top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • Beyhan Eczacıbaşı İlkgençlik Edebiyatı Yılın Kadın Yazarı Ödülü başvuruları başladı

    Beyhan Eczacıbaşı İlkgençlik Edebiyatı Yılın Kadın Yazarı Ödülü, her yıl Dr. Nejat F. Eczacıbaşı Vakfı tarafından verilmek üzere, kadın yazarların ilkgençlik edebiyatı türündeki üretimlerini destekleme ve edebiyatta fırsat eşitliğine katkıda bulunma amacıyla düzenleniyor. Beyhan Eczacıbaşı İlkgençlik Edebiyatı Yılın Kadın Yazarı Ödülü, her yıl Dr. Nejat F. Eczacıbaşı Vakfı tarafından verilmek üzere, kadın yazarların ilkgençlik edebiyatı türündeki üretimlerini destekleme ve edebiyatta fırsat eşitliğine katkıda bulunmak amacıyla ortaya çıktı. Ödül, ilkgençlik edebiyatı türünde, roman, öykü ya da anlatı dallarında eser veren tüm kadın yazarlara açıktır ve başvuruda yaş sınırı aranmaz. Ödüle, ilgili takvim yılı içinde yayımlanmış birden fazla yapıtla başvurulabilir. Beyhan Eczacıbaşı İlkgençlik Edebiyatı Yılın Kadın Yazarı Ödülü ile daha çok kadın yazarın eser üretmesi ve ilkgençlik edebiyatı türünün bilinirliğinin artması amaçlanmıştır. Son başvuru tarihi 1 Mayıs 2023. Seçici kurulun değerlendirmesi sonucu ödülü almaya hak kazanan kadın yazara, 50 bin TL para ödülü verilecektir. Seçici Kurul: Seçici Kurul Başkanı PROF. DR. JALE PARLA Seçici Kurul Üyesi PROF. DR. NÜKET ESEN Seçici Kurul Üyesi PROF. DR. SİBEL IRZIK Seçici Kurul Üyesi MÜGE İPLİKÇİ Seçici Kurul Üyesi ASUMAN KAFAOĞLU-BÜKE Başvuru ve ayrıntılı bilgi için: https://beyhaneczacibasiedebiyatodulu.com/ Beyhan Eczacıbaşı İlkgençlik Edebiyatı Yılın Kadın Yazarı Ödülü Yönetmeliği Beyhan Eczacıbaşı İlkgençlik Edebiyatı Yılın Kadın Yazarı Ödülü, her yıl Dr. Nejat F. Eczacıbaşı Vakfı tarafından kadın yazarların ilkgençlik edebiyatı türündeki üretimlerini desteklemek ve edebiyatta fırsat eşitliğine katkıda bulunmak amacıyla verilir. Ödül, ilkgençlik edebiyatı türünde, roman, öykü ya da anlatı dallarında önceki yıl içinde kitap yayımlamış tüm kadın yazarlara açıktır. Yaş sınırı yoktur. Ödüle birden fazla yapıtla başvurulabilir. Kitapların Türkçe yazılmış, ilk baskısı önceki takvim yılı (1 Ocak – 31 Aralık) içinde gerçekleşmiş ve ISBN numarası almış bir yayın olması gerekmektedir. Ödül başvurusu yazar ya da yazarın onayıyla yayınevi tarafından yapılır. Başvuru formu beyhaneczacibasiedebiyatodulu.com adresinden edinilir. Eksiksiz şekilde doldurulan ve imzalanan form, kısa özgeçmiş, iletişim bilgileri (adres, telefon, e-posta adresi) ve başvurusu yapılan yapıtın 6 (altı) nüshasıyla birlikte aşağıdaki adrese gönderilmelidir. (Başvurunun yayınevi tarafından yapılması durumunda yazardan alınacak yazılı onay da dosyaya eklenmelidir.) Başvuru Adresi: Emre Ersezer (Beyhan Eczacıbaşı İlkgençlik Edebiyatı Yılın Kadın Yazarı Ödülü) adına Kanyon Ofis Büyükdere Caddesi 185 34394 Levent – İstanbul Ödül başvuru dosyası 1 Nisan – 1 Mayıs 2023 tarihleri arasında -en geç 1 Mayıs 2023 saat 18:00’e kadar ulaşacak şekilde- elden, posta ya da kargo yoluyla iletilebilir. Ödül koşullarına uymayan başvurular değerlendirme dışı tutulur. Gönderilen başvuru dosyaları ve kitaplar iade edilmez. Ödül, seçici kurulun değerlendirmesi sonucunda verilir. Kurulun ödül değerlendirme sürecinde bir Vakıf temsilcisi toplantılara katılabilir ancak oy kullanamaz. Seçici Kurul Başkanı’nın yönetiminde toplanan kurul, genel değerlendirmenin ardından kazananı gizli oylamayla belirler. Ödül gizli oylamada en fazla oy alan yazara verilir. Yeterli toplama ulaşılmazsa, oylama tekrar edilir. (Seçici Kurul toplantısına katılamayan üyeler, oylarını kapalı zarfla önceden Seçici Kurul Başkanı’na gönderebilirler.) Seçici Kurul Üyeleri, üyelikleri sırasında ödül başvurusunda bulunamaz. Ödül değerlendirme sürecinin sonucunda yalnızca ödülü kazanan duyurulur, diğer başvuranlar arasında herhangi bir sıralama yapılmaz. Bu ödülü kazanan yazarlar, daha sonraki yıllarda ödüle yeniden başvuramaz. 2023 yılı için Beyhan Eczacıbaşı İlkgençlik Edebiyatı Yılın Kadın Yazarı Ödülü tutarı 50.000 (elli bin) TL olarak belirlenmiştir. Ödül 2023 Eylül ayı içinde açıklanır. İstanbul’da gerçekleştirilecek törenle Vakıf Yönetimi ve Seçici Kurul tarafından takdim edilir. Seçici Kurul Prof. Dr. Jale Parla (Başkan), Prof. Dr. Nüket Esen, Prof. Dr. Sibel Irzık, Müge İplikçi ve Asuman Kafaoğlu-Büke’den oluşmaktadır.

  • Annie Ernaux imza günü için Türkiye'de!

    Institut français İstanbul, 42. İstanbul Film Festivali kapsamında 2022 Nobel Edebiyat ödülü kazananı, yazar Annie Ernaux'yu ağırlayacak. Yazar, oğlu David Ernaux-Briot'nun yönetmenliğini yaptığı "Super 8 Yılları" filminin gösterimine katılacak. Gösterim sonrasında yönetmen ile soru/cevap bölümü olacaktır. Yer: Institut français Tarih: 13 Nisan 2023 Perşembe saat 18:00'de Film biletleri https://buff.ly/3ZG8aQ5 'de satışta! Film gösterimini takiben saat 18:00'de, yazar son kitabını imzalayacak. Kayıt zorunludur.

