top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • Doğu Batı dergisi "Modern Batı Şiiri" sayıları ile çıktı

    Doğu Batı dergisi son iki sayısını Modern Batı Şiirine ayırdı; iki cilt olarak yayımlanan sayılara derginin web sitesinden ulaşılabilir. MODERN BATI ŞİİRİ 1 MODERN BATI ŞİİRİ VE MODERN ŞİİR SORUNSALI Cevat Çapan Modern Batı Şiiri Özgür Taburoğlu Modern İmgenin Hidroliği: Bergson, Simmel, Benjamin Yücel Kayıran Uhrevi Poetika, Dış Dünyanın Keşfi ve Modern Şiir [Modern Şiirle Karşılaştığımızda, Şiirimizin Poetik Temeli Neydi?] Tansu Açık Batı’nın Kurucu Metni Olarak Homeros Destanları - II (Geç Antikçağ, Doğu Yazı Gelenekleriyle Karşılaştırma, Ortaçağ Kültürel Belleğinde Homeros) MODERN ŞİİR; POETİK DÜNYA MOZAİĞİ Mehmet Barış Albayrak Hölderlin ve Transendental Şiir Mehmet Barış Albayrak Novalis: Dünya Romantikleşmeli! Hasan Aksakal Devrim, Doğa ve Deneyim: İngiliz Şiirinde Romantik Çağ (1789-1832) Azade Seyhan Heinrich Heine, Almanya. Bir Kış Masalı: Dönüşü Olmayan Sürgün Ataol Behramoğlu Rus Şiiri-Ulusaldan Modernliğe Fahri Öz Dickinson ve Whitman: Modern Amerikan Şiirinin Kurucuları Özdemir İnce Aloysius Bertrand ve Düzyazı Şiirin Doğuşu Cemalettin Aykın Baudelaire’de Şiirin Ana Kaynakları ve Nitelikleri MODERN BATI ŞİİRİ 2 MODERN ŞİİR; POETİK DÜNYA MOZAİĞİ Nedret Öztokat Kılıçeri Stéphane Mallarmé: Şiirde Dünyanın Gizemini Yakalamak Ece Korkut En Genç Simgeci Arthur Rimbaud’yu Nasıl Biliriz? Aytek Sever Rabindranath Tagore: Sonsuz Dünyaların Sahilinde Senem Kurtar Yıkıntılardan Yükselen Ağıtlar: Açık, Ölüm, Hayvan Bir de Aşk Levent Kavas Yırtma Yapıştırma: Ezra Pound’a İlişkin Bir Kırkyama Ezra Pound / Levent Kavas IV. Boy / Yamalar Cem Yavuz Başlangıcımdadır Sonum Zamanın Çağıldayan Kabuğunda Bülent Ayyıldız Eugenio Montale veya Şiir Hâlâ Mümkün mü? Alova Lorca Şiirinin Kaynakları İclal Cankorel Oyun Yazarı Brecht ve Epik Tiyatro Oğuz Demiralp Pablo Neruda Cevat Çapan Çağdaş Yunan Şiiri Oğuz Demiralp Meksika’nın Sesi, Evrenin Nefesi Cem Yavuz Sesler, İşitin Bizi de... Makbule Aras Eyvazi Mavi Anları Çılgınca Denemek

