"Eve döndükleri o gün farkına varmıştı aslında. Ayaklarının altından dönmeyi sürdürmüştü dünya." Erdi Ülküseven Adımları kata varınca yavaşladı. Kapının önünde kımıldamadan durdu bir süre. Soluğunu dizginledi. Fotosel söndü, karardı her yer. Bir ses, bir işaret bekledi. Gelmedi. Anahtar şıngırdayarak birkaç sefer döndü kilitte. Kapı gıcırdayarak aralandı. Tepedeki lambanın ölgün ışığı içeriye düştü. Eli soğuk duvarda gezindi. Lambanın düğmesi, ayrılmadan önce çıkardığı terlik

"Belki de insanoğlu olarak hazırlıklıydık bu duruma; en azından bilinçaltımızın bir yerlerinde, gün yüzüne çıkmasından korktuğumuz için ustalıkla sakladığımız, hatırlamamak için de epey çaba sarf ettiğimiz böylesi bir tehlikenin varlığından haberdardık." Çağdaş Turan O yıl, ben de dâhil olmak üzere olur olmadık yerde Eylül ayına methiyeler düzenlerin, yağmur sonrası etrafa yayılan toprak kokusunun güzelliğinden, süzüle süzüle yere düşen sararmış yaprakların yarattığı melankol

Lim Sunwoo’nun ilk öykü kitabı Hayaletin Kalbi, görülmeyen, ifade edilemeyen, açıklanamayan duyguları keşfeden sekiz fantastik öykü anlatıyor. Komik ve düşünceli karakterler, ne şekilde tezahür ederse etsin kendi kederleriyle doğrudan yüzleşmek için günlük rutinlerinden uzağa çekiliyor. Hayaletler ve diğer dünyaya ait doğaüstü olaylar, yazar Lim Sunwoo’nun sessiz evrenine kusursuzca eklemlenirken; hikâyeler aramızdaki kaybolmuş ve incinmiş olanlara duyulan mizah, sıcaklık ve

Duino Kitap, çağdaş öykücülüğümüzün farklı kuşaklardan yazarlarını bir araya getiren güçlü seçkisi Ora’da’yı okurlarla buluşturuyor. Ora bazen bir sokaktır. Bazen bir tren garı, bir meydan, bir pencere ışığı… Bazen de içimizde taşıdığımız, gitsek bile peşimizi bırakmayan bir hatıra. Ora’da – Kent Öyküleri, farklı kuşaklardan yazarların kaleminden doğan öykülerle, yaşamla kurduğumuz karmaşık ilişkiye aralıyor kapısını. Bir yeri terk etmenin, bir yerde kalmanın, bir yere ait ol

Çağnam Erkmen, Gülhan Tuba Çelik’in dördüncü kitabı, Dünyadan Son Gidişimiz üzerine yazdı: "Haset öyküleri bunlar. Başarı, mutluluk, zenginlik ve ışıltıları tahrip için kör eden aydınlıklarına saklanan sinsilere yeterince yaklaşan, ışığın dibinin her zaman kör karanlık olduğunu bilerek pırıltıyı küçümseyen, onu dışlamak için ona yanaşan cüretkâr karakterler ve peşin yanılgılar. Umut ve akıl asla aynı düzlemde çakışmıyor." Dünyadan Son Gidişimiz, Gülhan Tuba Çelik’in dördüncü

"Belki de sadece bu geçici yerde oyalanmamız gereken şeyler vardır: Bir şeylere kutsallık yüklemek, yaptığımız işi kutsal görmek..." Yusuf Kırgın Doğru olup olmadığını bilmiyorum ama sanırım hayatımı başkalarını mutlu etmek için yaşadım. Doktor olmayı hiç istemedim. Benim doktor olmama sebep olan babamdı. Belki de kendisi bir hademe olduğu için benim doktor olmamı istedi. Doktorların odalarını, hastane koridorlarını temizlerken, doktorluğun ihtişamına kapılmı

"Direkt mutfağa geçiyorum. Severim mutfak sohbetlerini. Dert orada daha rahat anlatılır. Düşünmek için tuvalet, dertleşmek için mutfak." Mehmet Kalender Uzandığım koltuğun köşesinde, başımın ucundaki lambaderin sarı ışığı beni geri çağırıyor. Uykunun kıyısındayım. Annemin sesi geliyor: “Hazal, uyuyor musun? Neyse…” “Işığı aç anneciğim, uyumuyordum. Ne oldu?” “Naciye teyzen rahatsızlanmış yine, Aygül teyzenle hastaneye gidiyoruz, haberin olsun.” Daire kapısının önünden Aygül t

