top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • Yeniden doğuş ve değişimin iki bin yıllık hikâyesi

    Lazarus, Fırat Devecioğlu’nun kalemiyle iki bin yıl sonra yeniden diriliyor. Yazar, eğitmen, yapımcı ve kültür girişimcisi Fırat Devecioğlu’nun yeni kitabı “Lazarus – Tanrı Oyuncağı” Destek Yayınları etiketiyle okuyucuyla buluştu. Lazarus – Tanrı Oyuncağı ana karakterin sıradan bir fotokopiciden, kendi içindeki karanlıkla yüzleşen bir katil olma yolculuğunu ele alıyor. Bu süreç, hastanede geçirdiği dönem ve orada yaşadığı olaylar aracılığıyla dramatik bir şekilde tasvir ediliyor. Devecioğlu, okuyucuyu etkileyici bir dille insan ruhunun karanlık köşelerine yolculuğa çıkarırken, insanın varoluşsal sorgulamaları ve kişisel dönüşüm mücadelesini ustaca işliyor. "Usulüne göre gömülmeyen her şey sonradan hortlar." - Lacan Felsefe, psikoloji ve tiyatro alanında düzenlediği etkinliklerle dikkat çeken yazar ve eğitmen Fırat Devecioğlu felsefe kategorisinde yayınlanmış ilk kitabı Yüzleşme’nin ve “Schopenhauer Felsefesi” isimli ikinci kitabının ardından bu kez insan ruhunun labirentlerine odaklandığı Lazarus – Tanrı Oyuncağı novellasıyla okuyucuyla buluşuyor. Destek Yayınları etiketiyle yayımlanan kitabın editörlüğü Özlem Küskü üstlendi. Kitap, tüm online kitap satış platformalarında ve kitapçılarda satışa sunuldu. Tarihsel ve dini anlatıdan günümüz modern insanına ve tıp dünyasına uzanan bir hikâye! Hıristiyan ikonografisinde en sık işlenen mucize Lazarus’un dirilişi, ölen kişinin yerinden doğrulurcasına hareketlenişini ifade etmek amacıyla Lazarus refleksi olarak tıp litaratürüne de girmiş. Tarihsel anlatıda inanç, umut ve dönüşümün sembolü olan Lazarus, Fırat Devecioğlu'nun novellasında kişisel dönüşüm ve içsel mücadelenin bir temsili olarak okuyucunun karşısına çıkıyor. Tarihi Lazarus, ölümden dört gün sonra dirilir, hayata yeni bir başlangıç yapar. Kitaptaki Lazarus ise metaforik bir diriliş yaşayarak kendi içindeki karanlıklarla yüzleşir ve değişir. Her iki hikâye de Lazarus, farklı çağlar ve bağlamlar içinde, yeniden doğuş ve dönüşümün temsilcisi olarak yer alır. Bu anlatıya Erich Fromm, Schopenhauer, Freud, Lacan ve Jung'un düşsel gölgeleri de eşlik ediyor. Lazarus – Tanrı Oyuncağı’nda karakterin derinlikli psikolojik çözümlemeleri, toplumsal normlar ve bireysel özgürlük arasındaki çatışmalar üzerinden ilerliyor. Kitap, edebiyat ve psikolojiyi kesiştiren noktada; modern toplumun birey üzerindeki etkilerini, bireyin toplum içindeki yeri ve kişisel özgürlüğün sınırları gibi konuları irdeliyor. Fırat Devecioğlu okuyucuya, hayatın karmaşık dokusunu ve insan ruhunun kırılganlığını, derinlemesine bir anlayışla sunuyor. Romanın çarpıcı anlatımı, karakter gelişimi ve tematik derinliği, Devecioğlu'nun edebi ustalığını ortaya koyuyor. "Lazarus - Tanrı Oyuncağı", yalnızca bir dönüşüm hikayesi değil, aynı zamanda insanın içindeki iyilik ve kötülükle olan sonsuz mücadelesini de simgeliyor. Arka Kapak Yazısı: “Usulüne göre gömülmeyen her şey sonradan hortlar.” – Lacan Bir hastanenin nöroloji bölümünde bilincini kaybetmiş hastalar arasında yaşayan, onlarla iletişim kuran, onları öldüren, sürekli hasta değiştiren bir refakatçi kapınızı çalıyor. İçinde cinayetin, merhametin, sevginin, korkunun olduğu soluksuz bir yolculuk başlıyor. Sıradanlıkla kahramanlık arasındaki silik çizgide yaşanacak bir yeniden doğuşa şahitlik etmek ister misiniz? Fırat Devecioğlu, Lazarus adlı bu sarsıcı novellada, üstün insan, özgürlükten kaçış, temel bağlara dönüş, kolektif bilinçdışı, fırlatılmışlık gibi güçlü felsefi temalar üzerinden, insan ruhunun labirentlerine odaklanıyor. Erich Fromm, Schopenhauer, Freud, Lacan ve Jung’un düşsel gölgelerinin eşlik ettiği Lazarus, sizi arafta kalanların dünyasına götürüyor. LAZARUS - TANRI OYUNCAĞI Fırat Devecioğlu Destek Yayınları, 2024 Tür: Novella 64 s.

  • Herkes duysun diye Sesli Kitap hediye!

    Gülseren Budayıcıoğlu’nun sevilen eseri Hayatın Sesi 8 Mart’ta Doğan Yayınları Dijital Youtube kanalında ücretsiz olarak yayında! Dilek Gürel’in seslendirdiği Hayatın Sesi’nde, Gülseren Budayıcıoğlu bir kez daha kendi “Kırmızı Oda”sının kapısını aralıyor ve orada biriken hikâyelerden seçtiklerini bizlerle paylaşıyor; “hayatın sesi”ni daha iyi duyup anlayabilelim diye… Kitabın tamamına 8-18 Mart arasında Youtube kanalından ulaşabilirsiniz: https://www.youtube.com/watch?v=DTwt-2MdAFA Duygularımız durmadan akan derelere benzer. Doğduğumuzda pırıl pırıl olan o berrak dereye attığımız her sıkıntı, her kaygı, her üzüntü rengini değiştirir, onu bulanıklaştırıp karartır.Bütün güzelliğine ve ihtişamına rağmen, hayat huysuz ve bencildir. Huysuz bir hayatla mücadele etmek, iyi yaşayabilmek ciddi bir sanattır. O sanatı da hayat kendisi öğretir bize; onun sesini duyanları, özen gösterenleri, anlamaya çalışanları bilir. Ona bakışımızı, duyduğumuz hayranlığı, onunla mücadele etmekten vazgeçmeyeceğimizi hissettikçe, bizimle başka türlü bir ilişki kurmaya başlar. Bize arkasını dönmez, unutmaz. İki kere vursa da üçüncüde öyle güzel şeyler yaşatır ki şaşırır kalırız. Huysuz hayatla iyi geçinebiliyor, bunun için mücadele etmekten hiç yorulmuyor ve vazgeçmiyorsak, ne mutlu bize. Çünkü sadece bu mücadeleden hiç vazgeçmeyenlerin dereleri güneşte pırıl pırıl parlayarak akar… Doğan Yayınları Dijital Youtube kanalı sesli kitap dinleme deneyimi yaşatmak için hazırlandı. Profesyonel olarak seslendirilen kitaplardan alıntıların yayınlanacağı kanalda kimi zaman da tam metin sesli kitaplar, sürpriz öyküler yer alacak.

  • Füruzan'ın ardından

    Milliyet Sanat Dergisi Yayın Yönetmeni Filiz Aygündüz derginin Mart 2024 sayısı için, 11 Şubat’ta aramızdan ayrılan, çağdaş Türk edebiyatının önemli kalelerinden Füruzan’ı kaleme aldı. Henüz küçücük bir kızken kendi kendine okumayı öğrenen Füruzan’ın edebiyatla ilişkisini; yaşamını; kısa süren okul hayatını; Türk edebiyatının en büyük kalemlerinden biri haline gelişini anlatan Aygündüz, Parasız Yatılı ile Sait Faik Öykü Ödülü’nü kazanan usta kalemin, bu ödülü alan ilk kadın yazar olarak da edebiyat tarihine geçtiğini de hatırlatıyor. Yazının tamamı, Milliyet Sanat Mart 2024 sayısında… Filiz Aygündüz, İstanbullu bir annenin ve Balkan göçmeni bir babanın tek kızı olan Füruzan’ın ilk öğretmeninin annesi, ikinci öğretmeninin İstanbul, üçüncüsünün ise de yazarlar olduğunu söylüyor. Babasını üç yaşındayken kaybeden Füruzan’ın o yıllarda ne bulursa okuduğunu anlatan Aygündüz, unutulmaz edebiyatçının okuduğu ilk kitabın ise Jacques Henri Bernandin de Saint- Pierre imzalı Paul ile Virginie olduğunu not düşüyor. Füruzan’ın, Cemal Süreya tarafından Papirüs’te yayımlanan ilk öyküsü “Piyano Çalabilmek”le başlayarak unutulmaz öykülerinin ve romanlarının bir bir anıldığı yazı, basıldığı 1971 yılında Sait Faik Öykü Ödülü’nü ilk kitabı Parasız Yatılı ile 1975 Türk Dil Kurumu Ödülü’nü kazanan Kırk Yedi’liler adlı romanına ise ayrıca değiniyor. Filiz Aygündüz’ün Füruzan’a veda niteliğindeki yazısının tamamı, Milliyet Sanat Mart 2024 sayısında…

