Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- İstiridyenin Anatomisi
Merve Tarhan, öykü kitabı İstiridyenin Anatomisi’nde, aşinası olduğumuz fakat tam da bu aşinalık yüzünden hikâyelerini ıskaladığımız sesleri duyuruyor. “Bazı geceler öyle yalnız hissediyorum ki kendimi, devasa bir kara delik beni yutacakmış gibi. Yutacak ve hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Sonsuz bir düşüş. Keşke yere çakılsam, diyorum. Yere çakılsam ve bu düşüş bitse. Böyle gecelerde en az bir paket sigara içiyorum, sarhoş oluyorum, yüzüne bile bakmak istemediğim insanları telefonla arıyorum. Evet, yüzlerine bile bakmak istemiyorum. Yalnız kalmış olmasam asla aramam onları. Belki küçümsüyorum. İki sayfa kitap okusam daha iyi geliyor bana. Kitap okurken daha az yalnız hissediyorum. Ölü yazarlarla konuşuyorum, bu dünyayı çoktan terk etmiş müzisyenlerin şarkılarında doyuruyorum ruhumu. Sanki sevdiğim her şey ölü. Canlı hiçbir şeyi sevemiyorum.”*** Aşinası olduğumuz fakat tam da bu aşinalık yüzünden hikâyelerini ıskaladığımız sesleri duyuruyor Merve Tarhan İstiridyenin Anatomisi’yle. Hiç oyunsuz, olağanca sıradanlıklarıyla kenardakileri duru bir Türkçeyle çağırıyor; vurgu daima yaşamla insan arasındaki uzunca bağın düzensiz ilmeklerinde. Apartmanın huysuz teyzesi, babanın hak edilmiş sevgisi, bu çağın çok sesli erkekliklikleri, o filmi hatırlatan sevgililer, bütün bütün yalnızlıklar, bir türlü acısı çıkarılamayan öfkeler var bu öykülerde. Kederi yüklenmekte gayet cömert öyküler bunlar ama neşeyi de arayan buluyor, hep olduğu gibi. Merve Tarhan, İstanbul Üniversitesi Psikoloji bölümünden 2012 yılında mezun oldu. Yine aynı üniversitede İktisat Teorisi alanında Davranışsal Ekonomiye odaklanan bir tez yazarak yüksek lisansını tamamladı. İkinci yüksek lisansını ise Esenyurt Üniversitesi Klinik Psikoloji bölümünde tamamladı. University of Hawaii Ekonomi Bölümünden doktora bursu aldı, burada araştırma görevlisi olarak görev yaptı. Çalışmalarını klinik odaklı sürdürme düşüncesiyle Türkiye’ye döndü, burada farklı psikoterapi merkezlerinde çalıştı. Klinik yönelimi, psikanalitik terapiler ve sanat psikoterapileridir. Halen Ankara’da klinik çalışmalarına devam etmektedir. ”Birkaç Küçük Sıyrık” ve ”Çağrışımlar: Edebiyat ve Psikoloji Yazıları” adlı iki kitabı vardır. Psikoloji alanında bilimsel yayınlar üreten Kimera Dergisi’nin kurucusu ve editörüdür. İSTİRİDYENİN ANATOMİSİ Merve Tarhan Ornis Kitap, 2024 Tür: Öykü 96 s.
- Bir tren, enfes bir yaz manzarasında hızla ilerliyor...
Alex Schulman, yeni romanı Malma İstasyonu'nda, bir ailenin ve miras geçmişin izini sürerek ebeveyninin hatasını yüklenmek zorunda kalan çocukların hikâyesinin peşine düşüyor. Bir tren, enfes bir yaz manzarasında hızla ilerliyor. Yolcular arasında evliliklerinde kriz yaşayan bir çift, bekâr bir baba ve küçük kızı ile annesinin geride bıraktığı gizemin cevabını arayan bir kadın var. Hepsi Malma İstasyonu'na gidiyorlar ve ne onlar ne de okur kaderlerinin nasıl iç içe geçtiğini, nasıl görünmez ağlarla birbirlerine düğümlendiklerini biliyor. Esrarengiz Harriet, kontrol tutkunu Oskar ve arayış içindeki Yana - bu karakterlerin her biri, noktaları birleştirmeye çalışırken bir önce zamanın izlerini taşıyor. Karakterlere ait bölümler boyunca onlarla birlikte zamanda yolculuk ediyoruz. Üç kuşak üzerinden yalnızlıklar, travmalar ve psikolojik bagajlarıyla tamir edilemez ilişkilerin dağıttığı bir ailenin hikâyesini okuyoruz. Alex Schulman yine Hayatta Kalanlar romanında olduğu gibi sürprizli bir son ve sürükleyici bir kurguyla okurunu büyük yüzleşmeye hazırlıyor. Kendine özgü kurgusuyla zamanda hızla ilerleyen bir tren gibi Malma İstasyonu; her bölümü bir sonrakine eklemlenen bir kompartıman gibi. Schulman, ailenin ve miras geçmişin izini sürerek ebeveyninin hatasını yüklenmek zorunda kalan çocukların hikâyesinin peşine düşüyor. Carl Magnus Alexander Schulman (d. 17 Şubat 1976, Hemmesdynge) İsveçli bir yazar, gazeteci, blog yazarı ve televizyon ve radyo programcısıdır. Kariyeri 2005 yılında Stureplan.se web sitesini kurmasıyla başladı. Aynı yıl kardeşi Calle Schulman ile birlikte TV4'te yayınlanan Postkodmiljonären adlı İsveç TV programında tekrarlanan bir programa katıldı. Alex Schulman 2006 yılında bir blog açtı ve kısa bir süre sonra Aftonbladet tarafından işe alındı. Blog yazıları yazdı, kitaplar yayınladı ve daha sonra program sunucusu oldu. 2012 yılında Sigge Eklund ile birlikte Alex & Sigges podcast'ini başlattı. MALMA İSTASYONU Alex Schulman Timaş Yayınları, 2024 Çeviri: Zeynep Tamer Tür: Roman 256 s.
- Deniz gözlüklerinizi takın. Türkiye’nin denizlerini keşfe çıkıyoruz!