"Yalnızlık güzeldi de böyle zamanlarda yatıştıracak birisi ne iyi olurdu. Kendim söylediğimde sahte görünecek teselli sözleri başkasının ağzında nasıl da ışıl ışıl hakikatlere dönüşür, sakinleştirirdi." Yakup Yılmaz Hikayenin kıvılcımını çakan Elif’e… yalnız küllerinden mi asıl yalnızlığından doğar ankâ Orhan Alkaya Üşenmeyip yukarıdaki markete de gitseydim keşke. Kapağı alüminyum kâğıt olan yeni konservelerden alsaydım böyle olmazdı. Neyse olan oldu deyip, peçete ile sarıyor

Polat Özlüoğlu, yeni kitabı, Hevesi Kirpiğinde’de geçip gitmeyen anların, yer değiştiren acıların ve hafızada açık kalan yaraların izini sürüyor. Bakış dediğimiz şey bazen bir yere varmaz, asılı kalır. Hevesi Kirpiğinde’de olan bu: bir ânın içinde durup kalmak, devam edememek, geri dönememek. Sanki hayat tam orada, gözle kirpik arasında sıkışmış gibi. Okudukça fark ediliyor; bazı şeyler geçmiyor, sadece yer değiştiriyor. Bir meydanda dağılan hayatlar, yollara düşen çocuklar,

Nezihat Keret, Songül Öden’in ilk öykü kitabı #eşrefimahlukat üzerine yazdı: "Tanıdık endişeler, saklanmış acılar ve bastırılmış duygular; yazarın kendine has diliyle güçlü bir anlatı dünyasına dönüşüyor." “Söylemek istediğim şeyler var; hiç susmuyor ki!” Songül Öden’in yazma ritüelini belki de en iyi anlatan cümle bu. Kendimi bildim bileli yazıyorum diyen yazar, ortaokul yıllarında çekmecelerde biriktirdiği günlükleri ve şiirleri gün ışığına çıkarmak için uzun yıllar beklemi

"Derisi yer yer dökülmüş ceketini burnuma yaklaştırdım. Yüksek binaların sıvasını yapan adamın kokusunu aradım." Tuba Susoy Toprak I- Kadın Kapının açılışıyla irkildim. “Korkma,”dedi, “ ben geldim.” “Seni beklerken içim geçmiş, hoş geldin.” “Hoş bulduk.” “Geciktin.” “Çok iş vardı bugün.” Ceketini çıkardı, benden kalan boşluğa, pencere önündeki koltuğa oturdu.

"Kabuklar ve Tüm Diğer Tuhaflıklar – Kuir Spekülatif Öykü Antolojisi" Plüton Yayınları tarafından yayımlandı. Korku, bilimkurgu, büyülü gerçekçilik, fantastik ve tuhaf kurgu türlerini kapsayan öyküleriyle yerli spekülatif kurgu alanına yeni bir soluk getiren bu antolojiyi Meltem Dağcı ve Melisa Parlak derledi. Son yıllarda yerli bilimkurgu'ya her anlamda katkı sağlayan Plüton Yayın etiketini taşıyan kitabın editörlüğünü Toprak Şems Tezcan, dizgisini Ahmet Ali Uzun, kapak tasa

"Birisi 'Geçmiş olsun,' dedi. Ben atladım hemen 'Sağ ol,' diye. Meğer bana dememiş." İkbal Gemici Nasıl parlak gözleri vardı. Hele bir de güldü mü güneş sönük kalırdı yanında. Ölmeden cenneti yaşamak gibi bir şey. Biçimli ağzının kenarında beliren o iki çizgi başka hiçbir kadında bu denli güzel durmazdı. O güzellikte kaybolmak için hep gülsün isterdiniz. Bir hastabakıcı geldi elinde mavi bir hastane elbisesiyle. “Olmaz,” dedim, “Bu çamaşır suyu lekeli. Giymem ben bunu.” Refak