  • Bu dünya bir fabrika

    Nagihan Kahraman, Sayaka Murata'nın kaleme aldığı Dünyalılar adlı romanı üzerine yazdı: "Toplumun kurallarına uyum sağlamak, onlardan biri olmak yani normal bir 'dünyalı' olmak kendilerini öyle hissetmeyen romandaki iki çocuk karakterimiz için çok zordur ve bu sebeple söz verirler: Ne olursa olsun, hayatta kalınacak!" Yaşadığımız dünyanın bir fabrika sistemi gibi işlediği aşikar; insanlar doğup büyüyor sonra da bebekler getiriyor dünyaya. Genel olarak insanlık bunu kabullenmiş durumda; hatta çoğunlukla bu hayatın doğal bir akışı gibi görülüyor. Peki ya bu argüman reddedilemez mi? Dünyalılar romanı işte tam da bu reddediş üzerine kurulu. Kitabın yazarı Sayaka Murata, Natsuki adlı karakterin çocuklukta ve ardından da yetişkinlikte yaşadıkları üzerinden toplumsal normlara, travmalara ve topluma yabancılaşmaya dair yer yer distopyaya yer yer ütopyaya yaklaşan bir anlatı sunuyor okura. Ayrıca roman fabrika metaforu üzerinden kurgulanmış ve bunun dışında bir de dünyalı-uzaylı çatışması romanın merkezinde duruyor. Kitap altı bölümden oluşuyor fakat temelde iki ana zamanda geçiyor olaylar. İlki Natsuki'nin on bir yaşında olduğu, çocukluğunda yaşadığı travmatik olayları okuduğumuz kısım. Diğeri ise üçüncü bölüm itibari ile okumaya başladığımız Natsuki'nin otuz dört yaşında bir yetişkin olduğu kısım. Küçüklüğünde Natsuki diğer çocuklar gibi değildir; farklı olmanın toplum tarafından cezalandırılacağını henüz bilmiyorken kuzeni Yu ile aralarındaki farklı iletişim biçimi başlarına bela olur. On bir yaşında olmalarına rağmen toplumdan ve ailelerinden farklı olduğunu hisseden bu çocuklar kendilerini başka gezegenden varlıklar olarak konumlandırırlar. Henüz oyun oynama döneminde olmalarına rağmen yaptıkları, yetişkinlerin kurallarla örülü dünyasında hoş karşılanmaz. Ceza mekanizması hemen çalışmaya başlar. Toplumun birer üyesi olabilmeleri için bu şarttır. Aile denen toplumun en küçük birimi kendi çocukları bile olsa yaptıklarını cezasız bırakmaz hatta denebilir ki bu konuda en gaddar olanlar çocukların kendi aileleridir. Toplumun kurallarına uyum sağlamak, onlardan biri olmak yani normal bir "dünyalı" olmak kendilerini öyle hissetmeyen bu iki çocuk için çok zordur ve bu sebeple söz verirler: Ne olursa olsun, hayatta kalınacak! Kitabın Natsuki'nin yetişkin bir kadın olduğu bölümlerini okumaya başladığımızda dünya denen bu fabrikadan kaçmak için kendince bir çözüm bulduğunu görürüz. Senelerce onu büyük bir kararlılıkla cezalandıran ailesinin ve aslında toplumun istekleri bitmek bilmez hale gelince -evlilik, çocuk vs.- o da "dünya"dan kaçabileceği bir yol bulur. Natsuki toplumu ve içinde yaşadığı dünyayı bir fabrika sistemine benzetir ve bütün bu normlardan kaçabilmenin tek yolu ona göre fabrikanın bir üyesiymiş gibi davranmaktır. O da böyleymiş gibi hareket eder. Çünkü annesi, ablası dahil herkes fabrikanın elçileridir. Öte yandan çocukken yaşadığı travmalar onu rahat bırakmaz. Daha küçüklükte küstürülen bir çocuğun büyüdüğünde "istenilen" bir birey olmasını beklemek büyük bir yanılgı. Romanda Natsuki bu durumdaki tüm bireylerin adeta bir temsilcisi gibi. Toplumu reddeden, travmaların müsebbibi olan insanlardan kaçan bir genç kadının anlatıldığı bu katmanlı romana, yazarın uygun gördüğü son epey düşündürücü. Ancak "Dünyalılar'dan kaçmanın, sadece kendin olmanın bir yolu var mıdır?" sorusu tüm gerçekliğiyle romanın merkezinde dururken romanın metaforik bir düzlemde ilerlemesini sağlayan dünyalı-uzaylı çatışması böylece romanın zirve noktasını da oluşturuyor. Romanda değinilen başlıca travmatik olaylar genelde Natsuki'nin en yakınlarından geliyor. Başta ailesi, hatta direkt annesi... Bir kadın olarak annesi ve ablasından destek görememesi, evde hep dışlanmasından ötürü kendini evin çöp kutusu olarak görüyor: "Evin içinde bir çöp tenekesinin olması, herkesin hayatını kolaylaştırır. Ben galiba bu evin çöp tenekesiyim. Babam da annem de ablam da kalpleri kötü duygularla şiştiğinde onları bana doğru atıyorlar."(s.38) Ayrıca romanın tamamına bir kaya gibi oturan cinsel istismar mevzusu var ki bu durumun yaşanması kadar ailesine bu durumu anlatamaması da başka bir travmatik durum. Natsuki ailesi ve akrabaları tarafından adeta kuşatılmış ama yapayalnız bir çocuk ve yetişkinken de annesinin, ablasının değişmediğini görüyoruz. Kendisinden evlenmesini, üremesini ve "uyumlu" olup sorun çıkarmamasını bekleyen bu fabrikanın daimi üyeleri olarak ailesini görüyor. Dünya bir fabrika, insanlar da bu fabrikanın denetimcileri. Bu çemberden çıkamadıkça birbirlerini gammazlamaya devam ediyorlar. 2019 yılında Kasiyer romanı ile edebiyatımızda adını duyduğumuz Sayaka Murata, Japonya’nın en prestijli edebiyat ödüllerinden biri olan Akutagava Ödülü'nün sahibi. Aslında 2003 yılındaki ilk romanından beri yazmayı sürdürüyor ancak yazarlık hayatının dönüm noktası Kasiyer denebilir. Sadece Japonya'da 1,5 milyon adet satan bu roman kısa sürede birçok dile çevrildi. 2018 yılında yazdığı, bahsettiğim romanı Dünyalılar ise geçtiğimiz günlerde İthaki Yayınları'ndan çıktı. Eseri Japonca aslından dilimize çeviren Alper Kaan Bilir. Dünyalılar, toplum baskısı sebebiyle dünyalı olmak istemeyenlerin bu çeperden çıkmak adına kendi yaşam alanlarını genişletmeye ve adeta nefes almaya çalışanların anlatıldığı çarpıcı ve sarsıcı bir roman. Ancak cinsel ve psikolojik şiddetin tüm çıplaklığıyla anlatıldığı kısımlar tetikleyici olabilecek nitelikte. Bunu da belirtmekte fayda var. Yazarı ilk defa okuyacaklar için Kasiyer'le başlangıç yapıp sonra Dünyalılar'a geçmelerini öneririm. İyi okumalar. DÜNYALILAR Sayaka Murata İthaki Yayınları, 2023 Çeviri: Alper Kaan Bilir 216 s.

  • Öykü: Kırmızı Topuklular

    "Ağlama Müzeyyen. Makyajın akıyor. Sulu boya tabloya benziyor yüzün sonra. Sil gözyaşını." Buse Çetiner Üzer Saat 7.30! Lanet alarmın çalıyor yine. Uyan Müzeyyen uyan! Kaldır koca kıçını hadi. Akşama kadar oturmaktan mayalı hamura döndün. Daha hazırlanacaksın. O muşmula suratına bir kilo makyaj yapacaksın. Bir ton para harcadığın kremler açamadı kırışıklıklarını. İçtiğin kolajen hapları bir boka yaramadı. Ah Müzeyyen ah... Ütüsüz elbise gibisin... Yapma! Sürme o mavi göz farını. Dayak yemiş gibi oluyorsun sonra. Azıcık fondöten sür. Allık sür. Güneş görmemiş tenine renk gelsin. Varis çorabını giymeyi unutma. Numaralı lenslerini takmayı da. Kudret’i çift görüyorsun sonra. Milletin hesabını kitabını tutarken ömrün geçti bir odada. Neyse ki Kudret vardı karşı masanda. Filinta gibi adam. Fantezilerinin kahramanı. Başka adam da gördüğün yoktu ya... Çöpü almayı unutma çıkarken. Altından su damlıyor, bir poşet daha geçir. Bulaşıkları makineye yerleştir çıkmadan. Şıllık’ın boklarını temizle kumun içinden. Ha bir de kısırlaştır şu kediyi artık. Boş şişeleri topla salondan. Bir daha ondan içme yaramıyor sana. Ağlama Müzeyyen. Makyajın akıyor. Sulu boya tabloya benziyor yüzün sonra. Sil gözyaşını. Komşu kızının parfümünden mi aldın sen? Ay Müzeyyeen... Koku fıçısına düşmüş gibisin. Kendine çiçek göndermeyi de bırak artık. Ara çiçekçiyi iptal et. Yapma, kıçını o kadar sallama yürürken. Yayık Müzeyyen derler sonra. Türlü türlü lakaplar takarlar insana. Adını söyleyen kalmaz valla. Şu köşedeki pastaneden bir pasta al. İş arkadaşın Kudret’in doğum günü. Neden bozuluyorsun? İş arkadaşın değil mi? Kuru kayısıya döndün adamın gözünün önünde. Kaç yıl oldu Müzeyyen söylesene? Demir kapı göründü. Aç yavaşça. Çorabın kaymış düzelt. Kalp atışlarını sustur. Kudret`e “günaydın” de. Şıllık’ ı anlat. Doğum gününü kutla. Karısı da pasta yaptırmıştır, ondan da ye bir dilim. Yavaş yürü ayağın burkulacak. Bir de onunla uğraşacaksın sonra. İnatla giyiyorsun ya şu kırmızı topukluları da!..

