top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • İş Hayatında Hikâyeleştirme

    Sinan Sülün, günümüzün hızla değişen ve rekabetçi dünyasında, sadece ne söylediğimizin değil, nasıl söylediğimizin de kritik bir öneme sahip olduğunu vurguluyor. İş Hayatında Hikâyeleştirme, profesyonel yaşamda iletişim, liderlik, pazarlama gibi alanlarda anlatımını dikkat çekici hale getirmek isteyen herkesin elinin altında bulunması gereken bir rehber. İnsanlık tarihinin başlangıcından itibaren hikâyeler var oldu. Modern nörobilim ve psikoloji, bir fikrin ya da markanın derinlemesine anlaşılması için hikâyelerin gücünden faydalanmanın kaçınılmaz olduğunu ortaya koyuyor. Sinan Sülün, günümüzün hızla değişen ve rekabetçi dünyasında, sadece ne söylediğimizin değil, nasıl söylediğimizin de kritik bir öneme sahip olduğunu vurguluyor. İş yaşamında ve profesyonel iletişimde, hikâyeleştirmenin önemini, bunun için kullanılabilecek teknikleri pratik örnekler eşliğinde anlatıyor. Sinan Sülün 1980’de İstanbul’da doğdu. 2002’de İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’nden mezun oldu. 2002-2005 yılları arasında Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İletişim Anabilim Dalı’nda eğitim gördü. Zipİstanbul ve Hayvan Kültür Sanat Dergisi’nde editör olarak çalıştı. Harvard Business Review, Marketing Türkiye, Campain Türkiye, Atlas Tarih, İstanbulArt News, Birikim, Psikeart, Notos, Egoistokur ve Ot gibi birçok dergi, gazete, internet sitesinde hikâyeleri, yazıları yer aldı. İlk kitabı Karahindiba 2011’de yayımlandı. Kitapta yer alan aynı isimli öykü 2014 yılında Mask-Kara Tiyatrosu tarafından oyunlaştırılarak sahneye taşındı. 2015’te Show TV’de yayınlanan “Acil Servis” isimli dizinin senaryosunu yazdı. Aynı yıl Aralık ayında İletişim Yayınları tarafından Kırlangıç Dönümü adlı romanı yayımlandı. 2020 yılında ise eski zamanların hikâye anlatıcılığı geleneğini farklı ve yepyeni bir anlatım diliyle yaşatan Fazlalıklar adlı kitabı yayımlandı. Bahçeşehir Üniversitesi’nde MBA, Pazarlama ve İnsan Kaynakları Yüksek Lisans programlarında “Sunum ve Hitabet”, Boğaziçi, Koç, Sabancı, Bilgi, İTÜ gibi birçok üniversitede “İş Hayatında Hikâyeleştirme” başlığında seminerler ve dersler verdi. 2017’de İstanbul’da, 2020’de Londra’da StoryZone adında “Storytelling (Hikâyeleştirme)” alanında eğitim ve danışmanlık hizmeti veren bir şirket kurdu. Halen kurumlara eğitimler vermeye ve markalara danışmanlık yapmaya devam etmektedir. İŞ HAYATINDA HİKÂYELEŞTİRME Sinan Sülün İletişim Yayınları, 2023 136 s.

