Search Results
Bu sitede ara
Boş arama ile 5406 sonuç bulundu
- Arzunun ritüel dövmesi gibi deri üzerine yazılmış bir kitap
Çağdaş Meksika Edebiyatı'nın önemli yazarlarından Alberto Ruy-Sanchez, bizleri elimize yalnızca şaşırtıcı bir arzu haritası vererek yola çıkarıyor. Neredeyse rüzgarla dikilmiş bir kum tepesi, bir ada ya da neredeyse bulut, bu surlarla çevrili şehir çıkıyor karşımıza : Mogador. Gerçekten var mı yoksa yok mu? Bir kadın mı yoksa şehir mi? Erotik bir rüya mı? Arzunun ritüel dövmesi gibi deri üzerine yazılmış bir kitap. Her biri dokuz parçadan oluşan dokuz bölümde, sıfıra sırtını dönen bir uygarlık gibi, Mogador’un derimizin içinde ve dışında kökeni, ışığın ve zamanın tuhaf davranışı hakkında efsaneler duyuyoruz. Mogador’un duvarları, şarkı söylemek ve hikayelerini anlatmak için kullandıkları yöntemler, derinin şiddetli diktatörlüğü, şaşırtıcı kütüphaneleri ve vücudun temel müziği hakkında efsaneler. Mogador’un uyurgezerlerinin hikayeleri, sizler tarafından dinlenmeyi bekliyor. Alberto Ruy-Sanchez (Meksika, 1951), şair, anlatıcı, deneme yazarı ve editör. Eserleri birçok dile çevrildi ve uluslararası ödüller aldı. St. Petersburg, Paris, Montauban, Lugano, Chicago, Louisville ve Zaragoza şehirlerinde aldığı ödüller bunlardan bazılarıdır. Özellikle de Mogador Beşlisi başlığında topladığı romanlarıyla.2018’de Ulusal Sanat ve Edebiyat Ödülünü, Yılanın Düşleriisimli romanıyla da Mazatlan Ödülünü adlı. Son iki şiir kitabı: Kolibrinin Işığı; Ben Kat ettiğim Yolum. Octavio Paz, Hakikatin Üzüntüsü: Andre Gide Rusya’dan Dönüyor isimli denemesine önsöz yazmıştır.2019’da Denizdeki Sözcükler, Puerta Vallarta Şiir Festivali, Caracol de Plata ödülüne layık görülmüştür. En son romanı: Ana Ahmatova Dosyası’dır. Fransa Hükümeti Sanat ve Edebiyat Nişanıyla ödüllendirilmiştir. Üç kıtada birçok üniversitede davetli profesör olarak bulundu. Tarihçi Margarita de Orellana ile Artes de Mexico dergisinin yayın yönetmenliğini yürütmektedir. DOKUZ KERE ŞAŞKINLIK Alberto Ruy Sanchez Othello Kitap, 2022 Çeviri: Beyza Fırat Editör: Tugay Kaban Tür: Roman 136 s.
- Nahid Sırrı Örik'in iki kitabı çıktı
İnsan ruhunun inceliklerine nüfuz eden üslubuyla 20. yüzyıl edebiyatının önde gelen yazarlarından Nahid Sırrı Örik'in iki kitabı çıktı! RESİM YAZILARI Nahid Sırrı Örik, Sultan Hamid Düşerken ve Kıskanmak gibi edebiyatımızın büyük klasikleri arasında sayılan kurmaca eserlerinin yanı sıra eleştiri, deneme, inceleme türlerinde de çok sayıda metin kalem aldı. Gazete ve dergilerde yayımlanan bu yazılar sinemadan edebiyata, kent tarihinden sanatın farklı dallarına pek çok konuda keskin gözlemler, özgün değerlendirmeler içerir. Resim Yazıları’nda Nahid Sırrı’nın 1928-1952 yılları arasında çıkmış olan resim sanatı üzerine yazıları yer alıyor. Dönemin sanat ortamına dair tanıklıklar, resim sanatının gelişimi, devletin üstlenmesi gereken rol, müzecilik, resim tarihinin nasıl yazılabileceğine ilişkin öneriler… Literatüre büyük katkı sağlayacak, yaratıcı yaklaşımlar içeren bu yazılar, Bahriye Çeri’nin sunuşuyla ilk kez kitaplaşıyor! ESKİ ZAMAN KADINLARI ARASINDA İnsan ruhunun inceliklerine nüfuz eden üslubuyla 20. yüzyıl edebiyatının en önde gelen yazarlarından Nahid Sırrı Örik, Eski Zaman Kadınları Arasında’da, ailesindeki üç kuşak kadınları ve onların hayatına ortak olmuş yakınlarını anlatır. Tarih, roman, hatıra arasında gezinen bu anlatıda Örik; gençlikleri, evlilikleri, ayrılıkları, hayal kırıklıkları, korkuları ve sevinçleriyle kadınlar arasında yıllar boyu aktarılan çok parçalı uzun bir hikâyeyi, içeriden bir bakışla yazıya döker. Eski Zaman Kadınları Arasında, aynı zamanda, 1800’lü yıllardan 1900’lü yılların başlarına kadar hem bir ailenin hem de toplumun dönüşümüne dair, Sevim Burak’ın tabiriyle “Bir hazine! Bir define!”dir. Bu define, titiz bir çalışma ve Selim İleri’nin sunuşuyla okurla buluşuyor.
