Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- Unutma, suyun sesi çığlıktır
Sudan Gelen Mucize, ailesiyle birlikte geçirdiği kaza sonucu, önce duyma yetisini daha sonra görme yetisini kaybedeceğini öğrenen güzel Mila’nın dramını anlatıyor. “Mila’nın hayatı iki yıl önce ailesiyle beraber geçirdikleri bir kaza sonrası tamamen alt üst olur. Kazayla beraber duyma yetisini yitiren Mila’nın aynı kazada babası hayatını kaybeder. Mila, annesiyle beraber hayata karşı mücadele verirken on sekizinci yaş gününde hastalığının ilerlediğini ve yakın bir zaman sonra seslerin yanı sıra görme yetisini de kaybedeceği gerçeğini öğrenmesiyle sarsılır. Mila’nın sessiz dünyasının rengini de yitireceğini öğrendiği gün, mühürlü bir zarfı açmasıyla artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Işığı görebildiği son günlerinde Mila yeni bir okula başlar ve ilk aşkı Rüzgar ile tam her şey kararmaya başlamadan önce tanışırlar. Babasının faili meçhul cinayetini aydınlatmak ve ilk aşkı Rüzgar ile aşkı doyasıya yaşayabilmek için Mila’nın artık sayılı günleri vardır.” 25 yaşındaki yazar Derin Alya Gençel, ilk romanı Sudan Gelen Mucize ile okuyucusuyla buluştu. ‘’Gözlerini kapat ve suyun altında savrulan sesleri dinle. Bu rüzgârın ve suyun sesi. Unutma, suyun sesi çığlıktır.’’ Sudan Gelen Mucize ailesiyle birlikte geçirdiği kaza sonucu, önce duyma yetisini daha sonra görme yetisini kaybedeceğini öğrenen güzel Mila’nın dramını anlatıyor. Derin Alya Gençel 20 Eylül 1996 tarihinde Burdur’da doğdu. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri bölümünü bitirdi. Okul döneminde pek çok tiyatro ve akademide ses - ışık sorumlusu, proje asistanlığı ve yönetmen asistanlığı gibi farklı alanlarda farklı görevlerde yer aldı. Halen günümüzde ünlü bir cast ajansında yaklaşık dört yıldır oyuncu menajerliği ve cast direktörlüğü yapma. Aynı zamanda ‘StarKids’ çocuk dergisinde dergi editörlüğü yapıyor. SUDAN GELEN MUCİZE Derin Alya Gençel Aspasia Yayınevi, 2021 Tür: Roman 416 s.
- Gökyüzüne bakışınızı değiştirecek, keşif dolu bir anlatı...
Gözen Kamaz, Ayışığı'nın Gökyüzü Atlası ile takımyıldızlarının insanlığın en eski çağlarına uzanan hikâyelerini hem gözlerde hem de zihinlerde canlandırıyor. Her gece, yıldızları seyre dalan Ayışığı, bir gece denizin çağıran sesini duyar ve sahile gitmeye karar verir. Tam da o sırada Aydede, cebinden çıkardığı haritayla yıldızların hiç bilinmeyen hikâyesini anlatmaya hazırlanıyordur... Eski çağlara uzanan efsane ve söylenceleri astronomiye merak duyan bir kız çocuğunun düş dünyası üzerinden resmeden Gözen Kamaz, bu eseriyle gökyüzünün bilinmeyenlerini birer birer açığa çıkarıyor. Okuruyla tamamlanan bir hikâye anlatan Ayışığı'nın Gökyüzü Atlası, araştırmaya sevk eden etkileşimli sayfalarıyla hem eğlendiriyor hem de Ay'ın engin bilgileri ışığında benzersiz bir göksel seyir haritası çiziyor. Gözen Kamaz Hakkında, 1995'te İzmir'de doğdu. Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümü Grafik Resimleme ve Baskı Anasanat Dalından 2017 yılında bölüm birinciliğiyle mezun oldu. Aynı yıl hikâyesini yazıp illüstrasyonlarını yaptığı ''Ayışığı'' adlı bitirme projesi, BASE 2017 ile Kharkiv Devlet Tasarım ve Sanat Akademisi'nin düzenlediği IX. International Forum Design Education 2017'de birinci oldu ve sergilenmeye değer görüldü. Digikedi'de sanat yönetmeni ve illüstratör olarak çalışan sanatçı, şu an Dokuz Eylül Güzel Sanatlar Enstitüsü Grafik Bölümünde yüksek lisans yapıyor. AYIŞIĞI'NIN GÖKYÜZÜ ATLASI Gözen Kamaz Desen Yayınları, 2021 32 s.