  • Nemesis'ten 8 Mart Kadın Kitaplığı Seçkisi

    Nemesis Kitap 8 Mart Dünya Kadınlar Günü dolayısıyla kadınlara yönelik farkındalık oluşturmayı amaçladığı kitap seçkisini bir kez daha okurlarına hatırlattı. Bazen Bırakmak Gerekir Doç. Dr. Emel Bahadır Yılmaz’ın Bazen Bırakmak Gerekir kitabı raflardaki yerini aldı. Flört şiddeti konusunda şiddete maruz kalan bireylerin tam olarak şiddetin ne olup ne olmadığını anlamalarını amaçlayan eser, içinde gerçek yaşam öykülerinden örnekleri ve kişilik analizlerini de barındırıyor. Günümüzün en önemli sorunlarından biri olan flört şiddetinin alanı ise çok geniş. Bazen bir küsme, bazen itip kakma, bazen ise cinsel zorlama ya da bir aşağılama ile kendini gösterebiliyor. Kişilerin böyle bir durumda kendilerine sormaları gereken soru ise çok basit: Flört şiddeti mi yoksa güvenli bir ilişki mi? “Kendini güvende hissetmediğin, hep suçlu hissettiğin ve düzeltmeye çalıştığın ilişki doğru ilişki değildir,” diyen Emel Bahadır Yılmaz, 2011 yılından beri şiddet konusunda çalışmalar yapıyor. Kadına yönelik şiddet, sağlıkta şiddet, toplumsal cinsiyet eşitsizliği, kız çocuklarına yönelik şiddet, flört şiddeti ve akran zorbalığı gibi şiddetin her çeşidinin birbiriyle ilişkili olduğunu söylüyor. “Şiddet küçük yaşlarda başlıyor, kanıksanıyor ve normalleştiriliyor. Bu haliyle içinden çıkılmaz bir şekle bürünüyor. Bu nedenle şiddet farkındalığının erken yaşlardan itibaren ele alınması gerekiyor.” Kendi Ayak İzini Oluşturan Kadınlar Nemesis Kitap etiketiyle raflardaki yerini alan bir diğer eser ise, sosyal sorumluluk projeleri, kadın ve çocuk çalışmalarıyla adından sıkça söz ettiren Banu Tozluyurt’un Kendi Ayak İzini Oluşturan Kadınlar’ı. Psikolojik sermayesi güçlü kadınların yaşamına odaklanan Kendi Ayak İzini Oluşturan Kadınlar, Türkiye’de son 40 yıldan günümüze kadar olan süreçte kendi imkân ve çabalarıyla, çok çalışarak ayak izlerini oluşturmuş 24 kadının hikâyesini anlatıyor. Bu kadınların bazıları sadece ülkemizde değil dünyada da yaptıklarıyla tanınan ve uluslararası başarılara imza atmış kişiler. Yine bu kadınlardan bazıları köyde okumuş, içindeki cevheri keşfetmiş, sonrasında azim, sebat ve kararlılıkla yoluna devam edip başarıya ulaşmışlar. İçlerinde erkek egemen sektörlerde yüksek sesle konuşabilme cesaretini gösteren kadınlar olduğu gibi, erkek mesleği olarak kalıplaşmış yargıları değiştirebilen kadınlar da kitabın kahramanları arasında. Görme engelliler için braille alfabesiyle kabartma kitap ve sesli kitap olarak da basılan eserde yer alan hikâyelerin her biri “İşte bu benim”, “Ben de hep bunu yapmak istedim” diyeceğiniz benzerlikler olacağı gibi, “Nasıl yapabilirim?” sorusuna da yanıt verir nitelikte. Uyuyan Güzel Uyandı Masalların toplumsal cinsiyet rolleri üzerindeki etkisini sorgulayan Aslı Karataş’ın yazdığı Uyuyan Güzel Uyandı da Nemesis Kitap’ın araştırma inceleme kategorisindeki kitapları arasında. Eser, “Prenses de olsa temizlik kadın işidir”, “Cadılar çirkindir ve nedensiz kötülük yaparlar”, “Maceraya atılan kızların başına mutlaka bir iş gelir”, “Kurtarıcılar daima erkektir ve kadınlar kurtarıcıları olmadan tutsaklığa mahkumdur” gibi toplumsal cinsiyet rollerinin masallar aracılığıyla tekrar tekrar inşa edildiğini savunuyor. Toplumsal cinsiyet rollerini eleştirel bir gözle ele alarak kahramanları uyandıran ve kendi sıfatlarını seçmeleri sağlayan Uyuyan Güzel Uyandı, aynı zamanda akademik referanslarla masalları değerlendiriyor ve günlük hayatımıza yansımalarını ele alıyor. Berber Dükkânı Sohbetleri Nemesis Kitap’ın bir diğer farkındalık yaratacak yayımlarından biri de Erkan Tozluyurt’un kaleme aldığı Berber Dükkânı Sohbetleri. Toplumsal cinsiyet meseleleri, kadına yönelik şiddet, iş hayatında kadının yeri ve önemi, ev içi emeğin paylaşımı gibi birçok konu derinlemesine inceleniyor. Toplumsal cinsiyet eşitliğinin ne olduğu, günlük hayata nasıl yansıdığı ve nelerin değişmesinin gerektiğini kendi deneyimlerinden yola çıkarak anlatan Tozluyurt, berber dükkânında geçen sohbetleri okura samimi ve sade bir dille aktarıyor. Weyward Kadınları Ve bir roman. Emilia Hart’ın kaleme aldığı Weyward, üç güçlü kadının hikâyesine odaklanıyor. Kadınlar için güvenin ne olduğu, güvenli zamanın ne demek olduğu konusu üzerinden akıcı bir kurgu ve enfes bir anlatımla aktarılan hikâye, üç ayrı zaman diliminde yaşayan üç kadının kendilerini ve güçlerini yeniden kazanmalarına odaklanıyor. Bir cadı, babasından aşırı korkan bir kız çocuğu ve kocasının dayağından kaçan bir kadın. Üçü de kendi kanatlarını açtıklarında etraflarını yakıp geçecekler… Cesur Kızlara Yol Arkadaşları Kız çocuklarına ilham vermesi için kaleme alınan Cesur Kızlara Yol Arkadaşları kitap serisini de unutmayalım. Cesur kızların başucu kitabı niteliğindeki kitapta farklı başarılara imza atmış, dünyada ve Türkiye’de başarılar kazanmış 30 cesur kadının öyküsüne yer veriliyor. İllustrasyonlarla renklendirilen kitap, akıcı bir üslupla ve kadınların az bilinen yaşam öyküleriyle anlatılıyor. Aslıhan Dağıstanlı Aysev, kitaptan elde ettiği gelirle kütüphane kurma yolundaki serüvenine de devam ediyor. Cesur Kızlar Kütüphanesi’nin ilki Suruç’ta açılmıştı. Aysev, bundan sonra da aynı amaçla kütüphane çalışmalarına devam edeceğinin müjdesini veriyor. Aslıhan Dağıstanlı Aysev bu kitabıyla çocukların sevgi dolu, mutlu ve özgüvenli olmalarını, başarılarının önündeki tek engelin kendileri olduğunu bilmelerini ve ben de yapabilirim inancını, kadın kahramanların yaşam öyküleri üzerinden anlatıyor. Geçici güzelliklerin ve sahte rol modellerin yerine bilginin, azim ve gayretin üstün olması gerektiğini vurgulayan yazar, yanlış yapmanın değil hiç denememiş olmanın üzücü olduğunun altını çiziyor. Kitapta yer alan başarılı kadınların rol model olması ve cesur kızların önünde hiçbir engelin olmayacağı mesajını veren kitap, umarız tüm kız çocuklarına kocaman ışıklar saçarak ilham olur…

