Gülsel Ceren Güneş, Laila Lalami’nin romanı, Rüya Oteli üzerine yazdı: "Kitapta, Kurumsallaştırılmış olmanın çaresizliği, kişinin “normal” olduğunu kanıtlamak zorunda kaldığı sistem ve sıradan görevlilerin sahip olduğu korkunç güç çok iyi anlatılmış." İlk kez spekülatif kurgu türünde bir eser okuduğumda en sevdiğim türü bulduğumu anlamıştım. Bu türde de bilimkurgudaki “Falanca bilimsel ya da teknolojik değişim olursa ne olur?” sorusuna benzer bir soruyla yola çıkılsa da ondak

Murat Şahin Öcal, Mahir Ünsal Eriş'in romanı, Harikalar Lügati üzerine yazdı: "Mahir Ünsal Eriş’in Harikalar Lügati, eski kelimelerin, unutulmuş bir dilin ve İstanbul’dan Urfa’ya uzanan gizemli bir yolculuğun izini sürerken okuru yavaşlamaya davet ediyor." Ah, kimsenin vakti yok, oturup kalın kitaplar okumaya. Hızlı okuma alışkanlıkları ile geçiyorlar küçürek öykülerin üzerinden. Bir leğen dolusu suyu çıplak ayaklarıyla şıpırdatırken okyanusları aştıkları vehmiyle. Mahir Ünsa

Litera Edebiyat, Mehmet Tolga Görgülü'nün son romanı Hayat Manastırı'nı inceledi: "Roman, 1848’in eşiğinde değişmeye hazırlanan bir ülke ile kendi hayatında bir dönüm noktasına gelen bir insanın hikâyesine odaklanıyor." Bazı dönemler vardır; insan kendi hayatıyla birlikte yaşadığı dünyanın da yerinden oynadığını hisseder. Sokakların dili değişir, yıllardır tartışılmaz görünen düşünceler birden tartışmaya açılır, dün doğal kabul edilen düzen bugün tahammül edilmez görünmeye ba

Umut Kaygısız, Gül Parlak'ın kitabı, Uçacak Ninnisi üzerine yazdı: "Uçacak Ninnisi adlı kitabı ile hareket etmeden şehir değiştirmeyi, seslerle görmeyi, sessizlikle düşünmeyi ve elbette konuştukça eksilmeyi öğreniyoruz." Çıkarken dışarı, yanına sessizliğini de al, öyle git, diyor. Bilmem kaç zamandır aynı duvarları şahit göstererek birbirini yoran iki kişiden biri bu. Sonuna kadar da haklı. Hele ki bir romanın içindeyken… Daha fazla haklı. Asıl derdi konuşmamaktan öte aslında