- Yazarın ölümü, gözün doğumu
Yavuz Arkın eleştiri biçimleri ve sanata yeni bir bakış getiren, Berger’ın Görme Biçimleri ile Barthes’ın Yazarın Ölümü üzerine yazdı: “İki farklı ama benzer devrimsel görüşlere sahip yazar: biri bir yazarı öldürdü, diğeri sanatı temsil ettiğini sananları.” İki farklı ama benzer devrimsel görüşlere sahip yazar: biri bir yazarı öldürdü, diğeri sanatı temsil ettiğini sananları. İki devrimci: biri edebiyatın, diğeri resmin altındaki sırları ortaya döken. Yeni eleştiri biçimleri ve sanata yeni bir bakış getiren iki kitap: Yazarın Ölümü (Roland Barthes) ve Görme Biçimleri (John Berger). Edebiyata yeni bir bakış açısı getiren Barthes, Yazarın Ölümü kitabıyla yazarın otoritesini sorgulamamız gerektiğini savunur. Ona göre: Yazarlar, kendi başlarına anlamlı olmadıkları ve okuduğumuz metni veya okuma sürecini kontrol edemedikleri müddetçe her zaman “ölü” dür. Aynı zamanda yazar için kâtip terimini kullanır, bu şekilde yazma eyleminin daha da demokratik bir hale dönüşmesini amaçlar. Bu demokratik tutum, sadece edebi metinlerin değil aklımıza gelen bütün yazınların yorumlanmasına da olanak sağlar. Benzer şekilde John Berger de Görme Biçimleri ile belli sanat çevrelerinin tekeli altında bulunan sanat kavramını demokratikleştirir; ‘sanat her kesime ulaşmalıdır ve yapıtın anlamı kendi içindedir, başka bir yerde aramaya ihtiyaç yoktur,’ der. Okuyucudan bu varsayımları dikkate almasını ve hatta bunlarla yüzleşmesini ister.Berger Görme Biçimleri’nde biçim, sınıf, zevk ve cinsiyet konularına da değinir. Barthes’den ayrılır bu noktada, Barthes bedeni devre dışında bırakırken, Berger bedeni eserin merkezine koyar. Geçtiğimiz günlerde Ketebe Yayınları, yeni serisi Keşif dizisiyle bu iki eseri ele alan yazarların kitaplarını bastı. Laura Seymour’ın kaleme aldığı Roland Barthes’in Yazarın Ölümü Bir Tahlil ve Katja Lang ile Emmanouil Kalkanis’in kaleminden, John Berger’in Görme Biçimleri Bir Tahlil. Keşif serisinden çıkan bu kitaplar, düşünsel bakımdan yoğun metinleri anlama konusunda büyük bir kolaylık sağlıyor. Kitapların girişinde yazar ve metin hakkında yapılan kısa girişten sonra adım adım konulara giriyoruz. Sonrasında metinlerin geçmişte yaptığı etkiler, bunun üzerine çıkan tartışmalar ve günümüz için edebiyata, sanata yapmış olduğu katkıları öğreniyoruz. Bu sayede, belirtilen asıl metinleri hiç okumamış kişiler bile bu girişten sonra az da olsa fikir sahibi olabiliyor. Girişten sonra iki kitapta da yer alan ‘Etkiler’ bölümünde dört alt başlık bulunuyor: ● Yazar ve Tarihsel Bağlam ● Akademik Bağlam ● Sorun ● Yazarın Katkısı Yazar ve Tarihsel Bağlam: ele alınan metnin neden okunması gerektiğiyle ilgileniyor ve yazarın daha derin ele alınması ile devam ediyor, sonunda yazarın yaşadığı dönemin panoraması sunuluyor. Akademik Bağlam: yazının yazıldığı dönemin sanatsal ve eleştirel yönden bir irdelemesini içeriyor. Aynı zamanda yazarın etkilendiği ve etkilediği tarihsel kişiliklere de yer veriliyor. Sorun bölümünün ana konusu, yazarın öne sürdüğü metinde ortaya koyduğu soru ve etrafındaki tartışmalar, devamında ise bu konu hakkında kısa yorumlar bulunuyor. Yazarın Katkısı’nda yazarların öne sürdükleri fikirlerle elde etmek istedikleri sonuçlar hakkında bir analiz bizi bekliyor. Yeni bir fikir ve görüş açısı kazandırmak isteniyor -, bunu da referans aldıkları metinler üzerinden yapıyorlar. Fikirler bölümünde de benzer alt başlıklar bulunuyor; ● Ana Fikirler ● İkincil Fikirler ● Kazanım ● Yazarın Çalışmasındaki Yeri Ana Fikirlerle yavaş yavaş metinlerin derinlemesine incelemesine giriyoruz;. yazarın metinlerinde kullandığı imgeler teker teker ele alınıyor. İkincil Fikirler’de , ana fikirden ziyade devreye giren ikincil temalarla konu üzerinde kurulan farklı bağlantılar üzerinde duruluyor. Kazanım’da yazarın ulaşmak istediği hedeflere göz atıyoruz, konusu dışı dallar ile bağlantılarını da öğreniyoruz. Her ne kadar yazılanlar edebiyat ve resim üzerine olsa da diğer sanat dalları da etkileri altında. Yazarın Çalışmasındaki Yeri bölümünde yazarın bir tahlili yer alıyor. Metninin neden bu kadar önemli olduğu konusu üzerine yorumları okuyoruz. Son bölüm, Etkinin ana başlıkları; ● İlk Tepkiler ● Gelişen Tartışma ● Bugünkü Etki ve Nüfuz ● Şimdi Nereye? İlk Tepkiler’de her dönemde olduğu gibi ortaya konan fikirler üzerine mutlaka sert bir karşıt hayat buluyor, burada da öyle oluyor. Yazının üzerine karşıt fikir savunanlar ele alınıyor, sağlıklı bir tartışma ortamına biz de tanıklık ediyoruz. Gelişen Tartışma’da geçmişte yapılan tartışmaların neticesi hem geçmişteki akademik çevreleri hem de günümüzdekileri etkiliyor ve tartışma halen devam ediyor. Bugünkü Etki ve Nüfuz’da günümüze geldiğimizde metinlerin hangi açılardan etkili olduğunu okuyoruz. Bu fikirler halen gelişmeye devam ediyor ve bir yandan tabii ki karşı görüşler de seslerini duyuruyor. Şimdi Nereye’de metinlerin geçmişi ve günümüzü değil geleceği nasıl etkileyeceği konusunu kapsıyor.Yeni yeni ortaya konulan kavramların da buna katkısı büyük; posthümanizm, feminizm bunlardan sadece birkaçı. Her iki kitabın da en büyük faydası; bizlere yeni bakış açıları kazandırmaları, metinlerini okumasak bile konu hakkında genel bir fikre sahip olma açısından önemli tahliller ortaya koyuyorlar. Her iki tarafın öne sürdüğü görüşleri öğrenmek, tarihsel gelişimi takip etmek açısından kitapları okumak en azından konuya sağlam bir giriş yapmamıza olanak sağlıyor. JOHN BERGER'İN GÖRME BİÇİMLERİ BİR TAHLİL Katja Lang, Emmanouıl Kalkanıs Ketebe Yayınları, 2021 Çeviri: İpek Topçuoğlu 120 s. ROLAND BARTHES'İN YAZARIN ÖLÜMÜ: BİR TAHLİL Laura Seymour Ketebe Yayınları, 2021 Çeviri: İpek Topçuoğlu 106 s.