  • Öykü: Bitmeyen Şarkı

    "Yarım asırdır gördüğüm bütün rüyalarda hep o var. Tüm gülümsemelerimin, tüm somurtkanlıklarımın arkasında hep onun hatırası var." Mustafa Ünver Dede, dede taşları yıkıp geldim ben, dedeee! Hı hı hı. Ah oğlum az daha geç gelseydin, ne iyi olacaktı. Neden ağlıyorsun dede? Kötü bir şey mi oldu yoksa ben yokken? Ah oğlum sen taşları katırlarla götürünce ben de sen boşaltıp gelene kadar şu koca kayanın dibine, kuytuluğa şöyle yattıydım, içim geçmiş. Çok güzel bir rüya görüyordum. Tam sohbet edecekken sen geldin. Kimle konuşacaktın dede? Rüyanda kimi görüyordun? Çok uzun bir hikaye benimkisi ah zeytin gözlü torunum. Aradan elli yıl geçti hâlâ unutmadım, bir türlü unutamadım işte; gözüm de kalbim de hep onda takılıp kaldı. Üstüne iki daha evlendim ama ona olan hasretim ve sevgim yine de bitmedi, dinmedi oğul, ne yaptıysam unutamadım. Yarım asırdır gördüğüm bütün rüyalarda hep o var. Tüm gülümsemelerimin, tüm somurtkanlıklarımın arkasında hep onun hatırası var. Bu sefer de öyle oldu, tam oturup dertleşecekken… … “Olsun,” dedi “daha iyi ya, hem büyütür, hem kendine koca eder.” Sözler kurşun gibi hedefe vurmuş ve tüm itirazlar soğuk çelikten duvara toslamıştı. Saatlerdir hararetle yapılan aile meclisi toplantısı sona ermişti. Ne denirse densin aile büyüğünü ikna etmek bir türlü mümkün olmamıştı. Dört yaşındaki kel bir oğlan çocuğuna daha on yedisinde ceylanlar gibi güzel bir fidanı almak doğru olabilir miydi? Böyle bir evlilik olur muydu? Olsa bile buna evlilik denir miydi? Dense bile böyle bir evlilik devam edebilir miydi? Sonra güzelliğinin ve arzusunun doruğunda bir kısrağa “al bu bebeyi, önce bak büyüt; sonra da yatağının eri yap,” denmesi yakışık alır mıydı? Yakışık alsa bile o genç kısrak bu çelişkiye evet der miydi? Evet dese bile bu cehenneme ne kadar dayanabilir, tutkulu gönlüne ne kadar söz geçirebilirdi? Çelişkiler, çıkmazlar, itirazlar, cevapsız sorular… Aile büyüğü pek çok meselede olduğu gibi bu konuda da yine Nuh demiş, peygamber dememişti. Her zaman olduğu gibi son sözü yine o söylemiş, aile üyeleri de bunu kabul etmekten başka çare bulamayarak başlarını huzursuz bir karanlığa eğmek zorunda kalmışlardı. Önder’e komşu Ormancık Köyü’nden aile dostları olan Subaşıların kızı Naile alınacaktı. Aile babasının bu anlamsız inadı, sonuçta itirazsız, istinafsız, kırılmaz bir karar olarak derhal uygulamaya kondu. Evliliğin gerçekleşmesi için atılacak adımlar planlandı. Öncesinde ne kadar karşıt fikirler ileri sürülse de son söz söylendikten sonra aile kararına istisnasız herkes uymak, rıza gösterip savunmak ve bu işin arkasında dağ gibi durmak zorundaydı. “Ya bu deveyi güdeceksin, ya bu diyardan gideceksin,” ikilemi bir üçüncü seçeneğe yaşam hakkı tanımıyordu. Ataerkillik ve aşiret yaşamı böyle bir itaat demekti sonuçta. Bir ay sonra düğün yapılmış, gerdek gecesi gelinin koluna damat takmak yerine kucağına kel bir bebek verilmişti. Önder, “işte bu senin hanımın,” dendiği için Naile’yi karısı biliyordu bilmesine ama bu sadece bir ağız alışkanlığı tekerlemesi gibi bir şeydi. Hanımının olmasının ne anlama geldiği konusunda en ufak bir fikri bile yoktu Önder’in. Belki olsa olsa hanımı bir bakıcı veya bir abla olabilirdi zannınca. Uykusu erken ve vakitsiz gelen bir bebek nasıl anasının sinesinde sızıyorsa Önder de uykusu geldiğinde karısının göğsünde uykuya dalıyordu, o kadar. Karısı da uykuya dalan çocuk kocasını kucağına alıp yataklarına yatırıyordu, bu kadar. Kaç gece sadece karısının üstüne işemişti uyku anında. Karısından gelen uyarı ve kızmalara olumlu cevap vermiş, arada bir istem dışı olarak yine yatağa kaçırdığında da utanır olmuştu. Gün boyu da çocuğun arkasında dolanarak ona yemek yedirmek, üstünü başını temizlemek için koşuşturup duran Naile’nin karı koca olmakla ilgili misyon ve görevi sadece bu ritüellerden ibaretti. Öte yandan bozkırda genç, aktif ve becerikli bir gelin, girdiği aile adına bundan çok daha fazla anlam ifade ediyordu kuşkusuz. İnanılmaz bir iş gücü ve desteği demekti her şeyden önce. Şafak sökmeden uyanacak, ahırdaki inekleri sağacak, yem ve sularını verecek, altlarını temizleyip samanlayarak kurulayacak, kürediği fışkıları bokluğa taşıyacak, hayvanları sığıra katacak, sonra da eve dönüp ocaklığı yakacak, sağdığı sütü kaynatacak, yeni uyanmış olan kayınpederiyle kaynanasının kahvaltılarını hazırlayacak, o gün tarlacılara yemek koyma sırası ondaysa yemek çıkınlarını hazır edecek, hele de bir gece öncesinde adı yarın ırgatlığa gidecekler arasında sayıldıysa tarlacılarla birlikte güneşin doğuşuyla birlikte yola çıkacak, gün boyu tarlada çalışacak, akşam eve gelecek yine ahıra girecek, akşam yemeği hazırlayacak, sonra da kel bebek damatla yatağa girecekti. Kadın o dönemlerde belki tüm coğrafyalarda çilekeşti, cefakârdı. Ama Anadolu’da kadın, bugün modern insanın aklının hayalinin ucundan bile geçmeyecek derecede dayanılmaz yükler taşımaya mecbur tutulmuştu. Dört