top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • Seyahat Sanatı

    Alain de Botton’ın Seyahat Sanatı, sadece bir yolculuk kitabı değil, aynı zamanda bir dünyayı keşif ve içsel dönüşüm rehberi. Yazar, aralarında Flaubert, Edward Hooper, Wordsworth ve Van Gogh’un da bulunduğu bir dizi sanatçı, yazar ve düşünürün de yardımıyla seyahatin güzel manzaralar görmekle ilgili olmadığını, aynı zamanda ruhsal ve kişisel bir yolculuk olduğunu ortaya koyuyor. Anekdotları, felsefeyi ve sanatı ustaca bir araya getirerek seyahatin dönüştürücü doğasına dair değerli bakış açıları sunan Botton, zeki ve samimi üslubuyla okurları seyahat sanatını yeniden keşfetmeye ve yolculuklarında daha derin anlamlar aramaya davet ediyor. Alain de Botton (d. 20 Aralık 1969, Zürih), Yahudi asıllı Londra'da yaşayan yazar ve televizyon programları yapımcısı. Essays In Love (1993) (On Love: A Novel olarak da bilinir (2006), Aşk Üzerine, Sel Yayıncılık The Romantic Movement (1994), Romantik Hareket-Seks, Alışveriş ve Roman, Sel Yayıncılık Kiss and Tell (1995), Öp ve Anlat, Sel Yayıncılık How Proust Can Change Your Life (1997), Proust Yaşamınızı Nasıl Değiştirebilir?, Sel Yayıncılık The Consolations of Philosophy (2000), Felsefenin Tesellisi, Sel Yayıncılık The Art of Travel (2002), Seyahat Sanatı, Sel Yayıncılık Status Anxiety (2004), Statü Endişesi, Sel Yayıncılık The Architecture of Happiness (2006), Mutluluğun Mimarisi, Sel Yayıncılık The Pleasures and Sorrows of Work (2009), Çalışmanın Mutluluğu ve Sıkıntısı, Sel Yayıncılık A Week at the Airport (2009), Havaalanında Bir Hafta, Sel Yayıncılık Religion for Atheists: A Non-Believer's Guide to the Uses of Religion (2012), Ateistler için Din, Sel Yayıncılık SEYAHAT SANATI Alain de Botton Everest Yayınları, 2024 Tür: Deneme Çeviren: Ahu Sıla Bayer 288 s.

  • “Karanlıktan Korkmayanların Dergisi”

    “Karanlıktan Korkmayanların Dergisi” mottosuyla yola çıkan Şato Dergi, 1 Şubat 2024’te yayın hayatına başladı. Edebiyat, kültür ve sanat dallarına korku teması ile yeni bir soluk getiren dergi; kapılarını korku, gerilim ve fantastik türlerinde eser üreten, okuyan herkese açıyor. Avlu, Mahzen, Merdiven, Misafir Salonu, Koridor, Pencere, Çatı Katı ve Arka Bahçe” gibi köşeleri olan Şato Dergi; her köşeye özgü farklı türdeki metinleri okurla buluşturuyor. İki aylık periyotlarla okurla buluşacak olan dergiyi, web sitesi üzerinden pdf formatında ücretsiz olarak indirip okuyabilirsiniz. Şato Dergi’nin 1. sayısına linkten ulaşabilirsiniz: https://satodergi.com/

  • Hayallerin ve tatlıların buluştuğu bir dünya

    "Küçük Pastacı Lila" kitabıyla hayallerin ve tatlıların buluştuğu bir dünyaya adım atın! Rana Urgunlu Sır'ın kalemi altında şekillenen bu hikaye, küçük okurlarımızı pastacılık macerasına davet ediyor. Lila, küçük bir pastacı adayı olarak hayallerini süsleyen bir pastayı yapmak istiyor: Gökkuşağı Pastası! Ancak, büyük pastacılar dünyasında kendini kanıtlamak hiç de kolay değil. İşte tam da bu noktada, Lila'nın karşısına bir sürpriz çıkıyor ve büyük pastacı ile tanışıyor. Sayfalar ilerledikçe, Lila ve büyük pastacı hayalleri üzerine keyifli sohbetlere dalıyorlar. Pastacılığın sırlarını, lezzetli tarifleri ve en önemlisi, hayallerin peşinden gitmenin değerini keşfediyorlar. "Küçük Pastacı Lila", çocuklarımızın hayal gücünü besleyen, işbirliğinin ve azmin önemini vurgulayan bir hikaye. Renkli ve etkileyici çizimlerle süslenmiş bu kitap, küçük okuyucularımızı büyülü bir lezzet yolculuğuna çıkaracak. Unutmayın, bazen en tatlı şeyler, en cesur hayallerin ardında gizlidir! KÜÇÜK PASTACI LİLA Rana Urgunlu Sır Kara Karga Yayınları, 2024 Resimleyen: Berk Öztürk Türü: Çocuk Kitabı 24 s.