  • Kusursuz bir reddedilme, ihanet ve intikam hikâyesi…

    2023 British Books Kısa Liste adaylarından Aileni Nasıl Öldürürsün Türkçede. Bu karanlık, öfkeli ve çok komik macerada bolca kara mizah, zekâ yüklü bir plan ve çağımızın yaşam tarzına yönelik nokta atışı gözlemler var. Kendisini çocuğu olarak kabul etmeyen babasından ve ailesinden intikam almak isteyen genç bir kadının hikâyesinin anlatıldığı bu karanlık, öfkeli ve çok komik macerada bolca kara mizah, zekâ yüklü bir plan ve çağımızın yaşam tarzına yönelik nokta atışı gözlemler var. “Ülkedeki adalet sistemi şaka gibi ve bunu şu cümleden daha iyi anlatan bir şey yok: Birtakım insanları öldürdüm (kimilerini vahşice kimilerini ise sakince), lakin şu anda, işlemediğim bir cinayet yüzünden hapiste çürüyorum.” * Aileni öldür * Servetleri üzerinde hak talebinde bulun * Bunlardan paçayı kurtar * Bir köpek sahiplen Grace Bernard ile tanıştınız mı? O bir evlat, kız kardeş, iyi bir dost ve aynı zamanda bir seri katil... O, her şeyini kaybetmiş ve şimdi intikam ateşiyle tutuşan biri. Aileni Nasıl Öldürürsün sınıf çatışması, aile, aşk ve cinayet hakkında yazılmış elinizden düşüremeyeceğiniz ürpertici bir roman. AİLENİ NASIL ÖLDÜRÜRSÜN Bella Mackie Athica Yayınları, 2023 Çeviri: Canan Hatiboğlu 392 s.

  • Japon halk masallarının feminist bakış açısıyla yeniden yorumu

    Tekinsiz öykülerle dolu Vahşi Kadınlar’da Aoko Matsuda, Japon halk masallarını feminist bakış açısıyla yeniden yorumluyor. Matsuda binlerce yıllık anlatıları alıp günümüz Japonya’sına taşıyarak hayalet hikâyelerini toplumumuzla ilgili daha büyük hakikatleri göz önüne sermek için ustalıkla kullanıyor. Kapı kapı dolaşıp el feneri satan iki kadın, her gece konforlu bir banyo yapmak için ziyarete gelen neşeli bir âşık, bekâr bir anne işteyken eve gelerek bebek bakıcılığı yapan sessiz bir ziyaretçi... Bu öykü kitabında temizlikten şatoları korumaya, seyyar satıcılıktan suçla savaşmaya kadar birçok yararlı hizmet sunan ruhlar ile insanlar yan yana geliyor, öte âlem ile günlük hayat iç içe geçiyor. Aoko Matsuda bir yazar ve çevirmendir. 2013'te ilk kitabı Stackable, Yukio Mishima Ödülü'ne ve Noma Literary New Face Ödülü'ne aday gösterildi. The Girl Who Is Getting Married romanı 2016'da İngiltere'de Strangers Press tarafından yayınlandı. 2019'da kısa öyküsü "The Woman Dies" Shirley Jackson Ödülü için kısa listeye girdi. Karen Russell, Amelia Gray ve Carmen Maria Machado'nun çalışmalarını Japoncaya çevirdi. VAHŞİ KADINLAR Aoko Matsuda İthaki yayınları, 2023 Çeviri: Nilay Çalşimşek 200 s.

  • “Bir Yalnızdan Başka Bir Yalnıza”