yaşındaki bir bebeyi bir genç kızla evlendirmek ancak böyle bir çarkın en önemli dişlisi olması karşısında anlam kazanıyordu. Önder’in Naile’yle evlendirilmesinin arkasında da sadece bu saik yatıyor görünüyordu. Aradan kışıyla yazıyla, baharıyla güzüyle yorucu ve yıpratıcı üç koca yıl geçti; Önder yedisine bastı ve ikinci sınıfa başladı. Karısı Naile diğer sorumlulukları yanında bebe güveyi sabahları okula hazırlıyor, acıktığında yemesi için çıkınına çörek, peynir, bazen yumurta koyuyor; derslerini iyi dinleyip çalışması için uyarı ve öğütler veriyordu. Allah var tüm aile efradı Naile’den çok memnundu. Titizliği, temizliği, düzen bilişi, iş tutuşu, hamaratlığı ve Önder’le ilgilenişi mükemmel olan Naile’yi takdir edip seviyorlardı. Bu zamana kadar ailenin yüzünü kara çıkaracak hiçbir kusuruna da denk gelmemişti kimse. Daha da önemlisi artık Naile Önder’siz, Önder Naile’siz duramayacak, yaşayamayacak kadar birbirlerine alışmışlar; aralarında yakıcı aşk derecesine varan bir yakınlık oluşmaya başlamıştı. … Bağlar bozulmuş, üzümler katırlarla, eşeklerle yük yük avluya taşınmıştı. Kaynatılıp pekmez yapılacaktı renk renk üzümler. Avlu kenarındaki ocaklıkta üzümleri kaynatan Naile, koca tiçlerin altındaki ateşi, çalı, çırpı ve kurumuş üzüm çubuklarıyla beslerken bir anda yol tarafından bir taş geldi ve tiçin birine “tak,” diye çarptı. O çıkan “tak” sesiyle hem Naile’nin hem de sundurmada minderinde oturup ocaklığı gözleyen kaynananın irkilmesi bir oldu. “Kim attı o taşı kız!” diye bağırdı kaynana. “Ne bileyim ana, arkam dönüktü ya, görmedim kimin attığını,” dedi Naile. Dedi demesine ama, kaynana bu olayı büyüttükçe büyüttü. Pire deve, habbe kubbe oldu. Neler kuruldu, neler düşünüldü, ne senaryolar yazıldı bu küçücük olay üzerine. Taşın kimin attığı belli olmadı, “ben attıydım,” diyen de çıkmadı ama, aile meclisi bir kez daha toplandı. Karar yine sağlıksızdı, yine acımasızdı. Yine zerre merhamet ve adalet taşımıyordu. “Beraeti zimmet asıldır,” ilkesinin tozu bile yoktu verilen zalim kararın üstünde. Hani suçu sabit olana kadar insanlar masumdu? Taşı atan belki yoldan geçen yaramaz bir çocuktu. Belki muzip bir kadındı. Belki de kötü niyetli bir adamdı. Sadece bir taş atıldı diye masum bir kişi hakkında en kötü senaryo nasıl yazılabilirdi? Şahit yok, delil yok, emare yok. Böyle bir yargılama olabilir miydi? “Tamam belki suçsuz, ama bizim ailemiz böyle bir töhmetin altında kalamaz,” nasıl denebilirdi? Makul şüphe, masumiyet delili olarak nasıl alınmazdı? Delil yetersizliğinden bir suçluyu cezasız salıvermek, haksız yere bir masuma ceza vermekten milyon kat daha iyi ve daha tercihe şayan değil miydi gurur duydukları inanç kültürlerinde? Masum bir kadıncağızın yuvası bu kadar kolay nasıl bozuluveriyor, üstelik bu kadar fedakar ve çalışkan bir insanın itibarı bir anda nasıl iki paralık edilebiliyordu? Zulme ve haksızlığa rıza gösterildiği için arş bir kez daha titredi, melekler bir kez daha zalimlere lanet okuyarak ağladı belki. Zulümle kapkara hale getirilmiş bir aile kararı çoktan çıkmıştı ortaya: Naile Gelin tez elden babasının evine gönderilecekti. Ertesi gün Ormancık’a ulak yollandı, işlediği bir kabahatten ötürü sabah erkenden gelip kızlarını geri götürmeleri talep edildi. Naile’nin gözyaşları neredeyse dereler oldu aktı, çağlayan oldu uğuldadı. Kayınpederine ve kaynanasına günlerce yalvardı durdu. “Ben bir garip suçsuzum, hiçbir şeyden haberim yok, namusum babamın evinden geldiğim gibi tertemiz, ne olur bana ve eşime kıymayın, yuvamı bozmayın,” diye ne kadar yalvardıysa da fayda etmedi. Karar kesindi, Naile yarın sabah köyüne yollanacaktı. Son gecelerinde ağlaştılar Önder’le. “Beni senden ayırıyorlar Önder duydun mu? Sabah beni köyüme geri gönderecekler.” Önder de “Ne olur gitme Naile, ben sensiz ne yaparım? Ne olur beni bırakma Naile,” diye ağlıyordu. “Sabah avluda herkesin içinde ben karımı seviyorum, ondan ayrılmak istemiyorum. Onun hiçbir suçu yok. O giderse ben de yaşayamam, diye bağır, çağır, ağla, sızla, ortalığı birbirine kat. Ancak o zaman beni göndermezler, tamam mı?” diye sıkı sıkı tembih etti Naile. Sabah avluda babasıgil gelmiş, katırlar hazırlanmışken Naile tam evden çıkarken geceden tembih ettiği şeyleri söylemesi için Önder’e uzun uzun baktı. Ama Önder’den ne tek bir kelime çıktı, ne de bir bağırış ve çağırış. Şarkı sona ermişti. Naile’yi katıra bindirip köyüne götürdüler. … Peki dede, neden “karım suçsuz, ben karımı seviyorum, ondan ayrılmak istemiyorum,” demedin? Diyemedim işte ah oğul. Senin yarı yaşındaydım o vakit. Utandım o kadar aile büyüğü içinde bu sözleri söylemeye. Keşke dövüneydim, yıkılaydım, topraklara yataydım, çakıllarda yuvalanaydım, yalvarıp yakaraydım, “benim karım masum, ben karımı seviyorum, ondan ayrılmak istemiyorum, onsuz yaşayamam, ondan ayrılmayacağım, yoksa canıma kıyarım,” diye bas bas bağıraydım. Diyemedim, söyleyemedim işte bu lafları, utandım da yapamadım işte ah oğul.