Umut Kaygısız, Ayşe Nilay Özkan'in kitabı, Münzevi Sesler Korosu üzerine yazdı: "Kuvvetli yönü konusu, anlatımı, atmosferi veya karakterleri, diyerek çıkamayız işin içinden. Çünkü okurlarına beklediklerini değil, tam bir tasarım ürünü olan ve “Bakın. Burada yüzyılın betimlemesini yapıyorum” diye bağırmadan, beş duyuyu birden harekete geçirme yetisine sahip, hareketli öyküler yaratmış bir yazar." Son zamanlarda okuduğum en kaygısız, başına buyruk ve kendini olduğu gibi sergile

"Sanki biri beni bir satır kodun ortasında unutmuş gibi. Etrafımda uzanan şey bir mekân değil; daha çok terk edilmiş bir fikir sanki." Mete Gürkan Bölüm I – “Optimize Edilmiş Yanlışlık” Burada artık zaman yok. Ya da varsa bile, beni ilgilendirmiyor. Bu dijital enkazın merkezinde, adı çoktan silinmiş bir koordinatta asılıyım. Direngen bir sessizliğin derin koordinatında. Ne tam olarak düşüyorum ne de tam olarak duruyorum. Sanki biri beni bir satır kodun ortasında unutmuş gibi.

Adı: Kadın Platformu’nun düzenlediği Adı: Kadın Öykü Yarışması'nın kazananı Selin Altunkaynak Vodina ile konuştuk: "Burada birinciliğe layık görülmekteki ana unsurun hepimizin ortak hayali olan kadının kendi hayatını inşa etme hakkının bir arada elde edilmesine yapılan vurgu olduğunu düşünüyorum." Kadınların hikâyeleri çoğu zaman sessizce yazılır; mutfaklarda, şehirlerin kalabalığında, uzak ülkelerde, sürgün gibi hissedilen hayatların içinde… Ama bazen o hikâyeler bir araya g

"Zamanın tek güvenilir yanı, akrebin sekizi, yelkovanın ise on ikiyi gösterdiği o mesai saatiydi zaten." Çilem Kılıç Sabah, eski bir çorap gibi sökülmüş bulutların arasından sızan eksik bir ışıkla aydınlandı. Hava ne tamamen soğuktu ne de tam anlamıyla ılık; insanın içini ne ısıtır ne de üşütürdü, tıpkı onun hayatı gibi. Metin, ayaklarının altına yapışmış çamuru hissederek, dalgın dalgın yürüyordu. Elindeki mavi kapaklı defteri kıvırarak koltuğunun altına sıkıştırmıştı. Bazı

Havva Evin Akay yazdı: "Sema Öztürk, ilk kitabı Müzeyyen’in Rüyaları ’nda yarım kalmışlıkları, hafızanın inatçı izlerini ve insanın iç dünyasındaki kırılmaları berrak, içli ama ölçülü bir anlatımla kurarak dikkat çeken bir öykü evreni inşa ediyor." “Bazı rüyalar geçmişte gömülememiş cenazelerdir.” Sema Öztürk’ün kaleme aldığı Müzeyyen’in Rüyaları ; Aralık 2025’te basılan, içinde on üç öykü bulunan çiçeği burnunda

"Bu kadınları gerçekten anlamıyorum! Geç otur karşıma, sor fikrimi değil mi?! Yok illa böyle tuhaf şeyler yapacaklar." Buse Çetiner Üzer Elimden tutarak beni çalışma odasına götürdü. Ciddi bir konuşma yapacak olmalı. Gülmemeliyim. Bu odanın kasveti beni geriyor. Siyah fon perdeler, bordo koltuklar ve gri duvarlar; insanı her an içine çekecek gibi duran gotik tablolar. Mezarlıktan hallice ürkütücü bir ortam anlayacağınız. Arkasında duvardan duvara ceviz kitaplık bulunan, sü

MasterCamp Yazarlık Akademisi’nin 16. grubuna ait bu kolektif kitap; yalnızca bir öykü kitabı değil, susturulmuş duyguların ve içe atılmış cümlelerin edebiyata dönüşmüş hâli. Kitapta yer alan metinler, bireysel hikâyeler üzerinden toplumsal yaralara temas ediyor; adalet, vicdan, suskunluk ve yüzleşme kavramlarını farklı yaşam kesitleri üzerinden sorguluyor. Editör Selda Terek’in ifadesiyle, haksızlığa karşı suskun kalmanın insanda bir “yumru” gibi biriktiği gerçeğinden yola ç