  • Roman Ozanı Yaşar Kemal

    Gönül Malat, Ağrıdağı Efsanesi romanı odağında Yaşar Kemal Edebiyatı üzerine yazdı: "Yaşar Kemal'in kitaplarını okurken hem toprağın derinlerine yeraltına ineriz hem de bir kuşun kanadına takılıp bulutlara ereriz." Gönül Malat Ey sevgili, aşkınla geçti bu ömür, bu hal Ayrı düşmektendir hem bu inleyiş, hem bu hal Ger benim kanım dilersen çoktan helal Deli ve ebter oldum kalmadı akl-ı kemal* Yaşar Kemal gerçek adıyla Kemal Sadık Gökçeli; yapraklardan, bulutlardan, kuşlardan, dağlardan, tepelerden, börtü böcekten, meşeden, çakırdikeninden ve daha bir sürü şeyden Prometaus’un insanlar için ateşi çalması gibi sözcükler almış ve devşirmiş ardından onları büyüleyip bizlere vermiş bir koca ustadır. Onun kitaplarını okurken hem toprağın derinlerine yeraltına ineriz hem de bir kuşun kanadına takılıp bulutlara ereriz. Tüm bunların eşliğinde insan ruhu denilen o gizemli, o karmaşık, karanlık yapının tözüne doğru bizleri yürüterek zihnimize ışık tutar. Ve der ki; “Korkmayın! Zulme, zalimlere karşı korkarsanız kaybedersiniz. Korkmayın! Baş kaldırın! Kazanacaksınız!” Bütün metinlerinin daha doğrusu yazma sürecinin odağında “Zulme ve zulmedenlere karşı korkusuzca direnme, karşı çıkma ve birlik olma,” yatar. Feodal yapıyı alabildiğine yerer. Mitlerden derlediği hikâyeleri o ipeksi anlatımıyla oluşturduğu çiçek buketini biz okuyucularına armağan eder. Fakat onun kalemi, ben her ne kadar Promete’ye benzetsem de Medusa - Lilith yerine Yılanı Öldürseler ve Binboğalar Efsanesi’nde olduğu gibi Şahmaran’a veya Demeter yerine neredeyse tüm kadın karakterlerinde olduğu gibi Kybele’ye çıkartır yolumuzu. Attis’in erliğinden peyda olan badem ağaçlarına, meşelere uçurur okuyucusunu. Gılgamış’a uzanıp İştar(İnanna)’a ulaştırır. Burada sayamadığım daha nicelerini anlatır bizlere. Yaşar Kemal’in yazma serüvenini kısaca özetlersek ekofeminist metinlerden oluşur. 1974 yılında ortaya atılan ya da tanımlanan ekofeminizmle (kadınların baskılanması ile doğal çevrenin bozulması arasında yakın bir ilişki olduğunu kabul eden, mevcut çevreyle ilgili krizimizin, kadınları marjinalleştiren ve baskılayan aynı güç, kontrol ve sömürü sistemlerinden kaynaklandığını savunan düşünce) biz çok daha önce usta kalemin Kybelelerden yarattığı kadın karakterleri sayesinde zaten tanışıktık değil mi? Anlatısı, Dengbej’in romanlaşmış halidir bir diğer yandan. Edebiyat öğretmenlerimizin deyimiyle bir “Roman ozanıdır” Yaşar Kemal. Dili şiirseldir. Ahenklidir. Okudukça okuyasınız gelir. İnce Memed’i bir kenara bırakırsak çift doruklu yazma sürecinin kanımca birinde Ağrıdağı Efsanesi diğerinde Binboğalar Efsanesi yer alır. Yaşar Kemal’in yazın tarzının bu genel çerçevesinden sonra dönelim kitabımızın irdelenmesine. Ağrıdağı Efsanesi’nin satırları, okuyucularını Ağrı, Iğdır, Kars, Van ve Hakkâri’nin sarp yollarına ve dağlarına ulaştırdığı gibi Ağrıdağı’nın eteklerindeki Beyazıt ovasında bir doru atın sırtında gezdirir okurunu. Nuh’a beşik olmuş bu topraklarda usta yazarın büyülü şiirsel anlatımı, İshak Paşa Sarayı ile Hoşap Kalesi arasında bizleri fır döndürür. Ağrıdağı Efsanesi’ne, Kervan Kıran efsanesini de katıştırıp okuyucularını gökyüzüne Zühre (Venüs) yıldızına çağırır yazar. Ve der ki; size bir yaman aşk hikâyesi anlatacağım. Karakterlerimde onulmaz yaralar açan bir aşk hikâyesi. Mahmut Paşa’nın kızı Gülbahar ile kara yağız dağlı bir genç olan Bilurvan (kaval çalan)’ın yani Ahmet’in hikâyesini. Emin olun satırlara daldığınızda tepeden tırnağa çımgıçıyor (ürperti) tüm bedeniniz. Gözleriniz yalım yalım parlıyor. Kavalın içli ezgisi içinize işliyor adeta. Bazı kaynaklarda Ağrıdağı Efsanesi’nin gerçekten var olduğundan söz açılıp anlatıla geldiği söylenir. Ve Yaşar Kemal’in onu yazıya döktüğü belirtilir. Böyle bir efsane yoktur aslında. Tamamen yazarın kendi yaratıcılık sürecinde tavlanmış ve yazılmış bir romandır Ağrıdağı Efsanesi. Kitabı okurken zihnimizde canlandırdığımız bazı sahneleri ise Abidin Dino tarafından resmedilmiştir. Bu resimlerin altında “Gökteki yıldızlardan daha çok kalabalığın Paşa sarayını sardığıdır,” veya “Yer götürmez bir kalabalığın sarayın üstüne yürüdüğüdür,” ya da “Ahmetle Gülbahar sarılmış, yatarlarken Memonun gelip kılıcını bir damla su gibi üstlerine tuttuğudur,” gibi nefis anlatımlar yer alır. Gülbahar, direngen ve korkuya meydan okuyan paşa kızı -bir Kybele- olarak öyle güzel kurguya yerleşmiştir ki siz de kitabı okurken Ahmet gibi âşık olursunuz ona. Okumayı yazmayı bilen bir kadındır üstelik. Ahmed-i Xani’nin şiirlerine de aşıktır aynı Ahmed’e aşık olduğu gibi Gülbahar. Bu romanın esini ya da yaradılışında da Xani’nin dört dilde yazdığı adı Çargoşe olan sevdalık-aşk şiiri yer almaktadır kanımca. Kitap öyle güzel cümlelere ev sahipliği yapar ki okuyunca güneşi görmüş kar gibi erirsiniz adeta. Zindan bekçisi Memo’nun-ki o da âşıktır Gülbahar’a- anahtarları Gülbahar’a vermesini anlatan şu cümle gibi: Belinden zorla, halsizce çıkardığı açkıyı Gülbahara verirken, sanki elleri yoktu. Açkı kendi kendine gitti kızın ellerine düştü. Ya da Yazığım geliyor Sofiye. Çok yazığım geliyor. Elimden bir gelir olsa kurtarırdım Sofiyi. Veya kendisi de bir zindan tecrübesi olan ve sarayı –İshakpaşa-yapan Süryani yapıcıbaşının söyledikleri: Ne olursa olsun, dünyada bir ilk olarak, benim yaptığım zindanın karanlığına pare pare ışık düşecek. Ve hiçbir zalim benim yaptığım ışık ocaklarını tıkayamayacak söndüremeyecek…   Biz hep böyle, her şeyde birlik olsak, kimse bize diş geçiremez. Bize dağlar, şahlar dayanmaz. Hiç kimse… Yeter ki böyle birlik olalım. Ağrının tam tepesinde bir ateş harmanı vardır. Doruğun tam ortasından bir kuyu dünyanın ortasına iner. İlk ateş bu kuyudan alınmıştır. İnsanoğlunun gördüğü ilk ateş Ağrıdağının yüreğindeki ateştir. Yaşar Kemal, kitapta bahsi geçen bölgede yaşayan tüm etnik çeşitliliğe romanında adaletlice yer verir. Süryani usta gibi,  Kürt filozof ve şair şeyh Ahmed-i Xani gibi, Paşanın Ermeni karısı ve Fars karısı gibi. Asıl çıkış noktası İran toprakları olsa da Hava, Su, Toprak ve Ateş kutsalına sahip Zerdüştlük inancından da esinler alır yazar. Zerdüştlükteki iyi-kötüyü birbirinden ayırabilen ateş, romanda demirci Hüso olarak karşımıza çıkıverir. Yolumuzu en sonunda Ağrıdağının doruklarına yakın küp gölüne ve akkuşlara düşürür usta kalem. Leyla ve Mecnun’a göndermeleriyle de sonlandırır efsaneyi. *Ahmed-i Xani, Çargoşe şiiri