- "Tutunma hiçbir şeye delireceğiz"*
Nagihan Kahraman, Serhat Çelikel'in ikinci romanı, Masa, Bayrak, Sandalye üzerine yazdı: "Kitapta tekrarlanan şu cümle romanın özünü oluşturuyor: 'Kimseye zararım yok, galiba bu dünyada bir amacım da yok.'" Yıllar önce, Yasakmeyve Yayınları'nın olduğu zamanlarda tanışmıştım Serhat Çelikel ile. Renkzaman adlı ilk kitabı, şiirlerinden oluşuyordu. 2009 yılındaki bu kitabını kitaplığımda güzel bir yere koyuvermişim, unutmuşum sonra. Tâ ki birkaç gün öncesine kadar. Günümüze gelene değin Çelikel'in iki kitabı daha çıktı; biri öykü kitabı, biri roman. Geçtiğimiz günlerde ise İthaki Yayınları'ndan çıkan ikinci roman haberi geldi. Meraklandım hemen okumak için. Masa, Bayrak, Sandalye ilk olarak ismi ile çekti beni. Bunların ne anlama geldiğini, neden romanın ismine verildiğini merak ettim. Roman boyunca da merak etmeye devam ettim. Üniversite öğrencisi dört gencin dostluk hikayesi olarak başlayan bu roman, elbette bunu da içermekle birlikte çok daha fazla şey anlatıyor bizlere. İstanbul’da üniversite okuyan Burak, Cemil ve Ece ev arkadaşlarıdır. Son yıllarında aralarına Yasemin'in de katılmasıyla, birlikte harika bir yıl geçirirler. Okulların açılması ile başlayan roman bir yıl sonraki ağustos ayının bitimine kadar devam eder, yani aslında bir tam akademik yıldır söz konusu olan. Birbirinden farklı birçok macera yaşayan bu dört farklı karakterdeki arkadaş ve bu gençlik anlatısı romanın görünen yüzü. Sanki yazarın anlatmak istediklerini anlatabilmek için kurması gerektiği bir dünya. Bir buz dağının görünen kısmı benzetmesi gibi yani. Çünkü yazar Burak üzerinden anlattığı bu romanda varoluş problemleri, Oblomovluk, can sıkıntısı gibi temel temalara da değiniyor. Bunlara ayrıca değineceğim. Roman mevsimler üzerinden ama aynı zamanda akademik takvime göre ilerliyor: "Güz", "Kış", "Bahar", "Yaz". Kitabın sonunda da romanın bütün kurgusunu yerine oturtan ve karakterlerin arasındaki bağı kurmamızı sağlayan bir "Epilog" bölümü bulunuyor ki bu kısma "sürprizli" bölüm diyebiliriz. Çünkü düğüm orada çözülüyor. Roman 1997-1998 yıllarında ve Kadıköy çevresinde geçiyor. Önceki kitabından da aşina olduğumuz üzere Kadıköy yazar için bir ana mekan niteliğinde. Yalnız bu sefer 1930’larda değiliz de 1990’ların sonundayız. Dokunmatik telefonlar yok henüz; ahizeli telefonlar, ses kayıt cihazları ve kağıt kalem kullanarak not alma var. Ayrıca bu yıllara denk gelen önemli olayları da okuyoruz ara ara. Prenses Diana'nın ölümü, nüfus sayımı yapılması ve sokağa çıkma yasağının olması gibi. Eğer bu yılları yaşamış bir okursanız ve Kadıköy'e aşinaysanız harika bir roman bu sizin için, çünkü dediğim gibi bu yılları ve bu lokasyonu anlatmak için bir araya getirilmiş gibi bu dört kişi. Romanda bir sürü ayrıntı bulunurken bazı belirsizlikler de var. Yazar tarafından bilerek öyle bırakılmış büyük ihtimalle. Örneğin bu bahsedilen öğrencilerin hangi üniversitede hatta hangi bölümde okuduklarını öğrenemiyoruz. Aileleri tam olarak nerede ve ne iş yapıyorlar, bunu da tam olarak bilmiyoruz. Bazı detaylar var elbette ama bunlar da geri planda kalıyor. Bu dört kişi arasında ya da diğer arkadaşları ile aralarında aşka dair bir şey hiç okumuyoruz. Sanki hepsi dünyaya dost olmaya gelmiş gibi... Burak’ın sık sık tekrarladığı şu cümle romanın özünü oluşturuyor: "Kimseye zararım yok, galiba bu dünyada bir amacım da yok." Evet, Burak böyle biri. Düşündüklerini açıkça belirtmekten imtina eden, hareket etmekten ve adım atmaktan daha doğrusu hayatta fail olmaktan çekinen biri. Kimseye bir zararı yok, faydası da… Tuhaf olduğunun farkında kendisi de ama bunu çözmek ya da değiştirmek için hiçbir girişimi ve isteği de yok. Arkadaşları tarafından bu sebeple Oblomov'a benzetiliyor. Oblomov, İvan Gonçarov'un 1859 yılında yazmış olduğu aynı adlı romanının ana karakteri. Oblomov karar vermekten ve önemli adımlar atmaktan bile isteye kaçan genç bir soyludur. Okuduğumuz romandaki şu cümleler de Burak’ın Oblomov'la benzerliğini özetliyor aslında: "Burak'a kalsa büyük keşiflerin, icatların sahiplerinin yakınında olsa, onları böyle şeylerden vazgeçirirdi, hiçbir şeye gerek yoktu bu hayatta, değmezdi, uğraşmaya da değmezdi, kaygılanmaya da, üzülmeye de, sonuca varınca sevinmeye ya da kutlamaya, herhangi bir şeye değmezdi hayat."(s.187) İlk defa Yasemin’le dergi için yazı hazırladıkları zaman işe yarar ve amaç içinde hissetmişti kendini. Can sıkıntısının geçtiği nadir anlar söyleşiye gittikleri ve yazı kaleme aldıkları zamanlardı. Söyleşi yaptıkları kişiler de hep bir "kaybeden" özellikli insanlar zaten. Yine de Burak gibi baştan yenik değiller. Hayatta amaçlarını gerçekleştirememiş fakat yapmak istediklerinden vazgeçmemişler de. Onlardaki kadar hedeflilik Burak’ta olsa belki oda farklı olurdu, kim bilir… İçinde ilk defa hakkını vererek birinin hikâyesini anlatma isteği duymuştu o ara Burak ve Yasemin'le buna benzer bir yazı da kaleme almışlardı. "Hem hikâye anlatanın hikâyesine fazladan bir şeyler katması ayıp değildir." (s.116) diyordu Yasemin. Yazarın da böyle yaptığını görüyoruz. Çelikel'in okuruyla oyun oynayan bir üslûbu var. Sonuna kadar merakınızı ayakta tutuyor. Acaba kandırıyor mu, şimdi bu anlatılanların altından başka bir şey mi çıkacak diye düşünüyorsunuz. Kendi eserlerine de hatırlatmada bulunuyor ara ara: "(...) Burak’ın, Bahariye'de bir pasajın alt katlarındaki sahafların önündeki sepetten bulup dalga geçmek için aldığı turuncu kapaklı şiir kitabından saçma sapan bir şeyler okumuş, hep beraber gülüşmüşlerdi." (s.276) diyor mesela anlatıcı. Bu satırları okuyunca aklıma hemen yazımın başında söz ettiğim Renkzaman geldi. Sonlara doğru da "Eleni, Müjgan, Murat ve diğer kahramanlarımla tanışmıştın anneanne ama Burak, Yasemin, Ece ve Cemil'e yetişemiyorsun."(s.547) diyor örneğin ki biz bu isimlere önceki kitabı Karlar Altında Körler Ülkesi'nden aşinayız. Bu bağlamda postmodern izler de taşıyan bir kitap olduğunu söyleyebiliriz Masa, Bayrak, Sandalye'nin. Neden bu üç sözcük olduğunu ise sürpriz bozmamak için söylemiyorum. Serhat Çelikel'le henüz tanışmadıysanız, 90'ların Kadıköy'üne gideceğiniz bu harika roman ile başlamanızı öneririm. İyi okumalar. *Renkzaman, Serhat Çelikel MASA, BAYRAK, SANDALYE Serhat Çelikel İthaki Yayınları, 2022 552 s.
