Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- Biz kimiz, sevgili okur?
Fuat Sevimay, Aziz ile Nikola adlı romanıyla, bu kez büyüsünü yitirmiş günlerden antikçağlara uzanan anakronik bir hikâyeyle selamlıyor okurlarını. İnsanlık tarihi boyunca üzerimize ilişen kimlikler mi? Milliyetten cinsiyete, inançtan aidiyete, meslekten kültürel derinliğimize varana dek kuşandıklarımız mı bizi biz yapıyor? Peki ya üstümüze giydirilenler de bize mi dahil? Kimiz biz? “Zamanda, türlü mevsimde ve iklimde bir geri bir ileri salınıp durmuşlarken Aziz tereddütlü. Şimdi mesela ileri mi gidiyorlar geri mi, hiç belli değil. Belki de oldukları yerde sayıyorlardır. Kaldı ki bir derdi daha var. ‘Nikola Babam, ben asıl kimlik sorununu, Avrupa’ya geçtiğimizden beri yaşıyorum. Kendimi hem buralı hem yabancı hissediyorum. Dahil miyim dışında mı? Antikçağ olsa da Yunan’da bu ruh hâli yoktu. Oysa Bari’de olan biteni gördün. Dayak kötek gerilim. Avrupa karar verse, bizi sevecek mi dövecek mi?’” Fuat Sevimay, bu kez büyüsünü yitirmiş günlerden antikçağlara uzanan anakronik bir hikâyeyle selamlıyor okurlarını. Aziz ile Nikola, biri pek tanıdık, diğeri aksine hiç tanımadığımız iki baş karakteriyle, bir yanda hepimizin malumu Aziz Nikola ama türlü hâlleriyle, diğer yanda genç arkeolog Aziz’in zaman içinde çıktığı yolculukla, arkeolojik kazı yapar gibi, işte bu soruların peşine düşüyor. Odisseas’tan Penelope’ye, Dante’den Eco’ya, Nuri Bilge Ceylan’dan Orhan Pamuk’a, İsa’dan Muhammed’e, Sophia Loren’den Maxim Gorki’ye varana dek bir dizi bilindik karakterin ve onların yanı sıra bu tuhaf yolculuğa dahil olan kurgu karakterlerin tanıklığında, Antalya’dan İtalya’ya, Venedik’ten kuzey kutbuna uzanan bir maceranın içinde koşturup duruyor. Fuat Sevimay 1972’de doğdu. Erenköy ve Üsküdar’da yaşadı. Kadıköy Anadolu Lisesi’nde okuldan kaçmayı ve hayatta da bazen kaçmak gerektiğini, Marmara Üniversitesi İngilizce İşletmede dostluğu, arkadaşlığı ve paranın “beş para etmez” olduğunu öğrendi. Yazarlık ve çevirmenlik yapıp iyi insan olmaya çalışıyor. Günbatımını ve acemaşiran makamını seviyor. Muhtelif yarışmalarda ödüllendirilen ve dergilerde yayımlanan öyküleri, 2013 yılında Ara Nağme kitabında derlendi ve bu eser, 2014 Orhan Kemal Öykü Ödülü’ne değer görüldü. Kapalıçarşı adlı romanı 2015 yılında Ahmet Hamdi Tanpınar Roman Yarışmasında ödüle değer görüldü ve 2017 yılında yayımlandı. Gör Bağır isimli öykü kitabı 2022 yılında Fakir Baykurt Öykü Kitabı Ödülü’nü aldı. Ankara Mimarlar Odası tarafından, Kent Öyküleri Yarışmasında birincilikle ödüllendirilen Haydar Paşa’nın Evi çocuk kitabı yine 2013’te yayımlandı. Yazar, Kadıköy Anadolu Lisesi tarafından, 2015 yılında Kristal Martı Ödülü’ne değer görüldü. Ayrıca 2011’de yayımlanan Aynalı, 2013’te yayımlanan AnarŞık ve 2020 yılında yayımlanan Benden’iz James Joyce adında üç romanı, İngilizceden James Joyce, Henry James, Oscar Wilde ve Paul Beattty, İtalyancadan Luigi Pirandello ve Italo Svevo çevirileri var. AnarŞık oyunlaştırıldı ve sahnelendi. Literature Ireland ve Trinity College’ın desteği ve kazandığı burs çerçevesinde Dublin’de, James Joyce’un Finnegans Wake eserinin çevirisi üzerine çalıştı ve dünyanın okunması ve çevrilmesi en zor metni olarak kabul edilen bu eser, 2016 yılında Finnegan Uyanması adıyla yayımlandı. Türkçe, Finnegan’ın yayımlanabildiği yedinci dil olmuş ve bu çeviri 2017 yılında İKSV Talat Sait Halman Çeviri Ödülü’ne ve Dünya Gazetesi Yılın Çevirisi Ödülü’ne değer görülmüştür. Ayrıca Çeviri ‘Bilirsin adında, çeviriye dair notlar içeren bir kitabı var. Eserleri Arapça, Sırpça, İngilizce, Gürcüce, İtalyanca, Arnavutça, Urduca, Hırvatça gibi muhtelif dillerde yayımlandı ve çevriliyor. AZİZ VE NİKOLA Fuat Sevimay İthaki Yayınları, 2023 Tür: Roman
- Mitlerde hiç konuşmayan, konuşturulmayan, gölgede kalan kadın kahramanlar
Gözde Demirel, “Theseus’un Kadınları”nda Yunan mitolojisinin en büyük kahramanlarından biri olan Theseus'un meşhur mitolojik hikâyesini tersine çeviriyor. Ve hikâyesini mitlerde hiç konuşmayan, konuşturulmayan, gölgede kalan kadın kahramanların dilinden anlatıyor. Beş anlatıcı kadın var romanda, beş anlatıcı mitolojik figür kendi hayatları özelinden, Theseus ’la bağlantılarını, onun hayatlarını nasıl etkilediklerini güç, sınıf ilişkileri, toplumsal cinsiyet ve aşk bağlamında anlatıyorlar. Metnin en önemli özelliği eril mitolojiyi yine kendi sınırları içinde tersine çevirmesi ve bir kadın okuması yapması, dolayısıyla bugünün insanına da söyleyecek çok şeyi var. Diğer bir özelliği de anlatıcı kahramanların hepsinin kendine has bir dili ve söyleyişi olması. Dolayısıyla hem kurgu hem de dil bakımından güçlü bir metin. Theseus‘un Kadınları’nın en önemli özelliklerinden biri de günümüzden geçmişe doğru bakarak mitoloji gibi eril bir alanı toplumsal cinsiyetler bağlamında tersine çevirmesi ve mitolojiyi bir kadın anlatısı olarak yeniden yorumlaması. Ursula K. Le Guin’in “Lavinia”sı ve Madeline Miller’ın çok satan “Ben Kirke”si tadında bir kurmaca, okurlarını bekliyor. THESEUS'UN KADINLARI Gözde Demirel A7 Kitap, 2023 Tür: Roman 176 s.