  • Fowles’un Günce’si

    İngiliz Edebiyatının güçlü kalemlerinden John Fowles’un günlüklerinden oluşan Günce’nin ilk cildi, çıktı! Ayrıntı Yayınları, Koleksiyoncu ve Büyücü gibi unutulmaz eserleriyle tanınan İngiliz romancı, hikâyeci, şair ve deneme yazarı John Fowles’un günlüklerinden oluşan iki ciltlik Günce’nin ilkini okurlarla buluşturdu! Mit ve gizemi, gerçekçilik ve varoluşçu düşünceyle birleştiren romanlarıyla yüzyılın önemli yazarları arasında yer alan Fowles’un Günce’sinin ilk cildi, yazarın hayatına dair dokunaklı bir portre sunarken edebi evrimini adım adım takip ediyor. Bu özel eser, yazarın hayatını, yaratım süreçlerini, dönemin entelektüelleriyle ilişkilerini olduğu kadar kişisel ilişkilerini, özel ilgi alanlarını, hobilerini, izlediği filmleri, etkilendiği yazarları ve zengin duygu dünyasını da gözler önüne seriyor. John Fowles’un kendi sesinden hayatı ve sanatı anlatan, okuru edebi keşfe davet eden eseri Günce’nin ilk cildi, Süha Sertabiboğlu’nun çevirisiyle Ayrıntı Yayınları’nın Lacivert Kitaplar’ı arasındaki yerini aldı. 2003-2006 yılları arasında Jonathan Cape tarafından İngiltere’de, Alfred Knopf tarafından ABD’de yayımlanan bu cilt, yazarın Oxford’daki gençlik yıllarından başlayarak 1965 yılına kadar olan dönemini kapsıyor. Fowles’un edebi evrimini derinlemesine anlama fırsatı sunan ve yazarın dünyasına içten bir yolculuk vaat eden kitabın ikinci cildi ise önümüzdeki aylarda yayımlanacak. John Fowles’un Günce’si, yazarın yaratıcı gelişimini ve edebi başarısının perde arkasındaki karmaşıklıkları anlamamıza olanak tanır. Kitap, Fowles’un Oxford’daki öğrenciliğinden, Fransa’daki üniversitede öğretim üyeliğine ve Yunan adası Spetsai’de İngilizce öğretmenliği yaparken geçirdiği döneme detaylı bir bakış sunar. Bu süre zarfında, Büyücü adlı eserinin temellerini atmaya başlar ve ilk romanı Koleksiyoncu’nun sinema uyarlaması çekilmeye başlanır. Fowles’un düşünce dünyası, aşk, evlilik, yaratıcılık ve başarı gibi temel temalarla derinlemesine meşguldür. Özellikle, günlüklerin sayfalarında Fowles’un kelimelerinden dökülen dürüstlük ve samimiyet, okuru yazarın düşünce dünyasına yaklaştırır. İleride eşi olacak ama tanıştıklarında evli olan Elizabeth ile yaşadığı ilişki ve evliliğe dair notlar, yazarın duygusal zenginliğini yansıtır. Fowles’un kendi gözlemleri ve düşünceleri, dönemin sosyal ve kültürel bağlamına ışık tutar. Edebiyat dünyasındaki yerini bulma çabaları, kitabın önemli bir temasını oluşturur. Yazarın yazma süreçlerine, fikirlerine ve içsel çatışmalarına dair bu yaklaşım, güncenin okuma deneyimini zenginleştirir. Eser, günce olmasının yanı sıra henüz gelişmekte olan bir yazar ve eleştirmen, kuşbilimci ve bahçıvan, tutkulu doğa bilimci ve gezgin, sinemasever ve eski kitap koleksiyoncusu olan Fowles’u da görünür kılar. JOHN (ROBERT) FOWLES (1926-2005) İngiliz romancı, hikâyeci, şair ve denemeci. Fowles, mit ve gizemi gerçekçilik ve varoluşçu düşünce ile birleştiren romanlarıyla yüzyılın önemli yazarları arasına girmiştir. Gerilim romanı, Victoria dönemi romanı, ortaçağ öyküsü ve otobiyografi gibi geleneksel düzyazı biçimleriyle deneyler yapmış, bu biçimler aracılığıyla yirminci yüzyıl sanatını ve toplumunu yorumlamıştır. Fowles karmaşık durumlar ve efsane, sanat ve tarihten alınma unsurlarla dolu sahneler yaratan, anıştırma ve betimleme tekniklerini sık kullanan bir yazardır. Romanların anlatı yapısı güçlü, karakterleri canlı, inandırıcıdır. Bu karakterlerin çoğu toplumun genelgeçer kurallarının dışında yaşar; romanların dramatik gerilimi bu karakterlerin kendilerini yeniden değerlendirmelerini gerektiren can alıcı dönüm noktalarına ulaşmalarıyla sağlanır. Fowles’un kadın kahramanları zeki ve bağımsızdır; erkek kahramanlar ise hayatlarındaki bulmacalara yanıt arayan, genellikle kararsız ve yalıtılmış durumdadırlar. Çoğu durumda aradıkları basit çözümleri bulamadıkları gibi arayışları esrarın daha da artmasıyla sonuçlanır. Fowles her şeyi bilen Tanrı-yazar rolünü reddeder; bu tavrı, romanlarını okuru tatmin edecek finallerle bitirmeyi reddetmeyi de içerdiği için bazı okurlarını kızdırmıştır. Oysa Fowles yarattığı karakterlere kendi sınırları içinde seçme ve davranma özgürlüğü tanımanın yazar sorumluluğunun gereği olduğuna inanır. Bu uygulama, Fowles’un, iradesini ve bağımsız düşüncelerini kullanarak topluma uyum göstermeye direnen ve böylece şansın hayat üzerindeki etkisini sınırlayan “sahici” insan anlayışına koşuttur. İlk romanı The Collector (1963; Koleksiyoncu, Çev. Münir Göle, Ayrıntı Yayınları, 2001) büyük bir ticari başarı kazanmış, kitap hakkında yapılan değerlendirmelerde hikâyenin Herakleitos’tan alınan, Az yani seçkinler ile Çok, yani kitleler arasındaki mücadele temasını işlediği vurgulanmıştır. Fowles bir düşünce metni olan ikinci kitabı The Aristos’ta (1964; Aristos-Yaşam Üzerine Notlar, Çev. Serdar Rifat Kırkoğlu, Ayrıntı Yayınları, 2001) sanat, din, siyaset ve toplum hakkındaki düşüncelerine yer vermiştir. The Magus (1965; Büyücü, Çev. Meram Arvas, Ayrıntı Yayınları, 2006) labirentimsi yapısıyla Fowles’un anlatı ustalığını gözler önüne serer. Yazımına 1952’de başladığı bu roman ilk kez 1965’te yayımlanmış, 1977’de yazarın yaptığı birçok üslup ve yapı değişikliğiyle tekrar yayımlanmıştır. The French Lieutenant’s Woman (1969; Fransız Teğmenin Kadını, Çev. Aslı Biçen, Ayrıntı Yayınları, 1999) Fowles’un en başarılı ve yenilikçi romanı olarak değerlendirilmiştir. The Ebony Tower (1974; Abanoz Kule, Çev. Aysun Babacan, Ayrıntı Yayınları, 2008) her biri bir sanat biçimiyle bağlantılı ve yaratım sürecinin bir yönüyle ilgili öykülerden oluşur. Ayrıntı Yayınları’nın yayın programında bulunan Daniel Martin (1977) bir adamın kendini arayışını konu alan, Fowles’un deyişiyle “duygusal anlamda otobiyografik” bir romandır. Mantissa (1982; Mantissa, Çev. Aysun Babacan, Ayrıntı Yayınları, 2001) cinsellikten edebiyat kuramına bir dizi konuyu ele alır ve modern edebiyatta yazarın rolü üzerinde odaklanır. Akıl ile boş inanç, delilik ve doğaüstü, özgürlük ve rastlantı, bilim ve büyü gibi kavramların tartışıldığı, çarpıcı bir gerilim romanının ötesine uzanıp metafizik boyutlara da erişen son romanı A Maggot (1985; Yaratık, Çev. Serdar Rifat Kırkoğlu, Ayrıntı Yayınları, 2000) ise on sekizinci yüzyılda Shaker mezhebinin ortaya çıkışını konu edinir. Kendi yapıtlarının yazılış serüveninden toplumsal analizlere kadar çeşitli yazılar içeren en son yapıtı Wormholes (1998; Zaman Tüneli, Çev. Süha Sertabiboğlu, Ayrıntı Yayınları, 2004) ise makale ve söyleşilerinden oluşuyor. 1968 yılından itibaren Fowles İngiltere’nin güneyinde, küçük bir liman kasabası olan Lyme Regis’te yaşamıştır. Yaşadığı yerin yerel tarihine duyduğu ilgiden dolayı 1979’da Lyme Regis Müzesi’nin kuratörlüğüne atanan Fowles, 5 Kasım 2005’te yaşama veda etti. GÜNCE BİRİNCİ CİLT 1949-1965 John Fowles Ayrıntı Yayınları, 2024 Çeviri: Süha Sertabiboğlu 592 s.