Deniz Dinozorunun Sırrı, Türkiye’nin deniz biyoçeşitliliğini ve iklim krizinin su yaşamına etkisini anlatıyor. Kitabın gerçeğe uygun çizilmiş, dikkat çekici resimleri sanatçı Serhat Gürpınar imzası taşıyor. Deniz Dinozorunun Sırrı: Çocuklara iklim krizinin denizlere etkisini anlatıyor. Su bilimleri mühendisi Ecem Kodak’ın kaleme aldığı Deniz Dinozorunun Sırrı Altın Kitaplar etiketiyle piyasaya çıktı. Deniz Dinozorunun Sırrı, Türkiye’nin deniz biyoçeşitliliğini ve iklim krizinin su yaşamına etkisini anlatıyor. Kitabın gerçeğe uygun çizilmiş, dikkat çekici resimleri sanatçı Serhat Gürpınar imzası taşıyor. Ecem Kodak: “Bu kitap aracılığıyla çocuklarımıza Türkiye’nin su altı zenginliklerini tanıtmak istedim. Böylece su yaşamını benimseyip korumalarına katkı sağlamayı amaçlıyorum.” İklim krizi ve kirlilik; sudaki yaşamı tahrip ediyor, su kaynaklarımız yok oluyor. Denizlerde sürdürülebilirliği sağlamak için önce onu tanımamız gerektiğini düşünen Ecem Kodak, çocuklara Türkiye’nin deniz biyoçeşitliliğini ve iklim krizinin su yaşamına etkisini anlatıyor. Altın Kitaplar’dan çıkan Deniz Dinozorunun Sırrı’nda bir yandan göç etmeye hazırlanırken diğer yandan müsilaja çözüm arayan iki lüferin hikâyesi anlatılıyor. Bu yolculuk onları Mersin balığından orfoz ve deniz çayırlarına dek nesli koruma altındaki pek çok deniz canlısına götürüyor. Kahramanlarımız, Türkiye’nin deniz biyoçeşitliliğini öğrenirken iklim krizi, yasak avcılık ve istilacı türlerle de mücadele ediyor. Ecem Kodak, İstanbul Üniversitesi’nde Su Bilimleri Mühendisliği, İstanbul Drama Sanat Akademisi’nde Yaratıcı Drama Eğitmenliği ve Haliç Üniversitesi’nde Sanat Terapisi eğitimlerini aldı. Sudaki yaşam konusunda farkındalık sağlamayı amaçlayarak Deniz Dinozorunun Sırrı’nı yazdı, bu kitapla bağlantılı yaratıcı drama atölyeleri hazırladı. Böylece çocukların hem kitap okuyarak hem de drama yoluyla yaşantı deneyimleyerek Türkiye’deki deniz canlılarını tanımasını ve bu yolla benimseyip korumasını hedefliyor. Kitabın aslına uygun çizimleri Serhat Gürpınar imzası taşıyor. Deniz gözlüklerinizi takın. Türkiye’nin denizlerini keşfe çıkıyoruz! Kaybolmaktan korkmayın sakın çünkü yolculuk boyunca su altında yaşayan dostlarımız bize eşlik edecek. Marmara Denizi’nde yaşayan lüfer kardeşler, bir yandan göç etmeye hazırlanırken diğer yandan denizlerimize musallat olan müsilaj sorununa çözüm aramaktadır. Çıktıkları yolculuk onları nesli tükenmekte olan deniz canlılarına götürür. Kahramanlarımız, bilmedikleri sularda, inmedikleri derinliklerde Türkiye’nin deniz biyoçeşitliliğini öğrenirken iklim krizi, yasak avcılık ve istilacı türlerle de mücadele etmek zorunda kalır. İki lüfer kardeş efsanelere konu olan o deniz canlısıyla karşılaştıklarında kendilerini bekleyen olaylardan habersizdir... Bir Su Bilimleri Mühendisi olan Ecem Kodak'ın ilk kitabı Deniz Dinozorunun Sırrı. Ülkemizi çevreleyen denizleri, deniz canlılarını ve biyoçeşitliliğini etkileyen çevresel sorunları çocuklar için akıcı bir dille ve heyecan dolu bir öyküyle anlatıyor. DENİZ DİNOZORUNUN SIRRI Ecem Kodak Altın Kitaplar, 2024 Resimleyen: Serhat Gürpınar 64 s. Tür: Çocuk
- Maya Koza sen ilk ne zaman büyüdün?
Psikolog Bilge Aygün, çocukların anlattıklarından ortaya çıkardığı çocukluk halini, yeni kitabı Maya Koza'da bu defa şiirlerle anlatıyor. Sadece Maya veya Koza olabilirdi İkisi bir arada daha da etkili Bazı çocuklara maya katmak gerekir Bazı çocuklarınsa Saklandıkları kozadan çıkartılmaları gerekir Bu ben ve sen olabileceği gibi Siz, biz, o, bu veya Hikayenin baş kahramanları olabilir… Ne olursa olsun Yin ve yang gibi birbirini tamamlayan Maya ve Koza her yerde ve her şeydedir… “Bir insan ilk ne zaman büyür, ben ilk ne zaman büyüdüm… Hala içime sinen bir cevabım yok, belki hala büyümeye devam ediyorumdur, belki büyümek biten bir şey değildir…” Psikolog Bilge Aygün çocukların anlattıklarından ortaya çıkardığı çocukluk halini, yazdığı şiirlerle anlatıyor. Bilge AYGÜN 1998 yılında İstanbul Üniversitesi Psikoloji Bölümünü bitirdi. Mezuniyetinin ardından özel okullarda okul psikoloğu olarak çalışmaya başladı. 23 yıldır bu alandaki çalışmaları devam etmektedir. 2008-2020 yılları arasında Altis danışmanlık merkezinde çalıştı. Şubat 2021’den itibaren İstanbul Sancaktepe’deki kendi ofisinde klinik çalışmalarına devam etmektedir. Çocuk-Ergen-Yetişkinlerle çalışmaktadır. Çocuk ve ergenlerin duygusal sorunları, iletişim kurma güçlüğü, dikkat eksikliği, hiperaktivite, öğrenme güçlüğü, kaygı, öfke kontrol güçlüğü ve saldırgan davranışlar, parmak emme, alt ıslatma, çalışma alanıdır. Bunun yanında Aile eğitimleri ve okullarda sosyal beceri eğitimi konuları ilgi alanıdır. “Temel Alışkanlık Eğitimi”, “Çocukların Motivasyonunu Nasıl Arttırabiliriz?”, “Çocuk Yetiştirirken Sınırlar Neler Olmalı?” verdiği aile eğitim konularındandır. İlk kitabı “2-10 Yaş Çocukları İçin Hayatı Kolaylaştıran Temel Alışkanlıklar” 2008 yılında Epsilon yayınevinden yayımlandı. 2020 Mart ayında güncellenmiş baskısı yayımlandı. İkinci kitabı “Atom Karınca Çocuklar, Motivasyonu artan çocuklar rahatlayan anne babalar” 2011 Şubat ayında Timaş yayınevinden çıktı. Empati eğitiminde kullanılmak üzere hazırladığı iki tane kart oyunu bulunmaktadır. 2021 Nisan ayında ilk romanı “Hiç Tanımadığım Biri” Epsilon yayınevinden yayımlandı. MAYA KOZA SEN İLK NE ZAMAN BÜYÜDÜN? Bilge Aygün Yol Akademi, 2024 48 s. Tür: Şiir