- 2021 Baillie Gifford Kurgu Dışı Ödülü sahibini buldu
2021 Baillie Gifford Kurgu Dışı Ödülü'nün galibi, Empire of Pain: The Secret History of the Sackler Dynasty ile Patrick Radden Keefe oldu. Kurgusal olmayan yazılar için üstün başarı ödülü niteliği taşıyan Baillie Gifford Ödülü, dünyaya dair ustaca yansımaları yeni okurlarla buluşturuyor. Güncel olaylar, tarih, siyaset, bilim, spor, seyahat, biyografi, otobiyografi ve sanat alanlarındaki tüm kurgudışı kitapları kapsıyor. Patrick Radden Keefe Amerikalı bir yazar ve araştırmacı gazetecidir. Chatter, The Snakehead, Say Nothing ve Empire of Pain olmak üzere dört kitabın yazarıdır ve The New Yorker, Slate ve The New York Times Magazine de dahil olmak üzere birçok yayın için kapsamlı yazılar yazmıştır. The New Yorker'ın kadrolu yazarıdır.
- Beyin sağlığı alanında devrim yaratan keşif
Mikrobiyom ve Beyin, araştırmacıların ve klinisyenlerin katkılarıyla, Alzheimer, otizm, multipl skleroz ve duygu durum bozukluğu gibi çok çeşitli beyin sorunlarına ilişkin kapsamlı bir bakış açısı kazandırıyor. Beyin hastalıkları, günümüzde insanlığı en çok zorlayan sağlık sorunları arasında önemli bir yere sahiptir; önleyici stratejilerin ve tedavilerin geliştirilebilmesi ise ancak altta yatan mekanizmaların detaylı bir şekilde anlaşılması ile mümkün olabilir. Yakın zamana kadar bu anlamda ne yazık ki yeterince yol katedilemedi. Beyin sağlığı, işlevselliği ve hastalıklarının önlenmesi anlamında devrim yaratan keşif ise bağırsak mikrobiyomunun bu konudaki temel rolünün farkına varılmış olmasıdır. Mikrobiyom ve Beyin, bilim dünyasına ışık tutacak keşifleri kendi alanlarına taşıyan araştırmacıların ve klinisyenlerin katkılarıyla, Alzheimer, otizm, multipl skleroz ve duygu durum bozukluğu gibi çok çeşitli beyin sorunlarında bağırsak mikrobiyomunun ve metabolitlerinin muhtemel temel rolüne ilişkin anlayışımıza kapsamlı bir bakış açısı kazandırıyor. Kitapta, bu ilişkileri tanımlayan mekanizmalar, ilgili laboratuvar sonuçlarının yorumlanmasına ilişkin güncel teknolojik gelişmelerden faydalanılarak değerlendiriliyor. Son olarak, bu büyüleyici keşiften elde edilen sonuçlar yeni terapötik fırsatların önünü açmakta. Bu kitabı okuduğunuzda; Bağırsak mikropları ve metabolitlerindeki değişiklikler ve Alzheimer hastalığı riski arasında var olan, kanıtlanmış ilişki, Otizm ve bağırsak disbiyozu arasındaki önemli bağlantı, Bağırsak mikrobiyomunun mevcut laboratuvar değerlendirmelerinin uygun şekilde yorumlanması, Nörolojik hastalıkların tedavisinde fekal mikrobiyal naklin potansiyel rolü, Diyet ve diğer yaşam tarzı seçimlerinin mikrobiyom ve dolayısıyla beyin sağlığı ve işlevselliği üzerindeki etkisi gibi önemli bilgilere sahip olacak ve bağırsak sağlığına bakış açınız değişecek. Dr. David Perlmutter, Florida’daki Perlmutter Sağlık Merkezi’nin başkanı olan yazar, aynı zamanda da Perlmutter Beyin Vakfı’nın yöneticisi ve kurucu ortağıdır. Aralarında Amerikan Beslenme Koleji tarafından verilen Yılın Yardımseveri Ödülü’nün ve Linus Pauling Ödülü’nün de bulunduğu pek çok ödüle layık görülen Perlmutter, Dr. Oz Show’da Tıbbi Danışma Kurulu üyelerindendir. Sık sık konferanslar vermekte ve Huffington Post’a yazılarıyla katkıda bulunmaktadır. The Better Brain Book, Raise a Smarter Child by Brain kitaplarının yazarıdır. MİKROBİYOM VE BEYİN Dr. David Perlmutter Celsus Kitabevi, 2021 Çeviri: Dr. Zafer Beken 240 s.