    Okan Çil, Halil İbrahim Polat ile Viyolonsel adlı romanı üzerine söyleşti: "Viyolonsel’i okuyan nedenselliği sezebilir, tıpkı zamanın nasıl geçtiğini bir yaprağın kımıldaması ile anladığımız gibi." Okan Çil Halil İbrahim Polat’ın yazdığı Viyolonsel, geçtiğimiz günlerde raflardaki yerini aldı. Biz de bu vesileyle Polat’la konuştuk. Kendisine romanın yazım sürecini, yalnızlığın ne menem bir şey olduğunu ve yeni çalışmalarını sorduk. Viyolonsel nasıl ortaya çıktı? Yazım sürecine dair neler anlatmak istersiniz? Edebiyat yolculuğu bir yalnızdan başka bir yalnıza doğrudur. Hayatımın en kötü dönemlerini yaşıyordum. Bunun bir metin üretmekle doğrudan bir ilgisi olmayabilir pek tabii ki! Ancak eğer masaya oturmuş ve ilk cümleyi karalamışsanız, içinde bulunduğunuz ruh durumu dökülen kelimelerin kanına geçer. Evet, en kötü!.. İş hayatında başarısız, akademik hayatta yetersiz, edebiyat sahasında verimsiz, sosyal çevrede yok hükmündeydim. Yalnızdım. Hastanelerden çıkmıyordum. Bazı ağrılar müptela olmuş ve ömrümü karartmaya yemin etmiş gibiydiler. Ağır sancılar çekiyordum. Fiziksel ve ruhsal bir çöküntü içindeydim. Şiirle görünür olduğum edebiyat dergilerinden uzakta kalmıştım. Artık şiir okuyacak/konuşacak bir dost kalmadığı gün, dünya ilginç bir yer olmaktan uzaklaşmıştı benim için. Aslında iki şiir dosyam da -bana kalırsa önemli addedilebilinecek- şiir ödülleri (Varlık Dergisi Yaşar Nabi Nayır Şiir Ödülü, Homeros Şiir Ödülleri) ile taltif edilmiş ve kitaplaştırılmıştı (Uzak Su, Varlık Yay., 2010 – Sonrası Yaz, Granada Yay., 2011). Üçüncü şiir kitabım (Lirik Dualar Kitabı, Palto Yay., 2014) henüz kitaplaşmamış olsa da belleğimin izinden satırlara çoktan düşmüştü. İşte bu üç şiir kitabından oluşan şiirlerin tamamını yazdıktan sonra -29 yaşında- bir daha da şiir için kaleme-kâğıda sarılmadım. Şiiri bırakmamıştım, şiir yazmayı bırakmıştım. Yazım sürecini sormuştunuz, evet. Henüz 30 yaşındaydım ve hayatıma ilişkin verdiğim kararlar beni tam anlamıyla büyük bir boşluğa sürüklemişti. Düştüğüm bu boşluktan çıkmaya çalışırken aslında “boşluk” denen kavramın o kadar da kötü bir şey olmayabileceğini kendime anlatarak ilk cümleyi ahşabın üzerine geçirdim: “Tanrı, insanları derin bir uykuya yatırmıştı. Bense Tanrı’nın kısacık uykusuna yatırılmış uzun bir rüyaydım.” Bu cümlenin ardı, hayatım boyunca beni bırakmayan o müzikal iç sesimle birlikte devam etti. Zira düzyazı çocukluk aşkımdı. İlk cümleden öykünün adını koymuştum bile: Viyolonsel. Öykü sözcüğünü alelade kullanmıyorum. Gerçekten de Viyolonsel ilkin kısa bir öykü olarak kalbimle parmaklarım arasında yaşam sürmüştü. Dina behemehâl Do Majör Prelüd’ü icra ediyor, Aden ağrılarını unutmaya çalışıyor, düşle gerçek arasındaki karanlığı okşayan aşk, yokluk, keder ve ölüm imgeleri esrik notaların arasından sızıyordu. Yazması kısa ama yaşaması uzun bir kitaptı. Viyolonsel ilk romanımdı. On yılı devirmiş bile. Kısa bir sürede yeni baskıyı harika kapağıyla ellerimde buldum. Evet, bu sayede Dina ilk notaya yeniden dokundu ve Aden yine zemine uzanıp onun tellere dokunduğu o yankıda yaralarını iyileştirmeye soyundu. Romanın başkarakteri Aden, her şeyi geride bırakıp “yeni bir hayat” için harekete geçiyor. Ne var ki “yeni hayat” pek de yeni olmuyor. İnsanın geçmişinden, alışkanlıklarından, en çok da kendisinden kaçması mümkün mü sizce? Bazı acılar büyüktür bazılarından. Her şeyi planlayabilirsiniz ama sonuna kadar sürdürebilmek için öncelikle iç dünyanızda tutarlı olmanız gerekir. Bu Aden için kolay bir şey değildi. “Bir gün bir kitap okursun ve bütün hayatın değişir” kadar mekaniği ve matematiği olan, mühendislik hesapları ile yerli yerine oturtulabilen yaşamlarımız olsaydı, evet! Sıkıcı olurdu belki ama daha az acılı olurdu şüphesiz. Ben de bunu kabul edebilirdim; her şeyin ölçüsünün olmasını, deneyler ve formüllerle kanıtlanabilir ve bu biçimde üstümüze geçirilebilir olmasını. Müthiş olurdu. Gel gör ki!.. “Yeni” diye bir şey yok, “tekrar” diye bir şey var. Siz o tekrarın yeni olduğunu sanırsınız. İnsanın belleği bu oyunu oynadığı için ayakta kalmayı başarabiliyor; tekrar olanı yeni sanarak… İnsanı yontan alışkanlıklarıdır. Şöyle düşünün; ölen herhangi birinin telefon numarasını rehberinizden silebiliyor musunuz? O numara bir başkasının üzerine geçse bile silebiliyor musunuz? Geçenlerde birinde gördüm. Ölen kişilerin ismini ve numarasını telefon rehberinden kaldırıyordu. O günü sürekli bu eylemi düşünerek geçirdim. Bu, güçlü bir irade mi istiyordu? Ya da gamsızlık, gerçekçilik, yapması gereklilik… Arthur Rimbaud’dan alıntılıyayım: “Benim üstünlüğümü sağlayan şey kalbimin olmamasıdır” der. Öyle kalbe de, böyle üstünlüğü de lanet olsun. Kendinden kaçmayı denemiş olabilir Aden. Gel gör ki, o kesif acının kendisi kalmasa da hatırası kalbi oymaya devam etmektedir. Adını söylemeyi unutabilirsin ama adı hep vardır. Her şeyi hallettin diyelim; geçmişinin üstünü örttün, alışkanlıklarını törpüledin. Peki kendinden kaçabilecek misin? “Acın Daim Olacak, Yine De ‘Yaşamaya Değerdi’ Diyeceksin” Kitapta karşımıza koyu bir melankoli ve dipsiz bir karanlık çıkıyor. Aden’in ruh haliyle, Sartre’ın “Cehennem başkalarıdır” cümlesi birbirine çok benziyor. Ne dersiniz? Sartre’ın “Cehennem başkalarıdır” ikonik sözüne, toplumsal hayata içkin olan bu problematiğe yani insanlık tarihi kadar kadim bu prangaya yeni bir yorum getirecek değilim. Sadakatsiz bir hümanisttir Sartre. Bu fikri ile beni de zamanında yakalamıştı doğrusu: Cehennem başkalarıdır. Sert, masif, rijit bir yargı. Cehennemi bir başkasının hesabına yazdıktan, bütün yükü seni, öteki olarak tarifleyen o merkezdekine ihale ettikten sonra yas duvarına çarparak durabileceğimizi sanmak yanılsaması. Bu söz bana hakikati imlemiyor artık. Cehennem başkalarıdır; başkalarının bize çizdiği yolu yürümek mecburiyeti, başkalarının araçları ile kendimizi tarif etme zorundalığı, başkalarının diktiği urbayı üzerimize geçirme içgüdüsü. Yok, bu değil. Cehennem başkaları olsa da Aden varoluşsal pozisyonunu elem yüklü başka bir diyara mıhlar. O da Dante gibi Inferno’sundan seslenmeye koyulur. Cehennem başkaları olabilirdi ancak Aden Araf’taydı. “Araf” sizin de tarif ettiğiniz koyu melankolinin ve dipsiz karanlığın ülkesidir. Aden, hayatla mücadele etme yolunu seçseydi “Cehennemin başkaları” olduğu saplantısının içinde devinir