top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • 23. Tudem Edebiyat Ödülleri için başvurular açılıyor!

    2003 yılından bu yana çocuk ve gençlik edebiyatımıza çağdaş ve özgün eserler kazandırmak amacıyla düzenlenen Tudem Edebiyat Ödülleri'nin 23. yarışması, resimli kitap dalında gerçekleştirilecek. Resimli kitap türünde yerli üretimi artırmak hedefiyle, bu alanda çalışma yürüten yazarları ve çizerleri teşvik etmek amacıyla düzenlenen yarışma, dosyalarını yayımlatma imkânı arayanlar için de önemli bir fırsat sunuyor. 23. Tudem Edebiyat Ödülleri'nin seçici kurulu; çocuk edebiyatımızda resimli kitap kültürünün yerleşmesine ve uluslararası alanda önem kazanmasına emek veren yazar, ressam, karikatürist, akademisyen gibi farklı disiplinlerden gelen nitelikli isimleri bir araya getiriyor: 2025 seçici kurulu Asuman Portakal, Cem Kızıltuğ, Elif Yonat Toğay, Ilgım Veryeri Alaca ve Nuri Kurucu'dan oluşuyor. Son katılım tarihi 1 Kasım 2025 olan 23. Tudem Edebiyat Ödülleri'nde dereceye giren isimlerin Mart 2026'da duyurulması öngörülüyor. Yarışmada birinciye 35.000 TL, ikinciye 30.000 TL, üçüncüye 25.000 TL para ödülünün yanı sıra, İzmirli heykeltıraş Ozan Ünal tarafından tasarlanan ödül heykelleri verilecek. Kuruluşunun 40. yılını geride bırakan Tudem Yayın Grubu'nun köklü yayıncılık birikiminin en değerli meyvelerinden biri olan Tudem Edebiyat Ödülleri, tarafsız duruşu ve nitelikli eserleri ön plana çıkaran yapısıyla edebiyat dünyamızda önemli bir misyon üstleniyor. 23 yıllık yarışma geleneğinde masaldan romana, gülmece öyküden tiyatro oyununa uzanarak, çocuk ve gençlik edebiyatımızda eksikliği hissedilen türlere eğilmeyi kendine ilke edinen Tudem Edebiyat Ödülleri, gelecek yarışmalarda yeni keşifler sunmaya devam edecek. Seçici Kurul: Asuman Portakal, Cem Kızıltuğ, Elif Yonat Toğay, Ilgım Veryeri Alaca ve Nuri Kurucu (alfabetik)

  • “Mahal Edebiyat” dergisinin ilk sayısı yayımlandı

    Mahal Edebiyat Yayınları bünyesinde yayın hayatına başlayan “Mahal Edebiyat” dergisinin ilk sayısı yayımlandı. Mahal Edebiyat dergisi, ilk sayıda; yazının büyülü dünyasına ışık tutan birbirinden kıymetli yazarları ağırlıyor. "Sadece edebiyat gayesiyle çıktığımız bu yolda, bizim için en kıymetli olan şey şüphesiz okurlarımızın desteğidir. Sizleri, her zaman yanımızda ve hatta edebiyatın yanında bilmek bizlere daha da güç vermektedir. Bu gaye ve düşüncelerle ilk sayımızı sizlerle buluşturabilmenin sevincini yaşıyoruz." Derginin ilk sayısına katkıda bulunan değerli yazarlar: Adnan Gerger, Arlin Çiçekçi, Aydın Kayabaşı, Başar Yılmaz, Burcu Ünlü, Cabir Özyıldız, Fadime Uslu, Fatih Gezer, Mehmet Fırat Pürselim, Mete Karagöl, Mustafa Orman, Onur Özkoparan.  Yayın ekibi:   Genel Yayın Yönetmeni: Burak Akbaş Genel Sanat Yönetmeni: Başar Yılmaz Editör: Aydın Kayabaşı Son Okuma: Onur Özkoparan

  • Kitap eleştirisi ve inceleme yazılarınız Literaedebiyat'ta okurlarıyla buluşuyor

    Kitap eleştirisi ve inceleme yazılarınız yayın kurulu başkanımız Oylum Yılmaz tarafından değerlendirilerek okurlarıyla buluşuyor. Literaedebiyat.com 'da yayına girdiğimiz Kasım 2020 tarihinden bugüne 500'den fazla kitap eleştirisi ve inceleme yazısını yayın kurulu başkanımız Oylum Yılmaz'ın değerlendirmesiyle yayımladık, 500.000'den fazla okurla buluşturduk. Yazılarını bizimle paylaşan kitapseverlere ve okurlarımıza teşekkürlerimizle. Oylum Yılmaz Yazar, editör ve edebiyat eleştirmeni. İstanbul, Büyükada’da doğdu. Büyükada İlkokulu ve İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü mezunu. İlk olarak Radikal Cumartesi ve Radikal İki’de çalıştı, Radikal Kitap Eki’nin editörlüğünü yaptı. Referans/Birgün gibi gazeteler, çeşitli dergiler ve siteler için kültür/sanat/edebiyat sayfaları, edebiyat köşeleri hazırladı. Çeşitli yayınevlerinde serbest olarak editörlük yaptı. Sekiz yıl boyunca düzenli olarak Sabitfikir dergisi için Şahane Bir Kitap ve Fikri Sabit köşelerini kaleme aldı. 2020 yılında Londra’da, bir edebiyat ve içerik üretim platformu olarak Kultura Litera’yı kurdu. Halen serbest editörlük ve içerik/yazar danışmanlığı yapmaktadır.   İlk romanı, Cadı 2013 (İletişim Yayınları). Duygu Asena Roman Ödülü’ne layık görülen ikinci romanı, Gerçek Hayat 2017 (İletişim Yayınları). Ağaçların Rüyası ise 2023 yılında yayımlanan üçüncü romanı (Doğan Yayınları). E-Kitapları: Şahane Bir Kitap (2012) ve Fikri Sabit Yazıları (2012).   Yılmaz, ilk olarak Gümüşlük Akademisi bünyesinde başlamış olduğu edebiyat derslerine/atölyelerine online ve yüz yüze olarak KulturaLitera bünyesinde devam etmektedir. Litera Edebiyat yayın kurulunda yer almaktadır. Eğer siz de kitap incelemesi veya eleştirisi üzerine çalışıyor, değerlendirilmesini ve okurlarla buluşmasını istiyorsanız bize info@literaedebiyat.com  üzerinden ulaşabilirsiniz.

