top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • Kan emiciler her yerde!

    John Ajvide Lindqvist'in uluslararası çoksatanı Gir Kanıma, kadim vampir efsanelerinden günümüz insanının sıkışmışlığına uzanan; kan, vahşet ve kara mizahla yoğrulmuş doğaüstü bir polisiye romanı. Tasarladığı dehşetengiz atmosferin orta yerinde filizlendirdiği tedirgin edici dostluk hikâyesiyle okuru ıssız bir karanlığa çeken yazar, büyümenin getirdiği acıyı hiç büyüyemeyen kan emicilerin bitimsiz hayatları üzerinden anlatıyor. İki kez beyazperdede kendine yer bulan, yakın geçmişte büyük prodüksiyonlu bir dizi filme de uyarlanan bu kült kitap; zorbalık, taciz ve yalnızlaşma gibi meseleleri aykırı bir yolla ele alarak klasik bir vampir hikâyesinden çok daha fazlasını vadediyor. Ben yokum, o yüzden kimse bana bir şey yapamaz. Yıl 1981. Stockholm'ün küçük bir banliyösündeyiz. Havanın dondurucu soğukluğu yetmezmiş gibi gri apartmanlarından çıkmaya erinen çevre sakinlerinin ruhları da âdeta soğuktan buz tutmuş durumda. İnsanlar içlerindeki devasa boşluğa sığınmakla meşgulken yaşadıkları şehrin kaderi ise yeni baştan yazılmak üzere, hem de kanla... Peşi sıra işlenen korkunç cinayetler yüzünden herkes endişeli, herkes tedirgin. Ve tüm bu sarsıcı olayların ortasında, hayatını değiştirmeyi düşünemeyecek kadar bile ümitsiz bir çocuk var: Oskar. Okulda zorbalığa maruz kalan, kendisine yalnızlıktan ve hayallerden ibaret bir dünya kuran on iki yaşındaki Oskar. Oysa şimdilik farkında değilse de hayatı çok yakında tümden değişecek. Hatta dönüşecek. Eli sayesinde. On iki yaşındaki Eli sayesinde. 200 yıldır on iki yaşında olan, yeni yan komşusu Eli sayesinde. Dünya basını tarafından ''iyi bir Stephen King romanından farksız'' olarak tanımlanan ve ilk kez İsveççe aslından Türkçeleştirilen Gir Kanıma, hacimli yapısına rağmen okuru kendisine bağlamayı başaran çokkatmanlı bir anlatı sunuyor. John Ajvide Lindqvist düş gücünü cömertçe sergileme fırsatı bulduğu bu ilk kitabında, vampir edebiyatına Kuzey'in soğukluğu ve ıssızlığıyla yepyeni bir yorum getiriyor. John Ajvide Lindqvist 1968'de İsveç'te, Stockholm'ün banliyösü Blackeberg'de doğdu. Çocukluğundan itibaren illüzyonistliğe merak saldı, on üç yaşında İsveç İllüzyonistler Derneğine katıldı. On dokuz yaşında stand-up gösterileri yapmaya başladı ve bu işi 12 yıl boyunca sürdürdü. 2004 yılında ilk romanı Gir Kanıma yayımlanınca bir anda büyük şöhrete kavuştu ve yazarlık kariyerine ardı ardına roman ve öykü kitaplarıyla devam etti. Televizyon dizileri ve kitaplarından uyarlanan filmler için senaryolar yazdı. Korku-gerilim türünde eserler veren ve kitaplarında otobiyografik unsurlar barındırmayı seven Lindqvist, eşi ve oğluyla birlikte Norrtälje'de yaşıyor. Ayrıca sıkı bir Morrissey hayranı. GİR KANIMA John Ajvide Lindqvist DeliDolu Yayınları, 2023 Çeviri: Yonca Mete Soy 576 s.

  • Zamanın ötesinden gelen Shakespeare…

    Songül Bozacı yazdı: "Serinin son kitabı Shakespeare‘i ele alıyor. Birçok bilgiyi aktarırken eğlenceli çizim ve detay cümlelerle okumayı ve bilgilendirmeyi çok daha keyifli hale getiriyor." Dinozor Çocuk’un Peki Ama Kim Bu…? serisinin son kitabı zamandan ve mekândan bağımsız olarak hâlâ bizimle olan ve dünyaca tanınan Shakespeare‘i ele alıyor. Zamane çocuklarını yakalayan bir kitap tasarımı ve anlatım dili ile. Ön kapak içi ve arka kapak içlerinde yer alan simgesel okumaya elverişli bir harita var. Kitabı incelemeye oradan dahi başlasanız en beli başlı temel bilgilere erişmiş olursunuz. İlk bölümde şu sorunun peşinde ilerleniyor. “Nerede ve Ne Zaman Yaşadı?” Doğduğu yıllara ve o döneme ait yönetim şekline dair bilgilerin olması çocukların bir sanatçı hakkında bilgi sahibi olurken yaşadığı dönemleri anlamaları için de güzel bir kapı aralıyor. Kral ve Kraliçe dönemleri, ülke sınırlarının genişletilmesi için izin belgeli korsanların varlıkları o dönem için güzel aktarımlar. Peki, Shakespeare’i farklı kılan hangi özellikleri olabilir? Öncelikle iflah olmaz bir hayalperest olduğunun altını çizelim. Tabii ki bir kitap kurdu. Okuduklarını ve yaşadığı dönemi özümseyen biri olduğu aşikâr. Bildiği birçok hikâyeyi farklı şekillerde yeniden yazan o dönemde kelimeler ve anlatılarla oyunlar oynayan biri. Hatta İngilizceye iki binden fazla yeni kelime dâhil edilmesine ön ayak olan biri. Ayrıca duyduğu, okuduğu hiçbir şeyi unutmaması sanırım onu yeteri kadar farklı kılsa da benim en çok hoşuma giden detay oyunlarda ve tiyatro sahnelerinde kimseyi oyun dışı bırakmıyor olması. Büyüme sürecinde ve tiyatro mesleğini seçene kadar yaşadığı bir dolu farklı deneyimi de kitap içinde bulabilirsiniz. Tiyatroya adım attığında şehre gelen bir kumpanyanın oyuncu eksikliği ile yan bir rol ile görev alıyor. Yazdığı ve oynadığı hiçbir oyunda başrol oynamamış olması ve uzun yıllardan sonra en sonunda başrolü oynadığı bir rolden sonra tiyatro yaşamına veda etmiş olması ilginç detaylardan biri. Kendisine fikir hırsızlığı hatta vatan hainliği dahil birçok farklı ithamlarda bulunulmuş fakat hepsinden ceza almadan kurtulmuştur. O dönemde okuma yazma bilen sayısı çok az olduğundan oyunları kim yazıyorsa hatta hangi tiyatro oynuyorsa onlara ait olarak kabul ediliyormuş ve isteyen herkes oyunlar üzerinde değişiklik yapabiliyorlarmış. William Shakespeare’in 16. yüzyılda İngiltere’nin güçlü bir krallık olduğu dönemde hayata gözlerini açmış olması en büyük şansı. Bu dönemde sanat ve sanatçılara çok önem verilmiş olsa dahi kendisinin yarattığı tiyatro oyunları ve tiyatro sahneleri zamanının ötesinde olarak kabul ediliyor. Hatta günümüzde hâlâ farklı şekillerde icra edilmeye devam edilmesi de zamansızlığının altını çiziyor. Serinin bu kitabı birçok bilgiyi aktarırken eğlenceli çizim ve detay cümlelerle okumayı ve bilgilendirmeyi çok daha keyifli hale getiriyor. Böylesi seriler benim nezdimde çok kıymetli. İnternetin sonsuz bilgi kaynağı içinde debelenmeden, yazılı kaynaklarla çocukların doğru bilgiye ulaşması oldukça önemli. Kitabın eğlenceli ve akıcı dili zamane çocuklarına çok uygun. Serinin diğer kitaplarına da bakmayı unutmayın derim. Keyifli okumalar olsun… Shakespeare gibi yaratıcılığınız daim olsun… PEKİ AMA KİM BU SHAKESPEARE? Giulia Calandra Buonaura Dinozor Çocuk, 2022 Çizen: Luca Poli Çeviri: Aydagül Ferullo Editör: Nihal Ünver 80 s. 7+ yaş