  • Düğüm düğüm anlar okumaya hazır olun

    Mehtap Sezer’in raflarda yerini alan öykü kitabı Düğüm Düğüm, sadece karakterleriyle değil, öykü temaları ve konuları yönünden bir o kadar “zengin” olmasıyla da edebiyat dünyamızda ayrıcalıklı bir yer edinmeyi hak ediyor. Öykü, galibiyetini nakavtla alır ya da güçlü bir tokat etkisi yapar derler fakat bir de okuru düğüm düğüm yapanlar var. Mehtap Sezer’in raflarda yerini alan öykü kitabı “Düğüm Düğüm” için en doğru niteleme zenginlik olur herhalde. Öyküde karakter yaratmanın zorluğundan sıkça bahsedilir… Zaten Mehtap Sezer için o karakterleri öykülerle yaratıyor demek kolay değildir, o insanlar, capcanlı halleriyle daha ilk satırdan itibaren oradadırlar. Hani ortamda herkesin çok iyi bildiği bir karakterin başından geçene şahit olunuyormuş hissi veren bir anlatımdan, bir canlılıktan bahsediyoruz. Kitapta ilerledikçe bir yandan öykülerin tadına varırken bir yandan da karakterlerin hiçbirinin birbirine benzemediğini görürüz. İşte o zaman, geride bıraktığımız öykülerde nasıl da sağlam bir biçimde ortaya konulan karakterlerin olduğunu daha iyi fark eder, şaşırırız. Kadın karakterlerinin fazlalığıyla dikkat çeken kitap, bu anlamda hem sınıf ve meslek tanımayan bir buluşma, hem de heybetli sıradağların farklı zirvelerine birer tırmanışı andırıyor. Düğüm Düğüm, sadece karakterleriyle değil, öykü temaları ve konuları yönünden bir o kadar “zengin” olmasıyla da edebiyat dünyamızda ayrıcalıklı bir yer edinmeyi hak ediyor. Öykülerin bir kısmı incelendiğinde bile, Sezer’in kalemini hayatın ne kadar geniş bir alanında oynatabildiğini görüyoruz: 12 Eylül’ün acıları, (Bir Ekmek Bir Gazete, Doğum Lekesi) , depremzede ama sevgi saçan özel bir birey, (Delinin Gidişi), bir cinayetle birlikte kocasının kendisini aldattığını öğrenen kadına karakolda kendisine âşık bir avukatın yardıma koşması, (Benim Kocam Hayatta Yapmaz), bir köpeğin sahibinin kendisine emanet ettiği kişinin uzaklara gidişinin ardından yıllar önce ölen sahibiyle aynı sonu seçmesi (Son Çıtırtı), evin içinde kapana kısılmış ama büyük akademik başarılar için her türlü donanıma sahip bir kadın (Düğüm), yıllar sonra karşılaşan bir kadın ve erkeğin açmazları (Ben Vişneyi Hiç Sevmem ki)… Kader Geçidi ve Şarap Lekesi, Mehtap Sezer’in fantastiğe attığı adımlarla öyle güçlü sesler veriyor ki sonraki eserlerdeki bu türden öykülerin habercisi niteliğinde. Geçtiğimiz günlerde kaybettiğimiz usta edebiyat insanı Mario Levi’nin atölyelerinin en devamlı yazarıydı Mehtap Sezer. Son üç yılda kaleme alınan öykülerin, Levi gibi bir ustanın önerileriyle kalemi şekillenen bir yazardan geldiğini not düşelim. Politik polisiye türündeki romanı Kör Pusula ile bir ayda ikinci baskıya ulaşmıştı Mehtap Sezer, öyküye de dikkat çekici bir giriş yapmış oldu. YazarEvi’nin özel koleksiyon eseri olarak Edebiyatist etiketiyle yayımlanan Düğüm Düğüm’de yer alan usta sanatçılara ait çizimler de öykülere ayrı bir derinlikle eşlik ediyor. Sözü, özenle hazırlanan kitabın arka kapak yazısına bırakalım: “Kısacası Mehtap Sezer’in, bir katilin de bir gözyaşı damlasının da peşine düşen o sarsıcı kaleminden… Düğüm düğüm anlar okumaya hazır olun.” DÜĞÜM DÜĞÜM Mehtap Sezer Edebiyatist Yayınevi, 2024 Tür: Öykü

