top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • İthaki X 2022 Vampir Kitaplığı Seti

    İthaki Yayınları'nın 10 kitaplık tematik serisi X okurları ile buluşuyor! 1) Kenan Hulusi Koray – Gece Kuşu & Bir Yarasa Bir Kıza Âşık Oldu “Bir gün hepimizi ileride bekleyen ölüm, o kadar güzel olarak kanatlarını açmıştı ki, uyandıracak olsaydım, bu kanatların birdenbire havalanarak başka bir tarafa gideceklerini zannediyordum.” Türk korku edebiyatının değeri geç anlaşılmış kalemi Kenan Hulusi Koray’dan, birlikte okunması oldukça manidar iki tekinsiz öykü: “Gece Kuşu” ve “Bir Yarasa Bir Kıza Âşık Oldu.” Ülkemizde korku kültürünün önemli başvuru kaynaklarından Gerisi Hikâye podcast programını hazırlayıp sunan yazarlar Demokan Atasoy, Işın Beril Tetik ve Galip Dursun’un sonsözüyle... 2) Ernst Raupach – Ölüleri Uyandırmayın Ölüleri uyandırmayın! Ölüler yeryüzünün gününe getirir karanlığı; Bir kez mezara girene Değmez bir daha yeryüzünün ışığı.” Alman oyun yazarı Ernst Raupach’ın 1823’te yayımlanan ve uzun yıllar boyu Ludwig Tieck’e ait sanılan, yayımlandığı gibi İngilizceye çevrilmesi nedeniyle dünya edebiyatına da benzerlerinden daha erken nüfuz eden, başta Poe olmak üzere birçok korku yazarını etkileyen öyküsü Ölüleri Uyandırmayın, vampir edebiyatında bir dönüm noktası. Çevirmen: Anıl Alacaoğlu 3) Demokan Atasoy & Işın Beril Tetik & Galip Dursun – Gerisi Hikâye’den Vampir Öyküleri “Ejderin evlatları, evime,evinize hoş geldiniz!” 2000’li yılların başlangıcından itibaren Türk korku edebiyatında görülen yükselişe damga vuran, Gerisi Hikâye podcast programından da tanıdığımız yazarlar Demokan Atasoy, Işın Beril Tetik ve Galip Dursun’un kaleme aldığı öykülerde sıradan hayatını yaşamaya çalışan (ya da öyle görünen) insanlar ile kanlı canlı vampirler bir araya geliyor. Demokan Atasoy “Gök Girsin Kızıl Çıksın”da bizi Kadıköy’e, Teoman Şef’in hikâyesine davet ederken, Işın Beril Tetik “Çakma Diş”te gerçek bir vampir olduğunu iddia eden ünlü Youtuber Rodan Kula’yla tanıştırıyor. “Güneş’in Talipleri” öyküsünde ise Galip Dursun, Güneş ile Hakan Sever’in kanlı aşk oyununun perde arkasındaki tekinsizliği gün yüzüne çıkarıyor. 4) Luigi Capuana – Vampir & Ölümcül Tesir “Hayaletlere inanmadığını söyledin; peki sonra inanmaya mecbur kalırsan?” İtalyan edebiyatında on dokuzuncu yüzyılın sonlarında yükselişe geçen “verismo” (gerçekçilik) akımının öncülerinden biri olarak kabul edilen Luigi Capuana’nın 1907’de yayımlanan öyküleri “Vampir” ve “Ölümcül Tesir”, yazarın insan zihninin karanlık yanlarına duyduğu ilgiyi öne çıkarırken, doğal olan ile doğaüstü olan arasındaki çatışmaya odaklanıyor. Çevirmen: Duygu Er Quilichini 5) Mehmet Berk Yaltırık – Kan Sahibi Ulaklara buyruk verilsin, bir cadı üstadı kiralanıp Mesopotam’a gönderilsin.” Yedikuleli Mansur, Istrancalı Abdülharis Paşa ve Karanlığın Şahidesi gibi romanlarıyla tanıdığımız Mehmet Berk Yaltırık, Kan Sahibi’yle okurlarını ürkütmeye devam ediyor. Tepedelenli Ali Paşa’nın hükmettiği topraklarda, Arnavut töresinin, “Lek Dukagin Kanunu”nun, “besa”nın çizdiği karanlık bir serüven. “Besa”da yeri olan kan sahibi, kan davası ve sözlü yasalar kadar eski inanışların birbirine çattığı bir tuhaf karşılaşma… 6) Aleksey K. Tolstoy – Vourdalak Ailesi Kendi evimde yabancı mı oldum?” Rus şair, romancı ve oyun yazarı Aleksey Konstantinoviç Tolstoy’un 1839’da Fransızca kaleme aldığı; en yakınlarının ve aile üyelerinin kanını emmek için ölümden geri dönen lanetli varlıkları konu ettiği gotik öyküsü Vourdalak Ailesi, vampir edebiyatının unutulmaz eserlerinden olduğu gibi, Mario Bava’nın klasik yapıtı Black Sabbath filminin de başlıca kaynaklarından biri. Çevirmen: Ayten Er 7) Uğur Kılınç – Vampirin İtirafı Ölümsüzlük, sahildeki kum tanelerini saymak kadar sonsuz bir şey gibi görünüyor, değil mi? Oysa ben o kumları saymaya başlamaktan bile çekinmiyorum. Hatta bir dönem buna vakit harcadığım olmuştu.” Çürük Ayvalar’da insanın ruhundaki çürümenin resmedildiği tekinsiz öykülere imza atan ve aynı zamanda korku sineması alanında bilimsel çalışmalar yapan Uğur Kılınç’ın Vampirin İtirafı adlı öyküsü, kitap içinde bir kitap biçiminde, insan içinde bir vampir hakkında… 8) Mary Elizabeth Braddon – Muhterem Leydi Ducayne “Bana güneşin altında, toprağın üstünde, birkaç yıl daha verin.” Yaklaşık seksen romana imza atan, Viktorya döneminin en üretken yazarlarından biri olan ve olarak doğaüstü öyküler de kaleme alan İngiliz yazar Mary Elizabeth Braddon’ın Dracula’dan bir yıl önce, 1896’da yayımlanan öyküsü Muhterem Leydi Ducayne, vampir mitinin popülerleşmesine katkıda bulunan en önemli eserlerden biri. Çevirmen: Gülden Zuhal Beleçoğlu 9) Théophile Gautier – Ölü Sevgili Üzerime örttükleri mezar taşını kaldırabilmek için ne de çok çabalamam gerekti! Bak! Zavallı ellerim yara bere içinde kaldı. İyileşsinler diye öp onları, aşkım!” Fransız edebiyatının önde gelen simalarından, Baudelaire’in başyapıtı Kötülük Çiçekleri’ni ithaf ettiği, doğaüstüne inanmasa da başka dünyalara, gizemli vakalara ve hayal gücüne düşkün biri olan Gautier’nin 1836’da yayımlanan klasik vampir öyküsü Ölü Sevgili, yaşam ile ölüm arasında gidip gelen bir aşkın, kâbuslardan arzulara uzayan bir yolculuğun hikâyesi. Çevirmen: S. İpek Ortaer Montanari 10) Eric Stenbock – Bir Vampirin Gerçek Öyküsü & Öteki Taraf “İnsanlar vampirlere çoğunlukla inanmıyorlar!” W. B. Yeats’in “bilgin, usta, ayyaş, şair ve sapkın” diyerek tanımladığı, abartılı kıyafetleri, egzotik ev hayvanlarından müteşekkil maiyeti ve ürkütücü cazibesiyle Kont Eric Stenbock dekadan sanatçıların önde gelen sembollerinden biriydi. Karizmatik ve manipülatör bir vampiri anlattığı “Bir Vampirin Gerçek Öyküsü” ile kurtadamlar ve korkunç ayinlerle dolu “Öteki Taraf” yazarın en önemli öykülerinden ikisi. Çevirmen: Ömer Ezer

