Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- “İyi kızlar her zaman düşündüğünüz gibi değildir...”
Pip Fitz-Amobi son soruşturmasının etkisinden hâlâ kurtulamamışken yeniden bir vakayla karşı karşıya kalır. Bu sefer birisi onun peşindedir. Birisi sürekli ona üstü kapalı tehdit içeren mesajlar göndermektedir: Kaybolan sen olduğunda seni kim arayacak? Tehditler artar ve Pip gerçekten de kendisini takip eden biri olduğunu fark eder. Sonra da peşindeki kişi ile altı yıl önce aynı bölgede yakalanan bir seri katil arasında benzerlikler bulmaya başlar. Pip kendini kurtarmak için daha önce hiç olmadığı kadar mücadele etmek zorunda kalacak, hiç düşünmediği bir yola girmeyi seçecektir. Bu, hayatının en önemli ve aynı zamanda son soruşturmasıdır. Her ne olursa olsun, Pip’in iyi kız günleri sona ermek üzeredir. Holly Jackson hikâye yazmaya genç yaşta başladı ve ilk roman yazma girişimini on beş yaşında tamamladı. Dil bilimi ve yaratıcı yazarlık eğitimi aldığı Nottingham Üniversitesi’nden İngilizce yüksek lisans derecesiyle mezun oldu. Londra’da yaşıyor. Okuma ve yazmanın yanı sıra video oyunları oynamayı ve dedektifmiş gibi davranabileceği gerçek suç belgeselleri izlemeyi seviyor. İyi Bir Kızın Cinayet Rehberi ilk romanı. İYİ KIZ ÖLÜME ÇOK YAKIN Holly Jackson Epsilon Yayınevi, 2023 Çevirmen: Şebnem Tansu Editör: Nimet Kirşan 448 s.
- Ayşegül Çetinkol'dan yaz için kitap önerileri
Ayşegül Çetinkol, yaz için tavsiye ettiği kitapları Literaedebiyat ile paylaştı. 1- Bir Varlıkmış Bir Yoklukmuş / Murat Moroğlu / Timaş Çocuk Yaşamın aynı anda hem varlık hem de yokluk hali olduğunu duygular üzerinden anlattığı için... 2- Takılı Kaldı / Oliver Jeffers / Ketebe Jeffers nadir görülür yetenekte bir yazar ve çizer olduğu; eğlenceyle duygusal mesajları birlikte aktarabildiği için... 3- Kimse Bakmazken Duygular Ne yapar? / Tina Oziewicz / Domingo Hayatla olan iletişimimizde duygularımızı tanımanın hayati önem taşıdığını hatırlattığı için... 4- Mutluluk Kutusu / Charlotte Gingras / Kırmızıkedi Çocuk Bir çocuğu bir anda yetişkine çevirebilecek ağır ruh hallerini pürüzsüz bir edebi metne çevirebildiği için... 5- Görünmez Tasma / Patrice Karst / Mundi Görünmez İp'ten sonra, şimdi de evcil hayvanlarımızın yokluğunda duygularımızla nasıl başa çıkacağımızı bize gösterdiği için...
- “Bir bakış, insanı öldürebilir mi?”
İspanyol edebiyatının klasiklerinden kabul edilen Marianela; Emre Albayrak’ın editörlüğü, Gül Özdemir’in çevirisiyle ilk kez Türkçede! Kör ve asil bir genç olan, güzellik kavramına tutkun yakışıklı Pablo ile yetim ve efendisinin güzellik anlayışına göre çirkin olduğunu düşünen Marianela üzerinden güzellik-çirkinlik, hayal-gerçek, arkadaşlık-aşk, yaşam-ölüm ve sosyal statü gibi kavramların sorgulandığı; derin psikolojik analizlerin, sosyal eleştirilerin yapıldığı ve tüm bunların olağanüstü doğa betimlemeleriyle harmanlandığı yürek burkan bir roman. 1843 yılında İspanya’da Las Palmas’a bağlı Kanarya Adaları’nda dünyaya gelen Benito Pérez Galdós; kimi eleştirmenlere göre İspanyol edebiyatının Miguel de Cervantes’ten sonraki en önemli ikinci yazarıdır. Oldukça üretken bir yazar olan Galdós, hayatı boyunca 31 roman, 46 ulusal bölüm, 23 oyun, 20 cilt kısa kurmaca ve birçok gazete yazısı yayımladı. 1897 yılında İspanya Kraliyet Akademisine seçilen yazar, 1912 yılında Nobel Edebiyat Ödülü’ne aday gösterildi. Fakat kilise karşıtı görüşleri sebebiyle, gelenekçi Katolik muhafazakâr kesim tarafından boykot edildi. İspanyol gerçekçiliğinin öncüsü olarak kabul edilen Benito Pérez Galdós’un ismi; Tolstoy, Balzac, Dickens gibi isimlerle anılır. 1878 tarihli bir dünya klasiği olan Marianela, Galdós’un tez romanları serisini sonlandıran erken dönem eserlerinden biridir. Galdós bu romanında; görünenle görünmeyenin algılanışını bir maden kasabası üzerinden kendine has üslubuyla aktarırken, dönemin İspanyol taşrasına da bir mercek tutuyor. MARİANELA Benito Pérez Galdós PND Kitap, 2023 Çeviri: Gül Özdemir Editör: Emre Albayrak 248 s.