  • Küsmek tam olarak neye benziyor

    Ekin Türkantos yazdı: "Bir gün gazetede ‘Hiç Küsmeyen Arkadaş Aranıyor’ diye bir ilan görseniz başvurur musunuz yoksa ilanın peşine düşer misiniz? Ödüllü yazar Hanzade Servi’nin ilanla aynı adı taşıyan sevgi dolu kitabının çıkış noktası küslük, varış noktası dostluk…" Ekin Türkantos Çocuklara belli temaları anlatmak hiç kolay değil. Özellikle yaşamın içinde sıkça karşılaşılabilecek ve çocukların canını sıkabilecek konularsa anlatması biraz daha dikkat gerektirebiliyor. Hanzade Servi’nin yeni kitabı Hiç Küsmeyen Arkadaş Aranıyor, İthaki Çocuk etiketiyle raflardaki yerini aldı. Sımsıcak çizgileriyle bu hikayeyi güzel resmiyle taçlandıran, kitabın kapağını resmeden Gözde Eyce’yi anmadan geçmeyelim. Çünkü bir kitabın hikayesi kadar çizimleri, resimleri ve illustrasyonları da önemli. Başta konusu küslük gibi gözükse de bu bir dostluk kitabı. Her yaştan okuru içine alıp gülümsetecek öğelere sahip. Küslükler, püslükler ve mucizevi tesadüfler barındıran akıcı bir hikaye okuyacaksınız. Yetişkinlerin geriye dönüp kendi küslüklerini anımsayacağı bir metin aynı zamanda. Küslük dediğimiz kavramın ne olduğunu anlayacak ve belki de geçmişte yaptığımız vakit kaybı püslüklerle vedalaşacağız. Neden mi bahsediyorum, okumadan anlayamayacağınız bir benzetmeden. Hazırsanız kitap başlıyor… Dönenyol ilçesinin yerel gazetesinde bir ilan yayınlanır; "Hiç Küsmeyen Arkadaş Aranıyor. Her gün hal hatır sorsan, geçmişin hatalarını bugüne taşımayan, görüşmek istediğimde bahane bulmayan, çat kapı süprizlerle günümü aydınlatan mutluluğumu kıskanmayan, dertlerimi küçümsemeyen, hem iyi hem kötü günümde hep yanımda olacağını bildiğim, hiç küsmeyen arkadaş aranıyor." Kitap, bu gazete ilanıyla hayli dikkat çekici bir şekilde başlıyor. Dönenyol Gazetesi’ni çıkartan Şükrü Battaniye, ilan sayfasını düzenlerken bu ilanın ne gibi tesadüflere gebe olacağından habersiz gazetesinin işleriyle meşgul. Bu ilgi çekici ilanı görmemek mümkün değil. Çimen de hemen ilgisini bu gazete ilanına yoğunlaştırıyor. Çünkü en yakın arkadaşı Nil sürekli sudan sebepler bulup kendisine küsüyor. Bu tuhaf yazı o kadar ilgisini çekiyor ki, ilan sahibini bulmayı kafasına koyuyor ve soluğu Çıkmaz Kafe’de alıyor. Bugüne kadar kitaplarıyla birçok ödül almış olan yazar Hanzade Servi, çocukların hangi temaları merak edeceğini, hangi yöntemle bir şeyler öğrenebileceğini çok iyi biliyor. Kitabın matematiğini de öyle güzel kurguluyor ki merak, son sayfaya kadar sürüyor. Hikayenin kahramanı Çimen ile dedektifçilik yapar gibi ilan sahibini arıyor, küslük nedir sorusuna kafa yoruyorsunuz. ‘Sahi küsmek tam olarak neye benziyor?’ diye soruyor çünkü. Hiç düşündünüz mü küslük nedir, neye küsülür, küsülürse nasıl barışılır, gönül almak nasıl olmalıdır? Bir çocuğa anlatmak için çok incelikli bir konu. Kafasını karıştırmadan, küslüğü uzatmadan telafi yollarını bulmaya çalışmak ince ince işlemek ve bunu ilgi çekici bir hikayeyle yapmak deneyim ister. Hanzade Servi de bunu çok güzel işlemiş. Kitapta çok fazla karakter olduğu ve ilginç isimlerle hikayede yer aldığı için başta biraz kafa karıştırsa da ilerleyen sayfalarla yerli yerine oturuyor. Kitaptaki rolleriyle öne çıkanlara bakarsanız isimleri hayli dikkat çekici; gazete çıkartan Şükrü Battaniye, emekli beden eğitimi öğretmeni Fazilet Özperi ya da diğer takma adıyla Taklacı Güvercin, İlhamsız Besteci İlham Bey ve minik köpeği Vesile Hav, Normal Şeyler Müzesi’nin kurucusu Şevki Ekin, Çimen’in abisi Orman, züccaciyeci Hoşaf Teyze, Nil, Duru, Tuba öğretmen, gazeteye ilan veren Gül Hanım. Kitaptaki birkaç detay içimi ısıtıyor. Çimen’in züccaciye dükkanının camından bakmayı çok sevmesi, beni kendi çocukluğuma götürüyor. Bende mahallemizdeki dikiş kutusu satan dükkanın camına bakmayı çok severdim küçüklüğümde. Hikayede Çimen’in züccaciyecinin camından bakıp vitrindeki camdan ahtapotu seyretmesi hayalime Timoleon Marie Lobrichon’un ‘Oyuncakçı Penceresi’ adlı resmini getiriyor. Bu tip anımsamalar, özellikle bir çocuk kitabı okurken inanılmaz keyifli, zihni oradan oraya götürüyor. Yaşı küçük bir kahraman olan Çimen, yaşça kendinden büyük olan Gül Hanım’dan çeşitli şeyler öğreniyor; mesela insanların zamanla değişebileceğini ve bir zamanlar sevdiği objelere bile bir süre sonra ilgisini kaybedebileceğini… Kitapta Şevki Ekin’in bahçesindeki kulübeyi Normal Şeyler Müzesi’ne dönüştürüp içerisine pet şişe, eskimiş çorap, şarj kablosu, tencere, fermuar, poşet dosya, kapı kulpu, kalem kapağı, tırnak makası gibi birbiriyle alakasız gibi görünen ama ‘normal şeyler’ statüsüne giren objeleri toplayıp sergilemesi de dikkat çekici. Çocukların müzelere ilgisi, nelerin müzesi olabileceğini düşünmesi ve eşyalara kıymet vermesi bakımından konuşulması gereken önemli bir ayrıntı. Son olarak kitap Dönenyol Gazetesi’ndeki bir ilanla bitiyor. Ne olduğunu merak ederseniz kitabı alıp bu gizemli hikayeye tanıklık edebilirsiniz. HİÇ KÜSMEYEN ARKADAŞ ARANIYOR Hanzade Servi İthaki Çocuk, 2024 Resimler: Gözde Eyce 168 s.

  • Bir araya gelince ummanları oluşturan kadın hikâyeleri

    Pınar Çelikel, son kitabı Katre'de hepsi bir damla olan ama bir araya gelince ummanları oluşturan o kadınların hikâyelerinde dolaştırıyor bizi. Katre, ince ince işlenmiş, hem kırılgan hem güçlü...' 'Ellerini uzat bakalım," dedi. İki yumruğumu, neden olduğunu anlamasam da, uzattım ona."Her şeyi böyle sıkı sıkı tutmak zorunda mısın sen?" diye sordu. Nasıl yani? "Yani her şey senin istediğin gibi mi olacak hayatta? İnsanlar senin istediğin gibi mi davranacak? Gelen bir daha gidemeyecek mi?" İstanbul, Bilecik, İsfahan, Tire, Ankara… 1927, 1982, 2013, 2022… Farklı coğrafyaların, farklı zamanların kadınları… Pınar Çelikel, hepsi bir damla olan, ama bir araya gelince ummanları oluşturan o kadınların hikâyelerinde dolaştırıyor bizi. Bazı ortaklıkların şehir, dönem, aile tanımadan bizi buluşturduğunu da hatırlatarak. Katre, ince ince işlenmiş, hem kırılgan hem güçlü… Pınar Çelikel'in diğer kitapları: • 35 Çok Güzel Gelsene • Kendimi Ararken Seni Buldum • Katre KATRE Pınar Çelikel Mundi Kitap, 2024 Tür: Öykü 136 s.

  • İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesi’nin düzenlediği 1. Öykü yarışması sonuçlandı

    İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesi’nin düzenlediği “Ayrımcılık” temalı 1. Öykü yarışmasında birincilik ödülünü, Mayıs Ortası adlı öyküsü ile Sibel Apaydın kazandı. Yarışmaya katılan öyküler, seçici kurul üyeleri Ayşe Uyguner, Ayşegül Devecioğlu, Jaklin Çelik, Melike Koçak, Murat Uyurkulak, Özlem Eren Türkmen, Selahattin Demirtaş, Şebnem İşigüzel tarafından değerlendirildi. Yayınlanmaya değer bulunan öyküler belirlendi. Katılımcılardan gelen 80 öykü arasından seçilen üç öykü ödüle değer bulundu. Okunmaya değer 16 öykü ile birlikte toplamda 19 öykü, derneğin ilk ortak öykü kitabında bir araya getirildi. Çeşitli bakış açıları ve duyarlılıklarla ayrımcılığa karşı mücadeleyi, insan haklarına duyarlılığı ve eşitliği vurgulayan öyküler okurlara düşünme fırsatı sunuyor. Yarışma sonucu oluşan kitap, ilerleyen günlerde İHD İstanbul Şubesi’nin web sitesinde okurlarla buluşmaya hazır olacak. Birincilik Ödülü: Sibel Apaydın  –  Mayıs Ortası İkincilik Ödülü: Elvan Arpacık – Yokmuş Gibi… Üçüncülük Ödülü: Meltem Uzunkaya –  Aksak, Afgan, Kedi Normal Vatandaş – Beste Gün Aslan, Olağan Şüpheli – Deniz Bircan, Sarı Yüzümün Adı Kara – Nurdan Atay Yıldız – Hüseyin Karagöz, Bilinmeyen Bir Balıkçı Hikâyesi – Misak Vartikoğlu, Boşluk – Fatma Nur Çelik, Bulut Çok Ben Şems İstiyorum Şems – İdris Yiğit, Çekici Yok Mu? – Dursaliye Şahan, Defter – Melodi Holago, Gogo – Sevim Çiçek, Hatır – Gözde Teker Ataş Açlık ve İncir – Sevim Alagöz, Ağaçların Kırıldığı Akşam – Uğur Gürekin, Anneler Döver Modernler Ağlar – Çağdaş Okumuş, Ayna – Eylem Karakaş Soylu, Ben Seni Hak etmedim Dürre – İbrahim Şaşma

  • Durup ince şeyleri anlayanların öyküsü...

    Hans Christian Andersen adayı, ödüllü sanatçı Sydney Smith ve Kanadalı şair Jordan Scott’un pek çok prestijli ödüle değer görülen ve şimdiden on iki dile çevrilen son çocuk kitabı Ninemin Bahçesi, raflarda. Kanadalı şair Jordan Scott, kendi çocukluk anılarından yola çıkarak sözcüklere ihtiyaç duymadan, sevginin ve doğanın diliyle iletişim kuran bir nine torun hikâyesi anlatıyor. Pek çok prestijli ödüle değer görülen ve şimdiden on iki dile çevrilen kitap, Hans Christian Andersen adayı, ödüllü sanatçı Sydney Smith’in etkileyici resimleriyle güçleniyor. Çocuk, her sabah babasıyla “balina karnına benzeyen dağların” yanından geçerek ninesine gitmektedir. Savaştan kaçıp Kanada’ya sığınan ninenin kümesten bozma evinin her yanı bahçesinden topladığı yiyeceklerle doludur ve tüm gün mutfakta vızır vızır çalışmaktadır. Yediği her lokmanın kıymetini bilen, doğayla uyum içinde yaşayan bir nine, torununa kuşaktan kuşağa aktarılacak bir miras bırakır. Yağmurlu havalarda yavaş yürürseniz siz de solucanları görebilirsiniz. Kitabın aldığı ödüller: The Horn Book Yılın En İyi Resimli Kitabı – 2023 New York Halk Kütüphanesi Yılın En İyi Kitabı – 2023 Amerikan Okul Kütüphaneleri Birliği Yılın En İyi Resimli Kitabı – 2023 Kirkus Reviews Yılın En İyi Resimli Kitabı – 2023 Evanston Halk Kütüphanesi Yılın En İyi Resimli Kitabı – 2023 Çocuk Kütüphaneleri Birliği Yılın Altın Seçkisi – 2023 Jordan Scott, Kanadalı şair ve çocuk kitapları yazarı. Çocukluğundaki kekemelik deneyiminden yola çıkarak yazdığı ve Sydney Smith’in resimlediği ilk çocukkitabı Nehir Gibi Konuşurum (2021, I Talk Like a River) The New York Times tarafından 2020’nin en iyi çocuk kitabı seçildi. On dokuz dile çevrilen kitap, Amerikan Okul Kütüphaneleri Birliği'nin engellilik deneyimini sanatsal bir şekilde ifade eden yazarları onurlandırdığı Schneider Aile Kitap Ödülü'nün de sahibi oldu. Son çocuk kitabı Ninemin Bahçesi (2024, My Baba’s Garden), şimdiden on iki dile çevrildi ve The Horn Book ile Amerikan Okul Kütüphaneleri Birliği tarafından yılın en iyi çocuk kitabı seçildi. Jordan Scott, Vancouver Adası'ndaki Comox Vadisi'nde eşi ve iki oğluyla birlikte yaşamaktadır. Sydney Smith, Kanadalı çocuk kitapları illüstratörü. Hem yazıp hem de resimlediği Şehirdeki Küçük (2020, Small In the City) 2020 Azra Jack Keats Ödülü’yle 2021 Kate Greenaway Madalyası başta olmak üzere pek çok prestijli ödüle değer görüldü. Jordan Scott’un yazdığı Nehir Gibi Konuşurum’u da resimleyen sanatçı, Kaldırım Çiçekleri (2022, Sidewalk Flowers) ve BabamıBeklerken (2022, Town Is by the Sea) gibi birçok ödüllü resimli kitabın illüstratörüdür. Art arda dört kez The New York Times Yılın En İyi Resimli Çocuk Kitabı ödülüne değer görülen ve dünya çocuk edebiyatının en prestijli ödüllerinden Hans Christian Andersen’e aday gösterilen Smith, Nova Scotia'da eşi ve iki oğluyla birlikte yaşamaktadır. NİNEMİN BAHÇESİ Jordan Scott İlksatır Çocuk Yayınları, 2024 Çeviri: Deniz Ayhan Koçak Çizimler: Sydney Smith 40 s.