  • Aceleci dünyadaki sabırsız yazar: Jean-Louis Fournier

    "Jean-Louis Fournier’nin çağımıza dair dertleri karikatürize ettiği kitabı Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık; sadece bizi bize değil, çağı da kendisine anlatıyor." Jean-Louis Fournier, “seksen yıl sonra artık bekleyecek sabrım kalmadı” diyerek yeni kitabıyla okurlarının karşısına tekrar çıktı. Beklenen bir kitaptı Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık. Okurlarının uzun denebilecek bir zamandır Fournier’den bir şeyler okumak istediği bir zamanda ilaç gibi çıktı geldi. Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık; hızla akan zamana ya da zamansızlığa, aciliyete ya da sakinliğe, beklemeye ya da hunharca ilerleme çabasına dair yaşanan çağa ironisiyle uzanmayı başarmış bir yazarın fikir uçları olarak okunabilir. Fikir uçlarından oluşuyor diyorum kitap için çünkü kısacık metinlerle nokta atışı tespitlerin peşinden koşuyor Fournier Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık’ta. Temel, kitabın adından da anlaşılacağı gibi beklemeye tahammülü kalmamış bir yaşta, olgunlukta ve kariyerde bir insanın artık hayatı algılayış biçimi ve okuması üzerine yükseliyor. Fakat bir özet çıkarmak zor kitaba dair çünkü bu ana fikrin çeşitlemeleriyle örülüyor tüm ağ. Fournier’nin hayatından bazen bir tesisatçıya, bazen bir editöre, çocukluk anılarına, çiftlere dair düşüncelerine, babalığa, hayata, zamana dair okumalar yapıyoruz ve sonuç olarak yazarın ortaya attığı fikri çepeçevre kuşatan bir tablonun içinde buluyoruz kendimizi. Sabır ya da daha doğrusu sabırsızlık fikri üzerinde ise birleştiriyor her şeyi. Sabırsızlığın etkisinde kalan Jean-Louis Fournier durumları, anekdotları, düşünceleri gözler önüne seriyor. Tüm bir kitabı fragmanlar bütünü olarak okumak da mümkün. Üzerimize üzerimize gelen hayattan kısacık anlar toplamı… Tam da bundan çok hızlı ilerliyor her şey. Kitabı elimize alır almaz Fournier’nin değil kendi hayatımızın içinde gibiyiz sanki. Yazarın tespitlerinin bu bağlamda ne kadar gerçekçi olduğunun farkına varıyoruz. Çünkü hızına yetişmeye çalıştığımız hayat her yerde aynı akıyor ve herkesi bir şekilde sabırsızlığa itiyor. Fournier’nin bu anlamda herkesin söylemek isteyip de söyleyemediği, düşündüğü fakat dillendiremediği şeylerin sözcüsü olarak görebiliriz. Bugüne kadarki yazdıklarında ironiyi hep baş tacı tutmuş Fournier’nin Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık’ta da aynı ironi çarkını ustalıkla çevirdiğini söylemeliyiz. Yazar bunu ise sabırsızlığımızın bizi sürekli hayal kırıklığına ve memnuniyetsizliğe götürdüğü noktadan yakalayıp ilerletiyor. Böylelikle Jean-Louis Fournier kendine has tonu, mizahı, eşsiz ruhuyla bize sabır ve sabırsızlık hakkında şefkat, melankoli ve kıkırdama dolu bir hikâyeler demeti sunuyor. Sabırsızlığımız, aciliyetimiz, zamanla olan ilişkimiz… Fournier’nin en önemli gündem maddeleri olarak dikkat çekiyor Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık özelinde. Fournier’nin burada kendisini karakterize ettiği ve eserlerinin her birinin hoş kalmasını sağlayan ironi ile gösterdiği şeyler bunlar oluyor bu kez. Kitap boyunca komik ve nostaljik arasındaki gidip gelişimiz ise Fournier’nin sergilediği bu hayattan manzaralar serisinin en önemli rengi olarak dikkat çekiyor. Çağımızın önemli figürlerinden biri olan Jean-Louis Fournier’nin yine çağımıza dair dertleri karikatürize ettiği kitabı Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık; sadece bizi bize değil, çağı da kendisine anlatıyor. BEKLEYECEK VAKTİM KALMADI ARTIK Jean-Louis Fournier YKY Yayınları, 2022 Çeviri: Hazel Bilgen 104. s.