- Yazar ve şair Roni Margulies 68 yaşında hayatını kaybetti
Bir süredir kanser tedavisi gören şair, yazar, gazeteci, tercüman Roni Margulies 68 yaşında hayatını kaybetti. Yazar, Şair ve gazeteci Roni Margulies yaşamını yitirdi. 68 yaşında hayata veda eden Margulies bir süredir kanser tedavisi görüyordu. Yazar ‘Her Rind Bilir’ (1991), ‘Gün Ortasında’ (1992), ‘Mağrur Olma Padişahım’ (1994), ‘Bilirim Niye Yanık Öter Ney’ (1996), ‘Elsa’ (2000), ‘Saat Farkı’ (2002), ‘TK1980’ (2006) başlıklı şiir kitapları kaleme almıştı. Margulies’in ‘Bugün Pazar Yahudiler Azar’ adlı deneme kitabında İstanbullu Yahudiler’in 1950-1970 yılları arasındaki yaşamından kesitler aktarmış, bu kitabı en çok ilgi çeken eseri olmuştu. ‘Saat Farkı’ ile Yunus Nadi Şiir Ödülü’nü alan yazar, Ted Hughes, Philip Larkin ve Yehuda Amihay’ın şiirlerini Türkçeye çevirip kitaplaştırdı. Siyasi yazıları ise ‘Şiir’, ‘Yahudilik Vesaire’, ‘Larda Yüzen Al Sancak’ ve ‘Kalpsiz Dünyanın Kalbi’ adlı kitaplarda topladı. 1955’te İstanbul’da dünyaya gelen Roni Margulies yaşamının bir kısmını Londra’da geçirdikten sonra İstanbul’a dönmüştü.
- Foça Edebiyat Kampı Ethem Baran ile öykü atölyesi
"İçimizde anlatılamamış bir hikâye taşımaktan daha büyük bir sıkıntı yoktur" diyen yazara göz kırparak, tam da bu sıkıntıdan firar etmenin yollarına düşerek, Güzelliğini Gördükçe Ağlayasım Geliyor adlı kitabıyla okurlarını etkileyen yazarlarımız Ethem Baran ile “Foça Edebiyat Kampı”nda. "'Dönüşsüz Yolculuklar' kitabı ile Yunus Nadi, "Döngel Dünya"; kitabı ile Sait Faik öykü ödülünü alan yazar Ethem Baran ile 3 gün- 3 gece sürecek olan öykü atölyemizde, öyküde yapı, öyküde kurgu ve öyküde dil üzerine eğilip kendi öykülerimize kapı aralayacağız. "Cümleleriniz kısa da olsa onları geniş tutun" diyen yazarımız Ethem Baran"ın öyküde öncelediği dil üzerinde gezinip inceliklerini kalemimize yedirmenin yollarını arayacağız. Kolektif yaşamın gücüne inananlarla ortaklaşıp, bireyin yaratıcılığına uzanacağız." Bilgi: Zeynep Tandoğan Whatsapp: 0506 300 92 02 mail: zeyno.dogan9562@gmail.com
- "Bir ben var sadece, gerisi belki de bir hayalden ibaret"
Elvan Erdem'in ikinci romanı, Kayıp Hayat raflarda. "Hepimiz, hayatımızı yazıp yönetip oynamıyor muyuz?" “Hepimiz, hayatımızı yazıp yönetip oynamıyor muyuz? Bana düşen hayat kırıntısı da bu. Bir ben var sadece, gerisi belki de bir hayalden ibaret. Kim yaşadıklarının gerçek olduğunu ispat edebilir?” Geçmişte bir bankacı olan Şevket, henüz müdürlüğe terfi almışken büyük bir karar değişikliği ile kurduğu tüm düzeni geride bırakıp ailesiyle tıpkı Şevket’in hayalindeki gibi küçük bir kasabaya taşınırlar. Şevket, taşındıkları evin çatı katında kendine ait, yeni bir dünya yaratmaya kararlıdır. Bu sayede hikâyelerini rahatça kaleme alabilecektir. Fakat kendini kasabanın sırlarına öyle kaptırmıştır ki bu, kendi ile ilgili birtakım gerçeklere de uyanmasına sebep olur. Elvan Erdem Manisa’nın Alaşehir ilçesinde doğdu. İlk ve ortaöğrenimini burada tamamladıktan sonra, İzmir Ege Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde okudu. Aynı üniversitede Halk Bilimi dalında yüksek lisans yaptı. Çeşitli dershanelerde Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği yapıp bölümüyle ilgili kitap ve dergi çalışmalarında bulundu. 2018’de Yolgeçen Hanı adlı romanı yayımlandı. İkinci romanı Kayıp Hayat ile daha çok kitapseverin kalbini fethetmeyi hedefliyor. KAYIP HAYAT Elvan Erdem Eyobi Yayınları, 2023 Editör: Tuba Özen 128 s.