  • Kurgu ile gerçek arasında yaşayan herkesin tökezleyebileceği türden küçük, kırık çizgiler…

    Zerrin Saral, ilk öykü toplamı Küçük Kırık Çizgiler ile “Merhaba” diyor okura. Kurduğu dille, yaşamda huzursuz ve sakar adımlarla yol alan karakterleri taşıyor öykülerine. Geçmişin çukuruna düşmüyor öykü karakterleri, anımsıyorlar yalnızca. “Bilir misiniz, yalnızlar sadece aynalara inanmak zorunda kalırlar doktor, ben de öyle kaldım. Ellerim kulaklarıma gitti, yerindeler mi diye yokladım küpe olmayan delikleri. Yalnızlık, hapsolmuş küpelerden ayrılmayan o küçük vidalara uzanan parmaklar gibi baştan yoklanmalıydı, ben de öyle yaptım. ‘Ne kadar delik o kadar küpe, ne kadar küpe o kadar yalnızlık.’ diye bağırdım.” Hatırlamanın unutuştan daha zor olduğu zamanlarda, farkına varılanların, dönüp bakılanların burukluğu su üstüne çıkıyor. Fotoğraflarından annesini tanımaya çabalayan bir çocuk, bozkırda kanat çırpan iki yürek, ismi ikince kez fısıldandığında geleceği çalınan bir kadın, geçmişle bağlarını koparamayan ama bakımevine gelişiyle yeniden varlık bulan bir ihtiyar, aksayan hayatlarından yüzlerini güneşe çevirenler… KÜÇÜK KIRIK ÇİZGİLER Zerrin Saral Vacilando Kitap, 2023 Editör: Mustafa Okumuş Tür: Öykü 88 s.

  • 13. Türkan Saylan Ödülü sahibini arıyor!

    Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği tarafından Prof. Dr. Türkan Saylan adına her yıl, öykü dalında eser veren yazarlara takdim edilen Türkan Saylan Sanat Ödülü için başvurular başladı ÇYDD tarafından 2010 yılından bu yana, Türkan Saylan’ın adını ve anlayışını yaşatmak için bilim ve sanat ödülleri veriliyor. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği tarafından Prof. Dr. Türkan Saylan adına her yıl öykü dalında eser veren yazarlara takdim edilen “Türkan Saylan Sanat Ödülü” sahibini arıyor. Katılımcı Koşulları: ➡ Yarışmaya Seçici Kurul Üyeleri ile birinci derece yakınları dışında, 18 (on sekiz) yaşını doldurmuş tüm Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları katılabileceklerdir. ➡ Her yarışmacı, yarışmaya Türkçe yazılmış ve bir yayınevince 1 Ocak - 31 Aralık 2022 tarihleri arasında yayımlanmış en çok 1 (bir) öykü kitabıyla katılabilir. ➡ Ödüle aday olacak eser sahipleri, 20 Şubat 2023 tarihine kadar Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Genel Merkezi'ne öz geçmiş ve iletişim bilgileri (adres, telefon, e-posta adresi) ile birlikte 8 (sekiz) nüsha kitabı teslim etmelidir. ➡ Son başvuru tarihinden sonra teslim edilen öyküler değerlendirmeye alınmayacaktır. ➡ Seçici kurul gerek görürse sonucun açıklanmasından önce bir finalist listesi ilan edilebilir. ➡Ödül töreni, Prof. Dr. Türkan Saylan’ın aramızdan ayrılışının yıl dönümünde gerçekleştirilecektir. ➡ Yarışmaya kitaplarını gönderen eser sahipleri bu şartları kabul etmiş sayılacaktır. ÖDÜL: 10.000 ₺ Seçici Kurul: Sezer Ateş Ayvaz, Nursel Duruel, Birsen Ferahlı, Turhan Günay (Seçici Kurul Başkanı), Ayşe Sarısayın, Mehmet Zaman Saçlıoğlu, Prof. Dr. Ayşe Yüksel (ÇYDD Genel Başkanı)

  • Konuşan Kadınlar Oscar'a aday oldu.

    Miriam Toews tarafından yazılan ve aynı adla sinemaya uyarlanan Konuşan Kadınlar, En İyi Film ve aynı zamanda filmin de yönetmeni olan Sarah Polley En İyi Uyarlama Senaryo dalında Oscar'a aday oldu. "Eğer her şeye gücü yetense o zaman neden Molotschna’lı kadınları ve kızları korumadı? Tanrı, o bilge piskoposumuz Peters’e göre Matta İncili’nde ‘Çocukları rahat bırakın ve bana gelmekten onları alıkoymayın,’ demiyor mu? O hâlde çocuklarımıza saldırıldığında bunu bir alıkoyma olarak görmemiz gerekmez mi?” Kolonideki sekiz erkeğin, topluluklarındaki küçük kızları ve kadınları hayvan anestezisi kullanarak bilinçsiz hale getirdikten sonra onlara yıllar boyu tecavüz ettiği olaydan yola çıkan roman, cahil bırakılmış, baskılanmış kadınların ilham verici çare arayışlarının yanı sıra terk edip gitmenin zorluğunu da sayfalarına taşıyor. Güçlü kaleminin ucunda gerçeği kurguyla, acıyı mizahla zarif bir şekilde harmanlayan Miriam Toews’un dünyada da çok ses getiren Konuşan Kadınlar romanı, Türkiye’de Kafka Kitap logosuyla yayımlandı. Kafka Kitap’ın Türkiye’deki edebiyat severlerle buluşturduğu Miriam Toews’un Konuşan Kadınlar’ı İngilizce aslından dilimize Gül Korkmaz çevirdi. Dünyaca ünlü yazar Margaret Atwood Konuşan Kadınlar’ı “Yaşanmış bir olaydan alınan ilhamla yazılan, hem büyüleyen hem hüzünlendiren hem de okurunu şoke eden bir roman!” şeklinde niteliyor. The Washington Post yazarı Ron Charles ise Kanadalı usta kalem için “Yaratıcılık, Toews’in çanağında gözyaşları ve kahkahalarla karıştırılarak yaşamın özü gibi görünen sihirli bir iksir hâline getirilir,” diyor. 2005 ve 2009 seneleri arasında, Bolivya’da ücra bir Mennonit* kolonisi olan Manitoba’da pek çok kız çocuğuyla kadın, sabahları uyuşukluk hissi ve acıyla uyanıyordu. Bedenleri çürük ve yara içindeydi; geceleri saldırıya uğruyorlardı. Önceleri saldırılar hayaletlere ve iblislere dayandırıldı. Koloninin bazı üyeleri, kadınların günahları yüzünden Tanrı ya da Şeytan tarafından cezalandırıldığına inanıyordu; çoğu, kadınları dikkat çekmek ya da yaptıkları zinaların üstünü örtmek için yalan söylemekle suçladı, bazılarıysa her şeyin dişilerin vahşi hayal gücünün bir ürünü olduğunu düşündü. Nihayetinde kolonideki sekiz erkeğin kurbanlarını hayvanlarda kullanılan bir uyuşturucu ilaçla bayıltarak onlara tecavüz ettiği ortaya çıktı. 2011’de bu adamlar, Bolivya mahkemeleri tarafından uzun süreli hapis cezasına çarptırıldı. 2013’te suçlular hâlâ hapisteyken benzer saldırıların ve cinsel istismarların devam ettiği bildirildi. *Mennonitler, Frieslandlı Menno Simons’un adını taşıyan Anabaptist mezheplerin kilise topluluklarına ait belirli Hıristiyan grupların üyeleridir. Miriam Toews, 1964 yılında Kanada’da doğdu. Aralarında A Complicated Kindness (2004), All My Puny Sorrows (2014) ve Women Talking’in de (Konuşan Kadınlar) yer aldığı bol ödüllü dokuz kitabın yazarıdır. Yazarlığın yanı sıra gazeteciliği de sürdüren Toews, toplumsal dayatmalar altındaki bireyin dünyasına eğildiği eleştirel eserleriyle edebiyat jürileri ve okurlardan büyük övgüler almıştır. Hayatı boyunca manik depresif ruh hâli sebebiyle ızdırap çeken ve 1998 yılında intihar eden bir öğretmen olan babasının öyküsünü anlattığı Swing Low: A Life (2000) adlı eseriyle geniş bir okur kitlesine ulaşmayı başarmış, birden fazla ödüle layık görülmüştür. Bu kitapta yakından tanıma şansı bulacağınız Mennonite topluluğu da yazarın geçmişinden bir parçadır; çocukluğu oldukça sıradışı ve baskıcı olan bu topluluğun arasında geçmiştir.