  • Altıyedi’nin Pişmanlık’ı Raflarda

    Altıyedi Sanat Edebiyat Dergisi’nin 17. sayısı “Pişmanlık” ana dosya konusu ve “Cumhuriyet Devrimi ve Türk Edebiyatı” gündem dosya konusuyla yayımlandı. Kırk üç yazar, şair ve çizeri buluşturan Altıyedi; dosya yazılarının dışında öyküler, şiirler, söyleşiler, kitap incelemeleri ve edebiyat soruşturmasıyla okurlarının karşısına 96 sayfa olarak çıktı. Ahmet Özer’in “İç Hesaplaşmanın Penceresi: Pişmanlık” ön yazısı ile başlayan Pişmanlık dosyasında Didem Sercan, Uğur Deveci, Serdar Gürsoy,  Yunus Aykut Kırbıyık, Elmas Tunç, Özlem Akkel; “Cumhuriyet Devrimi ve Türk Edebiyatı ” dosyasındaysa Attila Aşut, Öner Yağcı, Turhan Yıldırım, Bilgin Güngör yer aldı. Pişmanlık sayısına öyküleriyle Nuray Elçin, Üzeyir Karahasanoğlu, Esra Kahya, Uğur Demircan, Uğraş Abanoz, Usame Yördem, Yavuz Yavuzer ve Deniz Mahabad; şiirleriyle Ayça Şebnem, Emirhan Oğuz, Hasan Salih Kaymaz, İbrahim Başçı, Mehmet Sezgin Sarı, Öner Fikri Topaloğlu, Nevruz Uğur, Gönül Demircioğlu, Muhammet Baran Arslan ve Efrahim Nevzat; yazılarıyla Levent Turhan Gümüş, Aladdin Kara, Doğu Karaoğuz, Özcan Temel ve Olcay Karay; aforizmalarıyla Kenan Sarıalioğlu yer aldı. Çağlar Sarıtaş, “Tekinsiz öyküler yazmayı seviyorum. O tekinsizliğin içinde inşa ettiğim başka bir meselem var çünkü,” diyen Semrin Şahin’le söyleşti. Altıyedi bu sayısında “Yayımlanan ilk eserinizden bugüne değin yazınsal serüveninize dair hiç pişmanlığınız oldu mu?” diye sordu. Abdullah Ataşçı, Fatih Gezer, Semrin Şahin, Ercan Yılmaz, Muhammet Erdevir ve Okan Yılmaz cevapladı. Kapak tasarımı Mine Yörük’e ait olan sayıya Kürşat Coşgun da çizimleriyle katkı verdi. Zonguldak Kültür ve Eğitim Vakfı (ZOKEV) tarafından yayımlanan Altıyedi Sanat Edebiyat Dergisi, bir sonraki sayısının ana dosya konusunu “İyilik-Kötülük” olarak belirledi. Altıyedi’yle altiyedidergi@gmail.com adresinden, sosyal medya hesaplarından iletişim kurmak mümkün. Tüm sayılarına shopier.com/altiyedidergi sayfasından ulaşılabilen Altıyedi’nin kitap hediyeli abone kampanyası hâlâ sürüyor.

  • Bu hikâyeyi ben yazdım

    Çok okunan yazar Abby Hanlon, içimizdeki hikâyeciyi keşfetmek üzerine mizah dolu bir hikâye anlatıyor. Özgüven, okul yaşamı ve kendini ifade etmenin yaratıcı yollarına odaklanan hikâye, neşeli çizimlerle renkleniyor. Yazacak hiçbir şeyi olmadığını düşünen çocuklar için eğlenceli ipuçları fısıldayan kitap, yazma serüveninin başındaki minik yazarlara verilmiş esin dolu bir armağan aynı zamanda. Ralf’in sınıf arkadaşları hikâye yazmaya bayılıyor. Öğretmenlerine göre hikâyeler, her an her yerde bulunabilir. Evde, okulda, sokakta... Oysa Ralf, yazmayı bir türlü beceremiyor. Ama bir an; parkta, solucan Bacaksız’la geçirdiği sıradışı günü hatırlayınca, işin rengi değişecek gibi görünüyor. BU HİKÂYEYİ BEN YAZDIM Abby Hanlon Çeviri: Gülüzar Yıldırım Tür: Roman Yaş: 5+ Uyurgezer Kitap, 2023 40 s.

  • Öykü Gazetesi 04 Yayında

    2016'dan beri gerçekleri yazmadığını alenen söyleyen tek yayın organı olan Öykü Gazetesi'nin dördüncü sayısı yayında. Veveya.net’in yayıncılığını üstlendiği Öykü Gazetesi, PDF formatta ücretsiz indirilebilecek ve/veya web tarayıcısı üzerinden okunabilecek. Öykü Gazetesi’nin dördüncü sayısında; Derya Sönmez, Ahmet Cengil, Deniz Karanfil, Hatice Günday Şahman, Didem Kazan Sol, İ. Usame Yördem, Uğur Ünen, Ahmet Fenar ve İlay Bilgili'nin öyküleri var.