- Öykü: Ah Almayacaksın
"Sanki etrafa yayılırsa sokağı ve arsayı daraltacağının, kendisinin de daralacağının farkındaydı da yukarı doğru çıkmanın daha akıllıca olacağına karar vermişti." Berrin Yelkenbiçer Aralarından su sızmayacak kadar bitişik apartmanlardan geçilmeyen sokağımızdaki tek boş alandaydı kavak ağacı. Nasılsa çirkin bir binanın hışmından kurtulmuş arsanın sokağa bakan tarafında tüm haşmetiyle yükseliyordu. Sadece sokağın değil, tüm mahallenin tek arsasındaki tek ağaç olmanın getirdiği bir kibri vardı diyeceğim ama meğer ağaçlar kibirli olmazmış. Yedi günahın kibir dahil yedisi de sadece biz insanlara mahsusmuş. Ağacı da insanı da günahları da büyüdükçe öğrendim. Yer gök betonken biz çocukların toprakla buluşabildiği tek yer o arsaydı. Oğlanlar bir tarafını mini futbol sahası haline getirmişlerdi. İki iri taşı kale direği niyetine kullanıp çığlık çığlığa tek kale maç yaparlardı. Sağa sola o kadar çok koşuyorlardı ki toprak zemin taş gibi sertleşmiş, çim bitmez hale gelmişti. Ağacın etrafındaki çimlik alan kızlarındı. Oğlanlara bakıp gülüşür, çekirdek çitler, piknik yapardık. Sırtımızı yasladığımız kavak ağacı, etrafa ferah feza yayılıp yaz başlarında havaya pamukçuk savuranından değil de tüm dalları derli toplu bir biçimde gökyüzüne doğru uzayan cinstendi. Sanki etrafa yayılırsa sokağı ve arsayı daraltacağının, kendisinin de daralacağının farkındaydı da yukarı doğru çıkmanın daha akıllıca olacağına karar vermişti. Ağacın da akıllısı oluyormuş. Yukarıda onu durduran hiçbir şey ve hiç kimse yoktu. Boyu tüm apartmanların yüksekliğini geçmişti. Güneş doğarken ilk önce ona selam veriyor, batarken en son onunla vedalaşıyordu. Mevsimleri o ağaçta ve eteklerinde büyüyen çimlerde, açan çiçeklerde takip ediyorduk. Dökülen yaprakları arsanın çamuruna karışıyorsa sonbahardı. Boş kuş yuvaları görünür hale geldiğinde ise kış. İlkbaharda çiçek açmazdı ama baş veren taze yaprakların yeşili çok hafif ve güzel olurdu. Dallarının arasından en çok kuş cıvıltısının geldiği, yapraklarının en bol ve koyu yeşil olduğu mevsim yazdı. Dallarını sağa sola saçmadığı halde, yazın en sıcak günlerinde ve günün her saatinde sokağın bir köşesine mutlaka gölgesini yollardı. Mahallenin kedileri, köpekleri, seyyar satıcıları ve park yeri arayan arabaları hep o gölgenin peşinde olurlardı. Arsa bitişik apartmanda oturan Hilmi Amca’ya aitti ama en çok biz çocuklarındı. Hilmi Amca’nın emekli hâkim olduğunu ve çok kalem kırdığını duyuyordum babamdan. Korkuyorduk ondan. Gürültümüzden rahatsız olup balkondan bize sürekli bağırdığı için ama en çok ne demek olduğunu bilmesek de kırılan kalemlerden bahsederken babalarımızın suretinde beliren acı yüzünden, çığlığını duyduğumuzda kalbimiz hopluyordu. Arsanın etrafını derme çatma bir tahta perdeyle çevirdiklerinde çocukluğumuz ve daha bir sürü şey yarım kalıverdi. Evvelsi gün oynanan maçın rövanşı, annemizin keçi bacağı kızartmaya söz verdiği bugünkü piknik, kavağın dibinde yuvalanan kaplumbağaya götürmek için ayırdığımız marul yaprakları, gölgesinde havaya savurmak için sakladığımız kahkahalarımız elimize, ruhumuza, gönlümüze, boğazımıza dizildi. Hilmi Amca bir müteahhitle üç daire karşılığında anlaşmış diye duyduk. Müteahhit kimdir, daire karşılığı anlaşmak ne demektir bilmiyorduk ama bizim arsamız elden gidiyordu, onu anlamıştık. Sokağın betonuna hapsolduk. Artık kavağa sırtımızı dayayamıyorduk. Hışırdayan dallarına uzaktan bakıyor, kuşların cıvıltılarına uzaktan kulak veriyorduk ama o sokağımızı gölgelemeye