  • Öykü: Eko

    "Oyun oynayan bazı çocuklar Ekrem’e laf atmaya başladılar. Onları duymamış gibi mi davranıyordu ya da gerçekten duymadı mı bilinmez o gün duvarın üstünde ısrarla oturmaya devam etti ve gülümsedi." Alper Kurbaloğlu Çocukluk arkadaşımın evine akşam oturmasına gitmiştik. Sohbetimiz arasında çaylar tazelenirken arkadaşımın nerden aklına geldiyse sordu: “Bizim eski komşuyu hatırlıyor musun?” “Kimi?” “Bizim Eko’yu, hatırladın mı?” “Ekrem mi?” “Evet. Mal Eko!” dedikten sonra koca bir kahkaha patlatarak elleri karnında gülmeye başladı.  Hatırlamıştım. Karşılık vereyim derken tekrar sordu: “Nasıl adamdı, onu da hatırladın mı yahu?” Arkadaşım sorusuna kendince cevabını vermişti. Bildiğim ve unuttuğum bir konuyu tekrar açmak niyetindeydi. Hatırlanmaz mı bizim Ekrem, dedim içimden. Daha çok “Eko” diye bilinirdi. Hatta isminden önce arkadaşımın dediği gibi “Mal” yakıştırması da getirilirdi. Bu hitap şekli geçmişimizde kalıplaşmış ve yayılmıştı. Ekrem için nahoş olan bu durum onu anlamak ve anlatmak yolunda insanların tercihi olmuştu. Ben yıllarca öyle olmadığını düşünmüşümdür.  Ayıp olmasın, heyecanına ortak olayım maksadıyla “Hatırladım tabi, Mal Eko unutulur mu?” deyip kahkahayı bastım. Bastım basmasına ama ardından suskunluğa büründüm. Kabahat işlemiş gibi hissettim. Ekrem’i ilk gördüğümde on üç yaşındaydım. Mahalledeki okulun bahçesinde top oynuyordum. Ekrem sahanın yüksek duvarı üstüne oturmuş bizi izliyordu. Onu görür görmez dikkatimi çekmişti. Yaşıtlarının neredeyse iki katı boydaydı. Kocaman kafası, o kafayı daha kuru, daha tokmak gösteren köşeli şakakları vardı. Geniş alınlı ve iri gözlüydü. Diz kapağını geçen uzun ve orantısız kollarını gelişigüzel sallıyordu. Bu alışılmadık vücuda ve hareket şekline baktıkça insanda kahkaha atma isteği oluşuyordu. Suratında leziz bir yemeği tatmışçasına ilginç bir gülümsemesi vardı. (Bu gülümseme yıllarca kaybolmayacaktı.) Oyun oynayan bazı çocuklar Ekrem’e laf atmaya başladılar. Onları duymamış gibi mi davranıyordu ya da gerçekten duymadı mı bilinmez o gün duvarın üstünde ısrarla oturmaya devam etti ve gülümsedi. Daha sonraları Ekrem’i okul sahasında görmeye devam ettim. Çocuklar sahada futbol oynar Ekrem elinde basket topu duvarda otururdu. Başka bir gün çocuklar basket oynar Ekrem bu sefer elinde futbol topu ile beklerdi.  Aramıza katılmak isteyen Ekrem’in sabırla davet beklediğini anlamıştım. Mahallenin çocukları onu davet edecekti ama kendi yöntemleriyle… Ekrem’in naif tabiatını sezen çocuklar ona laf atıyor, kovalıyorlardı. Şakalaştığını sanan bu muzır veletler Ekrem’in iri vücuduna ve hareket ederken uyumsuz görünen uzuvlarına sövüyorlardı. Kovalanınca kaçmayı bile beceremiyor hemen yakalanıyordu.  Ekrem koyu Beşiktaşlıydı, takımına laf söyleyen olursa sinirlenir, uysal tabiatı kaybolur ve akabinde kavga eder ama dayak yerdi. O cüsse ile nasıl mukavemet gösteremez, aciz kalırdı anlamazdım.  Ekrem’in beyaz bisikleti vardı. Bir tertibatla ortasından ikiye katlanırdı. Hiç sürdüğünü hatırlamıyorum. Sürekli evlerinin bodrumunda katlı dururdu. Ekrem’in uzun bir atkısı vardı. Annesinin el örgüsüyle işlediği bu atkıyı her taktığında ucu postallarının altına girerdi. Ekrem çay içmeyi sever, kışın tişörtle dolaşır, herkes otururken ayakta beklemeyi tercih eder, köpeklerden korkar, babasından çekinir ama sigarasını yavaş yavaş içerdi. Ekrem’in bir kız kardeşi vardı; çirkin mi çirkin… Ancak sıcakkanlı, konuşkan ve delikanlıydı; bazen bana “Abi,” derdi, sanki kendi abisiymişim gibi söylerdi. Çok geçmeden öğrendim ki Ekrem’in babası ile benim babam aynı yerde çalışıyorlarmış. Bunu öğrenmem bekleniyormuş gibi ailesiyle birlikte bize oturmaya geldiler. Bazen de biz onlara akşam oturmasına giderdik. Ekrem sıkılmadan misafirle oturur, sıcak poğaçalarını yerdi. Tatlı işi ikramları çok sever “Daha yok mu?” derdi. Bazen yaşının ötesinde hareket ederdi. Büyüklerin muhabbetine katılırken onu böyle izlemeyi çok severdim.  Lise çağlarında Ekrem’le daha çok arkadaşlık ettim. Ahbaplığımız ilerliyordu. Sahilde dolaşır, birlikte dershaneye giderdik. Döner yedik, kâğıt oynadık, parklarda oturduk. Yolda yürürken bütün arabaların marka ve modellerini ezbere söylerdi. Bana da ısrarla öğretmeye çalışırdı. Birçok konuda birçok fikri vardı Ekrem’in. Bu huyu sevilmese de fikirlerini söylemekten vazgeçmezdi. Bazen çok saçmalardı ama ben dinlerdim. Mesela bir gün otoban yollarındaki tırtıkların aslında bebekleri uyutmak için yapıldığını söyledi. Başka bir gün camların gerçekte kırılmadığını, ticari kazanç için hususi böyle imal edildiklerini anlatırdı. Bazen durduk yere uzak ülkelerden ilginç bilgiler verirdi. Bu damdan düşen, üstünkörü sohbetleri içinde ben onun hep farklı ve çocukça bir tarafını görürdüm. Duygulandığı zaman iri gözleri ıslanır ve sessizleşirdi. İlk kez bir erkeğin aşk acısı çektiğini onda gördüm. O zaman çok komik ve yersiz gelmişti. Daha sonraki yıllar hepimiz bu acıyı tattığımızda kimsenin aklına Ekrem gelmedi.   Neden herkes ona sadece “Mal” diyordu anlam veremezdim. Ekrem kimileri için vebalı gibi kaçılacak biriydi. İnsanlar onu görünce yolunu değiştiriyorlardı. Kimileri özellikle meclis içinde Ekrem’i isterdi. “Çağırın Malı,” derlerdi. O gelince konuşturulur, saçmalaması için yönlendirilir, mühim olmayan konuşmalarına kahkaha atılırdı. Dalga geçildiğini çok geç fark eden Ekrem, kimseye kızmaz hatta gülümser ve tekrar sohbete ayak uydurmak için çaba sarf ederdi.  Zararsızdı. Küfür bile etmezdi. Çok sinirlenince işaret parmağını kaldırır, “Senin ağzını emi..!” derdi.  Mahalle içerisinde Ekrem’in lakabına hizmet eden türlü akrabaları vardı. Muhtarımız “Hırsız Fikret” dayısıydı. Onun oğlu “Gülmez Bülent” gaddarlığıyla meşhurdu ve gerçekten hiç kimse tarafından güldüğü görülmemişti. Başka bir kuzeni ise zihinsel engelliydi ve yolda yürüyen erkeklerin arkasına yaklaşarak kıçlarına parmak atardı. Bir akrabasının çenesi tekne çapaları kadar büyüktü ve havaya bakarak yürürdü. Yürümesiyle meşhur bu çocuğa biz “şortu güzel” derdik. Çünkü kısacıktı. Bütün bunlar Eko’nun itibarını biraz daha zedeledi ve ona hiç yardımcı olmadı.  O zamanlar insanlarla buluşup konuştuğumda lafın arasında hep Ekrem geçiyordu: “Aaa Eko geldi gitsek mi? “Ohh, Eko gitti biraz daha oturalım.” “Geçen Eko’nun ne yaptığını duydunuz mu?” “Eko mu? Ne yapıyor o mal?” “Ne çocuktu, hatırlıyor musunuz; bir keresinde birayı üstüne dökmüştü.” Bu sohbetler bir zaman sürüp gitti. Ondan daha farklıları mahalleye taşınıp gündemi değiştirdi ama insanlar gülmeyi bırakmıştı. Kendilerince büyüdüklerine ve daha mühim işlerle uğraştıklarına inandıklarından Ekrem rahat bırakıldı. Bu arada Eko üniversiteye gitti. Eko, ev arkadaşları tarafından sevilmedi. Eko oldukça güzel bir kızla çıktı, kız onu aldattı bir de haklı çıktı. Eko, okulu uzattı da uzattı; tam yedi senede bitirdi. Eko üniversite okuduğu şehre aşıktı ve öğretmen olmak istemiyordu ama memlekete döndü ve öğretmen oldu. Eko kalbini yaşça büyük dul ve çocuklu birine kaptırdı. Eko, maddi sıkıntı çekti, asgari ücrete çalıştığı kolej kapandı, boşa düştü, dul kadından ayrıldı. Eko’nun kız kardeşi evden kaçtı. Haberi gelip okulunu da terk ettiği ve kocaya kaçtığı anlaşılınca Eko ortalarda görünmedi. Eko’nun babası hasta oldu, bir gecede tüm saçları beyazladı. Eko bir dershaneye hoca oldu, parasını alamayınca ayrıldı, özel ders vermeye başladı, muvaffak oldu. Eko bu arada başka bir kız buldu; eli maşalı cin mi cin. Sonunda Eko evlenmeye karar verdi.  Bir boş günümde aynı arkadaşımın çalıştığı bankaya uğradım. Halini hatırını sormuş çayını içiyordum. Bana sokularak muzipçe fısıldadı: “Kim var içeride biliyor musun?” “Kim?” “Bizim Mal Eko.” Şaşırdım. “Daha geçen konuştuk.” “Evet… Evleniyor ya, nişanlısıyla kasa kiralamaya gelmişler. Ne mal çocuk ya!” deyip kıkırdayarak dizlerine vurdu. (Arkadaşının kıkırdaması meşhurdur) Onca sene sonra, Ekrem’i göremediğimiz, olgun yaşlarımıza geldiğimiz bu zamanlarda Ekrem’i hiçbir zaman anlayamayacağımızı tekrar düşündüm.  Tebessüm ettim.   Bu arada banka içinde arkadaşımın mesai arkadaşı bir hanım kasa odasından çıkarak yanımıza geldi. Yüzünde çok ilginç bir olaya tanık olmuş manasız bir hal vardı.  Eğilerek bizim arkadaşa sordu: “Şimdi bu içerideki çift senin tanıdığın mı?” Arkadaşım cevap verdi: “Evet, ne oldu?”  “Ya yanlış anlama ama çok itici bir çift olmuşlar.” Arkadaşım beni dürttü, kendince “izle şimdi…” diyordu. “Neden öyle dedin ki?” Bankacı kadın cevap verdi: “Ya ne bileyim çok iticiler. Damat biraz malca her halde!” *** Yazarın notu: Hikâyede anlatılan karakterler ve olaylar hayatımın rasyonel bir kesitidir. Ekrem -asıl ismi bu değil- şu an ailesiyle mutlu bir şekilde yaşamaktadır. Bankacı arkadaş diye adlandırılan kişi 6 Şubat Kahramanmaraş depreminde ailesiyle birlikte vefat emiştir. Çocukluk yıllarımda onları tanımak, aralarında denge oluşturmak ve gülmek en güzel zamanlarımdı.