  • Varlıktan oyma bir bengi ırmak

    Şair Ahmet Bozkurt’un, okuru şiirin ve felsefenin, imgenin ve kavramların iç içe geçtiği düşsel bir yolculuğa çıkardığı şiir kitabı Ku’yu, yeniden basıldı. Bozkurt’un aşk, zaman, bekleyiş, varlık gibi konuları ele aldığı şiirleri, şairin Türkçeyi ve imgeleri kullanışındaki zenginlikle öne çıkıyor. Ayrıntı Yayınları, daha önce Orpheus’un Bakışı ve Varlık Tutulması adlı kitaplarını yayımladığı Ahmet Bozkurt’un Ku’yu adlı şiir kitabını da yeni baskısıyla okurlarla buluşturuyor. Ku’yu’da “Kalbe düşen şiir” nice çöllerden geçip, kurumuş “nice kuyular”dan çekilerek gün yüzüne çıkıyor: Gönderilmemiş mektuplar; zamansız yüzler; puslu hatıralar... Kendi kuyusunun çağrılısı olarak şair, sessiz bir ıstırabı büyütür koynunda. En dehşetlisi mürekkep sessizliğidir çünkü orada ak kâğıt üzerinde “varlıktan oyma bir bengi ırmak” olan dil akmaz hâle gelmiştir. Hiçbir rüzgâr erişemez susuzluğuna. Yusuf’a kuyuyu yurt eden efsun, sevgilinin kalbindeki mührü söken aşktır. Ve aşk, kıyısında bütün kelimelerin biriktirildiği ve derinine varıldıkça kendinden dışarı taşan, taşınandır. Varlığımız kanadığında yalnızlık sökün eder; şiir, suskun bir kız olarak belirir kuyunun aynasında. Düşgezerlerin geçmiş ve geleceğinden ayrışmış bir şimdinin içerisinde kaybolduğu, masalın sonlanıp rüyaların doğduğu, zamanın ve mekânın hükmünün geçmediği bir başka alemin şiiri Ku’yu: Cam kırıklarının çoğaltıp unutuşun girdabına hapsettiği “gölgeyazı’lara” inat yağmura, yağmurun biriktirdiği sulara yazılmış şiirler. AHMET BOZKURT HAKKINDA 1977 Erzincan-Tercan doğumlu. Dokuz Eylül Üniversitesi GSF Tiyatro Bölümü mezunudur. 1998-1999 yılları arasında, Erzincan’da yayımlanan Taşra dergisinin yayın kurulunda yer aldı. 2000 yılında yine Erzincan’da Le poète travaille (Şair çalışıyor) dergisini çıkartmaya başladı; dergi Türk edebiyatında yerellik, merkez ve taşra kavramlarının tartışıldığı bir zemin oluşturdu. Birikim, Virgül, Hürriyet Gösteri, Kitap-lık, Varlık, Mimesis, Hece gibi dergilerde şiirleri, dil felsefesi, yapısalcılık, sanatsal dilin oluşumu ve dilin şiirdeki varoluşsal yaratımına yanıt arayan çalışmaları, edebiyat ve resim eleştiri yazıları, denemeleri, tiyatro oyunları yayımlandı. Resim ve şiir üzerine yazdığı yazıları pek çok ortak kitapta yer aldı. Yapıtları: Eleştiri, Deneme: Şair Çalışıyor, 2007; Varlık Tutulması: Jean-Paul Sartre Tiyatrosunda Varlık ve Hiçlik, 2012; Orpheus’un Bakışı, 2014; Unutma Zamanı: Yazı, Bellek ve Eleştiri, 2015; Mum Lekesi: Eleştirinin Kıyıları, 2016; Şiir-Fragmanlar: Her Yüz Bir Dünyadır, 2017. Derleme, Antoloji: Montaigne, Denemeler, 2018; Dünyadan 100 Aşk Şiiri, 2020; Şiirlerde İstanbul, 2021; Evvel Zaman İçinde İstanbul, 2021; Cumhuriyet’in 100. Yılında Türk Edebiyatı, 2023. KU'YU AHMET BOZKURT Ayrıntı Yayınları, 2023 Tür: Şiir

  • Litera Edebiyat 3 yaşında!

    2 Ocak 2020 yılında yayım hayatına başlayan Literaedebiyat.com artık 3 yaşında! Litera Edebiyat olarak 3. yaşımızı kutlarken, geçtiğimiz yıl 3 milyonu aşkın okurla bir araya gelmenin mutluluğunu yaşıyoruz. Bunu gerçekleştirmemizi sağlayan tüm yazarlarımıza, destekçilerimize ve elbette okurlarımıza çok teşekkür ediyoruz. Yeni yaşımızda da katlanarak edebiyatla ve kitaplarla daha da büyümek dileğiyle…