- Özlem Erben ile Yazarlık Eğitimi "Uygulama Atölyesi" başlıyor
1 Eylül-30 Aralık tarihleri arasında 4 ay boyunca devam edecek olan Yazarlık Atölyesi, “Yaratıcı Yazarlığın Anahtarı”, “Hikayelerin Keşfi” ve “Yeni Metinlerin Yazılması” olmak üzere dört aşamadan oluşuyor. "Yaratıcı Yazarlığın Sihri: Bu aşama 8 saat bir eğitim programından oluşuyor. Şiir, Sinema, Öykü, Film Senaryosu, Tiyatro Metni gibi farklı disiplinlere ait örnekler üzerinden yaratıcılığın keşfine çıkıyoruz. Böylece çeşitli bakış açılarını birbirine bağlamayı, disiplinler arasında köprü kurmayı, yeni fikirler üretmeyi ve bunları geliştirmeyi öğreniyoruz. İncelediğimiz kurmacaların nasıl oluşturulduğuna yakından bakarak, fikirleri hikâyeye dönüştürme yollarını gözlemliyoruz. Tüm bu çalışmalar içimizdeki yaratıcı potansiyeli açığa çıkarmak için malzeme toplamamıza yardım ediyor. Hikayelerin keşfi: Bu aşama 8 saat bir Dramaturgi eğitim süreci içerir. Yazılmış kısa oyunları, filmleri, öyküleri çözümleyerek dramatik yapının birimlerini öğreniyor ve oyun, senaryo, öykü yazma yöntemlerini birlikte keşfediyoruz. Bu yolla kurmacaların yapısı hakkında bilgi sahibi oluyoruz ve onları meydana getiren öğelerin her birini yakından inceleme fırsatı yakalıyoruz. Böylece yazmanın inceliklerinin farkına varıyoruz ve kendi metinlerimizin hikayelerini oluşturma potansiyeli kazanıyoruz. Yeni Metinlerin Üretimi: Toplam 16 saatten oluşan bu aşama önceki aşamalarda öğrendiklerimizle yeni bir yolculuğa çıkıyoruz. Keşfettiğimiz yöntemler üzerinden kendi kurmaca metnimizi yazmaya başlıyoruz. Yazma sürecinde, yazacağımız metnin türünü ve buna göre dramatik yapının birimlerini saptıyoruz. Yazılan her metin, yazarlık grubu içinde okunup, değerlendiriliyor. Gruptan ve eğiticiden alınan geri bildirimler ışığında atölye sürecini tamamlıyoruz. 👥 Katılımcı sayısı 10 kişi ile sınırlıdır. 💻 Katılımcılar Atölye Eğitimlerine Pazartesi ve Perşembe günlerinden birini tercih ederek kayıt yaptırabilir. 📞 Ayrıntılı Bilgi ve Kayıt: 0538 344 16 29 / ozlerben@gmail.com " Özlem Erben, Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sahne Sanatları Bölümü Dramatik Yazarlık ve Dramaturgi Ana Sanat Dalından 2018 yılında birincilikle mezun oldu. Aynı yıl girdiği DEÜ Sahne Sanatları Enstitüsü Yüksek Lisans programını, Kafka eserlerinin tiyatro uyarlamalarını Metinlerarasılık bağlamında incelediği tez çalışmasıyla 2022 yılında tamamladı. Lisans sürecinde yazdığı “Zenne” oyunu Suat Taşer Oyun Yarışmasını kazandı ve sahnelendi. Külkedisi Öldü, Barbut, Bana Derler Fındık Kurdu, Oyuk sahnelenen diğer oyunları arasındadır. Çocuk oyunlarından ilki olan Kırmızı Çizmeli Kedi Müzikali Neodans Akademi, Bir Mevsim Masalı adlı çocuk müzikali Artistik İşler prodüksiyonu olarak seyircisiyle buluşmuş; Don Kişot’un Rüyası adlı müzikli çocuk oyunu ise İzmir Büyükşehir Belediyesi Deneme Sahnesi tarafından sahnelenmiştir. “Adela” isimli oyunu 2018 yılında Devlet Tiyatroları repertuarına alınmıştır. Özlem Erben, 2022 Yılı Ustalara Vefa- Sanata Destek Lions Çukurova Bölgesi Tiyatro Ödüllerinde “Yılın Oyun Yazarı” ödülüne layık görülmüştür. Yazar, kurucusu olduğu Sekizde Tiyatro’nun Genel Sanat Yönetmeni olarak çalışmalarına devam etmektedir.