  • Türkiye'de 2024 yılında bağımsız yayıncılar 413 milyon 860 bin kitap üretti

    Türkiye Yayıncılar Birliği Başkanı Kenan Kocatürk, Çukurova 17. Kitap Fuarı’nda verdiği röportajda 2022 yılından bu yana kitap üretiminde üst üste 2 yıl büyüme kaydedildiğini, yoğun bir tüketimin olduğunu ve 2024 yılında bağımsız yayıncıların 413 milyon 860 bin kitap üretimiyle önceki yıla göre %3,38 büyüme gerçekleştirdiklerini söyledi. Kocatürk, açılışına katıldığı Çukurova 17. Kitap Fuarı'nda, AA muhabirine yaptığı açıklamada, insanlığın ortaya çıkardığı en kıymetli ürünlerden birinin kitap olduğunu vurguladı. Kitaba dair her şeyin iyileştirilmesi ve geliştirilmesinin son derece önemli olduğuna dikkati çeken Kocatürk, günümüz dünyasında hem yazılı hem başka türlü içeriklerin sürekli ve yoğun bir tüketiminin olduğunu söyledi. Kocatürk, 2022 yılında yaşanan olumsuzluklar nedeniyle kitap üretiminin yaklaşık 380 milyon seviyesine kadar düştüğünü, son 2 yılda ise üst üste büyüme kaydettiğini dile getirdi. Büyük medya gruplarına veya yayınevlerine bağlı olmayan bağımsız yayıncıların 2023 yılında kitap üretiminin 400 milyon 341 bin olduğunu belirten Kocatürk, şöyle devam etti: "2024 yılında bağımsız yayıncılarımız 413 milyon 860 bin kitap üretmiş. 2023 yılıyla kıyasladığımızda yüzde 3,38'lik bir üretim büyümesi var. 2022 yılındaki gerilemeden sonra 2023 ve 2024'te yayıncılıkta bir toparlanma görülüyor." - "Her yerde 'kitap okumuyoruz' diye bir şehir efsanesi var" Diğer yayınlarla Türkiye'de 2024 yılında yaklaşık 700 milyon kitap üretildiğini anlatan Kocatürk, geçen yıl üretilen kitapların nüfusa bölündüğünde kişi başına ortalama 8 kitap düştüğünü dile getirerek, şöyle konuştu: "Her yerde 'kitap okumuyoruz' diye bir şehir efsanesi var. Bu rakamlar o şehir efsanesini çürüten rakamlar. 2024 yılında 92 bin 560 yeni kitap yayımlanmış. Bunun yaklaşık 78 bini basılı kitap, geri kalanı dijital ve çevrim içi web tabanlı kitaplar. 92 bin yeni başlık yayımladığımızda, bu, dünyada bizi 4-5'inci sıraya getiriyor. 'Türkiye kitap okumuyor' şehir efsanesinin tam tersi veriler elimizde var. Hem yeni yayımlanan hem üretilen kitaplarla aslında Türkiye dünyada yeni ve toplu kitap üretiminde 4-5'inci sıralarda yer alıyor. Bu önemli bir şey." Dijitalleşmenin, okuma kültürü anlamında basılı kitabın önüne geçemediğini vurgulayan Kocatürk, son 3 yılın verileri incelendiğinde, yetişkin kültür ve yetişkin kurgu-edebiyat yayınlarında gerilemenin olduğunu, çocuk kitapları ve eğitim yayınlarındaki üretim artışının dikkati çektiğini aktardı. Çocuk kitaplarının üretiminin 2024'te önceki yıla göre yüzde 40 arttığını ifade eden Kocatürk, şunları kaydetti: "Bu, ailelerin de okulların da nitelikli çocuk kitaplarına ihtiyacının olduğunu gösteriyor. Ülke yayıncılığının bu anlamda ciddi çabaları var. Bu anlamda bakıldığında çok iyi resimlenmiş çocuk kitaplarımızın sadece Türkiye'de değil, dünyada bir ihracat kalemi olduğunu görüyoruz. Çok önemli yazar ve çizerlerimizin uluslararası fuarlarda telif haklarının satıldığını ve değerlendirildiğini görmek bizi sevindiriyor. O anlamda çocuk kitaplarında dünya pazarlarına telif ihracatları yapıyoruz. Ne yazık ki kültür yayıncılığı üretiminde biraz gerileme var. Satışlarda çok büyük gerileme yok ama üretimde gerileme var. Onun da nedeni biraz maliyetlerin artmış olması. Eğitim yayınları hala liderliğini koruyor. Üretilen kitapların yaklaşık yüzde 46,5'i eğitim yayınları."

