Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5405 sonuç bulundu
- Öykü: Bahar
"yağdı, dindi yağmur, ılık bir esintiye eş. zamanı koklamak ne hoş dedim köpeğe, yukarı aşağı salladı kuyruğuyla başını. unutmuştum niçin çıktığımı evden sokağa." Tan Doğan sokağa çıktım. bahar. ayaklarımı yalıyor bir köpek birden. yürüyoruz şimdi yolda, öylece… aklım boş: bu iyi. ne ki anlamadım, nasıl oluyordu da anlıyordum bu boşluğu! neyse ne dedim. içimde sevinç. yaşama sevinci. üç-beş ağacı geçtik yavru köpekle, yavaş, çok yavaş. yeşil kaldı gözlerimiz: ne güzel. mavi’yi de görmedik değildi uzaktan. siyah-beyaz bir film gibi mi gözükür ‘hayat’ her köpeğe demedim. duydum, hem yeşil’i hem mavi’yi gördüğünü; havlamasından belli. olacak şey değil ama yolda bir çeşme. avucumdan içiyor kana kana köpek. ensemi ıslattım, o kadar. yürümek zamanı şimdi, öylece yürümek… derken bir yavru kuş kondu sırtına köpeğin; köpekte çıt yok! demeyeceğim işte, kuşun da sırtına bir sinek kondu, köpek çıktı bir atın sırtına... bir gözü yolda, bir gözü bende köpeğin; kulakları kuşta. hava hoş. ılık bir esinti okşadı tüylerimizi. bir an baktım ayna ayna dört göze: yüzlerimiz pek güzeldi. daha yavaş yürümeye başladık; çok yavaş, en yavaş. duracak gibi oldu köpek, kuş duruyordu hep, yürüyorum oysa. bir bulut yavruağzı’ydı, mor oldu; birden kapkara: yağdı. arkamı dönseydim ya görecektim kuşla köpeği ya da gitmişler diyecektim, bir başka yöne/yola/yere!... gül gül baka baka bir gül bahçesine, yürüdüm: kızıl. bir küçümen taşa takıldı çelimsiz ayaklarım; sendeledim; düşmedim! “hav!” dedi köpek üç kez; yanımda bitti: gözleri kızıl’dı: sırtından uçmuştu kuş! gül gül öldük! yürüyoruz yine… yağdı, dindi yağmur, ılık bir esintiye eş. zamanı koklamak ne hoş dedim köpeğe, yukarı aşağı salladı kuyruğuyla başını. unutmuştum niçin çıktığımı evden sokağa. hem anımsamaya değer ne var dünya’da? diye sormadım, köpeğe. hem bu köpek neyin nesiydi; hiç anlamadım! hem anlamaya değer ne var dünya’da? diye de sormadım, köpeğin sırtına yeniden konan kızıl gözlü kuşa! yürüyoruz şimdi yolda, öylece… ruhum boş: bu iyi. ne ki bu boşluk… neyse ne dedim, tamamlamadan cümleyi; bu da iyi. içimde sevinç. yürüme sevinci: sokakta, yolda, bahar’da yürüme sevinci. bir ağacı daha geçtik yavru köpekle ve yavru kuşla; limon ağacını: gözlerimiz sarı. ne “güz!” dedi köpek, ne “erken-kış!” dedi kuş, ne de “yaprak!” dedim kendi kendime, ilk kez! deniz: koştu köpek, at at, dörtnala; uçtu kuş, melek melek, yedi kat göğe; şaşkın! yavaş, çok yavaş yürüyorum yine ben. yanlarına vardım ki, gözlerimiz yine mavi: ne güzel. ya yüzmeli ya uçmalı ya da yürümeli demedi kimse, bakarken altı mavi göz, masmavi gökdeniz’e. en az üç kez dolaştık dünya’yı. olacak şey değildi ama yolda bin bir çeşme. avucumdan içiyor kana kana yavru köpek ki, hiç büyümeyecek ve yavru kuş, hep yavru kuş kalacak. ancak ensemi ıslattım, o kadar. sonra yemişler topladıydım, yediydik; yine topluyorum, yine yiyoruz; yine toplayacağım, yiyeceğiz yine, yürürken, yavaşlarken, koşarken; yürürken, yavaş, çok yavaş, en yavaş, en çok yavaş, hep yavaş, herhep yavaş, yavaş, yavaş… bir de dağlara çıktık: gri. ağaçlarda kaldık: kahve. inlere girdik: nem. kuyulara daldık: gam. zaman ‘bahar’dı: hiç ağlamadık. tek mevsim yaşadık/yaşıyoruz işte, içte-dışta sevinç, herhep. üç-beş ağacı geçtik yine, yavru köpekle ve yavru serçeyle; yavaş, çok yavaş. pembe kaldı gözlerimiz: ne güzel. mavi’yi de görmedik değil yakından. siyah-beyaz bir film gibi mi gözükür ‘hayat’ her köpeğe, her kuşa demedim. duydum, yeşil’i, mavi’yi, yavruağzı’nı, mor’u, kızıl’ı, sarı’yı, gri’yi, kahve’yi, pembe’yi gördüğünü bu köpeğin, şu kuşun; havlamasından ve ötmesinden belli. günlere baka baka yürüdüm: beyaz. bir taşa takıldı hâlâ çelimsiz ayaklarım; sendeledim; düşmedim! “hav!” dedi köpek, “cik!” dedi kuş, üç kez; yanımda bitti ikisi birden: gözleri beyaz’dı, beyaz; bembeyaz. sokağa çıktım. bahar. ayaklarımı yalıyordu bir köpek, birden. kuş da katıldı ‘biz’e, ansızın. yürüyoruz şimdi yolda, öylece… eve dönesim hiç yok!