- "Yas tutacak vakit kalmadı."
Vedat Türkali İlk Roman Ödülü’ne layık görülen Ölüler Kıraathanesi (2020) ve ikinci romanı Suni Tebessüm (2022) ile okurdan büyük ilgi gören Fatih Gezer, üçüncü romanında unutmanın, hatırlamanın ve aşkın kimyasına eğiliyor, “zamanda asılı kalmış” benzersiz bir zihne eşlik ediyor. Onun adı Mehmet Aşçı. Kırk yedi yaşında. Her üç erkekten birinin adı ve her on kişiden birinin soyadıyla kutsanmış, alelade bir fert... Ancak klişelerin boşuna klişe olmadığı düşünülürse öylesine atanmış gibi duran bu ismin de bir sırrı var mıdır? Ruhunu Satanlar Derneği, yalnızlıktan başka bir tat vermeyen, özel ama “lanetli” bir yemeğin trajikomik hikâyesinin etrafında, tek derdi “anlaşılmak” olan bir adamın bilincindeki dağınık uçları birbirine bağlarken bu topraklara özgü tuhaf siyaset zemininin bin bir yüzlü gerçeğine de bakıyor. Unutmanın lütfunu bilmiyor, idrak edemiyor insanlar. İstiyorlar ki, herkes onlar gibi hatırlasın, hatırlasınlar ki tarihin hafızasında unutulmaz bir yere gömülsünler. Halbuki insanları unutulmaz kılan, keşfedilmemiş sırlarla, arkalarında kocaman bir gizem bırakarak gözlerini yummalarıdır. Ben tüm sırlarımı afişe edip anlaşılmak istiyorum. Anne babasının tek çocuğu olan Fatih Gezer küçük yaşlarda müzikle ilgilenmeye başladı. Grup Hertelden ve Ötekiler Müzik Topluluğu adlı gruplarda solist ve gitarist olarak yer aldı. 2012 yılında İstanbul Aydın Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü birincilikle bitirip, yüksek lisans eğitimine devam etti. 2013 yılında yönetmenliğini yaptığı Kazova Direnişi: İşgal Et, Diren, Üret! adlı uzun metraj belgesel 9. İşçi Filmleri Festivali kapsamında gösterildi. Aynı yıl Çirkin Adamlar adlı sohbet-eğlence içerikli televizyon programında sunuculuk yaptı. 2016 yılında söz ve bestesi kendisine ait olan beş şarkılık Anlarlar mı? adlı albümünü yayımladı. Düşün adlı derginin genel yayın yönetmenliğini sürdürmekte olan Fatih Gezer günlük yayımlanan bir gazetede köşe yazarlığı da yapmaktadır. Yazar evli ve iki kız çocuğu babasıdır. RUHUNU SATANLAR DERNEĞİ Fatih Gezer Everest Yayınları, 2023 Tür: Roman 335 s.
- Oyunlar ve fanteziler, entrikalar ve komplolar
Roberto Arlt’ın Yedi Deli Adam’ı tamamlama niyetiyle kaleme aldığı Alev Makinesi’nde, Astrolog ve Erdosain’in medeniyeti yok etme planları, teknolojik açıdan oldukça spesifik temellere otursa da psikolojik olarak son derece dengesiz bir hale bürünür. Grubun her bir üyesinin yarattığı oyunlar ve fanteziler, entrikalar ve komplolarla karakterize edilen içsel gerçeklikler, dünyadan her geçen gün daha fazla soyutlanmalarına yol açar. Fakat Alev Makinesi’nde trajediye yer yoktur; yok oluş kimyasal savaşın rasyonel ve bilimsel yöntemleriyle gerçekleşecektir. Okursa, kahramanların ahlak anlayışlarını terk ettikleri, dehşetin ve özkıyımın hüküm sürdüğü bir yerde, onlarla birlikte adım adım uçuruma sürüklenir. “Roberto Arlt en büyük vizyonerlerimizden... Onun için yazmak dağlamaktır, asitle eritmektir; zalim bir şehri ve o şehrin köpekler gibi sürekli sinsi sinsi yaşamaya mahkûm edilmiş kadın ve erkeklerini birbiri ardına gözler önüne seren cam slaytlar yansıtan sihirli bir fenerdir… Bu, sanattır; tıpkı sokaklarda dövüşen Francois Villon ve tavernalarda bıçak sallayan Kit Marlowe’un mağrur Goya'sının (Arlt bunu okusaydı suratıma yumruk atardı) sanatı gibi... sadece büyük sanatın yapabileceği bir şekilde, bizi kendimizle yüzleştiren bir sanat.”Julio Cortázar Roberto Arlt 1900’de Buenos Aires’te doğdu. Anne babası Avrupa göçmeniydi. Sert ve baskıcı babasıyla sorunlu bir ilişkisi vardı. Sekiz yaşında okuldan atıldıktan sonra kendi kendini eğitti. On altı yaşında evi terk etti. Tezgâhtarlık, kalaycı çıraklığı, boyacılık, tamircilik, kaynakçılık, tuğla fabrikasında müdürlük ve liman işçiliği gibi pek çok farklı iş yaptıktan sonra yerel bir gazetede çalışmaya başladı. İlk romanı El juguete rabioso 1926’da yayımlandı. Yedi Deli Adam (1929) ve devam kitabı Los lanzallamas (1931) yazarın başyapıtları olarak görülür. Hayattayken, Buenos Aires ve İspanya’daki gündelik hayatı anlattığı gazete makaleleriyle tanınan Arlt dört romanın yanı sıra birçok tiyatro oyunu ve kısa hikâye kaleme aldı. Modern Arjantin edebiyatına yön veren en önemli isimlerden sayılan yazar kırk iki yaşında hayatını kaybetti. ALEV MAKİNESİ Roberto Arlt Kolektif Kitap, 2023 Çeviri: Saliha Nilüfer 328 s.