  • Tesadüf süsü verilmiş bir karşılaşma ile Bizans’a aralanan kapı

    Bihter Sabanoğlu’nun ilk romanı Şüpheli Şeylerin Keşfi, raflarda yerini aldı. Kitap, birbirini hiç görmeden beraber büyümüş iki insanı, 29 gün çeken bir şubat ayı boyunca İstanbul’un tarihi mekânlarında takip ediyor. Bizans sarnıcına bakan bir evde başlayan Şüpheli Şeylerin Keşfi, tesadüf süsü verilmiş bir karşılaşmanın ardından okuyucuyu geçmiş ile bugün arasında merak uyandıran bir yolculuğa çıkarıyor. Bu, sadece karakterlerin yer aldığı bir yolculuk değil üstelik. İstanbul’un mabetleri, meydanları, kalıntıları da Ayla ile Edhem’e eşlik ediyor. Roman, Ayvansaray’daki Vlaherna Ayazması’ndan eski bir Bizans kilisesi olan Fenari İsa Camii’ne, Kanlı Kilise’den Arkeoloji Müzesi’nin bahçesine, bir zamanların Bizans sarnıcı Vefa Stadyumu’ndan Tomtom Mahallesi’ndeki İtalya Meydanı’na, Terræ Sanctæ Manastırı’ndan Saraçhane’deki kalıntılara doğru ilerlerken, Ayla hafızasındaki boşlukların, Edhem ise İstanbul’a gelişindeki esas amacın peşine düşüyor. Ayla, çocukluğundan beri duyduğu fakat bir türlü manasını bulup çıkaramadığı o sesin cevabını hem kendi mazisinde hem de kentin geçmişinde arıyor: Çıp çıp çıp, çı çıp, çı çıp, çıp çıp… “İstanbul’un tarihi mekânları benim için nefes alıp veren, içinde yaşayan insanların günlük hayatını doğrudan şekillendiren yerler” diyen Bihter Sabanoğlu, kitapta ele alınan hikâyeye ilişkin şunları söylüyor: “Kentsel hafızanın bireyin hafızasıyla organik bir birliktelik içinde olduğunu, İstanbul’un belleğinin peyderpey silinmesinin, sakinlerinin hafızasına da etki ettiğini, şehrin her sokağında hissedilen o tutkulu yoğunluğun varoluşsal sorunlarla iç içe geçtiğini gösteren bir hikâye anlatmak istedim. Bu, derinliğine dayanamayanların onu mütemadiyen sığlaştırmaya çalıştığı bir kentte, binlerce yıllık bir tarih içinde kaybolan geçmişlerinin izini bulmaya çabalayan insanların öyküsü.” Bihter Sabanoğlu 1980 yılında İstanbul’da doğdu. Notre Dame de Sion Fransız Lisesi’nin ardından eğitimine İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünde devam etti. Paris III Sorbonne Nouvelle’den İngiliz Dili ve Edebiyatı dalında yüksek lisans derecesi aldı. 2000 yılından bu yana edebi çeviriler yapan Sabanoğlu, Gilbert Keith Chesterton, Alain de Botton gibi birçok yazarın eserini Fransızca ve İngilizceden Türkçeye çevirdi. Halen Arketon Yayınları’nda çevirmen ve editör olarak çalışmalarını sürdürüyor. Aynı zamanda Toplumsal Tarih, Art Unlimited, Sanat Kritik ve Manifold gibi mecralarda sanat tarihi, çağdaş sanat, kent tarihi, edebiyat tarihi, edebiyat/çeviri eleştirisi konularında yazılar yazıyor. Şüpheli Şeylerin Keşfi, Bizans ve klasik sanat tarihinin yanı sıra hiyeroglif, Osmanlıca, Çince gibi farklı diller üzerine eğitim alan ve Paris ile İstanbul arasında yaşamını sürdüren Sabanoğlu’nun ilk romanıdır. ŞÜPHELİ ŞEYLERİN KEŞFİ Bihter Sabanoğlu Edisyon Kitap, 2022 Editör: Ferhat Uludere 260 s.