devam ediyordu. Kimseyle bir alıp veremediği yoktu. Hilmi Amca’ya da tahta perdeye de bizim gibi kızgın değildi. Ağacın kesileceği duyulduğunda biz çocukların kızgınlığına anne babalarınki de eklendi. Sadece oyun alanımızdan değil, gölgeden, kuşlardan, yeşilden, hatta mevsimlerden de olacaktık. Mahallenin muhtarını da yanlarına aldılar ve konuşmaya gittiler. Biz çocuklar tahta perdenin önünde, kavağın gölgesinde heyecanla bekledik. Hilmi Amca’nın öfkesini çekmemek için çıt bile çıkarmadık. Sadece kuşlar cıvıldıyordu. “Ne olur kestirmeyin, sokağımızın tek ağacı!” demişler, “Siz yine yaptırın apartmanı, ağaç arsanın köşesinde zaten, binayı engellemez ki!” demişler, “Hayır efendim, kökleri temele zarar vermez!” demişler, “Binanın otoparkı olacaksa oraya gölge de yapar!” demişler. “Siz ellemezseniz yüz elli yıl yaşar o!” demişler, Hatta, “Yeşili dairelerin değerini arttırır!” bile demişler. Kararından döndürememişler. Nuh demiş peygamber dememiş Hilmi Amca. “Katır gibi inatçı!” diyerek döndü babam. Kızgın ama daha çok üzgündü. Bir sabah çok erken, daracık sokağımıza koca bir vincin zar zor girmeye çalıştığını gördüğümüzde tüm mahalleli bu sefer toplanmayı bile beklemeden, teker teker tekrar Hilmi Amca’nın kapısına koştular. Biz çocuklar üzerimizde okul üniformalarımızla yine tahta perdenin önünde nefeslerimizi tutup bekledik. Güneş henüz yükselmediği için kavağımız gölgesini yollamamıştı. Bu sefer kuşlar bile susmuşlardı. “Bari ilkbahar sona erseydi!” demişler, “Yaprakları daha yeni filizleniyor!” demişler, “Üzerinde çok yuva var, yavrular yumurtalardan daha yeni çıkıyorlar, bari uçmayı öğrenselerdi!” demişler. Hilmi Amca iyice sinirlenmiş ve sanki biz çocuklara bağırır gibi bağırmaya başlamış. “Size ne!” demiş, “Bir ağaç için ne diye kapıma gelip duruyorsunuz?” demiş, “Arsa da benim, ağaç da benim, istediğimi yaparım!” demiş. Kapıya gelen herkesin suratına kapıyı güm diye kapamış, sonradan gelenlere hiç açmamış. “Bir kalem daha kırdı!” diyerek döndü babam. Bu sefer daha da üzgündü. O gün akşam üzeri okuldan döndüğümde kavağı boylu boyunca sokağa uzanmış buldum. Hep derli toplu duran dalları iki yana açılmışlardı. Genç yaprakları hâlâ dallara sımsıkı tutunuyorlardı. Ağacımız can çekişiyordu. Üzerinde o kadar çok kuş yuvası vardı ki aşağıdan görülmemelerine şaştım kaldım. Meğer bizim kavağımız da kuşların apartmanıymış. İri gövdesine oturdum. Yuvalardan gelen cılız sesleri çaresizce dinledim. “Çok ah aldı Hilmi Bey, bundan sonra iflah olmaz artık!” dedi annem. Sonra ağladı. Kavak ağacı üç gün sokakta serili kaldı. O üç gün boyunca, onlarca kuş çığlık çığlığa dallarının etrafında uçuştular, gövdesine inip inip kalktılar. Dalları kesilip götürülürken bile ayrılmadılar. En son gövdesi kaldığında çığlıkları zayıfladı ama çaresizce havada dönerek yas tutmaya devam ettiler. Sokağın kedileriyle köpekleri, kavağa da yuvalara da etrafta uçuşanlara de hiç ilişmediler. Gövdeyi de parçalayıp götürdüklerinde artık ne kuş cıvıltılarımız vardı ne de gölgemiz. Yer gök betona kesmişti ve güneşin altında cayır cayır yanıyordu. Binaların gölgesiyle ağaçların gölgesi meğer birbirine hiç benzemiyormuş. O günden sonra sokağımızda kuşlar hiç cıvıldamadı. Arsız martılar, hatta kedilerle köpekler bile bizi terk ettiler. Kavak gidince gözümüze çok küçük görünen arsada inşaat hemen başladı ve çok hızlı ilerledi. Ama Hilmi Amca bunu göremedi. Aniden son evre kanser teşhisi kondu ve kavak ağacıyla kuşların arkasından öldü. Çok sıcak bir gündü. Cenazesine