Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- “Evimizi sırtımızda taşıyarak dünyayı gezebiliriz”
Hemen her kitabında gezi notlarının ötesine geçip bizlere gezi edebiyatının en iyi örneklerini veren Okan Okumuş yeni çalışması Okyanusya ve Malay Takımadaları'nda da hem gezginlere rehber olmaya hem de edebiyat okurlarının dikkatini çekmeye devam ediyor. “Yaklaşık üç ay sürecek olan, hayatımın en uzun yolculuğunun ilk durağıydı burası. Endonezya’dan sonra Papua Yeni Gine, Vanuatu, Fiji ve Yeni Zelanda’yı gezecek, oradan Malay Takımadaları’na geçip Borneo, Malezya ve Singapur’a uğrayacaktım. Elimde yedi kiloluk bir çantayla birlikte içimde büyük bir heyecan da taşıyordum. Yol yorgunluğunu umursamıyordum bile, içim kıpır kıpırdı” “Yaşasın Sırt Çantası”, “Latin Amerika-Alternatif Bir Gezi Rehberi”, “Kuzey ve Orta Afrika-Alternatif Bir Gezi Rehberi”, “Doğu Asya-Alternatif Bir Gezi Rehberi” gibi dikkat çekici çalışmalarıyla tanıdığımız gezgin-yazar Okan Okumuş, yeni bir çalışmayla karşımızda: “Okyanusya ve Malay Takımadaları”. Hemen her kitabında gezi notlarının ötesine geçip bizlere gezi edebiyatının en iyi örneklerini veren yazar, bu çalışmasında da hem gezginlere rehber olmaya hem de edebiyat okurlarının dikkatini çekmeye devam ediyor. “Okyanusya ve Malay Takımadaları”nda gezdiği her ülkede bir turist yerine misafir olmak isteyen gezgin Okan Okumuş’un peşine takılıp biz de yola çıkıyoruz. 800’den fazla dilin konuşulduğu Papua Yeni Gine’de Sepik Nehri boyunca yaşayan yerli halkla tanışıp Yeni Zelanda’da eriyen buzulların şekillendirdiği göl ve vadilerin göz kamaştıran manzaralarına tanık oluyoruz. Yüzüklerin Efendisi filmlerinin çekildiği Waitomo Mağaraları’nı ziyaret ederek, Avustralya’da çölün ortasında yıldızların altında uyumanın tadına varıyoruz. Malay Takımadaları’nda Endonezya ve Filipinler’in insanın aklını başından alan doğası karşısında büyüleniyoruz. Ve tam dokuz ülkenin yerlilerine, yaşam biçimlerine, inanışlarına, âdetlerine, yemeklerine ve daha pek çok şaşırtıcı ve keyifli şeye şahit oluyoruz. “Kendimize ait kıldığımız tüm eşyalar dahil, evrende kapladığımız yeri bir sırt çantası kadar küçültebilir, evimizi sırtımızda taşıyarak dünyayı gezebiliriz.” OKYANUSYA VE MALAY TAKIMADALARI: ALTERNATİF SEYAHAT REHBERİ Okan Okumuş Nova Kitap, 2022 Derleyici: Hasret Parlak Torun 328 s.
- Halen anlatacak şeylerin varken, birinin seni dinlemekten vazgeçmesidir yarım kalmak
Yarım Kalan Hikâyeler Kütüphanesi yaşam boyu tamamlanma peşinde koşan insanların arayışlarını, yarım bıraktıkları kitapların sayfalarına hapsolan hikâyeler üzerinden anlatıyor. Herkesin kendi yaşam kitabının sayfalarına yeniden bakması, tamamlanmamışlığın acısıyla kıvranan hikâyelerini dönüp yeniden okuması için.. Deniz, yarım bırakılan kitapların içine sıkışmış hikâyeleri duyabildiğini anladığında bunun hayatını nasıl etkileyeceğinin farkında değildi. Hikâyelerini dinlediği kitaplarda hiç tanımadığı duygularla tanışır, önemli bir seçimin kıyısındayken hiç bilmediği geçmişiyle yüzleşir. “Yarım bırakılmanın ne demek olduğunu işte o sırada anladım. Halen anlatacak şeylerin varken, birinin seni dinlemekten vazgeçmesidir yarım kalmak. Halen yürüyecek yolunuz varken, birinin geri dönmesidir. Çağlayan bir nehir gibi hissederken, önüne bir set çekilmesidir. Birini özlerken o kişinin yok olup gitmesi, karnın çok acıktığı anda elindeki son parça ekmeğin yere düşmesidir. Upuzun gördüğün bir yolun ummadığın bir zamanda sonlanmasıdır.” Pınar Elmasoğlu İzmir doğumludur. Lisans derecesini Boğaziçi Üniversitesi, Tarih ve Yıldız Teknik Üniversitesi, Sanat ve Tasarım Bölümlerinden aldı. Sabancı Üniversitesi’nden Pazarlama-Brand Practice Programından master derecesi aldı, Wharton School of Business’ın pazarlama sertifika programını tamamladı. Çalışma hayatına üniversite öğrencisi iken Gilda Marx ürünlerinin satış danışmanlığı ile başladı. 90’lı yıllarda Türkiye’de moda olan indirim kartlarının pazarlamasında çalıştı, takım liderliği yaptı, reklam ajanslarında bir süre müşteri yönetimi ekiplerinde, bir süre yaratıcı ekiplerle çalışma fırsatı buldu. 1996-2000 yılları arasında Koç Üniversitesi’nde İşletme Fakültesi’nde Asistanlık görevini yürüttü. 2002 yılındaki kuruluşundan bu yana Sabancı Üniversitesi Yönetici Geliştirme Birimi’nde Pazarlama Programları Koordinatörü ve Kıdemli Gelişim Danışmanı olarak görev aldı. Sabancı Üniversitesi Marka Pratikleri Yüksek Lisans Programı’nda farklı markalar için yürütülen pazarlama projelerinde mentorluk yaptı, pek çok büyük kuruluş ve holdingler için pazarlama ihtiyaç analizi ile farklı seviyeler için pazarlama programlarının tasarım ekibinde danışman olarak aktif olarak görev aldı. Nisan 2018’den beri yine Yönetici Geliştirme Birimi, EDU’da Bireysel Katılıma Açık Programları iş alanı yöneticisi olarak görev yapmaktadır. Açık eğitim programlarında, TİM ve Ekonomi Bakanlığının himayesinde gerçekleşen Turquality Yönetici Geliştirme Programında ve farklı kurumlara yönelik tasarlanan eğitimlerde Stratejik Marka Yönetimi dersleri vermektedir. Yazdığı kısa öyküler Altzine gibi internet dergilerinde yayınlanmıştır. Agustosbuyucusu.blogspot adresinde aktif olarak yaşamın farklı yönlerine dair yazmaya devam eden Elmasoğlu, Yoga Alliance sertifikalı yoga eğitmenidir, Evrensel Enerji masterıdır, meditasyon ve farkındalık konuları ile ilgilenmektir. YARIM KALAN HİKAYELER KÜTÜPHANESİ Pınar Elmasoğlu Mona Kitap, 2022 Tür: Roman 200 s.