  • Kırmızı Bereli Kız

    "Bin bir sorun yaşatan bir şeyi özlemesi aslında biraz tuhaf. Biliyor aslında nedenini. Özlediği şey onlar değil." Utku Şahin Sabaha kadar bir o yana bir bu yana dönüp durdu. Güneş bulutların arasından doğdu nihayet. Yatağında doğrulmadan, odanın penceresine bakıyor. Çocukluğunun tahta pencerelerine hiç benzemiyor bunlar. Beyaz plastikten çerçevesi. Boya, macun, ayrıntılı temizlik gerektirmez. Kalın, çift cam. İçeriden dışarıya, dışarıdan içeriye geçiş zor. Ne soğuk, ne oksijen, ne de gürültü başarabiliyor bunu. Bir tek hayatın kaynağı güneş ışığı geçebiliyor bu engeli. O ise halen çocukluğunun tahta pencerelerini özlüyor. Boyaları dökülen, kir tutan, zamanla macunları kuruyup taş gibi olan, yağmur yağdı mı su sızdıran o pencereleri. Kış oldu mu onu sobanın yanına sığınmaya mecbur eden pencereleri. Biraz ıslandı mı, şişip nazlanarak ancak kaba kuvvetle kapanabilen pencereleri. Bin bir sorun yaşatan bir şeyi özlemesi aslında biraz tuhaf. Biliyor aslında nedenini. Özlediği şey onlar değil. Babasının kızacağını bile bile taze çekilmiş macuna parmak izini bırakmayı, beceremese de eline tutturulan fırçayla cama değdire değdire çerçeveyi boyamayı, annesi sokağa çıkmasına izin vermediğinde dışarıda oynayan çocukları izlerken kurumuş boyaları tırnağıyla soymayı özlüyor. Penceresine yağmur damlaları vuruyor. Umarım devam etmez. Bir kaç saate sokağa çıkacak. Rüzgâr da epey kuvvetli. Hemen evinin karşısındaki caminin kavakları bir o yana bir bu yana sallanıyor. Kırılacaklar diye korkuyor, her yana yatışlarında. Bu ilkbahar bu kavaklardan kar gibi yağacak polenleri izleyemeyecek. Kahvaltısı bitince dışarı çıkıp tren garına doğru yürüyecek. Bu kavaklar kadar direnebilecek mi rüzgârlara? Peki, yeni hayatının getireceği zorluklara? Babaannesi çoktan kahvaltısını hazırlamış. Sabah namazından sonra uyuyamaz. Yaşlılık der. Birkaç saat uyku bana yetiyor der. Yağmurlu havaları hiç sevmiyorum der. Her konu bacaklarının ağrısına bağlanır mutlaka. Çok konuşmazlar. Birkaç kelimeyle sınırlıdır iletişimleri. Göz göze gelmezler. Bazen ders çalışırken hisseder sevgi dolu bakışlarını arkasında. Dönüp sarılmak ister ama dönemez. Yüzünü yıkayıp gidiyor kahvaltı masasına. Babaannesi çay koyayım mı diyor bardağına. Başıyla onaylıyor Filiz. Kahvaltı boyunca konuşmuyorlar. Kahvaltı dediği peynir, zeytin, yufka ekmeği, içine az şeker katılmış tahin ve ay dilimi şeklinde doğranmış domates. Acele etmeden yiyorlar belki de beraber son yemekleri olacağını bilerek. Valizin hazır mı diye soruyor babaanne. Filiz yine başıyla onaylıyor. Konuşursa ağlayacağını biliyor. Babaannenin dudakları kıpırdıyor. Torun için dua ediyor belli ki. Filiz çayını bitiriyor. Gidip sarılıyor ona. Benim çıkmam gerek babaanne diyor. Kendine iyi bak diyor. İstanbul’a gidince arayacağım seni diyor. Babaanne, doktor olup şu bacaklarımı tedavi etcen değil mi diyor. Etcem tabii ki babaannem diyor. Her şey için teşekkürler diyor. Valiz dedikleri aslında büyükçe bir sırt çantası. Birkaç giyecek dışında pek bir şey yok içinde. Montunu giyiyor önce. Sonra da kırmızı beresini geçiriyor başına. Parmakları kesik eldivenlerini takıyor. Dün gece hazırlayıp kapının yanına koyduğu çantayı sırtına alıyor. Hoşçakal babaanne, kendine iyi bak deyip çıkıyor son beş yılını geçirdiği evden. Yağmur durmuş. Adımları önce biraz tereddütlü. Çok uzakta değil gar. Duvarları sarıya boyalı bina uzaktan görünmeye başlayınca, titrek adımları iyice yavaşlıyor. Bir an için duruyor. Sonra çelimsiz bedenini sıska bacakları daha kararlı bir şekilde gara doğru taşımaya başlıyor. İkinci istasyon caddesinde babaannesinin evi. Hepsi gara çıkan birbirine paralel üç yol. Birinci istasyon caddesi, ikinci istasyon caddesi, üçüncü istasyon caddesi. Başka bir yol olsa ona da dördüncü istasyon caddesi denecekti belli ki. Ama tüm şehri toplasan zaten üç beş cadde ve bunları birbirine bağlayan dar, izbe sokaklar. Yonca Apartmanı’nın yanından geçiyor. Eskiden oturduğu ev burası. Dört yapraklı yonca biçiminde inşa edilmiş bu apartman estetik olarak tam bir facia. Yine de seviyor bu evi. Dümdüz şehirde, girintileriyle çıkıntılarıyla coğrafyaya ters, yaratıcı bir şeyler denenmiş en azından. Binaya bakarken hüzünleniyor. Keşke eskiden anne ve babasıyla oturduğu yaprağı kopartıp yanında götürebilse İstanbul’a. Tekrar beraber olabilselerdi. Hani şans getiriyordu dört yapraklı yoncalar? Sert bir rüzgâr esiyor yürüyüş yönüne ters. Şehir sanki onu bırakmak istemiyor, ona geri dön, başaramayacaksın diyor. Direniyor cılız vücudu rüzgâra. Uçmasın diye kırmızı beresini tutuyor sol eliyle. Diğer eliyle yüzüne yapışan kestane renkli saçlarını omzundan arkaya atıyor. Buzda yürüyormuşçasına düşmemek için yere daha sağlam basmaya çabalıyor artık. Fırtına da çıksa, zelzele de olsa, o gara ulaşacak. Burada kalamaz. Her köşesi ayrı bir anısıyla dolu bu şehrin. Hemen yanındaki sokağa dönse uzun yıllardır boş olduğu için harabeye dönmüş eve ulaşacak. Bu evden aşağı doğru giden yolun sonunda ilkokulu var. Okulun tam karşısında ona matematiği sevdiren sınıf öğretmeni oturuyor. Hemen yan binada ise artık konuşmadığı en yakın arkadaşı Merve. İlk aşkı Mehmet’in evi şehrin öte tarafında. Az mı yürümüştü oralara, kendini göstermek için. Dönmüyor o sokağa. Yoluna devam ediyor. Babasının çalıştığı nüfus müdürlüğü yolun karşısında onu soğukça selamlıyor. Cuma günleri okul çıkışları gelirdi buraya. Babasının işten çıkmasını sessizce beklerdi bahçesinde. Babası onu görünce dünyanın en güzel tebessümünü yüzüne takar, sonra onu Dondurmacı İbo’ya götürürdü. Kaymaklı dondurma sevmezdi Filiz. Limon ve kakaoluydu tercihi. Bir türlü bitmek bilmezdi dondurma. Ağzının yüzünün her yerine bulaşır, külahtan aşağıya akmaya başlardı. Elbisesi kirlenmesin diye arada külahı yalamak zorunda kalırdı. Anılar, adımlarına ritim tutarcasına hızla geçip gidiyor zihninden. Rüzgârın onu yavaşlatmasına rağmen iki katlı sarı binaya yaklaştı nihayet. Tek engel çevre yolu. Hem soluklanmak hem de tek tük geçen arabaları kontrol etmek için kaldırımda duruyor. Okulda trafik dersinde öğrendiklerini harfiyen uygulayarak önce sola, sonra sağa, sonra tekrar sola bakarak yolu yarılıyor. Yolun ortasında tekrar sağa bakarak gara ulaşıyor. Biletini dün aldı. Ama henüz trenin gelmesine yarım saatten fazla var. Hemen her yere erkenden gitmeyi sever. Çevredeki insanları sıkılmadan saatlerce izleyebilir. Bir yıldır su akmayan tarihi çeşmenin yanı başındaki banka oturuyor. Çantasını çıkarıp yere koyuyor. Beş dakika sonra Konya’ya hareket edecek bir tren var peronda. Oradan oraya koşuşturan, bavullarını güçlükle taşımaya çalışan insanları izliyor. Yolu buraya hiç düşmemiş ve belki de bundan böyle hiç düşmeyecek yolcuların bazıları pencereleri indirmiş uykulu gözlerle etrafa bakıyor. Yol yorgunluğunu biraz atmak için hava almaya çıkanlar kim, niye yaşar ki burada diye geçiriyor içlerinden. Belki de haklılar. Annesi yaşayamadı. Babası yaşayamadı. Dondurmacı İbo yaşayamadı. Mehmet de geçen sene çekip gitti. Bu şehirde yaşanmazdı. Ya ölünür ya kaçılırdı buradan. Kargaşanın bitmesi on dakika kadar sürüyor. İhtiyar bir kadının buruşmuş elleri uzun süre havada asılı kalıyor pencereden kafasını uzatmış kızını uğurlarken. Tren hareket ediyor. Sadece yaşlı anne ile Filiz kalıyor peronda bir müddet sonra. Kadının yaşarmış gözleri, tren gözden kaybolduktan sonra bile kızının gittiği yöne sabitleniyor. Ardından eşarbıyla gözyaşlarını silip uzaklaşıyor oradan. O gidince etraf iyice sessizleşiyor. Gözlerini kapatıp şehrin seslerini duymaya çalışıyor Filiz. Egzozu bilerek delinmiş bir motosiklet gürültüyle geçiyor ilk önce çevre yolundan. Mehmet’i hatırlatıyor bu ses ona. Briyantinlenmiş saçları ve deri ceketiyle okulun önünde Merve’yi beklediği günleri. Merve’nin motosikletin arkasına oturup Mehmet’in belini sıkıca sarmasının üzerinden seneler geçmiş olsa da onu yine kıskanıyor. Nasıl da konuşurdu tüm şehir onları. Ayıp öyle şeyler buralarda. Bir yusufçuk kuşu ötüp onu bu anılardan kurtarıyor. İçinden yusufçuk diyerek eşlik ediyor. Sonra o da bir kuş oluyor hayalinde. Uçmak istiyor gökyüzüne. Bir simitçinin gevrek simiiit diye bağırması bölüyor uçuşunu. Karnının acıktığını hissediyor. Gözlerini açıp el ediyor simitçiye. Bozuk para arıyor ceplerinde. Parayı uzatıp simidini alıyor. Simidini kemirirken beraberce yolculuk yapacağı insanlar peronda yavaş yavaş birikmeye başlıyor. Trenin kalkış saati yaklaşmış olmalı. Bacaklarını istemsizce sallamaya başlıyor. Tren ıslıklar çalarak gürültüyle yanaşıyor. Demirden koca bir yılana benzetiyor treni Filiz. Kapıları açılıyor. Peronda bekleyenler yılan tarafından yutulmaya epey hevesliler. İnenleri beklemeden yığılıyorlar açılan ağızların önlerine. Ağır valizleriye inenler zorlanarak yırtıyor kalabalığı. Birkaç ağız dalaşı oluyor ama kavgaya dönüşmüyor. Herkes bir an önce kendi yoluna gitmek istiyor. Bekleyenler birbirlerini ezercesine içeri doluşuyor. Filiz halen uzaktan izliyor bu keşmekeşi. Son ana kadar beklemeye karar veriyor. Hareket memuru ona gözlerini dikerek düdüğünü öttürüyor. Son uyarı bu. Bankta oturan Filiz’in içindeki korku büyüyor. İlk kez çıkacak bu doğup büyüdüğü yerden. Koskocaman bir şehir tüm çirkefliğiyle onu bekliyor. Kendini Haydarpaşa’ya ilk gelenler için çizilmiş karikatürlerin içinde hissediyor. Oysa Haydarpaşa’nın kendisi bile yenilmiş. Henüz bunu bilmiyor. Derin bir nefes alıyor. Artık hazır. Sırtına alıyor çantasını. Koşarak trene atlıyor. Sarı buğday tarlaları yanından hızla geçerken bir kez bile olsun arkasına bakmıyor.