mahallenin çoğu gitmedi. Duyduğumuza göre güneş o kadar tepedeymiş ki camiye gidenler de namaza bile kalmamışlar. Tabutunu taşıyacak kişileri zor bulmuşlar. Mezarının başucunda bir selvi ağacı da yokmuş. İnşaat yarı yarıya tamamlandığında ruhsatsız olduğu ortaya çıktı. Dar alana çok daire sığdırıp çok kazanmanın peşindeki kurnaz müteahhidin ortalıktan toz olduğunu duyduk. İnşaat mühürlendi. Hilmi Amca’nın çocukları, demansı ilerleyen annelerini yeni eve değil de bir bakımevine yerleştirdiler. Yandaki yarım bırakılmış çirkin inşaat yüzünden değeri çok düştüğü için evlerini üç otuz paraya satıp kimseyle vedalaşmadan gittiler. Paslanmaya başlamış demir filizleriyle arsasında çürüyen inşaatı gördükçe, Hilmi amca akıllardan günlerce çıkmadı. “Mezarına kuşlar konmasın!” dedi mahalleli. “O kalemleri kırmayacaktı!” dedi babam. “Kuşların ahını almayacaktı!” dedi annem. Ben o günlerde öğrendim ki sadece kuşların değil, ağacından kaplumbağasına, kedilerden köpeklere, çocuklardan mahalleliye cümle mahlûkatın ahını almayacaksın. Çünkü ahın öyle bir gücü var ki dönüp dolaşıp muhatabına mutlaka ulaşıyor. Sonra hem ah alanın hem de çoluğunun çocuğunun mezarında ot bitmiyor, etrafında kuşlar uçmuyor.
- Hissettiklerimiz ve çoğu kez onlar yüzünden sıkışıp kaldığımız dört duvarlar...
Güzin Yalın, günlük koşturmalarımız içinde bizi sürekli tökezleten ufak tefek taşları anlatıyor Küçük Meseleler’de. Bazen mideyi bozan bir yemek, bazen içinde kötü şeyler görünen bir kahve falı, bazen hiçbir sebep yokken tersinden kalktığımız bir sabah, bazen de sebepsiz yere ortaya çıkıp aklımızın bir köşesine kıymık gibi batan o düşünceler... “Beceriksizliklerimin arasına ağlayamamak da katıldı. Olmuyor bir türlü! İçimdeki katıla katıla, salya sümük ağlamak dürtüsü eyleme geçemiyor. Onu gerisin geri yerine bastırıp bir türlü akmayan gözyaşlarımı ne olur ne olmaz tedbirli olayım diye elimin tersiyle siliyorum.” Güzin Yalın, günlük koşturmalarımız içinde bizi sürekli tökezleten ufak tefek taşları anlatıyor Küçük Meseleler’de. Bazen mideyi bozan bir yemek, bazen içinde kötü şeyler görünen bir kahve falı, bazen hiçbir sebep yokken tersinden kalktığımız bir sabah, bazen de sebepsiz yere ortaya çıkıp aklımızın bir köşesine kıymık gibi batan o düşünceler... Hissettiklerimiz ve çoğu kez onlar yüzünden sıkışıp kaldığımız dört duvarlar... Ama tüm bunları yaparken bizi simsiyah bir dünyanın içine sokmuyor Güzin Yalın. Her şeyin geçebileceğini ve olumsuz bulutların, ama tez ama geç, isteyerek çekilen derin bir nefesle dağılabileceğini iyimserlikle gösteriyor. Yemek yazarı, radyo programcısı ve gezgin Güzin Yalın, Robert Kolej ve Boğaziçi Üniversitesi mezunudur. On beş yılı aşkın süre çeşitli resmî kuruluşları ve sivil toplum örgütlerini temsilen düzenlediği etkinliklerde Türk mutfağını yurtdışında tanıtmış, yemek kültürü alanında Avrupa Birliği projelerinde yönetici ve uzman olarak görev yapmıştır. Aynı konuda Açık Radyo’da on yıl süreyle program hazırlayıp sunmuştur. Galatasaray Üniversitesi, Yeditepe Üniversitesi ve Özyeğin Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak bulunmuştur. Yemek, yaşam ve seyahat kültürüne ilişkin yazıları, dergiler ve internet sitelerinde yer almaktadır.almaktadır. Mutfaktan Tabaktan Sokaktan, Laf Söyledi Balkabağı, Ziyafet ve Mutfak Okulu adlarında dört kitabının yanı sıra editörlüğünü yaptığı ve/veya yazılarıyla katkıda bulunduğu çok sayıda kitap da bulunmaktadır. KÜÇÜK MESELELER Güzin Yalın İletişim Yayınları, 2023 216 s.
