Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5404 sonuç bulundu
- Vicdanın sesi, bazen bir fısıltı bazen bir çığlık
Uras Vicdanlı, Bay Aryan adlı romanında, iç dünyasında çatışmalar yaşayan bir adamın, bastırılmış benliğiyle kurduğu sarsıcı ilişkiyi odağına alıyor. Gerçeklik ile yanılsama arasında bireysel varoluşunu sorgulayan başkarakter Bay Aryan, yalnızca bir roman figürü değil; modern insanın karmaşık bilinç haritasının simgesi hâline geliyor. Bir adamın, geçirdiği kaza sonrası kendi iç sesiyle —“Rulet”— baş başa kaldığı bir dünyada kendini yeniden inşa etme çabası... İç dünyasında çatışmalar yaşayan bir adamın, bastırılmış benliğiyle kurduğu sarsıcı ilişkiyi odağına alan kitap, psikolojik derinliği, karakter analizleri ve üslubu ile okuru sadece bir karakterin yaşamına değil, aynı zamanda kendi iç sesini sorgulamaya çağırıyor. Gerçeklik ile kurgu, vicdan ile kimlik, suçluluk ile arınma arasında gidip gelen Bay Aryan; hayatının en çalkantılı döneminde hem yazdığı bir dosyada hem de zihninin en karanlık odalarında kayboluyor. Roman, okuru yalnızca bir karakterin iç dünyasına değil, aynı zamanda kendi benliğiyle yüzleşmeye davet ediyor. Vicdanın sesi, bazen bir fısıltı bazen bir çığlık... Ve bazen insan, en çok kendi kaleminden kaçmak istiyor. Uras Vicdanlı’nın anlatımındaki sarsıcı ve çok katmanlı kurgu, Bay Aryan ’ı yalnızca bir roman olmaktan çıkarıp, okurla kişisel bir yüzleşme alanına dönüştürüyor. Gerçek kimliğinize ulaşmak için, önce vicdanınızla yüzleşmeye cesaretiniz var mı? Yazarın daha önce yayımlanan Mazmoz (Ölüm) , Yansımalar (Yaşam) ve Hayat’la Üç Şiir (PND Kitap, 2024) , Aşk’la Üç Şiir (PND Kitap, 2024) şiir kitaplarıyla şekillenen edebî evreni, bu romanla daha da derinleşiyor. BAY ARYAN (İNANÇ) Uras Vicdanlı PND Kitap, 2025 Tür: Roman 250 s.
- Kadın, cinayet ve şehir: Esra Türkekul’un izinde
Simge Desen Türk yazdı: "Feminizm üzerinden izini sürdüğüm Esra Türkekul’un yazdıklarını çok önemsiyorum. Hem polisiye edebiyat hem de çeşitli eşitsizlikler açısından oluşturulan tahakkümü kırıyor. O sert, maço dili yok ettiği gibi bize başka bir dilin mümkün olduğunu gösteriyor." Edebiyat iz sürmektir. Bazen hikâyenin bazen karakterlerin bazen doğanın peşinden gidersiniz. İflah olmaz bir aşık gibi sürükler sizi eğer ona vurulduysanız. Türlerden ve akımlardan bağımsız olarak yaşanılan bu tutku suç edebiyatı için eserin kendisi olur. Polisiye romanlar iz sürmek üzerine kuruludur. Vaat ettikleri heyecanlıdır. Okurla anlaşma baştan yapılır. Hikâyenin sacayağının yani suç, suçlu ve olayı çözecek kahramanın sözünü verir. Klasik bir olay örgüsünde gizemin sonunda mutlaka çözüleceğini bilerek okumaya başlarsınız. Genellikle gerçek dünyadan uzak, duvarları olan, sert mizaçlı, yalnız ve maço bir erkek kahramanımız vardır ve müthiş üstün yetenekleriyle bizim aklımızın ermeyeceği zekasıyla olayı daha ilk bakışta çözüvermiştir. Okurlar ancak sonunda anlar ve o, Tanrı'nın ona bahşettiği karizması ile yürüyüp gidecektir. Bu hikâyede kadın, ya kurbandır ya da o güçlü kahramanın değersizleştirilen beceriksiz yardımcısı. Bozulan toplum düzenini yeniden sağlamaya çalışan erkeklerin dünyasında bir kadına yer yoktur. Hard-boiled olarak adlandırılan bu tarz polisiye metinleri alt üst etmek biraz yürek ister. Bu cesur hamle ancak bir kadına yakışır. Dünya edebiyatında olduğu gibi Türkiye’deki polisiye kurgularda da kadın yazar oldukça az. Olan da görünmez veyahut ismi bilinmez. Onlardan biri Esra Türkekul. Okuru vardır elbette ancak bir kadın olarak daha tanınır olmasını isterim. On seneyi aşkın süre finans sektöründe çalıştıktan sonra işinden ayrılan Boğaziçi Üniversitesi mezunu olan yazarımız sivil toplum kuruluşlarından seramiğe turist rehberliğinden yazmaya çeşitli iş deneyimleri yaşadığını anlatıyor. Polisiye okumayı çok sevdiği için yazı masasına oturduğunda ilk ürünü bu türde oluyor. 2013 yılında Kapalıçarşı Cinayeti ve 2016’da Cadıbostanı Cinayeti isimli iki polisiye roman kazandırıyor edebiyatımıza. Suç edebiyatının erkek egemen dilinin, sert ve üstten bakan tavrının üslubuna bulaşmasına izin vermeden yazdığı sadece iki eseri var. Ancak her ikisinde de kullandığı dil, yarattığı karakterler ve sınıfsal bakış açısı ile bir kadın gözüyle 1900’lerin başından gelen Anglosakson çıkışlı bu hegemonyayı yerle bir ediveriyor. Her iki romanda da olayları turist rehberi olan Berna Tokdemir’den dinliyoruz. Kapalıçarşı Cinayeti romanında gezdirdiği yabancı bir çiftten erkek olanı ölü bulununca onunla birlikte araştırmaya tanık oluyoruz ve çözüme ulaşıyoruz. Cadıbostanı Cinayeti ’nde ise deneyimli ve hevesli biri olarak mahallesinde yaşanan bir cinayeti merak ediyor ve serüven başlıyor. Hikayeler hakkında detay vermek istemem. İyi bir polisiye okuru iseniz eğer bu kadarına bile sinir olabilirsiniz çünkü daha ilk cümleden takip etmek ve bir dedektif gibi ipuçlarını toplamak istersiniz. Türkekul da iyi okur olmanın deneyimiyle polisiyeye hizmet eden ayrıntıları, muhtelif şüphelileri, tanıkları, delilleri özenle metne yerleştiriyor ve bize sakince sunuyor. Akıcı ve merak uyandırıcı bir hale dönüşmesini sağlayan önemli unsurlardan biri bu oluyor. Suç romanlarının klasik olay örgüsü burada da karşımıza çıkıyor ve sonunda cinayetlerin nasıl ve ne amaçla işlendiğini öğreniyor ve katili yakalıyoruz. Bu aşamada Esra Türkekul çok önemli bir hamle yapıyor ve diyor ki hiçbir dedektif olaylardan azade değil. Onlar da insan ve öldürülen kişilerden üstün değil. Alt sınıfa ve mağdura duyulan bu şefkati fark yaratıyor, bunu ancak bir kadın başarabilir. Nitekim Berna da başarıyor. Aslında kusurları olan, kendini beğenmeyen, yaşadıklarının onu depresyona sürekliği bir hayatla başa çıkmaya çalışan, orta sınıf, sıradan bir kadın karakter ve asla bir kahraman değil. Ama bu kırılganlığı ve çaresizliklerle dolu yaşamında yola devam edebilme gücü zayıflığını değil direncini gösteriyor. Kendi macerasını yazıyor Berna, yaptıklarıyla gurur duyarken o da bizimle birlikte kendine şaşırıyor. Olay örgüsünü çözerken aslında Berna’nın gelişimini de takip ediyoruz. İçindeki gücü keşfedişini, polis veya dedektif olmadığı halde yaşadığı serüvendeki değişimini, ona kattıklarını daha insani ve daha sıcak bir yerden okuyoruz. İşte bu yazarın hard-boiled akıma kafa tutuşu. Dili, tavrı, kusurları ve eksikleriyle muhteşem bir yol arkadaşı yaratıyor bize, bir lider, ulaşılmaz bir kahramandan öte. Hikâyeden ayrı Berna’nın da izini sürerken buluyoruz kendimizi. Bir erkeğe bağımlı olmayışı, yeni boşanıp aile evine dönen kırklarında bir kadın olarak kendi hatalarını sahiplenişi, kararlarının arkasında durması, kadınların geleneksel rollere sıkışıp kalmasını eleştiren bakış açısı ve çevresiyle olan sosyal ilişkisi, toplumun ona bakışı karşısında bağımsız ama şefkatle vicdanlı duruşunu izlerken yazarın manifestosunu okuyoruz aslında. Feminist bir duyarlılığı doğrudan bir söylev ile aktarmaktan ziyade karaktere ve hikâyeye yedirerek içimize işleyen bir metne dönüştürüyor. Bu kadar doğal ve etkileyici bir hikayecilik karşısında ne söylenebilir ki? Yollara dökülüp Berna aslında biziz ve burası İstanbul demek geliyor içimizden. Biz de korkuyoruz onun gibi geç saatte kapımızı çalandan, her gün yürüdüğümüz yollarda üstelik görece üst sınıfın yaşadığı bir muhitte ölü görmekten. Erkeklerin bize ne yapıp etmeyeceğimizi söylemesine biz de sinirleniyoruz. Yaptığımız işleri sevmiyoruz ama mecburuz. Duygusalız ve bundan utanmıyoruz. Kadınların güçlü olmak için erkeklere benzemesi gerekmediğini, kendi koşullarında güçlü ve kararlı olabileceklerini dikte ediyor bize Berna. Hayatla, başına gelenlerle, kusurlarıyla ilk önce kendisi dalga geçiyor. Edemediği küfürler, tekrarladığı hayret nidaları, öfkelendiğinde kullandığı ayrımcı dil için kendini affedişi öyle güzel yazılmış ki cinayeti çözerken okura molalar verdirerek gülümsemesine neden oluyor. Berna herkes gibi biri ancak pasif bir kurban değil harekete geçen bir özne ve o hayranlık duyduğumuz ulaşılmaz dedektiflerden daha gerçek. Onu tanıdıkça sımsıkı sarılma isteği uyandırıyor. Her iki romanda İstanbul önemli bir karakter olarak varlık gösteriyor. İstanbul’un tarihi ve kültürel