  • Öykü: Dikenli Battaniye

    "Babalar nerededir gün boyu, silmez mi annenin akıttığı zehri, başını kaldırmasına yardım etmez mi nefes aldırmayan yün yastıklardan?" Elif Ceren Pehlivan Bir gece yerdeki seksekte yedi rakamının üstüne zehrin aktığını gördüler. Üç kız kardeş anneleriyle salonda yerde oturmuş büyük bir yapbozu bitirmeye çalışıyordu. Babalarının gelmediği o günden beri tam altı gündür bu yapbozun başındaydı dördü birden. Bitirebilirlerse döneceğine inanıyordu en küçük kız. O sırada evi lavabo giderinden gelen kokuya benzer bir koku doldurdu. Ortanca kız çocuğu, Temine, pencereye doğru yaklaştığında gökyüzünden siyah bir su damladığını gördü. Anne ve diğer kızlar yerlerinden hiç kıpırdamıyordu. “Benim gördüğümü siz de görüyor musunuz?” diye sordu. Gördüğünü onlar da görmüş ve yerlerinden kalkmamışlardı. Siyah suyun kokusu gittikçe sarıyordu evi, pencereyi açtı. “Kokuyu sadece ben mi alıyorum?” diye yeniden sordu. Anneyle abla kokudan rahatsız olup burunlarını kapatmıştı; yine de yapbozu yapmaya devam ediyorlardı. Temine, küçük kardeşi Taylan’ın, burnunu kapatmadığını fark etti. Kokuyu almıyor olabilir mi diye düşündü. Midesi ağzına geldi ve başını pencereden dışarı sarkıtıp bahçeye, güllerin üstüne kustu. Kusmanın sarsıntısıyla başı dönmeye başladı. Ablası, annesinin koltuğunun altına girmiş korkak bir şekilde oturuyordu. Su, hâlâ yedi rakamının üstüne damlıyordu. Sonra kafasını ağaca doğru kaldırmayı akıl etti. Gökyüzünden geldiğini düşündüğü bu su ağaçtaki devasa karaltıdan geliyordu. Dışarıda ağaçta bir şey olduğunu söyledi. Hiç oralı olmayan bir ifadeyle, yine de merak ederek, pencereye doğru yaklaştılar. “Yolunu kaybetmiş bir hayvandır,” dedi annesi. Temine, soğuğa aldırış etmeden terliklerini ayağına geçirip bahçeye fırladı. Çıktığı anda büyük bir korkuya kapıldı, pencereden baktığında böyle gözükmüyordu. Anne ve diğer kızlar pencerede üç heykel gibi yan yana duruyorlardı. Temine ağaca yaklaşarak “Merhaba,” dedi. Cevap gelmedi. Burnundan soluyan yarı çıplak büyükçe bir adamdı bu. Heykeller sağa doğru yattılar. Temine biraz daha yaklaştı. Gözleri koyu kızıl, seyrek kanatlarıyla korkudan mı, soğuktan mı, neden olduğunu anlayamadığı şekilde şiddetli bir şekilde titriyordu. Heykeller öne doğru eğilip dinlediler. “Hadi gel.” dedi. “Gel.” Renkli kanatlarını toplayarak ağaçtan aşağı doğru atladı adam. Atladığı yerde, siyah su birikintisi. Temine, “gel,” diyordu, adam onu takip ediyordu. Heykeller, geri geri gittiler. Temine kanatlı adamı eve getirdi. Artık koku, evin içinde lağım borusu patlamış gibiydi. Kanatlıyı köşedeki ikili kanepeye oturttu. Anne ve kız kardeşleri de karşısındaki üçlü koltuğa dizildiler. Temine onların öyle meraksız film izler gibi oturduklarını görünce sırt çantasını hazırlayıp kanatlıyı onlarla beraber bırakıp gitmek istedi. Zira yedi rakamının üstüne zehrin aktığını görmüştü. O günün gecesi, böyle bir kanatlı adamla hararetli bir muhabbetle geçeceği yerde sükûnet içinde beklenen bir gece gibi geçti. Artık zifiri karanlık ortalığı sarınca, anne kendi ördüğü battaniyeyi kanatlı adamın üstüne örttü. Adam uyumuyordu, gözleri açık ve yere sabitlenmiş bir şekilde duruyordu. Battaniyeyi teninde hissedince gözlerini anneye çevirdi ve annenin gözlerinin içine doğru baktı. Anne gözlerini kaçırdı. Battaniye, kanatlı adamı hiç rahatsız etmiyordu. Tam yedi ay boyunca evdeki ikili kanepede yattı. Arada bir kalkıp bacaklarını esnetti ve kesinlikle ağzına tek bir lokma koymadı. Gözlerini hiç kapatmamış ve her geçen gün gözleri pembeden kırmızıya, tam bir kan çanağına dönüşmüştü. Anne kendi taşlık yolunda ilmek ilmek ördüğü dikenli battaniyesini kanatlı adamın sırtına her örtüşünde bir diken eksiliyordu. Eksilen her dikende anne daha mutlu oluyor, sürekli eğik duran başı yerden gittikçe kalkıyordu. Yapbozun üstünü örtüp bir kenara koymuşlardı. Kanatlı adam her gece kendi kendine bir ninni söylüyordu. Taylan; ancak bu ninniyle uykuya dalar olmuştu. Ablaları gündüz vakitleri bahçeye çıkıp dans etmeye başladı. Temine’yse babası gittiğinde nasılsa hâlâ öyleydi. Kış bitmişti. Battaniye tüm dikenlerinden arınmış halde yüklüğün içinde yerini aldı. Zehir aktığı yerde, sek sek oynadıkları bahçenin tam ortasında yedi rakamının olduğu betonda öylece duruyordu. En küçükleri Taylan başlıyordu saymaya, altıya gelince yediye basmadan sekize zıplıyordu. Abla her seferinde yediye basıyordu ve annesinin sıcak elinin, elini hiç bırakmayacağını biliyordu. Temine o günden sonra aylar boyu sek sek oynamış gibi yapıp çekildi kenara. Zira bir gece yedinin üstüne zehrin aktığını görmüştü. Çiçeklerin nasıl solduğunu, ağaçların yapraklarının buruşup savrulduğunu, akan suyun renginin değiştiğini de. Sonra nasıl eski haline gelmişti her şey anlayamıyordu. Kanatlı adamın gideceği yoktu, kanatları yeniden çıkmaya başlamıştı. Vücudunun rengi günden güne yerine geliyordu. Yarı çıplak vücudunu örtmek içinse battaniyeyi kullanıyordu. Kanepeden kalkmadan yaşıyordu. Temine, bir sabah bu anlamsız geçen günlere dayanamadı ve sırt çantasını alıp bahçe kapısını aralayarak çıktı evden. Ama sonra koşarak eve geri döndü, kanatlı adamın kanadındaki en güzel, en renkli tüyü kopartıp yanına aldı ve babasını bulmak için yola koyuldu.