- Öykü: Bir Beyin Uzaklık
"Keşke sakallarım dursaydı arasına saklanırdım diye düşündü bir an." Fazilet Genç Akarçay Aynanın karşısında tüm güzelliklerin tahtını kurmuş bir kraliçeye hayran hayran bakıyordu. Aynanın yüzeyini hafifçe okşadı. Gözleri parladı, dudakları bir gülümsemeyle dans etti. Saç telleri onun ellerine nazikçe eğildi, sanki onlar da Acure’nin sevgisine karşılık veriyormuş gibi süzüldü. Bir yandan saçlarını öpücüklerle kutsarken, bir yandan da saç tellerinin parlaklığını dünyaya ilan etti. "Ah, sen benim için değerli bir taçsın güzel saçlarım. Bugün de ne kadar da harika görünüyorum." Uzun sarı saçlarını kulaklarının arkasına nazikçe yerleştirdiğinde kapının zili çalıyordu. “Bir kere daha bakiyim sana…” Yüzünü iki eliyle okşayıp kapıya doğru yürüdü. Kapıyı açtığında gözlerindeki ateş sesine yansıyordu. “Karga bokunu yemeden mi geldin?” Sami titrek gözlerle Acure’ye bakıp gözlerini yere doğrulttu. “Dur, ayol ayılamadım daha.” Sami cebinden çıkardığı anahtarı esmerden dönme sarışının gözlerinin önüne doğru salladı. “Acure’m arabayı kapmışım abimden seni nerelere götürecem bir bilsen akşamdan beri uyku girmez gözüme.” “Koltuğa sıvışıver, şu güzelliği donatıp geleyim.” “Sen böyle de güzelsin,” dese de kıkırdayarak çoktan odasına gitmişti Acure. Donatayım demesinden en az iki saat bekleme süresi olduğunu biliyordu. Tüylü terlikleri odanın ortasında, saten sabahlığı sandalyenin üzerinde bırakmıştı Acure. Camdan yapılmış renkli kuşlar, parlak taşlarla süslenmiş vazolar ve tüylü yastıklar, sanki her biri bir renk masalının anahtarı gibiydi. Odanın en göz alıcı eşyası duvarda asılı duran gösterişli resimdi. Resimde, dönme dolaba binen mutlu çocukları, iki filin evcilleştirme anını, bir atın şaha kalkışını, sevimsiz şempanzenin seyirciler arasında dolaşırken hırsızlık yapışına ve ip cambazı sarışın kadının gökyüzündeyken serin kanlı duruşuna her gün şahit olmaktan keyif alıyordu. Yatak odasının kapısının arkasında akşamdan hazırladığı beyaz derin yırtmaçlı elbisesini göz ucuyla süzdü. “Arabayı kapmışmış, abisi bana geldiğini bilse ayaklarından zımbalar deyyusun hahahaaa...” Kırk numara ayakları odadan çıkarken geçtiği yerleri buram buram yasemin kokutuyordu. “Ne yaparsın beni gören unutamıyor.” Kıkırdayarak salona doğru gittiğinde duraksadı. “Elindeki terliğim mi ayol canlısı dururken terlik mi sevilir.” Sami terliği nereye koyacağını bilemez halde kızardı. “Tabiki sen gülüm,” diyebildi kızaran yüzünün ardındaki kendinin bile zor duyduğu sesle. Arabaya bindiklerinde zaman oldukça ilerlemişti. Sami navigasyona ‘çıkmaz sokak…’ yazdı. Acure dikiz aynasını kendine doğru çevirip incecik dudaklarını kalın göstersin diye sürdüğü kalemin üzerinden ruja acımadan tekrar tekrar sürdü. Sami arabayı çalıştırdı, dikiz aynasına baktı. Acure nerdeyse aynadaki yansıyana yapışacak kadar yakın duruyordu. Sesini çıkarmadan vitese takıp bir iki hoplamayla araç hareket etti. “Sami, abin benden hoşlanmaz ama iyi kıyak yapmış sana. Baksana torpido paralarla dolu.” Sami bir anda gözleri donmuş direksiyona bakarken Acure, eline aldığı paraları Sami’nin nerdeyse ağzına girecek gibi burnuna doğru salladı. “Çok eğlenecez çok.” Sami gırtlağına tonlarca ağırlık varmış gibi yutkunmaya başladı. “Biraz ilerde sola dönün.” Sami bir telefona bir Acure’ye bir elindeki paralara bakıyor içinden akşam eve gitmemeyi diliyordu. “Dümdüz ilerleyin 10 km ilerde sola dönün.” Uzun süren sessizlik olsa da Acure elindeki paraları saymakla meşguldü. Başını kaldırdığında çınar ağacının fısıltısını açık camdan duyabiliyordu. “Yeni bir rota belirleniyor...” “Gelmedik mi daha? İki saat oldu nerdeyse yol ikidir ağacın oraya götürüyor.” “Az kaldı.” “Yüz metre sonra sola dönün” “Navigasyon gerçekten tuhaf aynı yerden üçüncü geçişimiz. Götüreceğin yeri yıkmışlar kocaman çınar ağacı dikmişler hahahaaa” “Biraz ilerde sola dönün.” “Umarım doğru yolu buluruz. Doğru yolu bulamadık mı hala?” “Rahat ol Acure’m. Navigasyonun sıkıntısı var herhâlde.” “Yüz metre sonra sola dönün” “Evet evet, sola döneceğiz bulduk bulduk. “Neden hep sola dönüyoruz?” Paraları kollarının arasında sarıp gözlerinin ucuyla Sami’ye baktı. “İşte bulduk bak yine ağacın oraya geldik.” Kıkırdadı. “Hadi hadi eve götür beni.” Hava iyice kararmıştı. Sessizliği köpek ulumaları bozuyor sokak lambalarının soluk ışığı altında yavaşça ilerlerken sadece kendi nefeslerini duyabiliyorlardı. “Başka bir rota belirliyoruz. Hedefinize en yakın zamanda ulaşacaksınız.” “Sana da seninle yola çıkana da sürekli sola döndüren şu orostopola da…” Açtığı camdan fırlatıverdi telefonu. “Acure’m ne yaptı sana telefon niye attın taksidi daha bitmemişti.” “Arabayı durdurayım deme sakın. Eve gidiyoruz.” Ellerini karnının üzerine birleştirdi kaşları gözlerinin üzerine devirerek yan dönüp Sami’ye baktı. Sami, pişman olmuştu bu sabah sinek kaydı traş olduğuna. Keşke