dokusu ile günlük yaşam ve insan sırları iç içe geçiyor. Şehrin önemli mekanları ve görkemli silüetinin yanı sıra arka sokaklarında dönen suçları, güç ilişkilerini görüyoruz. Şehirdeki sınıfsal farklılıkların, cinsiyet, ırk, yaş temelli eşitsizliklerin, engelli olması nedeniyle toplum dışına itilenlerin farkına varıyoruz. İstanbul’daki alt sınıfın görünmezliği, geleneksel yapılar içinde kadınların sıkışmışlığı ve şehirdeki ekonomik bağımsızlık mücadelesini anlatıyor yazar. Bu tavır Postmodern feminizmin öncülerinden, eserin özünü vurgulamak için adını küçük harflerle yazan bell hooks’u hatırlatıyor. Biz de burada yazarı göremiyoruz. Ancak Berna ve diğer karakterler ile oluşturduğu dünya bize kadın olmanın zorluklarını, kendine ait bir oda yaratmanın önemini ve kadın başına yapamazsın ithamlarına kulaklarını tıkayışlarını haykırıyor. Kadınların kendi alanını oluşturmasının erkek egemen bir sistemde bile mümkün ve değerli bir mücadele oluşunu kafamıza kazıyor. Bir kadın birliği oluşturuyor. Berna’yı tüm çürümüş sisteme, yapılara ve insanlara karşı tutarlı bir tavır içerisinde görmek, sessiz kalmadığını ve yüzleştiğini bilmek gücümüze güç katıyor. Kadınların hiçbir suretle sistemin mağduru olmaması gerektiğini, sistemi sorgulayan ve değiştirebilen bir gücü olduğunu söylemesi çok cesurca. Feminizm üzerinden izini sürdüğüm Esra Türkekul’un yazdıklarını çok önemsiyorum. Hem polisiye edebiyat hem de çeşitli eşitsizlikler açısından oluşturulan tahakkümü kırıyor. O sert, maço dili yok ettiği gibi bize başka bir dilin mümkün olduğunu gösteriyor. Klasik kurguyu da etkiliyor. Karakterlerin hikayelerine kaptırıp cinayetten uzaklaştığımız anlar oluyor. Hikâyeye duygusal ve kişisel bir boyut katması metnin akıcılığı ve akılda kalması açısından etkili bir yöntem seçmiş olduğunu gösteriyor. 2019 yılında henüz ellisinde aramızdan ayrılan yazarın bu düşünsel yapıda nice eserini okuyamadığımıza üzülüyorum. Kendi kararlarını verip arkasında duran bir Berna Tokdemir kolay yaratılmıyor. Ölümü anlatırken yaşamın heves ve heyecanlarına kapılmamızı sağladığı ve kadın dayanışmasının önemini vurguladığı için, eril dilden bizi kurtardığı ve cinayet çözerken bizi neşeye boğduğu için ona teşekkürü borç biliyorum. İyi ki yazmışsınız Esra Hanım iyi ki geçmişsiniz bu dünyadan.
- Fırat Devecioğlu’nun kitabı Lazarus, Ayşe Günyüz Demirci’nin yorumu ve oyunculuğuyla sahneye taşınıyor
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları’nın her yıl düzenlediği Genç Günler festivali, bu yıl 9–22 Mayıs 2025 tarihleri arasında 39. kez sanatseverlerle buluşuyor. “Gelecek, peki nasıl?” temasıyla gerçekleşen festivalin dikkat çeken iç yapımlarından biri ise, Fırat Devecioğlu’nun kaleme aldığı, çarpıcı atmosferiyle ses getiren Lazarus . Geçtiğimiz yıl Destek Yayınları etiketiyle yayımlanan Lazarus , rejisi ve başrol oyunculuğu Ayşe Günyüz Demirci’ye ait olan tiyatro uyarlamasıyla izleyicilere sarsıcı bir sahne deneyimi yaşatmaya hazırlanıyor. İnsanın Derinliklerine Yönelik Bir Yolculuk Toplumsal çürüme, bireysel yalnızlık, iktidar ve etik kavramları etrafında örülen metin, izleyicisini hem içsel hem de felsefi bir sorgulamaya davet ediyor. Ayşe Günyüz Demirci, metnin derinliğini sahneye taşıyan rejisiyle olduğu kadar, karaktere kattığı yorumla da güçlü bir etki yaratıyor. 39. Genç Günler Kapsamında İlk Gösterim Lazarus, 39. Genç Günler kapsamında 17 Mayıs Cumartesi günü saat 20.30’da Üsküdar Kerem Yılmazer Sahnesi’nde prömiyer yapacak.Oyun, İBB Şehir Tiyatroları’nın bu yılki iç yapımları arasında yer alıyor ve izleyicisini bu sıra dışı karakterin yeniden doğuşuna tanıklık etmeye çağırıyor. “Gelecek, Peki Nasıl?” Temasına Derinlikli Bir Yanıt Festivalin bu yılki teması olan “Gelecek, peki nasıl?” sorusu, sanatsal üretimlerin içeriğini belirlemede önemli bir rol oynuyor. Festivalin Genel Sanat Yönetmeni Ayşegül İşsever’in ifadesiyle; yapay zeka, dijitalleşme ve insanın gelecekteki varlığı gibi sorular, sahneye taşınan eserlerin ruhunu şekillendiriyor. Lazarus ise bu tema doğrultusunda, bireysel ve toplumsal krizleri mercek altına alan anlatısıyla dikkat çekiyor. Festivalin Diğer İç Yapımları Lazarus’un yanı sıra, festivalde sahnelenen diğer iç yapımlar arasında şu oyunlar yer alıyor: Bir Adam Yaratmak – Yazan: Necip Fazıl Kısakürek / Yöneten: Hakan Örge Öksüzler – Yazan: Dennis Kelly / Yöneten: Ogeday Erkut Gölge – Yazan: Yağmur Topçu / Yöneten: Ahmet Kahvecioğlu Krapp’ın Son Bandı – Yazan: Samuel Beckett / Yöneten: Selçuk Yüksel Toplamda 53 ekip ve 68 farklı oyunla dopdolu geçecek olan festivalde tüm oyun ve atölyeler ücretsiz olarak seyirciyle buluşacak. Davetiyeler, sehirtiyatrolari.ibb.istanbul ve biletinial.com üzerinden temin edilebilir.
- “Anladım ki mürekkep sudur ve ben meramımı suya anlatıyormuşum hep.”
İsmail Güzelsoy’dan yeni, “yeniden”: Saf-Suya Anlat, 8 Mayıs'ta okurlarıyla buluşuyor. “Yolun sonu aşktır ve aşkın sonu yoktur.” Sadî-i Şirazî İsmail Güzelsoy, yeni romanı “ Saf-Suya Anlat ”ın merhabasını Sadî-i Şirazî’nin şiirinden bir cümle ile veriyor… Ve “90’ların ilk yıllarında başlayan ve hiç dinmeyen bir masal-roman hayalim vardı. Aslında bu benim yazmayı planladığım ilk roman olacaktı ama…” diyerek de “yazarın önsözü”ne bırakıyor romanın yaratılma hikayesini/notlarını… “Biz burada değiliz, yola vuran gölgeleriz,” dedi. Bu veda sözüyle yola çıktı genç Şaman Subala. On bir buçuk hayat yaşadı. On bir buçuk hayata kaç hikâye sığar, kaç hayat yaşayınca bilgeliğe varır bir yolcu? Kaç aşk bizi kendimizle tanıştırır? Kaç kez yıkılınca tek başımıza ayağa kalkmayı öğreniriz? İsmail Güzelsoy, nüvesini onlarca yıl önce oluşturduğu bu “yeniden” eseri “ Saf – Suya Anlat ” ta, bilgeliğin son aşamasının; sahip çıkılmış masumiyetin ta kendisi olduğunu fısıldayan bir anlatı şöleni sunuyor okura. Yüzlerce yıl öncesinden günümüze uzanan yolları ve hikâyeleri izlerken bir yerden sonra yolun ve hikâyenin tek bir şey olduğunu gösteriyor. Saflığın doğasını, bilgeliğin sınırlarını ve tabii ki aşkın sonunun olmadığını da… Yalnızlıkla lanetlenmiş bir karakter, tüm “unutulganlıklarımıza” karşı “hatırlatmak” göreviyle, yüzyıllar önceden kalmış bir defter yapraklarının arasından sesleniyor. Unutulganlık? Öyle bir kelime yok, ama olsun, yine de güzel. “Anladım ki mürekkep sudur ve ben meramımı suya anlatıyormuşum hep.” Yazar Hakkında: 1963 yılında Iğdır’da doğdu. Dokuz yaşındayken ailesiyle İstanbul’a taşındı. Gaziosmanpaşa ve Karagümrük semtlerinde yaşadı, liseyi bitirinceye kadar yaz aylarında Cağaloğlu’ndaki matbaalarda çırak olarak çalıştı. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde eğitim gördü, üçüncü yılında okulu bırakıp İsveç’e gitti. Orada İsveç dili ve edebiyatı üzerine çalıştı. 1987 yılında İstanbul’a döndükten sonra on yılı aşkın bir süre İsveççe ve İngilizce rehberlik yaptı. Bu dönemde çeşitli dergi ve gazetelerde makale, öykü ve röportajlar yayımladı. Rehberlik yaparken Anadolu’da karşılaştığı olay, insan, coğrafi ve kültürel dokunun esiniyle kısa ve uzun pasajlardan oluşan notlar biriktirdi. Bu notlar daha sonraki yıllarda yazacağı romanların esasını oluşturacaktı. Yazar, 90’lı yıllarda Rus, Avrupa ve Latin Amerika edebiyatları, 2000’lerde kadim İran edebiyatı ve roman estetiği üzerine çalıştı. Bir öykü derlemesi olan ilk kitabı Seni Seziyorum / Kitab-ı Mukadder, 2000 yılında yayımlandıktan sonra düzenli bir şekilde roman yazmayı sürdürdü. Öykü ve romanları: Seni Seziyorum / Kitab-ı Mukadder (2000), Ruh Hastası (2004), Sincap (2005), Rukas/Perde Açılıyor (2006), İyi Yolculuklar (2007), Değil Efendi’nin Renk ve Korku Meselleri (2010), Çıt Yok (2011), Saf (2013), Değmez (2015), Gölge (2016), Süslü Hatıralar Sahnesi (2018), Hatırla (2018), Öksüz Ağaçların Çobanı (2019), Kıpırdayamıyoruz (2021), Avucunda Rüzgâr Var (2022), Rölanti Çıkmazı (2024). Kurgu dışı eserleri: İstanbul’un Gezi Rehberi (2 cilt, 2009). Katkıda bulunduğu eserler: Broen (Danca Antoloji, 2006), Turkische Erzählungen des 20. Jahrhunderts (Almanca Antoloji, 2008), İstanbul Noir (Ortak kitap, 2008), Uydurmanın İncelikleri (2017), Aşk Mektupları (2018). SAF-SUYA ANLAT İsmail Güzelsoy İthaki Yayınları, 2025 Tür: Roman 360 s.