- Başka hikayelerin çocukları
Bu hafta ‘Gözden Kaçanlar’da Mitpunk türünün kurucularından Catherynne M. Valente’nin Ölümsüz’ü var. Oylum Yılmaz bu yeni edebi türü ve Valente’yi tanımak isteyenler için yazdı: “Valente bir yandan Rus mitolojisi ve masalları eşliğinde toplum ve sistem karşısında kurulabilecek bir kadınlık bilinci önerirken diğer yandan bireyi yok eden otoriter yönetimleri eleştiriyor.” Mitpunk. Yani edebiyatta yeni bir eğilimin, yeni bir arayışın adı. Bir bileşik kelime; mit ve punktan geliyor. Kendi hikayelerini kaybetmiş, mitlerini unutmuş bir çağın yarattığı yeni mitler ile punk kelimesinin hırpaniliğini, kırılmışlığını, öfkesini içeriyor. Bakmayın siz kulağa çok alafranga çok marjinal geldiğine. Birbirine eklenen bu iki kelime, postmodernizmi fısıldıyor. Yerel, içselleşmiş duyguları ele alıp, bugüne dair bütün muhalif düşünceleri içine katıp, yepyeni ve tamamen “karşı” bir metin kurmak mitpunk'ın işi. Tabii cinleri, perileri, şeytanları, iblisleri de cabası. Amerikalı şair ve yazar Catherynne M. Valente bu yeni türün kurucularından. Hatta isim annesi. Yazarın ona ününü getiren Ölümsüz adlı romanı ise 2014 yılında Türkçeye çevrilmiş ancak gözden kaçan etkileyici romanlara eklenmekten kurtulamamıştı. Otoriter bir sistemde kendi benliğini arayan bir kadının hikayesini okuyoruz Ölümsüz'de. Ölümsüz'ün kahramanı Marya Morevna, Ekim Devrimi'ni görmüş bir Rus kızı. Ortaklaşa yaşanan bir hayat içinde kendi varlığının ve yaşamının peşine düşüyor. Nasıl mı? Masalların, hayallerin ve büyünün içine girerek elbette. Eskiden kendilerine ait olan ama artık her odasını başka bir aileyle paylaşmak zorunda kaldıkları evlerinden, bu kalabalık yalnızlığından ve bitip tükenmek bilmeyen açlığından onu kaçırıp kurtaracak bir erkeği bekliyor Marya. Ve bir gün bu isteği gerçek oluyor. Kapısına dayanan genç ve yakışıklı Koşey'le evini ve hayatını terk ediyor. Ancak onu almaya gelen kişi Rus mitolojisinin Yaşam Çarı Ölümsüz Koşey! Marya, Koşey'le birlikte gerçeküstünün topraklarına geçiş yapıyor. Hayali ülke Buryan Adası’na doğru uzun bir yolculuğa çıkıyorlar. Bu yolculuk sırasında kadınlığını, cinselliğini keşfedip, dünyevi arzularını doyuruyor Marya. Ama aşkın ve evliliğin ondan beklediği daha birçok şey var. Koşey'in karısı olmak, Yaşam Çariçesi mertebesine erişmek için aşması gereken pek çok sınav çıkıyor önüne. Sınavların en önemlisi belki de kocasının ta kendisi. “Ah, sana karşı zalim olacağım Marya Morevna. Ben talepkar bir yaratığım. Bencilim, zalimim ve son derece mantıksızım. Ama aynı zamanda senin hizmetkarınım. Açlıktan kıvrandığında seni besleyeceğim, hastalandığında üstüne titreyeceğim. Ayaklarının dibinde sürüneceğim; çünkü senin aşkından ve öpücüklerinden önce değersizdim. Sensiz bir hiçim.” Peki gerçekten de öyle mi acaba? Koşey'in Marya'dan önce hayatına giren bir fabrika dolusu kadına ne demeli... Marya, Koşey'in zalimlikleri karşısında en az onun kadar zalim biri olmak yolunu seçiyor. Ancak bu yeterli değil, onun karısı olabilmek için Koşey'in kızkardeşi Baba Yaga'nın da onu tabi tuttuğu kadınlık ve güç sınavlarını geçiyor. Bütün bunların ardından ise elinde kalan, Yaşam ve Ölüm Çarı'nın harap ettiği bir dünyada sonsuza kadar savaşmak! Sonsuzluk bir ölümlü için mümkün değil. Ve kahramanımız iblislerin ve büyünün dünyasında sonsuza kadar kalamaz. Haliyle bir başka masal onu bekliyor. Kanlı canlı bir erkekle, doğup büyüdüğü yere dönmek ve bir anne olarak yeniden var olmak bu masalın olmazsa olmazı. Bize yabancı değil! Romanın iki temel izleği var. Valente bir yandan Rus mitolojisi ve masalları eşliğinde toplum ve sistem karşısında kurulabilecek bir kadınlık bilinci önerirken diğer yandan bireyi yok eden komünizm gibi otoriter yönetimleri eleştiriyor. Açık söylemek gerekirse bunu bir Amerikalının yapması hem kalbimizi kırıyor hem de suyu bir parça da olsa bulandırıyor. Ama sonuçta savaşlarla ve ataerkinin hükümdarlığıyla perişan olmuş bir dünya, hangi sistem içinde yönetiliyor olursa olsun bize yabancı değil. Hem Valente'nin enfes bir Rus mitolojisiyle karşımıza çıkması da yazarın elini oldukça güçlendiriyor. Mitpunk'ın bir özelliği de tıpkı gotik edebiyat gibi kadın yazarların kaleminden çıkması. Çünkü Gotik edebiyatla ciddi bir ruh kardeşliği var. Bastırılmış duyguların üzerine gitmesi, bir toplumsal cinsiyet olarak kadınlığın yeniden üretilme biçimlerine karşı çıkması, toplumsal bilinci dokuyan masallara yepyeni ve daha dişil bir şekil vermesi, son derece pornografik olması, şiddetten, kandan ve şehvetten kaçmaması mitpunk'ı gotik edebiyata yaklaştırıyor. Ancak aralarında mitpunk'ı parlatan birkaç önemli fark da var: Mitpunk bir yandan masallara, halk anlatılarına yeni ve dişil bir şekil verirken, diğer yandan yepyeni masallar, söylenler, mitler yaratıyor. Toplumsal ve siyasal açıdan muhalif tavrını daha belirgin ortaya koyuyor ve en önemlisi yepyeni bir dil yaratıyor. Bu yeni dil, gerçekte olduğu kadar gerçeküstünün içinde de kendisini var etmeyi başarıyor. Ölümsüz, iyi kurgusu, etkileyici dili ve yeni doğan bir türün öncülü olması bakımından göz ardı edilemeyecek bir çalışma hiç şüphesiz. Kadın cinsini; karanlığın, gerçeküstünün, şehvetin ve büyünün alanına hapseden bir söylemin, edebiyattaki karşılığı açısından düşünmek için de iyi bir fırsat olabilir. Bu noktaya bir şerh de koyabilirsiniz, kendinizi hikayeye de kaptırıp gidebilirsiniz. Sanırım her ikisi birden olacak. ÖLÜMSÜZ Catherynne M. Valente Monokl Yayınları, 2014 Çeviri: Duygu Şahin 308 s.