  • Adalet, kimi zaman vicdanda gizlidir

    John Boyne'un imza projelerinden ''Elementler'' serisinin ikinci halkası Toprak, karanlık sırlar üzerine inşa ettiği afili şöhretine gölge düşüren büyük bir suçlamadan kurtulmaya çalışan bir futbolcunun adalet arayışını sayfalarına taşıyor. Okurları ahlaki bir sorgulamanın ortasına çeken roman, modern toplumların genlerine işlemeye başlayan yozlaşma ve çürümeyi kırılgan bir gerçeklikle dışa vuruyor. Bu kitabıyla hakikat sonrası çağın en kompleks sorularını ve sorunlarını kalemine dolayan yazar, haklıyla haksızın verdiği özgürlük mücadelesinin medyanın adalet terazisinde nasıl tartıldığını da gösteriyor. Hiçbir şey yok olmuyor. Hiçbir şey unutulmuyor. Bugünlerde, söylediğimiz ve yaptığımız her şey sonsuza kadar peşimizden geliyor. Ressam olma hayali kuran Evan Keogh, içinde yaşadığı ve âdeta bir tutsak gibi hissettiği adadan kaçmak için her yolu denemeye hazırdır. Lâkin, hayatın ona getireceklerinden habersizce atıldığı bu macerada karşısına çıkanlar, geçmiş travmalarını aratacak denlidir. İstemsizce sürüklendiği futbol dünyasında kısa sürede şöhreti yakalamasına rağmen henüz tam olarak benliğini bulamayan genç adam, şimdilerde büyük bir skandalın hedefindedir. Kendisine yöneltilen suçlamalardan aklanmaya çalışırken hayatını tepetaklak etmeye aday bir davanın da eşiğindedir. Bir yanda hasır altı edilemeyecek gerçekler, diğer yanda zincirlerinden boşalan yalanlar, iftiralar... Peki, önyargının ve riyakârlığın hüküm sürdüğü bir düzende gerçek adaletten bahsetmek ne kadar mümkün? Geçmişte yaptığı seçimlerin yükü altında ezilen Evan'ın özgürlük arayışına tanıklık ettiren bu sürükleyici kitap, toplumun öz değerlerine; adalet, ahlak ve vicdan kavramları üçgeninde eleştirel bir bakış getiriyor. Dört yanı sularla çevrili bir kara parçasından İngiltere'nin yemyeşil çimlerine uzanan Toprak, dört temel elementten biri olan toprağın hayatlarımızı etkileme gücünü ortaya koyarken bireyin vicdanıyla yüzleşmesini de irdeleyen, derinlikli bir anlatı sunuyor. John Boyne 1971 yılında İrlanda'nın Dublin kentinde dünyaya gelen John Boyne, Dublin Trinity Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Yazarın 2006 yılında yayımladığı ve Nazi toplama kampları gerçeğini iki çocuğun gözünden anlattığı romanı Çizgili Pijamalı Çocuk, Miramax tarafından sinemaya uyarlanarak pek çok ödül aldı. Tüm dünyada milyonlarca satan kitap İrlanda listelerinde 80 hafta bir numarada kalarak büyük bir rekora imza attı ve New York Times'ın çok satanlar listesinin de zirvesine yükseldi. Kalbin Görünmez Öfkeleri, yirmi dile çevrilerek tüm dünyada okurların büyük ilgisini topladı. Yazar son olarak Su, Toprak, Ateş ve Hava'dan oluşan ''Elementler'' dörtlemesiyle insan psikolojisinin karanlık yanlarını ele alıyor. TOPRAK John Boyne DeliDolu Kitap, 2025 Çeviri: Mert Doğruer 136 s.