- Yazmak Atölyesi Mayıs programı
Ayfer Tunç’un kurucusu olduğu Yazmak Atölyesi, Mayıs ayında arkeoloji, ekonomi, edebiyat, felsefe, moda, sinema, tiyatro ile iç içe atölye ve söyleşi programıyla sizleri bekliyor. Mayıs ayı atölye programı ilk haftasında; günümüz yayın dünyasında editörün rolünün ele alınacağı, Türkçe yazılmış kitaplar üzerinde yapılan editörlük çalışmalarının uygulamalarla gösterileceği, yazarın kaleme almaya başladığı andan, kitabın okurun eline ulaştığı âna kadar geçen tüm süreçlerin yayınevi pratiği üzerinden aktarılacağı Mustafa Çevikdoğan ile Doğru Metne Nasıl Ulaşırız? / Editörlük ve Yazı Atölyesi ’ni ağırlıyor. Katılımcıların editörün rolünü, mesleğe dair genel kavramları, temel kaynakları ve sık yapılan hataları inceleyecekleri; klasik yazarlardan günümüz genç yazarlarına kadar farklı dönemlere ve türlere ait metinlerin yayına hazırlanırken dikkat edilmesi gereken noktaları, karşılıklı örnek çalışmalarla ele alacakları atölye sonrası katılım belgesi verilecek. Mustafa Çevikdoğan ile Doğru Metne Nasıl Ulaşırız? / Editörlük ve Yazı Atölyesi editörlüğün incelikleri uygulamalı olarak öğrenmek isteyenler için büyük fırsat. Yayıncılık dünyasında çevirmen, editör ve danışman olarak faaliyet gösteren, özellikle felsefe alanında Fransızca ve İngilizce’den seksenden fazla kitabı Türkçe’ye kazandırmış olan Murat Erşen, dopdolu programıyla Felsefe Buluşmaları ve Felsefe Atölyesi; Neden Böyle Düşünüyoruz? ile Yazmak Atölyesi’nde. Felsefe Buluşmaları atölyesinin Mayıs ayı konusu “Stoacılık” olacak. Dört hafta sürecek Felsefe Atölyesi; Neden Böyle Düşünüyoruz? atölyesinin ise ilk haftasında; varoluşu kuran, mantık, metafizik, fizik, sosyoloji ve edebiyatın kesişiminde yer alan “Zaman” teması ele alınacak. Eski Yunan felsefesinden Nietzsche’ye, Heidegger’den Bergson’a, Einstein’dan bilimkurguya tarihin çeşitli dönemlerinde zamanın doğasının nasıl görüldüğü ve zamanın özgürlük, ahlak ve politika ile ilişkisi irdelenecek. İkinci haftasında “Dile Gelen Felsefe” başlığının altında; sözcükleri seslemek ve işitmek, dilin sonsuzca süregiden anlamlama zincirinin içersine dahil olma süreci, düşünürlerin dil teorileri eşliğinde, insanın özünün anlaşılmasında dilin yerine odaklanılacak. Üçüncü haftasında ise görme ve görselleştirmenin tarihsel inşası, yeni bir gözlemci ve dikizci türünü yaratan modern koşullar “Görme Biçimleri” başlığında ele alınacak. Seminer programının son haftasında, ben odaklı, pazarlamacı yeni bir bireysellik tipinin nasıl yaygınlaştığı “Benlik” temasından hareketle tartışılacak. Felsefe Atölyesi, Neden Böyle Düşünüyoruz? sorusunu keyifle irdelemek isteyen herkesi bekliyor. “Bir yazar, roman kahramanlarını nasıl yaratır?”, “Yarattığı kahramana kendi karakterinden, yaşamından neler katar?” sorularının, yazar ve onun klasikleşmiş bir romanının ana karakterinin ele alındığı Yazarına Çekmiş Roman Kahramanları atölyesi, mayıs ayında “Bir Roman Kahramanı Olarak J.D. Salinger” ve “Yazarına Çekmiş Bir Roman Kahramanı: Seymour Glass” başlıklarıyla edebiyatseverlerle buluşacak. Pelin Gökçeel ile Yazarına Çekmiş Roman Kahramanları atölyesi iki haftalık programıyla, J.D. Salinger tutkunlarını çağırıyor. Mayıs ayının yepyeni atölyelerinden biri arkeolog ve müzeolog Mine Küçük ile Kazılardan Hik âyelere, Anadolu’nun Gizemli Mirası; Anadolu Medeniyetleri Müzesi ile Arkeoloji Turu. Anadolu Medeniyetleri Müzesinin tarihsel öyküsünün ele alınacağı; Türkiye müze tarihindeki öneminin ve içerdiği koleksiyonun görsel sunumla zenginleştirilerek izinin süreleceği, yüzyüze gerçekleşecek atölyeye, arkeolojinin gizemini seven herkes davetlidir. Mayıs ayının bir diğer atölye durağı ise, Çember Apartmanı romanı anlatıcısı Bay Periklis’in satırlarının okunarak Beyoğlu’nun 1950’lerine yolculuk yapılacağı Defne Suman ile Çember Apartmanı kitap yürüyüşü… Dört saat sürecek etkinliğin buluşma ve başlangıç noktası Beyoğlu Aya Triada Kilisesi olacak. Defne Suman , Mayıs ayı Yazmak Atölyesi Yazar Buluşmaları’ nda Hülya Balcı moderatörlüğünde, okuyucularıyla buluşacak. Yazmak Atölyesi söyleşi programı mayıs ayında da keyifli buluşmalara ev sahipliği yapıyor. Yazar Buluşmaları ’nda yeni romanı “Kırmızı Buğday” ile Ahmet Büke Yazmak Atölyesi’nde. Moderatörlüğünü Abdullah Ezik ’in yapacağı söyleşiye tüm edebiyatseverler davetlidir. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası ’nda kariyer hayatına başlamış, kurumda risk yönetimi alanında çalışmış, bu süre zarfında New York Üniversitesi Stern School of Business ’da Finans ağırlıklı MBA programını tamamlamış olan Okan Ertem, “ Günümüz Ekonomik Koşullarında Ayakta Kalmak” söyleşisiyle bizlerle olacak. Küresel finans dünyasında edindiği deneyimle Türkiye ekonomisine farklı bir pencereden bakan Ertem ile, dalgalı piyasalarda ayakta kalmanın yollarını konuşacağız. Londra ve New York finans çevrelerinde edindiği birikimi günümüz koşullarına nasıl uyarladığını dinleyeceğiz. Ekonomik belirsizlikler karşısında bireyler ve kurumlar için stratejik ipuçları bu söyleşide olacak. Film eleştirmeni ve senarist Burak Göral’ ın Mayıs ayı konuğu, Türk sinemasının kendine özgü anlatım diliyle tanınan yönetmen ve senaristi Onur Ünlü . Göral’ın moderatörlüğünde gerçekleşecek bu özel söyleşide, Onur Ünlü ’nün sinema ve televizyon dünyasındaki üretim süreçleri, absürd ve kara mizahı harmanlayan anlatım tarzı, bağımsız film üretim süreçleri ve senaryo yazımına dair deneyimleri konuşulacak. Güneşin Oğlu, Beş Şehir, Sen Aydınlatırsın Geceyi, İtirazım Var, Put Şeylere filmleri ve Şubat, Dudullu Postası, Beş Kardeş, Leyla ile Mecnun gibi unutulmaz dizilerin sahibi aynı zamanda şair olan Ünlü’yle gerçekleşecek keyifli söyleşi sinemaseverleri bekliyor. Bağımsız Tiyatro Buluşmaları söyleşi dizisi, tiyatronun özgün ve yenilikçi isimlerini ağırlamaya devam ediyor. Elif Karadağ moderatörlüğünde gerçekleşen söyleşi dizisinin Mayıs ayı konuğu, 30 yılı aşkın kariyerinde hem ulusal hem uluslararası yapımlarda oyuncu, eğitmen, yapımcı ve yönetmen olarak yer alan, Türkiye’de oyunculuk eğitimine katkıları ve sahnedeki çok katmanlı varlığıyla tanınan; tiyatro ve sinema dünyasının güçlü isimlerinden Meltem Cumbul . Cumbul’un Stanislavski ve Eric Morris ’in oyunculuk tekniklerini harmanlayan yaklaşımı, çağdaş oyunculuk anlayışı açısından önemli bir köprü kuruyor. Söyleşide, Meltem Cumbul’un yeni kitabı “Bent Oyununda Fütursuz Oyunculuk / Dramaturjik Öğelerin ve Toplumsal Boyutların Çözümlenmesi” nden yola çıkılarak, “Sistem” temelli oyunculuk metodlarının karakter inşasına, duygusal dürüstlüğe ve sahne üzerindeki varoluşa nasıl yön verdiği konuşulacak. Katılımcılar, hem oyunculuk disiplinini daha derinlemesine anlama hem de Martin Sherman ’ın çarpıcı metni “ Bent” i, “Sistem” yaklaşımıyla ve oyuncunun içsel yolculuğu üzerinden yeniden yorumlama fırsatı bulacak. Söyleşiye tüm tiyatroseverler davetlidir. Yazmak Atölyesi Yazar Buluşmaları’ nda Tarık Tufan okuyucularıyla buluşacak. Yeni kitabı “Gece Açan Çiçekler” üzerine gerçekleşecek söyleşinin moderatörlüğünü Senem Kale üstlenecek. Mayıs ayı Yazar Buluşmaları’nın bir diğer konuğu Hikmet Hükümenoğlu, yeni kitabı “Sonra Gözler Görür” üzerine gerçekleştirilecek söyleşinin moderatörlüğünde yazar ve editör Mustafa Çevikdoğan yer alacak. Yazmak Atölyesi Yazar Buluşmaları ’ nın son konuğu, Ayşegül Devecioğlu. Devecioğlu ’nun sevenleriyle bir araya geleceği bu kıymetli buluşmanın moderatörlüğünü Selen Erdoğan yapacak. Tüm edebiyatseverleri bekleriz. ATÖLYELER Mustafa Çevikdoğan ile DOĞRU METNE NASIL ULAŞIRIZ? EDİTÖRLÜK VE YAZI ATÖLYESİ 6 - 28 Mayıs Salı ve Çarşamba Saat 19.30 - 21.00 (Online) Murat Erşen ile FELSEFE ATÖLYESİ - Neden Böyle Düşünüyoruz? 