sakallarım dursaydı arasına saklanırdım diye düşündü bir an. Direksiyonun karşısında kendini itici bir böcek gibi hissediyordu. Sokak lambalarının soluk ışığı altında ilerlediler. Kendi nefeslerini ve arabanın hafif gürültüsünün yankılandığını duyuyorlardı. Gece karanlığında arabanın önüne aniden bir karartı belirdi ve Sami frene bastı. Arabadan tüm cesaretini toplayıp indi. Yerde yatan köpek yavrusunu görünce derin bir nefes aldı. “Ne olmuş Sami neyi ezmişsin. Durmayalım dedim sana niye durduk bu sapa yerde, bizi kurtlar kuşlar yiyecek…” arabanın kapılarını tek hamlede kapadı Acure. Sami’nin kucağında yavru köpeği gördüğünde daha çok korktu. Kafasını kollarının arasına sakladığında paralar burnunun dibindeydi. “Aç diyorum kapıyı bak hayvancağıza ölecek. Aç şu kapıyı.” Bir taraftan hayvanı kucaklarken diğer taraftan kapının kolunu tutmuş açmaya çalışıyordu. Birden arkasında ona doğru havlayarak koşan bir köpek peydah olduğunu gördü. “Aç diyorum, köpeğin babası geliyor beni ısıracak. Aç diyorum..” Köpeğin sesi daha yakından gelmeye başlamıştı. “Köpeklere, kurtlarla kalacaksın sonunda araçtan çıkacaksın değil mi? Aç diyorum.” Arabanın üzerine çıkmaya hazırlanıyordu ki Acure yavaşça başını kaldırıp sol eliyle kapının kilidini açtı. “Çabuk bin ve buradan uzaklaşalım.” Sami yavru köpekle birlikte arabaya binip kapıyı kapadı. Kucağındaki yaralı hayvanı Acure’nin kucağına vermek için ona baktı. “Kucağındaki paraları torpitoya koy hemen.” “Neyi onlar benim” kekeleyerek “Yani bizim…” “Koy dedim. Yoksa seni burada bırakırım...” Arabanın camına patileri ile yapışan köpek tüm dişlerini göstererek havlıyor, gecenin sessizliğini vahşi bir kurt gibi bozuyordu. Acure, istemeyerek koyduğu paraların içinden iki tane çekti, avucunun içine sıkıştırmayı başarmanın mutluluğuyla koltukta sağına dönüp göğsünün içine yerleştirerek kutladı. “Sen…” “Sus dedim. Al şu hayvancağızı” “Söyle bana bakmasın…” Yaralı hayvan titriyor, inliyor, gözlerini bir açıp bir kapıyordu. Beş metre yükseklikten düştüğündeki çığlıkları şimdi kucağında duruyordu. Birkaç km yol gitmişlerdi ki Sami’ye tanıdık gelen lunaparkın ışıkları göründü. ACUREM LUNAPARKI’na hoş geldiniz yazısı geceyi aydınlatan tek şeydi.
- 20. Yüzyılın en etkili fikir insanlarından Edward Said’in hayatı
Said’in yaşamını, aile ilişkilerinden, etkilendiği sosyal bilimcilere kadar son derece detaylı biçimde ele alan Timothy Brennan, Aklımdaki Diyarlar adlı kitabında tüm bunların Said’in eserlerine nasıl etki ettiğine de eğiliyor. 20. yüzyılın en etkili entelektüellerinden biri olan Edward Said’in eski öğrencisi ve dostu, yazar, akademisyen ve aktivist Timothy Brennan’ın kaleme aldığı Aklımdaki Diyarlar- Edward Said’in Hayatı, Ayrıntı Yayınları’nın Lacivert Dizisi’nde yerini aldı. Brennan’ın yazdığı biyografi Edward Said’in yazar, akademisyen, ünlü bir entelektüel ve siyasi aktivist olarak çeşitli kimliklerini belli bir bağlam çerçevesinde değerlendirerek Said’in yaklaşımlarını detaylı bir analiz halinde ortaya koyuyor. Edward Said’in gelişiminin ve fikirlerinin rotasını çizen kitap, okura Doğu-Batı çatışması açısından kapsamlı bir bakış açısı kazanma imkânı sunuyor. Edward Said, “Şarkiyatçılık” teriminin dile eleştirel bir anlamda girmesiyle sonuçlanan ve onun, postkolonyal çalışmaların kurucu babası olarak görülmesine yol açan çok etkili kitabı Şarkiyatçılık ile tanınır. Said’e göre Doğu-Batı ayrımı, asla temel ve aşılmaz bir boşluk konumunda değildi. Aslında Şarkiyatçılık’ı tam da bu iddiaya karşı çıkmak için yazmıştı. Bölünme, ona göre daha ziyade jeostratejikti. Avrupa, Doğu’ya hâkim olmak için önce ana meseleye hâkim olması gerektiğini hissetmiş ve bilgi güç olduğu için, bu hâkimiyet Şark’ın özünü, onun gerçek içsel karakterini belirleme biçimini almıştı. Bu yaklaşım, Avrupa’nın üstlendiği bir projeydi; kaynakları, küresel tasarımları ve Doğu’ya coğrafi yakınlığı vardı ve Doğu, sırf bu nedenle “öteki” olarak tasvir edilmeliydi. Timothy Brennan’ın yayımlanmış birçok eseri bulunmaktadır; bunlar arasında şunları sayabiliriz: At Home in the World: Cosmopolitanism Now; Borrowed Light: Vico, Hegel, and the Colonies; and Salman Rushdie and the Third World: Myths of the Nation. Yazıları The Nation, The Times Literary Supplement gibi çeşitli yayın organlarında yer almıştır. Minnesota Üniversitesi’nde beşeri bilimler dersleri vermektedir ve Fulbright Programı, Amerikan Öğrenilmiş Topluluklar Konseyi, Deutsche Forschungsgemeinschaft ve Ulusal Beşeri Bilimler Vakfı’ndan burslar almıştır. Timothy Andres Brennan bir kültür teorisyeni, edebiyat profesörü, konuşmacı ve aktivisttir. Amerikan emperyalizmi, entelektüellerin siyasi rolü, Afro-Latin müziği ve teknobilim çağında "insan" ve beşeri bilimler sorunu üzerine yaptığı çalışmalarla tanınır. AKLIMDAKİ DİYARLAR Timothy Brennan Ayrıntı Yayınları, 2023 Çeviri: Aydın Çavdar
- Oyuna hazır mısınız?