  • Can Yayınları Nisan kitapları

    Ayfer Tunç'un son romanı Kuru Kız, Nobel Ödüllü Annie Ernaux'nun iki romanı Olay ve Bir Kadın, Knut Hamsun'ın ilk defa Norveççeden çevrilen kitapları ve Mustafa Kemal Atatürk'ün meclis açılış konuşmalarını içeren Türkiye'nin İlk Yılları, ölümsüz eseri Nutuk ve İzmir'de Türkiye'nin Geleceği üzerine halkla sohbeti, Can Yayınları'nın nisan ayı kitapları arasında. Ayfer Tunç / Kuru Kız Ayfer Tunç yeni romanı Kuru Kız, hayatı boyunca önce hasta annesine, sonra sakat kalan babasına ve nihayetinde kalp krizi geçirene kadar erkek kardeşine hizmet etmek zorunda kalan, aile ve toplum tarafından yaşam hakkı elinden alınmış bir kadının, "kuru kız"ın kendine yepyeni bir dünya kurmasını konu ediniyor. Annie Ernaux / Olay (çev. Siren İdemen) Daha önce Kürtaj adıyla yayımlanan bu kitapta Ernaux, bireysel ve politik açıdan dönüştürücü bir "olay"dan, tarihin dışlanmış kadınları için edebî bir tanıklık alanı açan son derece kesin, kısılması mümkün olmayan bir ses çıkarıyor. Annie Ernaux / Bir Kadın (çev. Yaşar Avunç) Yalın Tutku ve Boş Dolaplar'da kendisini, Babamın Yeri'nde babasını anlatan Annie Ernaux, bu kitabında iki yıl boyunca hastanede kalan Alzheimer hastası annesinin ölümünü ve anne-kız ilişkilerini konu alıyor. Bir anne ve kızı arasındaki hem zayıf hem de sarsılmaz bağı, onları ayıran dünyaları anlatan Bir Kadın, mümkün olan en tarafsız dille yazılmış bir ağıt, belki de Annie Ernaux'nun en dokunaklı metni. Knut Hamsun / Victoria (çev. Dilek Başak) 1898 yılında yayımlanan ve 19. yüzyılın sonlarında geçen bu kitapta değirmencinin oğlu Johannes, Norveç'in taşrasındaki bir sahil köyünde, şair olma hayalleri kurmaktadır. İlhamını ise "sarayın efendisi"nin kızı Victoria'dan alır: Bu genç kadın sonunda arzuladığı genç adam ile yoksullaşan ailesine olan bağlılığı arasında bir seçim yapmak zorunda kalacaktır. Tutucu bir toplumun gerçekliğini ve yasaklarını konu eden Victoria, şiddetli bir rüzgârın karşısında ayakta durmaya çalışan iki genç fidanın çarpıcı ve lirik romanı. Knut Hamsun / Açlık (çev. Deniz Canefe, Haydar Şahin) Adı yahut geçmişi olmayan, içler acısı bir odada yaşayan, geçimini sağlamak için gazetelere yazılar yazan genç ve idealist bir adam, artakalan zamanında başkenti adımlamakta ve çoğunlukla açlık çekmektedir. Haysiyetini belki de hayatın kendisinden çok önemseyen ve her şeyin bir şekilde yoluna gireceğine inanan bu adam çok geçmeden kendini bir başına, sokaklarda bulacaktır. 20. yüzyılın en önemli metinlerinden Açlık, ilk defa orijinal dilinden çevrilerek Can Yayınları'ndaki yerini alıyor. Knut Hamsun / Pan (çev. Deniz Canefe, Haydar Şahin) Açlık'tan dört yıl sonra, 1894'te yayımlanan ve Hamsun'un en ünlü romanlarından biri olan Pan, insan ile doğa ilişkisi üzerine yoğunlaşırken, insanın toplumdan uzaklaşıp doğayla baş başa kalışıyla birlikte Hamsun'ın kendi doğası üzerine düşünmesini, hızla yükselen kapitalist toplum dalgasının ruhundaki etkilerini eleştirel bir tavırla ve sade bir dille dile getiriyor. Mustafa Kemal Atatürk / Nutuk Bir "tarihî belge" niteliği taşıyan ve tek gerçek ve tek hedef olan milletin egemenliği için nasıl mücadeleler verildiğinin, karşılaşılan ve atlatılan badirelerin; memleketi ayağa kaldırmak için nasıl bir vizyon ve kararlılıkla hareket edildiğinin ilk ağızdan anlatan Nutuk; Mustafa Kemal Atatürk'ün sağlığında gerçekleştirilmiş baskının tıpkıbasımı olarak okurla buluşuyor. Mustafa Kemal Atatürk / Türkiye'nin İlk Yılları Türkiye'nin İlk Yılları, Atatürk'ün 1924-1938 arasında yaptığı, büyük çoğunluğu meclis açılış konuşmalarından oluşan bir kitap. Yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'ndeki tüm yenilikleri, eğitimden sanayiye, tarımdan şehirciliğe, ekonomiden diplomatik ilişkilere tüm gelişmeleri, kısacası bir ülkenin kendini var etme çabasını yıl yıl, adım adım kurucusunun ağzından dinlemek mümkün. Mustafa Kemal Atatürk / Türkiye'nin Geleceği Mustafa Kemal Atatürk'ün, 2 Şubat 1923'te İzmir'de yaptığı bu konuşma, nutuktan çok bir liderin halkıyla sohbeti olarak okunabilir. Bu konuşma, büyük badireler atlatmış bir halkın lideriyle samimi ilişkisini, liderin halkına hesap verebilirliğini göstermesi açısından da önemli bir belge.