- Ruhu kırılan dünyanın büyülü gerçekçilik makamında masalı...
José Eduardo Agualusa, Yaşayanlar ve Diğerleri’yle yazarlık kariyerinde yeni bir eşikten geçiyor. “Kapanmak” fiilini dünya genelinde tecrübe ettiğimiz zamanlara ayna tutan bu roman, zamanın ruhunu büyülü gerçekçilikle taçlandırıyor. Sondan sonra nereye gidiyoruz? Yaşamın sonundan, dünyanın sonundan sonra mesela... Belki küçük bir adaya, çünkü bu romandaki karakterlerden birinin dediği gibi, “dünya sona erdikten sonra adalarda yeniden başlayacak”. Unutmanın Genel Teorisi’nden tanıdığımız bir karakter olan Daniel Benchimol, Agualusa’nın yeni kitabıyla aramıza dönüyor. Şiddetli bir fırtınanın ardından bir grup Afrikalı yazar, bir edebiyat festivali bahanesiyle bir araya geldikleri Mozambik Adası’nın eşsiz ve büyülü güzelliğinde mahsur kalırlar. İnternetten, telefondan, haberlerden, herhangi bir iletişim aracından uzak yedi gün yaşamak zorunda kalacaklardır. Bütün bunların üstüne, adanın sokaklarında kendi hayal ürünleri olan yarattıkları kahramanlarıyla karşılaşmaya başladıkları noktada işler bambaşka bir boyuta taşınır! Hikâye bizi daha da ileriye götürür: Gerçeklik ve kurgu, geçmiş ve gelecek, yaşam ve ölüm arasındaki sınırı sorgulayan, hem yazarları hem de halkı rahatsız eden bir dizi garip ve gizemli olaya... Afrika’nın en önemli yazarları arasında anılan José Eduardo Agualusa, 1960 yılında Huambo, Angola’da dünyaya geldi. Eğitim hayatını Lizbon’da tamamladı. Portekiz, Angola ve Brezilya üçgeninde bir hayat sürüyor. Hem bir romancı hem de bir gazeteci olarak ülkesinin sesi olmaya devam ediyor. Layık görüldüğü ödüller arasında Uluslararası Dublin Edebiyat Ödülü (2017), İngiliz PEN Ödülü (2014), Fernando Namora Ödülü (2013), FNLIJ Çocuk ve Gençlik Edebiyatı Ödülü (2013) ve Independent Yabancı Kurgu Ödülü (2007) bulunmaktadır. Ayrıca Uluslararası Man Booker Ödülü (2016) finalistleri arasında yerini almıştır. Eserleri otuza yakın ülkede yayımlanmıştır. YAŞAYANLAR VE DİĞERLERİ José Eduardo Agualusa Timaş Yayınları, 2022 Çeviri: Bengi De Sa Matos Paixao Tür: Roman
- Oktay Akbal Edebiyat Ödülü'nü Zeynep Göğüş kazandı
Edebiyatın çeşitli kategorileri için düzenlenen “Oktay Akbal Edebiyat Ödülü Yarışması”nın sonuçları açıklandı. Bu yıl roman dalına ayrılan ödülü, Yok Çünkü Telafisi adlı eseriyle, değerli yazarımız Zeynep Göğüş kazandı. “Handan orada bütün kadınların özeti gibi oturuyordu, daha doğrusu ben onun üzerinden oluşturduğum imgeye kadınlarda aradığım ne varsa yüklemiştim.” Brüksel bitpazarında bir tezgâhta, üzerinde saksı izi olan, cilasız, eski bir sehpa. Gazeteci Murat Bora’nın hayatı, satın aldığı bu mobilyanın Abülhamit’in yaptığı bir tıraş sehpası olduğunu öğrenmesiyle değişir. Vaktiyle Pera’da müzayedeye çıkmış bu kıymetli eser nasıl olup da Brüksel’e gelmiş, bitpazarına düşmüştür? Sehpanın hikâyesini araştırmaya başlayan Murat, kendini bir keşif serüveninin içinde bulur: Tarihin karanlığına gömülmüş karmaşık aile ilişkileri, polisiye bir vaka, bizzat kendi geçmişi ve sonunda tutkulu bir aşk! İlk romanı Işık Ülkesinden ile Yunus Nadi Roman Ödülü’nü kazanan Zeynep Göğüş Yok Çünkü Telafisi ile roman yolculuğuna devam ediyor. Türk gazeteci ve yazar Zeynep Göğüş, İstanbul'da dünyaya gelmiştir, ancak babası tarafından slen Gazianteplidir. Yazar aynı zamanda ZEGO İletişim Stratejileri Merkezi Kurucusudur. ZEGO ile de AB iletişim danışmanlığı veren Zeynep Göğüş, ayrıca Türkiye'nin online AB haber gazetesi EurActiv'inde kurucusudur. Yaşamını İstanbul'da sürdüren yazar Brüksel Hür Üniversitesi Felsefe ve Edebiyat Fakültesinin Gazetecilik ve Sosyal İletişim Bölümünden mezun olmuştur. Yüksek lisansını Ekonomi Fakültesinde, akademik çalışmalarını ise Ülke Tanıtımı alanında gerçekleştirmiştir. Zeynep Göğüş, aynı zamanda Bilgi Üniversitesinde Küreselleşme ve Dünya Meseleleri, Okan Üniversitesinde ise ülke Tanıtımı ve Kent Markaları konulu dersler vermiştir.