- Kendi doğumumuzu gerçekleştirmek
Doğmak Yeni İnsanın Başlangıcı adlı kitabında filozof ve psikanalist Luce Irigaray, dünyayı, kadın ve erkek arasındaki arzu ve sevgi ilişkisinden yeniden inşa etmeyi öneriyor. Doğar, yaşar ve ölürüz. Çoğu zaman yaşama derdinden doğmayı es geçeriz. Oysa doğum, derin bir aşkınlık içerir. Yanlış doğan insan yaşam iradesini geliştirmeden ölür. Dışarıdan dayatılan kurallar, insanı doğal kimliğinden ve dünyadaki ikametinden uzaklaştırır. İnsan doğadan uzaklaştıkça üretilmiş bir nesneye dönüşür. Oysa plasentanın yerini alan sosyokültürel temellerden ve aileden ‘kendimiz’ olarak çıkabilmenin yolu, ‘nefesimize başvurmak’tır. Bu kitapta filozof ve psikanalist Luce Irigaray, dünyayı, kadın ve erkek arasındaki arzu ve sevgi ilişkisinden yeniden inşa etmeyi öneriyor. Bizleri, köklerimize dair bir arayışa davet ediyor. Aldığımız ilk nefesten itibaren yaşamı aktif bir fail olarak sürdürerek kendi doğumumuzu gerçekleştirmeye çağırıyor. Luce Irigaray, yapısalcılık sonrası gelişen ve etkili olan Fransız feminist felsefenin ünlü üç isiminden biri. Bu eğilime postmodern feminizm denilmesi de söz konusu. Feminist teorisyen, psikanalizci ve edebiyat kuramcısı. Fransız feminizminin kendisiyle birlikte diğer önemli iki ismi ise Hélène Cixous ve Julia Kristeva. Her biri kendi başına ve özgün bir düşünür olan bu üçlü, hem feminist felsefenin hem de daha kapsamlı olarak genel kuramsal alanın en etkili düşünürleri arasında. Irigaray da diğerleri gibi Lacancı psikanalizden etkilenerek, diğerleri gibi o da öznellik, cinsellik, dil, arzu gibi meselelerde önemli açıklamalar getirmiş ve bunlar üzerinden etkili bir kuramsal alan oluşturmuştu. DOĞMAK, YENİ İNSANIN BAŞLANGICI Luce Irigaray Fol Kitap, 2021 Çeviri: Naciye Sağlam Tür: Çağdaş Felsefe 120 s.
- 2021 Yılın Yazarı Gülten Akın Mektup Ödülü sahibini buldu
Nilüfer Belediyesi Kütüphane Müdürlüğü tarafından düzenlenen 2021 Yılın Yazarı Gülten Akın Mektup Ödülü'nün sahibi Hande Çiğdemoğlu oldu. Nilüfer Belediyesi Kütüphane Müdürlüğü, 2021 yılının yazarı ilan edilen Gülten Akın’ın yakından tanınması, ondan ilhamla yeni eserler üretilmesi amacıyla yıl boyunca etkinlikler düzenliyor. Bu etkinliklerden biri de “2021 Yılın Yazarı: Gülten Akın Mektup Ödülü” oldu. Latife Tekin, Neslihan Cangöz, Nahit Kayabaşı, Şafak Baba Pala ve Taçlı Yazıcıoğlu’dan oluşan seçici kurulun yaptığı değerlendirme sonucu, işlediği temayı yazınsal düzleme taşıyarak, toplumsal bağlamda özgün bir yaklaşımla ve mektup türünün sıcaklığıyla dile getirişi nedeniyle büyük ödülün Hande Çiğdemoğlu’na verildiği açıklandı. Tema olarak daha çok kadına yönelik şiddetin, ataerkil geleneklerin, erkek egemen kültürün işlendiği yarışmada; Özlem Öztürk Karadoğan, Aslı Ilgın Uyurkulak, Anıl Çetinel Örselli, Metin Turan ve Hilal Aydın La Spisa’nın mektupları ise mansiyon ödülüne değer bulundu. Ayrıca; Meltem Uzunkaya, Merve Üzel Tambay, İpek Sözen Çubukçuoğlu, Fatoş Asya Akbay, Gülizar Aytekin, Esra Kahya, Kamile Yılmaz, Candan Sevinç, Işıl Madak Kaya, Esra Gürbüz, Güler Kalem, Yasemin Yılmaz Yüksek, Hatice Göz ve Öznur Babur’un mektupları da hazırlanacak kitapta yayınlanmaya değer bulundu. Ödüller Aralık ayında yapılacak Yılın Yazarı Gülten Akın Sempozyumu kapsamında sahiplerine verilecek. Yarışmada büyük ödül 3 bin TL, mansiyon ödülleri ise 1000’er TL olarak açıklanmıştı.
