• YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook
Ara
  • Litera

"Hikâyelerin insanlığımızın özü olduğuna inanıyorum."

Çağla Dirice Çakır, Afgan asıllı Amerikalı çocuk doktoru, yazar ve aktivist Nadia Hashimi ile Afganistan'da kadın olmak ve Kabuğunu Kıran İnci kitabı üzerine söyleşti.


Çağla Dirice Çakır


Öncelikle bu güzel hikâyelerin arkasındaki ismi daha yakından tanımak isteriz. Nadia Hashimi kimdir? Kendinizi nasıl tanımlarsınız?


Aslında kendimi uzun uzun anlatmaktansa her zaman yaptığım işlerin benim adıma konuşmasını isterim. Ancak kısaca özetleyecek olursam hem çocuk doktoru hem de yazarım. Kadın hakları savunucusuyum, bu bağlamda birçok grupta, oluşumda gönüllü olarak çalışıyorum. Aynı zamanda dört kız annesi olan şanslı bir kadınım ve her şeyden öte bir kız evlat, kız kardeş ve eşim. Günlerim genellikle yeni hikâyeler dinleyerek ve yazarak geçiyor çünkü hikâyelerin insanlığımızın özü olduğuna inanıyorum.


Yazar olmak sizin için ne ifade ediyor? Bu serüvene nasıl başladınız?


Çocukken gecenin geç saatlerine kadar bir el fenerinin ışığı altında kitap okurdum. Kitaplar benim arkadaşlarım, başka dünyalara geçiş biletlerim ve öğretmenlerimdi. Afgan asıllı bir Amerikalı ve bir göçmen kızı olduğum için Afganistan’da yaşanan acıların ve bu acıların doğal bir sonucu olarak insanlara sirayet eden o yozlaşmanın her zaman farkındaydım. Öte yandan doktor kimliğim gereği sık sık hastanelerin acil servislerinde de bulunuyordum. Böylece birçok çocuğun hikâyesine ortak oldum. Yüreğim her zaman bunlarla doluydu.


Bir gün eşim kitaplarla olan o güçlü bağımı fark etti ve bir kitap yazmamı, içimdekileri kâğıda dökmemi söyledi. Benim henüz kendimde göremediğim ışığı, o fark etmişti. Eşimin bu tavsiyesi hem benim hem de onun hayatını değiştirdi. Bir de baktım ki hızla savaşa sürüklenen bir dünyada hayatta kalmaya çalışan bir Afgan ailesini anlatan ilk hikâyemin taslağını hazırlıyorum. Yazarken toplumsal kurallarla kişisel hikâyeler birbiriyle kesişiyor. İşte, bu yüzden yazıyorum çünkü kelimelerle açığa çıkarabildiğim sihri seviyorum. Kurgu, etrafımızdaki dünyaya ne kadar uyum sağlayabildiğimizi sorgulayabileceğimiz bir alan yaratıyor.


Hikâyelerinizde genellikle güçlü kadın karakterlere yer veriyorsunuz. Bunun özel bir nedeni var mı?


Ne gördüysem onu yazıyorum diyebilirim. Doğduğum andan itibaren hep güçlü kadınlarla çevriliydim. Annem Kabul Üniversitesi’nden mezun olmuş bir inşaat mühendisi. O yıllarda tamamen erkek işi gibi görünen inşaat mühendisliği gibi bir alandan mezun olmayı bırakın, tüm dünyada kadınların herhangi bir üniversiteye gitme oranı bile çok düşüktü. Ayrıca çevremde de kadın cerrahlar, politikacılar, tamirciler, büyükelçiler vardı. Kısacası güçlü kadın karakterler oluşturmak benim için hiç de zor olmadı. Görmek isteyenler için dünya güçlü kadınlarla dolu. Onlar her yerdeler, insanlık tarihinin yarısı onlardan oluşuyor.


Bu çağda kadın olmak hakkında ne düşünüyorsunuz? Özellikle de Orta Doğu’da kadın olmak hakkında?


Orta Doğu’da ya da dünyanın herhangi bir yerinde kadın olmak, bulunduğunuz yerin politik manzarası ve aile yapısına göre şekillenen bir olgu. Her yeni gelen nesil, bir önceki neslin düzeltebildiği hataların, yoldan temizleyebildiği taşların faydasını görüyor. Bugünün kadınları annelerinin, teyzelerinin, eğitimcilerin ve dünyanın dört bir yanında kadın haklarını savunmuş ve savunmaya devam eden kadın/erkek herkesin omuzlarında yükseliyor. Öğrenebilen, öğretebilen, çalışabilen, üretebilen, oy verebilen, seçebilen ve yönetebilen kadınlar olduğumuz için hem onları hem de kendimizi kutlamalıyız. Geçmişten günümüze kadınlar için çok şey değişti fakat tüm bu başarıların rehavetine kapılıp dünyada hâlâ şiddete, ayrımcılığa ya da çok daha kötü koşullara maruz kalan kadınlar için çalışmaktan vazgeçmemeliyiz. Temel insan haklarına da hâlâ eşit oranda sahip olduğumuz söylenemez. Aynı işi yapıp az maaş almak, sosyal anlamda çok daha kolay etiketlenmek, önyargılara maruz kalmak ve tecavüze uğramadan evimize/okulumuza gidip gelebilmek gibi birçok alanda haklarımız ihlal edilebiliyor. Tüm bunların farkında olmalı ve dünya, içinde yaşayan tüm canlılar için eşit ve güvenilir bir yer olana dek mücadelemize devam etmeliyiz.



<