  • Şifa arayan kadınların hikayesi

    “Kabilesini Arayan Kadınlar” adlı podcast serisi 35 ülkede yaklaşık 155.000 kez dinlenen Burcu Özer Katmer’in yeni romanı Kendine Ait, çıktı! Şifa arayan altı kadının hikâyelerinden oluşan Kendine Ait, bir kadının hikâyesinin hiçbir zaman, sadece tek bir kadının hikâyesi olmadığını anlatıyor. Hayatları bir çemberin etrafında kesişen, her biri farklı çevrelerden ve geçmişlerden gelen bu altı kadın travmalarıyla yüzleşiyor, birbirleri sayesinde kendilerini yeniden doğuruyor ve sonunda tekrar nefes alabilmeye başlıyorlar… Ayrıntı Yayınları’nın, edebiyatta yeni yollar keşfetme heyecanı ve arzusuyla yola çıkan markası Düşbaz Kitaplar, Mutluluğu Arayanlar İçin adlı ilk kitabı ve “Kabilesini Arayan Kadınlar” adlı podcast’iyle tanınan Burcu Özer Katmer’in yeni romanı Kendine Ait’i okurlarla buluşturdu. Katmer, özellikle Clarissa Pinkola Estés’in kült kitabı Kurtlarla Koşan Kadınlar’ı seven okurların dikkatini çekecek yeni romanında, çırılçıplak kalmaya cesaret ederek korkularını ardında bırakan ve birbirlerinin varlığında şifa bulan altı kadının hikâyesini anlatıyor. Bir kadının hikâyesi, hiçbir zaman yalnızca bir kadının hikâyesi değildir. Dünyanın bambaşka yerlerinde, bambaşka rahimlere düşenlerin hikâyeleri bile ilmek ilmek örülür birbirine. Bir kadın istediği kadar tek başına ve bağımsız olduğunu hissetsin; kimsenin ayak izinin olmadığı, yürüdükçe kendi döşediği yepyeni bir yola çıkmış sansın kendini… İstediği kadar bu dünyaya yalnız geldiğine, sonra da yalnız gideceğine inansın… Önünde sonunda yürüdüğü yolda, ondan önce ve onunla aynı dünya vaktinde yürüyenlerin, düşüp kalkanların ayak izleri eşlik eder kendisine. Bazen birinin takıldığı taşa diğeri de takılır. Bazen ondan önce yürüyenin kaldırdığı bir taş sayesinde birinin yolu açılır. Bir kadının yolculuğu, tüm kadınların kendine hac yolculuğudur. Kendine yürüdüğün yol, aynı zamanda tüm kadınların kendine yürümesi için yürümen gerekendir. Ben de onlardan biriyim. Düşe kalka, dura dinlene kendine yürüyen bir kadınım. Bakalım, biricik ve bir o kadar da bilindik hikâyemi sevecek misin? Raflarda ve internet satış sitelerinde yerini alan Kendine Ait’in, Seda Türkmen tarafından seslendirilen sesli kitabı ise önümüzdeki günlerde dijital platformlarda yayımlanacak. Burcu Özer Katmer, 1983’te İstanbul’da doğdu. İstanbul Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden mezun olduktan sonra lojistik ve telekomünikasyon sektörlerinde çeşitli pozisyonlarda görev aldı. Birçok holdingin ve global firmanın müşteri yöneticiliğini üstlendi. 2013 yılında koçluk eğitimini tamamladı. Aynı yıl nefes eğitmenliği programına dahil oldu. Nörobilime duyduğu derin merakı gidermek için Esnek Dayanıklılık, Pozitif Nöroplastisite gibi alanlarda eğitimler aldı. 2013’te kurumlara ve bireylere yönelik eğitim programları geliştirmeye başladı. Nefes teknikleri, bilinçli farkındalık, stres yönetimi gibi alanlarda geliştirdiği eğitim programları ile bugüne dek çok sayıda kuruma ve bireyin gelişimine katkı sundu. 2014 yılında Mutluluğu Arayanlar İçin isimli ilk kurmaca dışı kitabı yayımlandı. 2017 yılında yayımlanan Koçluk Atölyesi kitabının ortak yazarları arasında yer aldı. 2021 yılında Kadınlar Şifadır isimli kitaba bir yazısıyla katkıda bulundu. 2018 yılından bu yana çok sayıda gönüllü kadın çemberi düzenledi. 2019 yılında eşi ve kızı ile İsviçre’ye taşındı. Aynı yıl başlattığı “Nefes Alan Kadınlar Çemberi” adlı online çalışması ile dünyanın farklı ülkelerinde yaşayan Türk kadınlarını bir araya getirdi. 2019 yılında “Kabilesini Arayan Kadınlar” isimli podcast serisini yayınlamaya başladı. “Kabilesini Arayan Kadınlar”, bugüne dek 35 ülkede yaklaşık 155 bin kez dinlendi. KENDİNE AİT Burcu Özer Katmer Düşbaz Kitap, 2023 208 s.