- Yapmamayı tercih ederdim
Moby-Dick’in yazarı Herman Melville'nin ilk olarak 1853 yılında bir dergide parçalar halinde yayınladığı, edebiyat tarihinin en bükülmez karakteri Kâtip Bartleby'nin hikayesi Türkçede. Henry David Thoreau’nun “Sivil İtaatsizlik” makalesi 1849 yılında yayınlandığında siyasi çevrelerde pek ilgi görmez ama özellikle natüralist şair ve yazarların dünyasında büyük yankı bulur. Moby-Dick’in yazarı Melville edebiyat tarihinin en bükülmez karakteri Kâtip Bartleby'nin hikayesini ilk olarak 1853 yılında bir dergide parçalar halinde yayınladığında Thoreau’nun metnini edebiyat alanında ete kemiğe büründürmüş olmakla kalmaz, o gün bu gün gücünü hiç yitirmemiş bir karşı duruş sloganını da ölümsüzleştirmiş olur: “Yapmamayı tercih ederdim.” “Kopyalar, kopyalar,” dedim telaşla. “Kontrol edeceğiz. Al şunu,”—ve dördüncü kopyayı ona uzattım. “Yapmamayı tercih ederdim,” dedi, ve paravanın arkasında zarifçe gözden yitti. Birkaç saniye için bir tuz direğine dönüştüm, oturan memurlardan oluşan mangamın önünde dikiliyordum. Kendime gelince, paravana doğru yaklaştım, bu son derece olağanüstü davranışın nedenini sordum. “Niçin reddediyorsun?” “Yapmamayı tercih ederdim.” Herman Melville 1819 yılında New York'ta dünyaya geldi. Babasının vefatı üzerine 13 yaşındayken iş hayatına başladı. Farklı işlerde çalıştıktan sonra Liverpool'a giden bir gemide iş buldu. Güney denizlerinde balina avlamaya başladı. Çalışma şartları zorlaştı ve bazı arkadaşları ile gemiyi terk ederek Typee yerlileri arasında yaşamaya başladılar. Tekrar bir gemi ile denizciliğe döndü. Gemide isyana katılmak suçundan hüküm giydi. Cezadan sonra Tahiti'de yerlilerle yine yaşadı. 30'lu yaşlarına girdikten sonra Boston'a geri döndü. Herman Melville Boston'a döndükten sonra bir işte çalışmadı ve yazmaya başladı. 1846 yılında yayınlanan ilk romanlarında yerlilerin arasında geçen zamanlarını anlattı. Yazara ün kazandıran Moby Dick ise 1851 yılında tamamladı. Romanları beklediği ilgiyi görmedi ve gümrükte müfettiş olarak çalışmaya başladı. Yazarın değeri bir çok önemli isim gibi öldükten sonra anlaşıldı. KATİP BARTLEBY Herman Melville Norgunk Yayıncılık, 2021 Çeviri: Armağan Ekici 87 s.
- Perşembe günü cinayet kulübüne hoş geldiniz!
Huzurlu bir emekli köyünde yaşayan yetmişli yaşlardaki dört arkadaşın haftada bir Perşembe günleri toplanıp yaptıkları bir etkinlik vardır: Zihin jimnastiğiyle daha önce çözülememiş cinayetleri çözmek. Peki bu dört sıra dışı arkadaş kendilerini hemen yanı başlarında işlenen vahşi bir cinayet vakasının ortasında bulunca ne yapacaklar? Elizabeth, Joyce, İbrahim ve Ron seksenlerine merdiven dayamış olabilir ama hâlâ pek çok numaraları var. Bu aykırı ama harika çete çok geç olmadan katili yakalayabilecek mi? Mizah dozu yüksek bir polisiye olan Perşembe Günü Cinayet Kulübü, Richard Osman’ın ilk romanı olmasına karşın yayımlandığı yıl İngiltere’de bir milyonun üzerinde satarak rekor kıran ilk kitap oldu, The Sunday Times’ın çoksatanlar listesinde 40 hafta boyunca 1 numarada kaldı, pek çok dile çevrildi. 16 Eylül 2021'de çıkan serinin ikinci kitabı İki Kez Ölen Adam da çıkar çıkmaz İngiltere'de çoksatanlar listesinin ilk sırasına yerleşti. Richard Osman 28 Kasım 1970, İngiltere doğumlu. Daha önce yaptığı televizyon programlarıyla komedyen, yapımcı, televizyon sunucusu olarak eğlence dünyasında tanınan biriydi. Ziyaret ettiği lüks bir huzurevinden ilham alarak yazdığı Perşembe Günü Cinayet Kulübü'nü gizlilik içinde on sekiz ayda tamamladı. Bu ilk kitabıyla yazarlık kariyerine adım attı ve kısa sürede çok satan yazarlardan biri oldu. 2021'de The British Book Awards tarafından yılın yazarı seçildi. PERŞEMBE GÜNÜ CİNAYET KULÜBÜ Richard Osman Bilgi Yayınevi, 2021 Çeviri: Cengiz Yücel 424 s.
- Hayal gücünü ateşleyen, enerjisi yüksek, kahkahası bol, bilmecelerle dolu bir macera…
Kaçış Odaları; maceraları, bilmeceleri ve problem çözmeyi seven herkesin elinden bırakamayacağı bir kitap. Odalar sizin için burada ve siz de odalar için buradasınız. Olmanız gereken yere gitmek için odalardan geçmeniz gerekiyor. Tek tek… Her defasında bir oda. Jack, panayır alanında bungee-jumping yaptığında kendini akla hayale sığmayacak tuhaflıktaki odalarda bulur. Cally adındaki gizemli bir kız, eve dönüş yolunu bulmaya çalıştıkları bu macerada onunla birliktedir. Jack ve Cally, kendilerini içinde buldukları her odadan bilmeceleri çözüp anahtarı bularak kurtulmalıdır. Odalarda anlamsız bir dil konuşan bir adam, minik fakat oldukça vahşi aslanlar, örümcekler, zehirli bir fındık, konuşan tehlikeli hayvanlar, akıllara durgunluk veren zorlu bilmeceler ve daha fazlası onları beklemektedir. Yüzleşmekten kaçtıkları korkularıyla karşılaştıkları odalardan kurtulmak için Jack ve Cally, talimatları izlemeli, soruları yanıtlamalı ve zorlukları tamamlamalıdır. Birbirlerine zıt karakterler olan Jack ve Cally’nin, sevdikleri birisinin kaybıyla başa çıkmayı öğrendikleri komik ve ürkütücü maceraya hazır olun! Kaçış Odaları; maceraları, bilmeceleri ve problem çözmeyi seven herkesin elinden bırakamayacağı bir kitap. Gerçekçi bir şekilde oluşturulan karakterler, zekice kurgulanmış bilmeceler ve mizah unsuru başarıyla harmanlanıyor. Aile bireylerinin kaybı, yas, yabancılaşma gibi önemli konuları ve bunların gençler üzerindeki etkisini dramatize etmeden anlatıyor. Korkularla yüzleşmenin ve sevilen birisinin kaybıyla başa çıkmanın önemini vurguluyor. Stephen Mangan, Tanınmış İngiliz oyuncu. Guy Secretan'ın yönettiği Tv dizisi Failure 'deki oyunculuğu ile tanınır. Mangan, Cambridge Üniversitesi ve Kraliyet Dramatik Sanatlar Akademisi'nde eğitim gördü. Oyuncu arkadaşı Louise Delamer ile evlendi ve üç çocukları oldu. KAÇIŞ ODALARI Stephen Mangan Timaş Yayınları, 2021 Çeviri: Esma Fethiye Güçlü Kapak tasarımı: Anita Mangan
- Sevilmeyen insan gerçekten başkalarını sevemez mi?
