top of page
  • YouTube
  • IG
  • twitter
  • Facebook

Search Results

Bu sitede ara

Boş arama ile 5406 sonuç bulundu

  • Ufak Kültür Porsiyonları ve Hazmı Kolay Düşünceler

    Deniz Poyraz, Frank Furedi'nin Nereye Gitti Bu Entelektüeller? adlı kitabı üzerine yazdı: "Bilginin, giderek insanî bir entelektüel çabadan çok teknik bir sürecin ürünüymüş gibi görülmesine karşı çıkıyor Furedi." Deniz Poyraz Entelektüeller, en yaygın ifadeyle, kendi kültürlerini ve yaşadıkları çağın ruhunu yansıtan kimselerdir. Geleneksel düzene bir saldırı teşkil eden, tehlikeli ve yıkıcı “aktörler” olarak da resmedildikleri oldu sık sık. Sevilsin veya sevilmesin, geçtiğimiz üç yüzyıl boyunca entelektüeller, müthiş bir kültürel otorite kazanmışlar ve her zaman çok ciddiye alınmışlardı. Oysa bugün, kültürel yaşamın tekdüzeliğine dair getirilen en çarpıcı açıklamalardan biri, entelektüelin, son derece önemsiz bir simaya dönüşmüş olması. Bugün artık, “entelektüellerin memleketi” kabul edilen Fransa’da bile kültürel yaşamdan çekildikleri ileri sürülmekte. Ancak, entelektüellerin toplum içerisindeki konumunun sorgulanması, ilk defa olan bir şey değil. Macar asıllı düşünür ve akademisyen Frank Furedi, Nereye Gitti Bu Entelektüeller? adlı ses getiren çalışmasında, entelektüellerin günümüzdeki konumunu mercek altına alıyor. Furedi, böyle bir yazı kaleme almaktaki motivasyonunu ise The Sunday Times için “Üniversiteler Ne İşe Yarar?” başlığıyla, İngiliz üniversitelerinin gidişatı hakkındaki bazı kaygılarını dile getirdiği bir makale yazmış olmasına bağlıyor. Makalenin odağında, bugünkü üniversite kampüslerinde karşı karşıya bulunduğu bir risk olarak, “entelektüel harekete geçiriciliğin” giderek ortadan kalkması yer alıyor. Furedi’nin bu açık sözlü makalesine gelen tepkiler, onu, meseleyi daha derinden ele almaya itmiş. Nereye Gitti Bu Entellektüeller?’in temel amaçlarından biri, günümüz kültürel ve entelektüel yaşamını esir alan güçlü konformizm haliyle yüzleşmek. Bu konformizmin en fazla kendini gösterdiği yer ne kadar kötü olursa olsun bugünkü eğitim kurumları ve uygulamalarının toplumun ihtiyaçlarını geçmiştekilere kıyasla çok daha iyi ve duyarlı bir şekilde karşıladığı yolundaki moda görüş. Furedi, bir süreden beri, pek çok kültür kurumuna, üniversitelere ve okullara musallat olmuş gibi gözüken “derin bir entelektüel yönünü kaybetmişlik duygusundan” rahatsız olduğunu açıkça ifade ediyor. Her ne kadar geçmiş entelektüel algılara ve yöntemlere eleştiriler getirse de “geçmişin otoritesi” yerini çok daha kötüsüne, birbirine hiç benzemeyen bir grup profesyonel, madrabaz, ünlü ve kültürel girişimcinin onaydan geçmemiş otoritesine bıraktığını savunuyor. Geçmişe bakıldığında, gerçek ne olursa olsun, sırf “gerçek” olduğu için değerli görülmüştü. Aristoteles için bilimin amacı gerçeği ulaşmaktı. Hatta “Felsefe, gerçekle meşgul olma bilimi”ydi ona göre. Albert Einstein’a göre, gerçeğin arayışında olma, ona sahip olmaktan bile daha kıymetliydi. “Ne yazık ki,” diyor Furedi, “çağdaş kültür, gerçeği, entelektüel bir arayıştan çok kurguya değer bir konu olarak görmektedir. Gerçek diye bir şeyin olmadığı sık sık ileri sürülmektedir.” Bugün sahiden de “gerçek” yerine, insanların pek çok gerçeği yansıtan farklı fikirleri benimsemeleri salık verilmekte. Michel Foucault’nun: “Gerçek anlamda evrensel bir gerçek yoktur” iddiası, akademik çevrelerde yaygın bir etki alanı bulmuş durumda. O halde Furedi’nin bu kitaptaki amacının, çağdaş eğitimin ve kültür siyasetinin hem anti-demokratik ve hem de baskı altında tutan ayaklarını sorgulamak olduğunu söyleyebiliriz. Bilginin, giderek insanî bir entelektüel çabadan çok teknik bir sürecin ürünüymüş gibi görülmesine karşı çıkıyor Furedi. Sanatta ve bilimde bugün hâlâ sayısız etkileyici eser üretmeye ve hatırı sayılır keşifler yapmaya devam ettiğimiz bir gerçek. Ancak, tıpkı Furedi’nin ifade ettiği gibi, halkın sindirimi kolay bilgi ve kültür porsiyonları ile beslenmesine dayanan baskıcılığa da karşı durmakta yarar var. İyi okumalar. NEREYE GİTTİ BU ENTELEKTÜELLER? Frank Furedi Ketebe, 2023 Çeviri: A. Erkan Koca 208 s.

  • Yalnız kalmak ve kendini yeniden oluşturmak hakkında bir roman

    Yaz Evi, Daha Sonra’da yetkin öykücülüğüyle tanıştığımız Judith Hermann’ın gözlem gücünü bir kez daha kanıtlayan, günümüz insanının yeni bir ‘yuva’ arayışını yalın, tarafsız bir dille anlatan, geride bırakmak, yalnız kalmak ve kendini yeniden oluşturmak hakkında bir roman, Yuva. Kuzey Denizi kıyısında bir belde: Yazın tekneleriyle gelen tatilciler, kışın bu ıssız köşede yaşayan köy insanları. Kızı dünyayı dolaşmaya çıkan, dünyanın sonunun yaklaştığına inanan kocası da Berlin’de kalan orta yaşlı anlatıcı, yabancısı olduğu yerde kendine yeni bir hayat kurmaya başlar. Yalın bir hayat olacaktır bu. Ağabeyinin barında çalışacak, ağabeyinin arkadaşlarıyla dostluk kuracak, yaşamında beyaz bir sayfa açacak, yeni bir yuvaya sığınacaktır. Bu yuvanın içine yerleşirken günlerini nelerle besleyecektir? Geçmişten neleri getirecek, geleceğe neleri bırakacaktır? Issızlıkta kurduğu yuvayı hayatla nasıl dolduracaktır? Radikal biçimde bireyselleşmiş insanların nasıl bir araya geldiği, onca farklılıkta nasıl ortak noktalar buldukları, kendi niteliklerini yitirmeden nasıl sosyalleştikleri meseleleri üzerine eğilen yazar bütün bu sorulara, minimalist dili ve çağdaş kurgusuyla Yuva’da cevap buluyor. Judith Hermann, 1970 yılında Berlin'de doğdu. İlk albümü »Yazlık Ev, Sonra« (1998) olağanüstü bir tepki aldı. Bunu 2003 yılında »Nothing but Ghosts« hikayeleri koleksiyonu takip etti. Bu hikayelerden bazıları 2007'de sinema için çekildi. 2009 yılında, uluslararası üne sahip beş hikayeden oluşan »Alice« yayınlandı. 2014 yılında Judith Hermann ilk romanı »All Love Beginning«i yayınladı. 2016 yılında, kısa öyküler için Danimarka Blixen Ödülü'ne layık görülen »Lettipark« adlı kısa öyküler izledi. Leipzig Kitap Fuarı Ödülü'ne aday gösterilen »Daheim« romanı 2021 baharında yayınlanacak. Judith Hermann, çalışmaları nedeniyle Kleist Ödülü ve Friedrich Hölderlin Ödülü de dahil olmak üzere çok sayıda ödülle onurlandırıldı. Yazar Berlin'de yaşıyor ve yazıyor. YUVA Judith Hermann Sia Kitap, 2023 Anıl Alacaoğlu 152 s.

  • Ekşi Sözlük’e erişim engeli kararı kaldırıldı

    9 gündür kapalı olan Ekşi Sözlük'ün erişim engeli kaldırıldı. Ekşi Sözlük'ün yöneticisi Başak Purut, Twitter paylaşımında "Ekşi Sözlük erişim engeli kararı an itibariyle mahkeme tarafından kaldırıldı. geçmiş olsun!" ifadelerini kullandı. Ekşi Sözlük: Kararın uygulanması için yetkililerle iletişime geçiyoruz Ekşi Sözlük de Twitter hesabından, "Yaptığımız itiraz ankara 4. sulh ceza hakimliğince kabul edildi ve erişim engelinin kaldırılmasına karar verildi. kararın uygulanması için yetkililerle iletişime geçiyoruz. hukuka inanmaya devam edeceğiz." dedi.