Sporla aşkı, efsanelerle fanileri, klişeyle aşkınlığı beraberce ele alan Sicim Teorisi, David Foster Wallace’ın yaratıcı zihninin kıvılcımlarını gözler önüne seren, ilham verici bir metin. Büyük hayaller, kortlarda geçen uzun saatler, kazanılan zaferler, beklenmeyen düşüşler; nice acılar, nice merhemler. Sicim Teorisi, David Foster Wallace’ın tenis yazılarını bir araya getiriyor ve bu spora erken yaşlarda gönül vermiş yazarın gözünden sadece bir spor analizi değil, bir yaşam alegorisi sunuyor. David Foster Wallace 1962 yılında New York eyaletinde dünyaya geldi. Illinois’de büyüyen Wallace, üniversite eğitimini Amherst College’da aldı. Felsefe ve edebiyat öğrenimi gören yazar, ilk romanı Broom of the System yayımlandığında 24 yaşındaydı. Çeşitli üniversitelerde edebiyat dersleri vermiş, denemeleri ve öyküleriyle Might ve GQ’dan Playboy ve Paris Review’a uzanan çeşitli dergilerde yer almıştır. Yaşamı boyunca içine kapanık ve depresif olduğu söylenen, çeşitli antidepresanların yanı sıra elektro-konvülsif tedavi yoluyla da “iyileştirilmeye” çalışılan Wallace, 2008 yılında ömrü boyunca direndiği depresyona yenilmiş ve Kaliforniya’daki evinde kendini asarak hayata veda etmiştir. Yarım bıraktığı ve ölümü ardından yayımlanan romanı The Pale King, 2011 yılının Nisan ayında okurla buluşmuş ve o yılın Pulitzer finalistleri arasına girmiştir. David Foster Wallace, kendi içinde âdeta matematiksel bir kurgusu olan roman, kısa öykü ve denemelerinin yanı sıra magnum opusu kabul edilen Infinite Jest romanıyla çağımızın ve tüm zamanların en önemli edebiyatçılarından biri olarak anılır. Kendine has stili, ağırlıklı olarak kullandığı ve hiperaktif zihninin kıvılcımlarını yansıtan dipnotları, dolambaçlı ifadelerin ve karmaşık konuların altından duru, muzip ve dürüst manevralarla kalkmasıyla dikkat çeker. Wallace, kendi yazınını post-postmodernizm bağlamında konumlandırmış ve kendisinden sonra gelen pek çok Amerikan yazarını etkilemiştir. Eleştirmen James Wood’un histerik gerçekçilik adını verdiği bağlamda ele aldığı Wallace, Dave Eggers’tan Jonathan Franzen’a, George Saunders’tan Zadie Smith’e ve Elizabeth Wurtzel’e varana değin pek çok yazara ilham kaynağı olmuştur. Yazar, kendi eserlerinden bahsederken onu esas ilgilendiren şeyin bugün, bu çağda insan olmanın ve bir bilince sahip olmanın ne anlama geldiğini irdelemek olduğunu belirtir. Tema açısından çok çeşitli olan makaleleri, pornografi endüstrisinden tenise, Maine’de gerçekleşen bir ıstakoz festivalinden senatör John McCain’in 2000 yılındaki başkanlık kampanyasına uzanır. Eserlerinden bazıları: The Broom of the System, Infinite Jest, The Pale King, Girl with Curious Hair, Oblivion, Consider the Lobster, A Supposedly Fun Thing I’ll Never Do Again, Bu Su (Siren, 2009) İğrenç Adamlarla Kısa Görüşmeler (Siren, 2009) SİCİM TEORİSİ David Foster Wallace Siren Yayınları, 2023 Çeviri: Cem Pekdoğru - İnan Özdemir 192 s.
- Oylum Yılmaz, yeni romanı Ağaçların Rüyası'nı imzalıyor
Oylum Yılmaz, yeni romanı Ağaçların Rüyası'nı imzalıyor. 22 Ekim Pazar günü saat 16.00'da Mephisto Beşiktaş'ta gerçekleşecek imza gününde yazarın edebiyatı üzerine bir söyleşi de olacak. Söyleşi-imza'ya tüm edebiyatseverler davetlidir. "Çünkü arkadaşlığı aşktan ayıran incecik bir çizgi vardı. Bunu senden öğrenmiştim. İnsan ne kadar severse sevsin aşkın hep ötekisi olarak kalıyordu. Aşk hayran olunan birine duyulan sonsuz bir arzuydu, ama bu sonsuzluk, nasıl bir sonsuzluksa, kısa süre içinde bitiveriyordu. Gün geliyor, önünde sonunda insan aşkı hep kendine feda ediyordu. Ama arkadaşlık öyle değildi. Arkadaşlık, içine girip yerleşilen sonsuz bir hayranlıktı. Ve ne tuhaftı ki insan orada hep kendisi, hep iki kişi olabiliyordu. İnsanlar en çok arkadaş olduklarında ağaçlara benzerlermiş çünkü Nihan. Hem her şeyiyle biricik, bir başına kendisi hem de aynı anda tıpkı diğeri gibi. Füsun ile Nihan, Büyükada’nın sıcak yaz aylarında adadaki kapalı evlere girmeye başlarlar. Nihan evlerden elinde eski birer saatle, bitap halde çıkar. İki yakın arkadaşın gerilimli macerası metruk Büyükada Rum Yetimhanesi’ne doğru ilerler. Füsun ile Nihan’ı yetimhaneye çağıran, zamanda saklı bir sırdır vardır. Füsun bu sırrı açığa çıkarmaya çalışırken Nihan iki yetimin hayaletinin arkasından sırra kadem basar. Ağaçların Rüyası adada, ağaçların kuytu loşluklarında okuru merakla, gerçekle hayal arasında dolaştıran büyülü bir roman. İki genç kızın dostluğu, aşkı, cinselliği, kimliklerini keşfedişlerinin hikâyesi Oylum Yılmaz’ın usta kaleminden… "