7 - 28 Mayıs Çarşamba Saat 19.30 - 21.30 ( Yüz Yüze & Online ) Pelin Gökçeel ile YAZARINA ÇEKMİŞ ROMAN KAHRAMANLARI: J. D. SALINGER & SEYMOUR GLASS 8 - 15 Mayıs Perşembe Saat 19.30 - 22.00 (Online) Murat Erşen ile FELSEFE BULUŞMALARI 8 - 15 Mayıs Perşembe Saat 20.00 - 22.00 (Yüz Yüze & Online) Mine Küçük ile KAZILARDAN HİKÂYELERE, ANADOLU’NUN GİZEMLİ MİRASI: ANADOLU MEDENİYETLERİ MÜZESİ İLE ARKEOLOJİ TURU 17 Mayıs Cumartesi Saat 12.00 - 15.00 (Yüz Yüze) Defne Suman ile ÇEMBER APARTMANI 7 Mayıs Çarşamba Saat 11.30 - 15.30 (Yüz Yüze & Yürüyüş) (Online ve hibrit olan atölyelerimizde süreli olarak ders kaydı paylaşılmaktadır.) SÖYLEŞİLER Günümüz Ekonomik Koşullarında Ayakta Kalmak Okan Ertem 3 Mayıs Cumartesi 12.00 / 13.30 (Yüz Yüze) Yazar Buluşmaları: Ahmet Büke - Moderatör: Abdullah Ezik 9 Mayıs Cuma 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Yazar Buluşmaları: Defne Suman - Moderatör: Hülya Balcı 10 Mayıs Cumartesi 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Yazar Buluşmaları: Tarık Tufan - Moderatör: Senem Kale 11 Mayıs Pazar 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Yazar Buluşmaları: Hikmet Hükümenoğlu - Moderatör: Mustafa Çevikdoğan 18 Mayıs Pazar 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Bağımsız Tiyatro Buluşmaları: Meltem Cumbul - Moderatör: Elif Karadağ 24 Mayıs Cumartesi 15.00 / 17.00 (Yüz Yüze) Yazar Buluşmaları: Ayşegül Devecioğlu - Moderatör: Selen Erdoğan 25 Mayıs Pazar 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze) Onur Ünlü ile Sinema ve Hikaye Anlatıcılığı Üzerine Onur Ünlü ve Burak Göral 31 Mayıs Cumartesi 16.00 / 18.00 (Yüz Yüze)
- Bu hikâyede kim yalan söylüyor?
Anıl Çetinelli Örselli’nin yeni öykü kitabı Bizi Yalan Bil okurlarıyla buluştu! Örselli’nin öyküleri farklı yazar ve eserlere göndermeleri, metinler arası güçlü referansları, kurmacadaki özgün buluşları ve yaratıcı üslubuyla dikkat çekiyor. Yalana, suskunluğa ve direnişe dair sarsıcı sorularla örülü öykülerden oluşan Bizi Yalan Bil , gerçekle yalanın kırılgan sınırında gezinen karakterler aracılığıyla hem bireysel yüzleşmeleri hem toplumsal baskıları incelikli ve özgün bir dille sorguluyor. Ayrıntı Yayınları’nın edebiyatta yeni keşiflerin izini süren markası Düşbaz Kitaplar’ın yeni dizisi Düşbaz Kısa, “Kısa’nın uzun, az’ın çok olduğuna inananlara” sloganıyla, yerli ve yabancı yazarların öykü kitaplarını, novellalarını ve kurmaca dışı kısa metinlerini okurlara ulaştırmak için Ocak 2025’te yola çıktı. “Öykü yarışmasına gelen ve jüriye rumuzla ulaştırılan öyküsünü okurken, Anıl’ın adını bilmiyordum. O günden sonra yazdığı öyküleri, söyleşilerini takip ettim. İlk kitabını sevdim. Düzenlediği etkinlikleri ve yürüttüğü çalışmaları, edebiyatımızdaki güzel gelişmeler arasında gördüm. Yayına hazırlanan ikinci öykü dosyasını okurken de bir edebiyat tadı almanın sevincini yaşadım. Bu öykülerinde, öncesindeki onca ödüle ve okurdan gördüğü onaya rağmen, öncekinden farklı bir dil geliştirmiş Anıl Çetinel Örselli. Deneysel denebilecek bir tarz da kullanmış, ince işçiliğini daha da yoğunlaştırmış. Kutluyorum.” Zülfü Livaneli “Yalanlar, gerçeğin gölgesinde saklanan birer pusuya dönüşürse... Anıl Çetinel Örselli, Bizi Yalan Bil’de insanın en kadim ikilemini, ‘yalan’ ve ‘gerçek’ arasındaki o kırılgan çizgiyi sorguluyor. Bir klinikte bedenine çentik atarak direnen bir hemşireden sokakların sessiz tanığı Noel Baba kılığındaki bir mahkûma; lojman grisi bir kasabada geçmişle hesaplaşan bir mimardan karanlık koridorlarda şiirle direnen bir tutukluya kadar, her biri kendi uçurumlarına bakan karakterlerle dolu bu öyküler, insanın içindeki savaşı ve toplumun görünmez prangalarını anlatıyor. Özdemir Asaf’tan Nâzım Hikmet’e uzanan şiirsel dokunuşlarla bezeli bu metinler, okuru bir yandan sarsıyor, bir yandan da suskunluğun kutsandığı dünyalarda gezdiriyor. Mücadelenin, baskının, yalnızlığın ve direnişin izlerini taşıyan bu hikâyeler, gerçekliğin sınırlarını zorlayan sorular bırakıyor zihne. Yazar, metinler arasılık ve disiplinlerarasılık konularında o kadar çevik ki yoğun ama anlaşılır okuma deneyimiyle sarsılıyorsunuz. Üslubun farkını içten içe hissederek son satıra kadar sürükleniyorsunuz.” Hakan Akdoğan “Günlük hayatın içindeki insanların yaşadıklarını konu ediyor Anıl Çetinel Örselli. Bunları aynı zamanda insanlığın kadim meseleleri olarak ele alıyor. Kuşaklar boyunca değişmeyen temaları, kahramanlarının içinde yaşadıkları koşullara ve çağımızın hızlı iletişimler niteliğine uygun bir dil geliştirerek işliyor. İlk kitabındaki edebiyat tavrını, Bizi Yalan Bil’de dil işçiliğini yoğunlaştırarak sürdürüyor.” Zafer Köse EDİTÖRDEN “Türler arası hiyerarşiden uzak bir bakışla sarılıyoruz öykülere; karmaşık bir mevzuyu dallandırıp budaklandırmadan anlatmanın zorluğunun farkında olarak karşılıyoruz öyküleri ve diğer kısa metinleri. Uzun uzun anlatılabilecek bir şeyin kısaca kâğıda dökülmesinin güçlüğünü biliyoruz. Kolay gibi görünmesine rağmen aslında zor olduğunu görüyoruz. Burada bilerek ‘daha’ kelimesini kullanmıyoruz; daha zor, daha kolay, daha iyi, daha kötü gibi kıyaslara girmeden kucaklıyoruz kısa olanları.Biz, az’ın aslında çok, kısa’nın aslında uzun, kolay’ın aslında zor olduğuna inanıyoruz. Başta öyküleri ve diğer bütün kısa metinleri heyecanla bekliyor, şevkle okuyor, okurlarla buluşturuyoruz.” Cansu Canseven ANIL ÇETİNEL ÖRSELLİ 1980 yılında Ankara’da doğdu. Hacettepe Üniversitesi İstatistik lisans programını ve Çankaya Üniversitesi İşletme yüksek lisans programını bitirdi. Sosyoloji bölümünde öğrenciliğine devam eden Çetinel Örselli, yazdığı öykülerle çeşitli ulusal yarışmalarda finalistler arasına girmeyi başardı, birçok ödüle layık görüldü. Uğur Mumcu Araştırmacılık Gazetecilik Vakfı ve 17. İstanbul Bienali ortaklığında yürütülen “Dünyadan Saklı Hikâyeler” projesi kapsamındaki yazıları Gazeteciler Platformu’nda, deneme ve öykü türündeki yazıları da çeşitli mecralarda yayımlandı. Ah Bu Şarkıların adlı ilk öykü kitabını 2023 yılında okurlarla buluşturan yazar, kısa süreliğine Satır Dergisi’nin Genel Yayın Yönetmenliği görevini yürüttü. Halen Uluslararası Öykü Günleri Derneği’nde Genel Sekreterlik görevine devam etmekte, Karnaval Dergi’de RAHAT-SIZ isimli köşede düzenli olarak deneme türünde yazılar yazmaktadır. Aldığı Ödüller: 2023 Seyhan Livaneli Öykü Yarışması (Birincilik) Teoman Öztürk - 4.Mekân Öyküleri Yarışması (Birincilik) İMO Ankara tarafından düzenlenen Ankara’ya Dair Öykü Yarışması (Birincilik) FGK Yayınları - Ayşe Şengöz Öykü Yarışması (Birincilik) Alanya Güncel Sanat Dergisi-Akdeniz (Birincilik) Kütahya Belediyesi - Ulusal Senaryo Yarışması (Birincilik) Muzaffer İlhan Erdost Öykü Yarışması (İkincilik) Çarşamba Belediyesi Gelenekten Öykü’ye Yarışması (İkincilik) 2. Tomris Uyar Öykü Yarışması(Üçüncülük) Luna Yayınları 3. Öykü Yarışması(Üçüncülük) Dorlion Yayınları - Eskişehir Sanat Derneği Öykü Yarışması (Jüri Özel Ödülü) Ümit Kaftancıoğlu Öykü Yarışması(Mansiyon) Kırmızı Kalem Edebiyat Öykü Yarışması (Mansiyon) Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Çağdaş Kalemler Öykü Yarışması (Mansiyon) Nilüfer Belediyesi Gülten Akın Mektup Yarışması (Mansiyon) BİZİ YALAN BİL Anıl Çetinelli Örselli Düşbaz Kitap, 2025 Tür: Öykü
