“Şu yaştan sonra saçlarımı görseler ne olacak, ah gençliğimde göreceklerdi beni, gördüler de ne oldu, ah bahtı yanık eli bozuk Hacer’im ah.” Yeşim Öz Bu sabah yatağından çabuk doğruldu. Gece yatarken gevşettiği beyaz tülbentini düzeltti, sonra çıkartıp bezi kokladı. Rahmetli eşinin yıllarca bıyıklarını taradığı küçük aynaya uzaktan baktı. “Biz ekşimik olmuşuz, tülbent olmuş çok mu?” dedi. Tülbenti fıydırdı, salona çıktığında kış, iyiden iyiye ben geldim diyordu salondaki eşya

"Bilmek ve yapmak arasındaki uçurum, tıpkı göl yatağının şu anki derinliği gibi: Neredeyse ölçülemeyecek kadar sığ, ama yine de içine düşünce boğulabilirsiniz." Işın Güner Tuzcular Belediye başkanı, monitöre gözlerini kısarak baktı, parmaklarıyla masaya sinirli ritimler vuruyordu. "Serhat Karadüş hesabı, son 24 yirmi dört saatte yirmi bir paylaşım yapmış, çok yorum var," dedi hızlıca, ekrandan gözlerini bir an bile ayırmadan. "Hepsinde aynı etiket: #EberÖlüyor." Öfkeyle dosya

"Uyanıkken gerçeği bükebiliyordu ama uyurken gerçeğin gözlerine bakıyor ve yanıyordu. Bu sefer başka türlü olsun istedi. 'Acıya dayanabilirim,' dedi." Burcu Nahmias Kanepede uyumanın hiç iyi bir fikir olmadığını düşünerek uyandı. Telefon çalıyordu. Ekranda annesinin yıllar önce çekilmiş fotoğrafı. “Günaydın annem.” “Nasılsın oğluş?” “Bomba gibiyim,” dedi Emin. “Hadi oradan, daha yeni uyanmışsın. İlaçlarını da içmedin tabii. Saatin kaç olduğundan haberin var mı?” “On biri yedi

"Salim gibiler, dünyaya fırlatılmışlık hissiyle baş etmeye çalışırken o arada boş durmayıp gerek eylem alanlarında gerek sosyal medyada sistemi eleştirmekten geri durmayan tiplerdi." Emir Akköse Salim, buraya öyle böyle, sınır sınır geldikten sonra bir tanıdığının tanıdığıyla kontakt kurup Berlin Neukölln’de bir bara taşındı. Yani sırt çantasını o bara taşıdı. Barın sahibi Teoman (gerçek adı mı bilmiyoruz), yaşı o kadar büyük olmamasına rağmen babacan bir

"Elli lira para üstü, derken ben, adam yüzüme bakıp 'Para vermediniz ki,' diyor. Bir sıcaklık karnımdan göğsüme, oradan yüzüme doğru yükseliyor." Gülizar Aytekin Küçük bir poşetin içindeler. Hâlâ tamir edilmeyi bekliyor kulak çengeli kopuk olan. Çantaya atıp çıkıyorum. Nakit verirsem küpeyi daha uyguna tamir ettirebilirim. Cüzdanımı yokluyorum, para çekmeliyim. Bankalar sokağının ortasındaki dut ağacı olay yeri bantlarıyla çevrilmiş. Özel güvenlik elemanları bandın dışında di

"Bu hikâyeler öyle akıcıdır ki okur zamanın nasıl geçtiğini anlayamaz ve kendisini bir hafta sonraki müsabaka alanında bulur." Ebuzer Kalender Bir gün kasapla berber oğullarını güreştirmeye karar verir. Kasabın oğlu iridir, berberinki ise cılız. Kasap oğlunun kazanacağından emindir. Hem kasabın oğlu daha önce yörenin ünlü güreşçisi Dalyan Ali Reis’ten eğitim de almıştır. Esnaf taifesi berbere götüyle güler: Neyine güvenirsin a enayi, hiş şuncacık oğlan şu çam yarmasını devire