- KulturALiterA Kitap Kulübü Temmuz 2023 Buluşması
KulturALiterA Kitap Kulübü Temmuz ayında 26’ıncı çevrimiçi toplantısını gerçekleştiriyor. Temmuz kitabı 2023 Booker Ödülü’nü alan Georgi Gospodinov’un Zaman Sığınağı isimli romanı. "Aynı hikâyeye kimsenin iki kez giremeyeceği doğru değil. Girebilir. Bunu yapacağız.” Bulgar yazar Georgi Gospodinov, Zaman Sığınağı’nda geçmişi dert edinen iki kahramanın hayalle gerçeği geçmişin dehlizlerinde buluşturma macerasına davet ediyor okuru. Bunu yaparken tarih eleştirisi yapan bir edebiyat eseri ortaya koyuyor. Borges’ten Beatles’a, Thomas Mann’dan Dostoyevski’ye, Virginia Woolf’a birçok isim satır aralarında görünüp kayboluyor. Her ne kadar alzheimer hastaları ve yaşlılar romanın ön plana çıkan kahramanları olsa da, zamanı odağına alan romanın ana meselesi İkinci Dünya Savaşı ve Nazizm. “Günlük yaşam ne zaman tarih olur?” diye soruyor romanının bir yerinde Gospodinov. KulturaLitera Kitap Kulübü herkese açık ve ÜCRETSİZ. İsteyen katılımcılar kitap kulübüne yine kayıt bölümünden bağış da yapabilirler. Kultura Litera Kitap Kulübü’nün bu toplantısı zoom üzerinden canlı olarak 26 Temmuz Çarşamba günü Türkiye saatiyle 19.30’da başlayacak. Tek yapmanız gereken ayın kitabını okumak ve sitemiz aracılığıyla kitap kulübüne kaydolmak. "Kayıtla ilgili önemli not: Etkinliğimize kaydolurken açılan sayfada pound para birimi değerinde bir ücret bölümü göreceksiniz, ücretsiz katılmak için oraya sadece 0 yazmanız yeterli. Ancak kitap kulübümüze bir bağış yapmak isterseniz (istediğiniz rakamı seçebilirsiniz) sizin yazdığınız rakama göre bankanızdan o günün kurundan TL olarak otomatik çekim yapılacaktır. Yaptığınız bağışlar KulturaLitera Kitap Kulübü'nün devamlılığını sağlamaya ve site üzerinden yapılan kayıtlar için KulturaLitera olarak ödediğimiz mecburi sabit ücrete destek olacaktır. Desteğiniz için şimdiden teşekkür ederiz." Yürütücü: Şule Tüzül Kitaplar üzerine düşünür, yazar, konuşur. Başta Edebiyathaber, LiteraEdebiyat ve Altıüstükitap olmak üzere farklı mecralarda edebiyat ve kitaplar üzerine yazıyor. Edebiyathaber ve Videogren youtube sayfalarında, Altı Üstü Kitap Podcast programında ve fırsat bulduğu her yerde kitaplar üzerine konuşuyor.
- Bir adam, bir yemin, işte yitip gittin
Sebald, Jelinek gibi yazarların hayranlığını kazanan Marianne Fritz’in ilk romanı Şeylerin Ağırlığı, 1978’de Robert Walser Ödülü’nü kazandı. Türkçede ilk kez yayımlanan Fritz’in bu önemli eseri, Gül Gürtunca’nın Almanca aslından çevirisiyle raflarda. Savaşların ve ölümlerin yarattığı travmaların ağırlığı altında kalmış Berta’nın, yakın arkadaşı Wilhelmine ve kocası Wilhelm arasında geçen öyküsü, aynı zamanda çalkantılarla dolu bir yüzyılın hızlandırılmış özeti gibidir. Fritz’in, parçalanmış zihinlere parçalanmış anlatımlar gerekir anlayışıyla kaleme aldığı Şeylerin Ağırlığı, görünüşte basit ama detaylara indikçe girift bir hale gelmesiyle âdeta modern bir Yunan tragedyasına dönüşür. Avusturyalı yazar Marianne Fritz (1948-2007), 1978 Robert Walser Ödülü sahibi The Weight of Things'i yayımladı. Daha sonra, ölümüne kadar, Jelinek ve Sebald tarafından övülen, bir kült haline gelen yaklaşık on bir bin sayfalık genişleyen bir çalışmaya adadı: Yirminci yüzyılda Avusturya'yı anlatan, Fransızca yayınlanmamış The Fortress. ŞEYLERİN AĞIRLIĞI Marianne Fritz Jaguar Kitap, 2023 Çeviri: Gül Gürtunca 96 s.