- Tanrıçanın eşsiz kızlarına yazılmış bir kitap
Zeynep Tütüncü Güngör, Felis Kohen’in ikinci kitabı “Şamanın Kadın Çemberi” üzerine yazdı: Kohen, kitapta bahsettiği çemberi korkusuzca bir şeylerin üzerine yürümek, deriyi soymak ve çıplak kalmak olarak tarif ediyor." Zeynep Tütüncü Güngör Spiritüel rehber, kılavuz ve yazar Felis Kohen’in ikinci kitabı “Şamanın Kadın Çemberi”, Destek Yayınları’ndan çıkarak raflardaki yerini aldı. İlk kitabı olan “Şamanın Yaşam Çemberi”nde Kabala ve Şamanizm öğretilerindeki deneyimlerini gün yüzüne çıkararak beğeni toplayan Kohen, bu defa kadınların hayatında Şamanizm ritüelleri ile bambaşka bir pencereyi aralıyor. Felis Kohen, Şamanın Kadın Çemberi’ni tacize, tecavüze uğramış, darp edilmiş, kırılmış, sindirilmiş, sesi kısılmış, her şeye rağmen meşalesini, ilmini, ışığını, çığlığını sonsuzluğa kadar korumuş tanrıçanın eşsiz kızlarına ithaf ediyor. Kitabın hemen başında okuyucularını QR kod ile meditasyonlarına eşlik etmesi için özel bir müzik listesine de yönlendiren Kohen; etkileşimli, anlayışlı ve rahatlatıcı bir okuma deneyimi sunuyor. Kohen, kadınların acılarını özgürleştirmeyi, onları güçlendirmeyi, genetik aktarılan tüm soylardan gelen negatif duygulardan uzaklaştırmayı, çıkış yolları göstermeyi ve özgür kılmayı amaçlayan bir yol haritası çiziyor bu kitapta. Kitap boyunca ana tanrıça ve onun suretleri olan tanrıçalarla birlikte yürüyoruz. Sheila Na Gig’ten, Venüs’e, İnanna’dan Hestia’ya, İsis’ten Sekhmet’e kadar daha birçok tanrıçayı yanımızda hissedip; çember çağrılarına kulak verip ışığımızı parlatacak ve yaralarımızı saracağız. Kohen, kitapta bahsettiği çemberi korkusuzca bir şeylerin üzerine yürümek, deriyi soymak ve çıplak kalmak olarak tarif ediyor. Aslında bu çember, huzuru değil daha çok acıyı doğurmayı, böylelikle öz benliğe ulaşmayı vadediyor. Yazarın kurucusu olduğu Urban Priestess Institution ile ortaya çıkmış bir kavram olan kadın çemberi, pek çok kadını bir araya getiren ve onu ilahi dişille buluşturmayı amaçlayan bir geçiş töreni ifadesi olarak kullanılıyor. Çoğumuz farkında olmadan gündelik yaşamda da bu yolculuğu deneyimliyoruz. Çember, farklı topluluklarda ve kültürlerde var olan kadınların bir araya gelme ve birbirlerine destek olma geleneklerinin bir yansıması aslında. Bu geleneğin kökeninin tarihte çok eski zamanlara kadar uzandığını kitapta okuyoruz. Toplumsal beklentiler ve roller nedeniyle duygularını ifade etme konusunda baskı altında olan kadınların hayatın her alanında yaşadığı sorunların çözümü noktasında tanrıçaların öğretileriyle şifalanmasını sağlayan ritüeller sunan kitap, kadın dayanışmasının altını çiziyor. Kendimize ve diğer kadınlara saygı göstermenin, destek olmanın hayati önemini vurguluyor. Bedenimizin derinliklerinde bir yolculuğa çıktığımız bu kitapta aslında tüm duyguların beden üzerinde nasıl bir etkiye sahip olduğunu da yakından göreceğiz. Kaybettiğimiz gücü yeniden toplayabileceğimiz, konuşamadıklarımızı haykırabileceğimiz, kaybetmeyi göze alamadıklarımızdan vazgeçebileceğimiz, kalıplarımızı kıracağımız, yüklerimizden arınacağımız, cinsel benliğimizi keşfedeceğimiz birçok uygulama bulunuyor Şamanın Kadın Çemberi’nde. Dişil enerjinin gücünü keşfedeceğimiz Şamanın Kadın Çemberi, bir kitap olmanın ötesinde aktif uygulamalar, ritüeller ve meditasyonlar ile okuyucularını sarıp sarmalıyor, hayatlarına kolaylık sağlamayı hedefliyor. Felis Kohen, bizden önceki kadınların mirasını içimizde taşıdığımıza değiniyor bu kitapta. Aslında her bir kadın, kolektifin bir parçası… Bazen yeniden gülebilmek için acıya iyice batmamız gerekir. Karanlığın en derin noktasına ulaşmaktan korkmamalı, siyahın aynı zamanda güvende olmak anlamına geldiğini bilmeliyiz. Yaşamın her alanında farklı evrelerden geçebilir, bazı durumlarla başa çıkmakta zorlanabiliriz. Şamanın Kadın Çemberi’nde tanıştığımız tanrıçalar sayesinde kendi varoluşumuzun gizem merdivenlerini adım adım inerken aynı zamanda yükseliyoruz. Kim bilir, belki de her bir tanrıça, her bir yaşanmışlık, her bir mitoloji aslında bizim hikâyemizdir… ŞAMANIN KADIN ÇEMBERİ Felis Kohen Destek Yayınları, 2024 Tür: Kişisel Gelişim 288 s.