"Eskiden serçeler vardı burada. Onlarla birlikte özgürdük. Tavan arasından gelen hızlı kanat sesleriyle uyanırdık. Her tüy bir mevsim, her ses bir çağrıydı. Birlikte çoğalırdık. Sonra insanlar geldi. Sonra gittiler. Hangisi önce oldu, hatırlamak size zor. Ama biz hatırlarız." Ayşe Begüm Çelik Duvar çatlaklarından süzülen sessiz, ince çizgileriz biz. Bu dairenin ses vermeyen, adı olmayan nöbetçileri. Pencerelerden taşan, odalara sinen o soluk ışık gibiyiz. Gitmeyiz. Biri gönde

"Mahalleli her şeyi duyar, bilir ama kimse bir şey demezdi. “Aile meselesi,” der geçerlerdi." İpek Taşdöğen Kadifekale’den gelen ışıklar, akşamları mahallemizi loş bir örtüyle sarardı. Dut ağacının altında oynayan çocuklar, annelerinin sesiyle dağılır; sokak birkaç kedi, bir iki köpek ve evinin önünde kıpırtısız duran Muço’ya kalırdı. Ben, küçük kardeşim Sinan’la cam kenarında oturur, köşeden koltuğunun altında karpuzla çıkıp gelecek babamızı beklerdim. İçeriden annemin “Alla

"Ne vadedeceğini kestiremediğim cümleye yakınlaşırken sokaktan şaşalı bir yankıyla virgülde sendeleyip durdu gözbebeğim." Canan Özdek Ne vadedeceğini kestiremediğim cümleye yakınlaşırken sokaktan şaşalı bir yankıyla virgülde sendeleyip durdu gözbebeğim. Böyle başladı cümlelerin altını çizme huyum zira bu sendeleyişle başladı cümlelerin zeminsizliği. Böyle başladı o dükkânın mevzusu. Atıllığın görünmez kıldığı bir gözecikti hepi topu o ana kadar o dükkân ve yine hepi topu buyr

"Öyle dediğinde iyi hissediyorum. Şimdilerde sevmek. Yaşattığı şey bu." Alev Şahin Uzun kıvrımlı bir yolda ilerliyorum bir süredir. Bitecek birazdan. Bitmesini istemiyorum. Kendi çıkardığı toza bulanmış arabadan indim. Ayaklarımın altında çakıl taşı. Yüksüz bir rahatlıkla yürüyorum. Toprağa basmayalı ne kadar olmuştu? Bu yol bitecek. Ev, ileride. Çocukluğuma değmemiş annem evde beni bekliyor. Bunu da ye. Senin için yaptım. Öyle dediğinde iyi hissediyorum. Şimdilerde sevmek

"İnsanlar, bahçelerde yankılanan bu haykırışları merak etmeden gürlüyor. Sussun köpek, neden böyleymiş, insanı neden bir şey yapmazmış. Kafaları şişermiş. Yetermiş." Deniz Yenihayat Çat! Kapı üstüne kapandı. Artık bahçede ve yapayalnız. Bloklarca yan yana bitişmiş apartmanların arka bahçelerinden birinde, kısılı kaldı köpek. Nedenini bilmiyor, korkuyor ve bekliyor. Yardım gelmedi. Günler geçti ama o insan geri gelmedi. Tansiyonu yükseliyor şimdi, tedirgin ve kaygılı. Tık tı

"Kaptan gemiyi terk etmez, edemez. Tayfalar da onun aşkına ya da korkusuna, dayanırlar." Füsun Uzunoğlu "Dur. Bekle biraz. Burada bir şeyler yakaladım." Mani sıkılmıştı. Deminden beri büyük karanlık ekrandaki hızla değişen hava akımlarını, bulutları, denizleri, daha da odaklanınca gemileri, içindeki insanları izliyorlardı. Zaman onlar için oyun alanıydı. Dönüp arkadaşının yanına oturdu, merakla gösterdiği noktaya baktı. Okyanusun batı yönünde bir adalar grubunun ortasında bü

