Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- Dikkat çekici bir ilk roman: Kuş Bakışı
"Ne istediğini değil belki ama ne istemediğini çok iyi bilen, kimilerince küçük meseleleriyle, kendi yolunda bir türkü tutturmaya çalışıyor Güzide." Gökçe Kalaycı'nın ilk romanı Kuş Bakışı, çıktı. “Gidecek bir yerim var fakat telaşım yok. Kendimi, akıp giden bu kalabalığın merkezinde gibi hissetmek istiyorum. Sanki insanlar dükkânların kapısına çıkıp bana bakıyorlar, yoldan geçenler birbirlerini dürtükleyip beni gösteriyorlar gibi bir fanteziye kapılıyorum. O an için, ben varım sadece. O anda ‘bütün düğünlerde gelin, bütün cenazelerde ölü’ oluyorum. İşini gücünü bırakıp beni seyredenlerin bakışları eşliğinde yürümeye devam ediyorum. Her şey ve herkes ben yürürken duruyor, bir tek ben yol alıyorum… Kendimi gezdirdiğim ve eğlediğim günün sonunda, kendimi hep böyle eğlemiş olsaydım nasıl olurdu diye düşünmeden edemiyorum. İçimde kim bilir kaçıncı turunu atan bazı cümleleri artık dışarı salmam lazım. Başka istek şarkılarım var artık. Radyonun nostaljisi başka, ama telefona müzik indirmek diye bir şey var artık. Ne yapalım?” Ne istediğini değil belki ama ne istemediğini çok iyi bilen, kimilerince küçük meseleleriyle, kendi yolunda bir türkü tutturmaya çalışıyor Güzide. Ne herkes gibi olmak ne de hiç kimseye benzememek gibi bir derdi var aslında. Kendi hikâyesinin kahramanı o da, hepimiz gibi… KUŞ BAKIŞI Gökçe Kalaycı A7 Kitap, 2024 200 s.
- Kırmızı Kalem Edebiyat 2. Öykü Yarışması Başlıyor
Remax Yıldız ve Banliyö Ajans sponsorluğunda düzenlenen, Kırmızı Kalem Edebiyat 2. Öykü Yarışması'na başvurular başladı. Yarışmaya son başvuru tarihi 15 Mart 2024. Konu/Tema: ÇEMBER Font: Times New Roman-12 Punto Jüri: Hakan Akdoğan, Jale Sancak, Zafer Köse Başvuru Adresi: yarisma@kirmizikalemedebiyat.com Son Başvuru: 15.03.2024 Sonuçlar: 15.07.2024 ÖDÜLLER: Birinci: 5.000 TL İkinci: 3.000 TL Üçüncü: 2.000 TL Mansiyon ödülü sahibi 3 kişiye kitap kutusu hediye edilecektir. Yarışmaya katılan eserler, ön jüri; Kırmızı Kalem Edebiyat kurucuları ve jüri; Hakan Akdoğan, Jale Sancak ve Zafer Köse tarafından değerlendirilecektir. ŞARTLAR: Remax Yıldız ve Banliyö Ajans sponsorluğunda düzenlenen, Kırmızı Kalem Edebiyat 2. Öykü Yarışması, 18 yaş üzeri herkese açıktır. Katılımcılar için herhangi bir şehir veya bölge kısıtlaması yoktur. 📍Yurt içi ve yurt dışından katılım mümkündür. 📍Yarışmaya, Düzenleme Kurulu Üyeleri ve Seçici Kurul üyelerinin yakınları katılamaz. 📍Her yarışmacı, yarışmaya en fazla bir öykü ile katılabilir. 📍Daha önce herhangi bir yarışmada derece almış öykülerle başvuru yapılamaz. 📍Daha önce herhangi bir platformda yayınlanmış öykülerle başvuru yapılamaz. 📍Kitabı yayımlanmış yazarlar başvuru yapamaz. 📍Öykülerde, yazarın kimliğini belirten hiçbir bilgi (rumuz/isim) bulunmamalıdır. 📍Öyküler, word dosyasında, Times New Roman yazı tipi ve 12 puntoyla yazılmalıdır. 📍Türkçe ve maksimum 1500 kelime olmalıdır. 📍Yarışmada ödül ve mansiyon alan, ayrıca yayımlanmaya değer kategorisine giren öyküler, Banliyö Ajans tarafından kitaplaştırılacak olan kolektif kitapta yer alacaktır. 📍Başvurular e-posta ile kabul edilecektir. 📍Mailin konusuna “Öykü Yarışması Başvurusu” yazılmalıdır. 📍Yarışmacılar; özgeçmişlerini, aynı mailin içinde ayrı bir word dosyasında göndermelidir. 📍Özgeçmiş dosyasının içinde, adayın adı, soyadı, yaşı, açık adresi, telefon numarası ve e-posta adresi mutlaka yazmalıdır. Bu bilgilerin bulunmadığı eserler kabul edilmeyecektir. 📍Öyküler, yarisma@kirmizikalemedebiyat.com adresine gönderilecektir. 📍Jüri değerlendirmeleri sonrasında dereceye giren öyküler, 15.07.2024 tarihinde Kırmızı Kalem Edebiyat web sitesi ve sosyal medya hesapları üzerinden paylaşılacaktır.
- Öykü: Köfteci Yusuf
"Belki hikayesini de araya vermek istemiyor, sadece hak edene anlatmak istiyordu." Esra Duyar Çok ilginç ya. Telefonda yazı yazarken köfteci yazıyorsunuz, o otomatik olarak Yusuf diye tamamlıyor. Halka mâl olmak böyle bir şey olsa gerek. Damaklarıma bayram ettiren bir köftecide doyurdum karnımı ama doyan sadece karnım olmadı. Sahaftan çıkmış daha önce yürümediğim bir sahilde çay içmek için uygun bir yer arayarak yürüdüm. Köfte kokusunu duyunca ihtiyacımın çay içmek değil karnımı doyurmak olduğunu anladım. Köfteciye yanaşınca arabasının camındaki “Ne kadar ekmek o kadar köfte” yazısı burada oturmamı daha da gerekli kıldı. Güneşin “Bugünlük de benden bu kadar arkadaşlar” dediği saatler. Az ilerde ortamın yaş ortalamasını düşüren, canlılığını yükselten gençler var. Üç ağaçtan büyük olanının altına oturmuşlar. Mübarek ne ağacıysa hem görsel hem kokusal şölen yaşatıyor misafirlerine. Kokusunu paketleyip saklamak istiyorum. Daha önce duymadım. Köftelerin iştah açıcı kokusunu aşıp geliyor burnuma. Hangisine meyledeceğimi şaşırıyorum. Pembe çiçeklerine bakıyorum hayran hayran. Usta, şu ağaç ne ağacı, diye sordum. Omuzlarını yukarı kaldırıp, dudağını aşağı büktü. Sait ağabeyimize mahcup olmamak için bilmek isterdim. Erguvan değil, manolya değil. Kısa boylu, topluca, kumral olan genç gitar çalıyor. Diğerleri de eşlik ediyorlar. Haluk gibi söylüyorlar. Dünyaları beni gülümsetiyor. Ben de tutamıyorum kendimi; onlarla mırıldanıyorum: Çemberimde Gül Oya… Soğuk su, pamuk şeker, mısır. Hepsini seslendiren bir davetçisi var. Köfteler hariç. Köfteler kendi davet ediyordu kokusuyla. Yarım ekmek arası sipariş edip belki konuşuruz diye deniz kenarına değil de arabaya en yakın masaya oturdum. Köftemi yemeye başlayınca müşterinin seyreldiği bir an kollayıp arabanın camındaki yazıyı gözlerimle işaret ederek, "Usta, bir hikâyesi var gibi. Anlatırsan zevkle dinlerim.” dedim. O anlatmasa ben uyduracağım ne de olsa. Bari orijinal olsun hikâye. Hafif kırlaşmış saçlarının öne gelen kısmını eliyle yana tarayıp sadece gülümsedi. Sağ kaşı yukarı kalktı. Hoşlanmadığını düşündüm ilgimden. Elimdeki kitap poşetine bakarak, “Meraklısın hikayelere,” demekle yetindi. Utangaç bir genç kızla sohbeti ilerletmeye çalışır gibi hissederek, “En sevdiğim şey usta,” dedim. Dinlemek istediğimden emin olunca anlatmaya başladı. “Bana gelenlerin çoğu köfteleri öyle götürüyorlardı. Ekmeksiz. Beklerken üçer beşer atıyorlardı ağızlarına. 