- Edebiyatist derginin 59. sayısı çıktı
Edebiyatist dergisinin 2025 yılı 59. sayısının odağı: Macar Edebiyatı "Türk-Macar ilişkileri kadim bir geçmişe sahip olup, birçok alanda birbirini etkilemiştir. Bu etkileşim alanlarından birisi de edebiyattır. Özellikle tarihi süreçte kurulan kültürel, askeri ve siyasi ilişkiler sayesinde dilde büyük bir etkilenme olduğunu ve günümüzde Macarcada birçok Türkçe kelimenin varlığını görmekteyiz. Bunun çok eski çağlardan; Hunlar, Avarlar, Kumanlar, Peçenekler ve devamında Osmanlı döneminden miras olduğunu biliyoruz. Türkler ve Macarlar arasındaki kadim geçmiş, tabiatıyla Macar edebiyatını ve Macar Türkoloji’sini özel bir konuma getirmektedir. Türkler ve Macarların tarihsel süreçteki birlikte yaşama serüveni ve Türkçeden alınan kelimeler bugünkü yakın ilişkilerin de esasını oluşturmaktadır. Ayrıca Avrupa’daki Türkoloji çalışmalarının Macaristan’da başlamış olması, bu ilişkilerin bilimsel bir temel kazanmasını da sağlamıştır. Tüm bu ilişkileri göstermesi ve en güzel örneklerden birini teşkil etmesi bakımından, Macar edebiyatının önemli kalemlerinden, Macar Vatan Şairi Sándor Petőfi’nin “Talpra Magyar” (Ayağa Kalk Macar!) sözleriyle başlayan Nemzeti Dal adlı şiiri, birçok Türk şairini etkilemiştir. Tevafuk mu, tesadüf mü yoksa bilinçli bir hamle mi bilinmese de, Türk vatan Şairi Namık Kemal’in “Vatan Şarkısı” adlı şiirinin ilk mısraı da “Kalkın ey ehl-i vatan…” nidasıyla başlar. Macar edebiyatı çerçevesinde Türk-Macar ilişkileri üzerine birçok şey yazılabilir. Amacımız Türk-Macar ilişkilerinin, birbirimizi tanıdıkça daha sağlam olacağı inancıyla, bu alandaki çalışmalarını artırmaktır. Ayrıca Türkiye ve Macaristan’ın ortak geleceğini bilgi, teknoloji ve yenilik üzerine inşa etme arzusuyla, 2025 yılını “Türkiye-Macaristan Bilim ve İnovasyon Yılı” olarak kutlanması kararına dikkat çekmektir. Türkiye ile Macaristan arasındaki dostluk tarihi bağlar ve kültürel alandaki dostane ilişkiler, günümüzde ise artan karşılıklı üst düzey ziyaretler ve anlaşmalarla her alanda ilerleme kaydetmektedir. Bu vesileyle, Edebiyatist dergisinin 2025 yılı 59. sayısı “Macar Edebiyatı” -Türk-Macar ilişkilerinin birbirimizi tanıdıkça daha sağlam olacağı inancıyla- Türk ve Macar yazarlar Éva Csáki, Melek Çolak, Edit Tasnádi, Sevgi Can Yağcı Aksel, Balázs Szőllőssy, Yücel Namal, İsmail Doğan, Gökhan Dilbaş, Alev Duran, Fatma Çalik Orhun ve Edanur Çağlar’ın yazılarıyla hazırlandı." Yücel Namal yazdı.
- Düşten doğan öyküler
Ali Çağlar Kale, Çemen Tozbey'in ilk öykü kitabı, Akaşa’nın Doğumu üzerine yazdı: "Yazarın güçlü dili, çoklu anlatıcı kullanımındaki yetkinliği, zaman sırasına göre verilmeyen çarpıcı olay örgüleri, hakikati kendine has düş gücüyle yeniden ürettiği metinleri, bu insanlık hallerini kendi özgür ruhu ve kalemiyle somut gerçeklikten söküp çıkarıyor." Hiç kuşkusuz teknolojinin ilerlemesi, öykü türünün okura ulaşılabilirliğini etkiler ve onun yeniden şekillenmesinde doğrudan rol oynar. Dünün sosyal ilişkilerinin, bireyin iç-dış sıkıntılarının, yaşadığı çatışkıların, hayat beklentilerinin, bugünle aynı olmadığını yazarın hatırlaması gerekir. İnsanı, yaşadığı yeni dünya ve toplum bağlamında ele alan çağdaş öykü yazarının kendi öz meselesini farklı tekniklerle, dilin her türlü olanağını kullanarak özgün bir bakış açısıyla anlatmasını bekler günümüz okuru. Toplumumuzda ve dünyada yeni bir sahicilik hâkimken öykünün de güncele ayak uydurması, dahası bu dönüşümün yalnızca bir nesnesi değil öznelerinden biri olması gerekir. Öykünün bu bahsettiğimiz değişen misyonunu başarıyla sürdüren öykücülerden biri de Çemen Tozbey’dir. Tozbey, ilk öykü kitabı olan Akaşa’nın Doğumu 'nda insanlık hâllerini anlatıyor; toplumun her kesiminden insan, onun öykülerinde hayat buluyor. Çemen Tozbey’in güçlü dili, çoklu anlatıcı kullanımındaki yetkinliği, zaman sırasına göre verilmeyen çarpıcı olay örgüleri, hakikati kendine has düş gücüyle yeniden ürettiği metinleri, bu insanlık hallerini kendi özgür ruhu ve kalemiyle somut gerçeklikten söküp çıkarıyor. Yazarın bu ilk kitaptaki tüm öyküleri, onun imgeleminden doğan sancılı bir doğum gibi. Tozbey’in düş gücü kitabın ana rahmi. Bu yaratıcı düş gücü, bireyi ait olduğu doğadan ve bütünden ayırmadan yaradılışa büyük bir saygı duyarak sunuyor okura. İnsanın insana yaptığı zulmü, işkenceyi, sömürüyü çarpıcı bir dil ile dramatize etmeden mahkûm ediyor. Yazarın, bu ilk kitaptaki öykülerinde anlatımın doğallığı ön planda. Cümlelerdeki söz dizimi, dilin akıcılığı bu doğallığı destekliyor. Tozbey, vermek istediği iletileri, özgün metaforlar kullanarak okura sezdirmeden yerleştiriyor metinlere. Yazarı çağdaş öykücülüğümüzde ön plana çıkaran etmenlerden biri de Akaşa’nın Doğumu 'nda kullandığı teknikler ve sürprizli sonları tercih etmesi. Hemen hemen kitaptaki tüm öyküler çok katmanlı bir yapıya sahip. Her birinde birden fazla teknik kullanıyor yazar. Örneğin, kitaba adını veren “Akaşa’nın Doğumu” adlı öyküde üst kurmaca tekniğiyle, öykü içinde başka bir öykü anlatılıyor. Kurgunun dikkate değer diğer yanıysa “Akaşa’nın Doğumu” öyküsünde, “Akaşa” adlı öykü karakterinin doğumunu bir bebeğin doğumu gibi anlatarak yazarın zihniyle kadının doğurganlığı arasındaki yaratıcı benzerliği ortaya koyması. Yazarın bilinçaltında önce “Akaşa” doğuyor, sonra “Akaşa”nın yazarın bilincine çıkarak orada var olmaya gösterdiği üstün çaba, “Akaşa”nın diğer öykü kardeşlerinin yaratılmasına neden oluyor. Öyküde kullanılan “Akaşa” karakter ismi, sözlük anlamıyla benzer bir yapıda her şeyin kaynağı, evrenin sırrı olarak karşımıza çıkıyor. Burada da yine her şeyin kaynağı olan “Akaşa” ile kadının doğurgan yaratıcılığı arasındaki benzerliği görüyoruz. Yazarın bir başka dikkat çeken “Asalak” adlı öyküsünde de kuşaklar boyu devam eden davranış problemleri; tıpkı genlerimiz gibi atalarımızdan aktarılarak anlatılıyor. Bizim içimizde yaşayan ve bizden sonraki nesillerde varlığını sürdürerek hayatı hepimize zehir eden sorunlu davranışsal tepkileri odağa alıyor. Öyküde atalarından gördüğü kötü muamele sonucunda kendi kızına da kötü davranan psikolojisi bozulmuş bir anneyi görüyoruz. Annenin içinde bulunduğu ruh hâli şu cümlelerle dile geliyor yazarın kaleminde: “Kanımdaki asalak taşınma telaşında. Kızıma yerleşmek istiyor. Onun damarlarında yaşayacak. Anneannemden anneme, annemden bana, benden kızıma, kızımdan torunuma. Kendine yeni kurbanlar bulacak. Bu döngü sonsuza kadar devam edecek böyle. Anneannem öldü, annem öldü, ben öleceğim, kızım ölecek… Herkes ölecek ama asalak sonsuza kadar yaşayacak. Bu lanet döngüyü kırmanın bir yolu olmalı. Ama ne?” Kitabın ilk öyküsü olan “Tanrı’dan Korkmaz Cırcırlar”da ise iki Rum aşığın gözüyle mübadillerin yaşadığı zorluklara dikkat çekiyor yazar. Öyküde yer alan cırcır böcekleri ile kötü insanlar arasında sıra dışı bir metafor var. Bu öykü de yazarın diğer öyküleri gibi dil, kullanılan teknikler, benzetmeler açısından büyük bir zenginlik içeriyor. Üst kurmaca, geriye dönüş, iç çözümleme gibi birçok tekniğin iç içe kullanılması öykülerdeki derinliği artırıyor. Akaşa’nın Doğumu her açıdan başarılı bir ilk kitap olarak karşımıza çıkıyor ve ilgiyi fazlasıyla hak ediyor. AKAŞA'NIN DOĞUMU Çemen Tozbey Parma Kitap, 2025 Tür: Öykü 120 s.