- Aidiyetler, boğucu gelenekler ve aile hapishaneleri arasında bir ilk roman:Suretler İzler Gölgeler
Basılı ve dijital çeşitli mecralarda yayımlanan öykü, deneme ve şiirleriyle bilinen Esra Yüksel’in ilk romanı Suretler İzler Gölgeler, çıktı! Arka kapağında yakın dönemde aramızdan ayrılan usta yazar Mario Levi’nin kitapla ilgili düşüncelerinin yer aldığı romanda gelenekler ile yeniliğin ikileminde kalan insanların hayatı, İstanbul’un tarihî ve manevi dokusu eşliğinde okura sunuluyor. ARKA KAPAKTAN: “Çok istendiği hâlde yıllarca yaşanamayan bir aşkın acıklı hikâyesi nasıl yazılır? Hangi kırılmalar, hasretler ve hayallerle? Aysel ile Abbas bize kendini bir aşka ömür boyunca adamanın derinliğini anlatıyor. Aidiyetler, boğucu gelenekler ve aile hapishaneleri arasında… Öldürücü gölgelerle mücadele ederek. Yemeklerin ve sofraların bağlayıcılığında… Esra Yüksel sadece insanı sürükleyen, iç acıtan bir hikâyeyle değil, anlatılanların hakkını veren incelikli, derinlikli, şiir yüklü bir dille çıkıyor karşımıza. Bu genç yazarın öteki kitaplarını da sabırsızlıkla beklemeliyiz.” Mario Levi Aidiyetlerin huzurlu limanlarını mı seçmeli, yoksa önünü görmeden adım atmanın dayanılmaz heyecanını mı tatmalı? Ya da biraz gidip biraz dönmeli mi? Biraz gidince döneceğimiz yeri tekrar bulabilir miyiz sahi? Dönmek istediğimiz yerler kalır mı, bizi bekler mi öylece? Suretler İzler Gölgeler, İstanbul’un tarihî ve manevi dokusunu Gürgüler ailesi ekseninde anlatan bir ilk roman. Tarihî Gürgüler Apartmanı’nın her katında hatta her odasında ayrı bir hikâye saklı: Aysel’in Antalya’dan İstanbul’a uzanan umut yolculuğu, Nursel’in kalp kırıklıkları, Gülfem’in elinin uzandığı her şeyi toparlama isteği ve daha birçok karakterin iç hesaplaşması, kalp yaraları, umutları… 1940’lardan günümüze büyük bir hızla değişen Türkiye’yi tarihî İstanbul manzaraları eşliğinde okurken geleneklerin ve yeniliğin ikileminde kalan bireylerin yaşadığı sancılara Esra Yüksel’in usta işi kurgusu ve sade diliyle şahitlik ediyoruz. ESRA YÜKSEL, 22 Ocak 1982'de, İstanbul'da doğdu. Eğitimci ve 2 çocuk annesidir. Yazı hayatına ilkokul yıllarında yazdığı şiirlerle başladı. Ortaokul ve lise yıllarında çeşitli dergilerde öykü, deneme, şiir ve röportajları yayımlandı. Öyküleri çeşitli radyo programlarında seslendirildi. Belgesel metin yazarlığı yaptı. Uzun yıllar redaktörlük görevini sürdürdü. Öyküleri İshak Edebiyat, Kırmızı Kalem Edebiyat, Lento Dergi, Naifçe, Litera Edebiyat, Panzehir Dergi, Mahal Dergi, Edebiyatist, Myrina gibi çeşitli basılı ve dijital mecralarda, kolektif kitaplarda yayımlandı. Suretler, İzler, Gölgeler yazarın ilk romanıdır. SURETLER İZLER GÖLGELER Esra Yüksel Romanoku Yayınları, 2024 Türü: Roman 192 s.
- Thema Edebiyatta Yazma – Okuma Atölyesi başlıyor!
Thema Edebiyat’ın bünyesinde yer alan Yazma-Okuma atölyesi, klasik yazarlık atölyelerinden farklı olarak programa dayalı ve yapısallaştırılmış bir eğitimi hem farkındalıkla okuma hem de yazma çalışmalarıyla bir arada sunuyor. Uzman bir ekibin (N. Ahmet Erözenci, Atilla Birkiye, Feridun Andaç, Ayşen Özagar ve konuk eğitmen Dağhan Dönmez) yürüttüğü çalışmanın hedefi her okuyucunun aynı zamanda bir yazar olduğunu vurgulamak. Atölye ayrıca eğitim sürecinin sonunda katılımcıların yazdıkları eserleri değerlendirerek yayımcı bulma konusunda da destek oluyor. Thema Edebiyat Yazma – Okuma Atölyesinin bir özelliği de kurs boyunca yapıtlarını gönderen katılımcılarla birebir çalışmalar yapılması. Paylaşılan metinler hem katılımcılarla ortak hem de uzman ve deneyimli ekibin üyeleriyle beraber değerlendiriliyor. Thema Edebiyat Yazma – Okuma Atölyesi’nin programı haftada iki gün (Salı – Pazar), 12 hafta boyunca saat 21.00 – 23.00 arası gerçekleşiyor. Salı günleri “Yazmak” becerisi ve deneyimi üzerine odaklanan atölye Pazar günleri zengin metin seçkisiyle okuma ve çözümleme üzerine hem Türk edebiyatını tanıtmayı hem de dilin kullanımı üzerinden farkındalık yaratmayı hedefliyor. Programın bir diğer özelliği de felsefe, psikoloji gibi alanların edebiyatla ilişkisi üzerinden yapılacak çalışmalarla kavramlar arası bir yolculuğa çıkılarak yapılan metin çalışmalarıyla edebiyat altyapısının sağlamlaşması için zemin hazırlaması. 