- Bu kadınlar burada asla figüran değillerdi
Hayatta kalmak ve yaşamak arasındaki farkın farkına vardığımızda varoluşumuza müdahale edebiliriz ancak. Para, şöhret, arkadaşlık, aşk, güç… Seçimlerimizi biz mi yapıyoruz? Ne olmak istiyorsak o mu oluyoruz? Hayat tesadüflerin eseri mi? İçine doğduğumuz çemberi kırarak seçenekleri çoğaltmak biraz da insanın diğer insanlarla nasıl ilişkilendiği ile ilgili değil mi? Desiré ve Helen’i izlerken sorularımıza da yanıt arayalım. “Bu kadınlar burada asla figüran değillerdi, kendi sahnelerinin başrol oyuncularıydılar. Ama herkeste bir geç kalmışlık, bir pişmanlık, bir yaşanmamışlık duygusu hâkimdi. Kendini düşündü. Yanındaki adama baktı. Hayata geç kalmış olmak ve seneler sonra salaş bir kahvede keşkelerini sıralamak istemiyordu.” HAYAT ÇEMBERİ Yonca Tandoğan Arte Yayınları, 2022 Editör: Ülkü GÜNDOĞDU Tür: Roman 256 s.
- Öykü: Bitti
"Berjerin arkasındaki pencere aralanmış ancak üflediği duman camdan dışarı çıkmıyor. Sis gibi çökmüş salonun ortasına." Doğa Cihan Salondaki tekli berjerin üzerine yığılmış. Tüyler ürpertici bir ses çıkarıyor miadı dolmuş berjer ve oturanla beraber içine göçüyor minderi. Kulakları, sırtı, bacakları neredeyse tüm vücudu bu köhne bataklıktan mustarip ancak o yine de yanı başındaki servi boylu koltuğa geçmiyor. Kapının tam karşısında berjer. Ya kocasını bekliyor maun kapıyı gözlerken ya da bir daha açılmamasını ümit ediyor. İki parmağının arasında sigara var. İki parmağı arasında eğreti duruyor sigara. Yeni başlamış olmalı, muhtemelen birkaç haftalık. Ancak iki dudağının arasında kendini tamamlıyor sigara. Belli ki dudağının tiryakisi. Berjerin arkasındaki pencere aralanmış ancak üflediği duman camdan dışarı çıkmıyor. Sis gibi çökmüş salonun ortasına. Belli belirsiz aralıklarla duvardaki aynadan kendini seyrediyor. Sisten görebildiği kadarıyla. Şoförün ardındaki ilk sıraya oturmuş. Hem camın hem de kapının kenarına. İşten çıktıktan sonra her zamanki otobüse binmeyip meydanda iki tek atmaya gitmişler. Aslında böyle bir planı yokmuş ama çocuklar çok ısrar etmiş. Zaten kaç kere hayır demiş, artık ayıp oluyormuş. Falan filan. İçinden bunları geçiriyor. Başı dönmüyor ama dalgalı. Bir camdan yansıyan suratını izliyor, bir ışıkları yanan daireleri. Bazen ikisini birden. Kendi suratını, gördüğü ışıklı dairelere yansıtıyor. Başka evlerin salonlarına yerleştiriyor kendini. Gülümsüyor. İneceği durağa gelmek üzere. Butona bastıktan sonra otobüsteki ekranın ışığı yanıyor. O sırada hayattan tek bir dileği var. Karısı uyusun, çocuğu uyusun. Evin ışıkları yanmıyor olsun. “Neredesin sen? Sen neredesin yahu ben burada bir başıma otururken? Bıktım artık her gün aynı şeyleri yaşamaktan. Okula git. Sınıfta ağlayan zırlayan çocuklarla uğraş. Bir öğle aramız var orada da gir öğretmenler odasına; Sibellerin hafta sonu yaptıkları kaçamak Uludağ tatilini, Gamze’nin onu şehrin en şık restoranlarına götüren yeni tanıştığı haza beyefendiyi, hatta altmışlık Neriman Hoca’nın bile kocasıyla ikinci baharlarını yaşadığını dinle. Ben napayım susuyorum tabi. Zilin çalmasını bekle bekle, ardından atla dolmuşa eve gel. Bu sefer de zırlayan başka bir çocuk. Beyimiz nerede? Yok. Sonra mezar gibi yatağa girip zıbar. Her şeyi geçtim, kaç aydır elini bile sürmüyorsun bana Zafer.” demeyi çok istedi. Söyleyemedi. Bütün bu cümleleri ağzına ve kalbine tıkayan bir güç vardı. Bu esrarengiz güç çocuk yaştan çeyiz hazırlatan, birbirinden farklı rengarenk mutluluk yolculuğunu yalnızca evlilik rotası üzerinden