- Öykü: İstifa
"Sanki o buz gibi durakta hiç tanımadığı birkaç insanla sessizlik ve bilinmezlik dolu bir kapana kısılıp kalıyordu da otobüsü bir anda önünde bitip onu bu ıstıraptan kurtarıveriyordu." İlyas Talha Er Soğuk, insanın tüylerini ürperten bir Kasım sabahıydı. Aniden ortaya çıkan rüzgar insanın kemiklerine kadar işliyor, adamı ayakta donduruyordu. Yarım saattir üç kişinin arkasında otobüs beklemekten harap olmuş T., “bare biraz kar yağsa, böyle kuru kuru soğuk da hiç çekilmiyor,” diye içinden geçiriyordu ki birdenbire durağın hemen karşısındaki virajdan gelen otobüsünü gördü. Ah ne kadar da seviyordu o otobüsün o virajı kendisinden hiç beklenmeyen bir kıvraklıkla geçip aniden yanı başında bitmesini. Sanki o buz gibi durakta hiç tanımadığı birkaç insanla sessizlik ve bilinmezlik dolu bir kapana kısılıp kalıyordu da otobüsü bir anda önünde bitip onu bu ıstıraptan kurtarıveriyordu. Bu kadar otobüs güzellemesi yeter diyorsanız biraz da T.’nin iş hayatına odaklanalım. Özel bir şirkette büro elemanı olarak çalışan T. işinden, bundan dolayı da hayatından nefret ediyordu. Eğer T.’ye işi hakkında nefret ettiği şeyin ne olduğunu soracak olsaydınız kısaca “Her şeyinden!” cevabını alırdınız. Ama gerçekten çalışma arkadaşlarından tutun ofisin dekoruna kadar T.’nin gözüne itici gelmeyen, onun içini sıkıp durmayan, kafasını o yerden kurtuluncaya kadar allak bullak etmeyen hiçbir şey yoktu. Belki de sırf bu yüzden otobüse binmek gibi saçma sapan şeylerle kendini avutup duruyordu, kim bilir? Eve gelince de günün kendisinde yaptığı sersemlikle yatağına girip, bir ömür kendisini bırakmayacak olan cezasına kendisini hazırlamaya çalışıyordu. Ama ne kadar yorulursak yorulalım, tükenirsek tükenelim dışarıda bir hayat vardı ve kendisine eşlik etmemizi bekliyordu değil mi? (Her ne kadar bazılarımız istemese bile) İş hayatını da bir kenera bırakırsak elimizde hayal dünyasına bağımlı, özgüven sorunları olan üstüne bir de beyaz yakalı olmasıyla kendini avuttuğunu sanan bir zavallıdan başka bir şey kalmıyordu. Aslında açık konuşmak gerekirse yaşadığımız yerde çoğu hikaye aynen bu noktada son bulur o yüzden çoğumuz için bunun ötesini bir ilerlemeden çok bir döngüyü tekrar edip durma olarak kabul etmek çok da yanlış sayılmaz ama tabi benim hikayemde T.’nin biraz alışılmışların dışına çıkması, ne bileyim “ilgi çeken” bir kadınla tanışması, hepinizin kafasını allak bulacak edecek fırtınalar koparması falan gerekiyor. Aksi takdirde size bütün bunları nasıl bir hikaye olarak satabilirim, değil mi? Ama belki de birazcık olsun kalıpların dışına çıkmanın yani demek istediğim o ki tam olarak sıradan, tekdüze, kalıp bir karakterin hikayesini anlatma vakti gelmiştir. Ünlü bir yazardan okumuştum: “Kadınlar hikayenin tadıdır, tuzudur,” diyordu; varsın benim hikayem bu seferliğine birazcık tatsız tuzsuz olsun, ne yapalım. Hem bu sefer de okunmazsam eğer, bahanem de cebimde hazır.. Ne güzel değil mi? Neyse, biz bunları tartışıp durana kadar T. çoktan ofisine varmış hatta arkadaşlarıyla bir şeyi tartışmaya bile başlamıştı. Ama tartışmanın pek seviyeli olmadığı ve T.’nin aleyhine gittiği, adamın bozulmuş yüzünden anlaşılabiliyordu. Derken T.’nin patronu da olaya karıştı ve ne yaşandığını sordu. T.’de: “Ahmet Bey, arkadaşlara sorduğum tek şey en son çalıştığımız projedeki raporları benimle paylaşıp paylaşamayacaklarıydı. Ama aldığım cevap, “Bir kere de kendi işini kendin takip etsene be! Sana gönderip durmak zorunda mıyız biz bunu sürekli sürekli..” tarzı bir şey olunca ben de onlara: “Tamam arkadaşım göndermezseniz göndermeyin de neyin tantanasını yapıyorsunuz bu kadar? Derdiniz ne sizin yani?” dedim. “Olay anlayacağınız bundan ibaret. Ama onlar aynı tutumlarını..” Ahmet Bey’in “Tamam, yeter” anlamındaki bir el hareketi ile susmak zorunda kalan T. o gün boyunca kırgınlık ve öfke içinde kendisine durduk yere sataşan ofis çalışanlarına, Ahmet Bey’e ve en çok da kendisine kızıp durdu ve akşam işi bitip evine vardığında yine her zamanki rutini gereği kendisini ölü gibi yatağına bırakıp kaderine doğduğu günden bu yana boyun eğmiş bir kölenin hissizliğiyle uykusuna daldı. Ama sabah olunca her zamanki alışmış olduğu saatte kalkmadı. Adeti gereği kısa bir duş almadı (bir keresinde ofistekilerin bir arkadaşlarının arkasından “kokuyor” diye konuştuklarını duymuştu) dünden ütülenip hazırlanmış gömleğiyle pantolonu giyip aynada uzun uzun kendine bakmadı. Onun yerine sabah kalkıp ilk iş olarak bilgisayarını açtı ve sekiz senelik patronu Ahmet Bey’e kısaca “Benden bu kadar.. Yolunuz açık olsun. İstifa ediyorum,” yazan bir mail yolladı. Mailin de konu kısmına (Bu Ahmet Bey sürekli ne kadar iyi İngilizce bildiğiyle övünüp dururdu.) “I quit,” yazdı. Sonra düşünmeye başladı, şimdi ne yapacaktı? Bu maili yazıp gönderdikten sonra kendisini sonsuz bir boşlukta bulacağını, hayatının bir anda sonu gelmez karanlıklar içinde kaybolup yok olup gideceğini (sabit gelirli nasıl olsa, yadırgamamak lazım) falan zannediyordu ama aksine tek hissettiği şey hiç ama hiç beklemediği, bütün göğsünü içten içe sarıp kuşatan bir ferahlıktı. Penceresini açtı, Kasımın sonlarına doğru kar da yavaştan yüzünü göstermeye başlamıştı. Penceresinden yavaş ama istikrarlı bir şekilde yağıp, karşıdaki apartmanın çatısını bembeyaz yapan karı görünce istemsizce gülümseyiverdi. Gerçekten onun için karın bu kadar güzel göründüğünü unutalı çok olmuştu. Mayıs’ın başları... Havalar gittikçe ısınıyor... Çocuklar yaklaşan tatilden dolayı sevinçli. Yetişkinler tatil hazırlığında... Doğa yeniden en parlak, en güzel haline bürünmüş. Kısacası herkes tatlı bir telaş içinde bir şeylerin peşinde koşturup duruyor... Ama herkes derken bizim T.’nin karşı komşusu Serpil Hanım’ı bu kümeden ayırmam gerekir çünkü kadıncağızın başı günlerdir kapısının önünden eksik olmayan mide bulandırıcı bir kokuyla dertte. İlk başta kokunun dışarıdan geldiğini, bir kanalizasyonun falan patlamış olabileceğini düşünmüş o yüzden de pek umursamamıştı. Ama sonradan evinin yakınlarında bu tarzda bir olayın yaşanmadığını ve tabi ki de bu ağır kokunun T.’nin evine yaklaştıkça şiddetlendiğini fark etmesiyle sinirleri tepesine sıçrayıvermişti. Ve şimdi de bugüne kadar kapısını çalıp, ayaküstü bir sohbet etmeye bile tenezzül etmediği komşusuna nefret ve sitem dolu bir konuşma yapmak üzere (burnunu da tıkamaya çalışarak) komşusunun ağır metalden yapılma kapısına peş peşe