dururdu. O bırakmayı ve terk etmeyi seçtiği için Araf Vadisi’nde kelimelerin ve yolculuğun kavminde bir yürüyüşe koyuldu. “Unutmak bellek için bir ihtiyaçtır,” der Marc Augé. Uzak geçmişe ulaşabilmek için yakın geçmişi unutmak gerekir. Araf’ta yer tutmuş Aden bütün unutmaları mağrur bir hatırlayış olarak alınyazısına bitirmiş ve öyle öyle Dina’nın kalbinde konaklamıştır. Aden, çıktığı bu yeni hayat yolunda, alt katında sürekli viyolonsel çalan Dina ile karşılaşıyor. İki yalnızın ortak bir yalnızlıkta buluşmaları mümkün müdür sizce? Acın daim olacak, yine de “yaşamaya değerdi” diyeceksin. İki yalnız ve iki mutsuz… Mutlu hikâyeleri sevmiyorum. Sıkıcı, yorucu, tahammülfersa. Mutlularla yol yürümüyor, merak etmiyorum başından geçenleri. Sahi, ne geçer ki başından konuşmaya değecek? Ama mutsuzluk öyle mi? Sarsıcı, kesif, farkında, sürgit… Mutluluk çarpık, çıkarcı; mutsuzluksa çarpıcı ve bilge… Nasıl bir yalnızlıkta buluştuklarını okura bırakmak isterim. Buna yalnızlık denir mi, okura bırakmak isterim. Yalnızlığın tarif edilir bir kavram olduğundan emin değilim, şiir gibi… Bir kavramı tarif ederseniz, artık onu kavramsallaştırma şansını yitirirsiniz. Baudelaire, Paris Sıkıntısı’nda “Hiçbir zaman, hiçbir yerde rahat edemem, her zaman da bulunduğum yerden başka bir yerde daha iyi olacağımı sanırım,” eyler. Dina ve Aden için ise belki de bu kez evet; bu defa bulunduğu yerden başka bir yerde olmak yerine, o apartmanın karanlığında, müziğin koynunda “işte tam da burası” denilen yerdir ortak inşa edilen buluşma mekânı. Viyolonsel’in notaları artık Aden ile Dina’nın tenlerinin köpürdüğü o eşsiz sığınaktır. Dina’nın sıkça çaldığı ve Aden’in en sevdiği eser Bach’ın Do Majör Prelüt’ü. Özellikle bu eseri imlemenizin bir sebebi var mı? “Hayat, daha çok zamanımız olsun diye hızlandı. Zaman ise gittikçe daralmakta,” der İnsanın Taşrası’nda Elias Canetti. Bach’ın Do Majör Prelüd’ü bu hız çağına bir kement atma teşebbüsü. Klasikler zaten bunu hatırlatmaz mı bize, “durup ince şeyleri düşünmeyi?” Viyolonsel, okuduğunuz üzere bir haftalık zaman diliminde yaşananları anlatmaya soyunuyor. Bu kısa yaşam diliminde olduğu gibi, hepimiz hayatımızın bazı sekanslarında bazen yalnızca tek bir şarkı veya melodi içinde nefesleniriz. O melodi ile uyanır, yürür, düşünür, konuşur, kendimizden çıkar ve kendimize döneriz. Do Majör Prelüd, Dina’nın icrası olduğu kadar Aden’in kulağından çekilmeyen, adeta bir zamk gibi yapışan, tezatlar yığınından oluşan benliğine bir nefes aralığı, bir lirik içlenme vahasıdır. Yazar açısından ise, bir dönem boyunca aynı mekânda duyumsanan ve sabahın aydınlığından gecenin karanlığına bitimsiz sokulan Bach’ın bu kompozisyonu, Dina’nın parmaklarından yeryüzüne düşülesi müstesna bir eserdir. “Neden bu eser?” diye cevaplamam güç. Bach’ın Do Majör Prelüd’ünü tanımlamam imkânsız. Ancak Viyolonsel’i okuyan bu nedenselliği sezebilir, tıpkı zamanın nasıl geçtiğini bir yaprağın kımıldaması ile anladığımız gibi. “Bir Şey Yarım Kaldığında Her Şey Yarım Kalmıştır” Roman, -ben anlatıcı tarafından yazıldığı için iç döküm cümleleri, aforizmaları ile şairane bir hava yakalıyor. Uzun zaman şiirle uğraşmanızın buna katkısı çok sanıyorum. Bir şey yarım kaldığında her şey yarım kalmıştır. Şiir yazmayı bırakmak -üzülerek belirtmeliyim ki- bu yarım kalmışlık hissini bir hüzünlü şarkı gibi sürekli anımsatıyor. Daha da şiir yazabilirdim, belki… Şiir ile roman arasında yazınsal bağlamda teknik, üslup, yaklaşım vb. açıdan uzun uzadıya farklar var. İlk elden biri kurgusal, mühendislik istiyor; diğeri deyişsel, mimari ve estetik arıyor. Romanlarımı birinci tekil şahısla yazıyorum. Bu kip, kanaatimce yazarın kendi haddinin sınırını çizmesi bağlamında daha oturaklı bir zemine oturmasına imkân tanımakta. “Ben” anlatıcı da ben, her yerde olmak durumunda kaldığından, anlatım tekniği açısından Tanrısal vehminden ırak, tastamam insan ve ona içkin zaafları ile müteşekkil bir beden ve ruh içinden meseleleri hikâyeler. Yani koşmak, uyumak, düşünmek, dinlemek, soluklanmak, sevişmek, ölmek eylemleri onun yaşantısının ve belleğinin içinde sonsuz devinir. Böylece yazar ile kahramanı o elem muhitlerinde bir ortaklaşmaya giderler. Üçüncü tekil zaman kipiyle anlatımda ise Tanrısal bir bakış içinde her şeyi mümkün kılan, izlenimci, dünya yansa yorganı içinde bulunmayan bir yazar tipolojisi yer tutar. Bu ifadelerim, biri diğerinden evladır anlamı taşımasın. Yazar yazar ve çeker gider, geriye metin kalır. Günümüz şiirine, romanına dair beğeni ve eleştirileriniz neler? Sana ve bana yetecek kelimeyi arıyorum. Hepsi bu… Bu konu hakkında daha fazlasını konuşmak istemem doğrusu. Erken gençliğimde bilhassa aldığım ödüller sonrası verdiğim röportajlarda, beğendiğim şiir biçimi, şairler, romancılar vs. sorularına verdiğim cesur cevaplar sonraki yıllarda yakamı bırakmadı. Bu aceleciliğin sadece bana has bir durum olduğunu söylemiyorum. Öyleydi işte, sevdiğin şairleri sıralardın. İsim isim verdiğimiz listelere bakınca ne denli komik olduğumuzu fark etmek şimdilerde güç değil. Artık bu noktada değilim elbette. Günümüz şiirini de romanını da zamanım elverdikçe takip ettiğimi söylemeliyim. Total bir yaklaşımla “şunlar, şu yönler iyi, bunlar, bu yönler bana göre değil” demek doğru olmayacaktır. Dünya yazınına daha yakın durduğumu, kurgusal metin açlığımı daha çok evrensel romancılar üzerinden giderdiğimi söyleyebilirim. Toplumun derdi ile ilgilenen hikayelerdense, bireyin iç devinimine odaklanan eserler ilgimi çeker. Salinger, “Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir. Ama öylesi pek bulunmuyor” der. İşte o romancılar benim arkadaşlarımdır. Son zamanlarda neler yapıyorsunuz? Masanızda bizim için neler var? İnsan kırkından sonra pişmanlığı bir giysi gibi üstünde taşıyor. Benim de gardırobum bunlarla dolu. İlkin, üç şiir kitabımı (Uzak Su, Sonrası Yaz, Lirik Dualar Kitabı) “Bütün Şiirleri” formatında hazırladım, bitti. İkinci olarak geçtiğimiz yıllarda el yazısı ile yazmış olduğum günlük-deneme-eleştiri kesitinde yer alan yazılarımı bir araya getiriyorum. Son rötuşlarını yapıyorum, bitmek üzere. Son olarak da yeni romanımı yazmaya koyuldum. Kurgusu ve taslağı tamamlandı. Ona odaklanmaya başlasam iyi olacak. Zira olay örgüsü peşimi bırakmıyor. Bu üç iş yayınlanma şansı bulur mu, bilemiyorum? Her kitap kaderini bekler.