  • Haldun Taner Öykü Ödülü’nün kazananı Polat Özlüoğlu oldu

    Bu yıl 34’üncü kez düzenlenen Haldun Taner Öykü Ödülü'nün sahibi, “Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar” adlı öykü kitabıyla Polat Özlüoğlu oldu. Haldun Taner'in anısına Milliyet Gazetesi tarafından bu yıl 34'üncü kez düzenlenen “Haldun Taner Öykü Ödülü” yarışmasını kazanan yazar açıklandı. Bu yıl ödül “Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar” adlı öykü kitabıyla Polat Özlüoğlu’na verildi. Jüri başkanlığını Doğan Hızlan’ın yaptığı seçici kurulda; Demet Taner (Haldun Taner’in eşi), Doğan Hızlan, Nursel Duruel, Mehmet Zaman Saçlıoğlu, Prof. Dr. Handan İnci Elçi, Metin Celâl ve Filiz Aygündüz yer aldı. Haldun Taner Öykü Ödülü’ne aday eserler çevrimiçi yapılan toplantıda değerlendirildi. Seçici kurul, kazanan isim ve gerekçesini; “Çocukluk yaralarını, yoksunluklarını, onlarla baş edebilme çabasını, bu yoksunluk ve çabaların ileriki yaşlara taşınan hüznünü aile odağında yoğunlaştırarak duygulu, akıcı bir dille yansıtmayı başarması nedeniyle Polat Özlüoğlu'nun Annem, Kovboylar ve Sarhoş Atlar kitabına verilmiştir” cümleleriyle açıkladı. Yarışmaya katılan yazarlar; 1 Ocak 2022 - 31 Aralık 2022 tarihleri arasında Türkçe yayınlanmış kitaplarının değerlendirildiği yarışmaya kendi imzalarıyla başvurdu. Bunun yanı sıra yayınevleri, üniversiteler, sanat ve eğitim kurumları, meslek kuruluşları, sivil toplum örgütleri de ödül için eser sahibinin imzalı onayıyla bir aday gösterebiliyordu. Bir süre önce Haldun Taner Öykü Ödülü kısa listesi açıklanmış, listede şu isimler ve kitapları yer almıştı: Dilek Karaaslan “Tatlı Bir Şey Yok Mu?”, Mehmet Can Şaşmaz “Korkma, Güzel Rüyalar Da Var”, Melike Koçak “Hiç Kuşu”, Murat Çelik “Kışın Herkes Dürüsttür” ve Polat Özlüoğlu “Annem, Kovboylar Ve Sarhoş Atlar”.

  • Geri Dönüyoruz geri döndü!

    Töre Sivrioğlu ile Mahir Ünsal Eriş’in kültürel tarih üzerine hazırladıkları sevilen podcastleri "Geri Dönüyoruz" yeniden yayında! Yazar ve tarihçi Töre Sivrioğlu ile yazar ve çevirmen Mahir Ünsal Eriş’in podcast çalışması Geri Dönüyoruz, yeniden yayında! Geri Dönüyoruz yeni bölümleriyle yeniden Socrates Podcasts'te yer alacak. Sivrioğlu ve Eriş yeni yılın ilk programında yeni yıl geleneği üzerine konuşuyorlar. Mahir Ünsal Eriş ve Töre Sivrioğlu, Geri Dönüyoruz'da tarihe, kültüre, antropolojiye, arkelojiye, sanata ve daha birçok konuya dokunuyor. Yeni bölümü ve tüm kayıtları dinlemek için tıklayın.

  • Üç Kuş Üç Hikâye

    Camillo Bortolato'nun kaleminden Üç Kuş Üç Hikâye, aile, dayanışma ve çevre bilinci gibi kavramlar üzerinden ilerleyen sımsıcak bir öykü. Yetişkin olma yolunda büyük zorluklarla karşılaşan üç küçük kızılgerdan Cuffo, Gaya ve Fiocco ile tanışın. Ormanda çıkan büyük yangın sonrası evlerini kaybeden üç kuş kendilerine yeni bir yuva bulmaya çalışır. Ormandaki maceraları sırasında bir sürü yeni dostları olur. Aile, dayanışma ve çevre bilinci gibi kavramlar üzerinden ilerleyen sımsıcak bir öykü. Camillo Bortolato Camillo Bortolato pedagog olmasının yanı sıra 42 sene boyunca öğretmenlik yapmıştır. İtalyan eğitim sisteminde etkisi büyük bir eğitimcidir. Kitapları milyonlarca çocuğa ulaşmıştır. ÜÇ KUŞ ÜÇ HİKAYE Camillo Bortolato Timaş Çocuk, 2024 112 s.

  • Yaratıcılık Ritüelleri 1 İrem Uzunhasanoğlu: "Yazarlık ilhamla, totemle değil, disiplinli bir çalışmayla olur!" 