çizdiren bir rol olabilirdi ona biçilen. Ve annesine ve onun da annesine ve tabi onun da… Ya da sadece yorulmuştu. İçerisinde iyiden iyiye kaybolmuş berjerden kalkmamasının, girişteki vestiyere paltosunu asan kocasının yüzüne bakmamasının, yere dökülen küllere rağmen sigarayı tablaya koymamasının bütün sebebi belki de yorgunluktu. Paltosunu vestiyere astı. Şu anda isteyeceği son şey Demet’e cam çerçeve, apartmana ise reyting rekorları kırdıracak bir polemikti. İstekleri sürekli yaşadığı anı ilgilendiriyordu. Geleceğin geleceğine mi inanmıyordu yoksa tecrübeleri hayaller hakkında ona yıkıcı gerçekler mi sunmuştu bilinmez. Öyle veya böyle tek dileğinin kendi elinde olduğunun bilincindeki bu adam hiç istifini bozmadan banyoya sürdü ayaklarını. Üstünü başını dökünüp kendini sıcak suyun terbiyesine bıraktı. Akan suyun gidere yolculuğunu izliyordu. Vücudundan bir parça, belki bir deri belki bir saç öbeği bile görse yeterdi suyla beraber ilerleyen. Havlusunu peştamal gibi beline bağlayıp buğulu aynanın karşısına geçti. Aynadaki surat seçilmiyordu. Buğunun ardındakini önce babasına benzetti. Aile mefhumunu bir soyadından öteye götürmeyen, evde bulunduğu süre zarfında bir an olsun bozulmayan o duygudan yoksun ifadeli babasına. Uzun saçlarını geriye doğru attı. Üniversiteden aşkı Bahar’ı andırdı bu kez. Bütün ilkleri yaşadığı ve akabinde yaşattığı ilk aşkı Bahar. İlk öpüşme, ilk kavga, ilk terk edilme ve ilk beceremeyiş. Bunların hepsinde ise aynı donuk suratlar. Evliliklerinin başlarında onlarca misafir ağırladıkları fakat şimdi iki kişinin sığamadığı salonda oturuyorlardı. Zafer sanki hiçbir şey olmamış ya da olabilecek her şey çoktan yaşanmış rahatlığıyla televizyonu açtı. Demet süngerine kadar emdiği sigarasını kül tablasında bir gözdağı verircesine ezerek söndürdü. Kumandayla oynamayı bir belgesel kanalında sebepsiz yere bıraktı Zafer. Belki bir daha geri dönemeyeceğini sanması, geri dönebilse bile aynı tadı alamayacağına inanması muhtemel şüphelilerdi. Yaşadıkları olanca gerçekliğin farkında olan Demet, bu farkındalığı üçüncü bir kişi daha edinmesin gayesiyle sessiz ama öfkeli bir tonda içine içine konuştu: “Kıs şunun sesini, çocuğu uyandıracaksın.” Çocuk odasından ilkin bir tıkırtı duyuldu, ardından yanan bir ışık görüldü. Sesler tuvaletin yolunu takip etti. Işık da peşinden gitti. Dişi aslan kaç yüz kiloluk bir bizonu avlamış, ağzı yüzü kan içinde taşıdığı leşi yavrularının ve erkeğinin önüne atar. Yattığı yerden kalkar yaşlı erkek aslan. Ölüm gibi korkutucu ve soğuk bakışları leşin önüne gelir. Bedeni ölmüş bizon, içinde kalan birkaç gram ruhunu da o bakışların üzerine göğe bırakır. Birkaç pençe hareketiyle bizonu parçaladıktan sonra yiyeceğini yer ve sürüden ayrılır. Sonra yavrular ve dişi beslenir. Bunu işi görür ve gocunmaz dişi. Mevcudiyetinin ve mecburiyetinin farkındadır. Karnı doymuş yaşlı erkek ise nehre doğru salına salına yürür. Su içmeye eğildiği sırada kendini görür. Yaşlı aslanın sudaki yansıması kediye benzer. En çok böyle zamanlarda inletmek ister bütün ormanı. Sesi pek çıkmaz artık, güçsüzdür. Başına gelecekleri kendinden öncekine gelenden görmüştür. Her nefeste ölüme biraz daha yaklaşır. Dişisini ve yavrularını geride bırakır. Ve terk edileceğini bilerek terk eder sürüsünü. Belgeselin sonuyla beraber televizyonu kapattı Zafer. Zifiri bir sessizlik salonda kendine bir anlam ararken tuvaletten o bağırış yükseldi: “Anneee, bittiiii!”
- ''Bir hikâyeyi yeterince sık anlatırsan gerçeğe dönüşüverir.''