'Hakkını helal et usta, fazladan yedik,' diyen çıkmadı." Sağ kaşı yukarı kalktı. “İyi de usta, başka bir köftecide hiç görmedim, duymadım böyle şey. Usta ekmeğin arasına ne koyarsa razı olur, oturur yersin. Üç, beş köfte fazla yemek isteyen, bize bir tane daha, der.” Ben ne kadar heyecanlıysam o denli sakinlikle baktı öyle. “Eline vur ekmeğini al derler ya. Eline vurmadan köftesini alabiliyorsa daha ne olsun. Ben ayıp olur diye ses etmedim ama onlar ayıp oluyor demediler. Bilirsin buralarda kadının ben gibi olanı makbul, erkeğin ben gibisi pısırık sayılır. Kimse kimsenin nasibini yiyemez, deyip eyvallah ettik.” Daha önce gözleriyle satış yapan bir sokak esnafı görmemiş olmamamın şaşkınlığıyla merakım iyice arttı. “Ne zaman astın bu yazıyı? Eyvallahı kesecek bir şey mi oldu?” Gözlerini gözlerime dikerek kafa salladı. Sağ kaşı yukarı kalktı. Acaba devam edecek mi diye ben de başımla onayladım. Hem ne anlatacağını merak edip hem de anlatması için çabaladığım, konuşmaya çalışırken bu denli yorulduğum biri olmamıştı. Kendine kızılmasına imkan vermeyen ses tonuyla beni yeniden kucakladı. “On kişiden kalabalık bir grup geldi. Hepsi çeyrek sipariş verdiler. Hazırlarken arabaya yanaşıp en az atan üç köfte attı ağzına. Sonradan bir arkadaş söyledi. Aralarından birinin benim arabaya yanaşırken 'Enayi köfteci burada işte, çökün' dediğini duymuş. Mavi önlüğünün altındaki gri gömleğinin cebinden çıkardığı mendil ipekli değildi ama gözlerini silerken öyleymiş gibi duygulandırdı beni. “Üç evladım var abisi. İkisi üniversitede, biri lise son sınıfta okuyor. Küçük, imtihana girecek, ek kurslara gidiyor. Tek emekliyle olmuyo. O akşam bu kağıtları yazdım işte. Arabanın önü açıktı o vakitler. Camekanı taktırdım ertesi gün.” İlk kez bu kadar çok cümleyi birbiri ardına sıralarken sağ kaşı çok sık kalkınca onun adına “hayır” demeye çalışanların başında bedeni olduğunu anladım. Yıpranmasın diye şeffaf dosyaya koyduğu kağıda alt alta şöyle yazmış: Yarım ekmek arası 6 adet köfte : 80 TL Çeyrek ekmek arası 3 adet köfte : 40 TL NE KADAR EKMEK O KADAR KÖFTE. Beleşçi müdavimlerin ne yaptıklarını sordum. Ayıp etmekle suçlamış çoğu. “Sanki hakları olan bir şeyi ellerinden almışsın gibi. Sanki hakkının yenmesi köftenin ekmekle yenmesinden daha olağanmış gibi,” diye heyecanla karşılık verdim. Sanki onun ifade etmediklerini ifade etmek arzusu bana da bulaşmıştı. Biz konuşurken gelen müşterilerle de bazen hiç konuşmadan ufak bir baş hareketiyle anlaşıyordu. “Soğan ister misin?” demeden soğanı göstererek taleplerini anlıyordu. Para alış verişini yapınca başını sağ öne doğru eğiyordu. Müşteri gidince dinlemeye hala gönüllü olup olmadığımı kontrol edince heyecanımı çıktığı yere geri alıp gözlerine baktım. Belki hikayesini de araya vermek istemiyor, sadece hak edene anlatmak istiyordu. Benim de köfte ekmeğim yeni bitmişti. “Uzun zamandır yediğim en güzel köfte oldu. Eline sağlık usta,” diyerek sessizliği bozdum. Afiyet olsun manasında başını salladı. Kendine de bana da yanındaki alüminyum demlikten birer çay koydu. “Zararlı diyolar ama bununki gibi olmuyo öteki demliklerde. Hele de sobada soğuk suyla demleyeceksin,” dedi, ondan beklemediğim bir konuşma iştahıyla. Çay için teşekkür edip sordum, “Usta ama sen yedi tane köfte koyuyorsun. Onlar altı sanıyor.” Heyecanım yine duramadı durduğu yerde. “Kimse fark etmedi, demedi şimdiye kadar. Küçük sırrımızı açık ettin,” deyip önce durdu. “İçimden öyle geliyor.” Dakikalar ilerlerken ondan daha fazla cümle alabilmek garip bir huzur dolduruyordu içime. “Müdavimleri değişti anlayacağın bizim köftelerin. Çok konuşkan, hoşsohbet bir adam değilim gördüğün gibi ama köfteleri seven geliyor.” "Sohbetin de lezzetli de onu az kişiye nasip ediyor gibisin," dedim gülümseyerek. Aramızda oluşan samimiyete memnun bir edayla karşılık verdi. “Aslında en çok neden bu kadar sessiz olduğunu merak ediyorum,” diyemedim. “Beni de müdavimlerinden say bundan böyle. Eşe, dosta da anlatırım artık.” “Eksik olma. Sen de pek iyi dinleyiciymişsin.” Yavaştan toparlandım. Teşekkür ettim. Yüz lira uzattım. Böyle bir adama da üstünü almayayım denmez ama istersin ki daha fazla bir şey yapabilesin. “Benden olsun kardeşim,” dedi. “Çaylar ikramın olsun. Köftemi kendim almış olayım. Sohbetine paha biçilmez zaten,” dedim. "Peki," dedi. Üstünü uzattı. Ayrılırken köfte arabasının camına tekrar baktım. Camda aslında bir şey daha yazıyordu. Hikâyeyi dinleyince kağıda limon suyuyla yazmış, yazının üzerinden ütüyle geçmiş gibi okunur oldu: “Uydurma; dinle.” Eve gitmeyi bekleyemeden yolda hemen telefonuma yazmaya başladım. “Çok ilginç ya. Siz köfteci yazıyorsunuz. O, Yusuf diye tamamlıyor. Damaklarıma bayram ettiren bir köftecide doyurdum karnımı ama doyan sadece karnım olmadı…”
- Şilili Şair
Alejandro Zambra, son romanı Şilili Şair'de, bu dünyada okuyup yazmanın anlamını, bir ailenin parçası olmanın zorluklarını açık yürekli, mizah dolu ve umut veren bir anlatımla sorguluyor. “Dünya parçalanıyor, her şey kötüye gidiyor, neredeyse daima sevdiklerimize zarar veriyoruz ve onlar da onulmaz biçimde bize zarar veriyor, belki de herhangi bir umut beslemek için bir nedenimiz bile yok ama en azından bu hikâye iyi bitiyor.” Şilili Şair, edebiyata, özellikle de şiire bir güzelleme. Alejandro Zambra bu acımasız dünyada okuyup yazmanın anlamını, bir ailenin parçası olmanın zorluklarını açık yürekli, mizah dolu ve umut veren bir anlatımla sorguluyor. Alejandro Zambra: 1975’te Şili’de doğdu. İspanyol edebiyatı ve filoloji okudu. Etkilendiği yazarlar arasında José Santos González Vera ile Juan Emar’ı sayan Zambra, ilk romanı Bonzai (2006) ile çeşitli ödüller kazandı. Cristián Jiménez tarafından 2011’de sinemaya uyarlanan Bonzai Cannes Film Festivali’nde ve İstanbul Film Festivali’nde gösterildi. Belgelerim’de yer alan “Aile Hayatı” öyküsü de Cristián Jiménez ile Alicia Scherson tarafından Vida de familia (2017) adıyla sinemaya, Soru Kitapçığı adlı kitabıysa Felipe Hirsch tarafından Democracia (Demokrasi) başlığıyla tiyatroya uyarlandı. 2010 yılında Granta’nın İspanyolca yazan en iyi yirmi iki romancı arasında gösterdiği Zambra El Mercurio, La Tercera, The Clinic ve El País gazetelerinde yazdı. Meksiko’da yaşıyor. Bahía Inútil (1998) ve Mudanza (2003) adlı şiir kitapları da bulunuyor. Notos Kitap’ta yayımlanan öteki kitapları: Ağaçların Özel Hayatı, Eve Dönmenin Yolları, Belgelerim, Soru Kitapçığı, Serbest Kürsü, Okumamak ve Şilili Şair. ŞİLİLİ ŞAİR Alejandro Zambra Notos Kitap, 2023 Çeviri: Saliha Nilüfer Tür: Roman 416 s.