26 Mart Salı günü 1. Dönemi başlayacak olan atölyenin program detaylarını aşağıda bulabilirsiniz: PROGRAM SALI GÜNLERİ 21.00 – 23.00 YAZARLIK / YAZMAK – NEDİR, NASIL, NEDEN KARAKTERLER ARKETİPLER KURGU ANLATIM METAFORLAR DİYALOG KURGUNUN PSİKOLOJİK FELSEFİ KÖKENLERİ NOT ALARAK OKUMAK MEKÂN EDEBİYAT VE PSİKOLOJİ YENİDEN YAZMA (GÖZDEN GEÇİRME) PROGRAM PAZAR GÜNLERİ 21.00 – 23.00 ŞİİR -Nâzım Hikmet, Saat 21-22 Şiirleri. ŞİİR -Nâzım Hikmet, Saat 21-22 Şiirleri. ŞİİR -Orhan Veli, Oktay Rifat, Melih Cevdet Anday. HİKAYE -Sait Faik Abasıyanık –– “Havuz Başı”, “Yüksekkaldırım”, “Plajdaki Ayna”, “Sivriada Geceleri”, “Hişt Hişt”. HİKAYE -Sabahattin Ali–– “Gramofon Avrat”, “Hanende Melek”, “Ayran”, “İki Kadın”, “Hasanboğuldu”. HİKAYE -Orhan Kemal, Haldun Taner, Oktay Akbal, Vüs’at O. Bener. HİKAYE -Nezihe Meriç –– “Çalgıcı”, “Bazıları”, “Işın”, “Tan’ın Öyküsü”, “Sepetli Kadın”. HİKAYE -Adnan Özyalçıner, Bilge Karasu, Tarık Dursun K., Erdal Öz. HİKAYE -Mehmet Başaran, Dursun Akçam, Fakir Baykurt, Bekir Yıldız. HİKAYE -Adalet Ağaoğlu–– “Yol”, “Özgürlükçü”, “Karanfilsiz”, “Oh Canıma Değsin”. ROMAN -Yaşar Kemal–– Ağrıdağı Efsanesi. ROMAN -Sevgi Soysal–– Yenişehir’de Bir Öğle Vakti. BİLGİ VE KATILIM İÇİN : www.themaedebiyat.com themaedebiyat@gmail.com
- Benim Hiç Suçum Yok
Kader ve tercihler üzerine, bir kadın, aile ve aşk hikâyesi: Sabâ Altınsay’ın ödüllü romanı Benim Hiç Suçum Yok, çıktı. Dağılan bir ailenin; tercihler, kararlar ve eylemlerle değiştirilen bir yazgının trajedisi… Düşbaz Kitaplar, Türkçe edebiyatın etkileyici isimlerinden Sabâ Altınsay’ın, kadın karakterlerin belirleyici olduğu bir aile ve aşk hikâyesini kaleme aldığı Benim Hiç Suçum Yok adlı ödüllü romanını, yeni kapak tasarımı ve yeni baskısıyla okurlarla buluşturdu! Bir anne ve bir eş olarak Behice Hanım’ın, hovarda oğlu Cihan Nedim’in ve onun âşık olduğu hayat kadını Mercan’ın odağında gelişen roman, seçimlerimizin bizi nasıl bir trajediye sürükleyebileceğini hem psikolojik hem de edebi çözümlemelerle anlatıyor. Dikkat çekici üslubuyla öne çıkan Altınsay’ın, yoksulluğu, sefaleti ve çaresizliği tüm çarpıcılığıyla resmettiği İkinci Dünya Savaşı’nı arka planına alan Benim Hiç Suçum Yok’ta, hem diğer karakterlerin hem de metnin kaderine kadınların kararları ve eylemleri yön veriyor. Ayrıntı Yayınları’nın edebiyatta yeni yollar keşfetme heyecanı ve arzusuyla yola çıkan markası Düşbaz Kitaplar, Sabâ Altınsay’ın, yayımlandığı 2011 yılında Saint Joseph Lisesi Yılın En İyi Romanı ödülünü kazanan ikinci romanı Benim Hiç Suçum Yok’u uzun zamandır beklenen yeni baskısıyla edebiyat severlerle buluşturdu. Daha önce yazarın ilk romanı Kritimu-Girit’im Benim’i yeniden basan Düşbaz Kitaplar, bir kadının günümüz Türkiye’sinde cinnetten cinayete, cinayetten cinnete sürüklenen hikâyesini anlattığı ve çok beğenilen son romanı Faili Malum’u da okurlarla buluşturmuştu. Sabâ Altınsay’ın Benim Hiç Suçum Yok adlı romanı ise yaşamda birden çok rol üstlenen kadınların, bu farklı rollerde aldıkları kararlarla tüm ailesinin ve çevresinin hayatını ve kararlarını nasıl etkilediğini gözler önüne seren çarpıcı bir hikâye anlatıyor. “Dünya kurulalı beri düşmanlık, öç, kin, kötülük, savaş ve kıyım, anneler çocuklarını yeterince sevmediğinden oluyordu; neden olmasın?” Aynı kadına, Behice Hanım’a, “Ne yazık ki beni doğurdunuz anneciğim,” diyen hovarda Cihan Nedim’in, “Unutmayasın ki oğlunu çoktan doğurdun, rahmini kapat artık,” diyen hayat kadını Mercan’ın, “Çekeceğim bütün acıları nefretinize tercih ederim,” diyen bir evin bir kızı Kadriye’nin ve “Yazısında varsa mani olamazsın,” diye cevap veren sağır ve sessiz Hikmet Efendi’nin hikâyesi bu. Onları ve daha fazlasını bir araya getirense Tanrı’nın yazgısı değil, Behice Hanım’ın kaderi değiştirmeye ant içmiş eli. Belki de kefareti. Yazar Sabâ Altınsay, Benim Hiç Suçum Yok’ta İkinci Dünya Savaşı’nın yoklukla, zorlukla, hastalıkla yoğrulmuş atmosferinin tüm gerçekleriyle karşılıyor okuru. Bunu, karakterlerin farklı sesleriyle, anıların yardımıyla bize ulaştırıyor ve sözcüklerle imgeler yaratma becerisini eşşiz bir üslupla birleştiriyor. Dönemin dilini ustaca yansıtırken okurla beraber acının, nefretin, cezanın, iyiliğin, kötülüğün, adaletin, doğrunun, yanlışın ve suçun anlamlarını sorguluyor. Benim Hiç Suçum Yok, yeni baskısıyla raflarda ve internet satış sitelerinde! SABÂ ALTINSAY 1961 yılında Çanakkale’de doğdu. Ortaöğrenimini TED Ankara Koleji’nde, lise öğrenimini Bornova Anadolu Lisesi’nde tamamladı. Ankara Üniversitesi, İletişim Fakültesi mezunu olan Altınsay’ın ilk romanı Kritimu, Girit’im Benim, 2004 yılında yayımlandı. Kritimu, Türkiye’den sonra Yunanistan, Bulgaristan, Hırvatistan ve Suriye’de okurlarıyla buluştu. Yazarın ikinci romanı Benim Hiç Suçum Yok, 2011 yılında yayımlandı ve aynı yıl, Saint Joseph Lisesi Yılın En İyi Romanı ödülünü aldı. Altınsay, Kadın Öykülerinde İstanbul adlı antolojide “Kedi” başlıklı öyküsüyle yer aldı. “Kimsecik” ise Unser Istanbul, Junge türkische Literatur adlı antolojide Almanca olarak yayımlandı. Üçüncü romanı Faili Malum, 2022 yılında yayımlanan yazar, 2023 yılında BALEV Beyaz Yorum Ödülü verildi. BENİM HİÇ SUÇUM YOK Sabâ Altınsay Düşbaz Kitap, 2024 320 s.