John Boyne'un, Nazi toplama kamplarının sarsıcı gerçekliğini iki çocuğun gözünden anlattığı klasikleşmiş romanı Çizgili Pijamalı Çocuk'un devamında yaşananları konu edinen Artık Hiçbir Yer Ev Değil, Bruno'nun ablası Gretel'in sırlarla örülü yaşam hikâyesini günyüzüne çıkarıyor. Yazar, yıllar boyunca farklı kimliklerin ardına saklanarak geçmişinden kaçmaya çalışan doksanlı yaşlardaki bir kadının vicdanıyla giriştiği ''sessiz'' savaşı; 1946'nın Paris'i, 1953'ün Sydney'i ve 2022'nin Londra'sı arasında gidip gelen baş döndürücü bir anlatı eşliğinde sunuyor. Etrafını saran tarihî olaylar karşısında bir insanın ne kadar kusurlu sayılabileceği ve dolaylı ya da dolaysız yoldan işlediği suçlardan ne denli sorumlu tutulabileceği hakkında derin sorgulamalara iten roman, okuru kendi içindeki adalet duygusuyla baş başa bırakıyor. ''Bir hikâyeyi yeterince sık anlatırsan gerçeğe dönüşüverir.'' 2022 yılının Londra'sında, Hyde Park manzaralı bir evdeyiz... Şeytanın kızı adıyla da anılan Gretel artık doksan bir yaşındadır. Sırlarını en yakınlarına bile hiç açmamış olsa da; geçmişin acı dolu izleri hâlâ peşindedir. Bir zamanlar dünyaya Führer'in gözlerinden bakabilme cesaretini gösteren bu yaşlı kadın için savaş hiçbir zaman bitmemiştir. Çünkü olup bitenlerden ötürü kendi içinde yaşadığı suçluluk duygusundan bir an bile kurtulamamıştır. Ve şimdi, hiç beklemediği kadar uzun süren ömrünün son hikâyesini anlatmak için yeniden aramızda! John Boyne, İkinci Dünya Savaşı'nın sonundan günümüze uzanarak, üç farklı ülkede geçen sarsıcı olayları kaleminin ucuna taktığı bu romanında; suçluluk duygusu, suç ortaklığı ve yas temalarına eğiliyor. Elli sekiz dilde yayımlanarak on milyonlarca okura ulaşan kült bir eserin kahramanlarına neredeyse yirmi yıl sonra yeniden geri dönmemizi sağlayan Artık Hiçbir Yer Ev Değil, yüksek temposu ve şaşırtıcı finaliyle okurun ruhuna nüfuz edecek derinlikte bir anlatı sergiliyor. ''Bizimki gibi aileler nasıl bir dünya yaratmıştı böyle.'' John Boyne 1971 yılında İrlanda'nın Dublin kentinde dünyaya gelen John Boyne, Dublin Trinity Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Yazarın 2006 yılında yayımladığı ve Nazi toplama kampları gerçeğini iki çocuğun gözünden anlattığı romanı Çizgili Pijamalı Çocuk, Miramax tarafından sinemaya uyarlanarak pek çok ödül aldı. Tüm dünyada milyonlarca satan kitap İrlanda listelerinde 80 hafta bir numarada kalarak büyük bir rekora imza attı ve New York Times'ın çok satanlar listesinin de zirvesine yükseldi. Yetişkin edebiyatı alanında da ürünler veren Boyne, çalışmalarına Dublin'de devam etmektedir. ARTIK HİÇBİR YER EV DEĞİL John Boyne Delidolu Kitap, 2022 Çeviri: Olcay Mağden 392 s.
- Irak işgaline hayvanların gözünden bakmak
Okan Çil, Irak işgalinden üç yıl sonra, Brian K. Vaughan'ın kalemi ve Niko Henrichon'un çizimleriyle 2006’da DC’nin Vertigo serisinden tek cilt olarak çıkan çizgi romanı Bağdat’ın Aslanları üzerine yazdı. Okan Çil Yıl 2003. Amerika Irak’ı işgal eder ve Çokuluslu Koalisyon Kuvvetleri’yle beraber Bağdat’ı kontrol altına almak için ardı ardına hava saldırıları düzenlemeye başlar. Gökten düşen bombalar insanların hayatını olduğu kadar hayvanların hayatını da tamamen değiştirir. Bağdat Hayvanat Bahçesi’nde yaşananlarsa birbiri içine girmiş pek çok tuhaf hikâyeye sahiptir. İşgal günlerinde Saddam güçlerinin bir kısmı kendilerine mevzi olarak Bağdat Hayvanat Bahçesi’ni seçer. İşgal Kuvvetleri bölgeye müdahale edince uzun ve kanlı çatışmalar yaşanır. İşgal öncesinde 600’den fazla hayvanı barındıran Bağdat Hayvanat Bahçesi’ndeki hayvanların durumuysa içler acısıdır. Bakıcılar çatışmalardan korkup kaçarlar. Hayvanlar uzun zaman aç ve susuz kalırlar. İşgal günlerinde açlık çeken birtakım Iraklılar bazı hayvanları yemek, bazı egzotik türleri de satmak için kaçırırlar. Diğer bir değişle hayvanat bahçesi yağmalanır. İşgalin sekizinci gününde açlık, susuzluk ve yukarıdaki nedenlerden dolayı yaklaşık 35 hayvan ancak hayatta kalır. Onlar da oldukça kötü durumdadır. Amerika’nın hava saldırılarıyla beraber hayvanat bahçesinin duvarları da yıkılınca hayvanlar kafeslerinden çıkıp etrafa dağılırlar. İçlerinde 4 aslansa şehre doğru yönelir.[1] Marvel ve DC’deki pek çok çizgi roman serisinde başarılı işlere imza atan Brian K. Vaughan bu konu üzerine çalışmaya başladığında henüz kendisi de ne yapacağını tam olarak bilemez. Savaşa karşı çelişkili fikirler içindedir. Onu Bağdat’ın Aslanları’nı yazmaya iten şey de zaten budur. Vaughan hikâyeyi kurarken DC’deki editörü tarafından kendisine çizer olarak Niko Henrichon adlı genç bir Kanadalı çizgi roman sanatçısı önerilir. Henrichon hayvan çizimlerinde başarılı işler yaptığı için kısa sürede el sıkışır ve çalışmaya başlarlar.