  • Derde Deva Randevu No:4

    Murat Menteş’in yeni kitabı Derde Deva Randevu No:4, çıktı. İlk üç kitabı büyük beğeni toplayan Derde Deva Randevu, bir nevi edebiyat ve felsefe ansiklopedisi… Enteresan bir antoloji. Derde Deva Randevu No:4 - Dünyadan Ve Memleketimizden Tam 11 Üstat Serinin bu 4. kitabında 11 yazar yer alıyor: DIOGENES, BN HALDUN, JANE AUSTEN, TOLSTOY, AHMET RASİM, EINSTEIN, HERMANN HESSE, ÂŞIK VEYSEL, MARGUERITE DURAS, CEMİL MERİÇ, TEZER ÖZLÜ. Söyleşi formatında düzenlenen kitapta, Murat Menteş’in sorularına cevaplar yazarların eserlerinden geliyor. Hakan Karataş’ın yetkin çizgileri, her bir söyleşiyi, belgesel bir öyküye dönüştürüyor. Seriyi okumaya dilediğiniz kitaptan, hatta sayfadan başlayabilirsiniz. Zira her bölümde ayrı bir yazarla buluşuluyor, konuşuluyor. Zamanda yolculuk hissi yaşatan, okurun yazarlarla dostane yakınlık kurmasını sağlayan bu benzersiz kitapta siz de sorularınıza cevaplar bulacaksınız. DERDE DEVA RANDEVU NO:4 Murat Menteş Çizimler: Hakan Karataş Alfa Kitap, 2024