Çarpıcı vaka örnekleri, gazetelerden hayata yansıyan haberler ve Prof. Dr. Ahmet Ertan Tezcan’ın uzman yorumlarıyla zengin bir içerik Kendini Gizleyen İnsan’da okurları bekliyor. Hangi konularda ayrılık korkusu yaşanıyor? Panik atak probleminin altında neler yatıyor? Neden bazı insanlar daha kaygılı olur? Stresin en temelde insana yansımaları neler? Obsesif bozuklukların kökeninde ne var? Sosyal fobi hayatı nasıl etkiler? Sevilmeyen insan gerçekten başkalarını sevemez mi? Ölüm korkusu ne zaman bir probleme dönüşür? Rüyalar bizi yansıtıyor mu? Dil sürçmelerinin bilinçdışımızla ilişkisi ne? Öfke bizi nasıl baştan çıkarıyor? Haz duygusunun önüne geçmek mümkün mü? Çarpıcı vaka örnekleri, gazetelerden hayata yansıyan haberler ve Prof. Dr. Ahmet Ertan Tezcan’ın uzman yorumlarıyla zengin bir içerik Kendini Gizleyen İnsan’da okurları bekliyor. Bir görünen ben var, bir de kimsenin bilmediği bir ben. Bunu artık biliyoruz. Prof. Dr. Ahmet Ertan Tezcan’ın kaleme aldığı Kendini Gizleyen İnsan tam da bunu anlatıyor. Eser yüzlerce kararın arkasında bizi yöneten bir başka benliğe ayna tutuyor. Bazen aldığınız bir kararın aslında bilinçdışında kendinizi cezalandırmak için olduğunu bildiğinizde, karşınızdaki insanın sizin canınızı yakmak için söylediği o cümlelerin altında yatanı fark ettiğinizde, alışverişten tutun da türlü bağımlılıklarınızda sizi yönlendirenin buzun altında kalmış bilinçdışınızdan kaynaklı olduğunu anladığınızda hayatınızı bambaşka şekilde ilerletmenize yol açacak. "Bir olgu örneği: Kadın, 42 yaşında, lise mezunu, evli, 2 çocuk annesi. Benim sorunum annem. Devamlı ona bir şey olacak, diye korkuyorum. Günde en az üç dört kez telefonla arıyorum. Nasılsın, iyi misin, bir şikayetin var mı, diye soruyorum. Her gün bazen iki günde bir yanına uğruyorum. Her gittiğimde beni üzüyor. İğneleyici laflar söylüyor ama ben yine gidiyorum. Akşam yatağa yatınca annem ölürse ben ne yaparım, mezarlıkta nasıl duracak, nasıl çürüyecek, diye aklıma bin bir türlü düşünce geliyor, uyuyamıyorum. Birisinin annesi ölse acısına nasıl katlanıyor, diye hayret ediyorum..." Prof. Dr. Ahmet Ertan Tezcan, Ankara’da doğdu. İlköğrenimini İstanbul Sarıyer Pertevniyal İlkokulu’nda, orta ve lise eğitimini Saint Benoit Fransız Lisesi’nde aldı. 1984’te Erzurum Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanlığını Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde yaptı. Psikiyatri uzmanı olarak Gölcük Askeri Hastanesi ve SSK İzmit Hastanesi’nde çalıştı. 1995 yılında akademik hayata başladığı Fırat Üniversitesi’nde 1998’de doçent, 2004’de profesör oldu. Fırat ve Maltepe Üniversiteleri Psikiyatri anabilim dalı başkanı ve Kartal Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanelerinde kurucu klinik şefi olarak çalıştı. Türkiye Psikiyatri Derneği Elazığ şubesini, Fırat Tıp Merkezi Psikiyatri Kliniğini ve Maltepe Üniversitesi Psikiyatri Kliniği’ni kurdu. Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri klinik şefliğinden 2011 yılında emekli olduktan sonra Beykent Üniversitesi ve Gelişim Üniversitesi Psikoloji bölümlerinde lisans ve yüksek lisans dersleri verdi. Halen İstanbul Aydın Üniversitesi Psikoloji Bölümü’nde yüksek lisans ve doktora dersleri vermektedir. Uzun yıllar Anadolu Psikiyatri dergisi editör yardımcılığı görevini üstlendi, birçok psikiyatri dergisinin yayın kurulunda ve bilimsel danışma kurullarında bulundu. Yurtiçi ve yurtdışında yayımlanmış 200’den fazla çalışması ve bu çalışmalara ait 6000’den fazla atfı, kitapları ve kitap bölümü yazarlıkları mevcuttur. KENDİNİ GİZLEYEN İNSAN Prof. Dr. Ahmet Ertan Tezcan Nemesis Kitap, 2021 Tür: Psikoloji 376 s.