"Ama Çavuş almaz da, ben alırsam bir daha Çavuş’un yüzüne bakamazdım. Yav insan yüzünü kaybettikten sonra paranın ne anlamı kalırdı? deyip Çavuş ne yaparsa onu yapmaya karar verdim." Osman Kaygısız “Hele düşün devr-i adem’den beri, Neler gelmiş geçmiş, say deli gönül” Aşık Ruhsati Mezarlıkta çalıştığım zamanlarda Memet Çavuş isminde bir sorumlumuz vardı. Çavuş, doğuştan ruhuna liderlik üflenen, antik çağların güç tanrısı Kratos gibi kaslı, kemikli, heybetli bir adamdı. Kusurs

"Başka vücutlar, başka kafalar, o kafalardan çıkan sürprizli fikirler, sonsuz olasılıklar ve dünyadaki milyarlarca insan aklına geldikçe gözlerinin sağa sola kaymasına, burun kanatlarının farklı kokuları hayal ederek istemsizce oynamasına engel olamıyordu." Yelin Bilgin Otuz üç yaşındaydı ve hayatının dörtte üçünü annesine benzemeyeceğini tekrarlayarak, üçte birini ise bir/tek/aynı adamı severek geçirmişti. Annesi gibi. Yirmi iki yaşındayken açık renk pardösüsünü savurarak a

"Enseme yapışan uzun saçlarımı elime dolayıp tepemde topladım. Tekrar dairesel hareketlerle karnımı ovmaya başladım. Ellerim sanki başkasının eli gibi olmuştu." Esra Türker Özkurt Gözlerimi açtım, ağrı bu sefer daha şiddetliydi. Ayaklarımı karnıma doğru çektim, sağ elimle karnımı ovuyordum. Yatarken belime koyduğum sıcak tülbent tortop olmuş, ayak ucuma gelmişti. Sıcak su torbası ile bacaklarımı yaktığımdan beri farklı yöntemler dener olmuştum. Geçen ay ağzını sıkıca kapatmay

"Rüyamda rüya gördüğümü düşünüyor da olabilirim. Belki de oğulları ile oyun oynayan uyku tanrısının bahçesine girdim." Selma Tonay Elhan – Melih Elhan “Yerini yadırgamazsan kal burada,” dedi. Gece yarısını çoktan geçtiği için yola çıkmak zor geldiğinden mi yoksa kitaplarla dolu bir odada kalacak olmanın cazibesinden mi bilmem, ikiletmedim. Neredeyse bir yıldır hemen her hafta onu ziyarete geliyorum. Onun yalnızlığında kendi geleceğimi mi görüyorum? İki yalnız bir araya geldiğ

"Kim bilir kime diyor? Bana demediği kesin. Bu sefer kutudan her kim çıktıysa ona diyor muhakkak." Ece Eken “Kaldır onu gözüm görmesin.” Bir kez daha kapanmıştı kutunu kapağı. İçeri girdiğimde salonun orta yerinde duruyordu. İçindekiler önce etrafa saçılmış sonra içine tıkılmış, sığdırılamamış. Sinirlenmiş epey. Kapağı bir köşeye fırlatmış. Şimdi elinde sigarası, minderine biçim verdiği tekli koltukta, gözleri salona ilk giren olduğum için kutunun açılışından sorumlu tuttuğu

“Hesap vermeden hiçbirinize ölüm yok. Tüm yoldaşlarımın hesabını vereceksin. Devrim geliyor. O yüzden kaçmaya çalışıyorsun değil mi?” Abdullah Karakaya “Filiz öldü.” İki kelime. Göz kırpmaktan uzun, nefes alıp vermekten kısa. Mırıldanır gibi. “Biliyorum. Ben öldürdüm.” Hırıldayan ahizeden güç bela bir şey duyuldu. “Ne?” Kapadı telefonu. Duyulacakların bir önemi yoktu. Söyleneceklerin de. Yarım bıraktığı işine döndü. Namluyu tekrar ağzına soktu. Çel

"Tavandan sandalyesinin üzerine sarkıtılmış lambanın solgun ışığı altında mürekkebi alete doldurdu delikanlı. Suratı ciddi, önündekinin...

"Duran bir saatin bile günde iki defa doğruyu göstermesi gibi tarih de zaman zaman doğruyu söylemiştir elbette." Ebuzer Kalender Garpta...