- Elif Şafak'a edebiyatçılardan destek: "Bu linç kampanyasını endişe ile izliyoruz."
Edebiyat dünyasından 130'a yakın yazar bir araya gelerek intihal davasında Elif Şafak'a destek açıklaması yaptı: "Hiçbir edebiyatçının -iktidarın da sıklıkla kullandığı- bu tarz yöntemlerle linç edilmesine izin vermeyelim. Edebiyatın temel değerlerine sadık kalalım." Gazeteci yazar Mine Kırıkkanat’ın yazar Elif Şafak’a intihal iddiasıyla açtığı davanın Kırıkkanat lehine sonuçlanması sonrası sosyal medyada tartışmalar ve linç kampanyası başladı. Bütün bunlar üzerine edebiyat dünyasından 130 yakın isim bir araya gelerek bir açıklama yaptı. "Edebiyatın temel değerlerine sadık kalalım" çağrısı yapan yazarların tam açıklama metni şöyle: “Elif Şafak’ın Bit Palas adlı yapıtı hakkında Mine G. Kırıkkanat tarafından açılan intihal davasının birinci derece mahkemede karara bağlanması üzerine, bazı çevreler sosyal medyada Elif Şafak'ı hedef alan bir linç kampanyası başlattı. Paylaşımların içeriği ve üslubu, dertlerinin edebiyat olmadığını düşündürüyor. Bizler, edebiyatçılar olarak, bu linç kampanyasını hayret ve endişe ile izliyoruz. Özensiz ve üstünkörü yargılara dayalı, fanatik taraftar zihniyetiyle belirlenen linç kültürünün, zaten son derece sınırlı fikir ve ifade özgürlüklerimiz üzerinde yeni bir baskı oluşturduğu kanaatindeyiz. Bunun ötesinde, edebiyatla ilgili konuların edebiyat dışı kıstaslarla ve yargılarla gündeme taşınmasının, özünde hepimizin yaratma özgürlüğünü hedef aldığını düşünüyoruz. Yazarlar arası bu tür ihtilaf ve davaların, edebiyatın değerleriyle bağdaşır ciddi ve serinkanlı bir yaklaşımla, uluslararası standartlarda etik ve hukuki süreçler temelinde incelenmesi gerektiğine inanıyoruz. Edebiyatla ilgili tartışmaların, edebiyat dışı ölçütlerle karara bağlanmasını doğru bulmuyoruz. Hukuki sürecin devam eden aşamalarında, ihtilaf konusunun edebiyatçılardan oluşan bir bilirkişler heyeti tarafından ele alınmasını ve karar aşamasında bu heyetin edebi ölçütlerle yapacağı değerlendirmenin temel alınmasını talep ediyoruz. Davanın içeriğinden bağımsız olarak, bütün edebiyatçılara ve yazar dostlarımıza çağrımız şudur: Hiçbir edebiyatçının -iktidarın da sıklıkla kullandığı- bu tarz yöntemlerle linç edilmesine izin vermeyelim. Edebiyatın temel değerlerine sadık kalalım." Ortak Çağrı Metnine İmza Atan Yazarlar: Afşin Kum Ahmet Karadağ Alper Canıgüz Altay Öktem Anıl Mert Özsoy Arzu Erkan Aslı Ilgın Kopuz Aslı Solakoğlu Asuman Susam Ayfer Tunç Ayşe Sarısayın Ayşegül Devecioğlu Ayşen Şahin Baran Güzel Barış Müstecaplıoğlu Barış Pirhasan Başar Başaran Başar Başarır Bedia Ceylan Güzelce Buket Aybatlı Cem Kalender Çayan Okuduci Çiler İlhan Defne Suman Deniz Durukan Deniz Yüce Başarır Doğu Yücel Elif Sofya Emek Erez Ercan Y. Yılmaz Esra Yalazan Ezgi Altıner Fadime Uslu Fergun Özelli Feride Çiçekoğlu Fethiye Çetin Figen Alkaç Figen Şakacı Fuat Sevimay Gamze Arslan Gaye Boralıoğlu Gonca Özmen Gönül Kıvılcım Gülçin Wilhelm Gündüz Vassaf Gürsel Korat Hakan Akdoğan Hakan Bıçakçı Hakan R. Temiz Hakan Toker Herkül Millas Hikmet Hükümenoğlu Hüsnü Arkan İbrahim Halil Çelik İlay Bilgili İlhami Algör İrem Uzunhasanoğlu İsmail Güzelsoy Jaklin Çelik Karin Karakaşlı Kemal Varol Kerem Eksen Latife Tekin Mahir Ünsal Eriş Mehmet Bilal Dede Mehmet Özkan Şüküran Melike Koçak Menekşe Toprak Mesut Varlık Mevsim Yenice Mihrap Aydın Mine Kazmaoğlu Mine Soysal Muharrem Erbey Murat Gülsoy Murat Özyaşar Murat Uyurkulak Murat Yalçın Murathan Mungan Müren Beykan Nermin Yıldırım Neslihan Önderoğlu Neşe Yaşın Nilay Özer Nuray Önoğlu Nurhan Suerdem Onur Bütün Orhan Murat Bahtiyar Orhan Pamuk Oya Baydar Oylum Yılmaz Özlem Akıncı Özgür Soylu Pınar Eğilmez Polat Özlüoğlu Selçuk Çelik Sema Kaygusuz Semrin Şahin Seray Şahiner Serkan Türk Sevengül Sönmez Sevim Erdoğan Sevin Okyay Sezer Ateş Ayvaz Sibel Oral Sinem Sal Şebnem İşigüzel Şükran Yücel Taçlı Yazıcıoğlu Tahir M. Ceylan Tuba Çandar Turgay Fişekçi Tülin Özgündoğdu Sağlam Türkan Elçi Ümit Aykut Aktaş Ümit Erdem Ümit Kıvanç Yasemin Yazıcı Vahit Uysal Yavuz Ekinci Yekta Kopan Yiğit Bener Zülfü Livaneli
- İyileşmek Üzerine
İngiltere’nin önde gelen psikanalistlerinden Adam Phillips’in İyileşmek Üzerine adlı kitabı, Berçem Su Ozak'ın çevirisiyle Türkçede. İngiltere’nin önde gelen psikanalistlerinden Adam Phillips’in İyileşmek Üzerine adlı kitabı, Ayrıntı Yayınları’ndan çıktı! Ayrıntı’nın geçtiğimiz aylarda yayımladığı bir diğer kitabı Değişmeyi İstemek Üzerine ile tamamlayıcı olarak kurguladığı çalışmasında Phillips, “iyileşmenin” bireyler için ne anlama geldiğini sorguluyor. İyileşmek Üzerine’de, kişisel gelişimin, kişinin hayatını yapılandırmak için verimli bir çerçeve olup olmadığını da ele alan yazar, haz, tatmin, kültür, iyileşme kavramlarına odaklanarak iyileşmek üzerine konuşmakta nasıl daha iyi olabileceğimize yönelik bir keşfe çıkıyor. Psikanalitik teorinin önde gelen isimlerinden Adam Phillips’in İyileşmek Üzerine adlı yeni kitabı, yazarın daha önce yayımlanan Değişmeyi İstemek Üzerine, Öpüşme, Gıdıklanma ve Sıkılma Üzerine, Akıl Sağlığı Üzerine, İyilik Üzerine, Flört Üzerine, Öyle ve Böyle, İlgi