- Sınırlar yokmuşçasına yolda olmak
Nagihan Kahraman, Kadir Işık'ın ikinci kitabı, yolda olmaya ve anda kalmaya odaklanan, aynı isimli bir gezi/anlatı kitabı Yolda Olmak üzerine yazdı: "Salt bir gezi yazısı değil; kendi içinde tutarlı bir kurgusu olan minik bir anlatı da diyebiliriz bu kitabın türü için." Yolda olmak, çoğu kişinin hayatın belli zamanlarında kullandığı bir ifadedir. Ancak zihnimizde daha çok felsefi bir yer edinmiş hâlde; bir yerden başka bir yere gitmeyi yani hedefe varmayı değil de yolculuğun kendisini çağrıştırıyor daha çok. Biraz sonra bahsi geçeceği üzere “turist” olmayı değil de “gezgin” olmayı… 2023'ün son günlerinde bu minvalde yazılmış, yolda olmaya ve anda kalmaya odaklanan, aynı isimli bir gezi/anlatı kitabı yayımlandı: Yolda Olmak. Kadir Işık'ın ikinci kitabı bu. İlki Herkesten Uzakta idi. 2022 yılında Vedat Türkali Öykü Ödülü alan bu kitap ile kendisini zaten çeşitli dergi ve gazetelerdeki öykü, edebiyat ve sinema yazılarından tanıdığımız yazar adını daha da geniş bir çevreye duyurmuş oldu. İthaki Yayınları'ndan çıkan Yolda Olmak, öyküden farklı bir tür olarak karşımıza çıksa da onu, klasik anlamda bir gezi yazısı olarak değerlendirmek yeterli gelmez. Çünkü öykü hatta bir novella tadı veriyor bu eser. Adını bilmediğimiz erkek bir anlatıcı -kendisi hakkında daha sonra daha detaylı bilgi edineceğiz- kitabın girişinde Meral adındaki sevgilisiyle Tiflis’tedir. Bu yolculuğa bir ilişkiyi canlandırma amacıyla birlikte çıkılmış ancak çok geçmeden anlatıcının böyle bir amacının zaten bulunmadığını, onun hayatını yönlendiren enerjinin çok farklı olduğunu öğreneceğiz. Yer yer anlatıcının üslûbu, yazarın kendisiymiş izlenimi yaratsa da sırf böyle olmasını istemediğinden, yazarın baştaki kurmaca gerçekliği yarattığını düşündüm. Bu sebeple salt bir gezi yazısı değil; kendi içinde tutarlı bir kurgusu olan minik bir anlatı da diyebiliriz bu kitabın türü için. Kitap, Tiflis’te başlayıp sırayla Bakü, Tebriz, Tahran, İsmihan, Persepolis, Şiraz, Kirmanşah, Süleymaniye, Erbil'e devam ediyor ve Midyat'a kadar uzanıyor. Böylece anlatıcı ile birlikte okur da bir doğu rotasında ilerliyor ve en son anlatıcının Gaziantep otobüsüne binmesiyle birlikte "Sırada neresi var?" sorusunun peşine takılıyor. Anlatıcının planlı olmama gibi bir hedefi olduğunu öğreniyoruz satır aralarında. Çünkü o bir turist değil gezgin! Bunu kitabın içinde bolca vurguluyor. "Sorunsuz geçtik kapıdan. 'Ben turist değil gezginim' dedim Yasmin'e. Aradaki farkı sordu. 'Gezginde para olmaz.' dedim, 'gezginler bir bilinmezin peşinde kendilerini ararlar, paraları olsa da olmasa da sürekli yer değiştirerek hayatta bağ kurarlar. Cesaret gezginler için paranın yerini dolduran tek geçer akçe, geride kaybedecek bir şeyleri yok. Gezdiğimde, yeni bir yer gördüğümde ya da bir yolculuğa çıktığımda bir kitap okumak ya da bir yazının içinde kaybolmakla aynı duyguları yaşıyorum, o anlarda kötü olan her şeyin fersah fersah uzağındayım. İstanbul’da yaşadığımı, bir işte çalıştığıma, dostlarım arkadaşlarım sorunlarım olduğunu unutuyorum. Heyecanla yeni tanıştığım insanların, gördüğüm yerlerin ve içine girdiğim kültürün bir parçasına bürünüyor, bu da bendeki gerçeklik algısını değiştiriyor, kendimi huzurlu hissediyorum. Hayatım boyunca peşinde koştuğum tek şey huzur, sükunet.'"(s.65) Dolayısıyla, deyimi yerindeyse ayakları ve tanıştığı insanlar onu nereye götürürse anlatıcı da oraya gidiyor. Genellikle hostellerde birer ikişer gün kalıp o şehirde gidilmesi gereken tarihî yer, müze, cami, manastır ve bunlara benzer ne varsa oraları geziyor ve sonra kaldığı yerden devam ediyor. Gittiği yerlerin kültürel değerleri, gelenekleri, yemekleri onun için çok önemli. Gittiği şehirlerde halkın yaşayışını yorumluyor; kadın erkeklerin toplum içindeki tavırlarını, hatta dükkanların açılış kapanış saatlerini… Şehirlerdeki binalara göre nerenin daha zengin ya da gelişmiş, nerenin daha fakir ya da geri kalmış bir bölge olduğuna dair yorum yapıyor. İnsanlarla da bol bol iletişim kuruyor çünkü bir toplumu anlamanın en iyi yolu yolu budur diye düşünüyor. Rastgele bir şekilde insanlarla muhabbet ediyor hatta şehirlerdeki farklı toplumlardan olan turistlerle bile… Böylece bu şehirler hakkında var olan algının gerçekliğini ölçüyor kendi bakış açısına göre. Daha sonra da tüm bunları laptopu açtığında unutmamak için kaleme alıyor. Anlatıcı ara ara kendisi hakkında da bilgi veriyor anlatı içinde. Mesela bu seyahatin ilk olmadığını, önceki gittiği yerlerle buraları kıyaslayarak anlatmasından kendisini boşuna gezgin olarak nitelendirmediğini anlıyoruz. Anlatıcının daha önceden Hollanda, Londra, Brüksel, Pekin, Sidney gibi pek çok şehre gittiğini okuyor. Sözünü ettiği farklı ülkelerden hatta farklı kıtalardan bu şehirler, anlatıcı kültürel, siyasi, ekonomik gibi konular hakkında düşünme fırsatı sunuyor. Özellikle de sınırlar üzerine düşünüyor uzun uzun. Siyasi sebeplerle oluşturulmuş bu harita çizgilerinin insanları ve kültürleri ayırmaya yetmediğini dile getiriyor defalarca. Topraklar uluslararası ilişkiler açısından çizgilerle ayrılmış olsa da benzer coğrafyada yetişen insanların birbirine çok benzediğini kendi küçüklüğünden de hatıralar aracılığıyla anlatıyor. “Her adımda birbirine uzak olmayan aynı kültüre sahip insanların benzerliklerini fark ediyorum, yaban ellerde olmadığımı hissediyorum. Aynı coğrafya, benzer insanlar, ülkelerin farklı olması çok az şeyi değiştiriyor.” (s.126-127) cümlesi bu düşüncesini dile getiren ifadelerine iyi bir örnek. "Sonra kahvaltıda yoğurdun yenmediği yerlerde yaşamaya başladım."