  • Cevapları okura bırakılmış öyküler

    Fatma Nuran Avcı, Hüseyin Kılıç’ın kaleme aldığı, Şimdi Karşıya Geçebilirsiniz adlı kitabı üzerine yazdı: "İç sıkıntılarla boğmayıp büyük sorguları, yüksek sesle hesaplaşmaları dile getirmeden, sadece göstererek anlatıyor öykülerini." Fatma Nuran Avcı Sürrealizmin önemli temsilcilerinden Andre Breton, “Gerçeküstücülük, ister söz, ister yazı ile ya da başka bir yolla, düşüncenin gerçek işleyişini ortaya çıkarmak için başvurulan, içinden geldiği gibi yazma yöntemidir. Bu aklın denetimi olmaksızın (Rüyada olduğu gibi) her türlü estetik ve ahlak kaygısı dışında düşüncenin yazılışıdır,” diyor. 2022 yılında yayımlanan, Hüseyin Kılıç’ın Şimdi Karşıya Geçebilirsiniz adlı kitabındaki öykülerin gerçeküstü türüne yakınlığı nedeniyle yazımıza böyle bir tanımla başladık. Kitabın “Kavanoz” adlı ilk öyküsünde iksirli kavanozlar karşımıza çıkıyor. Öykü, Kazancı Yokuşu’nun meşhur lokantası, bir olayın, bir işin sonu anlamına gelen, “Serencam”'da geçiyor. Mekânın tarihi, siyasi özelliği aşağıdaki cümlede yer alıyor. “Rivayetler doğruysa Cumhuriyet’in kurulma kararı burada alınmış, Kıbrıs çıkarmasının planları yine aynı masalarda hazırlanmıştı.” (Sayfa11) Lokantanın mutfak rafında, üç farklı sihre sahip kavanoz duruyor. Üzerlerinde isim yerine işaretler var. Anlamları ise, “rahatlatan şeytan”, “unutturmayı seven şeytan” ve “yok eden şeytan”. Bu kavanozdaki iksirli karışımlar, kitleleri uyuşturarak, tarihi saptırarak, hafızalarla oynayarak, kimlikleri silerek, egemenliği altına alan politik güçleri, oyunları simgelercesine. Kavanozlardaki karışımların sırayla içilmesi gerekli. Ancak bir karışıklık oluyor. Ardından büyük bir sır aydınlanıyor. Öykü, yazar Hüseyin Kılıç’ın kurguya dair becerisine iyi bir örnek teşkil ediyor. Olay örgüsünde ipler dağılmadan tam zamanında toplanıyor. Düz, yalın anlatım dili de eklenince sağlamlığı yakalıyor. Kitaba adını veren, “Şimdi Karşıya Geçebilirsiniz” öyküsü ise, yazarın okura modern bir masal anlatacağının vaadiyle başlıyor. Dokunmatik ve mekanik bir zamanın masalı bu. Kentin günlük akışı içinde insan. Yakaladığı mutluluk anlık. Bulduğu gibi kaybetmesi de anlık. Saniyeler içinde duyduğu sesler gibi. İç konuşmalardan, uzun psikolojik durumları yansıtmaktan uzakta. Bir cümleyle anlatıyor. “…trafik lambasıyla konuşur gibi bir şeyler mırıldanan donuk bakışlı kız.” (Sayfa 27) Duygu ve düşüncelere yoğunlaşmadan sadece gösteriyor öykü. Karakterlerin isimleri, yaptıkları işler, meslekleri, rutinleri, yaşam öyküleri kısa kısa, gazete haberi gibi, özet olarak veriliyor. Öykünün anlatıcısı Kadıköy- Beşiktaş arasında gidip gelen bir martı. Tıpkı ilişkilerin bembeyaz kanatlara hayran kalarak başlaması, bir parça simit verildiğinde yakalayıp kaçıp gitmesi, havada kalması gibi. Kitabın “Ölüm İlanı” adlı öyküsü yine kurgu açısından başarılı. Batı toplumlarına kıyasla bizde ölüm, uzun bir matemdir. Ölünün ardından ağıt yakılması gelenektir, belli sayısal rutinlerde dualar okunur. Dolayısıyla toplum gidenin acısını adeta unutturmamak çabasındadır. Ancak bu öykü, öleni iyi şekilde anmak, ardından güzel şeyler söylemek yerine, “İnsanları kendinden uzaklaştırmakta üstüne yoktu rahmetlinin,” diyor. (Sayfa 19) Öykü bu cümleyle sona eriyor. “İnsan gazeteye ilan vermeyle ölür mü hiç?” (Sayfa 22) Kitaptaki öykülerde, hayata ve ölüme dair pek çok soruyla karşılaşıyoruz. Yazar sanki okura bırakmış tüm cevapları. Havada uçuşan herhangi bir karasineği böyle konuşturuyor. “Peki ya insanlar? Onlar niye korkmaz arılardan? Niye arılık değil de sineklik takarlar?” (Küçük Karasinek Sayfa 41) Arının iğnesi gibi batan bu cümle, az sözle çok şey söyleyerek, tam da öykünün istediği şekilde tek yumrukta devirebiliyor. Öykü, dünyanın yegâne sahibi olduğu iddiasındaki, barbar ve zalim insanoğlunun bir sinek tokacıyla, masum canlıları öldürürken durumunu gösteriyor. İndirdiği darbeler, kanıtlanan güçler, alınan hazlar. Şiddeti, öfkeyi bir sineğin gözünden anlatıyor öykü. Uzun, kanlı sözlere yer vermeden. Anlatım gücü de buradan geliyor. Çerçeve öykü ya da çerçeve anlatı, içinde başka bir öykü barındıran öykülerdir. Başka bir deyişle, ”öykü içinde öykü” veya “öyküler dizisi” olarak tanımlanır. Kitabın, “Köse Eşref’in Mübarek Sakalı” öyküsü tam da bu öykü türünün özelliklerini içeriyor. Başlarken anlatıcının konuşmasını bölen öksürük sesinden af dileyerek, okura şöyle sesleniyor. “Eşref’i çok anlattım diye kızmayın bana. Bilirsiniz bizim gördüğümüz olaylar bazen arkasında bambaşka hikâyeler taşır.” (Sayfa 83) Ailenin üç kuşağını da anlatan öykü, mekân ve karakter olarak kalabalık. Anlatı zamanı uzun. Köylü saflığı karşısında, köylü kurnazlığı meselesini akla getiriyor. Kandırmak, kandırılmak, inanmak, inandırılmak gibi temaların etrafında sarılıyor öykü. “Dedesinin mübarek sakalı dile gelmiş ve definenin yerini söylemiştir. Sonrasında da iyi bir tüccar olan Hadi, parasına para katmayı çok iyi başarmıştır.” (Sayfa 89) İnsan dile gelen sakala inanır mı, sorusuna yıllar içinde ilginç şekilde cevaplar bulunmuş. Bu öykü kolay yoldan zengin olmak hayaliyle yanıp tutuşan insanın zayıf yönünü çok iyi anlatıyor. Eşref Ağa’nın onları kandırdığını bile bile vazgeçmiyorlar, bir çarkın içinde dönüp duruyorlar. Genelde sonu hüsranla biter bu hikâyelerin. Ancak bu öyküde dedenin hatasını telafi etmeye çalışmış gibi görünen kurnaz torun Hadi, bambaşka bir sona imza atıyor. “Hadi çantayı açar açmaz herkesin gözü parladı. Deste deste paralar vardı…” (Sayfa 88) “Manyağın Biri” belki de en ilginç öyküsü kitabın. Polise edilen ihbar telefonuyla başlıyor öykü. Kamera sonra bir parka çevriliyor. Anlatıcı, kepçe kulaklı adamın, sarışın, pis, şişko bir sokak kedisine, “Bekir gel hadi,” demesine, başka kedilere de taktığı insan isimlerine ve konuşmalarına (yazarın söylemiyle) kulak kesiliyor. Merakına yenik düşüyor. “Bu da sağa sola savrulmuş yüzlerce deliden biri deyip geçebilirdim ama… Bir süre parkta dolaştıktan sonra aynı bankta beklemeye başladım.” (Sayfa 100/ 101) Her gün parka gidiyor, adamı takip etmeye başlıyor. Tesadüfler ardı ardına geliyor ve kısa süre sonra onun kim olduğunu da öğreniyor anlatıcı. Buraya kadar oldukça sıradan görünüyor her şey. Ancak anlatıcının da parktaki Murat’a benzemesi, kedilerin isimleri, hikâyelerin karışması öyküyü başka bir yere taşıyor. “Parktan demek ki, oraya gidenler kafayı yiyor…” (Sayfa 106) Yabancı birini tuhaf gelen davranışları, sözleri merakla, kuşkuyla izlenebilir. Onun hikâyesinin ardına da düşülebilir öyküde olduğu gibi. Murat karakteriyle işlenen yalnızlık, aykırılık duygusuyla günümüz insanını temsil ediyor. Anlatıcının öykünün sonunda Gülbahar için bulduğu hikâye, aslında toplumsal olayların karşısındaki korkularımız. Hepimizin kaygısı. Günümüzde sonu havada kalan, bir yere bağlanmayan öykülere yapılan eleştirilerin cevabı, genelde okurun tamamlaması yönünde. Ancak Yazar Hüseyin Kılıç’ın öykülerinde durum böyle değil. Şimdi Karşıya Geçebilirsiniz adlı ilk öykü kitabının öyküleri tıkır tıkır işleyen olay örgüsüne sahip. Dağılan tüm ipler öykülerin sonunda bağlanıyor. İlginç karakterleriyle fark yaratıyor, kıvrak anlatı diliyle. Zaman zaman fazla, ayıklanabilir cümleleri, kelimeleri olsa da o, efsunlu, uzaylı gibi gerçek dünyanın dışından sesleniyor. Gerçeküstü öğeleri başarıyla kullanıyor. Kurgudan yana farklı, konudan yana da. İç sıkıntılarla boğmayıp büyük sorguları, yüksek sesle hesaplaşmaları dile getirmeden, sadece göstererek anlatıyor öykülerini. Okurun yoluna çıkıp Şimdi Karşıya Geçebilirsiniz derken, trafik lambalarındaki üç ışığa çok farklı anlamlar yüklüyor. Öyküler okuru, dünyayı yeni renklerle görmeye çağırıyor. ŞİMDİ KARŞIYA GEÇEBİLİRSİNİZ Hüseyin Kılıç Ketebe, 2022 Tür: Öykü 124 s.