- Bir Yazar Anatomisi: Bunu Bi’ Düşün: Yazarlık yaşamımda gidişatı değiştiren anlar
Büşra Uyar, Dövüş Kulübü’ne o kontrolsüz gücü veren yazarı Chuck Palahniuk’in Bunu Bi' Düşün isimli kitabı üzerine yazdı. "Palahniuk’in belki her cümlesi kendi anlatı dünyasında bir tür mühendislik dehası olarak işler..." Bir dönem erkeklerin dilinden düşmeyen –ve her ne hikmetse– karşı tarafın estetik tercihlerini doğrudan küçümseyen o cümleyi hatırlayalım: “Ben felsefesi olmayan film izlemiyorum!” O felsefesi olan film, sinemanın en muhteşem yıllarından 1999’un başka bir kült mahsülüydü: Dövüş Kulübü (Fight Club). Kadınlar tarafından yetiştirilen erkeklerin rockstar olamayacağını anlamasının öfkesiydi Dövüş Kulübü, en basit ifadesiyle. Sinemada bu denli iyi işlemesinin en büyük sebebi, yönetmen David Fincher’ın son derece titiz ama kirli estetiğiydi şüphesiz. Ama edebi anlamda Dövüş Kulübü’ne o kontrolsüz gücü veren kişi Chuck Palahniuk’in ta kendisiydi! İtiraf edelim, çoğumuzun Palahniuk ile rahatsız edici ama bir o kadar da keyif veren bir ilişkisi var. Zira “gevezeliğine” alıştığımız bir arkadaş o: Belki ilk sayfasının ilk cümlesinden bizi “o” olduğuna ikna eder ve biz de söz konusu Palahniuk olunca göz deviremediğimiz plot-twistlere, yormayan ama asla seyreltilmeyen dinamik sıçramalara, rahatsız koku ve tatlara, uykusuzluğa, deliliğe kendimizi bırakıveririz. Derli toplu hayatlarımızın keyifli çığırından çıkış anıdır bu, anca bu. Keyiflidir çünkü özensiz ya da spontane değildir. Palahniuk’in belki her cümlesi kendi anlatı dünyasında bir tür mühendislik dehası olarak işler: Her cümle ya olay örgüsünde, ya zihninizde ya da derinizin altında bir yerlerde, bir anlam üretmeye başlar. Bir tür büyü diyebilirdik ama söz konusu Palahniuk olunca bir tür “merdiven altı uyuşturucusu” diyebiliriz buna. Bu yazıdan sonra elinize alacağınız –ya da bu yazıdan önce yutarcasına okuduğunuz– Bunu Bi’ Düşün: Yazarlık Yaşamımda Gidişatı Değiştiren Anlar ise Palahniuk’in yazar odasından ziyade, kir pas içindeki mezbahasına bir bakış. Düşbaz’ın Ekim programı kapsamında, Seda Ağar’ın çevirisiyle okuma fırsatı bulduğumuz Bunu Bi’ Düşün’ün tanımı aslında çok basit: Bir tür Palahniuk rehberi. Palahniuk kaleme aldığı bu rehberde kendi yazarlık serüvenini ele alırken, bir tür “yeraltı edebiyatı” dersi de veriyor. Ancak dünya çapında başarıya ulaşmış bir yazarın üstten bakan o rahatsız edici tavrı yok metinde, kaldı ki, yazar olmak için bu kitabı eline alan bizlerin de bu tavra bürünmesine izin de yok. Tam tersine, belki de Palahniuk’in en büyük amacı, tam da yerli yersiz filizlenen o narsizmi alaşağı etmek. Bu nedenle yine külliyatı boyunca yaptığı şeyi yaparak okurunun steril hayatına saldırıyor: Dersleri boyunca oturaklı metinlere referans veriyorsa gece yarısı akıllara düşen erotik sohbet hatlarına da yer veriyor; Jungla yeniden yeniden anlamlanan rüyalardan dem vuruyorsa, bir öykünün ectasy etkisine sahip olabilme tüyolarından da bahsediyor. Palahniuk’in en ilginç büyüsü ve başarısı da burada kendini gösteriyor aslında: Zira elimizdeki kitap bir süreden sonra kurmaca-dışı olmaktan çıkarak tamamen Palahniuk’i ele veren ama bir yandan da onun anlatı estetiğine tamamen sadık kalan, capcanlı bir metin olarak okurun hayatına nüfuz ediyor. “Eğer benim öğrencim olsaydınız,” diyor Palahniuk, Bunu Bi’ Düşün: Yazarlık Yaşamımda Gidişatı Değiştiren Anlar boyunca. Okur ise yapması gereken tek bir şey olduğunu biliyor: O “eğer”i cümleden atmak ve Palahniuk’in öğrencisi olabilmek için o terk edilmiş evin kapısının önünde, her türlü zorbalığa rağmen sabırla beklemek! BUNU Bİ' DÜŞÜN Chuck Palahniuk Düşbaz Kitap, 2021 Çeviri: Seda Ağar Dizi Editörü: Cansu Canseven 224 s.
- Derin bir nefes alın
Günde yaklaşık yirmi beş bin kez bunu yapıyoruz, ama doğru nefes alıp vermeyi bilmiyoruz. James Nestor, Nefes isimli kitabında binlerce yıllık metinlerle güncel bilimsel araştırmaları bir araya getiriyor. James Nestor, nefesle ilgili problemlerin nasıl üstesinden gelinebileceğini öğrenmek için dünyayı dolaşarak cevapları tarihte, yeraltı mezarlıklarında, göğüs hastalıkları birimlerinde, ortodonti kliniklerinde ve nefes pratiğiyle ilgili eski metinlerde arıyor; nefes alıp verme şeklimizi değiştirmenin atletik performansı artırabileceğini ya da horlamaya, astıma ve otoimmün hastalıklara iyi gelebileceğini gösteren araştırmaları tarıyor. Binlerce yıllık tıbbi metinlerle göğüs hastalıkları, psikoloji ve biyokimya alanlarında yapılmış son araştırmaları bir araya getiren Nefes'i okuduktan sonra bir daha asla eskisi gibi nefes almayacaksınız. James Nestor, Scientific American, Outside, Men's Journal, The New York Times gibi dergi ve gazetelerde makaleleri yayımlanmıştır. ABC kanalında yayınlanan Nightline, CBS Morning News programlarına ve NPR gibi pek çok radyo kanalına konuk olmuştur. San Francisco'da yaşamaktadır. NEFES James Nestor Mundi Kitap, 2021 Çeviri: Dilara Alemdar Tür: Sağlık-Anatomi 304 s.