  • Öykü: Sınav

    "Yarış başlayacaktı ve akabinde yetersiz olanlar elenecekti." Levent Berkay Aydoğan ‘’Başaracaksın!’’ dedi babası Selin’i sınav merkezine uğurlarken. Gözdağı verir gibi bakmayı da unutmadı. Bu delici bakışların ardında omuzları göçtü, dişlediği dudakları titredi, bacaklarında bir uyuşukluk baş gösterdi küçük kızın. Sırtında koca dağları taşıyormuş gibi hissediyordu. Babasından başarılı olmanın önemi üzerine dinlediği nasihatler kulağında çınlıyorken hayat çetin ceviz, sıkıntı verici bir uğraştı. Yarış başlayacaktı ve akabinde yetersiz olanlar elenecekti. Saatin geldiğini haber veren zil az sonra çaldı, öğrenciler bir yığın halinde hareket ettiler. Haşarı çocuklar rahat, vurdumduymaz adımlarla ilerlediler, uslu olanlar başları yerde yürüyerek. Kimileri ceplerindeki çer çöpü konteynırlara attı, kimileri zaten iki eli boş gelmişti. Çocuklardan ana babalarıyla son kez kucaklaşıp ayrılanlar oldu. Selin ise babasının yırtıcı gözlerine bakamadı, arkasını döndü, hevesizce okula yürümeye başladı. Bahçeden binaya çıkan merdivenlere vardı. Sonsuza uzamıştı merdivenler. Aşağıdan bakılınca, önündeki yol hiç bitmeyecek gibiydi, onu meçhul bir hedefe götürüyordu, yıllarca ardı arkası kesilmeyecek bir yarışı vaat ediyordu. Gerçi tel örgülerle çevrelenmiş alelade bir okuldu burası. Gri badanadan mamul duvarları, filesi sökülmüş bir potası, paslı demirden su boruları, bir köşesi rüzgarda uçmuş kameriyesi. Binaya yönelmiş öğrencilere bıyıkaltından sırıtıyormuşcasına bakan kırmızı kiremitten okul çatısı. Selin öğrenci kalabalığının arasında okula güçbela ilerliyordu. Merdivenleri bir miktar tırmanıp sahanlığına vardı, diğerleri gibi çöp konteynırına elindekini attı. Adamın biri plastik bir kutu içerisinde kırtasiye malzemelerini uzattı ona. Su şişesinin ambalajını sökmesi istendi. Söktü. Merdivenleri çıkmaya devam etti, zaman zaman demir tırabzanlardan destek aldı. Yürüdükçe ardındakiler küçülüp güçsüzleştiler. Bir zaman başını çevirdi, babasının ufaldıkça ufaldığını gördü, bu adam mıydı ona türlü baskılarla son bir senesini zehir eden? Oysa dönüş yolunu da aklından çıkaramıyor, babasının nasıl da aniden eski korkunç haline dönüşebileceğini tahmin ediyor ve kulaklarında hala işittiği başarı nasihatlerinin etkisiyle canı boğazında kilitleniyordu. Her şey tam da canı boğazında kilitlendiği vakit gerçekleşti. Merdivenleri çıkmaya devam ediyordu ki birinin arkadan ittirmesiyle sarsıldı. Başka bir öğrenciydi muhtemelen. Hemen öncesinde aşağılara, babasından tarafa bakması dengesini yitirme sebeplerinden başka biriydi. Çok uğraştı. Bir ayağını kaldırıp bir ayağını indirerek doğrulmaya çabaladı, kollarını bir uçağın kanatları gibi açıp havalandırdı, yaylandı. Sonra iki-üç kere daha çırpındı, ama nihayetinde gerisin geri mermer basamağa düştü. Feci bir ağrı zuhur etti, ensesine sivri bir şey batıp çıkıyordu adeta. Kanamış mıydı? Bilmiyordu, ama zonkluyordu. Sesler duyuyordu etrafından. Boğuk konuşmalar bir yükselip bir alçalıyordu, işittiği cümleler bağlamından kopuyor, bazen uzayıp genişliyor bazen ise tiz mi tiz çığlıklara dönüşüyordu. Selin hiçbirini umursamadı. Kendini bıraktı, ıslak gözlerini usul usul kapadı. Sıklaşıp daralmış soluk alışverişine dikkat kesildi. Dumanlanan düşünceleri onu bir rüyanın içine çekti sanki. ‘’Selin!’’ dedi biri, kolundan tutup kaldırdı kızı. İkide bir kararan, bulanıklaşan dünya az sonra yavaş yavaş açılmaya başladı. Sis bulutu dağıldı. Gözlerini tamamen araladığında, karşısında, az önce kırtasiye malzemelerini kendisine uzatan adamı buldu. ‘’Geldin demek!’’ dedi adam, yüzüne asılı kalan gerzek bir gülümsemeyle. ‘’Nereye geldim?’’ diye sordu Selin. Kalabalık bir topluluğun bağırış çağrışlarını duydu. ‘’Buraya! Buraya!’’ Elleriyle etrafı işaret etti. ‘’Seni bekliyorlar, o kalabalık senin için’’ Ortada bir kalabalık yoktu ama ötedeki mermer sütunda latince bir cümle yazıyordu. Merdivenlerin sonunda ise kalabalık bir meydan vardı. Az önce yürümekte olduğu okul kayboluvermişti. Koca mermerlerin üst üste yığılmasıyla inşa edilmiş bir amfitiyatro, bir arena duruyordu karşısında. Yükselen aralıklı sütunlar bir hücrenin demir parmaklıklarını andırıyor, sütunların üzerine yerleştirilmiş toprak renginde betonlar ise insanın ruhunu daraltıyordu. Binanın etrafı tel örgülerle değil yüksekliği amfi-tiyatroyu aşkın gotik surlarla çevrilmişti. Derin derin nefes aldı küçük kız. Strestendi. Yorgunluktandı. Sakinleşmesi lazımdı, gördüklerinin gerçek olmadığını telkin etti kendine, oysa çabaları karşılıksız kaldı, çevresinde en ufak bir değişiklik olmadı. ‘’Hızlı ol!’’ dedi Selin’in yanında dikilen, kızın hayret dolu gözlerine bakan adam. ‘’Ben...’’ dedi, adam kızı kolundan çekiştirip sürükledi. ‘’Hiç varamaycakmış gibi yürü. Bir makine gibi çalış.’’ ‘’Anlamadım’’ dedi Selin. Adam atları gösterdi. Merdivenin sonunda, curcunası bol meydanda atları gördüler. Amfitiyatronun tam önündelerdi şimdi. Kırbaçlar şaklıyor, ıslıklar çalınıyor, bağırtılar işitiliyor, bir hengame kopup gidiyordu. Kimsenin kimseyi önemsediği yoktu, insanların acelesi vardı. Etrafta majesteleri müdür efendinin kurallarını dikte eden, halka korku salan muhafızlar dolanıyordu. Öğrenciler ise kedi adımlarla, kalabalığın içinden, amfi tiyatroya yürüyordu. Çevresinde olup bitenlere akranlarından kimsenin tepki göstermiyor oluşu, Selin’i, içinde bulunduğu bu antik dünyadan daha çok şaşırttı. Az sonra amfitiyatronun önünde bekleyen görevlileri gördü. Ellerinde cetveller kapının önünde volta atıyorlar, zaman zaman cetvellerini göz dağı verircesine öğrencilere sallıyorlar, kimi zaman ise haşarı çocukların zorla mum yaptığı ellerine bu cetvelleri indiriyorlardı. Bir şekilde buradan kurtulup babasının yanına geri mi dönseydi acaba? Sınav merkezi değildi burası. Değildi. Oysa bir keresinde nasıl da fırça yemişti, hastalanıp okula gidemeyeceğini söylediğinde, babası inanmamıştı ona. Hayır, geri dönmeye cesareti yoktu, durumunu kimseye açıklayamazdı. Kurtulmayı denemeli, sınav merkezini bulmalı. Belki okula giden bir otobüs vardı, bir şekilde ona binerdi. Doğru yolu tespit etse, o bilindik dünyasına geri dönebilse. Hem bunlar gerçek miydi ki? Uyanmalıydı. Uyanmalıydı. ‘’Uyuduğunu mu sanıyorsun?’’ dedi kızı yakasından tutup çekiştiren adam. Onun da eline bir cetvel peyda oluvermişti. ‘’Hayır küçük hanım, hayır. Uyumuyorsun.’’ ‘’Tüm bunlar gerçek olamaz.’’ dedi Selin. ‘’Neymiş gerçek olamayan?’’ ‘’Burası’’ Adam’ın gözlerinde alaycı bir alev parladı. ‘’Demek yeterince araştırma yapmadın. Oysaki dünyamızda yaşanan bu köklü değişiklikten haberdar olman gerekirdi... Küçük hanım!’’ dedi. Sonra başını bezmiş bir edayla salladı. Eliyle tekrardan etrafı işaret etti. ‘’Burası sizin için tasarlandı. Bu bir mücadele. Zorlu ve bitmek bilmeyen bir yol. Herkes kendi yeteneklerine göre yarışa katılacak. Ve senin yeteneğine gelince...’’ Cevap almayı bekledi. Kızın kendisine afallamış bir suratla bakmak dışında bir şey yapmadığını görünce, ‘’gel!’’ dedi. Meydan boyunca yürüyüp cetvelli görevliler tarafından sınav binası olarak tanıtılan amfi tiyatroya girdiler. Başlarını eğdiler. Alçak tavanlı bir hol karşıladı onları. Hiçbir zaman dik durulamazdı. Yürüyebilmek için kamburlarını çıkarmaları, majesteleri müdür efendiye ithafen diz çökmeleri gerekirdi. Tahta kapılar izbe salon boyunca sıralanmıştı, çeşitli branşları ifade eden flamalar bu kapıların yanına asılmıştı. Selin yine kalabalık bir topluluğun bağırış çağrışlarını duydu. ‘’Demiştim sana’’ dedi yanındaki adam. ‘’Seni bekliyorlar, o kalabalık senin için’’ Selin’in, kendisini bekleyen kalabalık hakkında hiçbir fikri yoktu ama... Durumu netleştirmek istiyordu. Uzun süre tereddüt etti, sonra çekine çekine sordu: ‘’Sınav test şeklinde olacak değil mi?’’ Adam cevap vermekte hiç gecikmedi. ‘’Hayır, küçük hanım. Tabi ki de hayır’’ dedi. ‘’Her koyun kendi bacağından asılır, her öğrenci kendi yeteneklerine göre yarışır. Şimdi bana iletilen bilgilere bakıyorum, senin yeteneğin baban tarafından çoktan belirlenmiş. İşte şurası’’ Kapılardan birinin önünde durdular, Selin flamadaki hayvanı görünce bir adım geri çekildi, yüzü bembeyaz kesildi. Bacaklarındaki kuvvet boşalıverdi. Mırıldandı. ‘’At mı...’’ Adam, ‘’tabi!’’ dedi, kızı itekleyerek odaya soktu. Bakımları yapılmış atlar yarıştan önce odada dinlenmeye çekilmişti. Önlerinde tenekeler, tenekelerde avuç yükseliğinde saman. Ahıra sinmiş tezek kokusu. Kişnemeler. ‘’Yarışın yan etkisi’’ dedi içerideki bir görevli, bıyıkaltından sırıttı. Selin de diğer atlar gibi kişnedi. Şaha kalkıp tepindi ancak iki adam boynuna sarıldı, başka biri bacaklarından tutup çekiştirdi. Yüzü zemine bastırıldı. Koca burun kanatları bir açılıp bir kapandı kızın. Gözleri alev alev parlıyordu. Vahşileştirilmişti. Son bir çare sarsılıp yekindi, nasıl olduysa, görevlilerin ellerinden güçlükle kurtulmayı becerebildi. Pür telaş çıkış kapısına doğru koşturdu. Oysa önüne bütün yolu birlikte geldiği adam çıktı, cetvelini gösteriyor, ona göz dağı veriyordu. Durdu. Görevliler atıldı tekrardan, oradan buradan uzanan iri kolların yardımıyla at yere yatırıldı, güç bela sakinleştirilebildi. Zaman kaybedilmemeliydi. ‘’Hazırlanması gerekiyor’’ dedi görevli. Yorgun at çekiştirildi, direnmeye gücü yoktu artık. Karanlık bir bölmede eyeri takıldı, kolan kayışı yerine sabitlendi ve ayağına nal çakıldı. Bir kova su ve büyük bir sünger getirildi. Aklayıp pakladılar Selin’i. Starting Box’taki yerine sürüldü sonra, adamın birisi üzerine bindi. Önünde bir kapı duruyordu. Hoparlörlerden spikerin sesi hipodroma yankılandı. Bir, iki ve üç... Bam! Silah patladı, start verildi. Bir numaralı Ali’nin atağı, dış kulvardan beş numaralı İrem peşinde ve altı numaralı Pelin, dört numaralı Semih... Koşturdular. Selin de diğerleriyle aşık atabildi. İlk turu bitirmişken, orta kulvarda altı numaralı Pelin ve dört numaralı Semih rakiplerinden ayrıldı, başbaşa ikinci tura girdiler. İlk kulvardan Ali, peşinden ise beş numaralı İrem takip etti onları. Hipodromdaki tansiyon doruklara çıktı. Selin’in sahibi, ‘’başaracaksın!’’ diye avazı çıktığı kadar bağırıyordu. Atlar hiç bitmeyecek bu sınavda, ölesiye yarıştılar.