  • Cumhuriyet en çok da kadın demek

    Özlem Özdemir’in yazdığı Kadınlar Cumhuriyeti, görkemli bir tarihi gerçek anlamıyla kavramak, Cumhuriyet’in 100. yaşını bütün coşkusuyla kutlamak isteyenlere. Cumhuriyet’in 100. Yılı’nda “yaşadıklarımızdan öğrendiğimiz bir şey var”: Cumhuriyet özgürlük demek; çoğulculuk demek; din ve vicdan özgürlüğü demek; bilim demek, gelecek demek, Aydınlanma demek. Ama Cumhuriyet en çok da kadın demek. Dört duvar arasından çıkardığı kadınları hayatla buluşturduğu, ülkenin eşit yurttaşları haline getirdiği ve en çok kadınlar tarafından inatla, dirençle savunulduğu için. Özlem Özdemir’in, Cumhuriyet’in özgürleştirdiği hayat sayesinde eğitim hakkına kavuşan, iyi bir kısmet ve biçki nakışla sınırlanan varoluşlarını laboratuvarlara, akademi kürsülerine, amfilere, sokağa taşıyan bilim kadınlarının hayat öykülerini yazdığı Kadınlar Cumhuriyeti, görkemli bir tarihi gerçek anlamıyla kavramak, Cumhuriyet’in 100. yaşını bütün coşkusuyla kutlamak isteyenlerin başucu kitabı olacak. Özlem Özdemir, 2000 yılında başladığı gazetecilik hayatında Posta, Para, Akşam, Milliyet Sanat, BirGün, Oda TV, Bayan Yanı, Cumhuriyet gibi pek çok farklı mecrada yazı ve röportajlarla yer aldı. YOL TV’de “BirKaç Ses” ile KRT TV’de “İyi ki Varsınız” adlı kültür sanat programlarını hazırlayıp sundu. “Nokta Koymadan” adlı belgesel projesi ile Ali Poyrazoğlu, Haldun Dormen ve Ayla Algan’ın belgesellerini hazırladı. Pekin’de Çin Uluslararası Radyosu Türkçe Servisi’nde editör olarak görev yaptı, “Çin’de İz Bırakan Kadınlar” adlı radyo programını hazırlayıp sundu. Özdemir’in Cumhuriyet Işığında Söyleşiler, İlham Veren Cumhuriyet Kahramanları: “Öncü Kadınlar”, İlham Veren Cumhuriyet Kahramanları: “Öncü Erkekler”, Benim Adım Afet ve Afet: Atatürk’ün Manevi Kızı Prof. Dr. Afet İnan’ın Yaşamöyküsü adlı kitapları Kırmızı Kedi Yayınevi tarafından yayımlandı. Özdemir, sıklıkla çeşitli okullar ve kurumların davetlisi olarak “Cumhuriyet’in Öncüleri”, “Cumhuriyet ve Kadın” başlıklı konuşmalar yapmakta ve 10 Kasım, 29 Ekim, 19 Mayıs, 8 Mart, 30 Ağustos gibi özel günlerde konuşmacı olarak söyleşilere katılmaktadır. Ayrıca Cumhuriyet’in 100. yılı için farklı disiplinlerde sanatsal projeler üzerinde çalışmaktadır. KADINLAR CUMHURİYETİ Özlem Özdemir Doğan Kitap, 2023 Tür: Anı Biyografi 200 s.

  • İki kız kardeş Kamçatka Yarımadası’nın kıyılarında kaybolursa

    Kamçatka’da Bir Kayıp Vakası, akıl almaz bir suçun birbirine bağladığı karakterleriyle çok sesli ve sarsıcı bir roman. Bir ağustos günü, Rusya’nın kuzeydoğu ucundaki Kamçatka Yarımadası’nın kıyılarında biri yedi, diğeri on bir yaşında olan iki kız kardeş kaybolur. İki kızın kaçırıldığına neredeyse kesin gözüyle bakılmaktadır ama haftalar, aylar geçerken, polis soruşturmasından somut bir şey çıkmaz. Bu olay, yaşanan acının yasını ve öfkesini belki de en derinden hisseden kadınlar başta olmak üzere tüm Kamçatka’yı etkisi altına alacaktır. Julia Phillips’in, sık ormanları olan, engin tundra bitki örtüsüne sahip, volkanik tehlikelere gebe, toplumsal ve etnik gerilimlerin uzun zamandır biriktiği bu bölgedeki gözlemleri ve tanıklıklarından yola çıkarak kaleme aldığı Kamçatka’da Bir Kayıp Vakası, akıl almaz bir suçun birbirine bağladığı karakterleriyle çok sesli ve sarsıcı bir roman. The New York Tımes’a Göre Yayımlandığı Yılın En İyi 10 Kitabından Biri Ulusal Kitap Ödülü Finalisti Julia Phillips, Ulusal Kitap Ödülü için finalist olan uluslararası çok satan romanı Kaybolan Dünya'nın ilk yazarıdır. Bir Fulbright üyesi olan Julia, The New York Times, The Atlantic ve The Paris Review için yazmıştır. Randolph College MFA programında ders veriyor ve çevrimiçi etkinlik dizisi Lit Mixer'ın kurucusu. KAMÇATKA'DA BİR KAYIP VAKASI Julia Phillips İthaki Yayınları, 2023 Çeviri: Duygu Akın

  • Milliyet Sanat Nisan 2023 sayısı çıktı

    Milliyet Sanat, Nisan 2023 kapağında okurlarını 20. yüzyıla damga vurmuş büyük İspanyol ressam Pablo Picasso’nun Ara Güler imzalı fotoğrafıyla karşılıyor! Sanat tarihinin talihi Picasso, ölümünün 50. yılında İspanya ve Fransa’nın işbirliğiyle hayata geçirilen “Picasso Celebration” projesi kapsamında dünya genelinde gerçekleştirilecek yaklaşık 50 sergiyle anılacak. Yeni sayıda ayrıca, ödüllü “Karanlık Gece” filmiyle vizyonda izleyiciyle buluşmaya hazırlanan Berkay Ateş’in röportajı, 42. İstanbul Film Festivali dosyası, depremzede sahafların hikâyeleri, Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar’ının ilk Yunanca baskısı, Arkas Sanat Merkezi’nin “Pencere” sergisi, Metallica’nın “72 Seasons” adlı yeni albümü ve filmi, çocuk tiyatrosu üzerine bir röportaj ve çok daha fazlası sanatseverleri bekliyor. Nisan 2022 sayısında, ele avuca sığmaz deha Picasso’yu kapağına taşıyan Milliyet Sanat, sanatçının vefatının 50. yılında hayata geçirilen ve merkezinde ünlü Guernica tablosunun yer aldığı “Picasso Celebration” projesine geniş yer ayırıyor. Ayın Söyleşisi için Asu Maro’nun konuğu, Özcan Alper’in son filmi “Karanlık Gece” ile bu ay sinemalarda izleyeceğimiz Berkay Ateş oluyor. İkili, Ateş’in kamera önünde ve tiyatro sahnelerinde doludizgin giden 10 yılı üzerine içten bir sohbete imza atıyor. Okurlarına William Friedkin retrospektifi, Kerem Ayan ile röportaj, programdan seçme filmlerle dolu dolu bir 42. İstanbul Film Festivali dosyası sunan Milliyet Sanat’ın Nisan 2023 sayısında İzmir’deki Hermes Sahaf'ın sahibi Ümit Nar’ın, depremzede sahaflarla görüşüp kaleme aldığı özel bir yazı da yer alıyor. Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar romanını “Αποσυνάγωγοι” adıyla ilk kez Yunancaya çeviren Niki Stavridi romanı kendi gözünden anlatırken, Tiyatro Tempo’nun kurucusu ve Uluslararası Çocuk ve Gençlik Tiyatro Birliği Türkiye Merkezi Başkanı Haluk Yüce, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı vesilesiyle çocuk tiyatrosu üzerine konuşuyor. Yeni sayının her zamanki gibi zengin içeriğinde ayrıca Arkas Sanat Merkezi’nin 90 eserlik bir seçkiden oluşan “Pencere” sergisine ve Metallica’nın uzun süredir üstünde çalıştığı 11. albümü “72 Seasons” ile 13 Nisan’da dünya çapında sinemalarda gösterilecek aynı isimdeki filmine dair bir inceleme yazıları da okurlarla buluşuyor. Milliyet Sanat’ın müzik, edebiyat, plastik sanatlar, sinema, podcast ve sahne sanatları sayfalarında daha birçok ilgi çekici röportaj, kültür sanat dünyasının nabzını tutan renkli haberler, köşe yazıları ve kapsamlı incelemeler sanatseverleri bekliyor.