- Farklı bir yüzleşme deneyimi…
Yazarın kendi başından geçen bir "karşılaşma"ya dayanan Vahşi Hayvanlara İnanmak, hayvanda ötekilik gören natüralizmden son derece uzak, insan ve insandışı olanın diyaloğu üzerine bir tanıklık. Antropolojik bir araştırma için ormanın derinliklerinde, doğayla mümkün olduğunca iç içe yaşayan anlatıcı, 25 Ağustos 2015'te, Rusya'nın Kamçatka bölgesinde bir ayıyla karşı karşıya gelir ve iki dünya arasındaki sınırlar çöker. Bu karşılaşma ondan yüzünün yarısını almakla kalmaz, efsane gerçekle, geçmiş şimdiki zamanla buluşur. Bölge halkı için o artık bir "miedka", yani iki dünya arasında yaşayan yarı insan yarı ayıdır. Kuzey Kutbu halkları konusunda uzman bir antropolog olan Nastassja Martin, yüzünü paramparça eden ayının saldırısından kurtulduktan sonra geçirdiği dönüşümü anlattığı bu sıra dışı kitapta, hayvanda ötekilik gören natüralizmden son derece uzak, farklı bir yüzleşme deneyimi sunuyor. Nastassja Martin, 1986 yılında doğdu. Paris Sosyal Bilimler Yüksek Okulu'ndan (EHESS) mezun bir antropolog ve arktik halklar uzmanıdır. Philippe Descola'nın yönetiminde tamamladığı doktora tezinden yararlanarak kaleme aldığı Les âmes sauvages. Face à I'Occident, la résistance d'un peuple d'Alaska (Vahşi Ruhlar: Alaska'daki Bir Halkın Batı'ya Karşı Direnişi) isimli denemenin ve Mike Magidson'la beraber yönettiği Tvaïan (Point du Jour/ARTE, 2019) belgeselinin yazarıdır. VAHŞİ HAYVANLARA İNANMAK Nastassja Martin Can Yayınları, 2022 Çeviri: Gülce Bacalan Tür: Roman 120 s.
- Kaybedişlerin ve hayata yeni başlangıçların kitabı...
Melisa Kesmez, iç içe geçmiş birbirinden farklı hayatları, kendine özgü diliyle her birine ince ince bakarak, usul usul anlatıyor; insan ilişkilerini bir kuyumcu titizliğiyle işleyip, “büyük resmin” detaylarını ustalıkla ortaya koyuyor. Üstelik doğayı, denizi, güneşi, doğumu ve ölümü de atlamadan... “Toprak ayağımızın altında yumuşacık, kırmızı. Bacaklarımızı ısıran dikenlere aldırmıyoruz. Çalıların içinde bin bir çeşit hışırtı, kıpırtı, çıtırtı, vızıltı... Kuşlar, böcekler, taşlar... Uçanlar, koşanlar, sürünenler, sıçrayanlar ve dahi öylece durmayı seçenler. Doğa, yavaş yavaş yükselen güneşle birlikte başlıyor günlük serüvenine. Hep birlikte uyanıyoruz. Hep birlikte yaşayacağız gelen günü. Birimiz diğerimizden ne daha az ne daha çok var olacak. Her şey yan yana ve her nasılsa öyle.” Başlayıp biten aşklar, terk edişler, mutsuzluklar... Annelik halleri, yalnızlıklar, çaresizlikler... Yarım kalan hesaplar, pişmanlıklar... Denize dönüşler, tekrar ayağa kalkışlar... Çocukluktan kalan tatlı hisler, yüzleşmeler, umutlar... Melisa Kesmez, iç içe geçmiş birbirinden farklı hayatları, kendine özgü diliyle her birine ince ince bakarak, usul usul anlatıyor; insan ilişkilerini bir kuyumcu titizliğiyle işleyip, “büyük resmin” detaylarını ustalıkla ortaya koyuyor. Üstelik doğayı, denizi, güneşi, doğumu ve ölümü de atlamadan... Küçük Yuvarlak Taşlar, kaybedişlerin ve hayata yeni başlangıçların kitabı... Melisa Kesmez, eylül 1980’de İstanbul’da doğdu. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde Sosyoloji okudu. Yazarlık, gazetecilik ve fotoğrafçılık alanında eğitim aldı. Yazılı basında kültür sanat yazıları, söyleşileri yer aldı. Tiyatro projelerine çevirmen ve dramaturg olarak dahil oldu. Atları Bağlayın Geceyi Burada Geçireceğiz, Bazen Bahar ve Nohut Oda adlı üç öykü kitabı ve Anneanne Gezegeni adlı bir çocuk kitabı yazdı. Bazen Bahar ile 2017 Notre Dame de Sion Edebiyat Ödülü’nde Mansiyon alırken; Nohut Oda, 65. Sait Faik Hikâye Armağanı’na layık görüldü. Nil’in annesidir. KÜÇÜK YUVARLAK TAŞLAR Melisa Kesmez İletişim Yayınları, 2022 84 s.