- Öykü: Çorap
"Yavaş adımlarla kızın yanına gitti ve sessizce yanında durdu. Konuşmak istiyordu ama ilk kelimeyi ağzının içinde bir yerde kaybettiğini düşündü." Dilek Ural Mezarlık, iki gün önce yağmış karın yavaş yavaş erimesi ile her zamanki rengine geri dönüyor, toz, toprak, çamur ve kurumuş çiçekler gözle görünüyordu. Sıkça bayramlarda, arada bir de hafta sonlarında hatırlananlar, yattıkları yerlerde rüzgârın ve Memo’nun sesinden başka bir şey duymuyorlardı. Memo da tüm sessizliğe inat edermiş gibi elindeki paslanmış tenekeyi kopmuş bir daldan yaptığı sopa ile çan çan çalıyordu. Ses kulakları tırmalıyor, ama sese maruz kalanlar yaşamadığı için söylenen de olmuyordu. “Üşüyeceksin Memo” diye seslendi annesi ev demeye bin şahit isteyen, tahta aralıklardan irice bir farenin kolaylıkla geçebileceği ahşap kulübeden. “Üşümem, üşümem merak etme. Çorap giydim ben” derken terliklerinin içindeki ayaklarını gösteriyordu. Memo, her gün ölmüş karısını ziyarete gelen Adnan Bey’i görünce yanına koştu. “Çiçekleri sulayım mı amca?” Adam sula sula diye cevapladı. Memo “Ben sen yokken de ilgileniyorum teyzeyle, aklın burada kalmasın” derken bir yandan elindeki pet şişe ile adamın ölmüş karısının mezarındaki şebboyları suladı. Adam elini cebine daldırıp, birkaç bozuk para uzattı Memo’ya. “Hadi bizi yalnız bırak şimdi.” Memo koşarak oradan uzaklaştı. Uzaktan adamın poşetten çıkardığı örtüyü yere serişini, üstüne yatışını izledi. Adnan Amca her gün ama her gün karısını muhakkak ziyarete gelir, yanında azıcık uzanır, sonra da sessizce giderdi. Hafta içi olması sebebi ile işler kesattı. Memo bir mezarın üzerine, poposu ıslanmasın diye serdiği eski gazeteye oturdu. Taşın üzerindekileri okumaya çalıştı. “Faaattt-mma, Fatma, ss yok şşşeen, Fatma Şen” Okumayı mezar taşlarından öğrenmişti. Uzakta ağlayan çok şık bir kadın gördü. İnce topuklu ayakkabıları ile erimiş karla çamurlanmış yolda bata çıka zor yürüyordu. Elinde Memo’nın bugüne kadar gördüğü en güzel çiçekler vardı. Kadının yanında da yaşça Memo’ya yakın bir kız çocuğu. Yanındaki küçük kız kalın kırmızı bir palto giymişti. Saçları gri beresine isyan edercesine rüzgarla dans ediyordu. Boynunu üşümenin etkisi ile boğazlı kazağının içine doğru sokmuştu. Bir mezarın başında durdular. Kız da annesinin üç adım arkasında sessiz bir şekilde beklemeye başladı. Daha önce bu mezara gelen kimse görmemişti Memo. Yavaş adımlarla kızın yanına gitti ve sessizce yanında durdu. Konuşmak istiyordu ama ilk kelimeyi ağzının içinde bir yerde kaybettiğini düşündü. Derin bir nefes aldı, nefesini verirken ağzından çıkan merhaba sesi bir kız gibi tiz çıkınca, öksürerek boğazını temizledi. Kız yanında duran çocuğa donuk donuk baktı. Çocuğun yazlık terliğinin içine çamurlu sularla ıslanmış çoraplarına, sonra kendi botlarına da. Gözü tekrar çocuğa kaydı. Üzerinde kendine beş bilemedin altı beden büyük, belli ki kendinden önce de bir sürü kişi tarafından giyilmekten ağzı burnu kaymış, tiftiklenmiş sarı yeleğe baktı. “Üşümüyor musun böyle?” diye sordu merakla. Memo “Çorap giydiğim için üşümüyorum,” dedi yüzünde bir şeyleri başarmanın mutluluğu varmış gibi gülümseyerek. Kız ıslak çoraplarına bakıp çocuğu mahcup etmek istemedi, cebinden çıkardığı eldivenleri çocuğa uzattı, “Al, bana lazım değil” Kızın annesi, arkasını dönüp de çocuğu kızının yanında görünce korktu. Hızla kızının elini tutup “Hadi gidiyoruz” dedi hışımla. Memo’nun da onları takip ettiğini görünce “Sen uzak dur bakayım” diyerek çocuğu azarladı. Memo olduğu yerden kalakaldı. Kız giderek uzaklaştı, uzaklaştı, boyu nereyse bir parmak kadardı. Arabaya bindiler, kız buğulanmış camı eli ile silip, Memo’ya baktı. Memo ufacıktı, boyu neredeyse bir parmak kadardı. Ayağındaki ıslak çoraplara inat üşümeden, üşüdüğünü belli etmeden, elinde de kızın az önce ona verdiği eldivenlerle uzaktan ona el sallıyordu.
- Sen benim içimdeki cehennemim, düşlerime musallat olan celladımsın!