  • Hayat uzun ve bazen de zorlu bir yolculuk, yürümemiz gereken bir yol…

    Emre Alkin yeni kitabı Hayatına Değer Kat ile okurlarının bazen gönüllerine, bazen zihinlerine, bazen de ekonomist olması gereği ceplerine hitap ediyor. Hayat uzun ve bazen de zorlu bir yolculuk, yürümemiz gereken bir yol… Bu yolda omuzlarımıza taşıyabileceğimizden çok ağırlık yüklüyor, hayatımızı zorlaştırıyor olabiliriz. Peki, acaba bu yolda yalnız mıyız? Kendinizle benzer acıları, benzer sevinçleri yaşayan insanlardan tavsiyeler duyarsak yüklerimizi hafifletebilir miyiz? “… Bu yürüyüşte fazla yük taşımamayı öğrendim. Yürürken anladım tabii. Mesela öfke ağır geldi, bıraktım. Hüzün fazla geldi nazikçe fazlasını indirdim. Kibir zaten yoktu çok şükür ama ego ayaklarıma pranga oldu. Onu da bıraktım. Yerde bulup kimse almasın diye toprağa gömdüm hepsini. Bedavaya ne bulsa kapmaya meraklı çok kişi var ne de olsa.” Prof. Dr. Emre Alkin; Saint Michel Fransız Lisesi’ni 1987 ve İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’ni de 1991’de bitirdikten sonra, 1993 yılında İstanbul Üniversitesi’nde lisansüstü eğitimini tamamladı. 1996 yılında Doktorasını yine aynı Üniversite’de tamamlayarak ve 1997’de “doçent”; 2002 yılında ise “profesör” unvanını aldı. 1999-2003 yılları arasında İMKB Başkan Danışmanlığı, 2000 yılında TİM Genel Sekreterliği, Vergi Konseyi Üyeliği görevini yürüten Prof. Dr. Emre Alkin; Çukurova Holding, Doğan Holding, Anadolu Holding ve Altınbaş Holding’de görev yaptı. Çeşitli gazetelerde ekonomi köşe yazarlığı, TV8, SKYTÜRK, A HABER, CNNTURK, TRTHABER, TV100 gibi televizyon kanallarında ekonomi yorumculuğu yapan Prof. Dr. Emre Alkin, Dünya Gazetesi’nde köşe yazarlığı yapmaktadır. 2011-2021 yıllarında Altınbaş Üniversitesi Rektör Yardımcılığı yapmış olan Alkin, İzmir’in spor kulüplerindenGöztepe Sportif A.Ş.’de Yönetim Kurulu Üyesi ve Türkiye Futbol Federasyonu Genel Sekreterliği de yapmıştır. 2017 – 2019 yılları arasında Galatasaray Sportif A.Ş. Bağımsız Yönetim Kurulu Üyesi olarak görev yapmıştır . Ekim 2021’de İstanbul Topkapı Üniversitesi Rektörü olarak atanmıştır. Alkin, “Uzlaşmazlık Çözümü” konusunda şirketler ve kamu arasında ulusal ve uluslararası çalışmalara katılmaktadır. Ödeme Sistemleri, Mobil Teknolojiler, Finans ve Mali Konular ile ilgili uluslararası şirketlerde görev yapmaktadır. Prof. Dr. Emre Alkin’in; “Risk Management”,“Finansal Aracılığın Evrimi”, “Bankalarda Risk Yönetimine Giriş”, Yalın Alpay’la birlikte kaleme aldığı “Dünden Bugüne Gaziantep”, “Her Şey Ekonomi Değil” , “Paylaşmasak Olmazdı”, “Fikret Mualla’nın Sanatı” ve 2017 yılının en iyi iş kitabı seçilen “Olaylarla Türkiye Ekonomisi” isimli, biri İngilizce olmak üzere farklı konularda kitapları bulunmaktadır. Ayrıca insan ilişkilerinin dünden bugüne evrimi üzerine yazdığı “Seve Seve Aldattım” isimli kitabı da 2017’nin çok satan kitaplar arasında yer almıştır. 2018 Eylül ayında çıkan “Mükemmeli Arayan Kadın” isimli ilk romanı ile de büyük ses getirmiştir. 2019 yılının Kasım ayında çıkmış olan “İktisattan Çıkış “kitabı oldukça beğenilmiş ve tüm geliri Mutluluğun Adresi Sosyal Yardımlaşma Derneği’ne bağışlanmıştır. Mart 2022 yılında çıkan “İktisada Yeniden Giriş” adlı kitabının tüm gelirini Topkapı Üniversitesi Öğrenci Kulüplerine bağışlanmıştır. Prof. Dr. Emre ALKİN, iki çocuk babası olup, Türkçe, İngilizce ve Fransızca konferanslar vermektedir. HAYATINA DEĞER KAT Prof. Dr. Emre ALKİN Destek Yayınları, 2023 Tür: Kişisel Gelişim 144 s.

  • Sevgili Martin

    New York Times çoksatanı Sevgili Martin, Zuhal Kılıç Turanlı çevirisiyle Türkçede! Justyce örnek bir öğrenci ve yardımsever bir gençti ama onu sebepsiz yere kelepçeleyen polis memurunun gözünde bunların hiçbir değeri yoktu. Dünyanın adaletsizliğiyle yüzleştikçe, bir türlü karşılık alamadığı soruların yanıtlarını Dr. Martin Luther King’in öğretilerinde aramaya başlamıştı. Bir arkadaşıyla beraber namlunun ucunda kaldıklarındaysa nihayet perde düşmüş ve medyanın suçlayan parmağı tam da yüzüne doğrultulmuştu. New York Times Çoksatanı * 2018 William C. Morris Ödülü Adayı * 2018 Amelia Elizabeth Walden Ödülü Adayı * 2020 Güney Carolina Kitap Ödülü Adayı. * 2020 Lincoln Ödülü Adayı * 2020 Gateway Okur Ödülleri Adayı Nic Stone, Atlanta, GA'nın bir banliyösünde doğup büyüdü ve bir maceradan daha çok sevdiği tek şey, bir macera hakkında iyi bir hikaye. Spelman Koleji'nden mezun olduktan sonra, gençlere rehberlik alanında yoğun bir şekilde çalıştı ve tam zamanlı yazmak için ABD'ye dönmeden önce birkaç yıl İsrail'de yaşadı. Çok çeşitli kültürler, dinler ve geçmişlerle büyüyen Stone, bu farklı sesleri ve hikayeleri işine taşımaya çalışıyor. SEVGİLİ MARTIN Nic Stone Yabancı Yayınları, 2023 Çeviri: Zuhal Kılıç Turanlı