- Öykü: Patlıcanlı Börek
“Olmadı da biz de yatılı okulda okuduk, biz de arkamızdan gelenleri okuttuk. İlk göz ağrının gördüğü ilgiyi göremedik.” Nilüfer Çeken Özbay Başak akşam gelecek misafirler için yaptığı böreği fırından çıkarıp tezgahın üstüne koydu, ıslatıp bezle örttü. Elini önlüğüne sildi. Kızı arkasından sarılıp “Oh, mis gibi kokuyor anne haydi yiyelim,” dedi. “Olmaz, Pervin teyzenler için yaptım, şimdi yersek akşama yetmeyebilir,” dediğinde bir çocukluk hatırası canlandı gözünde. Bir hafta sonu babasıyla birlikte babaannesine gittiklerinde heyecanla kapıyı çalmış cevap alamayınca ellerini gözlerine siper edip pencereden içeri bakmıştı. Yaşlı kadının sofranın üzerindeki üstü tüten tepsiyi alıp divanın altına sakladığını görmüştü. Ardından “Kim o?” diye seslenmişti. Başak, sessizce duvarın yan tarafına saklanmıştı. “Geldim, geldim.” Babaannesi belini tutarak kapıyı açtığında kimseyi görememişti. “Gavurun kızanları işleri güçleri zulümlük olsun,” diye söylene söylene geri dönmüştü. Arkasından gelen babasını içeri girmesin diye çekiştirerek durdurmuş, “Lütfen içeri girmeyelim,” demişti. Halil kızının ağlamaklı halini görünce merakla sormuştu. “Ne oldu sana?” “Babaannem bizi sevmiyor.” “Olur mu hiç öyle şey?” “Gözlerimle gördüm sofradaki böreği sakladı.” “Saklamamıştır. Sana öyle geldi belki de. Hadi gel.” Başak boynunu bükerek babasının peşine takılmıştı. Bu defa kapıyı çalarken az önceki heyecanı kalmamıştı. “Oynamayın benle bak. Çalıp çalıp kaçarsınız, uğraştırırsınız bu yaşlı kadını. Ananıza babanıza şikayet etçem görceniz gününüzü.” Babası kapıyı açarak “Oo Ayşe Sultan seni yine kim sinirlendirdi bakayım,” demişti. “Yok mu bu mahallenin kızanları kapıyı çalıp kaçar oyun yaparlar. Başlarında ana baba yok ki. Sahipsiz bütün günü yollarda geçirirler. Eziyet ederler yaşlılara.” Halil annesinin elini öpüp divana oturmuş, Başak da babasını takip etmişti. “Aç mısınız?” “Açız valla anacım. Mis gibi de börek kokuyor, koy da yiyelim.” “Ne böreği be çocum. Tarhana yaptım yiyin diye. Kırayım bir baş soğan katık edersiniz yanına.” Halil kızıyla göz göze gelince üzülmesin diye başını okşamış, hafifçe gülümsemişti. Annesinin yaptığına anlam veremeyerek sormuştu. “Ana sen niye böyle yapıyorsun? Böreğin kokusu sokaktan duyuluyor. Hadi çıkar da yiyelim.” “Abinler gelecek akşama. Siz çorbayla soğan yiyin onlara kalsın.” “Ha şunu baştan desene. Biz çocukken de böyle yapardın sen. Her şeyi yatılı okuldan gelince yesin diye İbrahim abime saklardın.” “Öyle olmasaydı bakımsız mı kalsaydı gurbet ellerde çocum? Bak okuyunca hem kendini hem sizi kurtardı. Yoksa nasıl okuturduk babanla altı çocuğu. Fena mı oldu?” “Olmadı da biz de yatılı okulda okuduk, biz de arkamızdan gelenleri okuttuk. İlk göz ağrının gördüğü ilgiyi göremedik.” “Deli deli konuşma. Sizi aç bıraktım sanki.” “Bırakmadın tabi.” “Halen de doyururum da yine beğenmezsiniz.” Yaşlı kadın tarhana çorbasını taslara koyarken “Siz yokluk yoksulluk mu gördünüz. Aç bilaç mı kaldınız? Bizdik öyle çeken biz. Beş altı yaşlarında çocuktum yollara düştüğümüzde. Petriçte parmakla gösterilen bir aileydik. Varlık ki varlık görsün gözün. Ballar, pekmezler küp küp. Turşular bidon bidon. Savaş çıkınca yer yerinden oynadı. Komşu komşuyu kırdı geçirdi. O zamana kadar bilirdik Osmanlı. Sonra oldu Türk-Bulgar, Müslüman-Hıristiyan. Bu gözler neler gördü be çocum. Babam demiş anneme, savaştan kaçmak erkeğe yakışmaz. Göç; kadın, çocuk, yaşlı, hasta işidir. Bize topraklar için mücadele etmek yakışır. “ “Çok dinledik küçükken ana.” “Dinlediniz de çocuklarınıza anlatmadınız. Öğretmediniz. Yaşarken benden öğrensinler bari. Ölümlü dünya. Orada kaldı babacım. Öldü mü, yaşar mı bilmedik hiç. En son duyduk gavur toplamış erkekleri camilere vermiş ateşe. O zamandan beri rüyalarım alev alev. “ “Bilirim anacım abimin ismini bile İbrahim koydun babanın adı yaşasın diye.” “Koydum ya. Meriç var bir koca nehir. Bindik kayıklara insan ziyanlığı. Düşeni kurtarmak yok. Devam ederler yola. Burada olduk sığıntı. Bir parça ekmeğe muhtaç. Çok aç yattım ben çok. Başta erkek yok. Tarla verdiler ekemeyiz, hayvan verdiler güdemeyiz. Ninen evlendi bir adamla hayırsız çıktı lanet herif. Gitti hökümet nikahlı karı getirdi anamın üzerine. Biz alışık değiliz öyle şeylere. Anam kabul etmeyince yine kaldık bir başımıza. Bir akraba yanına yerleştik Allah razı olsun onlardan. Çetik, şoşon örüp satarak büyüttü anam dayınla bizi. Biz çektik siz çekmeyin diye babanla sizi bir şeye muhtaç etmedik, eksik bırakmadık. Şimdi sen tarhana soğan beğenmezsin.“ Babası tarhanadan bir kaşık alıp “Beğenirim anacım beğenmez olur muyum? Güzel olmuş çorban eline sağlık ama Başak var yanımda belki canı çeker,” demişti. Soğanı kırıp kızına uzatmış Başak sevmese de yemişti. Yaşlı kadın torununa “Çocuksun sen al bir dilim şişmesin bir yerin,” deyip börekten uzatmıştı. O böreğin tadı damağında kalmış eve gidince annesine bir tepsi patlıcanlı börek yaptırmış ama babaannesindekinin lezzetini bulamamıştı. Başak tepsinin başında bekleyen kızına gülümseyerek “Yaşlanıyorum galiba git gide babaanneme benziyorum,” dedi. Uzanıp raftan iki tabak aldı. Kızına ve kendine birer dilim börek kesti.