  • Öykü: Necati Bey’in Duymadığı Çığlıklar ve Avokado

    "Sevgiyi göstermekte cimri davranmadığında başarısız sayıyorsun kendini. Onu özlediğini söyleyemiyorsun. O an Özlemek ölmekten iki harf fazla dizesi mühürleniyor dilinin altına." Dilek Altundağ Necati Bey ve çocuklarını evde bekleyerek geçmiyor zaman. Dışarı çıkıyorsun. İçinin sıkıntısı gibi hava. Bunaltıcı. Torosların dibine kurulan Seydişehir, bu zamanlarda serin olması gerekirdi halbuki. Mevsimlerin nevrinin dönmesini yadırgıyorsun. Leblebi kokan dükkânların yanından geçerken Bankalar Caddesi’nde gölge bir yer arıyorsun gözlerini kısarak. Önünde durduğun Mavi Köşe marketinin camında müşterileri içeriye davet eden haftanın ürünleri afişlerine bakıyorsun. Evde ihtiyaç olanlar kurcalıyor zihnini. En çok tükettiklerin geliyor aklına: ekmek, kahve, avokado. Necati Bey gibi günün yarısını market reyonlarında ürünlerin fiyat etiketini inceleyerek vakit geçirmek sana göre değil. Defalarca dile getirdin bunun saçma olduğunu ona da. Hatta tam da durduğun yerde -tahıl reyonlarının önünde- anlamını kendin bile çözemediğin çığlıklardan birini attın. Can yakmanın o küf renkli acıtan dikenli dokusu, ansızın çarpan tokat gibi. Hep attığın çığlıklardan biriydi sadece. -Bir keresinde zaman sarf ederek hazırlandığın, göz alıcı giyiminle her zaman dikkati üzerine çektiğin akrabalar gününe gittiğiniz o gün; odayı dolduran eltilerinin, görümcelerinin, ortalıkta koşuşturan çocukların yanında konuyu alışverişe getiren Necati Bey’in senin hesap kitap işlerinden anlamadığın için alışverişi sevmediğini söylediğinde attığın çığlık: Dikenli, yabancı, soğuktu. Bir keresinde de kaza yapmaktan korktuğu için araba kullanamayan Necati Bey’e Rönesans tablolarındaki kibirli melekleri aratmayan bakışlarınla “Araba kullanmayı bilmiyorsan git trene bin,” dediğinde attığın çığlık: Histerik, kışkırtıcı, acımasızdı- Çığlık senfonisi dinleyen Necati Bey’in ruhunda isyan bayrağı dalgalanmıyordu hiçbir zaman. Çatışmanın ortasından çok sesli düşünmeyen kişiliğiyle kurtarıyordu kendisini. Senin dilinden dökülen şekilsiz kelimeler; makarna reyonlarına, pilavlık bulgurlara, pirinç paketlerine çarpıyordu. En çok da boz bulanık gibi akıp giden akvaryum fanusunu teğet geçiyordu. Sebze reyonunda kaldı aklın. Avokadodan birkaç tane daha almayı düşündün. Necati Bey olsaydı avokadodan üç tane almanın daha kârlı olacağını söylerdi sana. O, böyle hesap yaparken kafanın içinde sayılar birbirinin üstünde çıkıp yarışırdı. İki tane daha alınınca beş avokado ücreti ödemenin denklemini bir türlü kuramazdın zihninde. Alışverişi sevmeme fikrini bir kenara itip kendini marketten dışarıya atıyorsun. Caddede yürürken dışarıdaki havanın bunaltıcılığı yapay neşeni söndürüyor. Geçen gün sen evde değilken geri dönen kargonu- Necati Bey’in yüzde otuz indirimli diye sipariş ettiği kitabı- teslim almaya gidiyorsun. Heyecanla açıyorsun paketi. Huzursuzluğun Kitabı çıkıyor içinden. Halbuki sen öykü kitapları dışında başka türleri okumadığını söylemiştin ona. Histerik kahkahaların içinde kalıyor bu kez. Ama durduramıyorsun kendini. İllaki birkaç kelam edeceksin Necati Bey’e. Elin telefona gidiyor. Bu kitabı niçin aldığını soruyorsun ona. Sana farklı dünyaları tecrübe etmek için kalbur üstü okumalar da yapmak istediğini hatırlatıyor. Zihnindeki düğümler çözülüyor. Hak veriyorsun ona ama dilinin ucuyla. Sana gününü nasıl değerlendirdiğini soruyor. Son zamanlarda kullandığın tek yüklemli sözcük çıkıyor ağzından. Hiç. Senin kurtarıcı anahtar kelimen oluyor. Sevgiyi göstermekte cimri davranmadığında başarısız sayıyorsun kendini. Onu özlediğini söyleyemiyorsun. O an Özlemek ölmekten iki harf fazla dizesi mühürleniyor dilinin altına. Meyus, yalnız kaldığın akşamların birine sığınarak dönüyorsun eve. Anahtar her zamanki gibi yerinde duruyor. Paspasın altında. Bu yaşayışındaki rahatlık anahtarı koyduğun yer, geleceğe güven elbette. Evde çalınacak bir şey olmamasından