  • Pandabiyat Dergi'nin ilk sayısı çıktı

    Pandabiyat’ın ilk sayısı, çift kapak tasarımıyla ve PND Kitap etiketiyle yayımlandı. İlk sayının kapak yazarı: H. P. Lovecraft. "4 Ocak 2021 tarihinde Pandabiyat web sitesi olarak çıktığımız edebî yolculuğumuza 4 Ocak 2023 tarihinden itibaren yayınevimiz PND Kitap’ı da yanımıza alarak devam ediyoruz. Şimdi sıra Pandabiyat'ı basılı dergi olarak sizlerle buluşturmaya geldi. Kurucumuz Emre Albayrak’ın editörlüğünde ve Sena Mavi’nin çift kapak tasarımıyla yayına hazırlanan Pandabiyat 01’in kapak yazarı: H. P. Lovecraft. Pandabiyat'ın ilk sayısında yer alan yazarlar: H. P. Lovecraft, Melisa Parlak, Merve Kame, Barış Erdoğan, Ebru Yalçın, Hüseyin Karagöz, Uğur Ünen, Feride Serin, Gülsade Soykök, Ufuk Sezer, Nezir Suyugül, Ediz Servan Erdinç, Cansu Kemiksiz, Hediye Gasımova Nar, Zeki Bakıtkal ve Emre Albayrak. Gökçen Ekinci (Ulthar’ın Kedileri-Öykü) ve Deniz Yılmaz (Gün Batımı-Şiir), Lovecraft çevirileriyle Pandabiyat’a değer kattı. Derginin ikinci sayısı için yazılarınızı, özgeçmişinizle beraber 23 Haziran tarihine kadar pandabiyatdergi@gmail.com adresine gönderebilirsiniz."

  • Gerileyiş ve Çöküş

    İsmini Edward Gibbon’ın ünlü eseri Decline and Fall of the Roman Empire’dan alan, ince bir mizahla kaleme alınan Gerileyiş ve Çöküş, Evelyn Waugh’un ilk romanı ve şüphesiz en komik eserlerinden biri. Oxford’dan “ahlaka aykırı davranışı” nedeniyle atılan Paul Pennyfeather kısa süre içinde kendini Galler’de bir okulda öğretmenlik yaparken bulur. Buradaki meslektaşları kuşkularla dolu Prendy ve başı beladan kurtulmayan ya da düpedüz sarhoş olan Yüzbaşı Grimes gibi uyumsuz tiplerdir. Paul’un okuldaki günleri çekici Margot Beste-Chetwynde’in sahneye çıkmasıyla değişecek, Paul kendisini İngiliz yüksek sosyetesi içinde bulmayı beklerken farklı bir akıbete doğru ilerleyecektir. İngiliz dilinin en iyi düzyazı üslupçularından biri olarak görülen Evelyn Waugh, roman, hikâye, biyografi ve gezi yazıları yazmıştır. Babası bir yayıncıdır, Lancing College ve Oxford Herford College’da öğrenim gördükten sonra kısa süre öğretmenlik yapmıştır. 1930 yılında Katolik inancını benimseyen yazar, 1930’larda muhabir olarak uzun gezilere çıkmıştır. II. Dünya Savaşı’na İngiliz Silahlı Birlikleri’nde katılmıştır. Başlıca eserleri: Decline and Fall(1928), A Handful of Dust(1934), Scoop(1938), Brideshead Revisited(1945). GERİLEYİŞ VE ÇÖKÜŞ Evelyn Waugh Yedi Yayınları, 2022 Çeviri: Sanem Erdem 247 s.

  • 2023 British Book Awards kazananları belli oldu!