- Herkesin ve hiç kimsenin romanı: Hıdırellez
Tayfun Topraktepe, Fransa’da yaşayan ve aslen Çingene olan Velibor Çoliç’in romanı, Hıdırellez üzerine yazdı: "Öyle bir roman ki, hemen her sayfasında gözünüzden yaşlar geliyor. Bazen gülmekten, bazen de üzülmekten." Tayfun Topraktepe “Salko yanında Strehaialı yaylı üstadı ahbaplarıyla dolaşır, ‘nefesli çalgılar askeri bandolar içindir’ derdi.” Çiçeği burnunda yayınevlerimizden Livera, adını pek duymadığımız yazarlara ve kitaplara biz okurların dikkatini çekiyor. (Ne mutlu bizlere) Yayınevinden okuduğum ilk kitap Hıdırellez, Fransa’da yaşayan ve aslen Çingene olan Velibor Çoliç’in bir romanı. Hıdırellez öyle bir roman ki, hemen her sayfasında gözünüzden yaşlar geliyor. Bazen gülmekten, bazen de üzülmekten. Çingenelerin yaşamından yaklaşık 100 yıllık bir kesiti aktaran yazarımız, hangi devlet hakimiyetinde olurlarsa olsunlar, her zaman dışlanan, sürülen ve öldürülen bir halkın dramını anlatır. Çingenelerin hayatı zordur, hem resmi kurumlarla hem yakın çevreleri ile hem de kendi içlerinde hep fırtınalı bir ilişkileri vardır. Nitekim “Çingeneler öyle bir halktır ki ne kendileri uyuyabilir ne de başkalarını uyuturlar.” Romanımız, hayatın, “selam vermek kadar basit” olduğu Strehaia adında bir köyde geçer; burası Balkanlar’da, etnik ilişkilerin son derece kırılgan olduğu bir yerdir ve köy yıllar içinde farklı farklı devlet ya da yönetim biçimlerinin hakimiyeti altında kalır. Hemen herkesin bir şekilde müzikle ilgilendiği köyde, Aslan Bayramoviç adındaki şarkıcımız tarihin, üç farklı dönemindeki kırılma anlarına tanıklık eder, ama her defasında ismi biraz değişmiş olarak. Onun özelinde, Çingene halkının çilesine, trajedisine ve etnik kırımına tanık oluruz. Bu kırım, önce II. Dünya Savaşı döneminde Hırvat faşistler tarafından, sonrasında Yugoslavya’nın parçalanması nedeniyle ve en son da Fransa’daki bir göçmen yerleşim alanında, 2000’li yılların başlarında, modern(!) ve demokratik(!) bir devlet tarafından uygulanır. Yani özetle, “her kavgada ölen” Çingenelerdir. Çünkü onlar sırf Çingene denilmesin de “bıyıklı” denilsin diye, yıllarca bıyıklı dolaşan insanlardır. Köyde hemen herkes bir şekilde müzikle ilgilidir demiştik. Ama çoğunlukla emeklerinin karşılığını alamaz bu insanlar. İçlerinden Zohan Usta, “Yedi çeşit keder vardır” diye anlatır. Bunlar sırasıyla, çocuğunu kaybetmiş annenin kederi, terk edilmiş genç kızların kederi, sıla özlemi çeken adamın kederi, ayrılık kederi, unutulmanın acısı ve hayatını mahvettiğinin farkına varan adamın gözyaşlarıdır. Ancak Zohan Usta’ya göre içlerinde en kötüsü kemiğinden mahrum kalmış köpeğin kederidir. Çünkü kemiği hak etmesine rağmen niye artık sahip olmadığını anlamaz. İşte bu yüzden de, şarkıcı olmak için, bir Çingene ömrü boyunca köpek gibi havlamak zorundadır. Hıdırellez, yaşamı boyunca her yerden ve hiçbir yerden; herkes ama aynı zamanda hiç kimse olan bir halkın romanı. Onlar, her milletin gayrimeşru çocuğu, bıyıklı, sakallı ve yalınayak; kâtip, meddah şair ve şarkıcıydılar. Kralın soytarısı ve topraksız köylüydüler; bin kere seviştiler, ama bir kere bile savaşmadılar. “Her şey değişti, kuzenlerim, kral da devlet de eskisi gibi bizim. Şehirde bana her şey çok daha iyi olacak dediler. Artık zengin fakir yok. Bundan böyle eşitlik var, herkes fakir.” Meraklısı için Ayşegül Devecioğlu’nun Ağlayan Dağ, Susan Nehir romanını da naçizane tavsiye ederim. Keyifli okumalar. HIDIRELLEZ Velibor Çoliç Livera Yayınevi, 2021 Çeviri: Suat Başar Çağlan 200 s.
- Sevimli Peanuts ekibi sizleri yepyeni maceralarına davet ediyor!