    Litera Edebiyat yeni yılda yazarların yaratıcılık ve yazma ritüelleri üzerine bir söyleşi serisine başlıyor. Semrin Şahin'in hazırladığı söyleşi serisinin ilkinde konuğumuz çağdaş edebiyatımızın dikkat çeken isimlerinden yazar ve çevirmen İrem Uzunhasanoğlu. Keyifli okumalar ve bol ilhamlar dileriz. Semrin Şahin Yaratıcı sanatlarda akışta kalmanın, kendimizi yaratma anının içinde tutarak, sürüklenmeden kalabilmenin ne kadar zor olduğu bilinen bir gerçek. Bizi “an” a döndürecek bazı küçük totemler, seremoniler, bazı ritüellerin olmasının yaptığımız çalışma üzerinde odağımızı canlı tuttuğuna dair çalışmalar mevcut. Bu anlamda birçok yazarın günlük yazma alışkanlıkları olduğunu da biliyoruz. Yazmaya başlamadan önce yaptığınız ritüeller var mı? Bir totem ya da ritüelim yok. Yanıma bir bardak suyumu koyar ve çalıştığım metnimin başına geçerim. Yazarlığın ilhamla, totemle değil de daha ziyade disiplinli bir çalışmayla olduğuna inanırım. Romanımı yazmaya başlamadan evvel aylarca karakterleri, şemaları, olay örgüsü üzerine çalışıyorum. Yürüyüş yapıyorsam ses kayıtları alırım, görsel panolar hazırlarım, karakter planları çıkarırım. Eğer bir kafede çalışıyorsam dikkatimin dağılmaması için mutlaka odaklanma müziği ya da klasik müzik açarım. Dr. Seuss olarak bilinen yazar ve illüstratör Theodor Seuss Geisel, geniş bir şapka koleksiyonuna sahiptir. İlham gelmediğinde, dolabının başına gider, koleksiyonundan seçtiği bir şapkayı takar ve fikir bulmayı beklermiş. Ne hikmetse mutlaka parlak bir fikirle şapkayı başından çıkarırmış. Siz yaratım tıkanması yaşıyor musunuz ve bu tıkanmayı aşmak için neler yapıyorsunuz? Ben şu ana kadar beş romanımda da yazar tıkanması yaşamadım çünkü zaten bir hissin, bir temanın ya da bir kuramın peşinden sürüklenip üzerine roman inşa ediyorum. Kurgusal anlamda bir tıkanma hiç yaşamadım, konu bulma sıkıntım da olmadı. Hayat zaten hikâyelerle dolu. Yazar dediğin de hayattan o hikâyeleri çalıp, kendi kurmaca dünyasıyla harmanlayandır. Kurmaca dünyamı, bitimsiz bir iştahla kitap okuyarak ve iyi filmler seyrederek besliyorum. Sohbet ettiğim insanların hikâyelerini dinliyorum, yaşadığım şehri adım adım dolaşıyor, apartmanların, sokakların, hanların tarihçelerini dinliyorum. Kadim metinlere kulak veriyorum. Bu sebeple de kurmaca dünyam uçsuz bucaksız bir umman gibi. Yazar tıkanması yaşayan arkadaşlarıma da bilim, sanat gibi farklı alanlarda araştırmalar, okumalar yapmalarını öneriyorum. Yaratıcı çalışmalar yaparken hiç engellerle (iş ortamı, zamansal sorunlar, yazdıklarınızın görünür olmaması gibi engellerle) karşılaştınız mı? Bu engellerle nasıl mücadele ettiniz? Tam aksine sizi destekleyen ve yolunuzu açan kişiler oldu mu? Tüm hayatımı yazıya adayabilmek adına işimden ve bazı sosyal ortamlarımdan feragat etmiş bir yazarım ben. İş yeri, zaman ya da aile gibi bariyerlerim hiç olmadı. Bariyeriniz olursa pranganız var demektir. Ben yazı masamda otururken hiç kimse sırtımdan bakmasın, beni izlemesin diye şartlarımı yeniden düzenledim, Woolf’un deyimiyle evin meleğini öldürdüm. Benim bu ülkede tek engelim insanların az kitap okumasıdır. Daha çok okura ulaşmak zorlaşıyor çünkü insanımız kitap okumayı tamamen bıraktı. Ekonomik kriz ve sosyal medya gibi bileşenler sonucu okuma oranları korkutucu derecede düştü. Bir yandan da Instagram ünlülerine zorla kitap yazdıran editörler yüzünden edebiyat neredeyse ikinci planda kaldı. Varsa yoksa kişisel gelişim, kendini iyileştirme kitapları ve new age akımlar… Satılık kitapçı rafları, torpilli çok satan listeleriyle savaşabilecek bir gücü yok yazarın. Edebiyat yapıyorum. Okuma oranı günden güne düşen bir ülkede edebiyat yapmaya devam edeceğim. Yazmaya başladığınızdaki dönemdeki duygularınızla şimdi hissettikleriniz aynı mı? Bu süreçte yazarlığınızda nasıl yol aldınız? İçimdeki yazma güdüsü hâlâ harlı. Yazmaya ilk başladığımda bunun içinden çıkamayacağım bir tür bağımlılık olduğunu bilmiyordum. Şimdi ise artık bunun bilincindeyim. Yaptığım tüm işler, çeviriler, yazılar bir yana; roman bir yana. Son nefesime kadar roman yazmak istiyorum. Yazarlık yazdıkça, pratik ettikçe geliştirilen bir sanat dalı, o sebeptendir ki kendimi ilk yıllara nazaran daha güvende hissediyorum. Yazar Julia Cameron “Sanatçının Yolu” adlı kitabında yazarların güçlerini toplamaları için sabah sayfalarından söz eder. Sabah uyanır uyanmaz yazmayı tavsiye eder. Siz sabah mı yoksa gece mi yazıyorsunuz? Yazma rutininiz nedir? Yazarken elinizin altında tuttuğunuz kitaplar var mı? Hayatın akışına göre değişiyor. Eskiden gece geç vakitler yazardım. Bir dönem, sabahın ilk ışıklarıyla uyanmak için saati beşe kurardım. Şimdilerde ise gündüzleri çalışıyorum. Gündüz başka bir etkinliğim varsa geceyi değerlendiriyorum. Bazen sabah roman çalışıp, gece çeviri yapıyorum, değişiyor. Değişmeyen tek şey çalışmak. Elimin altında tuttuğum kitaplar romanımın konusuna göre değişiyor. Bazen bir psikoloji kitabı, bazen bir kuram, bazen bir Orhan Pamuk romanı… Yüzlerce var. Hiçbirini ayırt edemem. Çok yakın zamanda izlediğim için aklıma iki film geldi. “Bir Düşüşün Anatomisi” ve “Kızıl Gökyüzü” filmlerinin senaryosunu ben yazmış olsaydım dedim sinema salonundan çıkarken. Kalemim senaryo ve tiyatro oyunlarına da çok yatkın olduğu için izlediğim iyi filmlerin ve oyunların metinlerini de keşke ben yazsaydım diyebiliyorum. Anna Karenina’yı da bu listeye alabiliriz. Etkilendiğim, sarsıcı yapıtlar bende hem iz bırakıyor hem de “neden ben bunu düşünemedim,” hissi veriyor.

