılmak üzere kapısına kilit vurulan Antalya Arkeoloji Müzesi beraberinde getirdiği tartışmaları “Uzak Yakın Mimarlık” köşesine taşıyor. Ayşegül Sönmez ise “Sanatatak” köşesinde İş Sanat’ın “Herkes İçin Sanat: Anadolu Sergileri” adıyla hayata geçirdiği sergi dizisini ve Anadolu’nun kayıp resimlerini kaleme alıyor. AYIN SÖYLEŞİSİ Eylül 2025 sayısında Asu Maro ile Ayın Söyleşisi’ne, başarılı oyuncu Damla Sönmez konuk oluyor. İkili, Sönmez’in ilk filmi “Bornova Bornova”dan bugüne uzanan 15 yıllık kariyer yolculuğunu masaya yatırıyor. SİNEMA Bu ay vizyona giren, 2025’in merakla beklenen filmlerinden “One Battle After Another/Savaş Üstüne Savaş” ve Norveçli sinemacı Dag Johan Haugerud’un Altın Ayı ödüllü filmi “Drommer/Hayaller” üzerine incelemelerinin yanı sıra sinema sayfaları, 40 yaşına basan “Back to the Future/Geleceğe Dönüş” filmine dair az bilinen bilgileri 40 maddede bir araya getiriyor. Ayvalık Uluslararası Film Festivali Direktörü Azize Tan’ın, bu yıl 16-21 Eylül tarihlerinde 4.’sü düzenlenen festivali anlattığı sayfalarda Attila Dorsay ise “Sinemanın Hazineleri” köşesini William Holden ve Audrey Hepburn’ü buluşturan “Paris-When It Sizzles/Paris’te Aşk Başkadır” filmine ayırıyor. SAHNE SANATLARI Yeni sayısının sahne sanatları sayfaları Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürü Tan Sağtürk’ün röportajıyla açılıyor. 14 Eylül-1 Ekim tarihleri arasında düzenlenen 32. Uluslarararası Aspendos Opera ve Bale Festivali’nin yanı sıra 2025-2026 sezonunda perde açacak oyunlara dair bir dosya da okurları bekliyor. Müjgan Ferhan Şensoy ve Derya Şensoy ise verdikleri kapsamlı röportajda, Ferhan Şensoy’un yaşamı, sanatı ve etkisini ele alan “Ferhangi Bir Yaşam” belgeselini anlatıyorlar. FESTİVAL Milliyet Sanat, Eylül 2025 sayısının bu özel bölümünde, 19-27 Eylül’de bu yıl yedincisi düzenlenen Istanbul Fringe Festival’e yer veriyor. EDEBİYAT Hollywood yıldızı Sarah Jessica Parker’ın, sadece bir yayıncı olarak Booker Ödülü’nün 2025 jüri üyesi olarak açıklanmasıyla başlayan tartışmalar, edebiyat sayfalarında yer buluyor. Oylum Yılmaz, Doğa Yürüyüşleri – Yazının Doğasına Dair Denemeler adlı kitabını; Katalan yazar Anna Pazos hem yeni kitabı Rüzgârı Beklerken’i hem de yazma pratiğini anlatıyor. Hülya Avtan ise “Sayfayı Çevir” köşesinde her zamanki gibi edebiyatseverlere geniş bir öneri seçkisi sunuyor. PODCAST Milliyet Sanat Eylül 2025 sayısı, “Resimli Kitaplık” podcast serisinin ikinci sezon hazırlıklarını sürdüren yazar ve çizer Şimal Gürtekin’in röportajıyla sona eriyor.