Arayışı ve Kreşteki Yabani’yle birlikte Ayrıntı Yayınları’nın Lacivert Kitaplar’ı arasındaki yerini aldı. Adam Phillips, İyileşmek Üzerine’de kişisel gelişim furyasına farklı ve eleştirel bir bakış atıyor, iyileşmenin anlamını bizlerle birlikte didikliyor. Yazar, önceki kitabı Değişmeyi İstemek Üzerine ile tamamlayıcı olarak kurguladığı bu metinde haz, tatmin, kültür, iyileşme kavramlarına dair fikir yürütüyor. Tüm bu yolculukta Phillips; Freud, Winnicott, Masud Khan ve Bion gibi psikanaliz alanındaki büyük kuramcıları William James ve David Hume gibi isimlerle harmanlıyor. Berçem Su Ozak’ın Türkçeleştirdiği İyileşmek Üzerine, raflarda ve internet satış sitelerinde! ADAM PHILLIPS Londra’daki Wolverton Gardens Çocuk ve Aile Danışmanlığı Merkezi’nde Çocuk Psikoterapisi Bölümü başkanıdır. Psikoterapinin yanı sıra edebiyatla da yakından ilgilenen Phillips’in Öpüşme, Gıdıklanma ve Sıkılma Üzerine adlı kitabı son derece olumlu eleştiriler almış ve New York Times tarafından Yılın Dikkate Değer Kitabı seçilmiştir. İngiltere’nin saygın gazetesi Guardian’da Phillips hakkında şunlar söylenmişti: “Phillips, tıpkı Çehov gibi, hem iyi bir doktor hem de iyi bir yazar; insan davranışlarının inceliklerine gösterdiği ilgi iyi bir hikâye anlatıcısı olmasını sağlıyor... Her insanın derinlerindeki o temel yabancılığa hoş bir açıklıkla yaklaşıyor.” İYİLEŞMEK ÜZERİNE Adam Phillips Ayrıntı Yayınları, 2024 Çeviri: Berçem Su Ozak 144 s.
- Elif Şafak’tan intihal davası kararı üzerine açıklama: "Bu çarpık mantığa kalsa ülkemizde ne edebiyat üretilebilir ne de sanat!"
Elif Şafak’ın "Bit Palas" romanının, Mine Kırıkkanat’ın "Sinek Sarayı" romanından intihal olduğu mahkeme kararıyla onaylandı. Elif Şafak'tan, intihal davası kararı üzerine açıklama geldi: "Hukukla veya edebiyatla ilgisi olmayan bir usulle intihal kararı verilmesi, bugün beni ilgilendirse de, yarın her türlü yaratıcı eser üreten yazar, sinemacı ve sanatçıya bir tehdit olarak kullanılacaktır." "Çok ağırıma giden bu süreci tüm şeffaflığı ile paylaşma gereği doğdu. Mine Kırıkkanat benimle senelerdir uğraşır durur. Hakkımda etmediği kötü söz ve hakaret kalmamıştır. Bir kez olsun kötülüğe kötülükle cevap vermedim. Bu kez de 23 sene evvel yayınlanmış Bit Palas romanıma karşı durup dururken böylesi akıl dışı bir iftira ile ortaya çıktı. Öncelikle anlaşılması gereken konu bunun hukuk temelinde inşa edilmiş bir dava olmadığıdır. Bu dava fikir ve sanat haklarını korumayla ya da edebiyatla da ilgili değildir. Bu dava kişisel takıntı ve art niyet üzerine kurulmuştur. Sebebini madde madde açıklamaya çalışacağım. Kırıkkanat, açtığı dava aracılığıyla Sinek Sarayı(1990) romanının tarafımca intihal edildiğini, Bit Palas(2002) romanım ile benzerlik gösterdiğini iddia etmiştir. Bu dava için avukatlarım 150 sayfayı bulan, saygın edebiyat eleştirmenlerinin ve akademisyenlerin görüşlerinin yer aldığı bir mütalaayı mahkemeye sunmuştur. Onların bir kısmının yer aldığı bu metne buradan ulaşabilirsiniz. Kısaca özetlemek gerekirse, Kırıkkanat’ın kitabında da İstanbul’da bir apartman var, Bit Palas’ta da. Birinde sinek var, ötekinde bit bahsi geçiyor. İkisinde de marjinal karakterler ve kediler ve çöp bidonları var. Benzerlik bundan ibarettir. Yazar Ismail Güzelsoy’un şöyle bir tespiti var: "Raftan rastgele iki kitap seçseydim aralarında bu iki kitaptan daha fazla benzerlik bulurdum". Sırf bu nedenle intihal iddiasında bulunmak, eğer korkunç bir kıskançlıktan, kara bir kötülükten beslenmiyorsa, akıl tutulmasına delalettir. Türk edebiyatında içinde bir apartman olan yüzlerce eser mevcuttur. Apartman teması da, Beyoğlu da, kediler de, çöp bidonları da, marjinal karakterler de kimsenin tekelinde değildir. Bu çarpık mantığa kalsa ülkemizde ne edebiyat üretilebilir, ne de sanat. Ne yazık ki 1. Fikir ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi bizim sunduğumuz, yetkin isimlerin yer aldığı mütalaayı göz önünde bulundurmak yerine, edebiyat konusunda hiçbir yetkinliği ve uzmanlığı olmayan bir bilirkişi atamıştır. Ki o bile iki kitap arasında ne satır satır, ne paragraf paragraf, ne sayfa sayfa (ya da blok blok) hiçbir alıntılama olmadığını açıkça belirtmiştir. Ama bununla yetinmeyip fikir haklarının korunması usulünde yeri olmayan “anahtar kelimeler” diye absürd bir kavram icat etmiştir. Bilirkişiye göre iki romanda yer alan anahtar kelimeler şu şekildedir: ‘İstanbul, apartman, sokak, kedi, çöp, puro, sigara.’ Bu kelimelerin iki romanda da yer alması nedeniyle ‘yüzde 5’lik’ benzerlik tespitinde bulunmuştur. Yani bu kadar akıl dışı zorlamaya rağmen hiç bir yetkinliği bulunmayan söz konusu bilirkişi bile bula bula yüzde 5’lik ‘anahtar kelime’ örtüşmesinden söz etmektedir. Bir dil bütün bir millete aittir. Bütün yazarlar aynı kelimeleri kullanır. “Beyoğlu, apartman, sokak, kedi, çöp, puro…’ kelimeleri ne Mine Kırıkkanat’ın ne de herhangi bir yazarın özel mülkü degildir. Mahkeme bizim sunduğumuz uzman görüşlerini tamamen göz ardı etmiş, avukatlarımızın yetkin bir bilirkişi atanması yönündeki ısrarlı taleplerini reddetmiş ve bu bilirkişinin raporuna binaen intihal yaptığıma kanaat getirmiştir. Açıklamanın başında belirttiğim üzere bu ne bir hukuk davasıdır ne de uzun vadede sadece beni ilgilendirmektedir. Kırıkkanat’ın benimle uzun yıllara dayanan şahsi itişmesi, safi kötülükle beslenen karalama kampanyası elbette bana ait bir sorun gibi görünebilir. Fakat bu tür kötülükler, sadece kötüyü veya ona maruz kalanı etkilemekle kalmaz. Sinsice yayılır. Hukukla veya edebiyatla ilgisi olmayan bir usulle intihal kararı verilmesi, bugün beni ilgilendirse de, yarın her türlü yaratıcı eser üreten yazar, sinemacı ve sanatçıya bir tehdit olarak kullanılacaktır. Avukatlarımızla birinci derece mahkemenin verdiği bu akıldışı davayı bir üst mahkemeye taşımakla kalmıyoruz, Kırıkkanat’a maddi ve manevi tazminat davası da açıyoruz. Ülkemizde eğer bir gram hukuk zemini kaldıysa, o zeminde sonuna kadar gideceğimizi, bunu tüm yazar ve sanat üreticileri için yapacağımızı belirtmek isterim. Bu süreçte yanımda olan tüm edebiyat sevdalılarına, ülkemin vicdanlı beyinlerine ve sevgili okurlarıma selam olsun. Var olun." Elif Şafak Doğan Kitap'tan Açıklama Tartışmalı bir bilirkişi raporuna dayanarak ilk mahkemenin verdiği hukuk dışı kararı tamamıyla reddediyoruz. Çünkü bu karar ne hukukla ne edebiyatla izah edilebilir. Bu haksızlık karşısında üst mahkemeye gerekli itirazımızı yaptık. Yazarımızın haklarını, edebiyatı ve hakikati sonuna kadar hukuk yoluyla savunacağımızı tüm edebiyatseverlerle paylaşıyoruz. Elif Şafak’ın Bit Palas romanı aleyhine İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin, son derece tartışmalı bir bilirkişi raporuna dayanarak verdiği kararı hukuk ve edebiyat adına asla kabul edilebilir bulmuyor ve reddediyoruz. Elif Şafak’ın bundan 22 yıl önce yayımlanan romanıyla ilgili Mine Kırıkkanat’ın kasıtlı bir şekilde ortaya attığı asılsız ve akıl dışı “intihal” iddialarının, edebiyat konusunda yetkinliği belirsiz bir kişinin tartışmalı raporuna dayanarak kabul edilmesi hiçbir hukuki edebi ve vicdani kritere uymamaktadır. Avukatlarımız karara gerekli itirazlarını vakit geçirmeden yaptılar. Bütün üst mahkeme süreçlerini sonuna kadar sürdüreceğiz. Yazarımızın ve yayınevimizin itibarına zarar vermek amacıyla yapılmış bu haksız ve temelsiz girişime karşı her tür hukuki yola başvuracağız. Türk ve dünya edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Elif Şafak’ın kişiliğine ve yazar kimliğine yönelik bir saldırıdan ibaret olan bu davanın hukuk ile izah edilemeyeceğine, ancak art niyetli düşünce ve duyguların sonucu olabileceğine inanıyoruz. TOPLAM 57 DİLE ÇEVRİLMİŞ ULUSLARARASI BİR ESER Yıllardır yayıncısı olmaktan gurur duyduğumuz, Türkiye’nin en önemli yazarları arasında yer alan Elif Şafak aynı zamanda uluslararası çapta adını duyurmuş bir dünya yazarıdır. Kitapları 57 dile çevrilen Elif Şafak dünyanın en önemli yayınevleri tarafından yayımlanmaktadır. Edebiyatın en prestijli ödüllerine aday gösterilmiş, kıymetli ödüller kazanmış, “uluslararası edebiyata katkısından dolayı” edebiyat madalyaları almış, seçici kurullarda yer almış, hakkında önemli uluslararası yayınlarda kapsamlı ve çok sayıda edebi incelemeler yayımlanmış, ismi “BBC-Dünyamızı Şekillendiren 100 Romancı” gibi uluslararası seçkilere dahil edilmiştir. Dünyanın her yerinde sevgi ve saygıyla okunan bir isimdir. 2002 yılında yayımlanan Bit Palas yazarın beşinci kitabıdır. O tarihten bu yana 49 baskı yapan Bit Palas çok iyi bilinen, medyada hakkında pek çok yazı yayımlanmış, kamuoyunda ve edebiyat dünyasında beğeni toplamış, sevilen bir romandır. Anlatım biçimi, konusu, kurgusu, karakterleri ve hayal gücüyle edebi bir yapıttır Bit Palas. Yayımlanmasından bunca yıl sonra, içinde “Bu kitapta da Beyoğlu’nda Art Nouveau bir apartman var ötekinde de apartman var, her iki kitapta da sokak kedileri ve çöp bidonları var” diye intihal iddiasında bulunmak sadece kasıtlı, zoraki ve art niyetli olarak nitelendirilebilir. Bu iddiayı değerlendiren “bilirkişi” raporu ise içeriği ve üslubuyla edebiyat ve hukuk adına ibret verici bir belge niteliğindedir. Raporu yazan kişinin böyle bir davaya katkı sunacak bilgi ve birikimde olmadığı aşikârdır. Ülkemizde edebiyat konusunda onca yetkin insan varken, bilirkişinin edebiyat dışı, test kitapları yazıp yayımlayan bir alandan seçilmesi manidardır. Raporu yazan kişinin, edebiyatın temel özellikleri, yaratıcılık, üslup, karakter ve kurgu hakkında yeterli bilgiye sahip olmadığı gibi, “intihal”, “kopyalama”, “esinlenme” gibi hukuki kavramlara da hâkim olmadığı görülmektedir. Son derece belirsiz ölçütlerle iki kitap arasında “yüzde 5 oranında” benzerlik olduğunu savunan bu sorunlu raporda bile iki kitap arasında belirgin bir iktibas olmadığı açıkça itiraf edilmekte ve aynen şu satırlar yer almaktadır: “Davalı tarafından davacı kitabının herhangi bir bölümü ve ya da sayfa ve paragrafı davalı tarafından iktibas edilmediği, diğer bir deyimle cümle cümle sayfa sayfa alıntılama yapılmadığı açıktır.” Ancak “bilirkişi”, herhangi bir bölüm, sayfa ya da paragrafta bile iktibas olmadığını açıkça belirttikten sonra, “anahtar kelime” diye bir kavram icat edip, şu kelimelerin benzer olduğunu iddia etmiştir: “semt, sokak, kent, İstanbul, Fransa, ünlü kişiler, azınlıklar, kapıcı, travesti, çevre, miras…” Bu akıl dışı yaklaşımla raftan rastgele herhangi iki romanı elimize alırsak, içlerinde benzer kelimeler kolaylıkla buluruz. Bu durumda bütün bir edebiyat camiasının intihalle suçlanmasının önü açılmış olur. Böyle bir haksızlığın vücut bulmaması için, bu rapora yönelik itirazlarımızı yaptık; alanında saygın, ehil edebiyatçılar ve bilim insanlarının yer aldığı bir bilirkişi heyeti tarafından her iki kitabın da incelenmesi konusunu talep ettik. Bu talebimizi üst mahkemeye taşıyoruz. EDEBİYATIN DOĞASINA AYKIRI Raporun dayandığı “sözcük benzerlikleri” üstünden alınmış bu karar, ne yazık ki Türk edebiyatı ve sanatı adına korkunç bir tehlike içeriyor. “Sokak”, “kedi”, “apartman”, “çöp”, gibi kelimeler ve temalar kimsenin tekelinde değildir. Aksi takdirde her tür kelime benzerliği ve tematik yakınlık rahatlıkla dava konusu yapılabilir. Edebiyatın doğasını, yaratıcılığın ve düşünce özgürlüğünün ufkunu gözetmeden alınmış bu kararı edebiyat adına da kınıyoruz. Alanında son derece saygın ve tecrübeli yazarların, edebiyat profesörlerinin ve uluslararası çevirmenlerin her iki kitabı karşılaştırarak yazdığı onlarca kapsamlı rapor ve inceleme, dava dosyasında yer almaktadır. Bırakın intihali, iktibas ve benzerliğin bile söz konusu olmadığını vurgulayan bu belgeleri ve mahkeme dosyasında yer alan bilirkişi raporu dahil tüm belgeleri kamuoyuyla paylaşmaya hazırız. Yazarımızın ve yayınevimizin kimliğine ve itibarına yönelik bir saldırıdan ibaret olan bu temelsiz davanın hukuk ile izah edilemeyeceğine, ancak düşmanca düşünce ve art niyetin sonucu olabileceğine inanıyoruz. Avukatlarımız karara gerekli itirazlarını vakit geçirmeden yaptılar. Bütün üst mahkeme süreçlerini sonuna kadar sürdüreceğimizi, yazarımızın itibarını hedef alan bu girişime karşı her tür yasal ve hukuki yola başvuracağımızı kamuoyuna saygıyla duyururuz. Doğan Kitap
- "Edebiyatın doğasında ne var?" Şule Tüzül, Figen Şakacı’ya soruyor
Bodrum Kitap Günleri kapsamında, 30 Ocak’ta gerçekleşecek “Edebiyatın Doğasında Ne Var?” başlıklı söyleşide Figen Şakacı, Şule Tüzül’ün sorularını yanıtlayacak. Edebiyat-doğa ilişkisi merkezinde Figen Şakacı’nın yazın dünyasının, edebi anlayışının ve bugüne kadar yazdığı kitapların konuşulacağı söyleşi Bodrum Herodot Kültür Merkezi’nde gerçekleşecek Bodrum Belediyesi, Bodrum Belediyesi Kültür A.Ş. ve Gümüşlük Akademisi Vakfı’nın iş birliğiyle gerçekleşecek Bodrum Kitap Günleri'nin ilk teması ekolojik duyarlılık yaratmak amacıyla "Doğayı Okumak" olarak belirlendi. Girişin ücretsiz olduğu bu etkinlik dizisi, kitapseverler ile Türkiye'nin dört bir yanından gelen yayıncıları, yazarları ve şairleri Bodrum'da bir araya getirecek. Bodrum Kitap Günleri kapsamında 30 Ocak'ta gerçekleşecek "Edebiyatın doğasında ne var?" başlıklı söyleşide Şule Tüzül'ün konuğu Figen Şakacı. Şükrü Erbaş, Akif Kurtuluş, Nazlı Eray, Mine Söğüt, Enes Kurdaş, Ayşe Kulin, Latife Tekin, Pelin Batu ve Buket Uzuner ise etkinliklere katılacak isimlerden bazıları. Figen Şakacı 1971 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Yüksek öğrenimini İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesinde tamamladı. 1989 yılında gazeteciliğe başladı, çeşitli gazete ve dergilerde muhabirlik, köşe yazarlığı yaptı. 1997-1999 yıllarında İstanbul'da kadın-erkek ilişkilerini konu alan tek-kişilik gösteriler yaptı. Her Doğum Bir Mucizedir ve Mizah Zekânın Zekatıdır adlı iki nehir söyleşi kitabı yayımlandı. Bir kız çocuğunun gözünden yazdığı ilk romanı Bitirgen, 2011 yılında yayımlandı.[3] Bir üçleme olarak tasarladığı Bitirgen'in devamı olan Pala Hayriye adlı romanı ise 2014 yılında yayımlandı. Bana Sevgiyi Anlat (1996) filminin senaristidir. Yürütücü: Şule Tüzül Kitaplar üzerine düşünür, yazar, konuşur. Başta Edebiyathaber, LiteraEdebiyat ve Altıüstükitap olmak üzere farklı mecralarda edebiyat ve kitaplar üzerine yazıyor. Edebiyathaber ve Videogren youtube sayfalarında, Altı Üstü Kitap Podcast programında ve fırsat bulduğu her yerde kitaplar üzerine konuşuyor.
- Duygu Asena Roman Ödülü başvuruları başladı!
Türkiye’yi kadın hakları özgürlük ve eşitlik konularında “ilk”lerle tanıştıran Duygu Asena’nın anısına, 2007 yılından itibaren verilen Duygu Asena Roman Ödülü için başvurular başladı. Edebiyat dünyasında başarıları desteklemek amacıyla değer görülen ödül için son başvuru tarihi, 4 Mart 2024 Pazartesi. Doğan Kitap’ın Duygu Asena'nın anısını ve fikirlerini yaşatmak için düzenlediği Duygu Asena Roman Ödülü için başvurular başladı. Başvuran eserden 10 adet kitap kopyasının, 4 Mart 2024 Pazartesi 17.00’ye kadar Doğan Kitap Duygu Asena Roman Ödülü Sekreterliği’ne teslim edilmesi gereklidir. 2023 yılı içerisinde Türkiye’de faaliyet gösteren bir yayınevi tarafından basılmış ve Türkçe yazılmış roman türündeki eserlerin katılabileceği ödülün seçici kurulu, Doğan Hızlan başkanlığında Asuman Kafaoğlu-Büke, Filiz Aygündüz, İhsan Yılmaz, Elif Tanrıyar, Sibel Oral ve Arlin Çiçekçi’den oluşur. Ödülün bu yılki tutarı 20 Bin Lira olarak belirlenmiştir. Detaylar için tıklayın.