  • Vazgeçmek; mevcut koşullarda devam edememek

    Aynur Kulak, Adam Phillips'ın Vazgeçmek Üzerine adlı kitabı üzerine yazdı: "Uzmanlaştığı psikoterapi Adam Phillips'i mesleki olarak, güncel işlerinde ve yazdığı kitaplar ekseninde odakta tutarken ve bu uzmanlığını bir gövde gibi kullanırken yaşamın her alanını anlamak adına gövdeden uzayan dallar, dalların üzerinde çıkan yapraklar onun bu elimizden bırakamadığımız kitaplarını yazmasına sebebiyet veriyor." İngiliz psikanalist ve deneme yazarı Adam Phillips’in her yeni kitabı dikkatimizi keskinleştiriyor. Konu başlığı bu sefer Vazgeçmek. Ve biz her gün o kadar çok şeyden vazgeçip o kadar çok şeye yeniden başlıyoruz ki, bu döngü her gün tekrarlanıp, tanıdık olduğunda yabancılaşabiliyoruz. İşte bu tanıdık yabancılaşmayı bir kitap kapağında ve elbette ki bir Adam Phillips kitabı kapağında Vazgeçmek Üzerine diye gördüğümüz anda okuma isteği uyanıyor içimizde. İlgi Arayışı, İyilik Üzerine, Flört Üzerine, Akıl Sağlığı Üzerine, Öpüşme, Gıdıklanma ve Sıkılma Üzerine, İyileşmek Üzerine, Değişmeyi İstemek Üzerine . Ayrıntı Yayınları tarafından yayımlanan bu şahane kitaplara Vazgeçmek Üzerine kitabı da eklendi. Adam Phillips’ten bahsederken sadece psikanalist titriyle bahsedersek haksızlık etmiş oluruz. Zira Adam Phillips sadece kitaplarının ismine baktığımızda bile anlayabileceğimiz üzere bir psikolog, sosyolog ve toplumbilimci aynı zamanda. Uzmanlaştığı psikoterapi onu mesleki olarak, güncel işlerinde ve yazdığı kitaplar ekseninde odakta tutarken ve bu uzmanlığını bir gövde gibi kullanırken yaşamın her alanını anlamak adına gövdeden uzayan dallar, dalların üzerinde çıkan yapraklar onun bu elimizden bırakamadığımız kitaplarını yazmasına sebebiyet veriyor.  Bir söyleşisinde; " Bana göre psikanaliz, kendinizi iyi hissetmiyorsanız yapabileceğiniz birçok şeyden sadece biridir - aromaterapi, örgü örme, yamaç paraşütü de deneyebilirsiniz. Sıkıntınızla yapabileceğiniz birçok şey var. Psikanalizin yapabileceğiniz en iyi şey olduğuna inanmıyorum, buna çok değer versem bile."   Uzmanlığa saplanıp kalarak psikanalizi sadece bir açıdan ele almayı reddediyor Adam Phillips. Ya da başka bir tabirle onun talepkarlığının sınırsızlığı onu çağdaşlarından ayıran önemli farklara sebebiyet veriyor. Aynı söyleşide psikanaliz ve bilim hakkında şöyle diyor mesela: "Psikanalistlerin bilimsel modeli bu kadar hevesle benimsememeleri gerektiğini düşünmüyorum. Psikanalizin bir bilim olduğunu veya olmaya çabalaması gerektiğini düşünmüyorum."  Bu görüş Değişmeyi İstemek Üzerine ’yi ona yazdırırken Vazgeçmek Üzerine ’yi de yazdırıyor, İlgi Arayışı ’nı yazdırırken bambaşka bir konu  Öpüşme , Gıdıklanma ve Sıkılma Üzerine ’yi de yazdırıyor. Ve yine aynı söyleşide "Psikanaliz, hastanın ne istediğini bilmesini sağlayamaz, yalnızca bulma riskini almasını sağlar." diyerek psikanalize dair sağlam bilgi ve deneyimini ortaya koymuş oluyor. Vazgeçmek Üzerine önsöz bölümü itibariyle etkisi altına almaya başlıyor bizi. Adam Phillips’in mesleki uzmanlığı gereği olduğunu düşündüğümüz tecrübesi mevzu bahis elbet fakat yazılan her cümle her paragraf ve yaprak yaprak her sayfa milyonlarca gözlem sonrası damıtılarak yazılmış doğru tespitlerle çıkıyor karşımıza. Adam Phillips’in bu çağın parçalı düşünce uzantısı diyebileceğimiz tüm tespitleri vazgeçmek meselesini birçok farklı bakış açısıyla anlatmasını sağlıyor. Çok parça var evet, fakat Adam Phillips’in başarısı neredeyse boşluk bırakmaksınız anlatması. Yukarıdaki alıntılarda kendisinin de belirttiği gibi psikanalizi yalnızca bir bilim olarak değil, yaşamın ta kendisi olarak ele alıyor. “İnsanlar, normal şartlar altında, bir şeyi bıraktıklarını veya bir şeyden vazgeçtiklerini söylerken genellikle sigaradan, alkolden, çikolatadan ya da günlük hayatın diğer anestezik hazlarından söz ederler; topyekün hayatı bırakmaktan, intihar etmekten bahsetmezler.” Önsöz bölümünün ilk cümleleri itibariyle Adam Phillips, Vazgeçmek Üzerine ’yi yedi bölüm boyunca hem günlük hayat ve reflekslerimiz hem de bilimsel bakışla nasıl ele alacağının kuvvetli ip uçlarını veriyor. Adam Phillips için çok büyük addettiğimiz, içinden çıkamadığımız konulara ilişkin çok basit bir noktadan yola çıkıp konuları çok basitte tutarak anlatmak en az vazgeçmek veya iyileşmek veya sıkılmak veya değişmeyi istemek kadar önemli. Çünkü Adam Phillips’in basit yaklaşımı herkesi içine alabilen bir derinliği de berberinde getiriyor.  Mesela birkaç cümlede insanı nihayetinde vazgeçme koridoruna sokan “feda olma”, “feda etme” davranışının bizi ne hale getirdiğini basitçe ama herkes için anlaşılır formda açıklayabiliyor. “Mümkün olduğunca basit bir şekilde ifade etmem gerekirse, fedakarlıklar iyi veya kötü olabilir ve hangisinin iyi, hangisinin kötü olduğu her zaman peşinen belli değildir. Bir hayranlık duyduğumuz ve heveslendiğimiz vazgeçmek var, bir de bizi derinden tedirgin eden vazgeçmek.”  Ne kadar doğru tespitler öyle değil mi? Kavramın kendisi kişiye göre, algıya göre, arzulanana göre, kiminin için iyi olanın, kimine göre kötü olmasına göre, doğruların ve yanlışların sürekli ve sürekli yer değiştirmesine göre öyle değişimlere uğruyor ki, neredeyse artık anlık diyebileceğimiz pozisyonlarda feda etmek, vazgeçmek veya feda ederek vazgeçememek Adam Phillips’in konu üzerine odağa aldığı birinci gündem maddesi oluyor. Ve nihayetinde şu nefis cümleyi kuruyor: “Yeni düşüncelerin tamamı, tıpkı eski düşüncelerin tamamı gibi, feda etmekle, istediğimiz hayatları elde edebilmek için nelerden vazgeçmemiz gerektiği ile ilgili.” Nelerden vazgeçmemiz gerekiyor? Evet, tam da bu soruya verilecek yanıtlar çok önemli işte. Kitabın tüm bölümleri birbiri peşi sıra çok güzel inşa edilmiş. Bölümler birinci bölüm Vazgeçmek Üzerine olmak üzere, Ölü ya da Diri, İstememek Üzerine, Dışarıda Bırakılmak Üzerine, Hiçbir Şeye İnanmamak Üzerine, Sansürün Hazları ve Kayıp Üzerine konu başlıklarıyla karşımıza çıkıyor. Bölümler noktasında Adam Phillips’in önemle üzerinde durduğu bir isim var. Franz Kafka. “Yere uzanmanın bir avantajı şu ki, düşecek bir yer yoktur.” Vazgeçme üzerine hayatı boyunca çokça deneyim yaşamış olan Kafka’ya dair önemli ayrıntılar Adam Phillips süzgecinden geçiyor. Defterine not ettikleri, mektupları, biyografileri  ve kitapları vasıtasıyla bize ulaşan tüm ayrıntılar Kafka’nın nelere kendini feda ederek, nelerden vazgeçtiğini gösteriyor. Aynı vazgeçme meselesinde olduğu gibi kaçınılmaz olana verilecek yanıtlar hiçbir zaman basit olmamıştır. Adam Phillips, Kafka’ya dair bahsettikleriyle tam da bunu anlatmak istiyor. Ayrıntı Yayınları Lacivert Kitaplar serisinden çıkan Vazgeçmek Üzerine  Adam Phillips külliyatına dair önemli bir parça. Tüm Adam Phillips kitaplarıyla beraber kitaplığımızda bulunmalı ki, nelerden vazgeçmemiz gerektiğine artık karar verelim.  Çeviri için Elif Ersavcı’ya teşekkür ederim. VAZGEÇMEK ÜZERİNE Adam Phillips Ayrıntı Yayınları, 2024 Çeviri: Elif Ersavcı Tür: Psikoloji

  • Öte Yaka Fırtına: “Kısa’nın uzun, az’ın çok olduğuna inananlara”