- Aşk ve keder, kökler ve dallar, göç ve yuva, vefa ve inanç
Elif Şafak, Kayıp Ağaçlar Adası’nda aidiyet ve kimlik, aşk ve travma, hafıza ve hafıza kaybı, doğanın insan kaynaklı yıkımı ve yenilenme üzerine çok katmanlı bir hikâye sunuyor. Günümüz Londra’sında yaşayan Ada Kazancakis’in atalarına dair cevapsız kalmış pek çok sorusu vardır, bir gün arka bahçelerindeki incir ağacı onu hiç bilmediği bir dünyaya sürükleyecektir; 1970’lerdeki Kıbrıs’a... Dünyanın tel örgülerle bölünmüş tek başkenti Lefkoşa’ya... Kayıp Ağaçlar Adası, Kıbrıs’ın kederli tarihi, eşsiz doğası ve enfes mutfağını, neşesini asla kaybetmeyen Akdeniz insanının şefkatiyle buluşturuyor. Adada Defne ve Kostas’ın gizlice buluştukları bir taverna vardır: Mutlu İncir. Adadaki en iyi yemeğin, en iyi müziğin bulunduğu büyülü bir yerdir burası; tüm misafirlerine birkaç saatliğine de olsa dışarıdaki üzüntülerini unutturur. Ve tavernanın tam ortasında, burasını daha da büyülü kılan, bilge bir incir ağacı vardır. Savaş başlayıp güzelim başkent enkaza dönüştüğünde ve âşıklar bir bir ortadan kaybolduğunda, her daim orada olan bir incir ağacı... Kayıp Ağaçlar Adası’nın aday gösterildiği ödüller ve yer aldığı listeler The Costa Roman Ödülü Finalisti The Women’s Ödülü Finalisti RSL Ondaatje Ödülü Finalisti Britanya Kitap Ödülü Adayı Dublin Edebiyat Ödülü Adayı Reese Witherspoon Kitap Kulübü Seçkisi Sunday Times Çok Satanlar Listesi Der Spiegel Çok Satanlar Listesi Strasbourg doğumlu Elif Şafak, çocukluğunu ve gençliğini Ankara, Madrid, Amman, Köln, İstanbul, Boston, Michigan ve Arizona’da geçirdi. ODTÜ Uluslararası İlişkiler Bölümü’nü bitirdi, yüksek lisansını aynı üniversitede Kadın Çalışmaları Bölümü’nde, doktorasını ise Siyaset Bilimi alanında tamamladı. Türkiye, ABD ve İngiltere’de üniversitelerde dersler verdi. 2018 yılında Oxford Üniversitesi’nde Karşılaştırmalı Avrupa Edebiyatı Weidenfeld Kürsüsü’ne misafir öğretim üyesi olarak edebiyat ve sanat seminerleri vermek üzere seçildi. Oxford/St. Anne’s College onursal üyesi olan Şafak ayrıca Bard College’dan da fahri doktora unvanına layık görüldü. İlk kitabı Kem Gözlere Anadolu (öykü) 1994’te yayımlandı. İlk romanı Pinhan’la 1998 Mevlânâ Büyük Ödülü’nü aldı. Bunu, Şehrin Aynaları (1999) ve Türkiye Yazarlar Birliği Ödülü’nü kazandığı Mahrem izledi (2000). Ardından her ikisi de çok satan ve geniş bir okur kitlesine ulaşan Bit Palas (2002) ve Araf (2004) yayımlandı. Med-Cezir’de (2005) kadınlık, kimlik, kültürel bölünme, dil ve edebiyat konulu yazılarını topladı. 2006’da yılın en çok okunan kitabı olan Baba ve Piç yayımlandı. Sonrasında aylarca satış listelerinden inmeyen ilk otobiyografik kitabı Siyah Süt’ü yazdı. Doğan Kitap tarafından 2009 yılında yayımlanan Aşk, Türk yayıncılık dünyasında önemli bir rekora imza atarak, en kısa sürede en çok satan roman oldu, yayımlandığı günden bu yana 1 milyondan fazla sattı. 2019 yılında BBC’nin Dünyamızı Şekillendiren 100 Roman listesine girdi. Tüm eserlerinden seçkiler niteliğinde olan Kâğıt Helva (2009), gazete yazılarından derlediği Firarperest (2010), İngiltere’ye göç etmiş Türkiyeli bir ailenin dramını anlattığı İskender (2011), yine gazete yazılarından derlediği Şemspare (2012), 16. yüzyıl İstanbulu’nda Mimar Sinan’ı, çırağını ve bir fili merkeze alan Ustam ve Ben (2013), yılın en sevilen romanlarından Havva’nın Üç Kızı (2016), denemelerden oluşan Sanma ki Yalnızsın (2018), Aşk romanından uyarlanan Aşkın Kırk Kuralı (2019) ve kalbi duran bir hayat kadınını anlattığı On Dakika Otuz Sekiz Saniye (2019) Doğan