(s.144) diyor mesela Süleymaniye ile kendi çocukluğunun geçtiği şehrin benzerliğini ve aslında farklı coğrafyalardaki şehirlerden farkını dile getirirken. Anlatıcının şimdisine değil de çocukluğuna dair daha çok bilgi ediniyoruz bir noktadan sonra. Hatta bu açıdan bir noktadan sonra anlatıcı ile yazar birbirine karışıyor. Tüm bu anlatılanlar, yazarın kendi anıları mı yoksa kurgunun bir parçası mı emin olmak mümkün olmuyor. Belki de sorgulamamak, sadece anlatıya ve yazarın üslûbuna odaklanmak en güzeli. Kitapta anlatıcının kimlik meselesi ve iki dillilik üzerine düşünceleri de göze çarpıyor. "Dolayısıyla iki dilli insanlar yerine iki dili de yeterince iyi konuşamayan ve yazamayan, iki dilde de kendini evinde hissetmeyen yani sadece korkudan veya utançtan dolayı mecazi anlamda dilsiz kalan değil hiçbir dili tam olarak bilmediği için kelimenin gerçek anlamıyla dilsiz kalan insanlar ortaya çıkmaktadır. “(s.125) cümleleri, anlatıcının bu konudaki temel düşüncelerini dile getiriyor. Herhangi bir coğrafyada yaşayan toplumların içindeki bulundukları durumları pek çok başka şehirde yaşayanlarla karşılaştırarak anlatıyor; karşılaştırmalı bir anlatı sunuyor okurlara. Neticede de anlatıcının sınırlar yokmuşçasına yolculuk ettiği bir gezi-anlatı kitabı çıkıyor ortaya. Kadir Işık’ı öykü kitabından tanıyanlar bu kitabında da o benzer tadı alacaklardır. Yazarla henüz tanışmamış olanlar ise Kadir Işık’ın Yolda Olmak’ını kaçırmamalılar. Bu gezginin başka topraklardaki anlatılarına da eşlik etmek çok keyifli olurdu. Bir okur talebi olarak kabul görür dilerim. YOLDA OLMAK Kadir Işık İthaki Yayınları, 2024 168 s.
- Aşktır, Nerede Görsem Tanırım Onu
Hüseyin Ferhad'ın yeni şiir kitabı, Aşktır, Nerede Görsem Tanırım Onu, çıktı. Hüseyin Ferhad, 1954’te Hassa’da doğdu. İlk ve ortaokulu Hassa’da okudu. 1972’de Mersin İlköğretmen Okulu’ndan mezun oldu. Urfa’da iki yıl sınıf öğretmenliği yaptı. 1979’da Gazi Eğitim Enstitüsü Matematik Bölümü’nü bitirdi. Film-Radyo-Televizyon ile Eğitim Merkezi’nde radyo program yazarı ve yönetici olarak çalıştı. Bazı şiirleri İngilizce, Fransızca, Hollandaca, Almanca, Bulgarca, Kürtçe, Arapça ve Farsçaya çevrildi. 1984 Yaşar Nabi Nayır Şiir Ödülü, 1994 Yunus Nadi Şiir Ödülü, 2001 Altın Portakal Şiir Ödülü, 2009 Hüseyin Gazi Vakfı Şiir Hizmet Ödülü, 2018 Altın Defne Edebiyat Ödülü sahibi. Uzandım yanına, sol tarafına öteye itip aramızdaki dağı Baktım, uzun, incecik bir yılan ıslığı baktım, akıp gitti yokuş aşağı AŞKTIR, NEREDE GÖRSEM TANIRIM ONU Hüseyin Ferhad Editör: Murat Yalçın Tür: Şiir Sayfa: 72
- Atlar, Kurşunlar ve Plastik Makaslar
Dijital ve matbu yayınlarda yer alan söyleşi, şiir ve inceleme yazılarıyla bilinen Osman Palabıyık’ın yeni şiir kitabı Atlar, Kurşunlar ve Plastik Makaslar, çıktı! Atlar, Kurşunlar ve Plastik Makaslar'da Osman Palabıyık'ın okur karşısına ilk kez çıkacak şiirleriyle birlikte daha önce dergilerde yayımlanmış şiirleri de yer alıyor. Palabıyık, yeni kitabında insanın iç dünyasına dair sorgulamalarını ve duygusal karmaşıklıklarını yansıtırken, okuyucularını ihtimallerle dolu bir yolculuğa davet ediyor. Kitabın arka kapak yazısını kaleme alan Haydar Ergülen şöyle diyor; “Osman Palabıyık içi de içlilerden işi de içlilerden olanlardan. Lise öğrencisiyken tanımıştım onu, galiba hem gözlerindeki hem sözlerindeki yumuşaklıktan etkilenmiştim ilk. Sonraki yıllarda yazdıklarında, söylediklerinde, yaptıklarında içi yol göstermiş olmalı ki ona, giderek dünyaya da içiyle bakmaya başladı ve böylece Osman Palabıyık'taki içlilikten dünya da, arkadaşları, okurlar, yazı ve şiir de nasibini aldı. Şiirlerini okurken, üzgünlüğünde de, sevincinde de onun erken kalenderliğinin gülümseyişini gördüm. Dünyaya da sözcüklere de yük olmak, ağırlık vermek istemeyen bir şair o. İçini açtığı sözcüklerin içi yeryüzüne açık, her okuyuşta daha da açılacak ve bu şiirler yazın da güzün de sevinç ve hüznün ayrılmaz kardeşliğiyle okunacak.” Kitaptan; “üzgünüm.üzüntü ciğerlerine kadar inmiş,yer olsa başka noktalara da uğrar belki.” Osman Palabıyık Adana’da doğdu. Kocaeli Üniversitesi Radyo Televizyon ve Sinema Bölümü’nden mezun oldu. Karantina Dergi’yi kurdu. Derginin kapanmasının ardından Ayı, İzdiham, OT Dergi başta olmak üzere birçok dergi, fanzin ve dijital yayında şiir ve söyleşileriyle yer aldı. Ertelendikçe Büyüyen (2019), Üç Kelimelik Dünya (2021) ve Atlar, Kurşunlar ve Plastik Makaslar (2024) adlı kitapları yayımlandı. Eve dönebilme ihtimalini seviyor. ATLAR, KURŞUNLAR ve PLASTİK MASALAR Osman Palabıyık Lâkin Yayınları, 2024 Tür: Şiir
- Yaratıcılık Ritüelleri 12 / Melike Uzun: "Yazmak benim kendimi var etme biçimim. Bunu sorgulamanın kendime ihanet olduğunun farkındayım artık."