[2] Özgürlük ve esaret Bağdat’ın Aslanları, Irak işgalinden üç yıl sonra, 2006’da DC’nin Vertigo serisinden tek cilt olarak çıkar. Aynı yıl ICN tarafından En İyi Çizgi Roman Ödülü’ne layık görülür. Şimdilerdeyse İthaki Yayınları etiketi ve Doğan Şima’nın çevirisiyle okurlarını beklemektedir. Bağdat’ın Aslanları, ağacın dalına konmuş bir karganın, “Başımıza taş yağacak!” diye bağırmasıyla başlar. Ağacın altındaki bir aslan kargaya laf etse de bir sonraki panelde üstlerinden Amerikan jetlerinin geçtiğini ve hayvanların Bağdat Hayvanat Bahçesi’nde olduğunu görürüz. İlerleyen sayfalarda karşımıza dört aslan çıkar. Bunlar, kargayla konuşan erkek aslan Zill, yaşlı ve dişi aslan Safa, genç ve dişi aslan Nur, son olarak da küçük erkek aslan Ali’dir. Birbirine zıt karaktere sahip bu dört aslan gibi, hayvanat bahçesinin geneli de diken üstündedir. Hatta Nur, yan kafesteki bir antilopla kaçış planı üzerine uzlaşmaya çalışır. Ondan bakıcıyı öldürmesini ister. Maymunların anahtarla kafes kapılarını açacağını ve böylece özgürlüğe kavuşup vahşi doğaya karışacaklarını söyler. Ancak antilop bir türlü ikna olmaz. Aslanın özgürlüğe kavuşunca onu avlayacağını düşünür. Özgürlük ve esaret tartışması aslanlar arasında da sürerken gökten düşen bombalar hayvanat bahçesini bir anda altüst eder. Onlarca hayvan ölür, onlarcası yaralanır, şans eseri hayatta kalanlarsa korkuyla kaçışırlar. Aslanlar bu karmaşa ortasında temkinli davranırlar, ama sonra onlar da şehre doğru harekete geçerler. Bir öteki olarak hayvanlar Vaughan, Bağdat’ın Aslanları’nı özellikle antropomorfik olarak tasarladığını belirtir. Bunun temel sebeplerinden biri de savaşı ötekinin gözünden anlatma ihtiyacıdır. Evet, savaşta belki de “en öteki” canlılar hayvanlardır. Bunu sadece Vaughan’ın röportajında değil, çizgi romanın ilerleyen sayfalarında da görürüz.[3] Aslanlar yiyecek ararken bir ormana dalıp Dicle Nehri’nden su içerlerken karşılarına birden bir kaplumbağa çıkar. Nehrin ismini de kaplumbağadan öğreniriz. Safa, nehrin bir ismi olmasına şaşırınca kaplumbağa şöyle der: “Her şeyin bir ismi vardır. Bu sayede oto boka sahip çıkarsın.” Safa, yaşananları kabaca anlatınca kaplumbağa, “Yine mi?” diye sorar ve daha önce de gökten “taş” yağdığını, hatta en sonuncusunun yaklaşık 10 yıl önce olduğunu söyler. Bu da bize otomatikman Körfez Savaşı’nı işaret eder. Aslanların temsiliyetleri Derinlemesine bir okuma yapıldığında, Voughan’ın bu dört aslanı her ne kadar öteki olarak kodlasa da, onlara çeşitli temsiliyetler yüklediğini görürüz: Safa, yaşlı ve yaralı bir dişidir. Hayvanat bahçesine kapatılmadan evvel vahşi hayatı görmüş, bunun “bedelini” de suratına aldığı bir pençeyle bir gözünü kaybederek ödemiştir. Safa, özgürlüğü, dışarıyı, vahşi hayatı tehlikeli bir şey olarak görür. Yiyeceği ve güvenliği sağlandığı sürece esaret altında olmayı dert etmez. Bildiği esaret ona sürdürülebilir görünür. Bu yüzden de Saddam destekçisi bir görünüm sergiler. Safa’nın tam karşıtı olan ve onunla sürekli tartışan genç dişi Nur’sa tam anlamıyla bir özgürlük tutkunudur. Yemeğinin “verilmesini” kendine yediremez, avlanmak ve rahatça hareket etmek ister, ancak özgür olduğunda, yani duvarlar yıkıldığında da tedirgin olur. Özgürlüğe alışkın değildir. N’apacağını bilemez. Safa’nın bu tavrı Saddam karşıtı özgürlükçü Iraklıları temsil eder. Yetişkin erkek aslan Zill en kaba tabirle orta yolcudur. Ne büyük bir esaretten ne de özgürlükten yanadır. Sürüsünü bir arada tutmak, onların güvenliğini sağlamak için elinden geleni yapar. Avcı değil, savaşçıdır. Yeri geldiğinde canını bile hiçe sayar. Zill’in karakteri de onu kafası karışık, manipülasyona açık Iraklılara yaklaştırır. Sona kalan çocuk-erkek aslan Ali’yse alabildiğine saf ve saflığın getirdiği coşkuyla hareket eden Iraklı çocukları ve gençleri temsil eder. Kanı kaynar, bazen başından büyük işlere kalkışır, belaya sebep olur, ama bunu kötü niyetinden yapmaz. Dünyayı keşfetmek ister... Beri yandaysa Amerika vardır tabii. Amerika’nın kurtarıcı kılığında bir esirbaşı, ilaç niyetinde bir zehir olduğu da kısaca işlenir. Evet, kısaca işlenir, zira Vaughan’la Henrichon net bir düşman yaratıp onlara karşı mücadele eden kahramanlardan ibaret bir iş ortaya koymazlar, böyle bir kaygıları yoktur. Anlatmak istedikleri şey, yukarıdaki temsiliyetlerin birbirleriyle olan ilişkilerdir. Bu minvalde Bağdat’ın Aslanları’nın özel ve özgün bir çizgi roman olduğu söylenebilir. [1] https://www.globalsecurity.org/military/world/iraq/baghdad-zoo.htm [2] https://www.nytimes.com/2006/09/03/arts/design/03gust.html [3] https://www.cbr.com/the-joy-of-pride-vaughan-talks-pride-of-baghdad/ BAĞDAT’IN ASLANLARI Brian K. Vaughan İthaki Yayınları, 2022 Çeviri: Doğan Şima Çizimler: Niko Henrichon Tür: Çizgi Roman 136 s.