- Yazarın hayatına giren özel bir kadının gölgesi
İnsanlığımı Yitirirken ve Güneş Batarken gibi romanlarıyla, son yıllarda en çok okunan Japon yazarlardan Osamu Dazai'ın Villon'un Karısı başlıklı öykü seçkisi, okuru onun hâkim portresinin yer yer dışına çıkan bir yazar profiliyle baş başa bırakıyor. Trajedilerle bezeli hayatından ve gözünü savaşa açan Japon toplumunun ahvalinden damıttığı öykülerinde Dazai, gerek coğrafyasının klasikleşmiş sanat imgelerinden esinlenerek betimlediği manzaralar, gerekse Japon edebiyatının köklü geleneğinden beslendiği biçimsel oyunlar eşliğinde kara mizahı iyiden iyiye koyultuyor. Hayatın her anında duyumsadığımız bir başınalığımızla bizi bir kez daha başbaşa bırakan bir yapıt... Osamu Dazai (1909-1948), Japonya'nın emperyalist devlet olma yolunda adım adım ilerlediği 1930'lu yıllarda yazarlığa başlamış, İkinci Dünya Savaşı sonrasında öldüğünde ardında çok sayıda başarılı öykü ve roman bırakmıştır. Asıl adı Shūji Tsushima'dır. Japonya'nın kuzeyinde varlıklı ve nüfuzlu bir toprak sahibinin oğlu olarak dünyaya gelir. Üniversitede başarılı bir öğrenciyken, idolü olarak gördüğü yazar Ryūnosuke Akutagawa'nın intiharıyla dünyası sarsılır, yarattığı derin çöküntü sefahat ve uyuşturucu bağımlılığının yanı sıra 1929'dan itibaren bir dizi intihar girişimini beraberinde getirir. 1930'da mezun olduktan sonra aynı yıl Tokyo İmparatorluk Üniversitesi'nde Fransız Edebiyatı okumaya başlasa da, gerek Hatsuyo Oyama adında bir geyşayla evlilikle sonuçlanacak birlikteliği, Komünist Parti'ye yakınlığı sebebiyle ailesinin de sırt çevirmesiyle ekonomik ve psikolojik açıdan inişli çıkışlı bir süreçten geçer. Bu dönemde ülkenin saygın yazarlarından Üstat Masuji Ibuse'nin moral desteğiyle ayakta kalmayı başarır ve edebiyata yoğunlaşarak Osamu Dazai müstear adıyla yazmaya koyulur. İlk öykü derlemesi Bannen 1936'da yayımlanır. Sonrasında, Japon edebiyatına özgü kabul edilen "ben-roman" (shishōsetsu) tarzı uyarınca, kendi kişiliği ve öznel deneyimleri etrafında geliştirdiği kurmaca eserleriyle, özellikle savaş sonrası kaleme aldığı Güneş Batarken (Shayō, 1947) ve İnsanlığımı Yitirirken (Ningen shikkaku, 1948) ile haklı bir üne kavuşur. Tefrika halinde yayımlanan Guddo-bai adlı romanını tamamlamak üzereyken intihar ederek yaşamına son verir. VİLLON'UN KARISI Osamu Dazai Sel Yayıncılık, 2023 Çeviri: Esin Esen Tür: Öykü 112 s.
- Institut français 2023 Çeviri Ödülü'nün sahibi belli oldu
Institut français 2023 Çeviri Ödülü'nü Annie Ernaux'nun Boş Dolaplar adlı kitabını Türkçeye çeviren Siren İdemen kazandı. Institut français 2023 Çeviri Onur Ödülü'nün sahibi Dr. İsmet Birkan oldu. Institut français, yayınlanmış eserlerin Fransızcadan Türkçeye çevirisini teşvik etmek ve tercümanlık mesleğini öne çıkarmak, tercümanın Türkiye’de kitap ve yayıncılık sektöründeki yerini güçlendirmek amacıyla bir manifesto yayınlayarak 2021 yılında Çeviri Ödülleri’ni başlattı. Başkanlığını INALCO Türkçe Kürsüsü Yöneticisi ve Actes Sud Türkçe Koleksiyonu Müdürü Timour Muhidine’in yaptığı Institut français Türkiye Çeviri Ödülleri Seçici Kurulu: Yıldız Teknik Üniversitesi’nden Doç. Dr Lâle Özcan, Hacettepe Üniversitesi Çeviri Bölümü Başkanı Doç. Dr Zeynep Oral, Galatasaray Üniversitesi Öğr. Gör. ve çevirmen Dr. Şilan Karadağ ve çevirmen editör Ayça Sezen’den oluşuyor. Institut français 2023 Çeviri Ödülü'nü Annie Ernaux'nun Boş Dolaplar adlı kitabını Türkçeye çeviren Siren İdemen kazandı. 1961 yılında İstanbul'da doğan ve Fransızcayı Galatasaray Lisesi'nde öğrenen Siren İdemen, kurucuları arasında yer aldığı Express, Roll ve Bir+Bir dergilerinde muhabirlik, yazarlık ve editörlük görevlerinde bulundu. İdemen, Talat Sait Halman Çeviri Ödülü'nü aldığı Karanlık Dükkan: 124 Rüya çevirisinin yanı sıra, Erkek Olmakla Nasıl Baş Etsem?, Genç Kız Olmakla Nasıl Baş Etsem?, Kirli Savaş, Uluslar ve Milliyetçilikler, Meraklısına Evren, Babam, Kürtaj, Haneke Haneke'yi Anlatıyor, Yark ve Dört Son Perde kitaplarını Türkçeye çevirdi. İdemen, Georges Perec’in La Boutique Obscure: 124 Rêves adlı eserinin Metis Yayınları tarafından yayımlanan Karanlık Dükkân: 124 Rüya adlı çevirisiyle, 2015 Talât Sait Halman Çeviri Ödülü’ne layık görüldü.