    2023 İngiliz Kitap Ödülleri'nin kazananları, Londra'daki Grosvenor House'da muhteşem Lauren Laverne ve CBBC sunucusu Rhys Stephenson'ın ev sahipliğinde düzenlenen süper gösterişli ve yıldızlarla dolu bir törenle açıklandı. Bonnie Garmus, ilk romanı Lessons in Chemistry beş adaylık ile kurulları süpürdü. Davina McCall ve Dr. Naomi Potter'ın Menopoz adlı kitabı, Kurgusal Olmayan Yaşam Tarzı ve Resimli Yılın Kitabı kategorisini kazandıktan sonra Yılın Genel Kitabı olarak ilan edildi. İngiliz Kitap Ödülleri jüri başkanı ve The Bookseller'ın Editörü Philip Jones: “Menopozdan Tyger'a ve Ben Bir Hayranım'a kadar uzanan başlıklar, kitap sektörünün, özellikle de oynadığı rol nedeniyle olağanüstü ustalığını gösteren başlıklarla, ruh sağlığı, kadın düşmanlığı, cinsellik ve toplumsal cinsiyet, menopoz ve daha fazlası hakkında konuşmaları güçlendirme ve yaratma konusunda bu yılın asıl kazananları okuyuculardı. Bu ödüller, yayıncılığın tek yönlü bir iş olduğu fikrini yalanlıyor: Bu yıl jüri üyelerimiz, her tür için okumayı teşvik etme taahhüdü nedeniyle kitap ticaretinin övgüyle karşılanmasıyla, ustalıkla pazara getirilen istisnai ve zorlayıcı anlatıları ödüllendirmeyi seçti.” Heartstopper serisinin yaratıcısı ve illüstratörü Alice Oseman, sadık hayranlardan oluşan bir topluluk oluşturduğu ve genç bir izleyici kitlesi için farklı sesleri kutladığı için övüldü ve 2020, 2022 ve 2023'te Heartstopper kısa listelerinin ardından 2023'te Yılın İllüstratörü seçildi. Yılın Kitabı Jüri Başkanı ve Kitap Editörü Alice O'Keeffe şunları söyledi: "Jüri heyetimiz, bu yılki güçlü kısa listeler arasından 2023 İngiliz Kitap Ödülü kazananlarını seçme zorluğunun üstesinden geldi. Akıllara durgunluk veren fantezilerden beyin suçlarına ve içten anılardan menopozla ilgili hayat değiştiren tavsiyelere kadar, bu muhteşem kitapları ve onları her yerdeki okuyuculara ulaştıran yayıncıların özverisini kutluyoruz.” The British Book Awards 2023, namı diğer The Nibbies için kazanan kitapların tam listesi; Yılın Kurgu Kitabı Sunday Times'ın en çok satan kitabı Babel, R.F. Kuang, merakla beklenen Young Mungo ve Stephen King's Fairy Tale'i de içeren bir listeden seçilen her farklı okuyucu permütasyonuna ulaşmasıyla tanındı. Yılın başlangıcı Bu yılki ilk ödül, Bonnie Garmus'un Lessons in Chemistry ve Bolu Babalola'nın Honey & Spice'ın zorlu rekabetini geride bırakarak, güzel yazısıyla kutlanan, eski bir ilk romancı olan Louise Kennedy'nin Trespasses adlı eserine verildi. Kurgu Dışı: Yaşam Tarzı ve Yılın Resimli Kitabı Son derece çeşitli bir kısa listeden, Davina McCall ve Dr. Naomi Potter'ın menopoz üzerine çığır açan ve dürüst kitabı Menopoz, sadık Jamie Oliver for One ve Greta Thunberg'in yazdığı The Climate Book'u yayınlamaya karşı zafer kazandı. Kurgu Dışı: Yılın Anlatı Kitabı Bu ödül, Matthew Perry (Friends, Lovers and the Big Terrible Thing), Edward Enninful (A Visible) anılarını geride bırakarak erişilebilirliği, ilgisi ve yayımlama yolculuğunu takdir eden Katherine Rundell tarafından John Donne'un sürükleyici ve ilgi çekici bir biyografisi olan Super-Infinite'ı kutladı. Man) ve Alan Rickman (Madly, Deeply). Yılın Suç ve Gerilim Kitabı Janice Hallett'in yazdığı Twyford Code, Rahip Richard Coles'un yazdığı Murder Before Evensong'u ve Richard Osman'ın yazdığı The Bullet That Missed'i yenerek rahat suç türünde ve onun yüksek konseptinde öne çıktığı için övüldü. Yılın Kitabını Keşfedin Keşfet ödülü ikinci yıl için geri döndü ve yayıncı ve yazarın yenilikçiliği ve işbirliğiyle tanınan Sheena Patel tarafından I'm a Fan'a verildi. TikTok tarafından desteklenen Yılın Sayfa Çeviricisi Bu yılki Pageturner ödülü, bir TikTok sansasyonu olan ve onu gerçek bir sayfa çevirici yapan tartışılmaz bir kaliteye sahip bir başlığı kutladı. LoveReading, Colleen Hoover'ın Verity adını verdi, "her okuyucuyu doyurmak için ek kova dolusu duygu, romantizm, şehvet, aile draması ve entrikayla sizi kendine bağlayacak bir sayfa çevirici, kıvrımlı, kıvrımlı bir gerilim." Yılın Kurgusal ve Kurgusal Olmayan Çocuk Kitapları Jüri, güçlü bir kısa listeden, "modern bir şaheser" olarak adlandırılan LoveReading4Kids kitabından, Dave McKean tarafından Yılın Çocuk Kurgu Kitabı olarak gösterilen, SF Said'in yenilikçi ve görsel olarak etkileyici Tyger'ını seçti. Televizyoncu ve aktivist Dr Alex George, The Boy Fitz Hammond tarafından resmedilen A Better Day ile Kurgusal Olmayan Çocuklar kategorisinde, mükemmel yayıncılığı ve kampanyanın ardındaki gerçek sıcaklık nedeniyle zafer kazandı. LoveReading4Kids tarafından desteklenen Yılın Resimli Çocuk Kitabı Bu yılki Children's Illustrated Ödülü, Grandad's Camper için yazar ve illüstratör Harry Woodgate'e verildi; bu, kitabın önemli mesajının zorlama hissi vermediğini ve farklı sesleri kutladığını fark etti. LoveReading4Kids, buna "aşkın güzelce anlatılmış bir hikayesi ve maceraların ve anıların önemi" adını verdi. Sesli Kitap: Yılın Kurmaca Kitabı LoveReading Yıldız Kitabı Douglas Stuart'ın Chris Reilly tarafından anlatılan Young Mungo'su, fiziksel kitabı, özellikle de özgün lehçe kullanımıyla yükselttiği için övüldü. Sesli Kitap: Yılın Kurgusal Olmayan Kitabı Sevilen aktör Richard E. Grant, kibar savunmasızlığı, duygusal anlatımı ve akıllı yapım seçimleriyle övülen anı kitabı A Pocketful of Happiness ile kazandı.

  • 52.Orhan Kemal Roman Armağanı Kemal Varol'un oldu

    2023 yılı Orhan Kemal Roman Armağanı'nın kazananı Babamın Bağlaması adlı romanıyla Kemal Varol oldu. 52'nci Orhan Kemal Roman Armağanı, Kemal Varol'un Everest Yayınları tarafından yayımlanan 'Babamın Bağlaması' isimli romanına verildi. Ödül, 2 Haziran Cuma günü, İstanbul, Beyazıt’da Orhan Kemal Kütüphanesi-Konferans Salonu’nda saat 10.30 da yapılacak olan Orhan Kemal’i anma töreninde verilecek. Nazım K. Öğütçü, M. Nuri Gültekin, Çimen G. Erkol, Tahir Şilkan, Gürsel Korat, Mazlum Vesek, Turgay Fişekçi ve Sunay Akın’dan oluşan Orhan Kemal Roman Armağanı Seçiciler Kurulu, ödül gerekçesini şöyle açıkladı: 52'nci Orhan Kemal Roman Armağanı, Kemal Varol'un Everest Yayınları tarafından yayımlanan 'Babamın Bağlaması' isimli romanına verildi. Ödül, 2 Haziran Cuma günü, İstanbul, Beyazıt’da Orhan Kemal Kütüphanesi-Konferans Salonu’nda saat 10.30 da yapılacak olan Orhan Kemal’i anma töreninde verilecek.