  • Semrin Şahin öykücülüğünde sosyal sorunlar ve ille de sarı

    Refik Baskın, Semrin Şahin'in öykücülüğü üzerine yazdı: "Yazar öykülerinde, sorunları somut bir şekilde ortaya koyar, çözüm ister. Okuyucuya soru sordurur. Kendi yanıtını oluşturmasını ister. İnsanlığın iyiliğini, mutluluğunu arzular." Refik Baskın “…yazarın okuyucuyu yalancı mutlu sonlarla oyalayıp eğlendirmeye kalkışması, düzeyi düşük bir dolandırıcılıktır bence.” (Vedat Türkali) Günümüzün genç eğitimci yazarlarından Semrin Şahin, öykülerinde seçtiği konular, anlatımındaki yalınlık ve kurgularındaki ustalıkla öykücülükte adı kalıcı olmaya aday. Şahin,  sosyal gerçekçi bir sanat anlayışını benimsemiş… Sanat toplum için anlayışı içinde, tek tek bireylerin her çeşit sorunlarına eğilerek, onların fotoğrafını çekerek, kalemini toplum için, inandığı çağdaş, bilimsel, toplumsal değerler için kullanıyor. Bu değerler düşünce özgürlüğü başta olmak üzere kadın hakları, çocuk hakları, çevre sorunları, göç, işsizlik... gibi gündelik yaşamımızda önümüzdeki olgular. Şahin, sorunları somut bir şekilde ortaya koyar, çözüm ister. Okuyucuya soru sordurur. Kendi yanıtını oluşturmasını ister. İnsanlığın iyiliğini, mutluluğunu arzular. Şahin’in öykülerinin geçtiği yerler kenar mahalleler, erik ağaçları da olan bahçeli iki katlı evler, gürültülü sıkışık apartman daireleri… Bu mekanlar küf kokulu ve rutubetli. Duvar diplerine sidik kokuları siner. Kasvetli, sıkıntılı ve yoksul semtleri simgeleyen bu mekanlarda, sokakta oynayan çocuk sesleri, iç rahatlatan ve geleceği düşündüren tek unsurdur. Mekan çoğul Ankara, İstanbul ve Adana gibi metropoller olduğu gibi, bir bakarsınız Hiroşima da bir pirinç tarlası, Auswitz’de bir toplama kampıyla sınır ötesi dünyaya da açılıverir. Çünkü Semrin Şahin’in öykülerinin merkezinde insan vardır. Yer küredeki milyonlarca sıradan insan. Hemen her gün görülen, kapısının önünden geçilen, yolda, dolmuşta, tramvayda, hastanede, hapishanede rastlanan sıradan insanlar, ezilmiş insanlar... Ona göre insan evrenin hangi zamanında ve uzamında olursa olsun insandır. Bir farkla ki, o tercihini egemen, güçlü, anlı şanlı, kabadayı, soyguncu, popüler, fenomen olmuş dünya güzeli, peri kızı karakterlerinden yana değil; toplumda ezilen, sömürülen, içine kapanık insanından, kocasından dayak yiyen kadından, yakınlarının tecavüzüne uğrayan kız çocuğundan yana koyar. Emeğe ve onun gücüne inanır. Bu yüzden ezilen, sömürülen, yok edilen insan ona daha yakındır. Orta ve dar gelirli insanlar, işçiler, sıradan insanlar, çocuklar, daha çok şiddet gören kadınlar... Karakterlerini bunlardan seçer. Son kitabı Küller’de ise daha çok şehir dışında ve doğadadır Sermin Şahin. Semrin Şahin’in son öykü kitabı Küller’le ilgili Yunus Çinçin Veveya’da iki ayrıntılı bir inceleme yapmış. Küller’de yer alan on yedi öykünün konularını tek tek yazmış. Tekrara düşmemek için ben burada Küller’deki öykülerin adlarını anmakla yetineceğim. Semrin Şahin’in yayınlanmış dört öykü kitabını(1) masaya koyduğumuzda, öykülerinin konularına göre şöyle gruplandığı görülür: Evrensel Temalı Öyküler Çevreci Öyküler Sosyal/Politik Öyküler Daha Çok Kadın Temalı Öyküler Öteki Konulu Öyküler. Evrensel Temalı Öyküler: Kitara’nın Esintisi: Austwitz kampında, maruz kaldığı onca işkenceye karşın, diğer yoldaşlarına yaşama umudu vermek amacıyla sürekli gülen Yahudi kadının öyküsü. Ecel Güncesi: Yüksek tahsil için gittiği Almanya’da İkinci Dünya Savaşı başlayınca yok edilen genç kızın tuttuğu günce, yıllar sonra anne babasının eline geçer. Güneşin Yüzü: Hiroşima’da, güzel bir yaz gününde, anne babasıyla pirinç tarlasındayken atom bombasının ışığı ve ısısı içinde, suya düşmesiyle şans eseri sağ kalan, ama anne babası ve görme yetisini kaybeden küçük kız çocuğu Mamoru’nun dünyası. Göç Çağı: Dr. Vezü, çocukluklarında göç olgusunu yaşamış deneklerini uyutarak, rüyalarında göç ettikleri zamana döndürüp bilinçaltına iner ve göç travmasının verdiği hasarı anlamaya çalışır. Küller: Irkçılık ve vahşet. Bir köyün insanlarıyla birlikte yakılması. Zaman ve uzam herhangi bir yer. Ne fark eder. Ya insanlığın neresinde? Kaçış: Çağımızın en derin insanlık sorunlarından biri. Göç. Başka bir ülkeye göç ve ailede kayıplar, parçalanmışlıklar, travmalar… Kümes Ne Olacak: Savaşın yıkıcılığı, acımasızlığı. Sosyal/Politik Öyküler: Öyküler arasına net bir konu sınırı çizmenin çok da doğru olmayacağını kabul etmekle birlikte, daha çok çevre ve sosyal konulu öyküleri şöylece sıralamak mümkün: Ölüm Kuyusu: Soma’da veya başka madende ölmek yazgı mı? Dede – oğul - torun,  madenci bir ailenin öyküsü. Hayatın Kokusu: Yazar Fikret’in gözaltına alınması karşısında arkadaşının tutumu anlatılır. Kilit: Toplumsal olaylara duyarlı aktivist bir kadının duyguları, gelgitleri… Ölümün Köle Zamanları: Akademisyen düşünür, kitleleri arkasından sürükleyen kahramanın ekseninde çağın aile dramına tanıklık eder. Oğlundan kopuk, torununa hasret, oğlu eşinden ayrı... “Mum dibini ışıtmıyor.” Fehime: Baba baskısı ve iletişimsizlik yüzünden dağılan aile, Amsterdam’dan gelen babanın cenazesinde Fehime geçmişi sorgular. Cüce, Palyoça ve Yaşlı Kadın: Nazımın Memleketimden İnsan Manzaralarında sayfalarca işsiz kalma korkusu işlenir. İşsizlik çağın bir hastalığı. Şahin bu öyküsünde, zaten işinden atılan bir teknik adamın işinden atılma korkusunu işler. Konak, Kireç ve Diğerleri: Halimanımların tarihi konaklarıyla birlikte mahallenin tarihi de yanarak yok olur. Bir küçük kıza tecavüzden sonra suçunun izlerini yok etmek için konağı yakan kişi aramızdadır. Gizemli Oyun: Bir eğitim projesi öyküsü. Başka Bir Şehir: İşsizlik ve sosyal sorunlar. Kanola Tarlası: Teknik açıdan kuşkusuz başarılı ve etkili bir öykü. Ama hedef okuyucu kitlenin daha çok genç ve çocuklara yönelik olduğu anlaşılan yazarın, kardeşinin ölümüne kas katı yürekle kayıtsız kalan (hasta ruhlu olduğu kesin) bir kahramanın öyküsünü de bu kitaba koymasını ben çok olumlu bulamadım. Çevreci Öyküler: Şehrin İntikam Meleği: Çukurova’nın o güzelim verimli ovasına termik santral kurulmasının sebebi olarak gördüğü kişileri sırayla öldürürken yakalanan arkeoloji öğrencisi genci, öykü sonunda onaylar gibi oluyorsunuz. Tablo, Meydan ve Güvercinler Zamanı: Gezi Olaylarının öyküsü. “Atay kol kola girdiği yüzlerce insana bakıp, içinde çoğalan umudun güzel günler için olduğunu bilerek başını daha da dikleştirdi.” Gezi direnişine katılan kitlelerin coşku ve umudunu yansıtır. Bahçe: Çevre kirliliğine karşı bir kadın bir dağ başında endemik bitki yetiştirir Kafes: Nesli tükenen Anadolu parsını anlatır. Kuşlar, Sülünler, Kırlangıçlar Sis ve Salyangoz Mevsimi, doğa katliamıyla ilgili. Daha Çok Kadın: Kadınca Yaşamak: Eril toplumun dayattığı tabulara inanan, kadın hakları kavramını kabul etmeyen, erkeği üstün gören, eve kapanıp kocasına hizmet etmeyi aile saadetinin gereği olarak düşünürken, buna karşın ara sıra dayak yemeyi fıtratın gereği olarak içine sindiren Elif, sonunda kocası tarafından dövülerek öldürülür. Elif’in arkadaşı anlatıcı, Elif öldükten sonra çocukluk ve gençlik anılarına da giderek Elif’in bakış açısını ve “belki de kadınca yaşaması için verdiğim mücadele yetersiz kaldı” diye kendisini eleştirir. Sahi Benim Adım Neydi: Yazar, ensest ilişki konusunu işlediği öykü kahramanıyla konuşurken: “Benim hayatımı anlattıysan bana tecavüz eden kişiyi neden yazmadın?” sorusuyla yüzleşir. Kadın tecavüzleri ve bu konudaki ikiyüzlülüklere ağır bir toplumsal eleştiri. İltihaplı Düşünceler: Tecavüze uğrayarak hayallerini kaybeden kahraman, seks kölesi olarak sürdürmek zorunda olduğu yaşamında ulaşamayacağı düşler kurarken, satıcısı tarafında verimli çalışmadığı gerekçesiyle dövülerek öldürülür. Kış ve Öbür Şeyler: Aşiret kültürünün kadına bakışını bir masal kurgusunda eleştiren gençlerin, kendi ilişkilerini de aynı sarmalda görmeleri. Sen Büyüyünce:  Evli, mutlu ve çocuklu bir kadın. Ergenliğinde baskıcı bir babadan fırsat bulduğunda sokağa çıkıp arkadaşlarıyla çocukça oyunlar oynarken, mahalleye taşınan iki kız annesi dul (kaşar) bir kadının büyük kızının aracılığıyla uğradığı bakkalın tecavüzünü anlatır. Kaplumbağa: Akli dengesi bozuk bir ergenin küçük kızı kandırarak tecavüz etmesini anlatır. Kırmızı Yüzler:  Zorla evlendirilen, çocuklu bir kadın sürekli kavga ettiği kocasıyla mutsuz bir evlilik sürdürmektedir. Annesine gelir, çocuklar kırmızı şeker sanarak yedikleri ilaçtan zehirlenirler. Gece Bekçisi: Tekdüze, sakin ve kendince mutlu bir hayat süren gece bekçisinin ara sıra karısını dövmesi de bu mutluluğunun parçası ve hakkıdır(!). Ancak bir akşam karısı kardeşiyle bekçinin kulübesine gelir, kocasının elini öper ve “hakkını helal et “ diyerek bir daha geri dönmemek üzere baba evine döner. Bekçi karısının ardından öylece bakakalır. Gölgesiz: Mahallenin güzel kızına teyzesinin oğlu ve arkadaşlarının tecavüz etmesine konuyu bilmeden yardım eden ve engel olamayan anlatıcı, kızın kendisini asması sonucu kendisini suçlayarak kendisinden ve erkeklerden nefret eder. Kediler: Gece odasında kediler gören kadının hastalığını doktorlar sanrı diye tanılarlar. Yunus: Ana anadır, başka kadından da olsa çocuğa şefkat kucağını açar. Cüceler, Parlayan ve Sarmaşık, kadın sorunu ve kadın dayanışması ile ilgili. Öteki Konular: Semrin Şahin’in öyküleri arasında bana sıradan konularmış gibi gelen veya öteki öyküleri arasında konu seçimi olarak zayıf kalan, bir araya getirilip sıralanınca da ortak temanın ölüm, ölüm korkusu olduğu anlaşılan öyküleri de var: Aşure Bereketinde Acı: Bir aşure gününde her şey çok yolunda ve iyi giderken Fersah’ın amcası elektrik çarpması sonucunda ölür. Neşeli bir gün kedere boğulur. Şehrin Gölgesinde Ölüm: Ela’nın küçükken ölümün insanlar için olmadığını sanması, sonra yakınlarından ve arkadaşlarından insanlar öldükçe, ölümden korkması Kahverengi Bir Gün: Betül öğretmen beş yaşında trafik kazasından kaybettiği oğlunun ardından, bir süre sonra da oğlunun acısına dayanamayan kocasını kaybeder. Zihni oğlu ve kocasıyla kahvaltı yaptığı o bayram sabahının anısında asılı kalır, kendisini alkole verir. Sınıkçı: Funda ergendir. Tutucu ve korumacı babaya karşı, arkadaşında kaldığı yalanını aklamak için ayağının kırıldığını söyler. Kırıkçı ayak bileğiyle oynayarak sağlam ayağı gerçekten çatlatır, kırar. Yedinci Gün: Babasının ölümüne çok üzülen kız, yedinci günde mevlit hazırlığı yapılırken, ezan saatinde kilerde babasını canlı gördüğüne inanır, ölmediğini düşünür. Yumurtalar, Nehrin Öte Yakası, Akrep Zehri, çeşitli konulardan oluşmaktadır. İlle de Sarı Semrin Şahin öykülerinde, diğer renklere oranla sarı rengin daha baskın kullanılması dikkat çeker. Abidin Dino, Şahin öykülerinin bir resmini yapsaydı, çeşitli tonlarda sarı kullanırdı fonda. Daha çok kirli sarı, belki içinde kırmızı lekeler ve çatlak çizgileri olan, çamura bulanmış, sarı zemin. Şahin öykülerinde sarı, kasvetin, umutsuzluğun, yoksulluğun, melankolinin rengidir. Bu tablonun tadı “kekre”, kokusu “küf” ve “sidik”…vb. “Perdeler sarımsı bir aydınlık oluşturuyor yüzümde”  (Gölgesiz) “Mamoru sarı bir kataraktın göz bebeğini kapladığından habersiz, yanından uzaklaşan adamın peşine takıldı.” (Güneşin Yüzü) “Sarı, loş ışığında boğuluyordum”  (Sahi Benim Adım Neydi?) “Sarı ampuller hüzünle ışıldayınca uzun gölgeler oluşturdu.” (Yedinci Gün) “Sarı gözlerini gözlerime dikmişti.” (Kediler) “Onlarca siyah kedi etrafımda dolaşıp sarımsı bakışlarıyla beni yok etmeye hazırlanıyorlardı” (Kediler) “Oksijen sarısı saçları…” (Kilit) “Hapishanenin gri ranzalarını basık tavanını, sarı duvarlarını düşündüm.” (Kilit) “Sarı mum alevine bomboş bakıyorum.” (Kadınca Yaşamak) “Nikotin sarısında bozulan soluklar…” (İltihaplı Düşünceler) “Kekremsi bir acı…” (İltihaplı Düşünceler) “Küfle karışık lağım kokusu…” (Kediler) “Küflü sözler…” (Kadınca Yaşamak) “Sisin rengi değişti, koyu bir sarılık kapladı her yanı”( Küller, Kırlangıçlar Sis ve Salyangoz mevsimi) “Tünelin sonunda sarı bir ışık vardı.(Küller, Nehrin Öte Yakası) “Sarı bir pus var şehrin üzerinde” (Küller/Başka Bir Şehir) “Gözümde sarı benekler”, “Gökyüzü sarımsı, siyah bulut katmanıyla örtülü.”  “Baktığım her yerde sarı benekler” ( Küller, sülünler) “Sarımsı sokak lambaları gittikçe sönükleşiyordu.” ( Küller, Parlayan) Bütün bu karamsar sahnelerden sonra, maviyle biraz teselli bularak Şahin öykülerine haksızlık etmeyelim. Şahin öykülerinde “mavi” de var. Mavi umudun, aydınlığın, gelecek düşlerinin temizliğin rengi. Motorları maviliklere sürmenin hayali. “Mavi bir ev özlemi gözlerinde…” (İltihaplı Düşünceler) “Misk kokan ıslak bir gün…” Kediler) Öykülerde daha çok mavinin yer almasının nedenlerinin gerçekleşmesi özlemiyle. Semrin Şahin, Güvercinler Zamanı, Alakarga yay, İst, 2013, 120 s Semrin Şahin, Kadın Olsaydınız Anlar mıydınız, Alakarga yay. İst. 2015, 69 s Semrin Şahin, Gece, Kediler ve Sessizlik, Alakarga yay. İst. 118 s Semrin Şahin, Küller, İthaki yay. İst. 2023, 108 s Yunus Çinçin, Doğaya, İnsana ve Hayata Dair Öyküler, Veveya, 23.11.2023