  • Ebedi Mucize

    Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan ilk Amerikalı kadın yazar olarak tarihe adını yazdıran Pearl S. Buck’ın Ebedi Mucize romanı, alışılmadık bir karakter olan Randolp Colfax’ın hayatı üzerinden, bir insanı şekillendiren koşulları tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. 1973’te hayatını kaybeden Pearl S. Buck’ın, ölümünden kısa süre önce kaleme aldığına inanılan Ebedi Mucize ilk olarak 2013’te basıldı. ABD’li yazarın ölümünden 40 yıl sonra oğlu tarafından keşfedilen ve Türkçe’de ilk kez Kafka Kitap tarafından yayımlanan romanı dilimize Mehmet Gürsel çevirdi. Nobel Ödüllü Ana ve Mübarek Toprak kitaplarıyla tanınan Pearl S. Buck’ın son romanı Ebedi Mucize, alışılmadık bir karakter olan Randolp Colfax’ın hayatını anlatıyor. Anne karnından yetişkinlik zamanlarına kadar hayat yolculuğuna tanıklık ettiğimiz Rann, dünyaya ve insanlara farklı bir noktadan bakmamızı sağlıyor. Doğduğu günden bu yana bitimsiz bir merak duygusuyla çevresini anlamlandırmaya ve keşfetmeye çalışıyor, hiç bilmediği hayatların ve hikâyelerin peşine düşüyor; her bir tecrübeyle karakterini ve hayatını inşa ederken asıl benliğine ulaşmayı amaçlıyor. Benzersiz zekâsı ve düşünüş biçimiyle henüz on iki yaşındayken üniversiteye kabul edilecek kadar alışılmadık bir çocuk olan Rann, gitgide genişleyen dünyasında birbirinden farklı insanlarla tanışıp onların hikâyelerinde kendine bir yer ediniyor, bir yandan da insanların ve dünyanın çelişkilerle dolu sürprizleriyle başa çıkmaya çalışıyor. Pearl Sydenstricker Buck daha çok bilinen adıyla Pearl S. Buck Nobel edebiyat ödülünü alan ilk Amerikalı kadındır. Doğumunda kendisine verilen adı kayıtlarda Pearl Comfort Sydenstricker olarak geçer. 1892 yılında Batı Virginia eyaletinin Hilsboro kentinde doğan Pearl S. Buck, 1917 yılında John L. Buck'la evlenmiş, daha sonra bu eşinden boşanarak 1935 yılında Richard Walsh ile ikinci evliliğini yapmıştır. Bir çocuk sahibi olan Pearl S. Buck daha sonra dokuz çocuğu evlat edinmiştir. Hayatını önce öğretmenlik daha sonra da yazarlıkla kazanan Pearl S. Buck, 1931 yılında The Good Earth İyi Dünya adlı yapıtıyla Pulitzer Ödülü'nü kazanmıştır. Pearl S. Buck'ın kitapları ömrünün büyük bir kısmını geçirdiği Çin'deki yaşamı yansıtır. 1938 yılında kazandığı Nobel Ödülünün ardından National Institute of Arts and Letters (Ulusal Sanat ve Edebiyat Entitüsü) üyeliğine layık görülmüştür. Pearl S. Buck ayrıca Asyalı çocukların Amerikalı ailelerce evlat edinilebilmeleri için dernekler kurmuştur. Ana kitabıyla Nobel Edebiyat Ödülü'nü almıştır. EBEDİ MUCİZE Pearl S. Buck Kafka Kitap, 2022 Çeviri: Mehmet Gürsel

  • "Erkeklik" mekanizmasının tik takları

    Eşik ile 2012 Yunus Nadi Roman Ödülü'nü, Son Bakış ile 2020 Duygu Asena Roman Ödülü'nün sahibi olan lrmak Zileli, bu kez bütün doğallığıyla, soluksuz ve sansürsüz akıp giden bir bilince ses veriyor: Bende Ölen Sensin. "Biz erkekler, diyorum, nasıl da bencil yaratıklarız. Gülümsüyor. İtirafım hoşuna gitti. Tüm erkekler adına özeleştiri veren bir erkeği bütün kadınlar seviyor. Tecrübeyle sabit." Gençtin Volkan, çok normal. Ufak bir şey yaşamadın Volkan. Ne hissettin o an Volkan? Bundan kaçamazsın Volkan. Ah Volkan... Çoğumuza tanıdık gelecek, "kentli-beyaz yakalı" bir adamın benliğinde öne çıkan arzuları ve karanlık köşelere pusu kurmuş korkuları titizlikle ortaya koyarken, "erkeklik" mekanizmasının tik taklarına bir saat ustasının dikkatiyle kulak veriyor. O kaçınılmaz yüzleşme gelip çattığında, bildiğimiz dünya, gerekçeleriyle birlikte, defolarından çatlayıp tuzla buz oluyor. 1978 yılında İstanbul’da doğan Irmak Zileli, sosyal antropoloji öğrenimi gördü. Televizyon ve dergilerde muhabirlik yaptı. Kurucularından olduğu Roman Kahramanları dergisinin yayın yönetmenliğini üstlendi. Remzi Kitap Gazetesi’nin yayın yönetmenliğini yürüttü ve “Devrik Cümle” adlı köşesinde yazılar biriktirdi. Geçmişte Cumhuriyet Bayramı’nın nasıl kutlandığını araştırdığı Bayram Çocukları (2004) ve Halit Refiğ’le söyleşisini içeren Doğruyu Aradım Güzeli Sevdim (2009) adlı kitaplarının ardından, bir çocuğun 1980 darbesi sonrasının zor koşullarındaki yaşamını anlattığı ilk romanı Eşik (2011) 2012 Yunus Nadi Roman Ödülü’nü kazandı. Anneliği sorguladığı Gözlerini Kaçırma’yı (2014) kadınlığı ve erkekliği birer insanlık hali olarak irdelediği Gölgesinde (2017) adlı romanı izledi. Zileli’nin ON8 Blog’daki “Bozuk Saat” adlı köşesinde başlayan öykü yolculuğu, Bozuk Saat (2019) adıyla büyülü gerçekçi bir romana dönüştü. Yabancı ve dilsiz var oluşun dramatik anlatımı Son Bakış’la (2019) 2020 Duygu Asena Roman Ödülü’nü kazandı. Ahmet Mümtaz Taylan’la söyleşisi Ara Toplam, 2021’de okurla buluştu. Yazarın, Köprü Kitaplar koleksiyonu için yazdığı Arkadaşım İçin (2022), iki arkadaşın ağzından anlatılan bir roman. Yazarlık atölyelerine de emek veren Zileli, kedilerden, köpeklerden ve insanlardan oluşan geniş ailesiyle İstanbul’da yaşıyor. BENDE ÖLEN SENSİN Irmak Zileli Everest Yayınları, 2022 Tür: Roman