    Aslı E. Şeran’ın öykülerinden oluşan Öte Yaka Fırtına 'da hepimizin hayatına dair küçük parçalar barındıran 11 öykü ve bir şiir yer alıyor.  Ayrıntı Yayınları’nın renkli markası Düşbaz Kitaplar, yeni yılı yeni bir diziyle karşıladı: Düşbaz Kısa! Öykü kitapları ve novellaların yanı sıra kurmaca dışı kısa metinleri de okurlara ulaştırmak üzere yola çıkan Düşbaz Kısa’nın ilk kitabı, Aslı E. Şeran’ın öykülerinden oluşan Öte Yaka Fırtına oldu. Öte Yaka Fırtına ’da okurları, hepimizin hayatına dair küçük parçalar barındıran 11 öykü ve bir şiir bekliyor.  “Kısa’nın uzun, az’ın çok olduğuna inananlara” sloganıyla yola çıkan Düşbaz Kısa , 2025’in ilk ayında ilk kitabını edebiyatseverlerle buluşturdu. Aslı E. Şeran ’ın öykü kitabı Öte Yaka Fırtına  ile başlayan Düşbaz Kısa , ilerleyen aylarda önemli yerli ve yabancı yazarların öykü kitaplarını, novellalarını ve kurmaca dışı kısa metinlerini okurlara ulaştıracak.  Sayfalar arasında farklı üsluplarla yarattığı karakterleri ve seçtiği anlatıcılarıyla biricik bir dil yaratan Aslı E. Şeran , kulağınıza, bazen burnunuza, kimi zaman damağınıza hitap eden ama çoğunlukla kalbinize dokunan öykülerle karşılıyor sizleri. Memlekete ait olmayanın, kanepede uyuyakalanın, yataktan çıkmayan Müjgân’ın, hayata sığamayıp çukura düşenin, işe servisle gidip gelenin, yaşamak isteyenlerin, senin, sizin, bizim hikâyelerimiz bunlar. EDİTÖRDEN “Türler arası hiyerarşiden uzak bir bakışla sarılıyoruz öykülere; karmaşık bir mevzuyu dallandırıp budaklandırmadan anlatmanın zorluğunun farkında olarak karşılıyoruz öyküleri ve diğer kısa metinleri. Uzun uzun anlatılabilecek bir şeyin kısaca kâğıda dökülmesinin güçlüğünü biliyoruz. Kolay gibi görünmesine rağmen aslında zor olduğunu görüyoruz. Burada bilerek ‘daha’ kelimesini kullanmıyoruz; daha zor, daha kolay, daha iyi, daha kötü gibi kıyaslara girmeden kucaklıyoruz kısa olanları. Biz, az’ın aslında çok, kısa’nın aslında uzun, kolay’ın aslında zor olduğuna inanıyoruz. Başta öyküleri ve diğer bütün kısa metinleri heyecanla bekliyor, şevkle okuyor, okurlarla buluşturuyoruz.” Cansu Canseven ASLI E. ŞERAN İstanbul doğumlu. Kamu hukuku alanında araştırmacı olduğu hukuk lisans eğitimini Ankara Üniversitesi’nde tamamladı. Eğitiminin çeşitli aşamalarında Utrecht Üniversitesi, Galatasaray Üniversitesi ve Paris Nanterre Üniversitesi’nde de bulunan Şeran, mesleki çalışmalarını aynı zamanda aktivist olduğu toplumsal cinsiyet eşitliği ve feminist teori alanında yoğunlaştırdı. Ankara Barosu’ndaki avukatlık stajını tamamlamasının ardından çeşitli üniversitelerde kamu hukuku ve hukuk bilimleri alanlarında görevler yaptı. “Augusto Boal’in ‘Yasama Tiyatrosu’ Yönteminin Hukuka ve Demokratikleşmeye Etkisi” başlıklı yüksek lisans tezi 2016 senesinde Av. Halit Çelenk Hukuk Ödülleri’nde teşvik ödülüne değer görüldü. “Bu Suça Ortak Olmayacağız!” isimli barış bildirisine imza atmış olmaktan ötürü 2017 senesinde ihraç olduğu Dicle Üniversitesi’ndeki görevine mahkeme kararıyla Aralık 2023’te yeniden başladı. Eğitim ve meslek hayatıyla birlikte yürüttüğü sanat çalışmaları ağırlıklı olarak tiyatro, fotoğraf, edebiyat ve sinema alanındadır. Çeşitli topluluklarda oyunculuk, dansçılık, yönetmenlik, ışıkçılık, dramaturgluk, kolaylaştırıcılık yapmış olan, yurt dışında ve yurt içinde atölyelere katılan ve 10’dan fazla gösteride görev alan Şeran’ın GalataPerform atölyeleri kapsamında yazdığı ilk oyun Kayıp Kızlar Ormanı , 2020 senesinde Avrupa tiyatrosu çeviri ağı Eurodram seçkisinde yer aldı. Kendi oyunlarını sahneleyebilmek için Zeynep Atakan ve Özlem Daltaban tarafından yürütülen yapımcılık eğitimlerine katıldı. Tamamladığı ikinci oyun Söz , okuma tiyatrosu olarak seyirciyle buluştu. gather-in life isimli online mekânlardan oluşan sosyal video platformu “BiblioPub: Beynelmilel” isimli bir mekân yürütüyor. Gazete, dergi ve internet sitelerinde öykü ve yazıları bulunan Şeran’ın akademik ve kurmaca yazına yönelik çalışmaları özgün çabalarıyla devam ediyor. ÖTE YAKA FIRTINA Aslı E. Şeran Düşbaz Kitap, 2025 Tür: Öykü 80 s.

  • Azınlık rotası

    Dilek Erol yazdı: "Yazar öykülerinde, kendine yaklaşabilme cesaretini gösteren insanların hikayelerini anlatıyor." “Bazı hikayeler şöyle başlar: Kasabaya bir yabancı gelir ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Ben o yabancıyım.” (s.11)  Maddenin bir potansiyel, yani gerçekleşmemiş bir olasılık olduğunu vurgulayan Aristoteles’e göre bu potansiyel doğrudan gözlemlenemeyebilir; ancak gözlemlerimiz, değişimden geçerek somutlaşan bu potansiyelin bir ifadesidir. Değişim ise bu olanakların gerçeğe dönüşme sürecini gösterir. Değişime direnmek olası gerçekliğimizi veya kendimizi gerçekleştirme ihtimalini oldukça düşürür. Öyle ki; farklılıklar görünmez olur. Oysa her şey, kişinin kendisini “yabancı” diye tanımlamasıyla başlar. Böylece kalabalık çelişki yumağı nice kurguları doğurur. İç huzurla yaldızladığımız ne büyük savaşlar vardır orada. Meziyet ise dış sistemin kabuğuna dokunmakta yatar. Büyük perspektiften kendine bakmakta. Keşfedilen her alan “kendine yaklaşma” eyleminin doktrinleri olmayı, toplumsal düşünce evriminde yüzyıllardır sürdürüyor.  Burada Ejderhalar Var öykü kitabıyla yazar Ayşegül Kopdagel, kendine yaklaşabilme cesaretini gösteren insanların hikayelerini anlatıyor. Oğlak Yayınları etiketi ile çıkan toplam yirmi üç öyküden oluşan ilk kitabı. Gerçeklik ve kurgunun kol kola girdiği uzam üstüne ampirik bir manifesto. Nereye yakın durduğu ise derin bir muamma. Lakin salonun orta yerinde bir ejderhanın av kokusunu alması ve aidiyetin eve bir türlü yerleşememiş gövdesini hissetmek arasında birkaç sözcük var.  Kopdagel öykülerinin neredeyse çoğunda iç monolog, betimleme, çağrışım ve geriye dönüş anlatım tekniklerini kullanıyor. Bazı paradoksal sonlar, okuru yozlaşmanın getirdiği eşiğin başında bekletiyor. Karakterleri kurgulama sürecinin anamorfoz perspektiften beslendiği her satırda kesinlik kazanıyor. Damıtılmış tespitler iç çatışmaların uzlaşı alanından çıkmış nitelikte. Toplumun sorunları üzerine fazlasıyla kafa yormuş bir yazarı okuyoruz. Bakış açısını ise yer yer absürt ve mizahi öğelerle konuşlandırıyor. Kadın dünyasının öğelerini taşıyan bazı öyküleriyle, çağdaş anlatıda kadın sesini en iyi veren yazarlardan biri olan Virginia Woolf’un rüzgarını zaman zaman hissettiriyor.   “Adamın gidişiyle yaşadığı boşluğa düşüş krizinden var oluşunun ilk anını kendine hatırlatarak yavaş yavaş çıkmaya başladı. Yeryüzüyle arasındaki kordon bağını zemine tüm gücüyle basarak yokladı. Kordon bağından aldığı güçle gözlerini açtı, bir kabuğu daha çatlayıp yük olmaktan çıktı; boşluk çürüyen kabuğun artıklarıyla doldu.” (s. 23) “Yüzünü Dök Küçük Kız” öyküsünde, terkedilme acısından kurtulma ve doğum süreci arasında simgesel bir bağ kuran yazar alegorik anlatıyı hissettiriyor. Öykünün psikolojik alt yapısı varlık ve yokluk arasında muazzam bir bağ kuruyor.  Öykülerin birçoğunu kısa ve net monologlar oluşturuyor. Yazar, aile ve çevre ilişkilerinin çetrefilli ağında, düşerse tutunamama riskini göze alarak dolaşıyor. Çoğu öykünün giriş bölümü, anlatıcının kendisiyle yüzleşmesi sonucu ulaştığı duygu belirteçleriyle başlıyor. Bazen de yaşananların veya yaşanamayanların sebep olduğu hasarlar ile. Sonrasında basit alışkanlıkların içsel alana dair verdiği ip uçları metnin tamamını örüyor.  “Kapı kollarını peçeteyle tutuyorsun. Paraya da dokunamıyorsun. Abin, kedilere mama almak için istediğin borç parayı yan cebine koyuyor.” (s.35)      “Annemin ölmesini istiyorum. Bu düzeni o kurdu. Öz kızlarının kalbini söken düzeni. Halbuki hemcins değil miyiz? Erkek evlatlarına düşkünlüğünün sebebi ne? Beni gereksiz, yetersiz, faydasız mı buluyor?” (s. 53)  “Kime Çektim Ben” öyküsü, bir babanın yalnız bıraktığı dört çocuklu annenin bitmek bilmeyen toplumsal baskı sebebiyle öfkesini ergenlik çağındaki kızından çıkarması üstüne kuruluyor. Sebepleri değişen ancak sonuçları hep aynı kalan “sevilmeme hissi” üstüne, cinsiyetçiliği merkeze alıyor. Gözlem gücünün kurguya kattığı perspektif açısından da çok yönlü düşünmeyi sağlıyor. “Bir takımın taraftarı, bir siyasi partinin sempatizanı olmaya karşıydım. Çok beğenilen, kitleleri peşinden sürükleyen müzisyenlere, oyunculara, yazarlara hayranlık duymayı asla tercih etmedim."(s. 89) Kitaba adını veren öykü orijinal adıyla “Hic Sunt Dracones” korkmayan ve tek olmayı seven insanların uğultuların peşinden gittiği, konuşmadıkça büyüyen korkunç gerçeklerin gerilimi ile ara yolları birleştiriyor. Okur, kendi içinde dahi gitmeye cesaret edemediği ıssız alanlara çekiliyor.  “Burada Ejderhalar Var” maskeleri düşürüyor. Normların bile doğal seçilime yenik düştüğünü ve önünde sonunda toplumsal evrimin ana mekanizması olacağını yeniden gözler önüne seriyor. “Hepimiz yaralı atlar gibi ölmeyi bekliyoruz”  diyebilmenin acı hissini paylaştıran vurgusu, çoğunluk olmanın konforunu arttırıyor gibi görünse de; biz gitmeyelim diye konulan “Burada Ejderhalar Var” uyarısı, takip etmemiz gereken azınlık rotası olmayı sürdürecek. BURADA EJDERHALAR VAR Ayşegül Kopdagel Oğlak Yayınları, 2024 Tür: Öykü 128 s.