  • Töre Sivrioğlu ve Mahir Ünsal Eriş ile Uygarlık Tarihi Atölyesi

    İnsanın uygarlık macerasını öğrenmeye hazır mısınız? Arkeolog ve tarihçi Töre Sivrioğlu ile arkeolog, çevirmen ve yazar Mahir Ünsal Eriş KulturaLitera için özel olarak hazırladıkları dört oturumluk bir çalışmayla karşınızda. Atölyenin detayları: Uygarlık Tarihi atölyesinde bize tarih öncesinden günümüze insanın ve kurduğu uygarlığın tarihini anlatacaklar. Bu tarihsel hikaye içinde yok olan insan türleri de var mitoloji de; sanat tarihi, felsefe ve bilim de var dinler tarihi de… İnsanın hem fiziksel hem kültürel oluşumundan başlayarak ateşe ve tarıma, yazının gelişimine, Ortaçağ’ın gizemine ve nihayetinde insanlığı bugüne taşıyan devrimlere uzanıyor “Uygarlık Tarihi Atölye”si. Çalışma dört oturum ve dört ana başlıktan oluşuyor: “Tarih Öncesi”, “Antikçağ”, “Ortaçağ”, “Devrimlerden Günümüze”. Doğduğumuz günden itibaren kendimize ve dünyaya karşı duyduğumuz eşsiz merakın peşine düşmek, yeni okuma ve çalışma imkanlarıyla buluşmak, nereden başlayacağım sorusunun cevabını bulmak isteyen herkes Uygarlık Tarihi Atölyesi’ne katılabilir. Çalışmada başlangıç, orta ve ileri seviyede okuma önerilerine de ayrıca yer verilecek ve isteyenler katılım sertifikası alabileceklerdir. KulturaLitera’nın bütün online atölye çalışmalarından zoom kaydı alınır, gününde ve saatinde çalışmaya katılamayan tüm katılımcılarla ders bitiminde paylaşılır. Çalışmamızın dört oturumu da Türkiye saati ile 20.00'da başlayacaktır. Ücret hakkında bilgilendirme: Dört ders toplam katılım ücreti 45 Gbp /1034 TL karşılığıdır. Bilet fiyatlarımız sitemizde pound değeri üzerinden ilan edilmiş görünmektedir ancak bankanız bu ücreti sizden o günkü kur üzerinden TL olarak tahsil edecektir. Uygarlık Tarihi Atölyesi Program: Birinci Oturum: 5 Mart 2023 Pazar TR saati ile 20.00-23.00 Tarih Öncesi İnsan nasıl oluştu, mitlere karşı antropoloji ne diyor? Bizden başka hangi insan türleri vardı? Ateşi nasıl kontrol etmeyi öğrendik-ateş bize ne öğretti? Hayvanları nasıl evcilleştirdik? Tarıma nasıl başladık? İkinci Oturum: 12 Mart 2023 Pazar TR saati ile 20.00-23.00 Antikçağ Yazı nasıl gelişti? Şehirler nasıl kuruldu? Nehirlerden denizlere uygarlık nasıl yer değiştirdi? Kölelik nasıl gelişti? Felsefe, bilim, tiyatro ve sanat nasıl doğdu? Roma nasıl Akdeniz’e hakim oldu? Tek tanrılı dinler nasıl gelişti? Tanrılar nereye gittiler? Üçüncü Oturum: 19 Mart 2023 Pazar TR saati ile 20.00-23.00 Ortaçağ Ortaçağ bir çöküş mü ilerleme mi? Felsefe yerini karanlığa mı bıraktı? Şövalyeler kimdi? Vikingler Nasıl Hıristiyan oldu? Haçlılar kimdi? İslam dünyasında uygarlık nasıl yükseldi ve neden söndü, reform ve rönensans neyi değiştirdi? coğrafi keşifler nasıl başladı? Amerikayı Müslümanlar mı keşfetti? Dördüncü Oturum: 26 Mart 2023 Pazar TR saati ile 20.00-23.00 Devrimlerden günümüze (Sanayi devrimi, Aydınlanma devrimi, Fransız devrimi, Bolşevik devrimi) Aydınlanmanın mirası nedir? İngiliz devrimi dünyayı nasıl değiştirdi? Amerikalılar neden kendilerine bir kral seçmediler? Üç renkli bayrak ne anlatır? Amerikan iç savaşı neden çıktı? Rusya’da Bolşevikler, Almanya’da Nasyonal-Sosyalistler nasıl başarılı olabildiler? Dünya Savaşları modernizmin sonunu mu getirdi? Kayıt için www.kulturalitera.com Dr. Ulaş Töre Sivrioğlu: 2001 yılında Ege Üniversitesi Arkeoloji bölümünden mezun oldu. 2005’te Dionysos Kültü üzerine Yüksek Lisans tezi hazırlayarak YL derecesi aldı. 2012 ‘de Tek parti Döneminde Sümer-Hitit Araştırmaları başlıklı tezi ile Celal Bayar Üniversitesi Tarih bölümünde Doktorasını tamamladı. Öğrencilik hayatı ve sonrasında çok sayıda arkeolojik kazı projesine katıldı. Mersin Kilisetepe, Erzurum Bulamaç Höyük ve Batman Çemialo’da, Hitt, Parth ve Bizans dönemi yerleşimlerinde çalıştı. Suriye, İran, Afganistan gibi ülkelere giderek Persler, Sasaniler, Kuşanlar gibi medeniyetleri üzerine saha çalışmalarına katıldı. İslam Sanatı, eski İran dilleri ve Zerdüştlük üzerine bilimsel makaleler ve kitaplar yayınladı. Bizans, İran ve İslam tarihi/sanatı ve mitolojisi üzerine çalışmalar yapmaya devam etmektedir. Avesta Dili ve Etimolojik Sözlüğü, Avesta Yayınları 2015 Uygarlık Tarihi, Kriter Yayınları,2017 Afganistan Tarihi, Kalkedon Yayınları, 2017 İslam Sanatında Antik Figürler, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2018 Medeniyetlerin Şafağı Akdeniz'in Öyküsü, Epsilon Yayınları 2022 Mahir Ünsal Eriş: Öykülerini topladığı Bangır Bangır Ferdi Çalıyor Evde adlı ilk kitabı 2012 yılında İletişim Yayınları’ndan çıktı. 2013 yılında çıkan Olduğu Kadar Güzeldik adlı ikinci öykü kitabı, 2014 yılında, 60. Sait Faik Öykü Armağanı’na layık görüldü. 2015 tarihinde kaleme aldığı ilk romanı Dünya Bu Kadar (Can Yayınları)’ın ardından Öbürküler (Kara Karga Yayınları) Diğerleri (Kara Karga Yayınları), Sarıyaz ve Kara Yarısı, Gaip (Can Yayınları) adlı kitapları yayımlandı. Arkeoloji ve tarih eğitimi alan ve genç yaşlardan beri çevirmenlik yapan Eriş, İspanyolca, İngilizce, İtalyanca, Portekizce, Fransızca, İbranice gibi çeşitli dillerden çok sayıda kitap, makale ve öyküyü dilimize kazandırmıştır. İlk olarak Gümüşlük Akademisi ve Mim Sanat bünyesinde dil ve edebiyat atölyeleri vermeye başlayan Mahir Ünsal Eriş, online ve yüz yüze atölye çalışmalarına Kultura Litera bünyesinde devam etmektedir.