  • Aşkın yaşı olur mu?

    "Hakim'in Yolculuğu'' üçlemesi ve İki Yaşam'la kalplerimize dokunan Fransız çizer Fabien Toulmé'den; zamanda asılı kalan duyguları yeniden canlandıracak, sevda şarkıları tadında bir grafik roman: Büyük Aşk. Biri 20'lerinde, ötekisi ise 80'lerinde olan farklı nesillerden iki kadını bitimsiz bir aşk hikâyesinin kıyısında buluşturan sanatçı, sevmeye ve sevilmeye dair içten paylaşımlar eşliğinde okurları Bordeaux'dan Portofino'ya uzanan bir serüvene çıkarıyor. Aile bağları, ilk aşk, evlilik kurumu, toplumsal cinsiyet eşitliği gibi konuları mizahi olduğu kadar gerçekçi bir dille, kadın-erkek ilişkileri ekseninde ele alan kitap; hayata dair arzularımız, kaygılarımız ve hayal kırıklıklarımız üstüne düşündürüyor. Çünkü insan ayrılmayı bilmeli, sevmek zamanı bitmeden. Suzette, kocasının ölümüyle, geriye kalan azıcık zamanın tadını mütevazı bir dul olarak geçireceğini düşünüyordur. Ta ki kalbine gömdüğü ilk aşkı Francesco'nun külleri, torunu Noémie tarafından yeniden harlanana kadar. Aşkın farklı hâllerini kendi doğrularına göre deneyimleme fırsatı bulan iki kadın için geçmişle ve anılarıyla yüzleşme vaktidir. Birbirlerinden öğrenecek şeyleri, sarmaları gereken yaraları vardır. Sonu mutlu bitmemiş büyük bir aşkın izinden, İtalya'ya doğru çıktıkları yolculuk; Suzette'i ve Noémie'yi hayal bile edemeyecekleri içsel keşiflere ve uyanışlara sürükleyecektir. 60 yıllık korlanmış bir aşkı melodik diyaloglar ve Akdeniz'in renkleriyle çizgilere döken Fabien Toulmé, kalbinin sesini dinlemeyi seçen bir büyükanne ile torununun dokunaklı hikâyesini sinematografik bir anlatıya dönüştürüyor. Aşkın yaşı olmadığı gerçeğini bir kez daha gözler önüne seren bu etkileyici grafik roman, hayata akıllı uslu başlayıp zaman geçtikçe isyankârlaşan ruhlar ile hayata isyankâr olarak başlayıp yaşlandıkça akıllanıp uslanan ruhları aşk limanında buluşturuyor. Fabien Toulmé 1980 doğumlu çizer, mühendislik okuduktan sonra Brezilya, Benin, Guyana ve Fransa gibi farklı ülkelerde yaşadı. Fransa'ya döndükten sonra Spirou gibi dergilerde çalışmaları yayımlandı. Hakim'in Yolculuğu adlı üç ciltten oluştan eseri, çizgi roman festivallerinde övgü topladı. Serinin ilk cildi ''Gerçek Yaşamdan Uyarlanan En İyi Eser'' kategorisinde 2022 Eisner Ödülleri'ne aday gösterildi. Çizerin ayrıca Desen Yayınları'ndan İki Yaşam ve Büyük Aşk adlı kitapları yayımlanmıştır. BÜYÜK AŞK Fabien Toulmé Desen Yayınları, 2023 Çeviri: Damla Kellecioğlu 336 s.