  • The Walking Dead’in yaratıcısı Robert Kirkman’dan uzun soluklu bir seri; Invincible

    The Walking Dead’in yaratıcısı Robert Kirkman’ın serisi Invincible, 2021’de Amazon Prime’da tv dizisi olarak da uyarlandı. The Walking Dead’in yaratıcısı Robert Kirkman’dan uzun soluklu bir seri; Invincible. Kızlar, sivilceler, ev ödevleri, süper kötüler... Şimdiye kadar okuduğunuz hiçbir şeye benzemeyen süper kahraman serisini keşfedin! Mark Grayson on yedi yaşında süper güçleri devraldığında kahraman olmanın çocukken okuduğu çizgi romanlar kadar siyah ve beyaz olmadığını görüyoruz. Süper kahraman olmayı öğrenme yolculuğunda yaşanan aksilikler illa ki olacaktır. Ancak ergenlik çağındayken Invincible yani yenilmez olmak hiç de fena olmaz. 2021’de Amazon Prime’da tv dizisi olarak da uyarlanan bu seri, hala en çok izlenenler listesinden hiç düşmedi. Tüm dünyada büyük bir yankı uyandıran Invincible, Athica Yayınları’ndan çıktı! Arka Kapak Yazısı: Mark Grayson, tam da yaşıtları gibi. Amerika’da sıradan bir lisenin son sınıf öğrencisi. Okuldan sonra ve hafta sonları berbat bir yarı zamanlı işi var. Kızlara fena halde düşkün ama onları tam olarak anlayamıyor. Arkadaşlarıyla takılmayı, cumartesi geceleri de geç yatmayı seviyor (tabii ki iyi çizgi filmler başlayana kadar). Mark’ı diğerlerinden ayıran tek şey, babasının dünyanın en güçlü süper kahramanı olması ve son zamanlarda onun da babasının güçlerini miras alıyormuş gibi görünmesi. Robert Kirkman, Amerikalı bir Çizgi roman yazarıdır. Image Comics tarafından yayımlanan The Walking Dead ve Invincible en çok ses getiren çalışmalarıdır. Marvel Comics tarafından yayımlanan Marvel Zombies ve en az onun kadar tartışmalı Battle Pope çizgi romanları ile de bilinir. INVINCIBLE 1 - AİLE MESELELERİ Robert Kirkman Athica Yayınları, 2024 Türü: Çizgi Roman

  • Öykü: He ce le me O yu nu

    "Annecim diyorum ben seni çok seviyorum, üzülme sen, canım yanmadı ki, üzülme sen ne olur diyorum." Handan Aycan Yedi kulfu yedi elham, her gece okuyorum bu duaları çünkü ananem eğer bunları okursan tüm istediklerin olur demişti, hem de çok güzel biri olurmuşum, Allah’ın istediği gibi yani demişti sonra. Ben çok şey istemiyorum aslında, annemle babam bir araya gelsin, barışsın, yürürken ikisinin de ellerini tutayım, onlar beni havaya kaldırsın sonra da hep beraber gülelim, ha bir de lunaparka gidince her şeye binebileyim. Annem de, babam da beni parka götürdüler. İkisi de sadece üç oyuncağa bindirdiler. Allahın hakkı üç diye bence, çünkü Ayşen söyledi, o biraz daha biliyor duaları, bunu da bilir öyleyse. O da nolur babam ölsün diye dua ediyor, sadece gece yatarken değil ama aklına geldiği her zaman. Emrah amca Ayşen’le ablasını öyle çok dövüyor ki, onların evinden çığlıklar yükseliyor, çok ağlıyorlar. Ananem hiç kötü konuşmazdı ama dedeme bu Emrah deli demişti, bi de bu çocukları o adamın elinden almalı ama ananem öldü bu kış, dedem de hemen biriyle evlendi. Ayşenleri kimse kurtaramadı. ... Annem makyaj masasından bir peruk alıp takıyor, bu kumral düz peruk, diğerleri de yan yana duruyor, sarı dalgalı var, simsiyah düz var. Takma kirpikler de çekmecede, onlara hiç dokundurmuyor, annem evden gidince hep eşyalarını deniyorum. Kirpiklerini taktığım için de yapışkanı gidiyormuş. Memet abiyle yemekteyken çorbaya düşmüş. Anne çok özür dilerim gerçekten hiç ama hiç istemeden oldu diyorum. Bazen annem o kara peruğu taktığındaki gibi oluyor, yabancı filmlerdeki kötü kadınlar gibi bağırıyor, istemeden tokat da atıyor ama hiç istemiyor. Sonra çok üzülüyor, sarılıp ağlıyor bana. Ben de çok ağlıyorum, annecim diyorum ben seni çok seviyorum, üzülme sen, canım yanmadı ki, üzülme sen ne olur diyorum. Kirpiklerindeki boyalar akıyor, o zaman biraz komik oluyor, kızılmaskeye benziyor, gülesim geliyor, dudaklarımı ısırıyorum ben de. Geçen denedim bir de ağlamam gelince aynısını yapmaya başladım. Ayşen’e söyliycem o da yapsın. Tamam tamam diyor annem. Memet abi çok gülmüş, annemin kirpiği çorbaya düşünce, örümcek çorbaya düştü deyip deyip gülmüş, annem kahkahalar atarak anlattı öyle mutluydu ki, sonra bu gecenin ganimeti dedi, ne annecim ganimet ne demek ki deyince, bak bunlar dedi, elinde pasparlak taşlı küpeleri gösterip, ha küpe dedim içimden. Sonra Türkçe dersinde Ali Baba ve Kırk Haramiler konusunda da ganimet kelimesi geçiyordu. Ben kalkıp derste cümle kurdum, sonra şey dedim, Memet abi anneme ganimet aldı. Önde oturan iki gıcık kız var, ikisinin adı da Ebru, götümün kenarları, o kadar çok güldüler ki birbirlerini çimdikleye çimdikleye. Öğretmen hadi siz bir çıkın dışarı dedi onlara, sonra Gülencim evde olanları anlatmıyoruz di mi, dedi, sonra herkes sustu, çok uzun değildi ama çok uzun bir sessizlikti sanki, sonra Tarık ganimeti cümle içinde kullandı, korsanlar ganimet için çok savaştı dedi. Annem korsan mı benim yoo değil ki. Tarık çok yakışıklı ama hem de ne akıllı, keşke elimi tutsa, teneffüslerde herkesten hızlı koşuyorum, koşarken de Tarık’a bakıyorum, o da bana bakıyor ama teneffüse çıkmıyor bazenleri, Ebrular sarıyor etrafını, pislikler, siyah saçlı Ebru pastel boyasındaki gümüş ve altın rengini bir tek Tarık’a veriyor. Anneme söyliycem bana da monami boya alsın, hem de 48 lik değil 60 lık alsın, görür o pis Ebru. Hem ben büyüyünce yemeğe çıkıcam Tarıkla, sonra o da bana küpe vericek, yani Allahım lütfen öyle olsun, şimdi okurum ben kulfuyla elhamı, söz veriyorum hiç unutmam bu sefer. ... Bizim balkonda dergiler var çok fazla, dergilerdeki kadınlara benziyor annem, dergileri üst üste koyunca koltuk gibi oluyor, annemin peruklarından takıyorum kafama, sonra salona gidip büfeden sigara alıyorum, aynı annem gibi elimde tutuyorum, sigarayı yakmadım ama içicem bir gün, sonra dergi koltuğuna oturup hayal kuruyorum. Hayal kurmak çok güzel, annem Memet abiyle gene dışarı çıktığında bu dergilere bakarken bakarken bir şey oldu. O sayfalardaki kadınlardan birinin, küçük yüzlü koca gözlü olan sapsarı saçlı olanın yüzünde kendi yüzümü gördüm, havalı şapkamla duruyordum, yüzüme yere eğmiş kimseyle göz göze gelmiyordum, ben oradaydım dergide, büyümüştüm annem kadar güzeldim. Sonra sınıfta yaptım bunu ertesi gün yüzümü eğdim, gerzek Levent dedi ki lan salağa bak, bütün gün böyle aptal aptal durdu, sonra da Tarık’a dedi ki şey dedi, annesi orospu bunun. Tarık bana baktı duydum mu diye, duydum, çok kötü bişi bu. Ayşen babasından dayak yedikçe, içinden bunu söylüyormuş o zaman ağlaması geçiyormuş, çünkü ağladıkça babası daha çok vuruyormuş orospu çocuğu Emrah diyormuş ama heceliyormuş, sınıfında hecelemede birinci oldu sonra Ayşen. Bize oturmaya geldiğinde odama gidip heceleme oyunu oynuyoruz: O ros pu ço cu ğu Em rah. Göt Le vent. Bunun annesi orospu dediği günden beri adı göt Le vent. ... Annem bir ganimetle daha döndü eve, koca taşlı bir yüzükle, annem gerçekten bir korsan, anneme dedim bunu, arkadaşı Zerrin abla da vardı yanında, çok güldüler. Annem kucağına aldı beni döndürüp pırlanta kızım benim dedi, söyle ne istersin korsan annenden. Babamla bir araya gelmeniz demedim artık, bunu her söylediğimde çok bağırdığı için monami boyası annecim dedim, 60 lık ama, bu kadar mı dedi, bu kadar annecim, ertesi gün aldı annem boyayı, okula koşarak gittim, resim dersi yoktu, olsun, açtım boyayı, oh mis gibi yepisyeni, sonra Tarık’a döndüm, al dedim senin bu boya hediye. Tarık yanağıma öpücük kondurdu, içim sıcacık oldu. Allah’ım Tarıkla evleneyim noluur dedim içimden, kara Ebru’nun gözleri büyüdü hediyemi görünce, ohh canıma değsin, seni değil beni öptü Tarık. ... Annem aksam ben geç gelicem dedi, ananem yaşasaydı gelip o bakardı bana. Annem gittiği yerde çok kalacak olursa da ananem evine götürüyordu beni. Hem çok seviyordum onu, hem de Allah’ım günah yazma ama çok sinir oluyordum, sakın annene benzeme dedikçe. Annem gelene kadar makarna yaptım, çok basit ki, suyu kaynat hoop içine at makarnayı, sonra süz burası biraz zor ama bazen her yere döküyorum suyu, sonra da üzerine yoğurt, afferin kızıma diyor annem, gelince görsün bu sefer yere hiç dökmedim suları. ... Salonda uyuyup kalmışım, annemin sesiyle uyandım, Zerrin ablayı çağırıyordu, çok kötüyüm gel diye. Annecim ne oldu dedim, defol git odana yat dedi, battaniyeye sarıldım koşarak gittim odama. Zerrin abla gelince parmaklarımın ucuna basarak gittim salonun kapısına. Annem hiç durmadan ağlayıp anlatıyordu Zerrin ablaya, yok ayrılmayacakmış karısından, seviyormuş karısını, pezevenk o zaman işin neydi benimle demiş annem, bunu deyince vurmuş anneme, sana aldığım bütün takıları getireceksin demiş. Annem bunu söyledikten sonra uludu, veremem onları dedi, onlar beniim. Erkekler dedi sonra beş para etmezler yalancı köpekler. Gittim yattım odama. Sabah kalkınca baktım annemin odasına, yatağa koymuş takılarını sarılmış uyuyor. Cüzdanından simitle meyve suyu parası aldım, ses etmeden çıktım evden. Sınıfa girince Tarık’a bakındım nerde diye kara Ebru’nun yanında oturuyor, sıranın altından elleri görünüyor, elele tutuşmuşlar. Yanlarına gittim köpekler dedim. Ohh iyi dedim, sonra da Tarık’a dönüp boyamı geri veeeer diye bağırdım, altına işeyecekti salak. Koşarak gitti, elleri titriyordu. Hemen uzattı bana boyamı, yerime geçerken göt Ta rık dedim heceleyerek. Ağlamam geçti bunu söyleyince.