  • “Sadece içimde susmak istemeyen bir ses olduğu için yazıyorum”

    Fazilet Genç Akarçay, Litera Edebiyat için Slyvia Plath üzerine bir portre yazısı kaleme aldı. “Korkuyorum. Sert değilim ama içim boş. Gözlerimin ardında uyuşuk, kötürüm bir oyuk, cehennem çukuru varmış gibi hissediyorum. Asla düşünmedim, asla yazmadım, asla acı çekmedim. Sorumluluklardan kaçmak, bir sefil gibi sürünerek ana rahmine dönmek için kendimi öldürmek istiyorum. Kim olduğumu, nereye gittiğimi bilmiyorum. Ve bu iğrenç soruların cevaplarını bulması gereken de yine benim. Özgürlükten kaçmanın asil bir yolunu arıyorum. Sylvia Plath 3 Kasım” Onun evreninde insanı etkileyen hüzün öylesine yüklüdür ki, okuyucuyu da derinden etkiler. Sylvia Plath üzerine dünyada ve Türkiye’de çok sayıda çalışma olsa da bu çalışmaların büyük bir kısmı onun şairliği ve intiharı üzerinedir. Türkiye’deki şairlerden Nilgün Marmara’nın hazırlamış olduğu lisans bitirme tezi bu bağlamda önem taşır. Plath’ın şairliğini, intiharı üzerine inceleme yapan Nilgün Marmara, kendi içinde iz bıraktığını düşündüğü Sylvia Plath gibi 29 yaşında intihar etmiştir. Yirminci yüzyılın Amerikalı kadın yazarı, teoloji, felsefe, psikoloji ve edebiyat üzerinde dikkatleri üzerine çekmeyi başarmış Sylvia Plath, 27 Ekim 1932 yılında Boston’da dünyaya gelir. Annesi Aurelia lisede öğretmenlik yaparken Otto Plath ile tanışır. Aralarında 21 yaş olması ilerleyen zamanlarda onları çok etkileyecek ve baba figürü Sylvia’nın hayatında önemli bir rol oynayacaktır. Babası Otto Plath Boston Üniversitesi'nde arılar üzerine çalışan saygın bir biyoloji profesörü, evin baskın figürü ve işkoliktir. Aynı zamanda diyabet hastası olmasına rağmen tedaviyi kabul etmemiş, diyabetten kaynaklanan bacağındaki kangrenden dolayı 1940 yılında ölmüştür. Aslında, Plath’ın şiirlerini ve genel yaşam görüşünü etkileyen babasının ölümüdür. Bu olay gerçekleştiğinde Sylvia Plath 8, erkek kardeşi Warren ise 5 yaşındadır. Babanın ölümü Plath’a göre sevgi sembolünün yitimi olmuş annesinin ise sadece kardeşine yönelen bir sevgisi olduğunu düşünmüştür. Plath, 1942 yılına kadar Winthrop'ta annesi ve erkek kardeşi Warren ile birlikte yaşar. Bu dönemde oluşan yazma ilgisi, şiirlerinde de keder, suçluluk, öfke duyguları bırakıldığı şekilde kendini var eder. Annesi, Plath’ın genel yaşam görüşünü ve değerlerini etkilemede oldukça büyük bir etkisi olan Massachusetts Wellesley'de bir ev satın alır. Bu sırada ilk hikâyesi olan “Ve Yaz Tekrar Gelmeyecek”i Ağustos 1950’de Seventeen dergisinde yayınlar. Bu dönemlerde oldukça çok şiir ve hikâye yazıp birçok ödül kazanır. Sırça Fanus romanında anlattığı ilk intihar deneyimi ve Mini Morris arabalarıyla ciddi bir kaza geçirmesinin ardından bir kere daha ölümle yüzleşmenin eşiğine geldiği günlerdir. Küçük yaşta babasını kaybeden Plath, kendisinden yaşça bu kadar büyük bir erkekle evlendiği ve onun babasız büyümesine yol açtığı için bir dönem annesini suçlamıştır. Babasının ölümünden sonra yazdığı ‘Baba’’ ve ‘Medusa’ şiirini de annesine yazdığı bilinir. İntiharından birkaç ay önce, yazdığı şiirlerden ilki ‘Medusa’ ikincisi ‘Ay ve porsuk’ ağacıdır. MEDUSA “Felç eden bir plasenta. Küpe çiçeğinin kan çanlarından Soluklarını sıkıç çıkaran Kobra ışığı. Bana hiç soluk kalmadı, Cansız ve beş parasızım…” BABA “…Isırıp ikiye ayıran adam sensin. Daha on yaşımdaydım seni gömdüklerinde. Yirmimde ölmek istedim Sana dönmek, sana dönmek istedim…” AY VE PORSUK AĞACI …Annemdir ay. Mary gibi şirin değildir. Mavi urbaları salıverir küçük yarasaları ve baykuşları. Nasıl isterdim ki şefkate inanaydım... Plath, geçen zamana karşın babasını çok özlemiş, eksikliğini hissetmiş, zaman zaman da gözyaşı dökmüştür: Günlükler’adlı kitabında baba özlemini şöyle dile getirir. “Ve ben bir erkeğin kollarında olmak için yakarıyorum; baba olan bir adamın. Yani artık her gece konuşacağım. Kendimle.” Yaşamı boyunca babasının boşluğunu dolduracak, yol gösterecek birine gereksinim duymuştur. Özellikle evden uzakta olduğu zamanlarda. Erken yaşta yaşadığı kayıp deneyimi ve bununla birlikte annesiyle olan ilişkisi Plath’ın sonraki yaşamını etkiler ve intihar girişimini gerçekleştirir. Uyku hapı alarak intihara kalkışan Plath’ın bu ilk girişimi başarısız olur. Bunun ardından bir akıl sağlığı tesisinde bir süre kalarak tedavi görür ve Plath taburcu edilir. Ardından Smith Collage'e geri döner ve 1955 yılında mezun olur. New York'taki deneyimlerinin iç karartıcı olmasının bireysel ve edebi yaşamını etkilediğinden dolayı romanı Sırça Fanus romanının temeli oluşmuş olur. Şubat ayında Cambridge'de bir partide, 1956'da İngiliz şair Ted Hughes ile tanışır ve birlikte olmaya başlarlar. Çift kısa bir sürede Londra'da düzenlenen bir törenle evlenir. İki çocuğu olur. Sonrasında psikolojik tedavileri devam eder. Ve şiiri ‘The Colossus’ ortaya çıkar, iyi eleştiriler alır. Hughes'un başka bir kadınla ilişkisini öğrenir ve 1962'de eşinden ayrılır. Romanı ‘Bell Jar’ (Sırça Fanus) 1963 yılında Victoria Lucas takma adı altında Londra'da yayınlar. Otobiyografik bir roman olan kitap, genç bir kolej kızının zihinsel çöküşünü, ardından nihayetinde iyileşmesini anlatır. Bu kitap Plath'ın 1953'te kendi çöküşü ile hastaneye yatışına paralellik gösterir aslında. Ölümünden sonra Sırça Fanus romanı kendi adıyla yayımlanır. Öfke, güvensizlik, korku ve muazzam yalnızlık ile ölüm duygusunu şiirlerinde de göstermeyi başaran Plath, temalarını da bu doğrultuda şekillendirir. İntihar, ölüm ve vahşet tanımında şiddetli ve canlı olan ‘Ariel’ ve özellikle de babasını Nazilerin bir üyesi ile karşılaştıran birkaç şiiri bu düşünceler doğrultusunda oluşturduğu şiirleridir. Dolayısıyla Plath kendisini istila eden ve kişisel hayatını ele geçiren trajediden kaçamamıştır. Şubat 1963'te evliliği sona ermesinin de büyük etkisinin ardından Londra, İngiltere'deki küçük bir dairede çocuklarına bakarken bu çöküşün kenarında yaşamayacağını anlar. İntihar notu bırakır. Ona ulaştıklarında aramaları gereken doktorun numarasını intihar etmeden önce yazmıştır. 11 Şubat 1963’te mutfağında bulunan gaz ocağının içine başını sokarak intihar eder. İntiharından hemen önce yaptığı son şey, çocuklarına iki bardak süt ve bir tabak tereyağlı ekmekle odalarına gitmek ve çocukları zarar görmesin diye odalarına giden hava gazını engellemek için boşlukları kapatmasıdır. Yetişkin yaşamını depresyonla geçiren Sylvia Plath, 32 yaşında hayatına son verir. Eserlerinin bazıları şunlardır: Ariel (1965) Plath'in Daddy (Baba) “Lady Lazarus”u (Lazar Hanım) “Daddy” ve “Lady Lazarus” şiirleri ile “Bell Jar” Romanı Crossing the Water” (Suyu Geçiş) (1971) “Winter Trees” (Kış Ağaçları-1971),) “The Collected Poems” (Toplu Şiirler-1981), 1982 yılında “The Collected Poems” Pulitzer Ödülü’ne layık görüldü 1959'da yazdığı çocuklar için It-Doesn't-Matter Suit-1996'da yayınlandı. Ölümünden hemen önce yazdığı romanı ‘Sırça Fanus’ Sylvıa Plath ‘Günlükler’ Kitabını ölümünden sonra eşi Ted Hughes sansürleyerek yayınladı. Kaynakçalar: Sylvia Plath ‘Günlükler’ kitabı Kırmızı Kedi Yayınevi / 2012 yılı 8. Basım 458 sayfa Tez/ Sylvia Plath yapıtlarının tarihsel koşullar ve toplumsal cinsiyet ışığında incelenmesi Duygu Dinçer İstanbul-2019

  • Metis Kitap mart ayını yeni kitapları ile karşılıyor!