değil. Eve giriyorsun. İçerisi kapkaranlık. Panjurlar kapalı. Hafifçe açıyorsun güneş ışıklarının gün içindeki vurma açılarına göre ayarlıyorsun perdeyi. Kalorifer peteğiyle kanepe arkasında sıkışıp kalan saksıyı çekiyorsun gün ışığına. Necati Bey’in gözlerini halının çiçek desenlerine dikerek “Çiçek giren ev huzurlu olur,” dediği geliyor aklına. Aydınlıkta kalan tek odaya mutfağına gidiyorsun. Evin sana ilişkin en fazla söylenebilecek şeylerin olduğu köşesine. Her yer kar tanesi gibi. Dolaplar, tezgâh, duvar. Halı bile bembeyaz. Necati Bey olsaydı şimdi yemek pişirirdiniz. Onunla mutfakta vakit geçirmeyi seviyorsun. Anlaştığınız tek ortak payda bu. Yemekleri kendiniz için pişirseniz bile başkaları için yapıyormuş gibi özenli oluyorsunuz. Bazen de özel misafir geldiğinde umursamaz davranabiliyorsunuz. Necati Bey’in karnınızı doyurmak için “Bir lahmacun yeter,” deyişi dervişlerin “Bir ekmek bir su yeter,” deyişi gibi geliyor kulağına. Yemek faslında yoruluyorsunuz hâlince. Bir kahve içme teklifi geliveriyor birinizden birinin aklına. İllaki küçük ev aletleri size özel bir saygı payesi vererek yetişiyor imdadınıza. Türk kahvesiyle Menengiç kahvesi arasında ufak bir çekişme geçse de Necati Bey, senin “yaşamın gayesi” için kusursuzluk çabanla savaşmıyor yine. Yorgunluk kahveni içerken yüzünde muzaffere özgü bir zafer ifadesi beliriyor. Tezgâhın üstüne bıraktığın ekmekle zeytini dolaba koyuyorsun. Avokadoyu soyup üzerine limon sosu, tuz ilave ediyorsun. Ağzın sulanıyor avokadonun bir parçasını yiyorsun. Olgunlaşmamış avakodo, kekremsi bir tat bırakıyor damağında. Necati Bey’in hesap-kitap işine uymayıp iç sesini dinlediğin için teşekkür ediyorsun kendine. Şu an yanında olmadığı için onun da tarifsiz bir elektrik akımına kapılmaması, şanslı olduğunu düşündürüyor sana. Mutfağını inceleyerek dışa dönük aydın bir kadın imgeni yaratıyorsun. Sistemlisin. Duyarlılığın çözüm odaklı. Becerini hayal gücünün eline veren salonuna giriyorsun. Hep soğuk bulduğun evin en uzak odasına. Gümüşlükte rahmetli annenin ilmek ilmek dokuduğu dantellere erişiyor gözün. Dantellerin üstündeki tunç çerçevelerden birini alıyorsun eline. Sanki aile albümünden oluşturulmuş bir bölüm burası. Çocukların ve Necati Bey’le Balıklıgöl’de çekindiğiniz fotoğraflar, varoluşun katmanlarında üst üste dizilme yükümlülüğünü üstleniyor âdeta. Her birinin çerçeveleri birbirinden farklı. Papatyalı, mavi boncuklu, düz-siyah çizgileri olan gümüş çerçevelerden bir koleksiyon yaptığını yeni anlıyorsun belki. Yaşanmış bu hayat parçacıklarını değerlendirme niyetine yanıt arıyorsun. Kanepelerin ahşap süslemeleri takılıyor gözüne. Hiç simetrik değil. Boyası kalkmış kaplaması yıpranmış. Mobilyalarını değiştirmek istiyorsun. Mor çiçek motifli kanapenin kumaşlarında Alaçatı evlerini anımsıyorsun. Necati Bey’le kahve keyfini en çok burada yaptığınızı ansıyorsun. Yüzünde gülümseme beliriyor o an. Saksılardaki çiçeklerin günlerdir sulanmadığını fark ediyorsun. Ah! Küçük oğluna -bir ergenin sorumluluğuna- bıraktığın geliyor aklına. Necati Bey olsaydı; on beş günde saksıların toprağını eşeler, dinlendirirdi. Çiçeklere su vererek bakardı sevgisiyle. Günlerdir öykülerini yazdığın karakterlerinle kapandığın bu odada tek canlı şahidin çiçekler oluyor. Onların da öykülerini, hayatlarını yazarsın doğal dürtülerini simgesel ipuçları sayarak. Yarın bayram. Necati Bey’le çocukların olmadan geçireceksin bu kutlu günü de. Onları bir gün içinde bin yılı katetmiş gibi özlediğini duyumsuyorsun. Yalnızlığını bir nebze unutturacak kitabını alıyorsun eline sabırsızlanarak. Huzursuzluğun Kitabı. Fernando Pessoa’nın huzursuzluğu çöküyor üzerine. Kitap, mürekkep ve kelimeler tünel oluyor aranızda. Bu tünelde kitapla senin aranda bir dil, bir şifre yaratıyorsunuz birbirinize. Yalnız olmadığınızı  düşünüyorsun. Bütün gizemlerin ve kaygıların bir satranç oyuncusu misali zihninde gölgelerle süzülürken dalıyorsun kitaba.