tıklatarak (yumruklayarak) onu dışarıya çıkarmaya çalışıyordu. Bir saat kadar bununla uğraşmasına ragmen bir sonuç alamayınca polis çağırmak zorunda kaldı. Çok geçmeden polis olay yerine vardı. Onlar da ilk başta kapıyı çalmayı denediler, sonuç alamayınca da kapıyı kırdılar. İşte içeri girdiklerinde buldukları şeyden birkaçı: “Yerlere saçılmış gazeteler (iş ilanları kısmında bolca tükenmez kalem izleri var), bir aile albümü, T.’nin bozulmaya başlamış ölü bedeni, bir de yerde duran kapağı tozlarla dolu bir not defteri...” Bu saydığım şeylerden ilk üçünü artık bu hikayede kullanamam ama isterseniz sonuncuya bir göz gezdirelim. Görünüşte basit bir karalama kağıdından fazla bir şeye benzemeyen bu defteri polisler de pek umursamamışlar, herhangi bir olaya bir kanıt olabilme ihtimali bile vermemişlerdi. İşte T., bu hayatta bir süprüntü gibi doğdun, bir süprüntü gibi yaşadın ve aynen bu şekilde de ölüp gittin. Şimdi de seni doğmuş olduğun günden bu yana hiç umursamamış olan bu insanlar, kendilerine bırakmış olduğun son hatırayı da (son günlerini anlattığı bir günlük) öbür süprüntülerinin arasına atıyor. Ne yaparsın ama, hayat işte değil mi? Ama merak etme ben insaflı olup günlükten birkaç yeri (hoşuma giden kısımlardan) ekleyeceğim buraya. Bu kadar da kırgın gitmemiş ol bari aramızdan değil mi? 28.11.2016 Merhaba Sevgili Günlük, Bugün hayatımda şimdiye kadar yaptığım en cesur şeyi yaptım. Sürekli dalga geçilip, aşağılandığım, azıcık bir miktar paraya sömürülüp, bir hiç yerine konulduğum işimden ayrıldım. İnan çok rahatım şu an. Yani ne bir daha o sevimsiz iş arkadaşlarımla ne de kendini beğenmiş, meymenetsiz patronumla uğraşmak zorunda kalacağım. Evet, iş bulmak belki biraz olabilir ama ben başaracağım.. (İlk defa “başarmak” kelimesinden bir haz alıyorum, biliyor musun?) 30.01.2017 Of Allah’ım niye bu kadar zor bu? Tek istediğim insan gibi çalışıp yaşayabileceğim bir işe girmek.. Bu kışın ortasında bıktım usandım kapı kapı gazetelerin iş ilanlarını kovalayıp durmaktan artık.. Bazen geceleri ayaklarımın ağrısından uyuyamıyorum, hep ayakkabılarım su aldığından... Allah’ım sen bana bir yol göster. 15.04.2017 Biliyor musun sevgili günlük, şimdi düşündüm de çok boşuna yaşamışım aslında ben... Yıllar boyu o kadar okul okul üstüne bitirip durmuş, insan üstüne insan tanıyıp durmuşum ama ne o okullardan bir şey öğrenebilmiş ne de o insanlardan bir arkadaş kazanabilmişim. Gençken hep “keşke karşı cinsten birkaç arkadaşım olsaydı...” der dururdum, sanki hayatıma girecek bir kadındı her şeyi çözüme ulaştırıp, içimdeki sebebi meçhul feryadı sonsuza kadar susturacak olan. Şimdi o kadar da umursamıyorum bunu. Ne bileyim, artık hissetmiyorum o içimdeki dürtüyü işte. Hem bu durumda en son düşüneceğim şey kadın olmalı benim herhalde. Üç aydan beri yarı zamanlı işlerle geçinmeye çalışıp duruyorum.. Ama yine buna da şükür, daha ölmedik yani değil mi? Neyse sevgili günlük, kendine çok iyi... Haa... Bu arada bugün kitapların arasından aile albümümü buldum, eski kitapları incelerken bir anda karşıma çıkıverdi. Bugün o albümdekilerin yarısıyla görüşmüyorum ama yine de insan onları görünce bir hoş oluyor, biliyor musun? Acaba o albümün içinde beni arada sırada aklına getirip hatırlayan birisi var mıdır? Neyse bugünlük bu kadar konuştuğum yeter. Kendine çok iyi bak ve beni unutma.
- Dijital Suç Kültürü Dergisi SUÇÜSTÜ’nün 9. sayısı yayında!
Suç edebiyatı başta olmak üzere suçu odağına alan disiplinlerarası içeriklere ve konuklara yer veren iki aylık dijital dergi SUÇÜSTÜ, 9. sayısı ile yayında! SUÇÜSTÜ’nün 9. Sayısında Neler Var? Derginin yeni sayısında 2024 yılında Mahal Edebiyat ile başlattıkları “İlk Polisiye Roman Yarışması”nın sonucu yer alıyor. Katılan 17 dosya arasından birinci olan Umut Kaygısız’ın “Küpelerini Tak Anne” isimli eseri, 2025 yılında Mahal Edebiyat bünyesinde kitaplaştırılacak… Şimdiye dek öyküleri iki farklı yayınevi tarafından kitaplaştırılan M. Kemâleddin’in hiçbir derlemede yer almayan ve ‘kayıp’ statüsünde olduğu belirtilen öykülerinden biri SUÇÜSTÜ’nün 9. sayısında gün yüzüne çıkıyor! Bünyamin Tan’ın titiz araştırmacılığı ile keşfedilen “Kızıl Gölge” öyküsünün ilk bölümü dergide okuyucuları bekliyor. Dilimize hiç çevrilmemiş gerçek suç anlatılarını temele alan çizgi romanlar da SUÇÜSTÜ ile okurlarla buluşmaya devam ediyor. Alper Kaya’nın çevirdiği “Şıklığın İzi Kalmaz” isimli tam macera çizgi roman da dokuzuncu sayının içerikleri arasında. Röportaj Konukları Derginin dokuzuncu sayısının röportaj konuklarının ilki, “Bu Cenazeyi Bana Lütfeder misiniz?” kitabı geçtiğimiz aylarda raflardaki yerini alan Didem Ünal Demir. Tecrübeli editör ile, editörlük – yazarlık arasındaki farklardan romanın ortaya çıkış sürecine varan bir sohbet gerçekleştirildi. Avukat Uğuralp Dilek ile ilk kez hususi olarak kitaplaştırılan bir suç türü olan beyaz yaka suçlarını odağına alan oldukça detaylı bir söyleşi dergide yer alıyor. Selin Saraçoğlu Bayraklı ile Maya Kitap bünyesindeki suç bulmacası çevirilerinden yola çıkılıp, çevirmenliğe uzanan bir sohbet okurları bekliyor. Disiplinlerarası İçerikler Sinemanın ve dijital platformların nabzı SUÇÜSTÜ’nde atmaya devam ediyor. Gizem Şimşek Kaya’nın Lawrence Block’un kült karakteri Scudder’in romanlarından uyarlanan iki filmi kıyasladığı “Scudder’in İki Yüzü”, Onur Kırşavoğlu’nun 2000'li yıllarda seyircilerle buluşan 5 önemli İngiliz suç filmini yazdığı “Barut, Kan ve Mizah” yazılarının yanı sıra Evliya Çelebi’nin “Orijinalsin Dexter: Original Sin” yazısı da 9. sayının içerikleri arasında... Halis Koç’un “Gizli Katil” ve Ahmet Ziya Yıldırım’ın “Kırmızı Kanatlı Melek” öyküleriyle birlikte Gülseda H. Çelebi’nin tefrikası “Körelmiş Masumiyet” ikinci bölümüyle dergide yer aldı. Ahmet Vehbi Doğramacı’nın suçu odağına alan haiku’su da bu sayının içerikleri arasında. Hasan Hayyam Meriç’in “Doğa Suçları Müzesi”, Didem Kazan Sol’un “Francisco Goya: Karanlığın Ressamı, Suçun ve İnsan Ruhunun Tanığı”, Murat S. Dural’ın “Suç ve Suçlunun Yeni Tanımları Üzerine ‘Medusa’nın Salı’ ve Hatırlattıkları”, Barkın Orhan Kalamış’ın “Suç Romanlarında İşçi Sınıfının Çıkış Yolu Arayışı” ve İlhan Alemdar’ın “Polisiye Edebiyatında Dedektifin Evrimi” yazılarının yanı sıra Aysu Şahlı’nın Önce Gözler Görür romanına dair yazdığı kritik yazısı ile Ahmet Ziya Yıldırım’ın Return of the Obra Dinn oyununa dair incelemesi de SUÇÜSTÜ’nün 9. sayısında okurları bekliyor.