    Mart ayında Metis Kitap bizi yenikitapları ile karşılıyor; aralarında Alexandre Seurat'ın Sakar romanı, Ülker Gökberk'in Hafıza Kazısı incelemesi de bulunuyor. Alexandre Seurat Sakar Çeviri: Nesrin Demiryontan “Kayıp ilanını gördüğüm zaman artık çok geç olduğunu anladım. O şiş yüzü ismi olmadan da tanırdım, o kısık gözleri ve o tuhaf gülümsemeyi; hiçbir şeyin yolunda gitmediği apaçıkken, ‘Her şey yolunda’ demeye çalışan o yorgun yüzü, bana düşmanca değilse de umutsuz gözlerle bakan, ulaşılmaz bir yere çekilmiş o yüzü; ‘Hiçbir şey yapamayacaksın’ diyen bakışı. Gerçekten de hiçbir şey yapamadığımı o gün anladım. Fotoğrafta iri ilmekli, beyaz bir hırka giymişti, boynundaki fular bluzunun üzerine sarkıyordu, uygunsuz bir kıyafet, sekiz yaşında bir çocuk kıyafeti değil, bir erişkinin kıyafeti; ama hepsinden öte, o tuhaf duruşu; kollarını kendine farklı bir hava vermeye çalışır gibi garip bir biçimde kavuşturmuştu. Fotoğraf bana, her tarafı acıdığı halde iyiymiş gibi görünmeye çalışan o dokunaklı halini hatırlatıyordu, acısı sakar hareketlerinden, gergin kollarından ve bacaklarından belli olduğu halde; içinde bir şeylerin paramparça olduğu hemen fark ediliyordu.” Gıdanın Politik Ekolojisi Hazırlayanlar: Fikret Adaman, Sena Akkoç Kapsayıcı ve dönüştürücü gıda politikaları nasıl olmalıdır? Farklı kavramsal ve politik çerçeveler kimler tarafından hangi politik arka planlardan beslenerek hangi tarihsel bağlamda geliştiriliyor? Bu farklı yaklaşımlar egemen gıda sistemini nasıl sorunsallaştırıyor? Bu yaklaşımların gıda sisteminin geleceğine dair görüşleri ve önerdikleri yol haritaları neler? Gıda sistemindeki sorunları ve daha adil ve sürdürülebilir gıda politikalarına nasıl ulaşılabileceğini irdelemeyi amaçlayan kitabımız gıda konusunu politik ekolojiden toplumsal cinsiyet eşitliğine, sağlıktan beslenmenin sürdürülebilirliğine, agroekolojiden teknolojik gelişmelere çeşitli boyutlarıyla ele alıyor. Dünyada ve Türkiye’de gıda sisteminin yapısı ve işleyişi ile bunlardan doğan ekonomik, sosyal ve ekolojik sorunların, mücadelelerin ve çözüm arayışlarının tartışılabildiği bir zemin sunmayı hedefliyor. Sağlıklı, adil, sürdürülebilir ve krizlere dirençli bir gıda sistemine ulaşmanın yolu, gıdanın bir hak olarak .. Hafıza Kazısı Bilge Karasu’nun İstanbul’u Walter Benjamin’in Berlin’i Ülker Gökberk Çeviri: Kübra Kelebekoğlu Bilge Karasu ile Walter Benjamin arasında bir bağ olabilir mi? Birbirinden farklı ve uzak görünen bu iki isim arasında ortak noktalar var mıdır? İkisini karşılaştırmak mümkün müdür? Hafıza Kazısı Bilge Karasu’nun Lağımlaranası ya da Beyoğlu başlığı altında toplanmış metinlerini Walter Benjamin’in Bin Dokuz Yüzlerin Başında Berlin’de Çocukluk ve hafıza ile ilgili diğer metinleriyle birlikte okuyan ve Karasu’nun metinlerindeki tarihsel hafıza katmanlarını araştıran bir çalışma. Ülker Gökberk kişisel olarak da tanımış olduğu Bilge Karasu’nun anlatılarında kurmacayla birlikte var olan gerçeklik parçalarını bulup çıkarmaya çalışırken Lağımlaranası’nı kişisel ve kolektif hatıraların yansımış olabileceği bir Beyoğlu anlatısı olarak okuyor. Güneşteki Adamlar Gassan Kanafani Çeviri: Mehmet Hakkı Suçin Yolları Basra’daki bir kaçakçının yazıhanesinde kesişen üç Filistinlinin hikâyesi Güneşteki Adamlar. Göğsünü dayadığında sanki yerin kalbini duyacak kadar toprağa bağlı ihtiyar bir köylü, haksızlığa karşı mücadelesi zindanın yolunu gösterdiğinde kaçmaktan başka çaresi kalmayan genç eylemci ve okulu bırakıp gerçek dünyada “pişmek” zorunda kalan toy bir öğrenci. Kuveyt’e varıp, Körfez’in bu zengin ülkesinde çalışıp para kazanmaya başladıklarında yalnızca kendilerinin değil arkalarında bıraktıkları Filistin’in, ailelerinin, sevdiklerinin de talihini değiştirmeyi umuyorlar. Yola koyulduklarında, geride kalan acı hatıraların yanı sıra çölün dayanılmaz sıcağıyla da baş etmek zorundalar. Yolculuk sona erdiğinde Filistin’den, onun acılı tarihinden hiç uzaklaşamadıklarını görüyoruz. Simone Weil Unutkanlar Krallığı’nda Anne Waeles, Magali Dulain Çeviri: Siren İdemen Bir varmış bir yokmuş, bir Unutkanlar Krallığı varmış. Tepesinde Kafalar, ovasında Eller yaşarmış. Kafalar Eller’i yönetirmiş. Bir gün gelmiş, Eller artık çalışmamaya karar vermiş. Prenses Emel saraydan kaçmış ve neler olup bittiğini anlamak için yola koyulmuş. Bilin bakalım kiminle tanışmış? Küçük Filozoflar Dizisi, 9-14 yaş çocukları için filozofların hikâyelerini anlatan çok güzel resimlenmiş kitaplardan oluşuyor. Diziyle çocukların felsefeye zevkli bir giriş yapmalarını, kendi sorularının peşinden gitme alışkanlığı kazanmalarını amaçlıyoruz. Simone Weil Unutkanlar Krallığı’nda dizinin yirmi dokuzuncu kitabı. Hasan Turgut Araziyi Düzleştirmek Gülten Akın Şiirinde Ortaklığın İnşası Hasan Turgut Gülten Akın’ın şiiri üstüne bu kapsamlı incelemesine, ortadan, “aktivizm dönemi” olarak düşünülebilecek orta döneminden başlıyor ve “keşif dönemi” denebilecek ilk dönemi ile “melez dönem” denebilecek son dönemini bu ortaya referansla anlamlandırmaya çalışıyor. “Dönemsel arayışların yön vermesiyle aldığı formlar değişse de daima acil ve meşru bir talep olarak gündeme taşınan eşitlik, gücünü artırır ve bu gücünü muhafaza etmeyi sürdürür. Buradan bakıldığında, Akın şiiri, herkes ve her şey için eşitlik kurmaya çalışan bir sistem uğruna verilen mücadelenin ve bu mücadeleye eşlik eden kaçınılmaz zorlukların izdüşümüne dönüşmektedir,” diyen Turgut, Gülten Akın’ın şiirindeki eşitlik ve ortaklık arayışını Bruno Latour’un aktör-ağ teorisi ve Kojin Karatani’nin izonomi kavramından yola çıkarak okuyor. Pis İşler ABD’de Hayati İşler ve Eşitsizliğin Gizli Bedeli Eyal Press Çeviri: Deniz Keskin Toplu olarak yaşamanın parçası olan çeşitli “pis işler” var. Sadece ağır ve zor değil aynı zamanda adı kötüye çıkmış, yani saygınlıktan uzak sayılan işler. Geleneksel toplumlarda bu tür işleri yapanlara yönelik bariz dışlama mekanizmaları vardı. Bugünkü toplumlarımızda açıktan açığa böyle bir işleyiş olmasa da “pis işleri” yapanların toplumsal konumları daha iyi değil. Eskiden toplumların en yoksul çevrelerinin yaptığı bu işlerden bazılarını bugün Batılı toplumlarda daha ziyade göçmenler, bazılarını ise yine o toplumların dezavantajlı kesimleri yapıyor.