  • Çocuk Yazınında Futbol

    Haziran 2021 yılında yayımlanan Çocuk Yazınında Futbol dosyasının genişletilip yeniden değerlendirildiği metinlerden oluşan bu kitap alana ilişkin futbol odağında derlenmiş ilk eleştirel metin olarak okurların karşısına çıkıyor. Günümüzde futbolculuk maaş karşılığı icra edilen bir iş, televizyon kültürüne angaje seyirlik bir performans, tüketim kültürünün (sponsor, pankart, billboard, lisanslı ürünler) tüm imkânlarını kullandığı bir pazarlamacılık faaliyetidir. Eski parlak günlerini yaşamasa da ülkemizde futbolculuk kimliği sadece teknik anlamda bir sporcu olmayı değil millî ve derbi maçlar dolayımıyla siyasi bir nefer, sponsorluk mekanizmasıyla mankenlik ya da oyunculuk gibi başka iş kollarıyla da ilişkilenebilen ve futbolcu bedeninin temsiliyle öne çıkan ikonik bir imge, milletvekilliği statüsü kazanarak ya da sosyal medyanın etki alanını kullanarak kanaat önderine dönüşebilen politik bir figür olma potansiyellerini de içinde barındıran rizomik bir kimliktir. Taraftarlık da tüm bu kimliklerin kavşağında devingen yapıda dönüşebilen, global- lokal kültürel etkileşimlerle şekillenebilen, siyasi/ekonomik/sosyal koşullara göre dönüşebilen politik bir alandır. Zira taraftarlık sadece bir aidiyetlik müessesesi değil aynı zamanda futbol ekonomisini ayakta tutan aktif bir tüketici, siyasi iradeye yön verebilecek protest bir eylemci, seçimlerin seyrini değiştirebilecek oy potansiyelini de içinde barındıran etkin bir güruh olabilme halidir. Futbol bu haliyle saha içi ve saha dışı kimlikler arasında geçişliliği sağlayan çok katmanlı ve dinamik bir organizasyondur, bu yönüyle de farklı okuma pratiklerine imkân tanıyan bir temsil biçimidir. Meryem Selva İnce 1988 yılında Bursa’da doğdu. 2015 yılında İstanbul Şehir Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Aynı yıl Mimar Sinan Güzel Sanatlar Fakültesi’nin açmış olduğu pedagojik formasyon programını tamamladı. 2017 yılında Kültür Bakanlığı’nın GençDes fonu desteğiyle Çocuk Yazını projesini başlatarak cocukyazini.com sitesini kurdu. 2019 yılında Boğaziçi Üniversitesi’nde modern Türk dili edebiyatı alanında “Bir Romanı Tarihselleştirmek: Edebi Bir Olay Olarak Kürk Mantolu Madonna” başlıklı teziyle yüksek lisansını tamamladı. Çeşitli sempozyum ve panellerde konuşmacı olarak yer aldı. Şu anda Boğaziçi Üniversitesi’nde modern Türk edebiyatı alanında doktora eğitimine devam etmekte, Çocuk Yazını sitesinin genel yayın yönetmenliği görevini yürütmekte ve İstanbul Şehir Üniversitesi’nde yarı zamanlı okutman olarak çalışmaktadır. Çocuk edebiyatına ilişkin çalışmalarını okur odaklı teoriler ve edebiyat sosyolojisi alanında sürdürmektedir. ÇOCUK YAZININDA FUTBOL Meryem Selva İnce Ornis Kitap, 2022 Tür: İnceleme 216 s.

  • Hayatınızın ikinci perdesine hazır mısınız?

    Prof. Dr. Yavuz Yörükoğlu’nun 45’ten Sonra kitabı güncellenmiş yeni baskısıyla raflardaki yerini aldı. 45 yaş sonrasını İkinci Perde olarak nitelendiren Yörükoğlu eserinde, o yaşa gelmeden ve geldikten sonra insanı ruhsal, bedensel, zihinsel ve sağlığın tüm yönleriyle ele alıyor. 45’ten Sonra kitabında orta yaşın ne olduğunu, sizi nelerin beklediğini ve orta yaşta görülen durumlarla nasıl başa çıkılabileceğinizi, bunları nasıl önleyebileceğinizi ve tedavi edebileceğinizi öğreneceksiniz. Orta yaş döneminde gündeme gelen önemli konuları ana hatlarını; hastalıkların, tedavilerin ve sağlıklı yaşamın basit mantığını Yavuz Yörükoğlu’nun perspektifinden okumak ve öğrenmek aynı zamanda uygulamak da sizin elinizde. “Orta yaş, kimsenin gelmek istemediği ama bir kez gelince de ayrılmak istemediği bir yer,” diyerek 45 yaş sonrasını İkinci Perde olarak ifade eden Prof. Dr. Yavuz Yörükoğlu, aynı zamanda deneyimli bir kalp doktoru. Dolayısıyla kitabın içerisinde bilimsel bir sağlıklı yol haritası da bulunuyor. Yaşlanmayı Geciktirmek Mümkün mü? 45’ten Sonra kitabı, Beslenme ve metabolizma konusundaki son bilimsel gelişmeleri, trendleri, hastalıkların oluşumunda çok önemli ve giderek öne çıkan enflamasyon (yangı) konusunu ve anti-aging çalışmalarında çok önemli bir gelişme olan oruç ve otofaji uygulamalarını da içeriğinde bulunduruyor. Orta Yaşı Sağlıklı Geçirmek Elinizde Orta yaş denince akla gelen birçok endişe ve sıkıntının neden ve nasıllarını okuyacağınız bu kitap size ikinci perdeyi iyi oynamanız için de bir kılavuz niteliğinde. Bu yaş döneminde hem bedenen hem de ruhen sağlıklı ve güçlü olmak mümkün, çünkü “Yaşam tarzınız, 65 yaşında tenis oynamak ile koroner bypass ameliyatı olmak arasındaki farkı belirler”. 45’ten Sonra, bu döneme adım atan ve kafasında soru işaretleri olan herkesin tekrar tekrar okuyabileceği bir başucu kitabı olmasının yanı sıra, orta yaşa eşlik eden mükemmel bir yol arkadaşı. Bu kitapta Prof.Dr. Yavuz Yörükoğlu, orta yaşın “mutlaka”larıyla “asla”larını, herkesin anlayabileceği sade bir dille anlatırken, bu yaşların keyfini sürebilmek için de çok önemli ipuçları veriyor. Prof. Dr. Yavuz Yörükoğlu 1955 yılında Ankara’da doğdu. Ülkemizin ünlü bilim insanlarından, Çocuk Psikiyatrisi Uzmanı rahmetli Prof. Dr. Atalay Yörükoğlu’nun oğludur. Çocukluk yılları ve ilkokulun ilk 3 senesi ABD’de geçti. İlkokul, ortaokul ve liseyi TED Ankara Koleji’nde okuyarak bitirdi. 1979 yılında İstanbul Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. Uzmanlık eğitimini Hacettepe Üniversitesi Kalp-Damar Cerrahisi Bölümü’nde tamamladı. Vatani görevini tamamladıktan sonra 1 yıl İngiltere’de Cambridge Üniversitesi, Papworth Hospital’da, 2 yıl da Londra St. Thomas Hastanesi’nde çalıştı. Yurda dönüşünde SSK Ankara Hastanesi’nde şef muavini ve şef olarak çalıştı. 1984 yılında “Doçent” oldu. SSK Etlik İhtisas Hastanesi’nde “Kurucu Başhekim” olarak görev aldı. 1998 yılında ABD Alabama Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde misafir öğretim üyesi olarak çalıştı. Yurda dönüşünde mesleğine özel sektörde devam etti. 2005 yılında Ankara Ufuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Kalp Damar Cerrahisi ABD kurucu kadrosunda yer aldı, 2006 yılında “Profesör” oldu, 7 yıl bu üniversitede öğretim üyesi olarak görev aldı. Yörükoğlu, halen serbest çalışmaktadır. Prof. Yörükoğlu’nun 60’ın üzerinde yayımlanmış bilimsel çalışması ve 30 Günde 10 Yıl ve Doktor Mutfakta isimli yayımlanmış iki kitabı daha bulunmaktadır. 45'TEN SONRA Prof. Dr. Yavuz Yörükoğlu Nemesis Kitap, 2023 272 s.

  • "Dünya sizce de cennet gibi bir yer olamaz mı?"