"Yazdıklarımın görünür olup olmadığıyla daha fazla ilgilenmeliyim belki ama bunu sorun olarak görmedim hiçbir zaman. Beni destekleyen veya yolumu yazma konusunda açan kimse olmadı, beklemiyorum böyle bir destek. Dışardan gelen motivasyona inanmıyorum." Yazarların yazma deneyimlerine odaklanan Yaratıcılık Ritüelleri'nde Semrin Şahin'in bu haftaki konuğu Melike Uzun. Yaratıcı sanatlarda akışta kalmanın, kendimizi yaratma anının içinde tutarak, sürüklenmeden kalabilmenin ne kadar zor olduğu bilinen bir gerçek. Bizi “an” a döndürecek bazı küçük totemler, seremoniler, bazı ritüellerin olmasının yaptığımız çalışma üzerinde odağımızı canlı tuttuğuna dair çalışmalar mevcut. Bu anlamda birçok yazarın günlük yazma alışkanlıkları olduğunu da biliyoruz. Yazmaya başlamadan önce yaptığınız ritüeller var mı? Evet, şiir okurum mutlaka. Dilimi ve dimağımı açtığına, odaklanmama yardım ettiğine inanıyorum. Dr. Seuss olarak bilinen yazar ve illüstratör Theodor Seuss Geisel, geniş bir şapka koleksiyonuna sahiptir. İlham gelmediğinde, dolabının başına gider, koleksiyonundan seçtiği bir şapkayı takar ve fikir bulmayı beklermiş. Ne hikmetse mutlaka parlak bir fikirle şapkayı başından çıkarırmış. Siz yaratım tıkanması yaşıyor musunuz ve bu tıkanmayı aşmak için neler yapıyorsunuz? Ne konu sıkıntısı yaşarım ne de tıkanma. Ama bazen tasarladığım anlatımı ve üslubu oluşturamadığım, iyi ifade edemediğim düşüncesi olur, buna tıkanma demek doğru olmaz. İstediğim anlatımı bulamamışsam metinden bir süre uzaklaşırım. Yaratıcı çalışmalar yaparken hiç engellerle (iş ortamı, zamansal sorunlar, yazdıklarınızın görünür olmaması gibi engellerle) karşılaştınız mı? Bu engellerle nasıl mücadele ettiniz? Tam aksine sizi destekleyen ve yolunuzu açan kişiler oldu mu? Evet, zaman sorunu hep var. Aştığım söylenemez. Yazdıklarımın görünür olup olmadığıyla daha fazla ilgilenmeliyim belki ama bunu sorun olarak görmedim hiçbir zaman. Beni destekleyen veya yolumu yazma konusunda açan kimse olmadı, beklemiyorum böyle bir destek. Dışardan gelen motivasyona inanmıyorum. Yazmaya başladığınız dönemdeki duygularınızla şimdi hissettikleriniz aynı mı? Bu süreçte yazarlığınızda nasıl yol aldınız? Aynı değil, başlarda bir ürkeklikle yazdım hep. İyi mi yazıyorum, kötü mü? Hayattan, yakınlarımdan bir şeyler çalıyor muyum? Şimdi netim. İyi veya kötü olduğuna karar verecek bir merci yok. Yazıyorum, o kadar. Yazmak benim kendimi var etme biçimim. Bunu sorgulamanın kendime ihanet olduğunun farkındayım artık. Yazar Julia Cameron “Sanatçının Yolu” adlı kitabında yazarların güçlerini toplamaları için sabah sayfalarından söz eder. Sabah uyanır uyanmaz yazmayı tavsiye eder. Siz sabah mı yoksa gece mi yazıyorsunuz? Yazma rutininiz nedir? Yazarken elinizin altında tuttuğunuz kitaplar var mı? Değişen şiir kitapları olur elimin altında. Cameron’un bahsettiği “sabah sayfaları” benim yazma biçimimden çok farklı bir şey, ama sabahları zihin henüz günlük yaşamın verileriyle kirlenmemişken, bir tür esrikliğin içinden yazmak verimli ve doyurucu oluyor. Gece hiç yazmam, okurum, izlerim geceleri. Ben yaratmış olsaydım dediğiniz bir yapıt (tablo , öykü, şiir, beste vs…) var mı? Nedeniyle birlikte bu yapıtın sizin için anlamını açıklar mısınız? Karanlık Kız, Ferrante. Doğru yere çekinmeden bakmış Ferrante. Gördüğünü yoğun ve yalın anlatmış.