  • Spinoza'dan Teen Titans Go'ya

    Genet, Phillips, Spinoza, Ulaş! Ayrıntı Yayın Grubu yeni çıkan kitaplarıyla geniş bir okur kitlesine sesleniyor. Ayrıntı Yayın Grubu, Jean Genet, Adam Phillips, George L. Kline’ın çevirilerine yer verirken Ali Akay, Masis Kürkçügil ve Musa Kaplan’ın kaleme aldığı kitapları yayınlıyor. HİZMETÇİLER Jean Genet Şubat ayında yeraltı edebiyatı dizisinde Hizmetçiler kitabına yer veren yayınevi, Jean Genet’nin dünyaca ünlü oyununu Ayberk Erkay çevirisiyle yayıma hazırlandı. Fransızcadan çevrilen 80 sayfalık oyun metni, 1947’de Paris’te ilk defa sahneye konmuştu, o günden itibaren çok sayıda çeviri ve sahnelenen oyun, Türkiye’de de büyük ilgi gördü. İLGİ ARAYIŞI Adam Phillips Adam Phillips psikoterapi geçmişi ve Freud, Winnicott, Lacan veya Deleuze gibi ustaların teorilerine hakimiyeti ile insanın ilgi çekme ihtiyacının izlerini sürüyor. İnsan davranışının sıklıkla göz ardı edilen dikkat çekme örüntüsünü anlamak için eşsiz bir kaynak olarak okurlarını bekliyor. SOVYET FELSEFESİNDE SPİNOZA George L. Kline Sovyet Felsefesinde Spinoza, George L. Kline tarafından kaleme alınan Akın Sarı’nın çevirdiği kitap, felsefe dizisinin son eseri. Kitap, 1952’de ilk kez yayınlanırken Kline’ın 1923 ile 1932 arasında Spinoza üzerine yayınlanan yedi önemli makaleyi içermekte. Bu çalışmanın önemi Sovyet Rusya’da yapılan bu felsefi çalışmaların dünya tarafından fark edilmesini sağlamak, Rusya dışına taşımak olarak söylenebilir. Sovyet felsefesini takip edenler için bir başucu kitabı özelliği taşıyor. BİR BAŞKA TARİH MÜMKÜN MÜYDÜ? Masis Kürkçügil Masis Kürkçügil’in kaleme aldığı Ermeni meselesine dair yazılardan oluşan Bir Başka Tarih Mümkün müydü? kitabı, yine Ayrıntı Yayınları etiketiyle yayına hazırlanıyor. Ermeni toplumu açısından başka bir tarihin gerçekleşme olasılıklarını irdeleyen değerlendirmelerini sadece 1915 değil 1908’de ilan edilen inkılap ile düşünen Kürkçügil, sadece geçmişi değil bugüne de bir ışık tutmaya çalışıyor. SAKSAĞAN Elizabeth Day Elizabeth Day’in Magpie adıyla yayımlanan, Türkçeye Saksağan çevirisiyle çevrilen kitabı İngilizceden Seda Peker çevirdi. Saksağan, anneler ve çocuklarına dair, kıskançlık ve sahiplenme duygusuna dair, hayalini kurduğunuz ne varsa hepsine sahip olmanın yarattığı risklere dair bir roman. BANA BİR HİKAYE ANLAT Çocuklara hikaye Kurma Yöntemleri ve Pratikleri Silke Rose & Joseph Sarosy Hikaye anlatıcılığının örneklerinden biri olan Bana Bir Hikaye Anlat, çocuklara hikaye kurma yöntemlerini ve pratiklerini gösteren Silke Rose ve Joseph Sarosy’nin ortak bir çalışması. Duygu Asena Şahin’in çevirdiği ve çocuklarınızla aranızda derin bir bağ kurabileceğiniz bu kitap şubatta elinizde olacak ve yanınızdan ayırmak istemeyeceksiniz. ULAŞ YOLDAŞ Musa Kaplan Yakın tarih dizisine Ulaş Bardakçı’yı anlattığı Ulaş Yoldaş kitabıyla ekleme yapan Musa Kaplan, yeni bilgi ve belgelere ulaşıp bu kitabı ortaya çıkarıyor. 1972’de girdiği çatışmada hayatını kaybeden Ulaş Bardakçı’yı aynı zamanda kendi döneminden arkadaşlarına da soruyor, Nuran Ağırnaslı, Mustafa Yalçıner, Mustafa Alabora, Halil Ergün gibi isimlerden anıların da olduğu kitap, okurlarını bekliyor olacak. IVO HAMAM’IN GÜNLÜĞÜ David Nel.lo Bir göç hikayesi olan Ivo Hamam’ın Günlüğü, kitaplığınızda Dinozor Çocuk'un yeni kitapları arasındaki yerini bekliyor. Bu kez bir göç hikayesi ancak hamam böceklerinin gözünden okuyacağız hikayeyi. İspanya’da çocuk kitapları yazarı Nel.lo’nun yazdığı kitap, Beatriz Castro tarafından resmedildi. TEEN TITANS GO! Pizza Kubbesine Hoş Geldiniz! Sholly Fisch, Amy Wolfram, Merrill Hagan DC’nin süper kahraman karakterlerinin hikayelerini anlatan Teen Titans serisinin devamı geliyor. Çocuk ve gençlerin gözdesi olan kahramanların hikayeleri Teen Titans 2 adıyla Dinozor Genç etiketiyle şubatta okurlarıyla buluşacak.

  • Girişimci çocuklar nasıl yetiştirilir?

    Girişimci Çocuklar Nasıl Yetiştirilir? Çocuğunuzla birlikte hem öğrenmek hem eğlenmek için düşündürücü fakat eyleme geçirilebilir fikirlerle dolu bir kitap. Girişimci çocuklar yetiştirmek, dünyayı iyileştirme gücüne sahip liderler yetiştirmektir. Amaç, çocuklarınızı çocuk girişimciler hâline getirmek değil, onlara bir şeyleri değiştirmeleri için güven, beceri ve fırsatlar vermektir. Her ebeveyn, çocuğunun mutlu ve başarılı bir geleceğe sahip olmasını ister. Sorun şu ki, onları hızla gelişen dünyaya hazırlamak sanıldığı kadar kolay değil. İş kavramının biçim değiştirdiği bugünlerde, çocuğunuzu geleceğe hazırlamak aynı zamanda onun girişimcilik becerilerini desteklemektir. Daniel Priestley, Avustralya, Singapur ve İngiltere’de birçok başarılı işe imza atmış bir girişimcidir. Kendisi aynı zamanda çoksatan Girişimci Devrimi, Herkesin Aradığı Kişi, Başarılı Girişimcinin 24 Varlığı kitaplarının yazarıdır. Jodie Cook, Forbes’un 2017 yılında “30 Yaş Altı 30 Sosyal Girişimci” listesinde yer alan girişimci ve yazardır. Hâlihazırda, girişimcilik, mutluluk ve sosyal medya üzerine kitaplar ve makaleler yazmaya devam etmektedir. GİRİŞİMCİ ÇOCUKLAR NASIL YETİŞTİRİLİR? Daniel Priestley - Jodie Cook Sola Unitas Yayınları, 2023 Çeviri: Nilüfer Şen Tür: Aile-Çocuk 272 s.