Kitap tarafından yayımlandı. Şafak On Dakika Otuz Sekiz Saniye romanı ile Blakcwell Yılın Kitabı Ödülü’nü aldı ve Booker Ödülleri finalisti oldu. Roman ayrıca The Times tarafından önerilen 50 romandan biri oldu ve The Economist’in Yılın En İyi Kitapları Listesi’ne girdi. Bölünmüş Bir Dünyada Akıl Sağlığımızı Nasıl Koruruz başlıklı denemesi Doğan Kitap’ta 2022’de yayımlandı. İngiltere’de 2021 yılında yayımlanan Kayıp Ağaçlar Adası ise The Costa Roman Ödülü ile The Women’s Ödülü kısa listesinde ve RSL Ondaatje Ödülü 2022 uzun listesinde yer aldı; ayrıca Reese Witherspoon Kitap Kulübü’ne seçildi. 2010 yılında Fransa’nın Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres madalyası ile ödüllendirilen, eserleri elli dile çevrilen ve The New York Times, The Washington Times, The Financial Times, The Guardian, Le Figaro gibi önde gelen yayın organlarında hakkında çok sayıda edebi inceleme yazısı çıkan; aynı zamanda uluslararası basında makaleler yazan Elif Şafak’ın romanları, Penguin, Random House, Rizzoli, Flammarion, Kein&Aber gibi dünyanın en önemli yayınevleri tarafından yayımlandı. Şafak, 2017’de Margaret Atwood ile Norveç merkezli Future Library’ye (Geleceğin Kütüphanesi) 100 yıl sonra okunmak üzere eser bırakacak yazarlar arasında seçildi. Amerika’nın etkili yayın organlarından Politico tarafından dünyayı daha iyi bir yer yapacak 12 kişiden biri olarak belirlendi. İki kez yaptığı TEDGlobal konuşmaları, 9 milyon izlenmeye ulaştı. PEN Nabokov gibi pek çok yarışmanın jürisinde yer aldı ve 2019 yılında Wellcome Ödülü’ne başkanlık yaptı. Aynı yıl Royal Society of Literature (Kraliyet Edebiyat Derneği) üyesi ve başkan yardımcısı seçildi. 2020’de The Orwell Ödülü jüri üyesi oldu. ECFR’nin (Avrupa Dış İlişkiler Konseyi) de kurucu üyesi olan Elif Şafak, 2021 yılında Halldór Laxness Uluslararası Edebiyat Ödülü’ne layık görüldü. YouTube kanalı Say Your Word’de düzenli olarak kelimeler üzerine düşüncelerini paylaşan Elif Şafak, Londra ve İstanbul’da yaşamakta, eserlerini İngilizce ve Türkçe yazmaktadır. KAYIP AĞAÇLAR ADASI Elif Şafak Doğan Kitap, 2023 Tür: Roman 408 s.
- Senin cahilliğin benim yaşamımı etkiliyor
Bilim insanı Prof. Dr. Celâl Şengör’ün doyurucu yanıtlarıyla biyografisini oluştururken özellikle gençlere bir bakış açısı kazandırmayı hedefleyen, gazeteci, editör Damla Karakuş’un hazırladığı nehir söyleşi Senin Cahilliğin Benim Yaşamımı Etkiliyor, raflardaki yerini aldı. Bu kitap bir nehir söyleşi, ancak ne tek başına jeolojiyi ne de Celâl Şengör’ün biyografisini anlatıyor. Şengör’ün biyografisinden yola çıkarak gençlere, özellikle bilim konusunda çalışmak isteyen gençlere bir vizyon sunuyor. Bunun içindir ki bu söyleşi kronolojik bir şekilde ilerlemek yerine bilimden edebiyata, sinemadan siyasete geniş bir yelpazede sevgili Şengör’ün bakış açısını ve hayatı yorumlama biçimini içeriyor. Kitabın kapağını kapattığınızda çok fazla yeni şey öğrenip alanında başarılı olmuş ve kendi şansını kendisi yaratmış birçok isimle tanışacaksınız. Mustafa Kemal Atatürk, Karl Popper, Johannes Kepler, Isaac Newton, Albert Einstein, Eduard Suess… İsim listesi uzar gider. Ancak şanslıyız ki onlardan aldığı meşaleyi yarınlara taşıyan, çağımızın en önemli bilim insanlarından Celâl Şengör’le aynı coğrafyada ve aynı dönemde yaşıyoruz. Bu sebeple de bize düşen, onun sözlerine kulak vermek, tecrübelerinden yararlanmak ve yöntemlerini örnek almak olmalıdır. SENİN CAHİLLİĞİN BENİM YAŞAMIMI ETKİLİYOR Söyleşi: Damla Karakuş Masa Kitap, 2023 Tür: Söyleşi 260 s.