- Gazeteci ve edebiyatçı Ahmet Tulgar hayatını kaybetti
Gazeteci ve edebiyatçı Ahmet Tulgar hayatını kaybetti. Tulgar'ın evinde geçirdiği kalp krizi nedeniyle yaşamını yitirdiği belirtildi. Ahmet Tulgar ile ilgili acı haberi duyuran İletişim Yayınları, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, "Dostumuz, yazarımız Ahmet Tulgar'ı kaybettik, çok üzgünüz..." ifadelerini kullandı. Ahmet Tulgar İstanbul’da 1959 yılında doğdu. 35 yıldır gazeteci ve edebiyatçı olarak yaşıyordu. Çalıştığı yayınların bazıları sırasıyla Sabah, Güneş, Nokta, Milliyet, Akşam, Vatan, Birgün, Cumhuriyet oldu. Makale ve denemeleri Şehrin Surlarındalar (1992), Tam Yakalandığımız Yerden (2004), Ne Olmuş Yani? Korsan Yazılar (2005), Ben Onlardan Biriyim (2007), Diller Çehreler Barış (2010), Henüz Zaman Var (2013), Bakışın Ritmi (2020); söyleşileri Mahallede Herkes Kahramandır (2004) adlı kitaplarda toplandı. Evsiz Ülke Hikâyeleri (1989), Birbirimize (2009), Duygusal Anatomi (2015), Trajik Nüans (2016), Bakmadığınız Bir Yer Kalmıştı (2018), Arzunun Serbest Dolaşımı (2021) adlı altı öykü kitabı; Volkan’ın Romanı (2006), Çocuklar ve Canavarları (2012) adlı iki romanı yayımlandı.
- Yapay Zekâ'nın dünü, bugünü, yarını
Bilgisayar teknolojilerinin hızla geliştiği şu günlerde “yapay zekâ” terimini giderek daha sık duyuyoruz; bilim, sağlık, eğitim, sanayi, eğlence, sanat ve daha nice alanda yapay zekâ uygulamaları gün geçtikçe yaygınlaşıyor. Peki ama yapay zekâ (YZ) derken tam olarak ne kastediyoruz? Otuz yıldan uzun süredir YZ araştırmacısı olarak çalışan Michael Wooldridge, bu kitapta bize YZ’nin ne olduğunu ve –belki daha da önemlisi– ne olmadığını açıklıyor. Gerek medyada çıkan sansasyonel haberlerin gerekse yakın gelecekte “bilinçli makinelerin” aramızda olacağını ima eden araştırmacıların aşırı iyimserliğinin yanıltıcı bir tablo çizdiğini vurgulayan Wooldridge, YZ araştırmacılarının gerçekte ne üstünde ve nasıl çalıştığını anlatıyor. “Makine öğrenmesi” ve “derin öğrenme” nedir? YZ konusunda filmlerde, edebiyatta ve medyada karşılaştığımız “Terminatör” senaryolarının gerçekleşmesi mümkün mü? YZ’de işler nasıl zıvanadan çıkabilir? YZ konusunda gerçekten endişelenmemiz gereken meseleler ve endişelenmemize çok uzun bir zaman hiç gerek olmayan meseleler neler? YZ işimizi elimizden alacak mı ve çalışmanın doğasını nasıl etkileyecek? YZ teknolojilerini kullanmanın insan hakları üstünde nasıl bir etkisi olabilir? YZ sistemlerinin ahlaki fail olarak edimde bulunması mümkün mü? Ve elbette: Makineler düşünebilir ve arzulayabilir mi? 1966 yılında İngiltere’nin Wakefield şehrinde doğan Michael John Wooldridge, lisans eğitimini ve doktorasını Manchester Üniversitesi’nde tamamladı. 2001-05 yıllarında Liverpool Üniversitesi’nin Bilgisayar Bilimleri Bölümü’nün başkanlığını, 2008-11 yıllarındaysa aynı üniversitenin Elektrik Mühendisliği, Elektronik ve Bilgisayar Bilimleri Bölümü’nün başkanlığını yapan Wooldridge, 2014-21 yıllarında da Oxford Üniversitesi’nin Bilgisayar Bilimleri Bölümü’nün başkanlığını yürüttü¨. Halen Oxford Üniversitesi’nde bilgisayar bilimleri profesörü olarak hizmet veren ve araştırmalarında yapay zekânın çeşitli veçhelerine odaklanan Wooldridge, uzun ve verimli kariyeri boyunca pek çok ödül aldı. Bunlardan en yakın tarihli ikisini saymak gerekirse, yapay zekâ alanındaki katkılarından ötürü 2021 yılında uluslararası Yapay Zekâ Geliştirme Derneği’nin verdiği Üstün Eğitmen Ödülü’ne, bilgi işlem alanına yaptığı katkılardan ötürü de 2020 yılında Britanya Bilgisayar Topluluğu’nun verdiği Lovelace Madalyası’na layık görüldü. 300’den fazla akademik makalenin yanı sıra yapay zekâyla bağlantılı konularda ders kitapları da kaleme alan Wooldridge’in bir popüler bilim kitabı daha bulunuyor: Artificial Intelligence: Everything You Need to Know About the Coming AI (Yapay Zekâ: Yaklaşmakta Olan YZ Hakkında Bilmeniz Gereken Her Şey; 2018). BİLİNÇLİ MAKİNELERE GİDEN YOL Michael John Wooldridge Metis Kitap, 2022 Çeviri: Özge Çelik 320 s.