  • "Okurken 'birlikte yazarsanız' metinler çok daha uzun süreli bir etkiye sahip olur..."

    2024 yılı içerisinde Ayrıkotu Kitap tarafından Avusturya Edebiyatından dilimize kazandırılan Deniz Esintisi isimli kitabın ödüllü yazarı Carolina Schutti ile Gerlinde Tamerl'in yaptığı röportajın çevirisini Seda Aydal yaptı. meinbezirk.at 'da yayınlanan röportaj, yazarın, Deniz Esintisi kitabıyla ilgili bilgiler veriyor. Avusturya Edebiyatının önde gelen kadın yazarlarından olan Carolina Schutti, 2015'te  Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü’nü  kazandı.  Çok sayıda kitap yazan Carolina’nın eserleri bugüne kadar 17 farklı dile çevrildi. İlkbaharda “Meeresbrise” (Deniz Esintisi) adlı yeni romanınız Literaturverlag Droschl tarafından (Deniz Esintisi – Ayrıkotu Kitap) yayımlandı. Şimdi de bu yıl 4-6 Mayıs tarihleri arasında gerçekleşecek olan Hafta Sonu Konuşmaları'na konuk oluyorsunuz. Bu yıl 45. kez gerçekleşecek olan bu sıra dışı edebiyat etkinliğinin ana teması köken konusu etrafında şekilleniyor. Edebiyatta köken meselesini nasıl değerlendiriyorsunuz? Köken doğal olarak bir yandan “anavatan” ya da “doğum yeri” gibi anlamlara gelirken, diğer yandan da içinden geldiğiniz ve sizi karakterize eden sosyal çevre ya da aile ortamı anlamına gelmektedir. Bu da duruma göre birbiriyle rekabet eden örtüşmelerle sonuçlanır: Görünüş, isim, dil, konuşma tarzı, aynı zamanda ilgi alanlarımız ve jestler gibi küçük ayrıntılar kökenlerimiz tarafından karakterize edilir ve kim olduğumuzu az ya da çok belirler. İşte tam da bu değişimler ve yer değiştirmeler ilgimi çekiyor ve kitaplarımda yinelenen bir tema. Romanın adı “Deniz Esintisi” yumuşaklık, Akdenizli bir yumuşaklık hissi vaat ediyor. Ancak romanda aslında iki kızın tecrit edilmesi, ihmal edilmesi ve anneleriyle olan dengesiz ilişkilerini ele alıyorsunuz. Kulağa neredeyse romantik gelen bu kitap adı romanın içeriğiyle nasıl örtüşüyor? Birkaç sayfa sonra “Deniz Esintisi”nin bir sabun kokusu olduğu ortaya çıkıyor. Çoğu insan için kokular duygularla yakından bağlantılıdır ve özlemleri de tetikleyebilir. Bu durumda, “gerçek” denize duyulan özlem, kızlardan birinin cesaretini toplayıp daha iyi bir hayat için yola çıkmasına yardımcı oluyor. Romanlarınızın bir özelliği de çok kısa olmaları. Bu kısalığı bilinçli olarak mı tercih ediyorsunuz yoksa özlülük tarzınızın bir parçası mı? Her ikisi de söz konusu. Bu roman kızları anaokulu çağından ergenlik dönemine kadar takip ediyor. Kısa bölümler çocukluğumuzu hatırlama şeklimizi sembolize ediyor, yani parçalar halinde ve eksik olarak. Ancak bunun hakkında konuştuğumuzda anılar yeniden bir hikâyeye dönüşüyor. Sadece mevcut romanınızda değil, “Patagonya” veya “Gökyüzü Küçük Bir Çember” gibi önceki romanlarınızda da okuyucuya her zaman çok fazla yorumlama alanı bıraktığınız fark ediliyor. Bu sizin için neden bu kadar önemli? Kitaplarım okuyuculara kendi yaşam öykülerini, deneyimlerini ve arzularını kitaba taşımaları için bir davet olmalı. Okuyucuların kendilerini içinde buldukları boşluklara hava girmesine izin verirseniz, daha fazla hareket mümkün olur. Bunun dışında, okurken “birlikte yazarsanız” metinler çok daha uzun süreli bir etkiye sahip olur... Şu anda ne üzerinde çalışıyorsunuz veya yazılarınızda bundan sonra hangi konuya odaklanmak istiyorsunuz? “Deniz Esintisi” ciddi bir konuyu ele alsa da her zaman komik unsurlar ortaya çıkıyor. Bundan keyif aldım ve iki insanın birbirinin kurtarıcısı olduğu bir hikâye üzerinde çalışıyorum. Evet, bu kez içinde bir kedi değil, renkli bir fare olacak. Carolina Schutti  1976’da, Innsbruck’ta doğdu ve hâlâ orada yaşamaktadır. Çok sayıda kitap yazan Carolina’nın eserleri bugüne kadar 17 farklı dile çevrildi ve 2015’teki Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü’nü kazandığı Once I must have trod on soft Grass kitabı ile aldı. Bunun dışında  kitaplarıyla çok sayıda ödül aldı. DENİZ ESİNTİSİ Carolina Schutti Ayrıkotu Kitap, 2024 Çeviri: Gözde Alkaya Korkmaz 64 s.