    Yiğit Uysal, Nihan Uycan Özen ile ilk romanı Deniz’in Ormanı odağında söyleşti: "Deniz’in Ormanı okuyucusuna 'kendi hayatının kahramanı sensin, dümen sende' diyor." Yiğit Uysal Deniz’in Ormanı spiritüel konulara meraklı, yeni bakış açılarını seven her yaştan okuyucu kitlesi tarafından heyecanla okunacak bir ilk kitap, sizin ilk romanınız. Öncelikle tebrikler. Kitabın yayınlanması nasıl bir süreçti sizin için? Sizin de dediğiniz gibi ilk kitap olma heyecanıyla Deniz’in Ormanı benim için çok özel. Adeta üçüncü çocuğum gibi ve bu haliyle de aynen bir çocuğun anne karnında büyüme, doğuma hazırlanma, doğum ve sonrası gibi süreçlerini bana hakkıyla yaşatan bir ilk eser oldu. Kitabımı 2018 yılının Kasım ayında bitirmiştim. Ama o zamanlar, roman yazmak demenin asıl bundan sonra başladığını bilemeyecek kadar acemiydim. Tanınmayan biri olarak romanımı gönderdiğim yayınevlerinin bazıları bana hiç yanıt dönmezken bazıları da hikâyenin iki ayrı zaman, üç farklı mekânda geçişi ve zaman zaman ileri atlamalı yazış şeklimden rahatsız olduklarını belirten geri dönüşlerde bulunuyorlardı. O zamanlar bu yorumları pek anlayamıyor ve açıkçası yayınevi editörlerinin okuyucunun zekasını küçümsedikleri yönünde bir kanıya kapılıyordum. Üslubumu eleştiren de oluyordu. Benim üslubuma zaman zaman sızan ve Deniz’in Ormanı’nın “duru işiti” anlarının dili olan nüans, kimi okuyucuya farklı geliyordu. (Kalbi buralara açık olan okuyucular o bölümleri inanın farklı bir kanaldan okuyorlar şimdi. Ben yazarken ne hissetmişsem aynısını onlar da hissediyor. Bunu bana geri dönüşte bulunan sayısız okuyucudan duydum çok şükür.) Günümüzde dijital platformların da hayatımıza girmesiyle Türk okuyucusu, Türk seyircisi farklı kurgulara kendini açtı aslında. Belki de 2018 için benim romanımda geçen reenkarnasyon, karma öğeleri, aşkın tekamülü gibi kavramlar okuyucuya yeniydi bilemiyorum. Velhasıl 2022 Haziran ayına kadar, inişli çıkışlı bol arayışlı bir macerada çok şükür ki yolum Doğan Solibri ile kesişti. Yayınevim, editörüm, tüm ekip beni anladı. Her adımı takım çalışmasıyla müthiş bir uyum içinde gerçekleştirdik ve her şeyden önemlisi beni hep güvende hissettirdiler. Ve Deniz’in Ormanı nihayet doğdu. Ne kadar zamanda yazdınız kitabı? Yazarken belli bir ritüeliniz var mıydı? Kitabımı yazmaya başladığım gün 21 Aralık 2016, bitirdiğim gün 01 Kasım 2018. Yani iki yıldan daha az bir sürede genel hikâyeyi kurgulamış, fena denemeyecek şekilde de yazmıştım. Bu arada bugün de 21 Aralık, kitabımın altı yıllık döngüsü tamamlanıyor. Bu röportajı sizinle bugün yaptığım için ayrıca mutluyum. Dört yıl kadar yayınlatmak için uğraşmışım ama en doğru yerden çıktığı için şimdi çok mutluyum. Romanımı yazmaya başladığım dönemde kurumsal kariyerimi yeni sonlandırdığım için aslında bir taraftan da kendime yeni bir hayat kurgusu yapmaya çalışıyordum. Bu yüzden muhakkak bir ritüel oluşturmalı ve hayatıma yazma disiplini sokmalıydım. Bu da kendiliğinden oluştu. İlk yıl haftanın her salı günü, yaşadığım yerde tarihi bir park var, oraya gider hep aynı masaya oturur, aynı şeyleri sipariş eder, kulağıma klasik müzik takar ve durmaksızın yazardım. Masam denize bakar, arada ben de durur, denize bakar tekrar yazardım. Dalgaların benim zihnim üzerinde yatıştırıcı ve yaratıcı bir etkisi var. Akan şeyleri seyretmekten hep hoşlanmışımdır. Şimdi evimde de çok şükür ki çalışma masam denize bakıyor. Pandemi boyunca da hep denize bakarak çalıştım, çok başka projeler için de durmadan çalıştım. Sanırım benim şifam, üretmek… Parkta yazmak konusuna dönecek olursak; benim gittiğim saatte semtin yaş almış insanları gelir bir taraftan hatıraları yad ederler, tavla oynarlardı. Hep aynı simalar… Tam bir semt insanıyım. Orada başka evrenlere açılan zihnimle güvendeyim duygusu… Beni yatıştırıyor, kendim olabilmeme alan açıyor. Baskı altında da yazabiliyorum ama en çok dediğim şekilde; fonda deniz, yalnız ya da güvenilir ortam, klasik müzik benim ritüellerim. Zaman zaman da günde sadece bir tane olmak kaydıyla Türk kahvesi ve muhakkak saat 11.00 de! Onda bulduğum tat, koku bambaşka…Zihnimi çok açıyor. Nasıl tepkiler aldınız peki? Romanım, çıkalı henüz çok kısa bir süre olmasına rağmen, ilk günden beri özellikle çevrem ve sosyal medyadaki Bookstagramlar (kitap tanıtan sosyal medya hesabı) tarafından beklediğimin üstünde bir ilgiyle destekleniyor. Okuyucu kitlesi büyük bir çeşitlilik gösteriyor ve her biri çok güzel yorumlarda bulundular şu ana kadar. Muhakkak eleştiriler de olacaktır zamanla, hazırlıklıyım ama şu an kutlama zamanı ve doyasıya yaşıyorum. Annemin yirmi beş yıldır görmediğim arkadaşları da okumuş kitabımı, çocukları da, torunları da. Ya da beni yaşadığım semtten tanıyan esnaf kardeşlerim almışlar, okumuşlar. Daha önceki kariyerimden tanıdığım teknoloji dünyasına ait arkadaş grubum… Sivil toplumdan tanıdığım kontaklarım, eşimim iş çevresi… Sosyal sorumluluk projelerinde birlikte çalıştığım gençler, çocuklarımın arkadaşlarının velisi olan arkadaş gruplarım… Koçluk camiasından tanıdıklarım. Ve hepsi bu coşkuyu benimle özel olarak paylaştılar. Bana kendimi çok şanslı hissettirdiler. Öyle minnettarım ki bu güzel insanlara... Desteklenmek harika bir duygu. Sanırım bugüne kadar hep destekleyen ve büyütmeye çalışan tarafta olduğum için hayat da bana bu hediyeyi sundu. Böyle böyle derken Deniz’in Ormanı etkisi bir anda büyüdü benim gözümde ve ne kadar doğru bir işe imza attığımı hissetmenin gururu ile doldum. Ayrıca beni en çok mutlu eden şey çeşitliliği de onurlandırabiliyor olmam. Dünya farklılıklarıyla güzel bir gezegen. Biz insanlar tüm farklılıklarımızla o kadar güzeliz ki. Bunu anlayabildikçe insanın sevme potansiyeli de artıyor inanın. İşte bu yüzden biz sosyal girişimimiz olan Köprü Project oluşumunda da çeşitliliği yüksek bir değer olarak görüyor, projelerimizde gözetiyoruz. İnsanlar da bizden ve benden yansıyan bu enerjiyi görüyor. O yüzden şimdilik tepkiler hep olumlu. Çok şükür. Ölüm ve ölümsüzlük konusu, buradan hareketle yaşamın sonsuzluğu ve anlamı bu kitabın ana konularından, tam olarak bu romandan bu mesajı nasıl okumalıyız? Bu kitapla neyi uyandırmak istiyorsunuz? Neden? Çok kritik ve güzel bir soru. Ve hatta bizim topraklar için tartışmalı konular olan reenkarnasyon, organ bağışı, yeni nesil mezarlık gibi temalar da romanımda etkin olduğu için, beni de mesajımın özünün doğru anlaşılıp anlaşılamayacağı yönünde zaman zaman çok düşündüren konulardı bu söyledikleriniz. Zira yazar, her yazdığı şeye yüzde yüz inanıyor gibi sığ bir algılayış yüzünden, sadece belli çevrelerce takip edilen bir yazar olmayı hiç istemem. Sorgulayan