- Ayrımcılığa, dışlanmaya ve güç mücadelelerine karşı direnen bir karakterin hikâyesi
Fantastik edebiyata yeni bir soluk getiren “Savaşçı Kronikleri” serisinin ilk kitabı Savaşçı Kalbi, sıra dışı bir kadının ayakta kalma mücadelesini anlatıyor. Halkının nefret ettiği, yurtsuzların avlamaya ant içtiği, kralların bile arzuladığı kadın: Leyla... Güçlü, cesur, inatçı ve dayanıklı bir savaşçı. Sarı saçlı, mavi gözlü savaşçıların arasında siyah saçları ve yeşil gözleriyle dışlanan Leyla, hem fiziksel hem de duygusal olarak sınanıyor. Savaşçı soylular arasında sıra dışı yeteneğiyle Savaşçı Kral’ın gözdesi olan Yüzbaşı Alec, benliğinin derinliklerinde ateş ve çelikle doğmuş bir asker. Leyla’yı eğitiminin başlarından beri yakından izleyen Alec’in ona olan ilgisi ise işleri daha da karıştırıyor. Ayrımcılığa, dışlanmaya ve güç mücadelelerine karşı direnen bir karakterin hikâyesi olan Savaşçı Kalbi , okuyucuyu sürükleyici bir dünyanın içine çekiyor. Hande Z. Watt’ten, destansı bir evren ve tutkulu bir mücadele arayanlar için kaçırılmayacak bir roman. Defterdar’ın Hande Z. Watt’a dair notları: İstanbul’da doğdu. Çocukluğu Almanya’da geçti. İlk parasını 8 yaşında David Hasselhoff albümünde arka vokal söyleyerek kazandı. Tufts Üniversitesi’nde felsefe ve siyaset bilimi okurken cheerleader bir oda arkadaşı vardı. Boston’da yaşarken bir caz üçlüsünde bol bol bossa nova söyledi. Miami’de yaşarken (beceriksizce) capoeira yaptı. Edinburgh Üniversitesi’nden Yaratıcı Yazarlık ve İngiliz Edebiyatı alanında doktora derecesine sahip. Üç takma ad kullanarak 20’den fazla eseri yayımlandı. Penguen Yayınevi için Türkçe’den İngilizce’ye roman çevirdi. Rajasthan’da bir yabandomuzu tarafından kovalandı. Edinburgh Üniversitesi’nde yedi yıl boyunca Edebiyat ve Yaratıcı Yazarlık dersleri verdi. SAVAŞÇI KALBİ Hande Z. Watt Doğan Solibri, 2025 Tür: Fantastik Kurgu 320 s.
- Milliyet Sanat’ın Mayıs 2025 sayısı çıktı
Milliyet Sanat, Mayıs 2025 kapağında okurlarını son albümü “MAYHEM” ile müzik dünyasında yeni bir dönem başlatan Lady Gaga ile karşılıyor! Yeni sayıda, sanat gazeteciliğinin amiral gemisi Milliyet’in geride bıraktığı 75 yıla, tartışmalı sanatçı Maurizio Cattelan’ın Londra’daki sergisi “Bones”a, Virginia Woolf’un ünlü romanı Mrs. Dalloway’in 100. yaşına ve İDOB’un, Brezilyalı ünlü koreograf Ricardo Amarante’nin yorumuyla sahnelediği “Romeo ve Juliet”e dair yazılar; Funda Eryiğit ile Ayın Söyleşisi gibi daha birçok renkli içerik okurları bekliyor. Lady Gaga’nın müzikal evrimiyle birlikte Türkiye’deki Little Monsterlarla özel röportajların da yer aldığı dosya yeni sayıda. Türkiye’nin sanat hafızası Milliyet Sanat, Mayıs 2025 sayısının kapak konusunu, Lady Gaga’nın 2009’dan bugüne müzikal evrimi, oyunculuk kariyerindeki dönüm noktaları, yeni albümü “MAYHEM” ve Türkiye’deki Little Monsterlarla özel röportajların yer aldığı özel dosyaya ayırıyor. MÜZİK Yeni sayının müzik sayfalarında Ankara ve İstanbul’da iki konser vermeye hazırlanan Norveç asıllı Resa Saffa Park’ın ve Moskova Çaykovski Senfoni Orkestrası’nın Lütfi Kırdar Anadolu Oditoryum Salonu’nda vereceği iki konserde orkestrayı yönetecek Maestro Philippe Chizhevski ve orkestraya eşlik edecek solistler Dali Gutserieva ile Adam Gutseriev’in röportajları yer alıyor. Eray Aytimur “Bırak Dağınık Kalsın” köşesinde André Fernandes’in son albümü, Ted Gioia’nın How to Listen to Jazz kitabı ve Bimhuis TV; Mehmet Tez ise “Müzik Dünyasından” köşesinde stream gelirlerinin azalması ve müzik dünyasının eşiğinde durduğu yeni değişim hakkında yazarken Naim Dilmener ise her zamanki gibi müzik gündemini değerlendiriyor. Kemal Küçük “Diapason” köşesini yeni albümünde Eugène Ysaÿe’in “Solo Keman İçin Altı Sonatı”nı seslendiren Elvin Hoca Ganiyev’e ayırıyor. KÜLTÜR Mayıs 2025 sayısının bu özel bölümü, ilk sayısı 11 Şubat 1926’da Atatürk’ün izniyle yayımlanan, yazgısını Abdi İpekçi’nin değiştirdiği ve Türk basınında kültür sanat gazeteciliğinin duayeni Milliyet gazetesinin geride bıraktığı 75 yıla bir bakış sunuyor. AYIN SÖYLEŞİSİ Asu Maro ile Ayın Söyleşisi’nin mayıs ayındaki konuğu, Adana Altın Koza’da En İyi Kadın Oyuncu Ödülü aldığı “Ölü Mevsim” ile bu ay sinemalarda izleyiciyle buluşmaya hazırlanan Funda Eryiğit. Eryiğit, hem yer aldığı projeleri hem de özellikle annelik sonrasında yaşadığı değişimleri içtenlikle anlatıyor. SİNEMA Derginin sinema sayfalarında okurları “Mission: Impossible/Görevimiz Tehlike” serisi ve serinin sekizinci filmi “The Final Reckoning/Son Hesaplaşma” ve “Final Destination/Son Durak” serisinin 14 yıl sonra gelen 6. filmi “Final Destination: Bloodlines/Son Durak: Kan Bağı” ile ilgili yazılar bekliyor. 44. İstanbul Film Festivali’nde jüri başkanlığı yapan Hintli sinemacı Shekhar Kapur’un açıklamalarına da yer veren sayfalarda senarist-yönetmen Belkıs Bayrak ve başrol oyuncusu Ecem Uzun ise Antalya’dan üç ödülle dönen ve bu ay vizyona giren “Gülizar” filmini anlatıyor. Attila Dorsay ise “Sinemanın Hazineleri” köşesini bu ay, Kenneth Branagh’ın yönettiği ve o dönemdeki eşi Emma Thompson ile başrolleri paylaştığı “Dead Again/Yeniden Ölmek” filmine ayırıyor. EDEBİYAT Genç Mungo adlı yeni kitabını çıkaran Booer ödüllü yazar Douglas Stuart’ın röportajıyla açılan edebiyat sayfaları, Virginia Woolf’un ünlü romanı Mrs. Dalloway’in 100 yıllık yürüyüşüne dair kapsamlı bir yazı ve edebiyatın ikonik ergenlerine dair bir dosyayla devam ediyor. Yayıncılığa test kitaplarıyla başlayan ve zaman içerisinde edebiyata da ağırlık veren bir yayınevi hâline gelen Tudem’in yolculuğuna bir yazıyla ışık tutan sayfalarda Hülya Avtan ise her zamanki gibi “Sayfayı Çevir” köşesinde edebiyatseverlere çok geniş bir öneri seçkisi sunuyor. SAHNE SANATLARI Mayıs 2025 sayısının sahne sanatları sayfalarında, sahneye ilk kez birlikte çıkan Nezaket Erden ve Hakan Emre Ünal çifti yeni oyunları “En Sevdiğinden Başla”yı anlatıyor. Brezilyalı ünlü koreograf Ricardo Amarante’nin yeteneği ve vizyonunun İDOB’un yetenekli ve yetkin dansçılarıyla buluştuğu “Romeo ve Juliet” balesi üzerine bir değerlendirmenin de yer aldığı sayfalarda Onur Şimşek “Oyun Hafızası” köşesinde transmedya performansı “ENDOPHASIA” ile “Kısık Ateşte Düdüklü Tencere”, “Takımyıldızları” ve “Afife” oyunlarını kaleme alıyor. PLASTİK SANATLAR Arkas Sanat Merkezi’nin “Gelenek ve Modernite: Arkas Koleksiyonu’nda Türk Resmi (1920-1970)” sergisi kapsamında küratör Prof. Dr. Burcu Pelvanoğlu’nun röportajıyla açılan plastik sanatlar sayfalarında, Guido Casaretto YUNT’taki “Of strays, rhinos and misunderstandings/Başıboşlar, gergedanlar ve yanlış anlamalar hakkında” isimli sergisini; Prof. Rahmi Aksungur ise İş Sanat Kibele Sanat Galerisi’nde devam eden retrospektif sergisini anlatıyor. Tartışmalı sanatçı Maurizio Cattelan’ın Londra’daki “Bones” adlı yeni kişisel sergisinin; Reyhan Uludağ’ın G&G Sanat Merkezi Beyaz Köşk’te açılan yeni sergisi “Dijital İnsancık - Bana Çizgini Anlat”ın ve Bursa Büyükşehir Belediyesi’nin desteğiyle açılan Nâzım Hikmet sergisi “Yaşamak Güzel Şey Be Kardeşim”in incelemeleri de okurları bekliyor. Sabiha Kurtulmuş “Biz, Vesaire” köşesini Lisbon Art Weekend’in kurucusu Merve Pakyürek ve günümüzün en önemli kadın sanatçılarından Joana Vasconcelos ile yaptığı röportaja ayırırken Ayşegül Sönmez “Sanatatak” köşesinde yakın zamanda kaybettiğimiz, sanat dünyasında birçok alanda öncü bir isim olan Tomur Atagök’ü, kendi sözleriyle anıyor. PODCAST Milliyet Sanat Mayıs 2025 sayısı, Dr. Mert Kaya’nın İzmir’in kültürel çoğulcu yapısını, tüm bu farklılıkların kıymetini anlatmayı hedefleyen “Bellek İzmir” podcast’ini anlattığı röportajla sona eriyor.