- Kurgu ile Gerçeğin Aşkı
Yazar Osman Balcıgil'in “roman okurları ve muhtemel roman yazarları için kaleme aldım” dediği yeni kitabı “Kurgu ile Gerçeğin Aşkı” raflarda yerini aldı. Usta romancı uzun yıllar yaptığı gazetecilik ve televizyonculuk günlerinde başından geçenleri, bu mesleklerin ona kattığı değerleri, gezilerini ve keşiflerini, okuyup izlediklerinden edindiklerini kısacası heybesinde biriktirdiği tüm deneyimleri okura anlatıyor. Romanlarından hareketle, yazılma süreçlerini öne çıkartarak, deneyim aktarımında bulunmaya çalıştığını ifade eden usta kalem, siyasal akımlara, ideolojilere, tarihe, ekonomiye, toplumsal meselelere nasıl baktığının; içinde yaşadığımız coğrafyayı, ülkemizi daha iyi tanıma, anlama fırsatı bulmuş olmasının romancılığını besleyen faktörler olduğunun altını çiziyor. Osman Balcıgil’den okuruna adeta bir köprü inşa eden “Kurgu ile Gerçeğin Aşkı” Destek Yayınları’ndan çıktı… Arka Kapak Yazısı: ROMANCI AĞIR İŞÇİDİR... Bir roman nasıl inşa edilir? Gerçeklikle kurgu, kurguyla gerçeklik nasıl örtüştürülür? Kısaca söylenecek olursa, romancılığın temel sorunları nelerdir? Romancılık ağır işçiliktir. Roman sadece konudan, gerçek ya da yaratılmış karakterlerden, olaylardan, mekânlardan ibaret değildir. Tarih, felsefe, sosyoloji, psikoloji boyutları da olan devasa bir iştir. Roman matematiktir, geometridir, mimarlıktır. Beyin cerrahlığı ve kuyumculuktur… Diplomasız bir meslekmiş gibi görünmesine aldanmayın. Dört yıl değil kırk yıl dirsek çürütmeyi, dört değil dört yüz kapıdan geçmeyi gerektirir. Ela Gözlü Pars Celile, Yeşil Mürekkep, İpek Sabahlık, Nefesi Tutku Olan Kadın Afife Jale gibi çok satan romanların yazarı Osman Balcıgil, Kurgu ile Gerçeğin Aşkı’nda, müzmin okuyucular ve muhtemel yazarlara “mesleğinin sırları”nı anlatıyor, yollar açıyor, kapılar aralıyor. Balcıgil’in kendi kitaplarından hareketle yazdığı Kurgu ile Gerçeğin Aşkı’nı ilgiyle okuyacaksınız. Osman Balcıgil 1955’te İstanbul’da doğdu. Ekonomi eğitimi gördü. Ulusal dergi, gazete ve televizyonların haber bölümlerinde muhabir, editör, yönetici olarak otuz yıla yakın çalıştı. Pek çok ödül aldı. Latin Amerika’da yaptığı çalışmayla, 1988 yılında Türkiye Gazeteciler Cemiyeti tarafından “Yılın Gazetecisi” seçildi. Sürekli Basın Kartı sahibi. Çalışmaları: Birikim Yayınları, 1977-1980: Yayınevi yöneticisi İletişim Yayınları, 1980-1983: Yazar ve Editör (Yeni Gündem, Video Sinema, Tarih ve Toplum, Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi) Cumhuriyet gazetesi ve Cumhuriyet Dergi, 1983-1985: Yazılar, Röportajlar ve Oxford Mektupları Hürriyet, Hürriyet Pazar ve Tempo dergisi, 1986-1988: Yazar, Editör Hürriyet Production, 1989: Araştırmacı, Yapımcı, Koordinatör (“Hodri Meydan”, “Tele-Vizyon”, “Tempo”, “Basın Kulübü” programları) Show TV, 1993: Haber Müdürü, “Baş Sayfa” programı yapımcısı ATV, 1994: Haber Programları Genel Koordinatörü, “Üçüncü Sayfa”, “41 Dakika” programlarını hazırladı ve sundu. Kanal 6, 1996: Haber Dairesi Başkanı Star TV, 1996: Haber Müdürü, “Kırmızı Koltuk”, “Osman Balcıgil ile Gece Hattı”, “Dobra Dobra” programlarını hazırladı ve sundu. HBB TV, 1997-2000: Haber Dairesi Başkanı, Anchorman, “Şeytanın Avukatı” programını hazırladı ve sundu. Ottoman Medya, 2000-2013: Kurucu ortak Araştırma Kitapları: • Birleşmiş Milletler, Uluslararası Af Örgütü ve Ölüm Cezası, Birikim Yayınları • 1960 Anayasası Üzerine, Birikim Yayınları • İdamın Günlüğü, Onur Yayınları • Toplum: Layığı Bu Değil, Haziran Yayınları • Latin Amerika’nın Atar Damarları, Belge Yayınları • 50 Maddede Ezoterizm, Karakarga Yayınları • İzcilik: Bir Memleket Meselesi, Destek Yayınları • Gilwell Elkitabı, Destek Yayınları Romanları: • Ters Kanatlı Şahin, Destek Yayınları • Bilginin Efendisi, Destek Yayınları • Zerdüşt’ün Sırrı, Destek Yayınları • Dante’nin İstanbul Cehennemi, Destek Yayınları • Pisagor Tepkisi, Destek Yayınları • Mason Locasında Aşk ve Kılıç, Destek Yayınları • 53. Risale, Destek Yayınları • Ela Gözlü Pars: Celile, Destek Yayınları • Yeşil Mürekkep, Destek Yayınları • İpek Sabahlık, Destek Yayınları • Nefesi Tutku Olan Kadın: Afife Jale, Destek Yayınları • Putlar Yıkılırken, Destek Yayınları • En Hüzünlü Eylül, Destek Yayınları • Avuçlarımda Hâlâ Sıcaklığın Var, Destek Yayınları • Melek, Terörist, Fahişe, Destek Yayınları • Kızıl Çengi, Destek Yayınları Gençler İçin Biyografik Romanlar: • Ben Celile, Nâzım Hikmet’in Annesi, Genç Destek Yayınları • Ben Sabahattin Ali, Genç Destek Yayınları • Ben Suat Derviş, Genç Destek Yayınları Hikâye: • İstanbullu Hikâyeler, Karakarga Yayınları Novella: • Kara İblis Firarda, Karakarga Yayınları Deneme: • Karanlık Oda, Karakarga Yayınları KURGU İLE GERÇEĞİN AŞKI Osman Balcıgil Destek Yayınları, 2024 Tür: Edebiyat Kuramları 224 s.
- “Haldun Taner Öykü Ödülü” yarışmasını kazanan Polat Özlüoğlu ödülünü aldı
Milliyet Gazetesi’nin bu yıl 34’üncüsünü düzenlediği Haldun Taner Öykü Ödülünü “Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar” adlı öykü kitabıyla Polat Özlüoğlu aldı. Özlüoğlu’na ödülü jüri başkanı Doğan Hızlan tarafından takdim edildi. Haldun Taner’in anısına Milliyet Gazetesi tarafından 34 yıldır düzenlenen “Haldun Taner Öykü Ödülü” yarışmasını kazanan yazar ödülüyle buluştu. İthaki Yayınları’ndan çıkan “Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar” adlı öykü kitabıyla Polat Özlüoğlu’na ödülü özel bir törenle verildi. Ödül törenine; Milliyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Özay Şendir, Milliyet Haber Araştırma Müdürü Pınar Aktaş, Milliyet Sanat Yayın Yönetmeni Filiz Aygündüz ve Milliyet Kültür Sanat Müdürü Efnan Atmaca’nın yanı sıra jüri başkanı Doğan Hızlan, jüri üyeleri Mehmet Zaman Saçlıoğlu ve Metin Celâl de katılım gösterdi. “Çocukluk yaralarını, yoksunluklarını, onlarla baş edebilme çabasını, bu yoksunluk ve çabaların ileriki yaşlara taşınan hüznünü aile odağında yoğunlaştırarak duygulu, akıcı bir dille yansıtması” sebebiyle ödüle layık görüldüğü açıklanan Polat Özlüoğlu, 34 yıldır takdim edilen bu ödülü kazanmaktan büyük bir mutluluk ve gurur duyduğunu dile getirdi. Jüri başkanlığını Doğan Hızlan’ın yaptığı seçici kurulda yer alan; Demet Taner (Haldun Taner’in eşi), Doğan Hızlan, Nursel Duruel, Mehmet Zaman Saçlıoğlu, Prof. Dr. Handan İnci Elçi, Metin Celâl ve Filiz Aygündüz gibi edebiyatın önemli isimlerinin değerlendirmeleri sonucu Haldun Taner Öykü Ödülü kısa listesi açıklanmış, listede şu isimler ve kitapları yer almıştı: Dilek Karaaslan “Tatlı Bir Şey Yok Mu?”, Mehmet Can Şaşmaz “Korkma, Güzel Rüyalar Da Var”, Melike Koçak “Hiç Kuşu”, Murat Çelik “Kışın Herkes Dürüsttür” ve Polat Özlüoğlu “Annem, Kovboylar Ve Sarhoş Atlar”.