- Lüks bir otelin perde arkasını keşfetmeye hazır olun!
Nita Prose’un, bir yıldan kısa sürede 40’tan fazla dile çevrilen ilk romanı Hizmetçi, Türkçede. Beklenmedik sürprizlere sahip, insanlara farklı açılardan bakmayı öğreten ve her şeyin göründüğü gibi olmadığını anlatan mizahi suç gerilim romanı Hizmetçi’de, büyükannesinin ölümünden sonra hayatla tek başına mücadele etmek zorunda kalan, sosyal becerileri zayıf ve temizlik takıntılı Molly’nin hayatı, çalıştığı otelde bulduğu bir cesetle tepetaklak olur. Öldürülen bir müşteri, çılgın çalışanlar ve tuhaf bir hizmetçi… Dünyaca ünlü korku yazarı Stephen King, Hizmetçi ve başkarakteri Molly için “Mükemmel ve çok eğlenceli… Uzun zamandır okuduğum en ilginç karakter,” yorumunu yapıyor. Neşeli bir cinayet gizemi olarak başlayan macera, büyümeye ve hayatı öğrenmeye dair anlamlı bir hikâye de sunuyor. Kırmızı kadife halıları, altın yılanlı tırabzanları ve zümrüt yeşili koltuklarıyla Büyük Regency Otel’e hoş geldiniz. İçine kapanık karakteri, tuhaf davranışları ve temizliğe olan takıntısıyla Hizmetçi Molly’nin tüm dünyası ninesi öldüğünden beri bu prestijli otel olmuştur. Her sabah temiz üniformasını giymekten, arabasını minyatür sabunlar ve şişelerle doldurmaktan, yastıkları kabartmaktan büyük zevk alır. Konukların tozlarını ve sırlarını süpürmekte ise tam bir ustadır. Molly’nin temizleyemeyeceği hiçbir şey yoktur… Ta ki bir odada ceset bulana kadar... Bu olaydan sonra Molly, aniden cinayet davasında baş şüpheliye dönüşür ve kendini anlayamadığı bir yalanlar ağının içinde bulur. Tüm bu gizemleri çözmek, Molly’nin bir zamanlar düzenli olan dünyasını altüst edecektir. Nita Prose uzun süreden beri editörlük yapıyor, pek çok çoksatan yazara ve kitaplarına hizmet ediyor. Kanada, Toronto’da kısmen temiz bir evde yaşıyor. HİZMETÇİ Nita Prose Epsilon Yayınevi, 2022 Çeviri: Oya Yalçın Tür: Roman
- İnsanın vahşeti üzerine bir epik: Hayvan Hükümranlığı
Hayvan sömürüsü ve türcülüğe karşı çıkan bir aktivist olarak da tanınan Jean-Baptiste Del Amo'nun 2016'da yayımlanan romanı Hayvan Hükümranlığı, okurla buluşuyor. Fransa'nın güneybatısında sıradan bir köy. Küçük bir arazi parçasıyla başlayıp giderek işi büyüten mütevazı bir köylü ailesi. Ve doğum, büyüme, ölüm döngüsü içinde her gün yüzlerce domuzun çalkalandığı büyük bir endüstriyel domuz çiftliği. İnsanın hayvan ve doğayla ilişkisine ürpertici, rahatsız edici bir yorum getiren Del Amo, modernitenin mirasına esaslı bir eleştiri yöneltiyor. Hayvan Hükümranlığı, modern gıda üretiminin insanı acıya -sadece hayvanların çektiği acıya değil, başka insanların ıstırabına da- nasıl duyarsızlaştırdığını çarpıcı bir biçimde gösterirken insanın doğayı fethetme takıntısını, şiddetin nesilden nesle aktarılışını da gözler önüne seren ürpertici bir roman. Jean-Baptiste Del Amo 1981 yılında Toulouse'da doğdu. 2008'de yayımlanan ilk kitabı Une éducation libertine'le (Liberten Bir Eğitim) Goncourt du Premier Roman ve François-Mauriac ödüllerine layık görüldü. 2010'da, tiyatroya uyarlanan ikinci romanı Le Sel'i (Tuz), 2013'te Sade ödülünü kazanan Pornographia'yı (Pornografi) yayımladı. 2016'da dördüncü kitabı Hayvan Hükümranlığı'yla Prix du Livre Inter, 2021'de Le fils de l'homme'la (İnsanoğlu) Prix du Roman Fnac'ı kazandı. Eserleri on beşten fazla dile çevrildi. Bugün Fransa'nın en genç ve iddialı yazarlarından biri kabul ediliyor, yazar kimliğinin yanı sıra hayvan sömürüsü ve türcülüğe karşı çıkan bir aktivist olarak da tanınıyor. HAYVAN HÜKÜMRANLIĞI Jean-Baptiste Del Amo Can Yayınları, 2022 Çeviri: Şule Çiltaş Tür: Roman 392 s.