  • Öykü: Pinhan

    "Geçmiş gibi peşimi bırakmadı. Sıkıldım ama alışmak zorunda kaldım." Aslıhan Öztürk ‘’Anahtarı sana versem, sen halledebilir misin?’’ Onun için, bir şeyler talep etmek o kadar zordu ki telefondaki sesi gitgide cılızlaşarak kulağıma düştü. ‘’Hallederim tabii ki’’ dedim, ne olacak sanki. Suyunu, mamasını tazeler biraz da yanında dururum. Rahat bir nefes aldı. ‘’Çok teşekkür ederim ama bak işin vesaire varsa?..’’ ‘’İşim de yok, bana yük olduğun da. Lütfen artık susar mısın?’’ Güldü. ‘’Tamamdır o zaman, anahtarı vermek için uğrarım akşam.’’ diyerek telefonu kapattı. Ertesi sabah klik sesiyle eve girdiğimde Leyla koltuğun kenarında dikilmiş bana bakıyordu. Kuyruğunu kabartarak uzaklaştı. Sen de haklısın pisi pisi ama ne yapalım annen İstanbul’dan buraya kısa süre önce taşınınca seninle tanışmak bugüne kısmet oldu. Hatta evi bile ilk kez görüyorum. Mavi sallanır sandalye ve kocaman bir kitaplık. Ölecek olsam kitaplarımı sadece annene emanet edebileceğimi söylemiştim bir keresinde. Yanılmamışım. Annenin aklının ve ruhunun haritası burası Leyla. Dağınık çalışma masasına doğru yöneldim. Meraklıyımdır. Tabii ki de kağıtları karıştırmaya başladım. Masanın solunda birkaç dersin notları, kenarına köşesine notlar alınmış makaleler, yanları tiklenmiş alışveriş listesi, altında da defterler vardı. Kitaplıkta, masada ve camın önünde yerde ise mumlar… Karanlığı, mum yakıp kendi kendine oturmayı, konuşmamayı çok sever. Biz güzel susardık mesela. Öyle demişti. Salondaki balkonda ahşap saksıda lavanta vardı. İçeride ise kaktüs. Sürekliliği sevmez, iki gün su verse diğer günler unuta unuta kurutur bitkileri. Lavanta ya hediye ya da su konusunda kaktüse benziyor. Leylanın su kabında kalan suyu lavanta ve kaktüse bölüştürdükten sonra koridorda tuvaletin yerini buldum. Çeşmeden suyu doldururken kapakları aynalı, beyaz dolaptan kendime baktım. Burnumun üstündeki derin çizgide parmağımı gezdirdim. Eskiden bu izi ben de severdim. Ama sonra kendime her bakışımda kendimden çok onunla göz göze geldim. Geçmiş gibi peşimi bırakmadı. Sıkıldım ama alışmak zorunda kaldım. Aynadaki aksime dalmışken Leyla geldi. Kapalı çeşmeyi yalamaya başlayınca musluğu açıp ip gibi akan sudan patisini ıslatıp yalayışını izledim. Çamaşır makinesinin üzerindeki mor tarakta kalmış bir iki saç teline baktım. Kıvrım kıvrım, kahverengi. Tuvaletin tam karşısında kapısı kapalı bir oda. Kapının ortasındaki toprak buzlu cam da kapı gibi kirli bir beyaza boyanmış, kapının üstünde yer yer çizikler, köşeleri kesik kesik soyulmuş, altından tahtanın kendi rengi çıkmış. Kapının kulpunu avcumun içinde gevşekçe tutup bekledim. Parmaklarımı, kızgın bir demir tutuyormuşçasına bir anda açıp gerisin geri oturma odasına döndüm. Leyla varlığıma alışmış olacak ki mırlıyor, sarkık göbeğini parkeye yaymış bana bakıp kuyruk sallıyordu. Ayaklarımı altıma doğru kıvırıp yanına oturdum. Beyaz tüylerini bir o tarafa karıştırıp bir bu tarafa düzelttim. Tüylerine yazılar yazdım, sildim. ‘’Girmeli miydim?’’ dedim göbeğine kocaman bir soru işareti çizdim. Baktım cevap gelmiyor yine sildim, anlamsız sekizler çizdim. Bu sefer yalaya yalaya kendi sildi. Eh, masadakileri karıştırmaktan pek farkı yok değil mi? Doğrulup odanın kapısının önüne gittim. Bu sefer çok da beklemeden kulpu aşağıya doğru basıp kapıyı ittirerek içeri girdim. İlkin duvardaki baykuş ve kuzgun çizimi karşıladı beni. Çift kişilik bir yatak, bir kapağı ayna kaplı altı kapaklı bir dolap, yatağın hemen yanında ise bir komodin vardı. Komodinin üzerindeyse kalem, müsvedde kağıtlar, kahverengi deri kapaklı bir defter. Yatağın ucuna ilişip defteri elime aldım. Odada tütsü yakılmış gibi bir koku hakimdi ama rahatsız edici değildi. Kapağı baş parmağımla kaldırınca çizgisiz, kalın, sarımsı sayfalar karşıma çıktı. İlk sayfalarda eski tarihler, anlaşılmaz el yazıları vardı. Kimin yazısı acaba bu? Türkçe de değil sanki. Parmağımı tükürüğümle ıslatıp sayfaları çevirdim. Anlaşılır kelimeler bulunca durdum. Bir iki cümle okuyunca kaşlarım çatılmaya başladı. Gözlerimi sayfada bir o yana bir bu yana kaydırıyor, neler olduğunu anlamaya çalışıyordum. Bu nasıl olabilirdi? ‘’ Sen de haklısın pisi pisi ama ne yapalım...’’ ’Suyunu, mamasını tazeler biraz da yanında dururum.’’ ‘’ Bu sefer çok da beklemeden kulpu aşağı ittirerek içeri girdim.’’ ‘’ Çift kişilik bir yatak…’’ ‘’…kahverengi deri kapaklı bir defter...’’ Nefes almayı unuttuğumu fark ederek devamını okumak için sayfayı yırtarcasına çevirdim. ‘’Parmağımı tükürüğümle ıslatıp sayfaları çevirdim. Anlaşılır kelimeler bulunca durdum. Bir iki cümle okuyunca kaşlarım çatılmaya başladı. Gözlerimi sayfada bir o yana bir bu yana kaydırıyor, neler olduğunu anlamaya çalışıyordum. Bu nasıl olabilirdi?’’ Midem bulanmaya başladı, yatağın ucuna ilişmiş dolabın aynalı kapağının tam karşısında oturuyordum. Kendimi göremeyince oda gözümde dönmeye başladı. Sonumu bulmak için başımı bir oraya bir buraya çeviriyordum. Bana ne oluyordu? ‘’Gerçeği anlayınca kapıyı çarpıp kaçtı. Çok koştum ama yakalayamadım.’’

bottom of page