  • Uzağa değil de derine kulaç atmayı sevenler için…

    Banka soymuş bir “Devrimci” ile hareketli ve hareketsiz tüm canlı türlerinin yanı sıra kayalarla da kendisini eşdeğer kabul eden bir “Çok Kalpli Asi”nin dertleşme kitabı, Yarabıçak. İlki Rus Devrimi’nin yükselişini ve çöküşünü görmüş, 12 Eylül Askeri Darbesi döneminde yıllarca kaçak yaşamış; ikincisi hem bu toprakların en yaygın, demokratik ve neşeli ayaklanması olan Gezi’ye katılmış hem de farklı ve üstün bir tür olmak iddiasıyla yeryüzüne kayıtlı hareketli ve hareketsiz canlı türlerinin yaklaşık yarısını yok eden, ama koronavirüs karşısında çaresiz kalan insan kitlesiyle aynı havayı solumuş… Her iki yüzyılı da gören bu “hayat yorgunu huzursuzlar” ömürlerinin son demlerinde uzun yoldan gelip aynı ateş başında buluşanların görmüş geçirmiş samimiyetiyle hem kendi yolculukları üzerine söz alıyor hem de güncelin birikme nedenleri üzerine düşünüyor ve beraber bir kitap yazmaya karar veriyorlar: Yeraltıgöğü Edebiyatı’na giriş ya da bir “karşı- fesat birliği” olarak karnaval. Sınır, devlet, düzenli ordu, savaş, normal, bir sonsuz kötülük örgütlenmesi olarak pan-kapitalizm ve siyasi cisimleşmesi olan seçilmiş tek adam rejimleri ve devrimden söz etmenin yanı sıra boşluk, toz, gölge, sessizlik, imge, yaban, karnaval, kahkaha ve Çingenelerden de söz eden “neşeli ve fingirdek” bir deneme bu; huzursuzların huzursuzluklarına hak veren bir uzun dipnot… Ya da peşin hükümlere rıza göstermeyen bir “yazı arayışı”na “aşağıya tırmanmak” ve “yukarıya inmek” vurgularıyla katılmayı deneyen bir küçük kenar notu… Ömer Faruk 1954 yılında Adana'da doğdu. Öğrenimi ile ilgili olmayan muhtelif işlerde çalıştı. Orhan Pamuk’un Beyaz Kale adlı romanı için yazdığı eleştiri yazısı ile 1987 yılında Milliyet Sanat dergisinin düzenlediği Abdi İpekçi Sanat Yarışması/Öykü-Roman Eleştirisi İkincilik Ödülü’nü aldı. Son uğrak noktası Ayrıntı Yayınları oldu. Kurucusu olduğu bu yayınevinin genel yayın yönetmenliğini Kasım 1987-Kasım 2008 yılları arasında sürdürdü. Müesses nizamın sürmesine payandalık eden muhafazakâr değerlere yönelik bir tür entelektüel hamle aracı olarak tasarladığı “yeraltı edebiyatı” kavramsallaştırılmasını bir diziyle içeriklendirdi ve önerisinin kabul görmesini zevkle izledi. Ardından yazı’nın disipliner gramerine meydan okuyan Georges Perec’in Kayboluş’unu yayımladı. Fransızcanın en çok kullanılan sesli harfi olan “e” harfi kullanılmadan kaleme alınan roman Cemal Yardımcı’nın dâhice çevirisiyle, yine, “e” harfi kullanılmadan Türkçeye aktarıldı. Yayıncılıktaki bu ve benzeri başarıları, 2000 yılında Ayrıntı Yayınları’nın Dünya Kitap dergisi tarafından “Yılın Yayınevi” seçilmesiyle ödüllendirildi. Yine, 2004 yılında Türkiye Yayıncılar Birliği “Düşünce ve İfade Özgürlüğü Ödülü” Ayrıntı Yayınları’nın genel yayın yönetmeni olarak kendisine verildi. Bu süreç, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce adlı ansiklopedik çalışmada Erkal Ünal tarafından şu sözlerle değerlendirildi: “Değerlendirmesi nereden bakıldığına göre değişir, ama Stalinist sol anlayışa karşı itiraz anlamında Troçkizmin ötesinde başka bir sol anlayışın yeşertilmesinde ve anarşizmle temas kurulmasında yayınevinin azımsanmayacak derecede katkısı olmuştur.” Ayrıntı Yayınları’ndan ayrıldıktan sonra kendi adına söz almaya başladı. Melih Cevdet Anday anısına düzenlenen “deneme” yarışmasında Yarabıçak adlı kitabı teşekkürle ödüllendirildi. Yazıları Birikim, Evrensel Kültür, Kızılcık, Milliyet Sanat, Red, Varlık, Birgün, Hürriyet, Radikal, Taraf gibi dergi ve gazetelerde yayımlandı. Bir kızı, Defne Ağacı ve Orman Kardeşliği (Yapı Kredi Yayınları, 2012; onuncu basım 2022) adlı bir çocuk kitabı, editörlüğünü üstlendiği Deleuze&Guattari perspektifinden felsefe, siyaset ve sanat üzerine kolektif bir çalışma olarak tasarlanan Dışarıdan Düşünmek (ed: Ömer Faruk, Chiviyazıları, 2016) adlı bir derlemesi ve Başkası Adına Konuşmanın Haysiyetsizliği (Altıkırkbeş Yayın, 2019; ikinci basım 2021; üçüncü basım Yeni İnsan Yayınevi, 2023), Aşk ve Ereksiyon “Aşk”ı (Altıkırkbeş Yayın, 2019; ikinci basım Yeni İnsan Yayınevi, 2022), Bir Yaratıcılık İmkânı Olarak Kaos (Altıkırkbeş Yayın, 2020; ikinci basım Yeni İnsan Yayınevi 2022), Bir Aşağılama Aracı Olarak Çöp (Yeni İnsan Yayınevi, 2022), Yarabıçak: Banka Soymuş Bir Devrimcinin Samimi İtirafları (İthaki Yayınları, 2014; genişletilmiş ikinci basım Yeni İnsan Yayınevi, 2023) adlı deneme kitapları vardır. YARABIÇAK Ömer Faruk Yeniinsan Yayınları, 2023 Tür: Deneme 606 s.

  • Meraklısına Bilişsel Davranışçı Terapi

    Meraklısına Bilişsel Davranışçı Terapi, psikolojik sıkıntıları anlama ve gidermede önemli rolü bulunan, etkisi deneysel olarak kanıtlanabilen bir psikoterapi yöntemi olan BDT’yi anlamak için bir başlangıç noktası. Freda McManus yalın bir dil ve kolay anlaşılır içerikle hazırladığı bu kitapta BDT’nin davranışsal kökenlerini, biliş boyutunu, ardında yatan kuramsal temeli, yöntemlerini ve yapısını açıklıyor. Ayrıca BDT’nin uygulanabileceği çok farklı psikolojik bozukluklara ve deneye dayalı olma özelliği sayesinde, gelecekte ortaya çıkabilecek yeni sorunlara karşı nasıl kolayca uyarlanabileceğine değiniyor. Bu kitap, BDT’nin nasıl ortaya çıktığını, ne işe yaradığını ve ne zaman kullanılabileceğini merak eden herkes için bulunmaz bir kaynak. MERAKLISINA BİLİŞSEL DAVRANIŞÇI TERAPİ Freda McManus Nova Kitap, 2023 Çeviri: Ömer Anlatan

bottom of page