- Ulaş Töre Sivrioğlu ile Mitoloji Atölyesi başlıyor
KulturaLitera'nın düzenlediği Dr. Ulaş Töre Sivrioğlu ile Mitoloji Atölyesi 26 Ekim 2022 Çarşamba başlıyor. Roman yazmaktan resim yapmaya, hayatın yaratıcılık gerektiren her anında büyük bir yol gösterici olarak kabul edilen mitoloji nedir, atölyenin ilk konu başlığı. Dr. Ulaş Töre Sivrioğlu ile Mitoloji Atölyesi Bugün artık hepimiz biliyoruz ki, mitoloji, insanın dünyayı, siyaseti, kültürü ve en başta da kendisini anlamasının en önemli anahtarlarından biri. Üstelik roman yazmaktan resim yapmaya, hayatın yaratıcılık gerektiren her anında da büyük bir yol gösterici. Peki bu yol göstericiye nasıl ulaşacağız, karmaşık kültürel çeşitliliğinin, büyük hikayeler zincirinin içinden nasıl çıkacağız? Arkeolog ve tarihçi Ulaş Töre Sivrioğlu "Mitoloji nedir", "Neden mitolojiyi bilmek gereklidir?" sorularından yola çıkarak bilincimizin ve ortak bilinçdışımızın yaratımı olan mitolojiyi anlatıyor bize. Üç oturumdan oluşacak bu çalışmada "Mitlerin dünya edebiyatına, sanatına, kültürüne olan etkisi"nden "tanrıçalardan tanrılara, anaerkillikten ataerkilliğe inancın değişimi ve kadının mitlerdeki yeri"ne kadar mitolojinin pekçok önemli konusu masaya yatırılacak. Çalışmada başlangıç, orta ve ileri seviyede okuma önerilerine de yer verilecek. Ayrıca isteyenler için katılım sertifikası da verilecektir. Kayıt için www.kulturalitera.com Program: Birinci oturum -26 Ekim Çarşamba 20.00 -Mitoloji nedir ? Neden mitolojiyi bilmek gereklidir? -Masalla mit arasındaki fark nedir? -Mitoloji hayal gücünün yansıması mıdır yoksa rasyonel aklı mı temsil eder? -Mitlerin dünya edebiyatına, sanatına, kültürüne etkisi nedir? -Dünya Mitolojisi denen olgu nedir ortak noktaları nelerdir? -Neden Yunan mitolojisi revaçtadır? Mezopotamya, Mısır, Hint mitleri ile Yunan mitleri arasında ne fark vardır? -Başlangıç için okuma önerileri İkinci oturum - 2 Kasım Çarşamba 20.00 -Yunan mitolojisinin analizi -Dünyanın oluşumu, ilk tanrılar, titanlar -Olympos tanrıları hiyerarşisi ve Yunan diyalektiği -Tanrıçalardan tanrılara anaerkillikten ataerkilliğe inancın değişimi ve kadının mitlerdeki yeri -Büyük destanlar ve kahramanları -Orta seviye okuma önerileri Üçüncü oturum - 9 Kasım Çarşamba 20.00 -Karşılaşmalar, Yunanlıların benimsediği doğu tanrıları ve sentezler -Yunanlılar mitlerine inanmış mıydı? -Mitlerde kadercilik -Tiyatronun doğumunda mitlerin yeri -Hıristiyanlık karşısında Tanrılar -İleri seviye okuma önerileri Dr. Ulaş Töre Sivrioğlu: 2001 yılında Ege Üniversitesi Arkeoloji bölümünden mezun oldu. 2005’te Dionysos Kültü üzerine Yüksek Lisans tezi hazırlayarak YL derecesi aldı. 2012 ‘de Tek parti Döneminde Sümer-Hitit Araştırmaları başlıklı tezi ile Celal Bayar Üniversitesi Tarih bölümünde Doktorasını tamamladı. Öğrencilik hayatı ve sonrasında çok sayıda arkeolojik kazı projesine katıldı. Mersin Kilisetepe, Erzurum Bulamaç Höyük ve Batman Çemialo’da, Hitt, Parth ve Bizans dönemi yerleşimlerinde çalıştı. Suriye, İran, Afganistan gibi ülkelere giderek Persler, Sasaniler, Kuşanlar gibi medeniyetleri üzerine saha çalışmalarına katıldı. İslam Sanatı, eski İran dilleri ve Zerdüştlük üzerine bilimsel makaleler ve kitaplar yayınladı. Bizans, İran ve İslam tarihi/sanatı ve mitolojisi üzerine çalışmalar yapmaya devam etmektedir. Avesta Dili ve Etimolojik Sözlüğü, Avesta Yayınları, 2015 Uygarlık Tarihi, Kriter Yayınları, 2017 Afganistan Tarihi, Kalkedon Yayınları, 2017 İslam Sanatında Antik Figürler, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2018 Medeniyetlerin Şafağı Akdeniz'in Öyküsü, Epsilon Yayınları 2022
- Miyase Sertbarut, “2024 Hans Christian Andersen Ödülleri” kapsamında Türkiye’yi temsil edecek!
“2024 Hans Christian Andersen Ödülleri”nde ülkemizi temsil edecek sanatçılar, geçtiğimiz günlerde ÇGYD (Çocuk ve Gençlik Yayınları Derneği) üyeleri arasında yapılan anket ve oylama sonucunda belirlendi. Çocuk edebiyatı alanında dünyanın en saygın ödüllerinden biri olarak anılan “Hans Christian Andersen Ödülleri”, iki yılda bir IBBY (International Board on Books for Young People) tarafından, çocuk edebiyatına kalıcı yapıtlar veren ve yaşamı boyunca çocuk edebiyatına katkı sağlayan yazar ve çizerlere veriliyor. Miyase Sertbarut 1963 yılında Ceyhan’da doğdu. Keloğlan, Jules Verne, Orhan Kemal ve Karabaşlarıyla büyüdü. Okula giderken hep karnı ağrıyordu. Yani o öyle zannediyordu... Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi, yine karnı ağrıyordu. Öğretmenlik yaptı, karnının ağrısı geçmiyordu. Yazmaya radyo tiyatroları ile başladı. Öykü, roman, masal türlerinde yapıtlar verdi. Karnının ağrısı geçti. Kitapların bütün ağrılara iyi geldiğini düşünüyor.