  • ''Yeri geldiğinde'' anlatılacak 101 Kısa Halk Hikayesi

    Süleyman Bulut, sözlü edebiyatın yaşayan bir dalı olan, yüzyılların ötesinden süzülüp gelen, herkesin ''yeri geldiğinde'' birbirine anlatmaktan keyif duyacağı kısa halk hikâyelerinden bir seçkiyi bu kitapta okurlarıyla buluşturuyor. "Mimar Sinan yeni bir caminin yapımını tamamlamıştı. Açılışta camiyi görenler Mimar Sinan'ın ustalığına bir kere daha hayran olurken, orada bulunanlardan biri, caminin minaresine dikkatle baktıktan sonra, 'Her şey muhteşem olmuş ama şu minarenin tepesinde hafif bir eğrilik var galiba,' dedi. Adamın söylediğini kimse ciddiye almadı tabii. Gülünüp geçildi. Ama bir süre sonra, 'Minarenin tepesinin biraz eğri olması,' kulaktan kulağa fısıldanır oldu. Derken kahvede pazarda konu edilmeye başladı. İnsanlar caminin güzelliğinden çok minaresinin eğri olup olmadığını konuşuyordu. Söylentiler kısa bir süre sonra Mimar Sinan'ın kulağına kadar gitti. Usta mimar, çevresindekilerin aksine, duyduklarına gülüp geçmedi. Bakışlarını minarenin tepesine dikip, bir süre düşündükten sonra, 'Bana bir halat bulup getirin,' dedi. Hemen bir halat bulunup getirildi. Usta Mimar, çevresindekilerin meraklı bakışları arasında halatın bir ucunu minarenin alemine sıkıca bağlattırdı, diğer ucuna da güçlü kuvvetli adamlarının yapışmasını istedi. Sonra da, 'Çekin!' dedi. Yanındakiler, 'Aman Sinan Usta, senin yaptığın minarede eğrilik mi olur? Saçma sapan bir söylenti bu,' deyince Koca Sinan, 'Saçma sapan olduğunu ben de biliyorum ama bunu yapmazsam, 'Sinan'ın minaresi eğri,' diye akıllarda yer eder,' dedi. Halatla çektirerek, minarenin eğriliği söylentilerine son verdi." Sözlü edebiyatın yaşayan bir dalı olan kısa halk hikâyeleri, yüzyılların ötesinden süzülüp gelen, insanların, yeri geldiğinde, birbirlerine anlatmaktan hoşlandığı hikâyelerdir… Bu hikâyelerde, sosyal değerlerle ilgili düşünce ve davranış farklılıkları, insan ilişkilerinde yaşanan çelişkiler, terslikler, yalın, eğlenceli bir anlatımla, ilginç ve çarpıcı kurguyla işlenir. Birisinden dinlendiğinde ya da okunduğunda, bir ders çıkarılması, bir öğüt alınması, yani ''kıssadan hisse'' kapılması amaçlanır. Kıssadan hisse: 101 Kısa Halk Hikâyesi arasında, ''yeri geldiğinde'' sizin de anlatmaktan hoşlanacağınız birçok hikâye olduğunu umut ediyoruz… İyi okumalar, iyi anlatmalar… Süleyman Bulut 1954 yılında Konya, Beyşehir'in Tolca köyünde doğdu. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ni bitirdi. İktisat okurken, rakamlardan çok harfleri sevdiğini fark edince yazmaya başladı. İlk ürünleri olan radyo oyunları İstanbul Radyosu'nda yayınlandı. İlk kitabı Kar Tanesi 1980 yılında okurlarla buluştu. Daha sonra kaleme aldığı öykü, roman ve anlatıların yanı sıra derlemeler de yapan Süleyman Bulut, yetişkinler ve çocuklar için yazmayı sürdürüyor. 101 KISA HALK HİKAYESİ Süleyman Bulut Can Çocuk, 2022 Resimleyen: Burcu Yılmaz Tür: Öykü Yaş aralığı: 8, 9, 10 + 216 s.