  • Başka Bir Üreme, Cinsellik ve Kardeşlik Rejimi İçin Öneriler

    Bülent Somay'ın son kitabı, Ailenin Ötesi raflarda. "Yeni bir üreme, cinsellik ve kardeşlik rejimi ne kendiliğinden ortaya çıkacak, ne yokluktan zuhur edecek, ne de ütopik hayal gücümüzün, felsefi ve eleştirel mülahazalarımızın bir sonucu olacak." "Bu kitaptaki tüm tartışmam şu ikili değerlendirmeye dayanıyor aslında: (1) Bildiğimiz haliyle aile, bizim eleştirilerimizden ve mücadelemizden bağımsız bir biçimde, zaten yapısal olarak çöküyor ve üreme biçimlerimizi, cinselliğimizi ve kardeşliklerimizi örgütlemenin alternatif yollarını aramaya çoktan başladık; (2) Aile, erkek / baba tahakkümünün temel odağıydı ve hâlâ da öyle; bu tahakküm, tüm toplumsal, politik ve kültürel alanları kapsasa da, sadece ailede yenileniyor, sadece orada yeniden hayatiyet kazanıyor. Öte yandan, yeni bir üreme, cinsellik ve kardeşlik rejimi ne kendiliğinden ortaya çıkacak, ne yokluktan zuhur edecek, ne de ütopik hayal gücümüzün, felsefi ve eleştirel mülahazalarımızın bir sonucu olacak. Eskinin yıkıntıları üzerinde, eski, tahrip olmuş ailenin kalıntılarını, yapı taşlarını, hatta bazen köşe ve kilit taşlarını kullanarak inşa edilecek. Ne yazık ki, neyi kullanıp neyi çöpe atacağımıza karar verme, keyfimizce şunu alıp bunu bırakma konusunda da özgür değiliz yeterince. Ancak yine de bu yönde çaba gösterebiliriz, başka bir şey için olmasa bile, gelecek nesiller adına." — Bülent Somay Bülent Somay (1956, Bakırköy, İstanbul), 1972'de girdiği Boğaziçi Üniversitesi'nden 1981 yılında, İngiliz Edebiyatı dalında lisansüstü derecesiyle ayrıldı. 1982 ve 1983 yıllarında Montreal McGill Üniversitesi'nde bilimkurgu alanında doktora çalışması yaptı, ancak doktora derecesini almadan İstanbul'a döndü. 2013'te Londra Üniversitesi Birkbeck College'dan Psikososyal Çalışmalar dalında PhD derecesi aldı. 1983'ten bu yana Akıntıya Karşı, Zemin, Birikim, Demokrat, Defter ve Suret dergilerinde deneme ve makaleleri yayımlandı. 1984 ve 1995 yılları arasında Mozaik müzik grubunun bir üyesi olarak, 1995'ten sonra ise bağımsız olarak müzik çalışmalarını sürdürdü. Metis Yayınları'nda fantazi ve bilimkurgu dizilerinin editörlüğünü yaptı. Ütopya, distopya ve bilimkurgu hakkındaki yazılarını derlediği The View from the Masthead: Journey through Dystopia towards an Open-Ended Utopia kitabı 2010'da İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları tarafından, The Psychopolitics of the Oriental Father: Between Omnipotence and Emasculation kitabı ise 2014'te Palgrave Macmillan tarafından yayımlandı. 2002-2017 yılları arasında Bilgi Üniversitesi Karşılaştırmalı Edebiyat bölümünde ve Kültürel İncelemeler Yüksek Lisans Programında öğretim görevlisi olarak çalıştı; 2008-2017 arasında Kültürel İncelemeler Yüksek Lisans Programı direktörlüğü yaptı. Devrimci Sosyalist İşçi Partisi mensubudur. Bülent Somay'ın diğer kitapları: Geriye Kalan Devrimdir, 1997 Şarkı Okuma Kitabı, 2000 Tarihin Bilinçdışı, 2004 Bir Şeyler Eksik, 2007 Çokbilmiş Özne, 2008 The View from the Masthead: Journey through Dystopia towards an Open-Ended Utopia (İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2010) The Psychopolitics of the Oriental Father: Between Omnipotence and Emasculation (Palgrave Macmillan, 2014) Cinselliğe Dair Vazgeçmemiz Gereken 100 Efsane (Ağaçkakan, 2015) Tufan Göründü, 2022 AİLENİN ÖTESİ Bülent Somay Metis Kitap, 2024 296 s.