  • Öykü: Kullanılmayan Sözler

    "Vasiyetimdir, ben ölünce yedi gün evden çıkmasın, her gelenle konuşsun, demiş annen." Armağan Can Sırf içeri girmemek için bir sigara daha yakıyorsun. Oysaki sigara içmezsin. Şimdi o kısacık sürenin mahremiyetine ihtiyaç duyduğun için içine çekmeden rüzgâra dumanını veriyorsun. Manzara hiç değişmemiş. Ana cadde üzerinde hızla geçen arabalara, tepelere dağılmış ışıl ışıl evler eşlik ediyor. Köşede taksi durağı, apartmanın altında fırın yerli yerinde duruyor. Şimdi içeri geçecek ve daha önce hiç kullanmadığın cümleleri, kelimeleri arka arkasına sıralayacaksın. Vasiyetimdir, ben ölünce yedi gün evden çıkmasın, her gelenle konuşsun, demiş annen. Üçüncü gündesin. Konuşmakta sorun yok da dinlemek seni çok üzüyor. Hiçbir hikâyenin içinde olmamak, yaşanılan hiçbir şeyi bilmemek seni yaralıyor. Hanife Teyzen, annenin bahçedeki iki ağacın kesilmemesi için verdiği savaşı anlatıyor. “Teyzen kurban olsun, sen diktiydin değil mi o ağaçları?” diyor. İçindeki parçaları nasıl dikeceğini düşünüyorsun. Sen aradığında annenin ne kadar mutlu olduğunu öğreniyorsun. Uzun süre sessizliğinde içine dolan yalnızlığı anlatışını dinliyorsun. Hasta olunca tek başına doktora gidişini dinlerken kahroluyorsun. Sanki tüm komşuları bunun provasını yapmış gibi, her kelimeyle intikam alıyorlar, ruhunu acıtıyorlar. Bir de sen çıkar çıkmaz arkandan edilen sözleri duyuyorsun. Hayırsız evlatlığın en çok konuşulan oluyor. Biriyle yaşıyormuş, adam almıyormuş bunu, diyorlar. Sanki duyurmak için çaba harcıyorlar. Sen odaya girince bakışları yakalıyorsun, dudak büküşleri, göz devirişleri görüyorsun. Ben bunlardan kaçtım, diyemiyorsun. Haberi aldığında günlerden pazardı. Uzun süre yatakta tembellik yapmıştın. Pazar günleri telefondan, sosyal medyadan uzak durmayı hanidir alışkanlık haline getirmiştin. Sabah uyanınca hatırlamadığın o kasvetli rüya yüzünden olsa gerek hiç huyun olmadığı halde kahvaltıyı hazırlayınca açtın telefonu. Daha gelen mesajların çokluğuna şaşırman bitmemişti, kuzeninin numarası ekranda belirdi. Bir kelimeyi duydun, gerisini dinlemedin. Akşam olunca ev boşalıyor, herkesin kocasına, çocuğuna yemek yapması gerekiyor. Yarın yine geliriz, çok ağlama emi, diyorlar. O zaman ağlamadığını fark ediyorsun. Gündüz evi, evin her bir köşesini dolduran kadınlar akşam olunca kocalarının kollarında sanki ilk defa geliyormuş gibi tekrar geliyorlar. Baş sağlıkları dileniyor ve mutlaka çay yapılıyor. Oysaki sen çay içmeyi sevmezsin. Suskunluklarını saklayabilmek için dudağında hep bir bardak var. Yoksa alkolik mi, elinden bardağı bırakmıyor, diyorlar. Yaptığın ve yapmadığınla yaranamıyorsun. Annenin misafirperverliği, temizliği, hamaratlığı, gülen yüzü konuşuluyor hep. Yüksek tansiyonu olduğunu hiç kimse bilmiyormuş. Sen de bilmiyorsun. Bu kadar uzaklaşmanıza sebep ne oldu, düşünüyorsun. Cevabı biliyorsun. Gece olunca son kişi de evden çıkınca kapıyı sıkı sıkı kilitliyorsun. Beceriklilikte birbiriyle yarışan hanımlar mutfakta kirli bir bardak bile bırakmamışlar. Oysaki bir şeylerle oyalanmaya ihtiyacın var. Camları açıyorsun. Geceyi, serinliği, temiz havayı içeri buyur ediyorsun. Odaların hepsini dolaşıyorsun. Her yerde annenden izler var. Odasına girmiyorsun. Daha değil. Salondaki çiçeklerine su veriyorsun. Kuşun yemini, suyunu değiştiriyorsun. Kendini banyoya atıyorsun. Lavaboyu, küveti uzun uzun ovuyorsun. Duş alıp çıkıyorsun. Oturma odasındaki kanepeye yatak yapıyorsun. Telefonları çok özledim, diyerek kapatıyorsun. Televizyonu açıyorsun ki bu kahredici sessizlik dağılsın. Ekonomiyi dinlerken kesik kesik uyuyorsun. Her geçen gün gelenlerin sayısı azalıyor, bir hafta dolunca bıçak gibi kesiliyor. Annenin tüm akraba, eş dost ve komşularına da yedi gün evimi boş bırakmayın diye vasiyet ettiğini düşünüyorsun. Hanife Teyze gözleme yapmış, bir şeyler ye kızım, güçten düşme, diyor. Sıkıla sıkıla evi ne yapacağını soruyor. Kızı almak istermiş, hem de yakın olurlarmış, yaşlandım, diyor. Düşünmediğini söylüyorsun. Evine gitmek istiyorsun. Sabırla resmi işleri hallediyorsun. Hiç bilmediğin kelimeleri cümle içinde kullanıyorsun, hiç bilmediğin kurumlara gidiyorsun. Yorgunsun, halsiz, mutsuz. Senin yasın bu şekilde geçiyor. İşler biter bitmez gitmeyi düşünürken ateşler içinde yatıp kalıyorsun. İki gün sonunda ilaçlar etkisini gösteriyor, biraz toparlıyorsun. Evden gidemediğin için annem mutludur, diye düşünüyorsun. Son gece için kendine bir çay demliyorsun. Bundan sonra da kendi evinde çay içmeye devam edeceksin. Büyük bir bardağa çayı doldurup annenin yatak odasının kapısını açıyorsun. Odada sanki kokusunu alıyorsun. Sözleri köşelerden çıkıp sana ulaşıyor. Ben kimseye söyleyemem, evlenmeden nasıl çocuk sahibi olursun, elâlem ne der, diye bağırıyor ses. İçin için öfkeleniyorsun. Yarın giysilerini belediyeye götüreceksin, özenle katlayıp paketliyorsun. Birkaç parça el örgüsü yeleği, hırkayı geri çekmeceye koyuyorsun. Bir de siyah kolları bol bluzu kendine alıyorsun. Gözün sandığa ilişiyor. Telli duvaklı evlenmediğin için öylece durup duran sandığın yanına oturuyorsun. Kapağı açınca danteller, işlemeler göreceğini beklerken beyaz bohçalarla karşılaşıyorsun. Üstlerinde renkli ipliklerle işlenmiş rakamlar var. En üstte yedi yazıyor. Açıyorsun, bir beslenme çantası, önlük için yaka, kalemlik, renk renk boyalar, kilotlu çoraplar, kurdeleler görüyorsun. Kırmızı bir kesenin içinde nazar boncuklu bir bileklik var. Gözyaşların yanına iliştirilen notu okumana engel oluyor. Sandık kızının her yaşı için hazırlanan hediyelerle dolu. En altta doğumunda giyeceğin geceliğe kadar düşünülmüş bir bohça görüyorsun. Bir zarf var. İçine bakmaya cesaret edemiyorsun. Açıklama yapmana izin vermediği için sustuğuna yanıyorsun. Sen yapayalnız hissederken uzaklarda bir kadının da aynı yalnızlıkta olduğunu anlıyorsun. Evliydi anne, boşanmasını bekliyordum, diyorsun. Bir anlamı var mı bilmiyorsun ama iki yıl önce evlendiğini söylüyorsun. Telefonuna sarılıp kocanı arıyorsun. Siz gelin, diyorsun. Hiç sorgulamıyor, tamam diyor. Tüm hediyeleri kokluyorsun, aynı özenle katlıyorsun. Sabah annenin mezarına gidiyor, içindekileri bir bir döküyorsun. Biriktirdiğin sözleri, o güne kadar akıtamadığın gözyaşlarınla karıştırıp anlatıyorsun. İçin hafifliyor. Toprağını sıvazlayıp, mezar başına konan adının yazılı olduğu tabelayı okşuyorsun. Kaybına yanıyorsun. İki ağaç dikmeyi düşünüyorsun. Biri sen biri ben olacak, diyorsun. Dallarının birbirine karıştığını görür gibi oluyorsun. Bildiğin tüm duaları okuyup eve dönüyorsun. Apartmanın önünde kocan ve kızınla karşılaşıyorsun. Özlemle sarılıyorsun. Hanife Teyze çıkıyor apartmandan. Sesleniyorsun. Kocam ve kızım Latife, diyorsun. Gözleri şaşkınlıkla açılıyor, şefkatle doluyor. Küçük Latife, hoş geldin, diyor.

  • “Dünyayı anlamaya yönelik bir çabadır.”