- "Sonsuz sarmal biçiminde tasarlanmış dikey bir evren"
Çiler İlhan iki romanın ardından öyküleriyle yeniden okur karşısında. Barıştıralım Sizi , bir taraftan yazarın kalemiyle özdeşleşen ironik ve kıvrak üslubunu taşıyan, diğer taraftan alışılmış çizgisinden farklı yataklarda akan sekiz öyküden oluşuyor. Toplumsal meseleleri ve bireysel çözülmeleri alternatif kurgular üreterek bu yeni gerçekliklerin içinde yorumlayan İlhan, çağın yeni araçlarını da kullanarak, hem farklı anlatım yöntemlerini deniyor hem de zamanın ruhuna ayak uyduruyor. Rüyamda sanki, bunu bildiğimizden değil ama, daha da bilmediğimiz bambaşka bir evrenin içine doğmuştum. Sonsuz sarmal biçiminde tasarlanmış dikey bir evren. Rüyamda doğduğumu görmüştüm, anne. Doğuyorum ve bunun bir rüya olduğunun farkındayım. Sen yanımdasın, el eleyiz. Sonra birden elimi bırakıveriyorsun ve ben kocaman bir kadın oluyorum. Çiler İlhan (1972), Türk yazar ve iş insanı. 1993 Yaşar Nabi Gençlik Ödülleri ‘Dikkate Değer Öykü Ödülü'nü kazanan yazar, Sürgün adlı kitabı ile 2011 Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü'ne değer görüldü. Öykü ve makaleleri yirminin üzerinde ulusal ve uluslararası antolojide yer alır. Kitapları: Hayattayız Madem (Everest Yayınları, 2023), Türkiye ve Hollanda Yahudisi bir babayla iki kızının Teşvikiye’de, Suriyeli bir mülteciyle karşılaşmasının hikayesini anlatan, 1943’ten 2018’e, Amsterdam’dan Auschwitz’e, Halep’ten İstanbul’a uzanan bir roman. Nişan Evi (Everest Yayınları, 2021), 2009’un Mayıs’ında, Türkiye’nin güneydoğusunda yaşanmış bir toplu katliamdan yola çıkan, resmisinden gizlisine çeşitli güç merkezlerinin baskısı altında silinen, kaybolan hayatların, çözülemeyen düğümlerin anlatısı, novella. Hollanda’da (Nisan 2024, De Geus) ve İngiltere’de de basıldı (Mayıs 2024, Istros Books). Sürgün (Everest Yayınları 2010), Irak işgalinden Batmanlı kadınlara, deney köpeklerinden Sulukule'ye birbirine bağlanan öyküleriyle “2011 Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü”nü aldı, 20’den fazla ülkede basıldı. Rüya Tacirleri Odası (Artemis, 2006), birbirine göndermeler yapan, büyülü gerçekçilik izleri taşıyan öykülerden oluşan ilk kitabı. BARIŞTIRALIM SİZİ Çiler İlhan Everest Kitap, 2025 Tür: Öykü 112 s.
- Ağustos ayında Litera Edebiyat’ta en çok okunanlar
Ağustos ayında Litera Edebiyat’ta en çok neler okundu? Okurların favorisi olan içerikleri listeledik! Ağustos 2025'te en çok okunan öykü Öykü: Satie "Başkaları için yaşayan ruhlar, bir daha kendi coğrafyalarını bulamazdı. Kendisi olmalıydı, kendini bulmalıydı." Belgin Usta Güç'ün öyküsünün tamamı burada . Ağustos 2025'te en çok okunan etkinlik haberi YKY Kitap Kulübü yeni dönem programı belli oldu! YKY, 2025 yılı başından itibaren tüm okurlara açık ve ücretsiz bir kitap kulübü etkinliği başlatmıştı. Okurlar, her ay Editör Cem Alpan’ın yürütücülüğünde bir araya gelerek çeşitli yazarların eserlerini incelemiş ve tartışmıştı. Haberin detayları burada . Ağustos 2025'te en çok okunan yarışma haberi 36. Haldun Taner Öykü Ödülü sahibini arıyor Milliyet Gazetesi'nin düzenlediği Haldun Taner Öykü Ödülü, bu yıl 36. kez “Yılın Öykücüsü”nü belirlemek için başvuruları 26 Eylül’e kadar kabul ediyor. Yarışmanın detayları burada . Ağustos 2025'te en çok okunan inceleme Gogol'un yazın yolculuğunda Puşkin'in izleri S. Serdar Yegül yazdı: "Gogol ve Puşkin arasındaki usta-çırak ilişkisi, yalnızca bir öğretme ve öğrenme süreci değil, aynı zamanda karşılıklı güçlü bir etkileşimdir." Yazının tamamı burada . Ağustos 2025'te en çok okunan yeni kitap haberi Elif Şafak’tan yeni roman: Gökyüzünde Nehirler Var Çağımızın önemli yazarlarından Elif Şafak’ın yeni romanı Gökyüzünde Nehirler Var, tek bir su damlasıyla birbirine bağlanan kayıp bir şiirin, iki büyük nehrin ve üç olağanüstü hayatın hikâyesini anlatıyor. Romanın detayları burada . Ağustos 2025'te en çok okunan söyleşi Yaratıcılık Ritüelleri 55 / Haydar Ergülen: "Kıskanmam ama çok özenirim, özenmezsen yaratamazsın zaten!" "Sabah hem yazıyorum hem de bir ibadet gibi 750 ve daha üstü sayfalı romanları okuyorum, bir de bakıyorum bitmiş, sabah gibisi var mı, insanın kendini en çok insan, doğayı, hayvanları en çok arkadaş ve yeryüzünü en çok yurdu hissettiği o kutsal zaman!" Semrin Şahin Yaratıcılık Ritüelleri'nde bu hafta Haydar Ergülen'i ağırlıyor. Söyleşinin tamamı burada .