  • Sevilen yazar Eda Albayrak’tan yeni bir seri: Bumçikiler

    Eda Albayrak’ın kıpır kıpır kaleminden dökülen bu dinamik masalları çocuklar yüksek sesle okumayı çok sevecek! Bumçikiler Doğuyor ve Öylesine Bir Gün, raflarda! Zeynep Ertunç’un renkleriyle canlanan Bumçikiler serisi, ilk okuma yolculuğunda çocuklara eğlenceli bir yol arkadaşı olacak. Serinin ilk kitabı Bumçikiler Doğuyor BUM ÇİKİ ÇİKİ sesiyle başlıyor. Toprak ülkesinde yaşayan böcekler telaşlı. Önem Hanım vız oraya, vız buraya uçuyor. Fatma Ana’ya gidip neler olduğunu soruyor. “Çabuk Mühim kızıma haber ver! Bebekler geliyor!” diyor Fatma Ana. Bunları duyunca kafası karışan Mühim Hanım hemen bahçeye iniyor. Tam o sırada BUM ÇİKİ ÇİKİ sesleri tekrar duyuluyor. Bu kez Mühim Hanım, “Ne oluyor Fatma Ana?” diye soruyor. Fatma Ana heyecanla cevap veriyor: “Bebekler geliyor dedim ya Mühim kızım, bebekler geliyor!” Serinin ikinci kitabı Öylesine Bir Gün’de ise Toprak ülkesindeki barınakta böcekler sakin sakin yaşarken Bumçikilerin doğuşuyla birlikte işler karışıyor. Mühim Hanım Bumçikiler için barınakta kalacak yer ayarlıyor, Önem Hanım bütün gün Bumçikilerle ilgileniyor. Ama Fatma Ana tedirgin; çünkü kar günleri yaklaşıyor ve Bumçikiler için daha çok erzak depolamak gerekiyor. Üstelik battaniye, atkı, kazak da lazım… Önem Hanım ve Fatma Ana bu işleri hallederken Bumçikilerle ilgilenmek Mühim Hanım’a düşüyor. Neyse ki Bumçikiler masal dinlemeyi çok seviyor! Gecelerden birinde Mühim Hanım’ın tedbirli mi tedbirli, telaşlı mı telaşlı, kibar mı kibar, biricik yardımcısı Önem Hanım odasının penceresinden gökyüzünü seyre dalmış. Birden gökten mi geldi yoksa yerin altından mı geldi anlayamadığı bir gümbürtü duymuş. BUM BUM! Eda Albayrak, 1975 yılında İstanbul’da dünyaya gelmiştir. İstanbul Bilgi Üniversitesi Medya ve İletişim Sistemleri Bölümünden mezun olmuştur. Aynı üniversitede AdSchool İstanbul Reklam Tasarımı bölümünde yüksek lisansını tamamlamıştır. TÜBİTAK'ın Yeditepe Üniversitesi tarafından yürütülen medya içerik çözümleme sistemi projesinde yer almıştır. İstanbul Bilgi Üniversitesinde medya alanında çalışmalarını sürdürmüştür. 2012 yılından bu yana yaratıcı zekâ alanında çalışmalarını sürdürmektedir. Bilmece ve Bulmacalar, Çocuk & Gençlik, Çocuk Öykü & Roman kategorilerinde eserler kaleme almıştır. Zeynep Ertunç, 19. 10. 1990 Ankara’da doğdu. Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümünden mezun oldu. Heykel ve resim çalışmalarının yanında illüstrasyon çalışmaları yapmaya başladı. Hayal etme kapasitesi onu şimdilerde meşgul olduğu renkler, çizgiler, doğa, estetik olan her şeyin mevcut olduğu, tüm bu yaratım gücünü yansıtabileceği, evrene olduğum ve yeryüzünde de katkı olabileceğim hediyeyi paylaşabileceği bir geleceği yaratma şansı verdi. Her şey için şükran duyduğu yaşamında hayallerinin ötesinde çocuk kitabı illüstrasyon çalışmalarını hâlen sürdürmekte. BUMÇİKİLER DOĞUYOR ve ÖYLESİNE BİR GÜN Eda Albayrak Doğan Çocuk, 2024 Resimleyen: Zeynep Ertunç 7+ yaş 32s.

  • 4. Oğuz Atay Öykü Ödülü'ne başvurular başladı

    İnebolu Kültür ve Sanat Derneği’nin düzenlediği 4. Oğuz Atay Öykü Ödülü için son başvuru tarihi 30 Mayıs. Katılım Koşulları: Katılım herkese açıktır. Konu sınırlaması yoktur. Daha önceki Oğuz Atay Öykü Ödülleri’nde ödül alan yazarlar ödüle başvuru yapamazlar. Sadece öykü başvuruları kabul edilmektedir. Roman, deneme, şiir, vb. türlerde yapılan başvurular değerlendirme dışı bırakılacaktır. Katılım bir öykü ile olacaktır. Bir kişi, birden fazla öykü ile başvuruda bulunamaz. Öyküler, Times New Roman yazı karakteriyle 12 punto olarak 15 sayfayı geçmeyecek şekilde hazırlanmalıdır. Eser gönderiminde ödülün öykü ödülü olduğu göz önünde bulundurulmalıdır. Daha önce basılı veya sanal herhangi bir ortamda yayımlanmış ve/veya ödül almış öyküler değerlendirmeye alınmayacaktır. Değerlendirme süreci devam ederken öykünün tamamının ya da bir kısmının yayımlandığı tespit edilirse değerlendirme dışı bırakılacaktır. Öykülerin Word belgesine kaydedilmiş olarak belirtilen e-posta adresine gönderilmesi gerekmektedir. Posta, kargo ve elden yapılan başvurular kabul edilmeyecektir. Oğuz Atay Öykü Ödülü’ne katılan öyküler seçici kurula yazar kimlikleri gizli olarak sunulmaktadır. Bu nedenle öykünün yer aldığı dosyada yazarın kimliğine dair bir bilginin yer almamasına dikkat edilmelidir. Yazarlar öykülerinde sağ üst köşesinde bir rumuz kullanmalıdır. Öykü dosyası ile birlikte öykünün adını taşıyan başka bir dosyada yazarlar kimliklerini, rumuzlarını ve iletişim bilgileri ile birlikte kısa özgeçmişlerini belirtmelidir. Yarışmaya gönderilen öykülerin hukuki sorumluluğu yazarına aittir. Eserlerin katılım koşullarını sağlaması, başvuru adresine ulaşması yazarların sorumluluğundadır. Katılımı onaylanan yazarlar bir iletiyle bilgilendirilecektir. Başvuru koşullarına uymayan eserler için herhangi bir geri bildirim yapılmayacaktır. Ödül alan öykü ve seçici kurul tarafından yayımlanmaya değer görülen öyküler ödül alan öykünün adını taşıyan Oğuz Atay Öykü Ödülü 2024 anı kitap olarak yayımlanacaktır. Bu kitabın dışında kalan öyküler ise başka herhangi bir yerde kullanılmayacaktır. Eserlerin gönderileceği e-posta adresi: inebolukulturvesanatdernegi@gmail.com 4. Oğuz Atay Öykü Ödülü Ödülleri Ödül, Oğuz Atay Öykü Ödülü adıyla bir öyküye verilir. Seçici kurul gerek duyarsa ödülü paylaştırabilir veya Jüri Özel Ödülü verebilir. Ödül alan yazara Oğuz Atay kitap seti ve Oğuz Atay Öykü Ödülü 2024 adına hazırlanan plaket verilecektir. Çıkacak olan kitapta öyküsü yer alan yazarlara onar adet kitap armağan edilecektir. Bunun dışında herhangi bir telif ödenmeyecektir.

bottom of page