  • Ben Buradayım!

    Ödüllü yazar Sara Pennypacker ve ödüllü illüstratör Matthew Cordell’den dostluk, ev yapımı kurabiyeler ve hikâyelerin gücüne dair muzip bir roman! İnsanlar ne için yaşar? Dokuz yaşındaki Burya’nın annesine göre hayattaki en önemli şey şöhret, babasına göreyse paradır. Ailesinin tüm yasaklarına rağmen kitaplarla tanışmanın bir yolunu bulan Burya, insanlar ne için yaşar sorusunun peşine düşer. Dünyaya karışmaktan büyük keyif alan Burya, en sonunda kendi amacını bulabilecek midir? Ödüllü yazar Sara Pennypacker ve ödüllü illüstratör Matthew Cordell’den dostluk, ev yapımı kurabiyeler ve hikâyelerin gücüne dair muzip bir roman! Sara Pennypacker Amerikalı bir çocuk kitapları yazarıdır. Bazıları New York Times çok satanlar listesinde yer alan kitapları arasında Leeva At Last, Pax, Summer of the Gypsy Moths, Clementine serisi, Waylon serisi ve Stuart kitapları bulunmaktadır. BEN BURADAYIM! Sara Pennypacker İlksatır Çocuk Yayınları, 2025 Çeviri: İrem Bilkin İllüstratör: Matthew Cordell 8+ yaş 280 s.

  • Usta yazar Celil Oker’in yayımlanmamış öyküleri ilk kez raflarda!

    2019’da kaybettiğimiz polisiye edebiyatın sevilen yazarı Celil Oker’in daha önce çeşitli dergilerde çıkan öykülerinden oluşan Haliç Manzaralı Cinayet, ilk kez okur karşısına çıkıyor. Celil Oker’in kalemini özleyenler, onu öyküleriyle yeniden keşfetmek isteyenler ve tüm polisiye severler için. Kitabın derlenme sürecine yoğun katkı sunan Ali Oker: “Celil Oker’i kaybettiğimiz 2019’un mayıs ayında yayıncılık sektöründeki arkadaşları bana taziyelerini iletirken arşivimde bulunsun diye babamın onlara yolladığı eski hikayeleri de hatırlatmışlardı. Hikayeleri toplayıp kitaplaştırma fikri bende o zaman doğdu.” Bin Lotluk Ceset, Bir Şapka Bir Tabanca, Çıplak Ceset, Kramponlu Ceset, Rol Çalan Ceset, Yenik ve Yalnız, Son Ceset, Ateş Etme İstanbul, Sen Ölürsün Ben Yaşarım  ve Beyaz Eldiven Sarı Zarf adlı eserleriyle   polisiye edebiyatın en çok aranan isimlerinden olan, 2019 yılında kaybettiğimiz Celil Oker, yarattığı dedektif Remzi Ünal karakteriyle okuyucuların gönlünde taht kurdu. 2020 yılında Türkiye Polisiye Yazarlar Derneği’nin düzenlediği Kristal Kelepçe Ödülleri’nde ‘Büyük Usta’ ödülüne layık görüldü. Kitapları Almanya, İspanya, Yunanistan ve Hollanda’da yayımlandı. Yazın hayatı boyunca ansiklopedi ve reklam metin yazarlığı, çevirmenlik ve gazetecilik yapan Celil Oker’in eserleri, geniş kitlelerce okunmaya devam ediyor. Celil Oker’in sevilen kitaplarının özel baskıları geçtiğimiz yıllarda Altın Kitaplar tarafından yayımlanmış ve polisiye severlerin büyük ilgisiyle karşılaşmıştı. Bu kez yazarın daha önce yayımlanmamış öyküleri Altın Kitaplar etiketiyle okurlarla buluşuyor. Kitabın girişini de yazan oğlu Ali Oker, öykülerin derlenme sürecini anlattı:  «Celil Oker’i kaybettiğimiz 2019’un mayıs ayında yayıncılık sektöründeki arkadaşları bana taziyelerini iletirken arşivimde bulunsun diye babamın onlara yolladığı eski hikayeleri de hatırlatmışlardı. Bunlardan ilki babamın Boğaziçi Üniversitesindeki tiyatro kulübünden arkadaşı Mehmet İnhan’dı. Babam Mehmet İnhan’ın internette yayınlanan Publitory  isimli mecrasına 2015-2016 yılında 4 tane hikaye yollamış. Hikayeleri toplayıp kitaplaştırma fikri bende o zaman doğmuştu. Ardından annemle birlikte babamın kütüphanesinde yaptığımız araştırma sonunda, gene üniversite yıllarından arkadaşı Semih Gümüş’ün yönetiminde çıkan Notos ’da, kitaba da adını veren ‘ Haliç Manzaralı Cinayet ’ isimli hikayesini bulmuştuk. Ancak, hikayelerin büyük bölümü Mylos yayın grubu bünyesinde Özlem Özdemir  yönetiminde hazırlanan, polisiye tutkunlarının da tanıdığı 2 aylık polisiye dergisi 221B ’de 2016 ve 2017 yılında yayınlanmış. Özellikle hastalığı sırasında 221B ekibinin babamın çalışmalarını sevgi ve heyecanla desteklemesi, onun üretkenliğini kamçılamış. Bu saydığım insanların hepsine teşekkür borçluyum. Kitabın en sonunda yer alan ‘ Şimdi Bir Oyun Oynayacağız Seninle ’ isimli hikayesinin de, annemin giriştiği neredeyse arkeolojik bir çalışma sayesinde bugün yayın hayatına devam etmeyen Aries  isimli dergide 2003 yılında yayımlandığını keşfettik. Babam bütün kitaplarını ilk önce eşi, annem Sevtap Oker’e okutur, onun fikrini alır, ilk ‘tashih’ini ona yaptırırdı. Bu kitabın hazırlanması sırasında da bu ilkeyi devam ettirdik. Annem, herkesten önce öyküler üzerinde çalışmaya başladı, günlerce Türkçelerini düzeltti, tarihlerini buldu, dergilerde yayımlanan ve kimsenin görmediği hataları keşfedip ayıkladı. Babamın geleneğini bozmadık, bu kitapta da emeği çoktur. Babamı kaybettiğimiz günden beri okuyuculardan gelen mesajların büyük çoğunluğu babamın hikayelerinin bir gün bir kitapta toplanıp toplanmayacağını sorguluyordu samimiyetle. Hastalığı boyunca Bilgi Üniversitesindeki derslerine ve polisiye roman çalışmalarına devam edemediği için neredeyse kahrolan babamın, ölümünden sonra okuyucularla buluşmasına vesile olan ‘ Haliç Manzaralı Cinayet ’ isimli kitabı bir armağandır. Yayıncı arkadaşlarının, ailesinin ve Altın Kitaplar’ın Celil Oker’e armağanı olan bu kitap ayrıca Celil Oker’in de okuyucularına armağanıdır. Karşılıklı bir vefa gösterisi ve ender karşılaşılan bir şeydir bu… Celil Oker’i 2019 yılının Mayıs ayında kaybettik. » Fakat, Celil Oker hâlâ çalışıyor! HALİÇ MANZARALI CİNAYET Altın Kitaplar, 2025 Celil Oker Tür: Öykü 168 s.

bottom of page