  • İnsan ve robot iş birliğinin geleceği

    Peyman Ünalsın Gökhan, robotik ve otomasyon sektörünün iki başarılı iş kadını Laura Major ve Julie Shah’ın araştırmalarını, deneyimlerini, öngörülerini paylaştıkları "Robotları Beklerken Neler Olacak" isimli kitap üzerine yazdı. Robot deyince hemen aklıma, zamanının çok ilerisinde düşünülmüş ve yaratılmış birkaç etkileyici film karakteri geliyor; 1962 yayın tarihli Jetgiller çizgi dizisinden evin maharetli hizmetçisi Rosie, 1968 yapımı 2001: A Space Odyssey filminden Hal 9000, 1975 yapımı Uzay 1999’dan Brian the Brain, ilki 1977 yılında çevrilen Star Wars serilerinden R2-D2 ve BB 8. Tabii bunlar yegâne karakterler değil. Film endüstrisi, sayfalarca adını yazabileceğimiz kadar çok robotla bizi tanıştırdı. Çocukluğumun efsane karakterlerini, zamanının çok ilerisinde hayal edilerek yaratılmış robotlar olarak gördüğümü itiraf etmeliyim. Aslında o yıllarda bizler, bilimkurgunun bu müthiş örnekleriyle büyülenirken havacılıkta kat edilen gelişmelerin yanı sıra, 1961 yılında Gagarin’in dünya yörüngesini turladığı uzay gemisi, otomasyonda atılan adımların en büyüğüydü. Bir çocuğun hayal dünyasında devleşen bu robot karakterler, insan beyninin sınırsız gücü ve teknolojinin gelişen nimetleriyle geleceğin dünyasında, sokakta yan yana yürüyüp, birlikte pek çok işi kotaracağımız birer ortağa dönüşüyor. Ekim ayında, Timaş Yayınları’nın Popüler Bilim serisi altında yayımlanan Robotları Beklerken Neler Olacak isimli kitap insan – robot iş birliğinin geleceğine ışık tutuyor. Robotları Beklerken Neler Olacak, Hyundai ve İrlandalı-Amerikalı otomotiv teknolojisi tedarikçisi Aptiv’in ortak girişimi olan Motional’ın Teknolojiden Sorumlu Başkanı Laura Major ve Massachusetts Institute of Technology Havacılık ve Uzay Bilimleri bölümünde doçent ve burada İnteraktif Robotik Grubu’nun direktörü olan Julie Shah tarafından kaleme alınmış. Laura Major, daha önce Draper Laboratory ve CyPhy Works’te otonom hava araçları geliştiren ekipleri yönetmiştir. Society of Women Engineers tarafından “Yükselen Lider” seçilmiş, Draper Laboratory tarafından İnovasyon ve Mentorluk Ödülü’ne layık görülmüş, Mass High Tech tarafından “Takip Edilmesi Gereken Kadınlar” arasında gösterilmiştir. Julie Shah, National Science Foundation tarafından erken kariyer gelişimi alanında ödüllendirilmiş, MIT Technology Review tarafından “35 Yaşın Altındaki Yenilikçiler” arasında gösterilmiş. Akademik kariyerine başlamadan önce Boeing Research and Technology’de havacılık ve uzay uygulamaları üzerine de çalışan Shah, üretimden cerrahiye kadar, zaman ve güvenlik açısından kritik alanlarda insan-robot ekip çalışmasını sağlamak için yenilikçi yöntemler geliştirmiş. Melis Zeren’in değerli katkılarıyla dilimize çevrilen bu kıymetli kitapta, teknoloji ve otomasyon alanlarında hatırı sayılı işler başaran bu iki genç, yetenekli ve başarılı bilim insanının kaleme aldığı, robotlarla ortak yaşama hazırlık sürecinde özellikle üzerinde durulması, geliştirilmesi gereken detayları okuma şansını elde ediyoruz. Bugün Amazon, Google gibi teknoloji devi şirketlerin depolarında, ofislerinde, hastanelerde, online alışveriş sitelerinin dağıtım alanlarında kullanılan robotlar birer insan dehası olsalar bile henüz insansı hareket kıvraklığına sahip değiller. Yorulmak bilmiyorlar. Dikkatleri dağılmıyor. Bir anlamda, teorik olarak ömürleri sonsuz. Ama yoluna çıkan insanın öngörülmeyen ani hareketlerine karşı savunmasızlar. Günün belli bir saatinde evinizi süpürmeye kodladığınız Roomba’nızın gideceği yeri biliyor olması ve fakat çocuğunuzun koridorda unuttuğu uzaktan kumandalı arabaya takılıp olduğu yere çakılması ile yönünü tayin edemeyen aksak hareketleri sizi ona müdahale etmeye yönlendiriyor. Şu anda Amerika’daki bazı marketlerde pandemi sürecinde sayıları artan market robot çalışanlarını düşünelim. Major ve Shah bu robotların sadece sistemlerine tanımlı görevleri yerine getirmekle yükümlü olduklarını söylüyor. Market içinde karşılaşacakları bir çocuğun, alışveriş arabasını yürüten bir yetişkinin, hatta bir körün bastonunun ani hareketini tanımlamaktan yoksun robotlar bu gibi beklenmedik durumlarda ne yapmaları gerektiğini henüz bilmiyorlar. İnsanın insanla iletişimi, etkileşimi kadar insanın robotla iletişimi, etkileşimi de aksiliklerin önüne geçmek için en önemli etken. Kitapta verilen örneklerde olduğu gibi ve istatistiklere bakıldığında, havacılık sektöründe ya da insansız araçların kullanımında yaşanan kazaların pek çoğunun yardımcı robotla aracın başındaki pilot ekibinin ya da sürücünün arasındaki etkileşim bozukluğu olduğu görülüyor. İnsan beyni bir değişikliği, bir bilgiyi alma, hızla anlama ve yanıt verme konusunda robotlardan daha yetenekli. Robotlara ayrıntılı bilgi aktarıp, uygulaması gereken prosedürlerin verilmesi gerekir. Robotun işlevselliği, ona aktarılan insan deneyimi ile paralel gelişir. Dayanıklılık kapasitesiyle de insana yardım eder. Hepimiz bir ameliyat esnasında hasta içinde unutulan cerrahi nesnelerin, hastanın hayatını tehlikeye attığını duymuşuzdur. Nitekim yapılan araştırmalara göre hemşireler ve cerrahlar ameliyatların yaklaşık %12,5’inde aletleri ve süngerleri yanlış sayıyor. Bu görev için kodlanan bir robot, ameliyat sekiz, on saat de sürse yorulmayacak, cerrahi müdahale hasta için tehlikeli sonuçlar yaratmayacak. Robotları iyi birer yardımcı olarak geliştirmek adına ne yaparsak yapalım onlara güvenli bir çevresel ortam yaratamazsak becerilerinden gereği gibi faydalanmamız mümkün olmaz. Major ve Shah’ın söylediğine göre robotların işlevselliğini desteklemek için öngörülebilir bir toplum sunmamız gerekecek. Şehirlerimizi buna göre yeniden planlayacağız. Gözümde hava sahasında bizim görmediğimiz ama uçakların güvenli uçuş için belirlenen hatlar üzerinde uçtuklarına benzer şekilde havada seyreden otomatik arabalar, sokaklarda birbirine, ya da aniden önüne çıkan patenli kıza çarpmadan elindeki kargoyu alıcısına ulaştırmaya çalışan robotların yürüdüğü şehirler canlanıyor. Günden güne artan dünya nüfusu ile şehir planlamasını nasıl yapacağımız konusunda hayal gücümü fazla çalıştıramasam da Major ve Shah gibi kendini teknolojiye, otomasyona adamış akıllı beyinlere güvenim sonsuz. Yukarda sözünü ettiğim bilgiler kitaptaki başlıklardan sadece birkaçı. Okuyunca benim zihnimde türlü değişik senaryolar canlandı. İnsan beyninin gücü sayesinde yaratılan, geliştirilen robotlar bir gün kuşkusuz insana oldukça yakın hâle gelecek. O gün, filmlerde izlediğimiz yapay zekânın gücü karşısında belki insanlık daha kırılgan olacak. Ya da onları kusursuzluğa kavuşturma çabasında insan kapasitesi de farklı bir boyuta ulaşacak. Sonuçta işleyen demir ışıldar. Ülkemizde henüz market reyonlarında eksilmiş ürünlerin kontrolünü yapan veya satın aldığımız kitabı bize ulaştıran R2 D2’nun robot akrabalarıyla karşılaşmasak da, gündüz ben işteyken yemeklerimi yapan, tozları alan Rosiemin terliklerimi hazırlayıp beni beklediği bir karşılama sahnesini hayal etmeden duramıyorum. ROBOTLARI BEKLERKEN NELER OLACAK Laura Major & Julie Shah Çeviri: Melis Zeren Timaş Yayınları, 2022 288 s.