Selda Keser'in Bize Sen Kala - Tehlikeli Düşler isimli kitabı, 'Adım adım ölümünü bekleyen bir adamın karşısına, yolunu kaybetmiş bir aşk çıkarsa ne olur?' sorusunu yanıtlıyor. “Ölümle dans ederken kendi ecelin olmayacaksın! Bırak ölüm seni bulsun, sen ölümü değil.” Kendini ondan nefret etmeye inandırırsa biricik tehlikesinden kurtulabilir miydi? Hâlbuki zifirî karanlıktan aydınlığa ulaşabilmek için önce tehlikeli sulardan geçmesi gerekiyordu. “Sen benim içimdeki cehennemim, düşlerime musallat olan celladımsın!” Adım adım ölümünü bekleyen bir adamın karşısına, yolunu kaybetmiş bir aşk çıkarsa ne olur? Mecburiyet üzerine kurulmuş bir evliliğin sahipleri olan iki genç... Hayatlarında tüm yaşanacaklar belirsizken, birbirlerine verecekleri güven ve sevgileri tek çareleriydi. Aşk; öyle bir illettir ki, kabuk bağlayan yaralarını her defasında biraz daha kanatır. Yalnızca birkaç saniye durdurması için şeytanla bile pazarlık edersin. İçindeki kör sancıyı durdurması için ona verebileceğin her şeyini sunarsın; yine de hiçbir şey acını dindirmeye yetmez. BİZE SEN KALA TEHLİKELİ DÜŞLER Selda Keser Dokuz Yayınları, 2021 496 s.
- Sait Faik Abasıyanık 115 yaşında
Türk ve dünya edebiyatının en büyük hikâye yazarlarından biri olan Sait Faik Abasıyanık’ın 115’inci doğum günü anısına, Storytel sizleri benzersiz bir kitap deneyimi yaşamaya davet ediyor. 18 Kasım 1906 yılında Adapazarı’nda dünyaya gelen Sait Faik Abasıyanık, hayatı boyunca sayısız öykü, roman, çeviri ve şiir kaleme aldı ve sadece Türkiye’nin değil, dünyanın tanıyıp saygı duyduğu bir edebiyatçı haline geldi. Bugün 115’inci yaş gününü kutladığımız edebiyatçının zamansız eserlerini, Türk sanat dünyasının ünlü isimleri kitapseverlerle buluşturuyor. Yazarın, yayın hakları Darüşşafaka Cemiyeti’nde olan ve İş Bankası Kültür Yayınları tarafından basımları yapılan eserlerinden, Sarnıç’ı Selçuk Yöntem’in sesinden, Az Şekerli’yi Murat Eken’in sesinden Mahkeme Kapısı’nı Deniz Yüce Başarır’ın sesinden, Şahmerdan’ı Selma Ergeç’in sesinden ve son olarak Şimdi Sevişme Vakti’ni Kubilay QB Tunçer’in sesinden Storytel’de dinleyebilirsiniz. Bunların yanı sıra, Ahmet Mümtaz Taylan’ın sesinden Kumpanya, Tilbe Saran’ın sesinden Son Kuşlar, İbrahim Selim’in sesinden Havada Bulut, Yetkin Dikinciler’in sesinden Medarı Maişet Motoru, Şerif Erol’un sesinden Semaver, Beyti Engin’in sesinden Lüzumsuz Adam, Işıl Yücesoy’un sesinden Kayıp Aranıyor, Mazlum Kiper’in sesinden Alemdağ’da Var Bir Yılan ve Betül Arım’ın sesinden Seçme Hikayeler de seslendirmeleri devam eden ve yakında Storytel kütüphanesinde yerini alacak eserlerden bazıları. Kitaplarının telif haklarını ve tüm varlığını eğitime verdiği değer ve önem sebebiyle Darüşşafaka Cemiyeti’ne bağışlayan Türk hikâyeciliğinin öncülerinden Sait Faik Abasıyanık’ın, Burgazada’da yaşadığı ve pek çok hikâyesini kaleme aldığı köşkü, çağdaş müzecilik anlayışıyla ziyaretçilerini ağırlamaya devam ediyor. Bu özel günün anısına, Abasıyanık eserlerinin eşsiz anlatımını Storytel’de dinlerken, köşkü de ziyaret edebilirsiniz.
- Yüzmeyi öğrendim fakat önce dibe battım
Lauren Wolk'un ödüllü romanı Kurtlara Selam Söyle Türkçede. “Ellerinin soğuktan uyuştuğu zamanları hatırla. Ne kadar acıdıklarını ancak ısınmaya başladığında fark edersin.” Yaşamım altüst olduğunda bir güz vaktiydi. Bildiğim tüm hayatları yakıp yıkan, herkesi mahveden bir savaş tepemize kâbus gibi çökmüştü. Dört yanımız yalanlarla ve kederle sarılıydı. Küçücük bir çocuktum fakat bazı şeyler, yaşamımın ne kadar uzun olursa olsun titrek bir alevden fazlası sayılamayacağını görmemi sağlamıştı. Acı tıpkı okyanus gibiydi. Her yerden sızıyor, her şeyi ele geçiriyor, hiçbir sınır tanımıyordu. Onu durdurmanın imkânı yoktu. Ama zaten bazı zamanlar yüzmeyi öğrenip kurtulmadan önce dibe batmak gerekirdi. Ben de öyle yaptım. Yüzmeyi öğrendim fakat önce dibe battım. 1956 yılında Baltimore’da doğan Lauren Wolk, Brown Üniversitesi İngiliz ve Amerikan Edebiyatı’ndan mezunudur. Çeşitli yerlerde editörlük ve yazarlık yapıp pek çok projede yer almasının ardından Cape Burnu Sanat Merkezi’nde yöneticilik yapmaya başlar. Kaleme aldığı Kurtlara Selam Söyle isimli romanıyla pek çok ödül almıştır. Newbery Onur Ödülü Yılın En İyi Kitabı - Kirkus Reviews ALA Dikkate Değer Kitap Ödülü Yılın En İyi Kitap Ödülü - School Library Journal Yılın En İyi Kitap Ödülü - Booklist New England Kitap Ödülü Onur Ödülü - Jane Addams KURTLARA SELAM SÖYLE Lauren Wolk Parodi Yayınları, 2021 Çeviri: Özlem Özarpacı 280 s.