bir ruh olduğum için ve yaşamın mucizeleri, sırları, kendi zekâsı ilgimi çok çektiği için, bunlar konuşulabilsin istediğimden böyle şeyler yazıyorum. Ben bu romanı niye yazdım diye kendime sorduğumda ise yaşamın sınırsızlığı, beden dışı deneyimler, ruhsal yolculuk ve tekâmül gibi kavramların temalarım olduğunu fark ediyorum. Bu yüzyılda, insanlık olarak tekrar bağlantıya geçmemiz gereken olgular bunlar çünkü yaşamlarımızın içi boşaltılmış gibi hissediyoruz. Amaçsızca bir yerlere savruluyoruz. Halbuki her birimizin var oluşunun bir amacı var ve ancak anlamla doldurulmuş bir yaşam doyum sağlıyor. Günümüzde tatminsizlik, tüketim ve bağımlılık had safhada ve insanlık bilinci pek de güzel evrilmedi maalesef. Ben ve benim gibi düşünen milyonlarca kardeş, başka türlü bir varoluşun hayalini kuruyor. Dünya sizce de cennet gibi bir yer olamaz mı? Bence olur ve bunun için önce bilinç seviyesinde bir uyanış yaşayıp, gelecek nesiller için çalışmamız gerekiyor. Bu noktada da en büyük bariyer, “kısacık ömrümü bu işler için mi harcayacağım” gibi çok bencilce bir yaklaşım oluyor genelde. İşte ben de romanımla diyorum ki okuyucuya, “yaşam sonsuz ve beden diye içinde bulunduğun evinle sen bir ruhsun ve büyük oranda bir bilinç akışısın. Tam olarak asla ölmüyorsun. Düşüncelerin, alışkanlıkların, genetiğin ve hatta aldığın beddualar sonraki nesillerle birlikte yaşamaya devam ediyor. Sen de her yeni aktarımla biraz daha yaşamaya devam etmiyor musun? O halde Yaradan’a karşı insan olmanın sorumluluğunu yerine getirmek zorunda değil misin?" *Hep mutlu sonla biten aşk hikayelerini severiz sizce Deniz’in Ormanı mutlu sonla mı bitiyor? Okumamış okuyucular için sürprizleri bozmamak adına detaya girmeden şöyle bir şey söyleyeyim: Dualite bilinci ile üçüncü boyut dünyasında yaşayan bilinçler genelde zıtlıklardan öğrenerek kavramları etiketlerler. İyi, kötü, güzel, çirkin, mutlu, mutsuz vb… İnsanlık da bugüne kadar hep böyle öğrendi. Şimdi gezegenimiz bilinç seviyesini daha yüksek titreşimlere çekmeye çalışırken biz insanların da nötr bir algı düzeyine kendimizi yavaş yavaş açmamız gerekiyor. Tasavvuf anlayışındaki hayrın içindeki şer, şerrin içindeki hayr gibi tüm bu ikilik yaratan kavramların birliği benim çok ilgimi çeken bir alan. Bu yüzden romanımda da hüzünlü gibi görünen olayların (herkes aynı yerlerde ağladı. Nihayetinde kolektif bir duygu geçmişimiz var) ne gibi hayırlara vesile olduğunu anlatmaya çalıştım. Bu nedenle de Deniz’in Ormanı umut vaad eden bir sonla bitiyor bana göre ve hatta tam olarak bitmiyor. Açık uçlu bir son oldu. Çünkü devamı benim kafamda oynuyor, neye evrilir Allah bilir. Bu arada bakın umut da başlı başına nötr bir kavramdır. Tam olarak ne olacağını bilemeyiz ama devam etmemizi sağlar. Deniz’in Ormanı da okuyucusuna “kendi hayatının kahramanı sensin, dümen sende” diyor. Kitaptaki ana kahramanlardan biri de müzik, okurken gerçekten bir müziğin içinde hissediyorsunuz kendinizi, bunu nasıl başardınız? Notalar, renkler ve matematik evrenin özü. Çok yaratıcı bir kanaldan beslenerek yazdığım bu romanda da içinde yaşadığım o dünyayı okuyucuya hissettirebilmek istedim. Ne mutlu ki biraz da olsa başarmışım. Sürekli bir şekilde, çoğunlukla klasik müzik dinleyerek yazdım. Mozart, Chopin, Vivaldi zaman zaman Pink Floyd ve Michael Jackson ama en çok da Fazıl Say ve Serenad Bağcan. İlk Şarkılar albümünü yüzlerce defa dinlemişimdir. Romanda da bir beste var biliyorsunuz. O bestenin müziğini duyamasa da okuyucu – şimdilik diyorum çünkü beste de bana ilham yoluyla yazma sürecimin en başında geldi- bahsettiğim bu müstesna albümü dinlemişse şayet onun da aynı perdeden tınladığını fark edecektir. Bu vesileyle isimlerini saymış olduğum tüm bu büyük üstatlara insanlık ailesine bıraktıkları kültürel miraslar için şükürlerimi ve minnetimi sunuyorum. Klasik müziğin frekansı müzik türleri arasında en yüksek olandır. Tamamen müzik aletleriyle canlı icra edilen bir klasik müzik konseri sırasında huşuya eren ruhlarımızı düşünürseniz neden bahsettiğim daha iyi anlaşılabilir. Günümüzde her şey çok hızlı ve özünden uzak. Herhalde ben romanımla, biraz da kendi seçimimle etrafıma yarattığım dünyayı biraz daha tanınır etmek ve bilenlere hatırlatmak istedim. Duyulara ve duyguya odaklandığım içinde satır aralarından dahi olsa müziği duyabildik hep beraber. Bu aralar bir şeyler yazıyor musunuz? Yazmaz mıyım? Ben hep yazdım, yazıyorum. Sadece hangisi hangi sırada bitecek ben de merak ediyorum. Önce biraz düzenli yazdıklarımı anlatayım. HTHayat Kadın Portali’nde Nihan’ın Rüyası adlı köşede ve Mümkün Dergi’de yazıyorum. Nihan’ın Rüyası, kişisel ütopyama doğru bireyselden, toplumsala doğru giden bir gelişim ve kalkınma yolunu anlatan, son derece samimi ve hayatımdan yazılarla şekilleniyor. Ben hep, “birimizin deneyimi hepimizin deneyimidir” felsefesiyle hareket ettiğim için belki haddim de olmayarak ama cesaret göstererek, deneyimlerimden yola çıkarak, merceğin altına kendi tekâmül yolumu koyup inandıklarımı paylaştım. İnsanlık ailesinin “kardeşlik” ve “birlik” anlayışını idrak edebilmesini çok istiyorum. Mümkün Dergi’deki köşeme gelince; orada da tamamı şifacı ve yazarlardan oluşan bir aileyle hareket etmenin sorumluluğu gelip konuyor omuzlarıma. Ruhum bu mecrada, kavramları anlaşılır kılmak istiyor. Her şeyin mümkün olduğu evren tasarımımızı okuyucuya anlaşılır kılmak ve arada kendi derin spiritüel deneyimlerimden bahsederek bunları desteklemek beni oldukça özgür hissettiriyor. Çünkü ben de böyle öğreniyorum. Mühendis olan tarafım analitik açıklamalara ihtiyaç duyarken, ruhsal yanım deneyime girmek istiyor. Hepsini holistik bir tabanda bütünleştirince öğrenmiş ve idrak yolunda ilerlemiş oluyorum. Bir roman yazarı olarak anılmak isteyen tarafım ise yıllar içinde tabi ki başka denemelere de kalkıştı. Şu an tam bir yol ayrımındayım aslında hangisine devam edeyim diye düşünüyorum. Okuyucudan gelen tepkiye göre karar vereceğim. Zira Deniz’in Ormanı’nı yazarken üçleme olarak tasarlamıştım. İkinci romanın da kurgusunu çalışmaya başlamıştım. Sonra pandemi araya girince ben kendimce dördüncü roman olarak tasarladığım çok farklı bir işi yazmaya başladım. Bu da bence Türkiye’de daha yapılmadı o yüzden çok bahsetmeyeceğim. Başarabilirsem farklı bir dil, farklı bir konuyla günümüz sorunlarını ruhsal yönden anlamaya sevk eden yarı fantastik bir işin peşindeyim. Sanatsal işlerin pek lineer zamanları olmadığı için hangisi hangi sırada biter inanın bilmiyorum. Ben ilhamlandıkça yazıyorum, motive oldukça, ihtiyaç duydukça, Yaradan “yaz” dedikçe… DENİZ'İN ORMANI Nihan Uycan Özen Doğan Solibri, 2022 328 s.