    Aynur Kulak, Harvard Üniversitesi’nde Yerküre ve Gezegenbilim Bölümü’nde Doğa tarihi alanında profesör olan jeolog Andrew H. Knoll'un kaleme aldığı Dünyanın Kısa Tarihi üzerine yazdı. Yerkürenin ilk oluşumundan günümüze kadarki süreçte dünyamıza dair milyonlarca kitap yazıldı, binlerce belgesel ve film çekildi, milyonlarca akademik dokümantasyon arşivlendi, milyonlarca teleskop gökyüzüne, milyonlarca sismik ölçüm aletleri toprağa yerleştirildi. Üzerine en çok araştırma yapılan ve biyografisi tüm detaylarıyla en çok yazılan dünya hâlâ gizemli. Biyografiyi çözdük, tamamladık denildikçe yeni gizemlerin –ve dolayısıyla hiç bilinmeyen bir bulgunun- yeniden keşfedildiği dünya bu derece gizemli olmasaydı bu kadar muazzam bir gezegen olur muydu? Tabii ki hayır. Çünkü dünya yaşamın olduğu tek gezegen. Ve yaşamın olduğu, müthiş bir döngüyle yaşamın devam ettiği bu muazzam küre tabii ki gizemini devam ettirecek. Bizler de onunla ilgili yeni gizemlerin peşinde, keşif yolculuğumuza hiç ara vermeksizin yaşamaya devam edeceğiz. Dünyanın Kısa Tarihi. Aslına bakarsanız dünya üzerine yazılmış bir kitap için belirlenmiş klasik bir kitap ismi fakat, Andrew H. Knoll’un Düşbaz Yayınları tarafından yayımlanan bu kitabı sekiz bölümde dört milyar yılı anlatmakta. Dünyamızın bu muazzam yaşı onunla ilgili verilen adların, isimlerin önünde. Ki bu dört milyar yıldaki patlamaları, oluşumları, topografyayı, uzayı, coğrafi yapılanmadaki geçiş ve değişim süreçlerini, insanın yeryüzüne gelişi ile beraber anatomik anlamda bedenen, nörolojik ve psikolojik doğum/büyüme/gelişimini ve bunun dünyaya etkilerini bir düşünürsek daha yeni başlıyor bile olabiliriz. Yani dünyaya dair daha bulunmayı ve keşfedilmesi bekleyen birçok bulgu ve yazılmayı bekleyen yeni bir çok hikâye var diyebilir miyiz? Evet, elbette; dünya var oldukça her zaman. “Yerküreye bağlılığımız yerçekiminin bir hayli ötesine geçer. Tükettiğiniz gıdalar, topraktan veya denizden gelen besleyici maddeler ve suyun yanı sıra atmosfer ya da okyanuslardaki karbondioksitten meydana gelir. Her nefesinizle akşam yemeğinizden enerji elde etmenizi sağlayan bol oksijenli havayı ciğerlerinize çekersiniz. Bu sıradaki atmosferdeki karbondioksit donmanızı önler. Dahası buzdolabınızın kapsındaki çelik, konserve kutularınızdaki alüminyum, bozuk paralarınızdaki bakır ve akıllı telefonlarınızdaki nadir toprak metallerinin hepsi Yerküre’den gelir. Tüm bunları göz önüünde bulundurduğumuzda yaşamımızı sağlayan ve zaman zaman depremler veya kasırgalar arasında bizi tehlikeye atan bu kocaman küreye karşı çoğumuzun ne kadar kayıtsız kaldığını görmek şaşırtıcıdır.” “Kayıtsız kalmak.”. Bu kadar merak edip, üzerine bunca araştırma yapıp, her gün yeni bir şeyler keşfettiğimiz dünyaya dair “kayıtsız kalmak” ne kadar acımasızca bir yorum ve ne kadar doğru. Bunca araştırmaya rağmen kaç kişi gerçekten dünya hakkında ne biliyor, kaç kişi bunun merakı içerisinde ve dünya için gerçekten kaç kişi olumlu etki yaratabilecek bir şeyler yapıyor? Harvard Üniversitesi’nde Yerküre ve Gezegenbilim Bölümü’nde Doğa tarihi alanında profesör olan jeolog Andrew H. Knoll yaklaşık iki yıl boyunca NASA tarafından Mars’a gönderilen araçlarında görev yapmış ve Mars’ın yüzeyini ve jeolojisini tanımayı amaçlayan Mars Exploration Rover Mission’da görev almış. Dünyaya ve uzaya ilişkin böyle önemli araştırmaların içinde kariyerli bir akademisyen olarak bulunan Knoll’un Dünyanın Kısa Tarihi kitabı için “Dünyayı anlamaya yönelik bir çabadır.” cümlesini kurması dünyaya ilişkin olarak bilinmesi gerekenlerin henüz yarısını dahi bilmediğimiz anlamına gelir. Ki zaten bir de kendisinin altını çizdiği üzere “kayıtsız kalma” meselesi de işin içinde olduğundan yerküre yeni keşifler bekleyen ve yeni sorular sorulması gereken koskoca bir gizemler küresidir. “Yerkürenin evrendeki yerini nasıl anlayabiliriz? Varoluşumuzu tanımayan kayalar, hava ve su nasıl oluştu? Kıtalarımızı, dağlarımızı ve vadilerimizi, depremlerimizi ve volkanlarımızı nasıl açıklıyoruz? Atmosferin veya deniz suyunun yapısını kontrol eden nedir? Etrafımızdaki yaşamın muazzam çeşitliliği nasıl oluştu? Belki de en önemlisi, bizzat eylemlerimiz, Yerküreyi ve yaşamı ne şekilde değiştiriyor?” Knoll’un dünyaya dair temel nitelikli bu soruları dünyanın geçirdiği süreçlere ilişkin cevaplar aramaya yönelik olmakla beraber aynı zamanda tarihsel sorgulamalar niteliği de taşımakta. 8 bölümden oluşan kitapta ana başlıklar, Kimyasal Dünya, Fiziki Dünya, Biyolojik Dünya, Oksijen Dünyası, Hayvan Dünyası, Yeşil Dünya, Felaketler Dünyası, İnsan Dünyası’ndan oluşuyor. Bölümlerin içeriğini biraz açarak ilk bölüm olan Kimyasal Dünya’dan başlayacak olursak ilk bölüm itibariyle gezeğenimizin oluşumu anlatılıyor. Kutsal kitaplarda da okuduğumuz “Yeryüzü toz zerreciklerinden, parçacıklardan ibaretti.” cümlesi bilimsel bir gerçek aslında. Çok iyi bildiğimiz büyük patlamadan (Big Bang) bu bölümde bahsediliyor elbet ve ilkel evren çekirdeğinin yaklaşık 13.8 milyar yıl evvel genişlemeye başladığını belirten Knoll; “Parçacıklar evrenin uçsuz bucaksız boşluğunda bölgesel bir madde yoğunlaşması değildi. Evrenin ta kendisiydi. Oraya nasıl geldiğini ise kimse bilmiyor.” diyor. İkinci bölüm Fiziki Dünya’da gezegenin şekillenişi topoğrafik yapı oluşumları dağlar, denizler, nehirler, vadiler üzerinden anlatılırken üçüncü bölüm Biyolojik Dünya’da gezegende yaşamın başlamasına dair gözle görülmeyen organizmalardan tutalım da, DNA yapısının aslında uzayda oluşan matematiksel denklemle benzerliği, metabolizma ve hipotezlerin kaynağının kayaların oluşumuna ve şekillenmesine varana kadar pek çok eşdeğer ayrıntıyı içeriyor olması adına önemli. Dördüncü bölüm olan Oksijen Dünyası, solunabilir havanın kökeninin hemen ilk üç bölümün ardından gelmesi tesadüf değil. Oksijensiz bir yerküreyi anlatmanın imkansızlığından bahsediyor Knoll. Beşinci bölüm Hayvan Dünyası, Hayat Büyüyor alt başlığı ile karşılıyor bizleri. Hayvanların yerküreye arz etmesiyle beraber hem topografya hem bitki örtüsü ve canlılık adına birçok değişiklik yaşanmaya başlıyor. Altıncı bölüm beşinci bölümün devamı niteliğinde olup Yeşil Dünya başlığı ile karşımıza çıkıyor. Bu bölümde bitkilerin ve hayvanların karayı nasıl işgal ettiği anlatılıyor ki yerküreye dair ilk işgalcilerin -bilinenin aksine insanlar değil- aslında bitkiler ve hayvanlar olduğunu anlıyoruz. Yedinci bölüm felaketler dünyası soyların tükenmesiyle hayatın yeniden şekillenişi anlatılıyor. Aslında dünya defalarca felaketlere uğramış ve sonucunda yeniden canlanmış bir yapı üzerine kurulu. Bu yüzden bu bölümde “felaket” tanımı aslında yeni oluşumların ifadesi ve sekizinci ve son bölüm olan nihayetinde İnsan Dünyası’na bizi kavuşturması ile dikkat çekici. Bölümün alt başlığından da anlaşılacağı üzere Bir Canlı Türü Gezegeni Değiştiriyor. Belki de artık şartlar ne olursa olsun geri dönülmeyecek şekilde. “Dört milyon yılın fiziksel ve biyolojik mirasıyla yaşıyorsunuz. Bir zamanlar trilobitlerin antik deniz tabanında su sıçratarak dolaştığı, dinozorların Gingko kaplı yamaçlarında hantal hantal gezindiği, mamutların buz gibi bir ovaya hükmettiği yerlerde yürüyorsunuz. Burası bir zamanlar onların dünyasıydı, şimdiyse sizin. Sizlerle dinozorlar arasındaki fark, elbette sizin geçmişi kavrayabiliyor ve geleceği tasavvur edebiliyor oluşunuz. Miras aldığınız dünya yalnızca size ait olmakla kalmıyor, aynı zamanda sizi kendinden sorumlu da kılıyor. Bir sonraki aşamada olacaklar size bağlı.” Dünya’nın Kısa Tarihi bir dünya biyografisi olarak muazzam bir döngüyü/yapıyı anlatıyor bizlere. Yerküre tarihinin detaylı özeti elinizin altında olsun isterseniz çevirisini Aydın Çavdar’ın yaptığı Dünyanın Kısa Tarihi’ni öneririm. Okumanız dileğiyle. DÜNYANIN KISA TARİHİ Andrew H. Knoll Düşbaz, 2022 Çeviri: Aydın Çavdar 224 s.

  • Cinsellik, delilik, umut ve umutsuzluk, başarı ve başarısızlık

    A. S. Byatt’ın öykü ve romanlarından aşina olduğumuz çok katmanlılığı barındıran romanda cinsellik, delilik, umut ve umutsuzluk, başarı ve başarısızlık gibi kimi zaman birbirine eşlik eden kimi zaman birbirine zıt temalar iç içe geçiyor. Frederica Dörtlüsü’nün ilk kitabı Bahçedeki Bakire bizi 1953 yazına götürür. II. Elizabeth’in tahta çıkması vesilesiyle Blesford, Yorkshire’da “Bakire Kraliçe” I. Elizabeth onuruna bir tiyatro oyunu sahneye konmaktadır. Potter ailesinin yakın dostu Alexander’ın yazdığı oyunun başrolünü ailenin on yedi yaşındaki kızı Frederica oynamak için can atar ve kendini hem sahnenin hem de hayatın ortasında bulur. Bahçedeki Bakire, Yalnız Frederica’nın değil, tutkularının peşinden giden diğer kardeşleri Stephanie ve Marcus’un da hikâyesini anlatıyor ve okuru her birinin unutulmaz ve kendilerine özgü deneyimlerine tanık olmaya davet ediyor. A.S. Byatt adıyla tanınan Dame Antonia Susan Duffy, 1936’da İngiltere’de doğdu. Çeşitli ulusal ve uluslararası ödülleri olan yazar, The Shadow of the Sun (Güneşin Gölgesi) adlı ilk romanının ardından Oyun romanı ve The Virgin in the Garden (Bahçedeki Bakire), Babel Tower (Babil Kulesi), Still Life (Ölü Doğa) ve A Whistling Woman’dan (Islık Çalan Kadın) oluşan dörtlü yapıtıyla aile konularını işledi. Byatt’ın bunlardan başka Bülbülün Gözündeki Cin, Angels & Insects (Melekler ve Böcekler), The Biographer’s Tale (Biyografi Yazarının Öyküsü), Portraits in Fiction (Kurmaca Portreler), Ragnarök: Tanrıların Alacakaranlığı, Çocukların Kitabı, Küçük Kara Hikâyeler Kitabı, Sugar and Other Stories (Şeker ve Diğer Öyküler), Elementals: Stories of Fire and Ice (Cinler: Ateş ve Buz Öyküleri), Matisse Öyküleri kitaplarının yanı sıra çeşitli inceleme, araştırma, eleştiri kitapları vardır. BAHÇEDEKİ BAKİRE A.S. Byatt Everest Yayınları, 2023 Çeviri: Püren Özgören Editör: Emre Tokcael Tür: Roman 720 s.

bottom of page