  • 39. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı 3-11 Aralık 2022 tarihleri arasında kitapseverle buluşuyor

    Yazar Nazlı Eray’ın onurlandıracağı TÜYAP İstanbul Kitap Fuarı, Türkiye Yayıncılar Birliği işbirliği ile otuz dokuzuncu yılında Beylikdüzü TÜYAP Uluslararası Fuar ve Kongre Merkezi’nde 3 - 11 Aralık 2022 tarihleri arasında okurlar ile buluşmak için hazır. "TÜYAP Tüm Fuarcılık Yapım A.Ş. tarafından 1982’den bu yana otuz sekiz yıldır kesintisiz düzenlenen İstanbul Kitap Fuarı, ağırladığı yarım milyona yakın ziyaretçisi ile alanında en köklü ve rakipsiz aynı zamanda Avrupa’nın okura ulaşan en büyük fuarı olma özelliğine sahip. Yüzlerce yayınevinin ve binlerce yazarın okurlarla buluştuğu, 1987 yılında Fazıl Hüsnü Dağlarca ile başlayan onur yazarlığı uygulaması ile değerli edebiyat insanlarının onurlandırdığı fuar, düzenlenen yüzlerce etkinlikle fuar sürecinde kentte büyük bir edebiyat ve kültür şöleni yaratarak kentin en önemli kültürel etkinliklerinden biri olmaktadır. TÜYAP Kültür Fuarları Danışma Kurulu kararıyla yazar Sayın Nazlı Eray 39. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı “Onur Yazarı” olarak belirlenmiştir. Edebiyatımızın üretken kalemlerinden Nazlı Eray’ın katılımıyla onlarca söyleşi, panel ve etkinlik düzenlenecektir. TÜYAP tarafından yazarın yaşamına ve eserlerine odaklanan bir anı kitabı hazırlanmaktadır. Fuarın teması ise fantastik edebiyattan bilim kurguya edebiyatın büyülü gerçekçilik akımına odaklanacak şekilde 'Kitabın Büyülü Dünyası' olacaktır. Fuar süresince kitapların dünyasına hep birlikte yolculuğa çıkacağız."

  • Güçlü ve özgüvenli çocuklar yetiştirmeye yönelik kapsamlı bir rehber

    Oyuncu Ebeveynlik, bebeklikten ergenlik sonlarına uzanan süreçte, güçlü ve özgüvenli çocuklar yetiştirmeye yönelik kapsamlı bir rehber niteliği taşıyor. Çocuklara bir umut ve coşku kaynağı olmayı sürdürebilmek için kendimize nasıl özen gösterebileceğimize, kendi kaynaklarımızı nasıl yenileyeceğimize de değiniyor. Çocuklar oyun oynarken gerçekte neler yaşandığını hiç gözlemlediniz mi? Oyun, çocukların dünyayı keşfetme yoludur; derin duyguları ifade etme, sevdikleri kişilerle yakınlaşma yöntemidir; stresli durumları işleme, bazen de yalnızca içlerinde birikenleri boşaltma aracıdır. Oyun sayesinde çocuklarla kendi dünyalarında bağlantı kurarız—böylece onlara, karmaşık duyguları anlayıp ifade edebilmek; utangaçlıktan, korkulardan ve kaygılardan sıyrılmak; kendilerini güçlendirmek ve farklılıklara saygı duymak; çekişmeleri oyun oynayarak aşmak ve güç savaşlarına girmeden işbirliğine yönelmek konularında daha etkili yardımlarda bulunuruz. Sevgiyle ve ince bir espri anlayışıyla yazılmış, güncel araştırmalara dayanan ve pek çok gerçek yaşam örneği sunan bu kitap bir yandan güldürecek, bir yandan da yeni hareket şekilleri ve fikirler üretmenizi sağlayarak daha da coşkulu ve erişilebilir ebeveynler olmanıza yardım edecektir. Lawrence J. Cohen, çocukların oyun ve oyun terapisinde uzmanlaşmış bir psikolog ve yazardı. Genel olarak çocuk yetiştirmeye ve özellikle de çocukluk kaygısına eğlenceli bir yaklaşım geliştirdi. OYUNCU EBEVEYNLİK Lawrence J. Cohen Görünmez Adam Yayıncılık, 2022 Çeviri: Belgin Selen Haktanır 480 s.

  • Javier Cercas Türkiye'ye geliyor!

    İstanbul'da düzenlen kitap fuarı kapsamında Javier Cercas söyleşisi 4 Aralık Pazar günü saat 12.00’de, imzası ise saat 15.00’te gerçekleşecek. Javier Cercas Everest Yayınevi'nin konuğu olarak Tüyap İstanbul Kitap Fuarı'nda 4 aralık pazar günü Karadeniz Salonu'nda gerçekleşecek olan söyleşi ve imza gününde okurları ile buluşacak. Javier Cercas Mena bir İspanyol yazar ve İspanya Girona Üniversitesi'nde İspanyol edebiyatı profesörüdür. Ibahernando, Cáceres, İspanya'da doğdu. El País'in Katalan baskısına ve Pazar ekine sık sık katkıda bulunuyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde Urbana-Champaign'deki Illinois Üniversitesi'nde iki yıl çalıştı.

  • Nadir Kitap ve Kitantik'in erişim engeli kaldırıldı

    Türkiye’de yüzlerce sahafın internet üzerinden satış yaptığı Nadir Kitap ve Kitantik'in internet sitelerine 30 Kasım akşam saatlerinde Ankara 10'uncu Sulh Ceza Hakimliği tarafından erişim engeli getirildi. Nadir Kitap ve Kitantik, sitelerine getirilen erişim engeli kararının "sehven" alındığını söyleyerek, engellerinin bugün kaldırıldığını duyurdu. Açıklamada şu ifadeler kullanıldı: "Web sitemiz hakkında erişim engeli getiren ilgili mahkeme, kararın sehven alındığına hükmederek erişim engelinin kaldırılması kararı almıştır. Kitapsever dostlarımızla en kısa süre içerisinde yeniden bulaşacağımız müjdesini paylaşıyoruz. Resmi bir kurumun yayınlamış olduğu bir kitabın satıştan kaldırılması yönünde alınan mahkeme kararı, ilgili ürün sayfalarına erişim engeli getirirken, sehven sitenin tümünü kapsayacak şekilde talep edilmiş ve uygulanmıştır. Yapılan girişimler sonucunda mahkeme, kararı tashih ederek site geneline uygulanan erişim yasağını kaldırmıştır. Kısa süre içinde tüm servis sağlayıcılar üzerinden erişim mümkün olacaktır. 16 yıldır hizmet verdiğimiz kitap dünyasındaki tüm okur, kitapçı ve sahaf dostlarımıza hizmet vermeye devam edecek olmanın mutluluğu içerisindeyiz. Bu süreçte destek olan herkese teşekkürlerimizi sunarız." Kitantik de benzer bir açıklama yayımlayarak "Erişim Engeli Hakkında Güncelleme: İlgili mahkeme tekrar değerlendirme yaparak erişim engeli kararının 'sehven' verildiğini belirterek erişim engellemenin kaldırılmasına karar verdi. Teknik işlemlerin tamamlanmasını bekliyoruz. Kısa sürede tekrar birlikteyiz" dedi.

bottom of page