- Yazmak için evin sesini kısmak lazım
Mehtap Gül'ün, ismiyle tezat öyküleri barındıran ilk öykü kitabı Muteber Günler çıktı. “Annem reality show sunan kadına hem kamyon dolusu laf sayıyor hem izlemekten bir kez olsun kendini alamıyor. Bir taraftan da elinde işlengi, ufaklığa ebruli ipten haroşa yelek örüyor. Geçen kıştan beri elinde eskidi ip. Beni anlayabilecek, anlayamasa bile dinleyecek biriyle konuşmaya öyle ihtiyacım var ki... Alelusul bir konuşma değil ama. Sevdiğim o kitabı alıp ortası çökük ceviz yeşili koltuğa oturuyorum. Okumak güzel de tıklım tıkış zihin çekmecelerini boşaltırcasına yazmak daha güzel. Ama bunun için evin sesini kısmak lazım. Güneş lazım. Su lazım. Öyle ya tohum güneş ister, su ister, sonra meyve verir. Ben gün yüzü görmüyorum bu evde ama bahanelere sığınmayacağım. Tam kalemi alıp kitabın sonundaki boş sayfayı açıyorum ki… Kardeşim dibimde bitiyor. Yazı, bir ıslah kapısı ama bırakmıyorlar, ortadan sonra da zaten okutmadılar.” Yolculuğu gelenekten geleceğe doğru olan Muteber Günler on bir öyküden oluşuyor. Mehtap Gül, kitabı üç bölüme ayrılmış; 'Dallar’da gerçekçi anlatımla insanın sınırlarına, acılarına, gizlediklerine odaklanırken karakterlerin kırılma noktalarına şahitlik ediyoruz. Bu kırılma bazen kleptomaniye, bazen kaçış evliliğine, bazen de alzheimer olan anneyi öldürmeye kadar varıyor. Yerel dilin imkânlarıyla öyküler kurduğu 'Kökler’de büyülü gerçekçi anlatım dikkat çekerken burada geleneksel izlerle geçmişin birikiminden yeni bir gelecek inşa ediliyor. 'Gölgeler’de ise gerçeküstü anlatımla insanın beklentilerine, yenilgilerine, hayallerine odaklanıyor yazar. Muteber Günler, ismiyle tezat öyküleri barındırıyor içinde. MUTEBER GÜNLER Mehtap Gül Loras Kitap, 2021 112 s.
- Her yazarın alet çantasına ve her okurun koleksiyonuna mükemmel bir katkı
Bunu Bi’ Düşün, Dövüş Kulübü'nün yazarı Chuck Palahniuk’in hikâyelere ve hikâyecilere, kitaplara ve kitapçılara, yazarlara ve okurlara hitaben yazdığı zekâ, bilgi ve duygu yüklü bir aşk mektubu. Kurmacada devinim nasıl başlatılır? Muhteşem bir diyaloğun sırrı nedir? Anlatıda gerilim nasıl yaratılır ve sürdürülür? Chuck Palahniuk’in kitabevlerindeki etkinliklerde hayranlarına fırlattığı en tedirgin edici şey nedir? Yazarın “Guts” adlı hikâyesi okunurken kaç kişi baygınlık geçirmiştir? Palahniuk, anılarla sezginin iç içe geçtiği bu büyüleyici eserde, yazarlığı güçlendiren ve güçlü bir anlatıya yolu açan şeylere dair hikâyeler paylaşıp cömertçe tavsiyelerde bulunuyor. Titiz bir çalışma ve yoğun bir gözlemle geçen yıllardan aldığı güçle okura pratik tavsiyeler veriyor. Bunu yaparken de klasiklerden, kendi eserlerinden, sevilen yazarlarla sanatçılardan oluşan ve sürekli gelişen bir çevrenin bir araya geldiği “mutfak masalarında” edindiği güzel sanatlar eğitiminden yararlanıyor. Anekdotlar, yol hikâyeleri, dokunaklı methiyeler ve çok daha fazlasıyla bezeli Bunu Bi’ Düşün, Chuck Palahniuk’in hikâyelere ve hikâyecilere, kitaplara ve kitapçılara, yazarlara ve okurlara hitaben yazdığı zekâ, bilgi ve duygu yüklü bir aşk mektubu. Çetin okurlara ve çağdaş kurmacanın bıçak sırtında yazmaya dair canlı bir tefekkür sunan Bunu Bi’ Düşün, her yazarın alet çantasına ve her okurun koleksiyonuna mükemmel bir katkı aynı zamanda. Gerçek adı Charles Michael Palahniuk olan yazar 21 Şubat 1962’de Burbank, Washington’da doğdu. Annesi ve babası Chuck henüz on dört yaşındayken ayrılır. Chuck ve kardeşleri annelerinin ebeveyninin sığır çiftliğine yerleşir ve burada büyür. 1980’de Columbia High School’u bitirdikten sonra Oregon Üniversitesi’nde gazetecilik öğrenimi görür. Üniversite yılları boyunca yazar olmayı aklından geçirmez. Geçimini Freightliner adlı şirkette otomobil tamirciliği yaparak sağlamaktayken, 1996’da, arkadaşlarıyla birlikte bir edebiyat grubuna katılır ve burada “Project Mayhem” (Kargaşa Projesi) adlı bir kısa hikâye yazar. Söz konusu hikâye üç ay gibi bir zaman zarfında Fight Club’a (1996) [Dövüş Kulübü, Çev. Elif Özsayar, Ayrıntı Yay., 2001] dönüşür. İlk romanını yayımlatması kolay olmaz. Pek çok kez reddedilir. Chuck Palahniuk her reddedilişinde daha da “karanlık” yazmaya başlar. Nihayet yayımlanan ilk romanı Dövüş Kulübü, özellikle de 1999 yılındaki film uyarlamasının ardından büyük bir ses getirir