Peanuts ekibinin yeni maceraları Dilara Alemdar'ın çevirisiyle Türkçede. Haydi Kütüphaneye Gidelim! Sally çok heyecanlı çünkü bugün kütüphaneye üye olacak! İlk kitabını ödünç almak için sabırsızlanıyor. Ne şanslı ki Charlie Brown, Linus ve diğer arkadaşları da yanında olacak! Mundi Kitap, 2022 Charles M. Schulz Çeviri: Dilara Alemdar Tür: Öykü 32 s. 6 yaş ve üzeri Snoopy, Ay'a Giden İlk Köpek Snoopy'nin olağanüstü bir fikri var. Ay'a gidecek! Ama acaba akşam yemeği için zamanında eve dönebilecek mi? Mundi Kitap, 2022 Charles M. Schulz Çeviri: Dilara Alemdar Tür: Öykü 40 s. 6 yaş ve üzeri Astronot Sally Brown Sally Brown uzaya giden ilk Amerikalı kadın Sally Ride hakkında bir kitap okudu. Şimdi Sally Brown'un yapması gereken tek bir şey var: Astronot olmak! Mundi Kitap, 2022 Charles M. Schulz Çeviri: Dilara Alemdar Tür: Öykü 40 s. 6 yaş ve üzeri Okul Zamanı Charlie Brown Charlie Brown sürekli okul hakkında kaygılanıyor. Bu senenin, hayatındaki tekdüzelikten kurtulup gerçekten sıradışı bir şey yaptığı sene olmasını istiyor… ama ya öyle olmazsa? Charlie Brown kaygılanmayı bırakabilir mi? Sonuçta okul eğlencelidir. Değil mi? Kaygılanmayı bırak Charlie Brown! Mundi Kitap, 2022 Charles M. Schulz Çeviri: Dilara Alemdar Tür: Öykü 32 s. 6 yaş ve üzeri Linus'ın Yeni Gözlükleri Görünüşe göre Linus'ın yeni gözlüklere ihtiyacı var. Ama bir sorunumuz var! Linus gözlük takmak istemiyor. Sizce gözlük takmak o kadar da kötü bir şey mi sahiden? Mundi Kitap, 2022 Charles M. Schulz Çeviri: Dilara Alemdar Tür: Öykü 32 s. 6 yaş ve üzeri Peanuts: En Yakın Arkadaşlar Snoopy ve Woodstock Snoopy ve Woodstock'ın bir sürü anısı var ama bu onların en sevdiği. Bu ikilinin tanışma öyküsünü ve nasıl birbirlerinin en yakın arkadaşı olduklarını öğrenmeye ne dersiniz? Mundi Kitap, 2022 Charles M. Schulz Çeviri: Dilara Alemdar Tür: Öykü 32 s. 6 yaş ve üzeri Charles M. Schulz 26 Kasım 1922'de Minneapolis'te doğdu. İkinci Dünya Savaşı esnasında Amerikan ordusunda görev yaptı. 1945 yılında Minneapolis'e döndü ve 1947'den itibaren düzenli olarak karikatür çizmeye başladı. Bu yıllarda çizdiği Li'l Folks kareleri, Peanuts'ın ilk taslakları olarak görülebilir. Schulz'un 1950 yılında çizmeye başladığı Peanuts, 50 yılda 17.897 bantlık bir seriye dönüştü; dünya çapında 75 ülkede, 21 dilde, 2.600'den fazla gazetede yayımlandı ve daha sonra kitaplaştırıldı. Çizgileriyle Charlie Brown ve Snoopy başta olmak üzere unutulmaz karakterlere hayat veren Schulz, 12 Şubat 2000'de öldü.
- Talât Sait Halman Çeviri Ödülü 2022 için başvurular başladı
İKSV, bu yıl sekizincisini takdim edeceği Talât Sait Halman Çeviri Ödülü ile güncel kültür-sanat üretimini teşvik etmeye devam ediyor. Nitelikli edebiyat çevirilerini desteklemek amacıyla, sekiz yıl önce aramızdan ayrılan Talât Sait Halman anısına başlatılan Talât Sait Halman Çeviri Ödülü, 2022 değerlendirmeleri için başvuruları 1 Ağustos – 16 Eylül tarihleri arasında kabul edecek. Talât Sait Halman Çeviri Ödülü’yle, Seçici Kurul tarafından belirlenen yapıtın çevirmenine 20 bin TL tutarında nakit desteği sağlanacak. Başkanlığını yazar Doğan Hızlan’ın yaptığı Talât Sait Halman Çeviri Ödülü Seçici Kurulu; yazar, çevirmen ve eleştirmen Sevin Okyay; yazar ve çevirmen Ayşe Sarısayın; yazar ve çevirmen Yiğit Bener ile yazar ve çevirmen Kaya Genç’ten oluşuyor. Ödülün sahibi, Seçici Kurul tarafından yıl sonunda açıklanacak. İKSV, bu yıl sekizincisini takdim edeceği Talât Sait Halman Çeviri Ödülü ile güncel kültür-sanat üretimini teşvik etmeye devam ediyor. Nitelikli edebiyat çevirilerini desteklemek amacıyla, sekiz yıl önce aramızdan ayrılan Talât Sait Halman anısına başlatılan Talât Sait Halman Çeviri Ödülü, 2022 değerlendirmeleri için başvuruları 1 Ağustos – 16 Eylül tarihleri arasında kabul edecek. Talât Sait Halman Çeviri Ödülü’yle, Seçici Kurul tarafından belirlenen yapıtın çevirmenine 20 bin TL tutarında nakit desteği sağlanacak. Başkanlığını yazar Doğan Hızlan’ın yaptığı Talât Sait Halman Çeviri Ödülü Seçici Kurulu; yazar, çevirmen ve eleştirmen Sevin Okyay; yazar ve çevirmen Ayşe Sarısayın; yazar ve çevirmen Yiğit Bener ile yazar ve çevirmen Kaya Genç’ten oluşuyor. Ödülün sahibi, Seçici Kurul tarafından yıl sonunda açıklanacak. Talât Sait Halman Çeviri Ödülü başvuru koşulları Talât Sait Halman Çeviri Ödülü için başvurular, yayınevleri veya çevirmenler tarafından yapılabilir. Başvuruda sunulacak eserler, orijinal dilinden Türkçeye çevrilmiş, ISBN numarası almış öykü ve roman çevirileri ile sınırlıdır. Yayınevleri en fazla üç çeviri eser ile başvuru yapabilmektedir. Seçici Kurul, aday önerilerinde bulunabilir. Adayların daha önce Talât Sait Halman Çeviri Ödülü’nü kazanmamış olması gerekmektedir. Başvuru formu ve koşullarına dair ayrıntılı bilgi içeren şartnameye iksv.org adresinden ulaşılabilir. 2022 Talât Sait Halman Çeviri Ödülü için başvuruların 16 Eylül Cuma saat 17.00’ye kadar İKSV’ye ulaştırılması (Nilay Kartal dikkatine, Nejat Eczacıbaşı Binası, Sadi Konuralp Cad. No: 5, 34433 Şişhane, Beyoğlu, İstanbul) gerekmektedir. >> Başvuru formu için tıklayın. Türkiye’nin ilk Kültür Bakanı olan ve 2008-2014 yılları arasında İKSV Mütevelliler Kurulu Başkanı olarak görev yapan Talât Sait Halman anısına, 2015’te başlatılan Talât Sait Halman Çeviri Ödülü önceki yıllarda Siren İdemen, Ahmet Arpad, Fuat Sevimay, Ülker İnce, Gökhan Sarı (Jüri Özel Ödülü), Ebru Erbaş, Kamil Kayhan Yükseler, Erdem Kurtuldu ve Süleyman Doğru’ya sunulmuştu.