- "Yirmi iki yaşında, tam da üreme çağında, memelilerin en memelisi, önünüzde saygıyla eğiliyoruz"
Kabuk ve Yalnız romanlarıyla okurlardan büyük ilgi gören Zeynep Kaçar’dan sarsıcı, uzun süre etkisi devam edebilecek öyküler, Tanrı ve Memeli Hayvanlar'da. “Toplu taşımada yan koltuğumdaki açık bacaklar, öğrenci işleri memurunun kızgın kaşları, patronlarım girip çıktığım yüzlerce işyerinde, işyeri dediğim market, asansördeki gergin amca, keskin gözleri çarşı esnafının, tüm kahraman gece bekçileri karanlık sokakların ama özellikle siz, siz, kim olduğunu bile bilmediğim beyefendiler, benden epey büyük abiler, evli barklı mutsuzlar, bekâr ve çapkın bey amcalar, yanımdan geçip giden tüm yabancılar. Hepiniz hoş geldiniz. Ve karşınızda ben, arzunuzun nesnesi, hayallerinizin prensesi, fantezilerinizin famfateli, minik ama dişi, küçük ama şehvetli, masumca edepsiz, ne yapsa baştan çıkarıcı, ağzı var dili yok, fındık içi kadar bir beyin, seks bombanız, yirmi iki yaşında, tam da üreme çağında, memelilerin en memelisi, önünüzde saygıyla eğiliyorum.” Nazende sevgili, melek anne ya da baştan çıkarıcı bir fettan olmayı reddedenler. Kendi olmak uğraşında en ön safta çarpışanlar. Yasemin, Filiz, Defne ve diğerleri... Aşina olduğumuz isimler belki ama sizin bildiğiniz kadınlardan değiller. İnsan yiyerek devleşenler, figüranı olduğu romana isyan edip firar edenler, öfkelenen, acıkan, canı sıkılan, kafa tutan, devasa memeliler... Çılgın kadınlar panayırı burası. Zeynep Kaçar, 1972 yılında Lüleburgaz’da doğdu. 1991’de Bursa Anadolu Lisesi’nden, 1995’te MSM Tiyatro bölümünden, 1999’da İstanbul Üniversitesi Dramaturji bölümünden mezun oldu. 2007’de “Aşk İhanet Yalnızlık Vesaire”, “Krem Karamel”, “Bavullar”, “Bu Bir Oyun Değil”, “Dış Ses” adlı oyunları ve Ayla Kutlu’nun aynı adlı öyküsünden uyarladığı “Mekruh Kadınlar Mezarlığı” Toplu Oyunları 1, 2008’de “Böyle Bir Aşk Masalı” ve “Sahici İnsanlar/Plastik Ölümler” Toplu Oyunları 2, 2011’de “Bu Anlamlı Günde”, “Köprüden Önce Son Çıkış”, ve “Medine” Toplu Oyunları 3, 2015’de “İd Ego ve Süper Kahraman” ve “Varolmayan Ayşe’nin Muhteşem Maceraları” Toplu Oyunları 4, 2017’de “fiimdi Uçuşa Geçiyoruz” ve “Tok” Toplu Oyunları 5 adı altında Mitos Boyut Yayınları tarafından yayımlandı. Oyunları çeşitli alternatif tiyatrolar, fiehir Tiyatroları ve Devlet Tiyatroları tarafından sahnelendi. İngilizce, Çince, Fransızcaya çevrildi. ABD, Tayvan, İsveç’te sahnelendi. Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından sahnelenen “Krem Karamel” 2010 yılında Ankara Sanat Kurumu Övgüye Değer Oyun Yazarı ödülüne, 2011 yılında “Medine” Dil Derneği Kerim Avşar En İyi Oyun ödülüne, 2017 yılında Sahne3 tarafından sahnelenen “Tok” Ekin Yazın Dostları Yılın Oyun Yazarı ödülüne layık görüldü. 2000-2007 yılları arasında tanıtım ve eleştiri yazıları Radikal kitap eki, Varlık Dergisi ve çeşitli web sitelerinde yayımlandı. 2000’de Tiyatro Boyalı Kuş ve 2008’de Bab-ı Tiyatro’yu kurdu; yazar, yönetmen, oyuncu olarak bu topluluklarda görev aldı. Halen Sahne3’te yazar ve oyuncu olarak çalışmaya devam etmektedir. TANRI VE MEMELİ HAYVANLAR Zeynep Kaçar Doğan Kitap, 2023 Tür: Roman 128 s.
- "Küçük, zihinsel mektup zarfları"
Evrim Sayın, Carlie Sorosiak'ın kaleme aldığı Sevgiler Clementine adlı roman üzerine yazdı: "Gençlerle hayvan deneyleri, etik, ekolojik hassasiyet, sorumluluklarımız, kararlarımız ve daha birçok önemli anahtar kavrama dair sorgulama kaslarınızı çalıştırabileceğiniz duygu yüklü harika bir kurmaca." Evrim Sayın Kedi Olarak Hayatım'ın yazarı Carlie Sorosiak, merkeze yine hayvanları koyduğu bir romanla karşımızda. Sevgiler Clementine, Genç Timaş tarafından okura sunulan hassasiyet yüklü bir kitap. Hatta romana başlamadan, bu hassasiyet yükünü gerçekten taşıyabilecek miyim, diye düşünmeden edemedim. Romanda deney hayvanları konu ediliyor. Yıllar önce, deney hayvanlarının laboratuvardaki kısa yaşam koşullarının anlatıldığı Hayvan Özgürleşmesi kitabını okurken kalbimin sıkıştığını, terlediğimi, kitaba ara vererek ilerlediğimi hatırlıyorum. O kitap kurmaca değildi, aynı içerikle kurmaca bir kitap olan Sevgiler Clementine ile karşılaştığımda içeriğe dair okuma deneyimimden ötürü çekindim ve kendimle kısa bir sohbetim oldu. Hayatta süregelen kötülüklerin çoğu insandan geldiği için, bunları görmezden gelmek demek yok etmek demek olmadığı için kendimi bir şekilde okumaya ikna ettim. Clementine'le tanışmam böyle uzun bir içsel yolculuğun sonunda gerçekleşti. Clementine ve Hamlet, iki laboratuvar faresi. Hikâye Clementine'in üstüne kurulu ama Hamlet de bu hikâyenin ortağı. Romanda araştırmacılar, DNA'mızı değiştirerek memelilerde zekanın nasıl arttırılabileceği üzerine çalışıyor. Bu araştırmaların her biri fareler üzerinde çalışılıyor. Tabii ki gerçekte de romanda da aslında birçok fare bu araştırmaların nesnesi maalesef ve biz Clementine'le birlikte bu "çokluğun" anlamsızlığında boğuluyoruz. Yazar Sorosiak'un son sözünde de belirttiği üzere tavşanlar, fareler, şempanzeler, kediler, köpekler ve daha birçoğunun geçmişten beri bugün de bir yerlerde birer "nesne" yerine geçmesine karar veriliyor. Canlılığa aykırı bu uygulamalar tamamen antposen bir yaklaşımla insan türünün yararına işletiliyor. Avın zamanı olur mu mesela? Hayvanlar üzerinde yapılan deneylerin onların yararını gözeterek yapılanı olur mu? İçinden ölüm geçen bir eylemin "ama böyle daha acısız" şeklinde ifade edilebilecek bir yanı var mı hiç? Bu sorulara elbette farklı yanıtlar