ve kitap Pacific Northwest Booksellers Association Award ve Oregon Book Award ödüllerine değer bulunur. Yazarın kitapları: Survivor (1999) [Gösteri Peygamberi, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2002]; Invisible Monsters (1999) [Görünmez Canavarlar, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2004]; Choke (2001) [Tıkanma, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2003]; Lullaby (2002) [Ninni, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2007]; Fugitives and Refugees (2003) [Kaçaklar ve Mülteciler, Çev. Esra Arışan, Ayrıntı Yay., 2005]; Diary (2003) [Günce, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2005]; Haunted 2005 [Tekinsiz, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2009]; Rant (2007) [Çarpışma Partisi, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2010]; Snuff (2008) [Ölüm Pornosu, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2011]; Pygmy (2009) [Pigme, Çev. Gökçe Çiçek Çetin, Ayrıntı Yay., 2013]; Stranger Than Fiction (2004) [Kurgudan da Garip, Çev. Ahmet Ergenç, Ayrıntı Yay., 2013]; Tell-All (2010) [Anlat Bakalım, Çev. Şeyda İşler, Ayrıntı Yay., 2014]; Damned (2011) [Lanetli, Çev. Gökçe Çiçek Çetin, Ayrıntı Yay., 2014]; Beautiful You (2014) [Bir Haz Markası, Çev. Ahmet Aybars Çağlayan, Ayrıntı Yay., 2015]; Fight Club 2 (2016) [Dövüş Kulübü 2, Çev. Min Soo Kim, Ayrıntı Yay., 2015]; Burnt Tongues (2014) [Yanık Diller, Çev. Sinem Çetmilioğlu, Ayrıntı Yay., 2016]; Bait (2016) [Zoka, Çev. Funda Uncu, Ayrıntı Yay., 2018]. Chuck Palahniuk, halen ABD’nin Pasifik Okyanusu kıyısındaki Pacific Northwest bölgesinde yaşamaktadır. BUNU Bİ' DÜŞÜN Chuck Palahniuk Düşbaz Kitap, 2021 Çeviri: Seda Ağar Dizi Editörü: Cansu Canseven 224 s.
- Öykü: Ben Şimdi...
"Benim doğduğum yerde yıllar bazen ikiyle bazen üçle çarpılır. Beş yaşındayken on yaşındaydım bu yüzden. Beş yaşındayken on beş yaşında olan arkadaşlarım da vardı." Emir Akköse Şimdi taşa oturmuşum. Suyun başındayım. Bizim eşek de yanımda. Kani Xatune derler buraya. Şişelerin üzerinde yazıyor ya doğal kaynak suyu diye. Burası orası işte. Küçük bir sızıntıdan geliyor su. Yarası kanıyor sanki. Ve de el değmez, buz gibi, yaz kış.. Su burdan akıp ilerde sulama suyuyla karışıyor, yanlış yerden içmeyin sakın. Şimdi hava kapalı. Sessizlikte sızıntıdan akan suyu dinliyorum. Ben, dağ ve eşek dinleniyoruz. Burası köyün dışındadır biraz. Suyun tam aktığı yer de iki dağın arasındadır. Kimse çok uğramaz. Aşağıda çeşme var, su dolduracak olan oraya gider. Ben boş şişeleri bizim eşeğe yükleyip buradan su almaya gelirim. Severim burayı, eşeği de severim, koşmuyor diye sinirleniyorum ama bakmayın seviyorum aslında. Ne yapsın koşmuyor. Ben doğmadan önce atımız varmış. Güzel şeyler hep benden önceymiş zaten. Daha kalabalıkmış, düğünler çokmuş. O zaman da bakkal yokmuş, şimdi iki tane var. Biri palan satıyor biri gofret. Tüp falan da var. Boş tüpü götürüp yenisini alırız. Bir kere boş tüpü götürüp yine boş tüp getirmiştim, dedem kızmıştı. Şimdi taşa oturmuşum. Hava soğuk. İkindi okunmadı. Gofretleri bitirdim. Şişeleri dolduracağım. Doğal kaynak sularını tek tek nasıl şişeliyor bu adamlar acaba, elleri donar. Benim ellerim kolay üşümez. Suya çok değdirmeden doldurmasını biliyorum çünkü. Geçen yaz bir çocuk geldi İstanbul'dan suya dokunur dokunmaz buz kesti elleri. Küfür edip fırlattı şişeyi en son. Benden de bir iki yaş büyüktü. Benim doğduğum yerde annem uyanır önce. En geç de o uyur. Balkonda sigara içer gizlice. Biriken izmaritleri de ben toplarım aşağıdan, kimse anlamasın diye. Yoksa kızarlar anneme. Gece işi bitip yatmaya gelince önce biraz dalar. Camdan dışarı, karanlığa bakar. Ben de bakarım onunla, bişey göremem. İnce beyaz parmaklarıyla sigara sarar. Gelirken süt de getirmiştir. Üstündeki kaymağı sevmediğimi bilir, onu çıkarır verir bana. Sonra düşer yatağa, uyur soluksuz. Ben hiç uyuyamam geceleri. Yatağa girdiğimde Ay bir yerdedir uykuya dalacakken taa bir yerde. Sonra bir bakarım sabah olmuş, ne zaman uyudum ne zaman uyandım bilemem. Annem çağırır kahvaltıya. Peynir, reçel yerim, hayvanların peşine giderim. Benim için günün ilk saatleri yeniden doğuş gibidir. Yaşamayı bu kadar sevdiğim için geceleri uyuyamıyorumdur belki de. Ama geçen her günde de daha fazla