  • Teşekkürler 2023, Hoşgeldin 2024

    Literaedebiyat.com'da 2023 yılının en çok okunanlarını sizin için hazırladık. 2023'ü geride bırakırken 2024 yılında da sizleri neşeyle, sağlıkla, zenginleşen içeriğimizle karşılamaya devam edeceğiz. EN ÇOK OKUNAN LİSTELER 1.Nermin Yıldırım'dan yaz için kitap önerileri Nermin Yıldırım, yaz için tavsiye ettiği kitapları Literaedebiyat ile paylaştı. 2. Eren Yücesan Cendey'den yaz için kitap önerileri Eren Yücesan Cendey, yaz için tavsiye ettiği kitapları Literaedebiyat ile paylaştı. 3. Teşekkürler 2022, Hoşgeldin 2023 EN ÇOK OKUNAN EDEBİYAT HABERLERİ 1.Tomris Uyar Öykü Ödülü başvuruları 12 Haziran’da başlıyor Nilüfer Belediyesi’nin, her yıl bir yazar adına düzenlediği Yılın Yazarı etkinlikleri bu yıl Türk edebiyatının önemli kadın yazarlarından Tomris Uyar’a adandı. 2. 2024 Fakir Baykurt Öykü Yarışması'na başvurular başladı Sarıyer Belediyesi tarafından düzenlenen Fakir Baykurt Öykü Yarışması için son başvuru tarihi, 09 Şubat 2024. 3.Kırmızı Kalem Edebiyat Öykü Yarışması Yediveren Yayınları ve Banliyö Ajans sponsorluğunda düzenlenen Kırmızı Kalem Edebiyat 1. Öykü Yarışmasına başvurular başladı. Yarışmaya son başvuru tarihi 13 Mart 2023. EN ÇOK OKUNAN İNCELEME YAZILARI 1. Kim seçti bu yüzü bana? Şehriban Özcan, İdil Başural'ın kaleme aldığı Soytarı adlı kitabı üzerine yazdı: "Gönül’ün kendinden yaşça küçük bir adama âşık olmasını anlatan bu romanda, hayatımızdaki yaşlılık algısına dair birçok değini var." 2.“Evet, önceki kitaplarımdan en önemli farkı oldukça öfkeli ve alaycı olması,” Gönül Malat, Sema Kaygusuz’un kaleme aldığı Barbarın Kahkahası üzerine yazdı: "Barbarın Kahkahası, diyalojik, çoksesli, çok katmanlı yapısı ve içinde barındırdığı karnavalesk unsurlarla çağının ruhunu yansıtan bir eser." 3.Ben de bir “Ruhunu Satan” mıyım? Başar Yılmaz, Fatih Gezer'in son romanı, Ruhunu Satanlar Derneği üzerine yazdı: "Yazar son romanında sistem ve toplum eleştirisini daha çarpıcı bir boyuta taşırken karşımıza farklı bir dil, kurgu tekniği ve kahraman eşliğinde çıkıyor." EN ÇOK OKUNAN ÖYKÜLER 1.Öykü: Su Damlası "Parmakları kalın olabilir fakat gönlü su damlası kadar incedir babamın. Bana kalırsa bütün babalar böyledir fakat Asiye yanıldığımı söylüyor." Sibel Oğuz 2. Öykü: Yük "Gözlerini kısar, etrafı öyle bir kolaçan ederdi ki, sanırsın kafası dönme dolap, salondaki oyuncular da o dolapta yer bulmak için yarışandı." Yeşim Günay 3.Öykü: Kızın Kasabası "Eşyalarımı bir torbaya doldurup denize nazır sefer tası modeli dört katlı evin terasından çimlerin üzerine bırakıvermiştim." Eylem Akınhay EN ÇOK OKUNAN YENİ ÇIKAN KİTAP HABERİ 1.Yedi yılın ardından ilk romanıyla: Gündüz Vassaf Everest'te! Yedi yıllık hummalı bir yolculuğun sonunda, yazarın bugüne kadar çalıştığı bütün türleri bir araya getiren romanı, Ressamın İsyanı: Caravaggio, okuyucuya merhaba diyor... 2. Yalnız kalmak ve kendini yeniden oluşturmak hakkında bir roman Yaz Evi, Daha Sonra’da yetkin öykücülüğüyle tanıştığımız Judith Hermann’ın gözlem gücünü bir kez daha kanıtlayan, günümüz insanının yeni bir ‘yuva’ arayışını yalın, tarafsız bir dille anlatan, geride bırakmak, yalnız kalmak ve kendini yeniden oluşturmak hakkında bir roman, Yuva. 3.Murat Menteş'ten yeni roman: Kusursuz cinayet işle sonsuz aşkı bul! Özgün edebiyatıyla okurlarının kalbinde yer edinen, Dublörün Dilemması, Ruhi Mücerret gibi romanların yazarı Murat Menteş’ten mucizevi suçlarla dolu fantastik bir polisiye: Afili Hafiye!

bottom of page