verilebilir, ben Celementine sayesinde bu sorularla yeniden yüzleştim. Bir şeyle daha yüzleştim. Ekolojik hassasiyetler geliştirmeye başladığımda ilk sorduğum sorulardan biriydi: Evimizde, sokağımızda beslediğimiz hayvanlar var ki bunlar genelde kediler ve köpekler. Görmediğimiz, bilmediğimiz laboratuvar ortamlarında türlü araştırmalar için telef edilen yüzlerce hayvanın varlığından haberdar değil miyiz? Bu çağda bundan haberdar olmamamız mümkün değil. Acaba görmeyince, bilmeyince vicdan azabından azade miyiz? Onlar için de yapabileceğimiz şeyler yok mu? Var! Sadece öncelemiyoruz, unutuyoruz, göz önünde değil diye çok da sorgulamıyoruz. Hayvanlar üzerinde deney yapan markaların varlığı ve bu konuya nasıl yaklaşabileceğimizle ilgili görüşlerimi en son detaylandırmayı düşünüyorum. Clementine'nin hikayesine haksızlık etmek istemem. Clementine, hikayesini bize mektuplarıyla ulaştırıyor. Roman aslında mektuplar bütünü. Birinci mektuptan kırk dokuzuncu mektuba kadar Clementine'in zihnindeyiz. Bir hayvanın gözünden insanları, insanlığı, laboratuvarı, evi, dünyayı okuyoruz. Hem de bir laboratuvar hayvanının gözünden! Ne için orada tutulduğunu, ona neler yapacaklarını bilmiyor. Çok zeki olduğunu, insanların onun zekasını sık sık övdüğünü biliyor. İnsanlar için insanların zekasına hizmet edecek bir nesne olduğunu öğreneceği an çok da uzak değil. Araştırmacılardan Felix, onu bu ana sürükleyen insan. Ondan beklenilenlerin tam tersini yapıyor. Felix, bana kalırsa romandaki en önemli karakterlerden çünkü gerçek hayatta da sizden beklenilenin tam aksini yaparsanız etrafınızda çok insan kalmaz. Şaşırtıcı derecede dışlanıp yalnızlaştırılabilirsiniz. Yaptığınız işte yolunda gitmeyen bir şeyler vardır, etik olarak-insan olarak o noktada kalmakta zorlanıyorsunuzdur ama hayat sizden hiçbir şeyi değiştirmemenizi ister. İşte Felix hayattaki bu insanların karşısına da dikiliyor. Sadece kendisine saygısını kazanmakla kalmıyor, insanlığa da önemli bir ders veriyor. Felix, fareleri laboratuvardan gizlice kaçırıyor ve onları güvenli bir yere götürmek istiyor. Elinden gelen Hamlet ve Clementine'yi kurtarmak. Ancak laboratuvarda Clementine'in en yakın arkadaşı şempanze Rosie de vardır ve Clementineler giderken Rosie orada kalır. Artık Clementine'in yukarıda bahsettiğim mektupları kime yazdığını tahmin etmişsinizdir. Evet! Kırk dokuz mektup da arkadaşı şempanze Rosie'yedir. Felix, Clementine ve Hamlet'i bir TV programcısı olan Pop'un evine, posta kutusuna bırakıyor. Pop'un torunu Gus ve Pop onlarla tanıştıktan sonra laboratuvar fareleri de şefkatle tanışıyor. Laboratuvarda görmedikleri bu şefkat duygusu onlara güven veriyor. Pop ve Gus tarafından korunduklarını bilmek onları rahatlatıyor. Gerçi Hamlet olan bitenin bu kadar farkında mı, pek emin olamıyoruz. Clementine, Hamlet'in kendisi kadar zeki olmadığını her fırsatta yineliyor. Televizyonda farelerin kaçırıldığı haberiyle ne yaşadıklarının farkına varan Pop ve Gus, telaşa kapılsalar da korksalar da onları laboratuvara geri vermeyi hiç düşünmüyor. O laboratuvarlarda hayvanlara neler yapıldığını bildiklerini, bunun hiçbir hayvana yapılmaması gerektiğini konuşuyorlar aralarında. Yürütülen araştırma gereği aranan en zeki fare Clementine'nin hangisi olduğuna karar verdikten sonra Clementine'le uyumlu bir iletişim sağlayan Pop ve Gus, insanları deney hayvanları konusunda bilinçlendirmek için bir plan yapıyor. Eski satranç oyuncusu ve TV programcısı Pop, satrancı Clementine'e iyice öğretip onu programına çıkarmaya karar veriyor. Bunun üzerine Clementine'le çalışmalara başlıyorlar. Onları saklamanın gerekliliği üstüne konuşurlarken, güvenliklerini sağlamanın onları saklamaktan geçtiği konusunda anlaşmışken Clementine'in nerede olduğunu dünyaya duyurmanın nesi mantıklı peki? Bu soruyu sormadan ve hakkında düşünmeden bu adlı adınca delilik elbette ama Pop'un kararını biraz sorgulayınca ben cesareti gördüm. Süregelen bir sorunu örneğe sıkışmadan, "sadece tek bir fare" demeden bütünsel düşünüp aşmaya çalışan Pop aslında tüm deney hayvanlarının sesi oluyor. Clementine'nin hikayesinde Rosie, geride kalan. Laboratuvardan kurtulan Clementine ona ulaşacak mı? Yoksa mektupları yazmaya devam etse de onu unutacak mı? Bu romanda şempanze Rosie, Clementine ve Hamlet kadar şanslı değil mi yoksa? Bu soruların yanıtları Sevgiler Clementine'de, okur merakınızı korumak istiyorum. Son olarak yanıtların sizde olduğu, yukarıda da bahsettiğim "Biz neler yapabiliriz?" sorusunun üstüne gitmekte fayda var. Felix'in sorumlu tavrı bize çok şey anlatıyor aslında. Dünyadayız ve birbirimize karşı sorumluluklarımız var. Küçük gibi görünse de her birimizin hayata geçirmye çalıştığı sorumlu yaklaşımları dünyayı daha güzel bir yer yapıyor. Bu konu özelinde, hayvanlar üstünede deney yapmayan markaları tercih etmek sorumluluklarımızdan sadece biri. Hayvanat bahçelerindeki, yunus parklarındaki, laboratuvarlardaki hayvanları sorumsuz ilgimizle yalnızlaştırmak yerine hayvanlar üstünde deney yapan markaları yalnızlaştırmak gerekiyor. Yazar Sorosiak'ın da dediği gibi, "Sonsuza kadar eski yöntemleri sürdürmek zorunda değiliz." Gençlerle hayvan deneyleri, etik, ekolojik hassasiyet, sorumluluklarımız, kararlarımız ve daha birçok önemli anahtar kavrama dair sorgulama kaslarınızı çalıştırabileceğiniz duygu yüklü harika bir kurmaca Sevgiler Clementine. İlgilisine keyifli okumalar! SEVGİLER CLEMENTINE Carlie Sorosiak Genç Timaş Yayınları, 2023 304 s.