  • 21. Tudem Edebiyat Ödülleri için başvurular açıldı!

    2003'ten bu yana çocuk ve gençlik edebiyatımıza çağdaş ve özgün eserler kazandırmak amacıyla düzenlenen Tudem Edebiyat Ödülleri, 21. yılında çocuk edebiyatı alanında ve mizah romanı dalında verilecek. Türkçe çocuk ve gençlik edebiyatındaki yazınsal üretimi artırmak ve bu alanda emek verenleri yüreklendirmek hedefiyle gerçekleştirilen yarışma, yazdıklarını yayımlatma imkânı arayanlar için de büyük fırsat sunuyor. 21. Tudem Edebiyat Ödülleri'nin seçici kurulu; mizah kültürümüzün gelişmesine önemli katkıları bulunan ve esin verici çalışmalarıyla senaryodan karikatüre, gülmece öyküden tiyatro oyununa mizahın sınırlarını genişleten usta isimleri bir araya getiriyor: 2023 jürimizde Aytül Akal, Gökçe Yavaş Önal, Itır Arda, Pelin Güneş ve Toprak Işık yer alıyor. Son katılım tarihi 1 Kasım 2023 olan 21. Tudem Edebiyat Ödülleri'nde dereceye girenlerin Mart 2024'te duyurulması planlanıyor. Yarışmada birinciye 20.000 TL, ikinciye 15.000 TL, üçüncüye 10.000 TL para ödülünün yanı sıra, İzmirli heykeltıraş Ozan Ünal tarafından tasarlanan ödül heykelleri verilecek. Tudem Yayın Grubu'nun köklü yayıncılık birikiminin en değerli meyvelerinden biri olan Tudem Edebiyat Ödülleri, tarafsız duruşu ve nitelikli eserleri ön plana çıkaran yapısıyla, edebiyat dünyasının önemli referanslarından biri. 21 yıllık serüveninde resimli kitaptan şiire, tiyatro oyunundan kısa öyküye uzanarak, çocuk ve gençlik edebiyatımızda eksikliği hissedilen edebî türlere eğilmeyi kendine ilke edinen Tudem Edebiyat Ödülleri, gelecek yıllardaki yarışmalarda da yeni keşiflerde bulunmayı sürdürecek. Seçici Kurul: Aytül Akal, Gökçe Yavaş Önal, Itır Arda, Pelin Güneş, Toprak Işık (alfabetik)

  • Uykusuz dergisi veda etti!

    Mizah dergisi Uykusuz, bugün son sayısının çıkacağını duyurdu. "Kurulduğu günden bugüne dergimize emeği geçen tüm çalışma arkadaşlarımıza ve okuyucularımıza teşekkür ederiz. Hoşçakalın" mesajını paylaştı. Haftalık mizah ve karikatür dergisi Uykusuz, yarın son sayılarının çıkacağını duyurdu. Dergi kapağına, Yiğit Özgür'ün akıllara kazınan çizgili pijamalı ve atletli adamın olduğu karikatürle "Hoşçakalın" notunu düştü. Dergi sosyal Medya hesabından; "#Son sayımız yarın bayilerde. Kurulduğu günden bugüne dergimize emeği geçen tüm çalışma arkadaşlarımıza ve okuyucularımıza teşekkür ederiz. Hoşçakalın. #Uykusuz" mesajını paylaşarak veda etti.