  • Sanat Dünyamız elli yaşında

    Sanat Dünyamız dergisi Mart Nisan sayısında kapağına Orhan Pamuk’un Dresden’de izleyiciyle buluşan ve buradan Münih’e, sonra da Prag’a seyahat edecek olan “Eşyaların Tesellisi” sergisinden “Rilke’nin Melekleri” eserini taşıyor. Dergide bu vesileyle Orhan Pamuk’un Dresden sergisi kataloğunda yayımlanan yazılarından bir seçki yer alıyor. Abdülmecid Efendi Köşkü’nde devam eden “Mâzîden Âtîye Zarâfet, Osmanlı İmparatorluğu’nun Son Döneminden Cumhuriyet’in İlk Yıllarına Kadın Kıyâfetleri” sergisine dair Amira Akbıyıkoğlu’nun Sadberk Hanım Müzesi müdürü Hülya Bilgi ile yaptığı kapsamlı söyleşi de dergide. Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi’nin monografik sergilerinin devamı olan “Unutulmuş Bir Cumhuriyet Kadını: Bütün Yönleriyle Melek Celâl” sergisi vesilesiyle Ayşe Pelin Şahin Tekinalp dergideki yazısında sanatçının yaşamını ve yapıtlarını odağına alıyor. Zeynep Ayanoğlu, Handan Börüteçene’nin “Üç İç Denizin Ülkesi” sergisini Sappho’nun Kayıp Sözleri, Kır/Gör, Yeryüzünün Belleği ve Çok Sıkıldım işleri üzerinden okuyor. Gözde Cöbek Depo’da açılan Alaca Heyheyler’in “Kadınlar Atlası” sergisinden yola çıkarak kişisel bir anlatı sunuyor. Sevil Enginsoy Ekinci ve Yağmur Yıldırım, Meşher’deki “Göz Alabildiğine İstanbul: Beş Asırdan Manzaralar” ve Pera Müzesi’ndeki “Tam Yerinden: İstanbul’a Panoramik Bakışın Tarihi” başlıklı sergileri İstanbul’u görme, görselleştirme ve göstermenin tarihselliği üzerinden inceliyor. Abdullah Ezik, Selen Ansen’in küratörlüğünde Arter’de süren “Farz Et Ki Sen Yoksun”u özgürlük ve yoksunluk kavramları ekseninden ele alıyor. Furkan Öztekin, Taner Ceylan küratörlüğünde Karaköy’de gerçekleşen “Enteriyör” sergisi ve temas ettiği mekânsallık kavramı üzerine bir denemesiyle dergide. Sanat Dünyamız Söyleşileri’nin bu sayıdaki konukları Bursa’da Meteor Balat Kültürevi’nde açılan “Sıradaki Şarkı” sergisiyle Nermin Er ve Hara’da açılan “Bir Yer Var” sergisinin sanatçıları. Süreyyya Evren “Anlam Çerçevesi” serisinde sanat eleştirisinin rolünü tartışıyor. Görsel Notlar’da derginin konuğu Alp İşmen, Ajanda’da ise İhsan Oturmak. Dergide sanatçı Gülçin Aksoy, ani kaybının ardından, 2023’te “Şefkat Nişanı” adıyla açılan son kişisel sergisinin küratörü Nergis Abıyeva’nın sanatını ve dostluklarını kaleme aldığı yazısıyla anılıyor. Sanat Dünyamız 199 / Mart-Nisan 2024 YKY Süreli Yayın / Dergi – Sanat Editör: Fisun Yalçınkaya 152 s.

  • Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan ilk kadın yazar

    Selma Lagerlöf 1909’da Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan ilk kadın yazardır. Lagerlöf’ün adını dünya edebiyatının büyük yazarları arasına altın harflerle kazıyan ilk romanı Gösta Berling Efsanesi, çıktı. Gösta Berling, içkiye düşkünlüğü ve meslektaşlarından ayrılan davranışlarıyla genç yaşında görevden alınmış etkileyici bir papazdır. Bildiği düzenden uzaklaşmak onu boşluğa düşürmüştür. Yaşamın anlamını kaybettiği, yolun sonuna geldiğini düşündüğü bir anda güçlü ve otoriter Margareta’yla karşılaşır ve bir anda tüm dünyası değişir. Demirhaneleriyle nam salan Ekeby’de, Napoléon Savaşları’nın birbirinden tuhaf karakterli gazilerini de barındıran bir malikâne, bu tükenmiş adama yuva olacaktır. Azametli Margareta’nın malikânesinde siyasi entrikalar birbirini izlerken, 1820’lerin İsveç kırsalının muhteşem kış güzelliği fonunda Berling’in ölüme, aşka ve kahramanlıklara meydan okuyan şiirsel ruhu, büyüsüne kapılan bir dizi kadını kendine çeker. Selma Lagerlöf 1909’da Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan ilk kadın yazardır. Lagerlöf’ün adını dünya edebiyatının büyük yazarları arasına altın harflerle kazıyan ilk romanı Gösta Berling Efsanesi, 1924’te, aynı isimle Mauritz Stiller’in yönettiği, Greta Garbo’nun başrolde olduğu klasik bir filme de konu olmuştur. GÖSTA BERLING EFSANESİ Selma Lagerlöf Everest Yayınları, 2024 Çeviri: Berkan Başören Tür: Roman 440 s.

bottom of page