- Öykü: Aslında Yollar
"Yolda olmak, yolda topladıklarını cebine koymak kıymetliydi şüphesiz; ancak, bu kez öyle değildi işte." Gökçe Uluscu Kalaycı Radyoda çalmaya yeni başlayan şarkıyı tınısından tam çözecekti ki, “Buyur abla,” cümlesi eşliğinde kenarda durdular. Gözlerini camdan ayırıp dikiz aynasına çevirince, taksiciyle göz göze geldi. Adamın hem meraklı hem de bir o kadar aceleci bakışlarından rahatsız olduğu için alelacele cüzdanına attı elini. Sanki kendisine kalsa, yola devam edecekmiş gibi bir his yerleşti içine. “Gideceği yere ulaşınca da üzülür mü be insan,” diye düşündü sonra. Yolda olmak, yolda topladıklarını cebine koymak kıymetliydi şüphesiz; ancak, bu kez öyle değildi işte. Muhtemelen, sevdiği şarkıyı dinleyemediğine bozulmuştu. Gerçi, sonuna kadar dinleyebilse de bitecekti şarkı elbet ve bu kez de buna üzülecekti. “Kendini tanımak güzel şey en azından,” diye gülümsedi belli belirsiz. Birkaç metre boyunca bavulunu sürükledikten sonra, otelin kirli beyaz parmaklıklı bahçe kapısının önünde durdu. Kapının girişinde yatan tombik kediyle göz göze gelince, ona çevrildi bu kez gülümsemesi. “Önce taksicinin, sonra da bu miyavın bakışlarının akabinde beni resepsiyonda Zebercet karşılarsa şaşırmam,” diye geçirdi içinden. Kısacık zaman diliminde bile zihnini böyle meşgul etmeyi sevdiğinden, ya da tutkuyla beklenen kadın olma fikri ona iyi geldiğinden belki de, yine gülümsedi. Bahçe kapısından sonra yirmi-otuz metre kadar içeriye doğru kıvrılan, parke taşlı yolda bavulunun çıkardığı sesten biraz huzursuzluk duyarak ilerledi. İçeri adım atar atmaz resepsiyondaki kadını görünce, kurguladığı hikâyeyi gözden geçirmesi gerektiğini düşündü ve tekrar gülümsedi. Bu kez, içinden. Resepsiyondaki kadın, bu mevsimde müşteri filan beklemediğinden olsa gerek, elindeki küçük bıçakla elmasının çürüklerini ayıklıyordu ağır ağır. Soluk benizli ve sakin görünüşlü bu kadıncağızı ürkütmek istemedi yersiz bir gülümsemeyle. Kadının yanına yaklaşıp selâm verdiğinde yerli yerine oturacak bir gülümsemeye ise, kimsenin itirazı olmazdı ama. Oda istediğini belirtmesinin ardından önüne uzatılan formu doldururken, böylesi köhne bir otel için fazla tantanalı bir iş yaptığını düşünmeden edemedi. İkâmet adresi olarak ne yazacağını düşünürken, konsolun köşesindeki parlak çerçeveli fotoğrafa gözü ilişti istemeden. Üç kişilik bir ailenin fotoğrafı... Sandalyesinde oturmuş, elmasını ayıklamaya devam eden kadının genç ve güzelce hâlini fark etti önce. Kadın, kabarık saçlarıyla mahcup dururken, yanındaki tıknaz adam, tüm dişlerini göstermekten çekinmeden gülüyordu. Adamın yanında da, portakal rengi elbisesi ve dantelli çoraplarıyla bir kız çocuğu oturuyordu. Beş yaşlarında, yüzündeki duyguyu tarif etmesi güç, sıska bir kız çocuğu... Bakışlarını fotoğraftan zar zor uzaklaştırıp formu tamamlamaya çalışırken, kendisini yargılamak için yine bir sebep bulduğunu fark etti. Ne diye inceliyordu ki el âlemin fotoğrafını? Aileye –çekirdek ya da geniş, fark etmez– dair her detayın iç burkmaya mecbur olduğunu hatırlamak için mi? Mutlu ailelere ya da hasbelkader mutlu günler yaşamışlara dair olanlar bile hattâ... İlla mutsuz anılar üzecek, acıtacak diye bir şey yoktu ki. Hepsinin sonlu olduklarını düşündükçe, canı sıkılmaz mıydı insanın sanki? Bunu bile bile, tıpkı şarkıdaki gibi –radyodaki şarkı değil– “sonsuz bir şimdi içinde” kalmayı başaranlar var mıydı sahi? En güzel, en leziz anların bile günün birinde birer anı olmaya mahkûm olduğunun farkında değiller miydi? Ya da en sıkıntılı zamanların bile sırf artık geçmişe ait oldukları için tatlı hatıralarmış gibi özlenmelerine kimsenin bir diyeceği yok muydu? Yağmurlu bir akşam, pencere kenarına oturup da huzurla kahvelerini yudumlamaktan söz edenler var ya hani, onlar da mı tam anlamıyla huzurluydular? Bununla barışık olanlara ya da buna rağmen rahat nefes alanlara gücenir gibi oldu bu kez de. Onlardan biri olamadığı için, oyunlarına alınmayan bir çocukmuş gibi darıldı onlara. Sonra da kendine... Kendi fotoğraflarından kaçarken, başkalarının fotoğraflarında, başkalarının anılarında kendininkilere rastladığı için... Sanki kendiyle yaptığı anlaşmayı bozmuş olmanın suçluluğuyla, utana sıkıla gözlerini kırpıştırdı. Belki de ilk kez, tam anlamıyla uzaklaşmanın bir yolu olmadığını düşündü. Bu ihtimali aklından çıkarmak, başından savuşturmak için derin bir çekti. “Vardır be illa ki,” deyiverdi, bıkkınlıkla. Başını, iki saattir oyduğu elmasından yavaşça kaldıran kadın, hafif bir merakla sordu, “Bir şey mi dediniz?” “Buralarda, diyorum, şöyle huzurla kahve içebileceğim sakin bir yerler var mı?”