  • Öykü: Pier

    “Aslında o zamanlar da yalnızmışım, değil mi Pamuk Hanım?” Kübra Kangüleç Coşkun Buruşmuş ayaklarını yavaşça soğuk taş zemine indirdi, tenine değen soğukluk içini ürpertti. Komodinin üzerindeki saatin ışığını yaktı, sabahın dördü olmuştu. Kadının canı sıkıldı, “Yine mi” diye söylendi. Son bir yıldır sabahın bu kör saatinde uyanmayı alışkanlık haline getirmişti, geri yatsa da uyuyamıyor, gün ışıyana kadar tavanı izliyordu. Derin bir iç çekerek, ağrıyan beline rağmen ayağa kalktı. Koridordan sızan ışığa yöneldi, duvardaki aynada beyaz saçlarını geriye taradı, ölüm sessizliğindeki evinde hafif aksayan ayağıyla ilerledi. Sokak lambalarının arsız ışığı salonun geniş penceresinden içeri girmiş, salonu sepya tonuna bürümüştü. Kadın camın önündeki berjere yerleşti, kendi gibi yaşlı kedisi onu takip edip ayağının dibine uzandı. Sokak lambalarının sarı ışığı yere doğru ağır ağır inen kar tanelerini görünür kılarken, Nermin buruşmuş ellerine kaygıyla baktı, yüreği ağırlaştı. Eşi hayattayken, her kar yağdığında, onu zorla camın önündeki berjere oturtup, eline bir ıhlamur tutuştururdu. “Osman Bey bu güzelliği kaçırma istedim” derdi. Karşılıklı oturup, ağır ağır düşen kar tanelerini izlerlerdi. Nermin o geceden romantik bir sahne çıkarmaya çalışırken, Osman Bey’in aklında hep bir sonraki gün gireceği davanın detayları olur, Nermin’e vereceği kararın gerekçelerini anlatırdı. Nermin eşinin olağanlığını izlerken, vereceği kararı hep haklı bulurdu. Gece eşinin berjerde uyuyakalmasıyla sonlanırdı. Nermin kırık kalbiyle ayaklanır, paşa babasından kalan udu alıp evin en uç köşesinde, olabildiğince sessiz tıngırdatırdı. Osman Bey öyle derin uyumuş olurdu ki o sessizliğe mahkûm notaları duymazdı. Nermin ansızın aklına gelen bu anı karşısında istemsiz gülümsedi. Ayağının dibindeki kediye eğilip, “Aslında o zamanlar da yalnızmışım, değil mi Pamuk Hanım?” dedi. Kedi onaylarcasına miyavladı. “Nur içinde yatsın Osman Bey,” diyerek iç çekti. Kar ağır ağır yağmaya devam edince, Nermin yatağa geri dönüp tavanı izlemeyi vakit ziyanlığı saydı, sabah çayını demlemek için ayağa kalktı ve yağan karla aynı tempoda mutfağa yürümeye başladı, yolda gözü oğullarının fotoğrafına takıldı. Fotoğraftaki o iki haşarı çocuk çoktan büyümüş, koskoca adam olmuşlardı. Her ikisi de hayırlı evlat çıkmıştı; her sabah Nermin’i arayıp halini hatırını sorarlar, yıllık izinlerinin bir haftasında mutlaka annelerinin evinde kalırlardı. O zamanlar evi kaplayan ölüm sessizliği yırtılır, evin odalarını iki koca adamın şen kahkahaları, atışmaları doldururdu. Nermin öylesi vakitlerde yaşadığı hayata değdiğini düşünürdü ama onlar gider gitmez, o inatçı hayal kırıklığı tekrar peyda olur, yüreğini kerpetenle sıkıştırır gibi acıtırdı. Nermin belki de o acıdan kurtulmak için evin odalarında gezinir, duvarlardaki fotoğraflara bakar, eski günleri hatırlamaya çalışırdı. Paşa babası Kemal Bey ile pek muhterem annesi Ruhan Hanım’ın ruhlarına birer Fatiha okurdu da Osman Bey’e okumazdı. Hatta “Ah Osman ah!” diyerek kocasının fotoğraflarına yarı kırgın yarı kızgın takılırdı. Tüm bunları düşünürken, Nermin çayı demlemişti bile! Gün boyu içeceği bir çaydanlık çayın hazır olmasına az kalmıştı. Salona geri döndü, yıllardır salonun bir köşesinde boynu bükük duran udu eline aldı. Fildişi mızrabı titreyen parmaklarıyla tellere sürttü, salonu tellerin büyülü tınısı kapladı. Nermin gözlerini kapayarak, teller üstünde dolaşan parmaklarının acısını duymamaya çalıştı. Ömrümüzün son demini çalacaktı ama hızlanan kardan olsa gerek, parmakları Nermin’i unuttu, salonu mahcup bir coşkunluk kapladı. Nermin kendini melodiye bıraktı, mırıltılarla başladı, “Ağlatır gönlümü sensiz akşamlar” derken yükseldi. Birden çalmayı kesti, kar taneleri ona tezat hâlâ hızlıydı. Nermin, kendi kendine konuşmayı alışkanlık haline getirmişti. “Kimi hatırlatır Nermin, kim ağlatır senin gönlünü?” diye kendine çıkıştı. İşte yine olmuştu, Nermin’in yüreğine çöken o hayal kırıklığı birden salonu kapladı. Nermin yaşından utanıyor, bu nedenini bilmediği hayal kırıklığını, pişmanlığı nereye koyacağını, nasıl aşacağını bilmiyordu. Hayatı boyunca hep örnek bir kadın olmuştu. Rahmetli annesinin dert ortağı, en büyük yardımcısı; kardeşlerinin fedakâr ablası, ikinci annesi; Paşa babasının edepli, vatansever kızı; eşi Osman Bey’in zarif, eğitimli karısı; iki yaramaz oğlanın sabırlı, sevecen annesi; pembe yanaklı nice çocuğun ilk öğretmeni, okuma-yazma öğreteni… Nermin düşündükçe kendini nankör saydı, utancından dudağını ısırdı ama yine de durmadı yüreği. Kar hızlandıkça, Nermin olduklarını değil de olamadıklarını düşünmeye başladı. Nereden aklına geldi bilinmez, aklı sıcak bir Roma gününe gidiverdi. Yalan yok, Osman Bey’le herkesin imreneceği bir hayat yaşamış, iyi de gezmişlerdi, hele bir defasında… Nermin yüreğini susturmaya çalışıyor, yüreği onu dinlemeden kartları karıyordu. Bir defasında, yani o sıcak Roma gezisinde Osman Bey kitapçıda gezerken, Nermin sıcaktan bunalıp da kapının önüne çıkmış, ağacın hemen altındaki banka oturup kocasını beklemeye başlamıştı. İşte tam o esnada, karşı bankta oturan bir delikanlıyı fark etmiş, yüzünün o ince detaylarını incelemeye dalmıştı. Genç adam Nermin’in bakışlarını fark edince ona gülümsemiş, bir süre sonra yanına gelmişti. Nermin de gençti o zaman, güzeldi; dalgalı saçları omuzlarına dökülür, gözleri hülyalı bakardı. Delikanlı Nermin’e önce İtalyanca, sonra İngilizce bir şeyler anlatmaya çalışmıştı. Nermin’in anlamadığını fark edince, cebinden çıkardığı ufak bir kâğıda bir şeyler karalayıp avucuna bırakmıştı. Osman Bey’in Nermin’e seslenmesiyle delikanlının biraz mahcup kalabalığa karışması, Nermin’in ise kâğıdı çantasına atması bir olmuştu. Gece loş bir otel odasında kocasından gizli açıvermişti kâğıdı. Güzel bir el yazısıyla Pier yazıyordu, hemen altında ise bir telefon numarası ve aceleyle çizilmiş bir kalp vardı. Nermin o gece lisan bilmediğine pek üzülmüş, genç adamın neler demiş olabileceğini hayal etmişti. Sonra düşündüklerinden utanıp, alelacele yatağa girmiş, günah çıkarır gibi kocasına sokulmuştu. Nedendir bilinmez, bu karlı Ankara gecesi ona o sıcak Roma gününü hatırlattı. Yüzünü hâlâ hatırladığı Pier, sanki geçmişten gelip karşısındaki berjere oturuverdi. Genç adam hiç değişmemiş, hiç yaşlanmamıştı, gözleri hâlâ aynı sevecenlikle bakıyor, Nermin’e gülümsüyordu. En sonunda, kafasıyla Nermin’in kucağındaki udu işaret etti. Nermin utanarak parmaklarını tellerde gezindirdi, notalar salınınca gözlerinden yaşlar boşaldı. Karın notalarla dansı bitince, Nermin kararlılıkla yatak odasına gitti. Giysi dolabının en arkasına sakladığı tahta kutuyu çıkardı. Yıllar boyu usanmadan doldurduğu defterlerini kurcalayıp, birinin yaprakları arasında o sıcak Roma günü hatırasını buldu, “Pier” diye mırıldandı. Telefon ahizesini kaldırıp, cevapsız kalacağını bile bile, geçmişe ait o numarayı tuşladı.

bottom of page