- Sessizliğin çok şey anlattığı bir aile öyküsü
Ali Bulunmaz, Monika Helfer'in Baba adlı romanı üzerine yazdı: "Baba’da Helfer, zaman sıçramalarıyla önce İkinci Dünya Savaşı yıllarının Avusturyası’na, ardından savaş sonrası ve 1990’lar Berlini’ne getirdiği okuru, yaşamına “eksik” devam eden bir karakterle ve onun ikilemlerle örülü hikâyesiyle buluşturuyor." Ali Bulunmaz Büyük travmalar, yalnızca yaşayanları değil, onları öğrenenleri de etkiliyor. Üzerinden belli bir zaman geçse bile. Söz konusu travmalar, sonraki kuşakların eylem ve düşünme biçimlerini de belirliyor büyük ölçüde. Bahsi geçen travmalar, yazar Monika Helfer’in metinlerini de edimlerini de belirliyor. Örneğin Helfer, 1985’te kendisine verilen Franz Michael Helfer madalyasını, iki yıl sonra alan başka bir yazarın Nazileri övmesi üzerine iade ediyor. Kitaplarında ise geçmişin ağır yüklerini işliyor; kuşkuları, sessizlikleri ve anlatıldığında gelecekte onların sorumluluğunu sırtlanacakların varlığını anlatıyor. Helfer’in kitaplarındaki aile hikâyeleri, geçmiş-bugün arasında esen “soğuk ve acımasız gerçeklik rüzgârları” gibi. Dışarıda ortalığı yakıp yıkan, hanede ise aile bireylerini şüphe denizine atan savaşlar mevcut. Toprağın üstünden ve altından meseleye dâhil olanlar ise ayrı bir fasıl. Yük’ten sonra Arzu Akay’ın çevirisiyle yayımlanan Baba’da Helfer, zaman sıçramalarıyla önce İkinci Dünya Savaşı yıllarının Avusturyası’na, ardından savaş sonrası ve 1990’lar Berlini’ne getirdiği okuru, yaşamına “eksik” devam eden bir karakterle ve onun ikilemlerle örülü hikâyesiyle buluşturuyor. Babasını tanımaya uğraşan evlat Hikâyenin anlatıcısı, 1990’larda babasını hâlâ tanıma aşamasında olduğunu hisseden, bu yüzden zaman zaman endişesine ket vuramayan, hatta onun ölümünden sonra bile bu kuşkuları taşıyan bir evlat; “insanın hayatı boyunca tanıdığını sandığı birinin gerçekte kim olduğunu öğrenmesi, katlanılması güç bir duruma dönüşebiliyor” diyor. Karşısındakinin, yüzüne baktığında hiçbir şey anlamadığı; duygularını ve düşündüklerini kavrayamadığı bir adam bu. Çocukluğunda da olgunluğunda ve yaşlılığında da böyle bu. Zorlukla, anlamsızlıkla, sessizlikle ve belirsizlikle erken yaşta tanıştığı için akranlarından ayrılan biri o: “Babam, çocukluğunda bile saygı duyulan bir insandı. Ona, sakin sakin konuşmasından dolayı böyle davranıldığını düşünüyorum. Bu tür insanların, heyecanlanacak bir sebepleri olmadığı için sükunetle konuştuğu söylenir. Bu tarz insanlar nedense genelde takdir edilir. Babam da herkes tarafından takdir edilirdi.” Çocuklarının saygı duyduğu, anlamaya, daha doğrusu çözmeye uğraştığı, erken büyümüş babaları Josef’in Avusturya’dan Berlin’e uzanan; yoklukla, mutlulukla, acılarla ve hayatın türlü oyunlarıyla örülü hikâyesinde, İkinci Dünya Savaşı sırasında bacağının kesilip gazi olması önemli bir dönemeç. Kaldırıldığı hastanede hem eşi olacak kadınla tanışması hem de yaşamının akışının değişmesi ise bir başka dönüm noktası. Josef’in hikâyesini anlatan kızı Monika, İkinci Dünya Savaşı ve 1990’lar arasında mekik dokurken aile öyküsüyle ve dönemlerin ruhuyla buluşturuyor okuru. Tabii Josef’in karakteriyle de; küçüklüğünden beri kitaplara meraklı oluşu, yaşıtlarından farklı biçimde dünyaya bakışı, aklındakileri kâğıda döküşü ve bilge kişiliği karakterinin ayırt edici özellikleri. Savaş zamanı Kilise ve Hitler arasında sıkışıp kalanlara şiirin ve edebiyatın gücüyle üçüncü bir yol açan, bacağını kaybetmesine rağmen sağduyusunu yitirmeden aklının ve duygularının çizdiği rotayı izleyen bir adam Josef. Yaşamındaki pek çok yoksunluğa kaybettiği bacağı da eklenen, 1945 sonrasındaki kaosu derin biçimde yaşayan, kitaplara ve ailesine biraz daha sarılırken karakterinden ödün vermeden her şeyi kuralına göre yürüterek hayatına devam ediyor. Çocuklarıyla beraber babasının yaşadığı yerlere ve hatıralarına doğru yolculuğa çıkan Monika ise hem henüz keşfetmediği şeyler bulunduğunu düşünüyor hem de geçmişi yâd ediyor. Kitaplarla örülü bir dünya Kızının yaptığı yolculuk da düşündüğü anılar da kitap bağımlısı olan, annelerinin ölümünden sonra asosyalleşen, çalıştığı vergi dairesinde kara para aklayıp eline geçenleri kitaba yatıran ve paranın nasıl kazanıldığını değil harcanması gerektiğini anlatan Josef’in yanı sıra “küçük” ayrıntılar üzerinden babasıyla hesaplaşmaya girişen bir evlatla karşılaşıyoruz. Monika’nın çocukluk hatıralarının önemli bir bölümü, Josef’in dünyanın dışında kurduğu bir dünya olan kütüphanesinde şekilleniyor. Kızı, kitaplara tutkuyla bağlı babasının kitabını yazıyor âdeta. Josef’in “meşhur okuma saatleri” gibi Monika’nın da düşünme ve hatırlama saatleri işliyor. 1945 sonrası Avrupa’ya, daha özeli Avusturya ve Almanya’ya odaklanırken bir aile hikâyesiyle karşımıza çıkan Helfer, savaş meydanlarından gazi olarak dönen, kitaplarla ördüğü duvarların ardındaki kapalı, geride bırakmaya uğraştığı travmalarından beslenen ve bazen de egolarına teslim olan Josef’le buluşturuyor bizi. Suskunluğun, bir kişinin içindeki fırtınaları yansıtabileceğini de hatırlatıyor. Bu, aynı zamanda çocuklarının, bir eşin ve üvey annenin dâhil olduğu; sessizliklerin çok şey anlattığı, cümlelerin ise bazı yaşanmışlıkların üstünü örttüğü bir aile öyküsüne evriliyor. Makasla kesilen, eklemelerle süren hikâyenin başrolündeki Josef ve Monika’nın trajik, komik ve absürt hatıralarında zaman atlamalarıyla savuruyor bizi Helfer. Bu savruluşa karmaşık duygular da eşlik ediyor: “Babalar çocuklarına bir şeyleri itiraf ettiğinde çocukların nasıl davranması gerektiğini ya da fikrim olmayan bir konuya nasıl müdahale etmem gerektiğini bilmiyordum. Bir çeşit kırılma noktasıydı bu. Ondan nefret etmekten, sonrasında ona baba ya da babacığım diyememekten korkuyordum. Ne yapacaktım, ona Josef diye mi seslenecektim? Babalar o kısacık ‘ben’ ifadesini içini doldura doldura kullandığında çocuklar korkudan titremeye başlar. Çocukluğunu manastırda geçiren babamın ‘ben’ ifadesini kullanırken neden küçüldüğüne bir anlam veremiyordum. Söyleyeceklerinin devamını getirememesi onu korkutuyordu. Aynı durum benim için de geçerliydi. İçimden nefesim kesilene kadar koşmak, uzaklaşmak geliyordu.” BABA Monika Helfer Düşbaz Kitaplar Çeviren: Arzu Akay 144 s.