görevim olur. Dolayısıyla acele büyür insanlar. Benim doğduğum yerde yıllar bazen ikiyle bazen üçle çarpılır. Beş yaşındayken on yaşındaydım bu yüzden. Beş yaşındayken on beş yaşında olan arkadaşlarım da vardı. Hele onbeş yaşındakileri bir görün. Cebrail tek yumrukta indirir yirmibeşlikleri. Sudan çıksın da Ankara lastiğini bir giysin, kaleciyle beraber gömer topu kaleye. Yoksa Bayram da iyi kalecidir ha. On yaşında olduğuma göre yirmi varımdır. Geçtiğimiz yıl Adıyaman'dan gelen işçi Fatma'ya aşık olduğumdan beri yirmi iki olmuşumdur. Fatma benden büyük, 18 falan. Yanındayken Fatma abla diyorum. Aslında sadece kimlikte büyük. Yoksa ben daha büyüğüm. Bu sene de gelecekler. Geçen sene onun yanındayken iki kasa kayısıyı üst üste koyup taşıyordum. Onun görmeyeceği yerlerde denemesini yapmıştım. Dökmüştüm de bütün kayısıyı, tekrar toplamıştım. Abimin enseme yapıştırması da cabası. Bu sene üç tane kaldıracağım. Naylon kasa ha. Babamla konuştum, patiklerden çıkardığım her çekirdek de benim olacak, satıp Bayram'ın telefonundan alacağım. Video çekerim, MP3 dinlerim. O zaman yazmam da hem. Kameranın karşısında kendime konuşurum. Karanlık olunca flaşı açarım, her yere giderim. Şimdi kıştır. Kimse yok buralarda. Yazın öyle değil, herkesin tanıdıkları gelir o mevsimde. Kalabalık olur. Yola iner beklerim ben de. Baraşan'da. Geçen her araba bizimkilerdir sanırım. Gecikirler ama gelirler. Sonra giderler. Ben kalırım. Çünkü ben daha on yaşındayım. Kimlikte. Bir de kurban da gelir misafir. Ama ben kurbanı sevmem. Fosso Nejdat'ı keseceğiz bu kurbanda. Fosso Nejdat bir şarkı, Bayram'ın telefonunda çalıyor. Ben koydum adını, birkaç arkadaş biliyor. Fatma'nın bir de abisi var, Memet. Kıl oluyorum Memet'e. Eşek palanı gibi ağır, hantal. Bilgili bilgili konuşuyor bir de. Üniversite okuyor ya. Bir sabah bahçeye birlikte gittik. Aslında her sabah birlikte giderdik. Eşeğe bindik, önde ben oturdum tabi. Ama bizim eşek yaşlı ya, koşturamıyorsun. Çubukla boynunu kazıyorsun ama koşmuyor. Ne yapsın. Hüseyin gilin eşeğini görün, sopayı gösterdiğiniz gibi zıplar. Somun ekmekle besliyor adamlar. Fatma da aklımdan çıkmıyor tabi. Buna dedim ki "Memet abi, aşk nedir?" "Aşk örgütlenmektir" dedi. Lafa bak. "Bırak bu ağızları Memet abi" diyecektim, sustum. Kalbi kırılmasın. Benim doğduğum yerde beş yaşında eşeğe, yedi yaşında ata, on yaşında traktöre binmeyi öğrenir çocuklar. Tarladaysak traktörü ben sürerim hep. Ağaç kenarlarında biriken kasaları römorka yükleyip eve götürürüz. Akşam paydos mu dedik, top oynamaya koşarım. Serinlik çökmüştür, bizim buraların o bilindik kokusu hakimdir etrafa. Bazen de okulun oradaki yokuşun başına çıkar, uzaktan gündüz çalıştığımız tarlalara bakarım. Hangi tarla kimindir iyi bilirim. Eğer sinirliysem, topunu ateşe versem de bitse derim.. Babam bugün şehre gitti. Ben suları doldurup eve gidene kadar gelmiş olur. Telli defterlerden getirecek bana. Şimdi ben kışın içinde taşa büzülmüş yazıyorum bunları. Artık ellerimi ısıtmalıyım. Aslında daha yazarım o kadar üşümedim ama gideyim. Belki Baraşan'da babamı taşıyan minibüsle karşılaşırım. Birlikte gideriz eve. Bir keresinde beni de götürdü şehre. Köy garajında indik minibüsten. Arabaları bir görseydiniz, bir sürü.. Garaja yakın bir kahve var, bizim buralı bir amcanın. Orda bekledim babam işlerini halledip gelene kadar. Üç tane mi ne oralet içtim, biri yeşil oralet, kırmızısı da vardı, sonraki gidişimde içeceğim. Babam da şehirde kahve açsa keşke, ben de çalışırdım, ama açmaz. Nolur ki açsa, açmaz.. Ben şimdi on yaşındayım. Önce yirmi olup askere gideceğim. Sonra İstanbul'a. İstanbul'da tekstil atölyesinde çalışacağım. Uzun süre. Ardından kendi atölyemi açacağım. Ve işler büyüyecek, bir fabrika kuracağım. Zengin olacağım. Sadece bayramlarda geleceğim buraya. Baraşan'da yolumu gözleyecek yeni çocuklar. Belki de tekstil yerine üniversiteye giderim. Memet’ten neyim eksik. Belki de çok uzaklara giderim. İstanbul‘dan da uzağa, Memet’in getirdiği kitapların yazıldığı ülkelere. Ankara lastiği ile gidilebilecek en uzun yolu ben giderdim öyle olsa. Ama yok, annem, annem dayanamaz bana. Hem ben de özlerim. Anneme bir ev alacağım. Babama bir kahve açacağım. Hele dur daha on yaşındayım, çekirdekleri satıp telefon alacağım.