- Mükemmel değil yeterince iyi ebeveyn olmak için
Doç. Dr. Veysi Çeri, Yeterince İyi Ebeveyn Olmak kitabında hem mesleki pratiğinden hem de yaptığı araştırma ve gözlemlerden yola çıkarak, “yeterince iyi bakım” tarzını ve çocuklar için ideal ortamı ortaya koymakta. "Zihinsel ve duygusal dünyamızı oluşturan iç dünyamızı yani kelimenin tam anlamıyla bizi inşa ettiğinden yaşamın ilk yıllarının yeterince iyi geçmesi, kişi ile içinde bulunduğu toplum için maddi ölçütlerle ölçülemeyecek düzeyde önem taşıyor. Uzmanların yapabileceği en büyük hatanın annenin kendi annelik içgüdülerini duymasını ya da dinlemesini engelleyecek nasihatlerde bulunmasıdır. Sizleri modern dünyanın bize dayattığı mükemmellik baskısından sıyrılarak dünyadaki yegâne aşk olduğunu düşündüğüm anne-bebek ilişkisinin sihirli akışına bırakmaya davet ediyorum. Oysa ‘stresle nasıl başa çıkacağımızı, başkalarıyla nasıl ilişki kuracağımızı ve yapacağımız seçimleri etkileyen’ ruh sağlımız sadece bizleri değil, başta yakın ilişki içinde olduğumuz aile üyeleri ile iş ve sosyal çevremiz olmak üzere, parçası olduğumuz toplumu her yönüyle derin biçimde etkiliyor. Zihinsel ve duygusal dünyamızı oluşturan iç dünyamızı yani kelimenin tam anlamıyla bizi inşa ettiğinden yaşamın ilk yıllarının yeterince iyi geçmesi, kişi ile içinde bulunduğu toplum için maddi ölçütlerle ölçülemeyecek düzeyde önem taşıyor." Her bir çocuk, oldukça özel ve tamamen kendine has bir potansiyel ile dünyaya gelir ve bu potansiyel ancak yeterince uygun bir ortam bulduğunda filizlenerek ortaya çıkabilir. Aksi takdirde bu potansiyel kabiliyet çürüyerek ortaya çıkma imkanını sonsuza dek kaybeder. Böylelikle çocuklara ilk yıllarda sunduğumuz çevre ve davranışlarımız, ya potansiyellerinin filizlenerek ortaya çıkmasını sağlar ya da kendilerindeki potansiyel kabiliyetlerin çürüyüp kendilerini gerçekleştirme imkânını tamamıyla kaybetmelerine neden olur. Çocuklarımıza, kendi kimliğini bulup tesis etmesini ve bireyselliği ile biricikliğini kaybetmeden toplumun aktif, düşünüp üretebilen, sevip oynayabilen bir üyesi olmasına imkân tanıyacak bir çevre ve bakım tarzını verebilmek en büyük toplumsal görevimiz. Doç. Dr. Veysi Çeri, Yeterince İyi Ebeveyn Olmak kitabında hem mesleki pratiğinden hem de yaptığı araştırma ve gözlemlerden yola çıkarak, “yeterince iyi bakım” tarzını ve çocuklar için ideal ortamı ortaya koymakta. Ebeveynlere modern dünyanın dayattığı mükemmellik kaygısı ve baskısı altında ezilmeden hem kendilerini hem de çocuklarını yıpratmayacak ve yeterince iyi bireyler yetiştirmeyi sağlayacak yolları göstermekte. Yeterince İyi Ebeveynlik kavramı: İngiliz psikanalist Donald Winnicott’un en önemli kavramlarından biri “yeterince iyi anne” kavramıdır. Winnicott, çocuğun tüm istediklerini değil ihtiyaçlarını karşılayan anneyi “yeterince iyi anne” olarak tanımlar. Winnicott’un deyişiyle “yeterince” iyi olmak, çocuklarınız için son derece kâfidir. Bu durum eğer sizin için yeterli gelmiyorsa, burada çocuğunuzun değil, sizin ihtiyacınız ön planda oluyor demektir. Doç. Dr. Veysi Çeri, 2002 yılında İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesinde doktorluk eğitimine başlayan Çeri, 6 yıllık tıp eğitimini başarı ile bitirerek 2008 yılında 'Tıp Doktoru' ünvanını kullanmaya hak kazanmıştır. İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 1 yılı aşkın süre İç Hastalıkları asistanlığı yapan Dr. Çeri, 2010 yılında İstanbul Üniversitesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde Çocuk ve Genç Psikiyatrisi asistanlık eğitimine başlamış, 4 yıllık asistanlık eğitiminin sonunda uzman doktor olmuştur. Sakarya ve Kütahya'da bir süre çalışan Dr. Çeri, 2015 yılında Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışmaya başlamıştır. Yaptığı bilimsel araştırma ve projelerle 2018 yılında Çocuk ve Genç Psikiyatrisi Doçenti olmaya hak kazanan Dr. ÇERİ bir yılı aşkın süre Diyarbakır Çocuk ve Ergen Alkol ve Uyuşturucu Madde Tedavi Merkezinin Medikal Direktörü olarak çalışmıştır. Bir süre Almanya ve Hollanda'da çalışmış olan Doç. Dr. Çeri, yurda dönerek burada çalışmalarına devam etmektedir. Ulusal ve uluslararası birçok sempozyum ve kongrede sunumları olan Çeri'nin ulusal ve uluslararası bilimsel dergilerde yayınlanmış 30'u aşkın araştırma makalesi bulunmakta, gerek bilimsel gerek sahadaki çalışma ve araştırmalarına devam etmektedir. Mültecilerle dezavantajlı durumdaki çocuklarla yaptığı çalışmalardan dolayı 2018 yılında Avusturya Çocuk ve Genç Psikiyatristleri Derneği tarafından 'Ernst Berger Sosyal Psikiyatri Ödülü'ne layık görülmüş, bunun yanında Avrupa Psikiyatri Birliği (EPA) ile Türkiye Çocuk ve Genç Psikiyatrisi Derneği Tarafından çalışmalarından dolayı iki farklı en iyi araştırma ve poster ödülü almıştır. YETERİNCE İYİ EBEVEYN OLMAK Doç. Dr. Veysi Çeri Timaş yayınları, 2021















